- 2 months ago
Other name: การุณยฆาต Original Network:One 31, oneD Director:Wo Worawit Khuttiyayothin Country:Thailand Status: Completed Genre: Drama, Mystery, Romance, Thriller
thai subbedenglish drama asian
thai subbedenglish drama asian
Category
📺
TVTranscript
00:00ทางนี้ ที่คุณแหลง
00:03มะ!!!
00:04พวกเขารู้ ว่าแม่เขาตายอย่างนี้
00:14ป้าสได้ไหมป่ะ
00:15จะไม่ได้ก็
00:16คουเจอใส่มันนี้ละ
00:18ที่คุณบอกว่าคุณข้าเท่าคน
00:20มันใหม่อย่างแม่ผมได้ไหม
00:24คริวต้องไม่รู้เรื่องนี้
00:25ทำไมอยากให้ผู้กองรู้ความจริง อุปปากแล้วข้าบรู้สึ่ง
00:37ผมไม่เคยรู้สึกผิด ในการทำการุญยาคาต
00:44ผมรู้สึกดีเจ้าด้วยซ้ำ
00:46ที่ได้ช่วยให้คนไข่ของผม สิ้นสุดความทุกทรมาณ
00:50แล้วว่ามันจะเสียงอันแต่ไร
00:55เวลามาพี่การ เรายังทำการรุญยาคาตเป็นได้
01:12แต่กับคนยังพิกฎมายอยู่นะครับ
01:16เวลามาพี่การเรายังทำการหูนยาคาตเป็นได้
01:19รูปการุญาคาตกันได้
01:23แต่กับคนยังผิดกฎหมายอยู่นะครับ
01:26แค่หมอยอมเสียงช่วยผม
01:29ผมก็ไม่รู้จะตอบแทมอย่างไร
01:49เหมอ
01:52ครับ
01:54เรียนคู่บ้านิ่มengoปกติดตัวตลอด
01:57ผมขอโมาส์ Links
01:58ฉะนำไปหมอเนี่ย
01:59เออ เออ คุณซองการต์ครับ
02:01stoppable
02:02ไม่ได้นะครับผมรับไว้ ไม่ได้
02:05ถ้าไม่รับไว้ผมตายตามไม่รับจริง ๆ
02:08เก็บไว้ฮัตerezครับsticks
02:09เกี่ยบไว้
02:19อาจ และชั้น อาจ และว่า อาจ และมัน อาจ และจากที่สวัสดี
02:49ต่อมานี้
03:19คุณการประประเวลา นายความรู้สึกษ้าย จะบอกไป
03:34ภาพท์กองวัดษันอย่างไหมคะ?
03:36- ครับผม
03:37ดิฉันอุมาพรค่ะ พุ้มโนยการคนใหม่
03:39สวัสดีครับ
03:41เราได้รับแจ้งจากทางประธิบาลว่า
03:44เพศราชกรชันชัยมนิรัฐเสียชีวิตแล้ว
03:46ค่ะ ผู้ป่วยน่าจะมีพระวะแซกซ้อนหลังการผ่าตัด
03:50คุณหมอได้เข้าทำการกู้ชีพอย่างสุดความสามารถแล้ว
03:53แต่ไม่สำเร็จ
03:54เพธศัตร์ชันชัยได้เสียชีวิตไปเมื่อเวลา 3.15 นาทีค่ะ
04:07ก็อย่างที่เขาบอกละทิว
04:09เพธศัตร์บอสเป็นผู้ป่วยวิกลิต
04:12การเสียชีวิตด้วยอาการแซกซ้อนมันเกิดขึ้นได้
04:17บางนั้นมันก็ปกตินะ
04:23ก่อนตาย
04:25บอสเองก็ยอมรับทุกข้อเก่าหาแล้วนี่
04:30นี่ยังกังวลอะไร
04:36ผมค่ะอยากรู้
04:39ว่าเข้าข้าแม่ผมด้วยรึเปล่า
04:42ทำไม
04:51เชียวถึงคิดว่า
04:54แม่มีคนค้า
05:01โปราฟัลของแม่ผม
05:04ต้องกับเยอะทุกอย่างนะหมอ
05:06ทั้งเป็นผู้ป่วยระยะสุดท้าย
05:08แล้วก็ตายก่อนกำหนด
05:11แต่ทิวก็ไม่มีหลับทานว่าแม่ถูกคาธกรรม
05:16ไม่ใช่หรอก
05:21ไม่ใช่หรอก
05:25จริงๆก็ไม่มี
05:26แต่มันยังค้าใจอยู่
05:29แต่มันยังค้าใจอยู่
05:30ิ่ว
05:50ิ่ว
05:51ถ้าผมพูดตรงตรงทีวีโอกตรผมนะ
05:56ที่ทีวียังรู้สึกคาใจอยู่
06:03หรือเพราะทีวียังรู้สึกผิด
06:07ที่ไม่ได้กลับมาดูใจแม่หรือเปล่า
06:16บางที
06:17คุณเราก็อยากจะโทษว่ามันเป็นความผิดของคนอื่น
06:23ที่เธอให้มันเป็นแบบนี้
06:25คุณแม่ไปสบายแล้วนะทีว
06:38คุณต้องมูฟออนแล้ว
06:44คุณดี
06:58เป็นของของจัฒน psychiatInstagram
07:04登録ออนตูออาจ
07:08นะคะ
07:09เจ้าพวกกองคิดว่าไงอ่ะ
07:16เรื่องแม่ผมก็ยังเชื่อสนชาติยานตัวเองอยู่นะ
07:20แต่ในเมื่อมันหารหลักฐานไม่ได้
07:23ก็คงต้องทำแบบที่หมอบอก
07:26มูฟอนดีกว่า
07:30สีแล้ว
07:34แล้ว
08:04ยินดีต้องรับกลับบ้านนะครับ
08:19ไหนว่าทำอะไรอย่างนี้ไม่ค่อยเป็นไง
08:24ทำเป็น แต่ไม่อยากทำบ่อย
08:38อย่าหมอลงหลักเกิน
08:54อยู่ได้กันนะเทียว
09:06ก็อยู่นี่ไง
09:08ไม่ใช่
09:11หมายถึง
09:15อยู่ได้กันนะเทียว
09:19เอา
09:25ไม่อ่ะ
09:28หรือว่า
09:30ที่ผ่านมาผมคิดเองเหรอ
09:33เปล่า
09:34ไม่ใช่
09:36เอา
09:38เรา
09:41ผม
09:50ไม่รักใครง่ายๆจริงแล้วหมอ
09:55ผมเชื่อใจหมอได้ใช่ไหม
10:00ผมจะไม่ทำให้ทิ้วเสียใจ
10:17ผมสัญญา
10:22เยี่ยว
10:37ไม่ใช่ตา
10:39ไม่ออกแล้ว
10:41เป็นฉัน ใน
10:45หัวใจ กลับยังไม่เข้าใจ
10:49เหมือนได้ ดินดาลที่แสงใกล่
10:53ลึกถึงแล ลึกรับกันเข้าไป
10:57มองทั้งไรไม่อย่าจังรู้
11:01โอ้โทษที
11:08ก็... ดูผมไปเอาอย่ามาให้
11:13โอ้โทษที
11:18รักได้ไม่อยู่จริงใช่ไหม
11:22ฉันจะว่าเป็นจริงอันมา
11:26ฉันพูดจะเป็นภาพลุ่นตาย เพราะวันนี้มันไม่ใช่ฝัน
11:32อันนี้มันคือเรื่องจริง ใช่ไหม
11:36มีอะไรที่สอนในหน้า
11:41มันว่าเป็นเราที่เป็นไป คงไม่ใช่แค่เพียงในตาม
11:47ฉันหลังว่าในมันเป็นจริง
11:51ห้อ...
11:56ห้อ...
11:59ห้อ...
12:10ห้อ...
12:14ไม่เป็นไร
12:44ไม่เป็นไร
12:47ไม่เป็นไร
12:51นี่มันคือเรื่องจริงใช่ไหม
12:55นี่อะไรในสอนในหน้า
13:00ว่าว่าว่าเราจะเป็นไป
13:03ความไม่ใช่แค่เพียงในตาย
13:06ฉันว่าให้มันเป็นฉัน
13:10ห้อ ห้อ ห้อ ห้อ
13:17ห้อ ห้อ ห้อ
13:23ความไม่ได้
13:33เจ้าเจ้า
14:03ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
14:33สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
15:03ฟัทธิลอดคุณนาวัน
15:05เป็นแอดจารย์ของผมสมัยที่เรียนแพทย์
15:10ผมได้พบกับทันอีกครั้ง
15:12ตอนที่ผมเรียนเฉพาะทางด้านพาเลทีฟแค่
15:16ทันเป็นผู้ป่วยเมรงระยะสุดท้าย
15:18ในความดูแลของผม
15:23นั่นการถพัดใช่ไหม
15:25ครับ
15:27ผมเคยเรียกกับอาจารย์ครับ
15:29ครับ
15:31ผมเคยเรียกกับอาจารย์ครับ
15:33ผมจำคุณได้
15:39คุณก็เป็นหมอพาริอย่างที่คุณพูดไว้จริงๆด้วยนะ
15:43อาจารย์พีรอด
15:45เป็นผู้ป่วยคนแรก
15:47ที่ผมทำการุญยาคาตให้
15:51นอกจากพออออสมสัก
15:53ผมไม่คิดว่าจะมีใครรู้เรื่องนี้
15:59คุณครับ
16:09มันจะส่งมาทำไมค่ะ
16:11มันต้องการจะบอกอะไร
16:15ผมว่ามันคือการโค่
16:19เหมือนมันอยากเล่นส่งคำประสาดอยู่ผม
16:23ใครครับหมอ
16:25หมอ heh หมอ เดัวด้านไหมครับ
16:27ผมไม่แน่ใจจริงๆ แต่เรื่องนี้จะให้ผมพูดกับทิวก็ไม่ได้
16:43ยิ่งตอนนี้นะพี่ ผมกับทิวกำลังดีมากๆ โอเคมากๆ
16:50ผมไม่อยากทำบันผัง
16:54พี่ว่ามันก็แค่กระดาษเปล่านะครับหมอ ไม่ได้มีหรักฐานอะไร หมออย่าประสุนใจเลยค่ะ
17:24อ้าว สวัสดีค่ะอาจารย์กลับมาแล้วเหรอคะ
17:31ครับ
17:32อาจารย์กลับมาแล้ว
17:47ตอนนี้อาจารย์กลับมาแล้ว
18:02เบร็คดว่า!
18:32สมราว...
19:02อืม...
19:05อืม...
19:06อืม...
19:08อืม...
19:10อืม...
19:12อืม...
19:14อืม...
19:16อืม...
19:18อืม...
19:20อ้าว อาจารย์ สวัสดีค่ะ หายดีแล้วเหรอคะ
19:24ดีขึ้นแล้วครับ
19:26หมอเขาไม่พักนานหรอก เขาห่วงคนไข้
19:30ซูซูนะคะ
19:32ขอบคุณนะครับ
19:36ยินดีต้อนรับกับโรงพยาบาลนะคะ
19:46เฮ้...
19:48พระมหามณนภาพแล้วค่ะ
19:50ตอนที่หมอพักฟื้นอยู่
19:56ท่านปฏิเศษรับการรักษาทั้งหมด
20:00ตอนไปคงพระมาณมาก
20:02ไม่เลยค่ะ
20:12เช้าวันที่ท่านจะไป
20:14ท่านมีสติเจ็มใส่มาก
20:16ให้ผอนจันและที่ทุกคนในวอดเลยค่ะ
20:18แล้วท่านก็เข้ากับมาฐาน
20:20พอตอนข้ำๆ ท่านก็สิ้นใจไปอย่างสงบ
20:22เช้ากับมาฐาน
20:24พอตอนข้ำๆ ท่านก็สิ้นใจไปอย่างสงบ
20:26ท่านฟากบอกหมอด้วยนะคะ
20:28ท่านฟากบอกหมอด้วยนะคะ
20:30ว่าอยากไปยุติกกับความเจ็กปวด
20:32จิกกับกายมันแยกกันได้
20:34เมื่อใจเราไม่รับรู้ความเจ็กปวด
20:36มันก็หยุดอยู่ที่กาย
20:38มันก็ไม่ทุก
20:40มันก็ไม่ทุก
21:10เตอร์
21:28หรอ
21:32ขอมาแล้วครับ
21:36อยู่นี่ครับ
21:38ครับ
21:43เอ้า นิด ทิวไปบ้านแม่มาอีกแล้วหรอ
21:50เปล่าครับ พิสาไปมา ครั้งนี้น่าจะเป็นครับสุดท้ายแล้ว
21:56เอ้า ทำไมแล้ว
22:00พิสาบอกว่าขายให้คนในหมู่บ้านไปแล้ว ทิ้งไว้ก็ไม่มีคนดูแล
22:08ก็เข้าใจ
22:10ไม่เป็นไรนะ
22:12เอาไว้
22:14เราปลูกกันเองที่บ้านแล้วนะ
22:19ครับ
22:21งั้นเดี๋ยว
22:23ผมเอาไปใส่ใจกันเอานะ
22:25ครับ
22:26เอ่อ หมอ
22:29มิจุดมากมาถึงหมอด้วยครับ
22:38ตอนตอนตอนตอนติดิมกัน
23:05เจ้าไม่รู้สึกตัวอย่างท่าวอออ
23:35หรือสอง ค่าประเจ้า รู้สึกสับสนอย่างท่าวอออ ไม่สามารถจดจำอะไรได้อีก
23:55หรือสาม ไม่สามารถใช้ชีวิต
24:02ได้ตามปกติอีกต่อไป
24:09ให้ถือว่าเมื่อนนั้น
24:13เป็นวาระสุดท้ายของชีวิตข้าประเจ้า
24:18อาจารย์ครับ
24:25ไอ้หนังสือแสดงจัตนารมนี้
24:33มันจะใช้ได้จริงหรอครับ
24:39ได้สิ
24:40แต่ฉันจะทนอยู่ถึงวันนั้นไหวหรือเปล่าก็ไม่รู้นะ
24:47ไอ้มาเร็งกระดูบนี้มัน
24:50มันทรมานใช่หรือเกิน
24:53มันทรมานใช่หรือเกิน
25:05เงิน
25:07เดี๋ยวผมเพิ่มยานอนหลับให้อีกดีไหมครับ
25:14เธอเพิ่มยาให้ฉันหลับ
25:16และไม่ต้องตื่นขึ้นมาอีกเลยได้ไหมล่ะ
25:22อาจารย์
25:26ว่าอะไรนะครับ
25:27ว่าอะไรนะครับ
25:45อาจารย์ครับ
25:50อาจารย์แน่ใจแล้วใช่ไหมครับ
25:52ความจริงแบบนี้มันก็เท่ากับ
25:58ผมข้าอาจารย์เลยนะครับ
26:00คุณน้อยเลยไม่สมที่รมด้าน
26:04เชื่อทุวีมีสงาร้อยมาไว
26:08เธอจำฝัดรายที่เคยเคยเล่าให้ฉันฟังได้ไหม
26:15เธอจำได้ไหม
26:17เธอจำได้ไหม
26:19คือนนั้น
26:22มันแม่ของเธอต้องเจ็บปลัวตลมานแค่ไหน
26:28คอยหายใจสัน
26:32คิดเธอว่าฉันเป็นแม่ของเธอ
26:35คืนนี้จันจังฟ้านะฟ้า
26:38เธอชีดยาให้ฉัน
26:41สุขยังนี้มีเธออยู่รู้ใจป่อง
26:45พี่เธอจบความทลมาตในด้วยกันสถีเธอนะกัน
26:49คือนนั้น
27:04เอาปกเป็นเสียงกลับออกไปด้วยนะ
27:07เมื่อกี้เธอใช้มือปลาจับออกเป็นเสียง
27:16ให้เนื้อมือของเธอ
27:21จะติดชมุตนั้น
27:24ถ้า
27:30จังไว้หน้ากัน
27:36จะต้องระวังให้มาก
27:41อันที่ฉันสอน
27:46จะไม่มีใกล่จับจะได้
27:51ครับป่ะจัด
28:06ถ้าได้ห่มหรือไทย
28:09คลมทัดมามุนท่าเจ้าหอม
28:13ยังไม่ซีน
28:15เพราะเมื่อเพียงกลิ่นด้วนเนื้อละไม่
28:19คนรักกันมาพันภางเงินเมื่อนไปได้
28:24ไม่เหลือเยอะย่ายขอใจเมื่อ
28:29ต้องรักกัน
28:33ต้องรักกัน
28:35ต้องรักกัน
28:40สวัสดีที่สุด
29:10สวัสดีที่สุด
29:40สวัสดีที่สุด
30:10สวัสดีที่สุด
30:40อย่างไปตายนะครับ บ한테ซ์ก็จะมี mycketฟาวาที่มีจริตที่จ๋ย Culturalstint
30:48นี้ทีรว więcไปบ้านแม่มาแล้วครับ ถ้าท่านมองทีรวมหลังจากของฟ้า
30:54แล้วท่านเห็นคุณอยู่กับผม ขอบว่าท่านต้องดีใจ
30:58ถ้าไม่ทีรวมถึงคิดว่าแม่มีคนค้า คุณแม่ไปสบายแล้วนะทีรวม
31:05คุณต้องมุฟออนแล้ว
31:07ผมชอบความหมายของมันอ่ะ
31:09ให้เดินเยอสีฟ้า
31:11มันหมายถึงการให้อภัย
31:35สวัสดีครับ
31:47อ้าว คุณหมอ
31:49ก็ดี ผมแบบมาดูของที่ผมฝากไปนะครับ
31:53อ๋อ ของอ่ะ
31:55ยืออย่างใดก็อยู่อย่างอั้นเลยเจ้า
31:57ก็หมอสั่งไว้เนาะ
31:59ว่าบอหือไผ่ขึ้นไปยุง
32:01ถ้าเจ้าก็บอหือไผ่ขึ้นไปเลยนะเจ้า
32:03ขอบคุณนะครับ
32:05เจ้า
32:33เจ้า
32:37ชุดท่อ มันได้
32:39อันีทศรก
32:41ได้เย็ก
32:43เจ้า
32:45เจ้า
32:47ที่สุดที่สุดที่สุดที่นี่
33:17ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุ较ท students
33:47สวัสดีที่สวัสดี
34:17สวัสดีที่สวัสดี
34:47สวัสดีที่สวัสดีที่สวัสดีที่สวัสดีที่พี่อาถธิย์
35:11นึกไม่ถึงเลยนะคะ
35:13ว่าคุณจะจำพิมพ์ดีตของคุณพ่อได้
35:17เพราะเป็นพิมพ์ดีตัวนั้น
35:19ทำให้ผมนึกขึ้นได้
35:22ว่าผมเคยพิมพ์ชื่อลูกสาวของอาจารย์
35:28สุภาพรดวงเนธ
35:31คุณใช้นำสักกูลของคุณแม่ใช่ไหมครับ
35:35ค่ะ
35:37แม่เกรียดพ่อ
35:39จนไม่ยอมให้ฉันไปยุ่งเกี่ยวกับพ่อ
35:42แม่กระทั่งใช้นำสักกูล
35:44แต่ฉันเดาไม่ผิดจริงๆ
35:48คุณสนิทกับคุณพ่อมาก
35:51ครับ
35:53ท่านเป็นทั้งอาจารย์
35:56แต่ท่านเป็นคนค่ายของผมด้วย
35:59นั้นคุณคงจำได้
36:04ว่าเพลงสายลมเหนือ
36:07เป็นเพลงโปรดของคุณพ่อ
36:10จำได้สิครับ
36:15คุณพ่อเปิดเพลงนีฟังจนท่านสิ้นใจ
36:21ตอนคนไปพบสบ
36:24แผนเสียงยังคาอยู่ที่เครื่องเล่น
36:28แต่สองแผนเสียงไม่ได้อยู่ในมือพ่อ
36:32ไม่ได้อยู่ในห้องนั้นด้วย
36:37แต่กลับมาอยู่ในมือคุณ
36:43คุณคือคนสุดท้ายที่อยู่กับท่านก่อนตายใช่ไหมคะ
36:49ที่อยู่กับท่านก่อนตายใช่ไหมคะ
37:01พ่อของฉัน
37:03คุณเป็นคนทำการรูนยาคาดให้ท่านใช่ไหม
37:12อาจารย์เสียชีวิตจากไปอย่างสงบ
37:15ตามเจ็ดจำนงของอาจารย์ครับ
37:24เจ็ดละ
37:28พ่อฉันบอกให้คุณทำ
37:32ให้คุณทำ
37:36ไม่น่า
37:38เนียบมาก
37:40ต้องรวจจับไม่ได้เลย
37:506,000 เสียงอันนี้
37:52อาจารย์ให้ผมเก็บเอาไว้
37:55มันมีคุณค่าทางใจกับผม
37:58แต่ท่านี่
38:00คือของที่คุณต้องการ
38:04ผมยิ่นดีจะเขินให้
38:06ไม่ค่ะ
38:08ไม่ค่ะ
38:10ฉันแค่อยากรู้ว่าพ่อตายไง
38:14ตอนนี้ฉันรู้แล้ว
38:16พ่อคิดถึงแต่ตัวเองเหมือนที่แม่ว่าจริงๆ
38:22จะตายทั้งที่
38:24ส่งมาให้ลูกเมียแค่หนังสือแสดงเจ็ดจำนง
38:28ไม่คิดจะบอกฉันสะคำ
38:30ทางทางที่เขาก็รู้ว่าฉันรักเขามากแค่ไหน
38:34ไม่คิดแม่กระทั่งจะบอกลา
38:36อาจารย์มีเหตุผลในการแยกตัวออกมา
38:38แต่เลือกซ์ตัวให้ว่าชันรัก petals slipping
38:40สวัสดงาทนทางที่เขาก็รู้ว่าฉันรักเขามากแค่ไหน
38:42ไม่คิดแม่กระทั่งจะบอกลา
38:48อาจารย์มีเหตุผลในการแยกตัวออกมา
38:52แต่เรื่องการบอกลา
38:58อาจารย์ได้เขียนจนหมายถึงคุณ
39:02ผมเป็นคนพิมมณ์และส่งไปด้วยมือนของผมเอง
39:06แต่ถ้าคุณไม่ได้รับ
39:08ผมว่า
39:10คุณลองถามคุณแม่คุณดูดีกว่านะครับ
39:30อยากเก็บไว้ไหมครับ
39:36พ่อฉันให้คุณ
39:51พ่อคุณอยากให้มันอยู่กับคุณ
40:00แค่นี้เองเหรอครับ
40:02แค่นี้เองเหรอครับ
40:07เรื่องคุณพ่อ
40:10ฉันเค้ารบความต้องการของท่าน
40:16ฉันจะให้พวกถึงมาอีก
40:21แต่ถ้าวันน่ามีคนตาย
40:25ฉันยืนยันว่าฉันจะทำหน้าที่หมอนในติเวทอย่างดีที่สุด
40:28คุณตายกับการของท่าน
40:31คุณอยากพลาดกับละค่ะ
40:32คุณอย่าพลาดกับละครับ
41:02คุณอย่าพลาดกับละครับ
41:32ทิว
41:43นี่คุณมาได้ยังไง
41:46ผมตามคุณมา
41:47นี่คุณติดเรื่องติดตามไปบทรถผมตั้งแต่เมื่อไร
42:05ตั้งแต่คืนแรกที่ผมไปนอนบ้านคุณ
42:17สรุปว่า
42:24ใครมันหลอกใครกันแน่
42:27นั่นมันก่อนหน้านั้น
42:30แต่หลังจากที่เราเปิดใจกันแล้ว
42:32ผมก็เชื่อคุณทุกอย่าง
42:34ผมไม่เคยสงสัยด้วยซ้ำ
42:36ว่าคุณเคยคลาดตะกร
42:38นี่คุณอย่าพูดกับผมคำนั้นนะ
42:40ทิว
42:42ผมไม่ใช่
42:44การการลุนยาค้าร
42:49ต่อให้พวกที่มันสวยรู้ขนาดไหน
42:51มันก็คือการที่ทำให้คนตาย
42:53มันเพื่อทำให้พวกปวยหเหรอเพราะหลับวดจากความเจ็บม Mann
42:55เตราะมาลตั้งหากทิว
42:57ที่อื่นเขาก็ทำกัน
42:58แต่ที่นี่มันผิดกดหมาย
42:59รู้ว่ากดไม connected
43:00limp
43:11มันไม่มีหัวใจ
43:12คุณไม่มีหัวใจ
43:13แต่กฎหมายมันก็คือกฎหมายไง
43:16ในเมื่อการการรวจภัยข้าดมันผิด
43:18ต่อให้มีคนอยากจะตาย
43:20คุณก็ไม่มีสินตร diet like that
43:21แต่ที่คุณพูดแบบนี้
43:22เพราะคุณไม่เคยเห็น
43:23แบบที่ผมเห็นไง
43:24พังผู้ creaut 1000ивает
43:29คนที่แค่หายใจพท์ instances
43:33คนที่เจ็บจนให้ container
43:34มีพวกก็ugi consegu see
43:37คุณไม่รู้สึกเพราะคุณไม่เคยเห็น
43:42ถ้าคุณเห็นแบบที่ผมเห็นว่าแม่คุณเจ็บปัวทรมานขนาดไหน
43:47คุณจะไม่พูดแบบนี้เลย
43:49นั่นคือเหตุผลที่คุณข้าแม่ผมใช่ไหม
43:55นั่นคือเหตุผลที่คุณข้าแม่ผมใช่ไหม
44:02ดอกไม้บนผม
44:09แม่ผมปุ่ยใกล้ตายขนาดนั้น
44:13จะเดินลงมาเด็ดดอกไม้ได้ยังไง
44:15แล้วใครกัน
44:17ที่มันรู้ว่าแม่ผมชอบดอกไม้นั่น
44:19ถ้ามันนี้ผมได้ยังไงวะ
44:26ผม
44:34แค่ทำตามทุกอย่าง
44:39ตามความต้องการของคุณแม่คุณ
44:43คุณอยากรู้เรื่องคุณแม่คุณใช่ไหม
44:52จ้าย
44:54คุณเคยรู้บางมั้ย
44:56ว่าความจริงแล้ว
45:06นี่แตกคุณอยู่ในนั้น
45:08มีคนข้างตัวที่ดีด้วย
45:10ทางคุณแม่ของคุณ
45:11ท่านแค่ขอให้ผมทำให้ท่านจากไปอย่างสงบ
45:14ท่านไม่ได้มีห่วงอะไรเลย
45:16แต่สิ่งที่ผมสัมผัสได้เสมอคือท่านนึกถึงแต่คุณ
45:18ท่านอยากเห็นคุณมีอันาคนที่ดี
45:20มีชีวิตที่ดี
45:21มีเพื่อนที่ดี
45:22แล้วท่านก็อยากเห็นคุณมีคนข้างตัวที่ดีด้วย
45:32ทั้งคุณแม่ของคุณ
45:37และคนไข้ของผมทุกๆคน
45:41ผมเชื่อมาตลอดว่าทุกคนมีสินในศีวิตของตัวเอง
45:47มีสินในร่างก้ายของตัวเอง
45:49ทุกคนมีสินเลือกที่จะใช้สร้าง
45:56หรือจบชีวิตแบบศทั่งกภสุข
46:00และมีสักษี
46:06แต่ค jeunes้ายที่คุณเฮือยู่
46:09แม่ไม่เคยทำให้สิ่งที่เกิดขึ้นได้เลยไว้
46:13ผมถึงต้องทำ
46:18ไอ้สิ่งที่ผมทำ
46:22พบขอโทษนะ
46:34ที่ผมพิสัญญา
46:37สุดท้าย
46:40ผมก็ทำให้ทิวเสียใจ
46:44หมอมีหน้าที่รักษาคนไข้
46:58ตำรวจก็มีหน้าที่รักษากดหมาย
47:04แต่ทิวไม่มีรับฐานนะ
47:09ว่าผมทำการรุญาคาต
47:13รักจะคำสรรภาพของผม
47:18รักคุณจะสรรภาพไหม
47:24ก็ท่าเป็นคุณขอ
47:29ก็ท่าเป็นคุณขอ
47:54ที่ผมทำการรักษาคนไข้
47:57ที่ผมทำการรักษาคนไข้
47:59อเกิดการรักษาคนไข้
48:07ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
48:37ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
49:07ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่ส
49:37อดนอนใช่ไหม
49:40นอกไม่ว่าหลักเลยค่ะหมอ
49:44นี่ดีกว่าคลnothingzh樣
49:50พิมมี่เม็ทนึงก่อนนอนหลับสบายแน่นอนจ่ะ
49:55พิสาครับ
49:57สุขภาพของคนดูแลคนไข้ก็สำคัญนะครับ
50:00คืนพิสาเป็นอะไรอีกคนเนี่ย
50:02คุณแม่จะไม่มีคนดูแล
50:04ได้ค่ะหมอ งั้นเดี๋ยวกินคืนนี้เลย
50:34กลับกลับกลับกลับกลับมาก
51:04คุณแม่พอมไหมครับ
51:34ถ้าผมฉีดยาให้คุณแม่ คุณแม่จะหลับไป เราไม่ตื่นขึ้นมาอีกเลย
51:42เอารู้แบบนี้แล้ว คุณแม่อย่างๆให้ผมฉีดยาให้อยู่ไหมครับ
51:48คุณแม่ต้องการสิ่งนี้เอง
51:50ไม่ได้มีครับ
51:52คุณแม่ต้องการสิ่งนี้เอง
51:54ไม่ได้มีใครบังครับใช่ไหมครับ
52:08คุณแม่ต้องการสิ่งนี้เอง ไม่ได้มีใครบังครับ
52:22จ้ะ
52:45คุณแม่ยังมีอะไรที่เป็นห่วงดึกกังวลอยู่อีกไหมครับ
52:48คุณแม่รู้ว่าทิวเขาเป็นอะไร
52:54แม่อยากบอกเขาว่า แม่โอเค
53:00อยากให้เขามีเพื่อนดีๆ มีชีวิตที่มีความสุขเหมือนคนเดิน
53:08แม่ฝากด้วยน้ำหมอ
53:12แม่ฝากด้วยน้ำหมอ
53:34คำแม่
53:36คำแม่
54:06คุณแม่
54:14คิดถึงแต่สิ่งที่ดีที่ทำให้มีความสุขนะครับ
54:18เจ้าเจ้าไหร่
54:48สวัสดี
55:18สวัสดี
55:48สวัสดี
55:57สวัสดี
55:58สวัสดี
56:00เจ้าไว้
56:30แห่งน้ำสิครับ สวยงาม
56:34แหกมังไม่ใส่ตา ตายพังบ้างงาม
56:37ไม่อยากรู้ลึกลงไป เป็นฉันไหม
56:43หัวใจ กลับยังไม่เข้าใจ
56:47เหมือนได้ ดินดาที่แสงไกล
56:51ลึกชึงแล ลึกลับกันเข้าไป
56:55มองทั้งไรไม่อยากรู้
56:58หากก็คล้ยสักของจ้องหมดใจ
57:02จะรักที่รวงหลอก คงจะทั้งหัวใจ
57:06ก็รักเธอและเชื่อจะหมดใจ
57:10ฉันพูด
57:16รักได้มีอยู่จริงใช่ไหม
57:20ฉันจะว่ามันจริงไหม
57:25ฉันพูดจะเป็นภาพอวันตาย
57:27เท่าวันนั้น ให้มันไม่ใช่ฟัง
57:30อันนี้มันคือร่างจริงไหม
57:34ไม่อะไรที่ส่วนในใน
57:39มาตั้งบ้า เรื่องเราที่เป็นไป
57:42คงไม่ใช่แค่เทียงในตัน
57:46ฉันลงหวนให้มันเป็นจริง
57:49แค่เธอแล้ว
Be the first to comment