Skip to playerSkip to main content
  • 7 hours ago

Category

📺
TV
Transcript
00:00Telewizja Polska
00:30Na motywach opowiadań Artura Conan Doyle'a
00:36Scenariusz Robin Bishop
00:39Muzyka Irwin Drake
00:44Reżyseria Roy Ward Baker
00:53Ściśle tajne
00:57W Londynie istnieje spis wszystkich rządowych gmachów
01:04Z wyjątkiem jednego
01:05Nie ma on żadnej nazwy
01:06Ludzie jakby go nie zauważają
01:08W rejestrach londyńskich w ogóle nie istnieje
01:11Z tej racji, jak również z innych racji państwowych
01:15Ludzie, którzy pracują w owym gmachu
01:17Nie byli przygotowani na to, co zagroziło
01:20Ujawnieniem państwowej tajemnicy
01:22Posiłki w drodze, Sir Charles
01:51To doskonale, ale co pan z nimi zrobi, panie inspektorze
01:54Otoczymy ten gmach
01:56Ten gmach nie jest w niebezpieczeństwie
01:58Chodzi o jeden pokój i o szaleńca, który tam jest
02:01Panie inspektorze
02:02Co to za kartka?
02:27Godzina druga
02:31Za godzinę, czyli o trzeciej
02:34Wysadzę to skrzydło gmachu w powietrze
02:38Za godzinę?
02:40Nic, nie zdziałamy w ciągu godziny
02:42Mamy kwadrant, żeby tam dotrzeć
02:47Pięć minut na rozmowę z nim
02:49Kwadrant, żeby wrócić
02:51Skąd?
02:52Z Baker Street 221 B
02:55Inspektor Lestrade nieraz był zły, że Holmes wtrąca się, jak mawiał w jego sprawy
03:14Ale też wielokrotnie prosił Holmesa o pomoc
03:17Chociaż nigdy wprost i nigdy urzędowo
03:19Zapewne im obuta gra sprawiała przyjemność
03:24Lestrade udawał, że wpadł po drodze przypadkiem
03:27Holmes udawał, że mu wierzy
03:29Tym razem nie było udawania
03:35Lestrade rozpaczliwie potrzebował pomocy Holmesa
03:39Muszę rozmawiać z panem Holmesem
03:46Proszę mu to powiedzieć
03:47Oczywiście, gdy tylko wróci
03:49Jak to wróci?
03:51Nie ma go
03:52Jak to nie ma?
03:55Nie wiem, jak to inaczej ująć
03:56Po prostu pana Holmesa nie ma
03:58Wyszedł
03:59Właśnie kiedy jest potrzebny
04:01Naprawdę potrzebny
04:03Wiedziałem, że nie mogę na nim polegać
04:05Gdzie on jest?
04:06Na spacerze
04:07W takiej chwili
04:09W jakiej chwili?
04:12Nie czas tłumaczyć
04:14Za trzy kwadranse pewien gmach wyleci w powietrze
04:18Dobrze chodzi?
04:20Tak
04:20Za trzy kwadranse
04:22Jaki gmach?
04:26Tak tajny
04:28Że nawet nie ma nazwy, a nie adresu
04:30Nawet nie jest zarejestrowany
04:32Dowiedziałem się o nim dopiero dziś
04:34Co się robi w tym gmachu?
04:40Nie wiem, to tajne
04:41Doprawdy?
04:43Kto go wysadzi?
04:45Młody pracownik
04:47Zamknął się z dziesięcioma funtami czystej nitroglicery
04:50Dlaczego?
04:53Nie wiem
04:54Kim on jest?
04:56Nie wiem
04:57Nie możecie wyważyć drzwi?
05:01Można je uchylić i zajrzeć
05:04Ale on tak to urządził
05:06Że jeszcze cal
05:08I
05:09Za czterdzieści trzy minuty?
05:15Czterdzieści dwie
05:16Holmes powinien już być
05:18Ja też tak uważam
05:20Gdzie on zwykle spaceruje?
05:29Różnie to bywa
05:31Po prostu
05:32Przechadza się
05:33Przechadza się
05:35Różnie to bywa
05:46To na nic
06:10Źle zrobiłem, że wstąpiłem tutaj
06:12Chwileczkę inspektorze
06:14Może Holmes to jedyna nadzieja
06:17Trudno
06:38Nie mogę już dłużej czekać
06:40Jak przyjdzie powiem mu, żeby jak najprędzej skontaktował się z panem
06:44Dziękuję doktorze
06:46Witam inspektorze
06:50Nareszcie
06:51Doprawdy Holmes nie ma chwili do stracenia
06:54Nie rozumiem
06:55Wyjaśnię panu po drodze
06:56Dlaczego nie tutaj?
06:58Mamy czterdzieści dwie minuty
06:59Czterdzieści jeden
07:01Nie możecie mnie wtajemniczyć?
07:04Nie ma czasu
07:05To chyba bomba
07:07A więc bomba
07:10Skąd wiedziałeś?
07:11Kto panu powiedział?
07:12W niewiary sytuacjach aż tak się człowieka ponagla
07:14Jedną z nich jest bomba
07:15Otóż to
07:16Prędzej
07:17Inny przykład to egzekucja
07:19Ale to zwykle odbywa się o świcie
07:20Umierający w szpitalu wymagałby raczej obecności doktora Watsona
07:24Zgadłeś za pierwszym razem
07:25To bomba
07:26Ciekawe
07:27Nie może być bomby z lątem na czterdzieści jeden minut
07:31Chyba więc jest to jakaś specjalna bomba
07:34Mógłby pan powiedzieć nam jak odebrać mu tę bombę?
07:38Zdaje się, że nie zdołacie mu jej zabrać nawet z moją pomocą
07:42Może wpadnie pan na jakiś pomysł, gdy będziemy na miejscu
07:44Miejmy nadzieję
07:45Holmes zaprzeczyłby twierdzeniu, że w pracy kieruje się emocjami lub intuicją
07:54Nieraz, gdy był pozornie obojętny, niezainteresowany, co mnie gniewało
07:59Stwierdzałem, że właśnie ten spokój jest jedną z jego niezwykłych zalet
08:03Potrafił jednak wyczuć, gdy coś było nie tak, jak się wydawało
08:08Potrafił wyczuć, że trudność tkwi nie w tym, w czym inni ją widzą
08:13Często mnie złościł
08:16Ale rzadko się mylił
08:19Już tylko 26 minut
08:30Jak dotąd wszystko wygląda normalnie
08:32Zobaczy pan za 26 minut
08:34Nie mamy czasu
08:39Inspektor mówił, że mamy 26 minut
08:4225
08:43Co nowego, Jameson?
08:56Nic się nie zmieniło
08:57Gdyby się coś zmieniło, ten gmach byłby już w gruzach
08:59Gdzie jest ten pokój?
09:02Naprzeciw schodów
09:03Do prawdy
09:08Sir Charles, pan pozwoli
09:16Doktor Watson
09:16Miło mi
09:17A to jest pan Sherlock Holmes
09:20Tędy proszę panowie
09:24Słyszałem oczywiście o panu, panie Holmes
09:27To ładnie, że pan tu przybył, ale czy ktokolwiek zdąży coś zrobić w tak krótkim czasie?
09:3224 minuty
09:33Tam jest ten pokój
09:35Jestem Peter Chapman, panie Holmes
09:37Wielce pana podziwiam
09:38Dziękuję
09:39O doktorze Watsonie też słyszałem
09:42Miło mi
09:42Niech mi pan powie coś o tym młodzieńcu
09:45Pracuję tu od pół roku
09:46Jego przeszłość?
09:48Ma świetne referencje, ale nikogo nie przyjmujemy bez dokładnego sprawdzenia
09:51Był w Etonie Cambridge
09:53I odkąd zabarykadował się w tym pokoju, tylko pisze, nic nie mówi
09:57Sam spostrzegłem pierwszą kartkę wsuniętą pod drzwi
10:00Wezwałem wtedy policję
10:02To było w pół do dwunastej
10:03Ponad dwie godziny temu
10:05To było w pół roku
10:07Rus Friend
10:11KONIEC
10:41Czy pan mnie słyszy?
10:45Nazywam się Sherlock Holmes.
10:48Chcę z panem pomówić.
11:11KONIEC
11:15Czy mogę zobaczyć te kartki?
11:35Oczywiście.
11:35To jest ta pierwsza, którą znalazł sam Sir Charles.
11:43Pisze, że wysadzi gmach, jeśli ktoś spróbuje tam wejść.
11:47A ten wsunął pod drzwi o drugiej.
11:50Zapowiada wybuch nitrogliceryny o trzeciej.
11:54Za 22 minuty.
11:57Watsonie, miałeś już pacjentów umysłowo chorych.
12:00Co powiesz o tym piśmie?
12:05On nie jest umysłowo chory.
12:11Zgadzam się.
12:13W istocie, właśnie.
12:17Czy mogę dostać spis wszystkiego, co jest w tym pokoju?
12:24Tak, oczywiście.
12:25Ale czy pan wie, co to za gmach?
12:28Zarozumiałością z mojej strony byłoby się domyślać, gdy rozmawiam z kimś, kto naprawdę wie.
12:34Musi mnie pan zapewnić, dać słowo honoru, że zachowa pan to wszystko w tajemnicy.
12:40Ręczę słowem.
12:41Swoim i Watsona.
12:43Naturalnie.
12:44Przepraszam, Sir Charles.
12:46Oczywiście nie wątpię o prawości pana Holmesa i doktora Watsona,
12:50ale czy nie trzeba zapytać ministra spraw wewnętrznych, zanim pan udzieli panu Holmesowi żądanych informacji?
12:56Sam pan ciągle przypomina, ile czasu zostało.
12:58Oczywiście, panie Chapman.
13:00Ale w tych okolicznościach ja poniosę odpowiedzialność.
13:03Proszę zaprowadzić pana Holmesa i doktora Watsona do sali konferencyjnej.
13:08Zaraz tam przyjdę z informacjami.
13:10Inspektorze, nie wiem, co pan Holmes mógłby zdziałać w ciągu tych niewielu minut,
13:14ale czy nie należałoby usunąć wszystkich, którzy są w pobliżu pokoju?
13:18Zajmę się tym.
13:23Oczyścić ten obszar.
13:25Niech chłopcy trzymają się z daleka i zatrzymują każdego, kto zechce przejść.
13:30Doktorze.
13:33Coś nie w porządku z jego charakterem pisma?
13:36Nie, nic.
13:38Więc o czym pan rozmawiał z Holmesem?
13:41Jak się pan czuje w pobliżu dziesięciu funtów nitrogliceryny?
13:46Denerwuję się.
13:48W tym rzecz.
13:49Ten młodzieniec tam, jak on się nazywa, Carter, nie denerwuje się.
13:54Nie?
13:56Ależ to bez sensu.
13:59W tym tkwi zagadka.
14:01Holmes ma dwadzieścia minut na jej rozwiązanie.
14:10Dziewiętnaście.
14:14Nie będzie przesadą powiedzieć, że w tym gmachu są wszystkie tajemnice Imperium.
14:19Wszystkie ważne raporty wywiadu wojskowego i dyplomacji.
14:22Co Carter spodziewa się osiągnąć z niszczeniem tego pokoju?
14:27Nic.
14:28Mógłby oczywiście zniszczyć te dokumenty, ale nie mógłby z nimi uciec.
14:31Nie mógłby stąd wyjść i sprzedać ich.
14:33Która godzina?
14:34Za pięć trzecia.
14:35To pełny spis wszystkiego w tym pokoju?
14:37Pełny.
14:38Co do najdrobniejszych szczegółów?
14:39Proszę, by panowie zaczekali tu chwilę.
14:42Chcę zamienić kilka słów z doktorem Watsonem.
14:45Można cię prosić?
14:52O co chodzi?
14:54Brak atramentu, co?
14:55W pokoju nie ma atramentu.
14:57Nie ma też pióra i papieru do pisania.
15:00Co to znaczy?
15:01Pomyśl.
15:05Że kartki były napisane, zanim on tam wszedł.
15:09Otworzę drzwi.
15:16A ta nitrogliceryna?
15:21Sądzę, że nie wybuchnie.
15:23Nie wybuchnie?
15:30A więc otwórz te drzwi.
15:39Jestem niemal pewny, że został zamordowany.
15:56Może pan już wejść.
16:20Co się stało?
16:22Gdzie jest nitrogliceryna?
16:28Nitrogliceryna wygląda jak woda.
16:29Wiem, widziałem.
16:31To jest tylko woda.
16:32To jest tylko woda.
16:33Nie żyje.
16:50Wiemy.
16:51Ale to niemożliwe.
16:53Byłem tu.
16:54Moi ludzie są tu wszędzie.
16:56Ten gmach ma najlepsze zabezpieczenie w Londynie.
16:58Nie, nikt nie może ani wejść do tego pokoju, ani wyjść niezauważony.
17:02Dwa i ludzie weszli i wyszli niezauważeni.
17:06Kto?
17:07Doktor Watson i Sherlock Holmes.
17:10Nie mówię o was.
17:12Wyście tego nie zrobili.
17:14Nie zrobiłeś, czy nie?
17:15Sir Charles i pan Chapman są w sali konferencyjnej.
17:20Niech ktoś tam pójdzie i powie Sir Charlesowi, że chce z nim pomówić na osobności w jego gabinecie.
17:25Musi pan wezwać wóz, żeby zabrać zwłoki.
17:32Znam swoje obowiązki.
17:33Gdy zwłoki już będą w wozie, byłbym wdzięczny, gdyby mnie pan zawiadomił.
17:38Chciałbym, żeby ktoś, kto go zna, zidentyfikował go.
17:41Oczywiście.
17:43Gabinet Sir Charlesa jest tam dalej, na lewo.
17:45Dziękuję.
17:46Masz jakąś wątpliwość, co do tożsamości nieboszczyka?
17:55Nie mam.
17:56Może zdołamy go nakłonić, by wskazał swego mordercę.
18:01Z razu myślałem, że Carter zwariował, barykadując się z nitrogliceryną.
18:06Ale teraz, gdy został zamordowany?
18:08W tym gmachu?
18:09Po prostu nie wiem, co o tym myśleć.
18:14Pan Chapman odprowadził doktora Watsona i mnie do sali konferencyjnej i przyszedł do pana, do archiwum.
18:20Tak.
18:21Czy dużo czasu zabrało mu dojście do pana?
18:24Nie sądzę.
18:25Potem był z panem, dopóki nie przyłączyliście się do nas.
18:28Nie.
18:30Powiedział, że może pan zechce spis mebli w tym pokoju także.
18:35Kryminologia to chyba jego hobby.
18:36Na to wygląda.
18:38Odszedł więc, żeby zrobić ten spis.
18:40Tak.
18:41Długo go nie było?
18:42Nie dość długo, bym uznał to za coś niezwykłego.
18:45Jak długo mniej więcej?
18:47Pięć minut.
18:48To chyba dość długo.
18:50Carter spodziewał się go.
18:53Pracowali razem.
18:55Pracowali?
18:55Nad czym?
18:57O czym panowie mówicie?
18:59To bardzo delikatna sprawa.
19:01Nie chciałbym jej powierzać policji.
19:03Czy zechciałby pan pójść do sali konferencyjnej po pana Chapmana?
19:08Oczywiście.
19:11Mam coś mu powiedzieć?
19:13Tylko to, że chcę z nim porozmawiać i że to zwykła procedura.
19:20Czego Chapman może się...
19:23Ty masz o wiele trudniejsze zadanie.
19:26Powiesz inspektorowi, żeby zrobił dokładnie to, co ci powiem.
19:29Słucham.
19:32To nasza jedyna szansa.
19:42W życiu nie słyszałem czegoś tak wstrząsającego.
19:47Ktoś zamordował Cartera.
19:48Nie proszę, żeby pan usiadł, panie Chapman.
19:51Mam tylko parę pytań.
19:52Gdy pan zostawił nas w sali konferencyjnej, poszedł pan do Sir Charlesa, do archiwum?
19:58Tak.
19:59Potem wyszedł pan z archiwum, żeby zrobić spisu meblowania pokoju, w którym był Carter.
20:05Przecież pan mnie o to prosił.
20:07Czy widział pan kogoś?
20:08Raczej, czy ktoś pana widział w czasie pomiędzy odejściem od Sir Charlesa i powrotem do niego?
20:13Chyba nie.
20:14Nie.
20:16Wszyscy byli w pobliżu pokoju Cartera.
20:19A ja mogę zaświadczyć, że nikt nie pilnował drzwi tego pokoju.
20:23Wszyscy myśleliśmy, że będzie wybuch.
20:26Nie wszyscy.
20:27Carter wiedział, że nie będzie.
20:30Jego wspólnik również wiedział, że można bezpiecznie wejść tam i wyjść.
20:37Inspektorze Lestrade.
20:40Proszę aresztować pana Chapmana.
20:41Pan oszalał.
20:43Wszystko, co pan powie, może być użyte przeciwko panu.
20:46Jameson?
20:48Pan nie wie, o czym pan mówi.
20:49Zostaw mnie.
20:51Lepiej mu włożyć kajdanki.
20:53Sir Charles, niech pan ich powstrzyma.
20:55Pan wie, że nie mam z tym nic wspólnego.
20:58Doprawdy nie wiem, co o tym sądzić.
21:01Przepraszam pana Sir Charles, ale zwłoki Cartera są już w wozie policyjnym.
21:05Należy je zidentyfikować.
21:08Oczywiście.
21:13Zastanawka.
21:14KONIEC!
21:14KONIEC!
21:18KONIEC!
21:18KONIEC
21:48Wiem, że to dla pana przykra.
21:53Trzeba to zrobić.
22:09Pan Holmes powiedział, że pan to zrobi.
22:14Na tej marynarce jest krew. Czy tego pan szukał?
22:18Był pan wspaniały, panie Holmes.
22:28Wprost wspaniały. Jest pan bardzo miły.
22:31Myślę, że sam mógłbym wyświetlić te zbrodnie.
22:33Oczywiście nie tak szybko. Potrzebowałbym trochę więcej czasu.
22:36Gdyby Holmesa tam nie było, tak bym to załatwił, że miały pan czasu mnóstwo.
22:40Trzy do pięciu lat.
22:43Tym razem nie moja jest prawdziwa zasługa.
22:45Inspektorze, zagrał pan swoją rolę doskonale.
22:49Jakby pan wierzył, że mordercą jest pan Chapman.
22:57Zagrałem?
22:58Doskonale?
23:00Zdaje się, że wykonałem twoje polecenie niezupełnie jak chciałeś.
23:04Nie powiedziałem inspektorowi, że blefujesz, że ma on zagrać tę rolę.
23:08Nie wiedziałem, że ma mu dawać.
23:15No więc na zdrowie.
23:17W pozostałych rolach
23:33Zdjęcia Gabor Pogań
23:36Wersja Polska
23:41Studio opracowań filmów w Warszawie
23:43Opracowanie tekstu Joanna Klimkiewicz
23:46Zdjęcia Gabor Pogań
23:55Zdjęcia Gabor Pogań
Be the first to comment
Add your comment

Recommended