- 3 months ago
Other name: ดาหลา บุปผา ฆาตกรรม Original Network:Netflix Director:Dream Thanika Jenjesda Country:Thailand Status: Completed Genre: Crime, Drama, Mystery, Thriller
thai subbedenglish drama asian
thai subbedenglish drama asian
Category
📺
TVTranscript
00:00:00สุดท้าย สุดท้าย
00:00:30ไม่ปลองเป็นของช้อกัน
00:00:35ถูกมาก anyway
00:00:36ומissor
00:00:39ข้องข้ๆ ฟ้าดามาค Studien
00:00:46คือครกๆ pec振OW เริ่มจัดนั้น
00:00:54จะดูแลเก้ וเค้เว跟你 put ออนาิว
00:00:57อยู่ทร linguistic谷 ไม่เป็นสิ
00:01:17ก็พูดออกมาสิดอลา
00:01:20ฉันไม่เคยต้องการอะไรจากเออเทพพาเหรอคะ
00:01:23แล้วเธอค่าโอมทำไม
00:01:24นั่นสิคะ
00:01:25ฉันค่าคุณอนุสอนทำไม
00:01:28กูเนี่ยก็พบ
00:01:31คิดว่าไงคะ
00:01:34โอมสงสัย
00:01:39ว่าเธอคือคนที่พยายามแบบแมลเขา
00:01:41แบลคแมล
00:01:42อืมเครียรถเป็นเรื่องปิดตากไม่ลงตัวดิ
00:01:44สิทธิ์ อย่างเงียบอะซะ
00:01:46เทพระบุตรกูลดัง
00:01:49ว่าที่ในยก
00:01:51สุดยอดสุภาพบรุษ
00:01:53ผู้รณรงความเท่าเทียมให้กับกูหญิง
00:01:56คนแบบนี้
00:01:58จะมีเรื่องต้องจ่ายปิดปากได้ยังไงกันคะ
00:02:01เว้นแต่ว่า
00:02:04ตัวจริงของเขา
00:02:06ไม่ได้เป็นคนเดียวกันกับที่สังคมรู้จัก
00:02:09หลายท่านในห้องนี้
00:02:12ก็รู้ดี
00:02:13ว่าตัวตัวที่แท้จริงของคุณอนุสอนเอื้อเทพาเป็นยังไง
00:02:17ฟังกับมอนสเตอร์
00:02:43ให้สารู้ว่าตอนที่แผนมาบอก
00:02:46นาโอมคมคืนบี่แฟนหนูและถ่ายคลิปเก็บไว้
00:02:52แฟนหนูไม่อยากให้เป็นเรื่องใหญ่
00:02:55แต่หนูให้นาโอมมีคลิปนั้นอยู่ในมือไม่ได้
00:02:59หนูก็เลยตั้งใจจะไปรบคลิปทิ้งซะ
00:03:03แต่สิ่งที่หนูเห็นทำให้หนูคิดมากกว่าการรบคลิปของบี
00:03:18หนูอยากให้ชีวิตของนาโอมพังทั้งงานมั่นงานแต่งอยากให้ชิบผายมาทุกอย่างอัลแหละ
00:03:23หนูก็เลยบอกเรื่องนี้กับนาโริสา
00:03:33แต่พอริสารู้ว่าเยื่อของคุณอนุสอนมีมากมาย
00:03:40รวมทั้งคนหนึ่งที่นี่
00:03:46เส้นเส้น
00:03:52ขอ
00:04:07หนูจะพูด
00:04:09หนูรู้ว่าเตียกับแม้ไม่อยากให้นุ่งเสียหาย
00:04:11แต่หนูไม่อยากให้โลกจำว่ามายเป็นคนดี
00:04:14แล้วเราก็ไม่คุณจะต้องเงียบแบบนี้ไปต่อบชีวิต
00:04:17เพราะทั้งหมดมันคือเรื่องจริง
00:04:21เพราะอย่างนี้ ริซซาถึงได้คิดการใหญ่กว่าเรื่องของตัวเอง
00:04:25เธอได้ทำตามความคิดที่คุณอนุสอนใช้ในการทำแคมเป็นฟัมินิสต์
00:04:31สู้เพื่อผู้หญิง
00:04:39จริงๆ เนื้อสัน
00:04:42ไม่ได้พอใจเท่าไหร่ค่ะ
00:04:46ที่พีโอมเขาเอาแคมเป็นนั้นไปทำ
00:04:51พี่สามารถไปคุยกับซิ้นๆ
00:04:53ขอให้แพมชวนบีมาคุยด้วยกัน
00:04:56มันกลัวกู
00:04:58ไม่ต้องกลัว
00:05:00ถ้าเราเป็นผู้หญิงด้วยกัน
00:05:03เราก็แค่ช่วยกันพูด
00:05:05เขาจะได้รู้ว่า
00:05:07จริงๆ เราไม่ได้อ่อนแอ
00:05:10ถ้าเราก็ตั้งใจให้จะเปิดโปรงพี่โอมด้วยกัน
00:05:25แต่เธอก็ยังอยากได้สมบัติของบ้าน
00:05:27ค่ะ
00:05:30ค่ะ
00:05:32ฉันก็ขอโทษอีกทำให้พีดหวัง
00:05:37ครับ
00:05:39กูเห็นกับตัวเอง
00:05:41ที่ขอให้
00:05:43ผ่านงานมั่นไปก่อน
00:05:45และยังเห็นกับตัว
00:05:47ที่จะขอให้ผ่านงานแต่งปี
00:05:49จริงๆ เรากูแค่
00:05:51จริง จริง เรากูแค่
00:05:54กูแค่อยากให้เตียภูมิใจในตัวกูบ้าง
00:05:59ขอโดนนะ
00:06:03ละนิสระ
00:06:05พอพี่อมก็ตายสะก่อน
00:06:16กอจริง MLM ก่อนแต่งงานแล้ว
00:06:22ก็ส่งภาพจากคลิปไปให้พักไทยเจินไกล
00:06:23ตั้งใจจะให้อมเสียชื่อหมดอนาคตทางการเมือง
00:06:28เพาะเห็นว่ามีมีอะไรเกิดขึ้น
00:06:30ก็รู้ไม่หาทางอื่น
00:06:32พภาพนั้นหน่ Host ไป ทางเมงค Lori
00:06:36นอ mandatory ไม่ bununเรื่องหรอก
00:06:38หนูก็ค่ nudกดที่นอ Che Sables ไม่เอาทำตามแผน
00:06:42ก็ทำเมง parliamentaryและ
00:06:44ยัยแพ้ม
00:06:46พอ พอ
00:06:48แล้วไอคลิปที่จะเปิดที่โรงแรมก็ฝีมือแกเหรอ
00:06:52อ่ะ
00:06:54ผมเอง
00:06:56ผมเอง
00:06:58ผมเอง
00:07:00ผมเอง
00:07:02คริส
00:07:04กูเป็นคนเล่าแผ่นให้ผมฟังทั้งหมด
00:07:08และเปิดคลิปให้ผมดู
00:07:10แต่พอเขาตัดสินใจว่ายังไงจะแต่งงานอยู่ดี
00:07:14ผมก็เลยโกฎ
00:07:16เพราะคนแบบมัน
00:07:18ไม่ควรจะอยู่ให้โลกโลกแม่แต่วินาทีเดียว
00:07:22ผมก็แค่เอาคิดให้พนักงาน
00:07:24กะจะเปิดกางงานแต่งให้มันเสียหน้า
00:07:32แล้วเธอล่ะ
00:07:34โอ้ไม่ทำอะไรให้เธอตอนไหนถึงต้องค่า
00:07:36อ๋อ
00:07:40ขอโทษค่ะ
00:07:42ฉันพูดไม่เครียดตั้งแต่แรก
00:07:46ฉันไม่ได้เป็นคนข้าคุณอนุสอนเหรอค่ะ
00:07:58จะเล่นลิ้นยังไง เธอก็ดิ้นไม่หลุดเหรอ
00:08:02ผลทางนิติวิทยาศาสตร์
00:08:04ชี้ชัดว่าเป็นเธอ
00:08:06เธอ
00:08:07พลีส
00:08:10ช่วยขยายให้ชัดหน่อยได้ไหมคะ
00:08:12ตามรายงาน
00:08:14ม่อแปลงระเบิดตอนห้าทุมสาธิภา
00:08:18และผลการชนสุดสบกระชีชัดว่า
00:08:20โอ้มเสียชีวิตหลังห้าทุม
00:08:22เธอโกหกเรื่องเวลา
00:08:24นิติเวทบอกว่าโอ้มตายตอนห้าทุม
00:08:26แต่เธอบอกว่าโอ้มตายตอนห้าทุม
00:08:28แต่เธอบอกว่าโอ้มขับรถออกไปตอนห้าทุม
00:08:32จริงๆแล้ว
00:08:33โอ้มไม่ได้ออกไปจากที่นี่เลย
00:08:36ฉันขอแย้งเรื่องเวลาค่ะ
00:08:38ด้วยอุณะภูมิที่มีผลต่อการคำนวน
00:08:40แพ็ม ริสา คงจำได้ว่าคืนนั้นมีงานวัด
00:08:58งานวัดนะ
00:09:00บทททธสอบความอทนของคนไม่ชอบความบันเธอเหมือนฉัน
00:09:02เริ่มันเกี่ยวอะไรกับนิติวิยศาส์
00:09:03มันดีบิวิศาติ
00:09:04มันคือ ต้นเหตุ ของการเปลี่ยน UFO
00:09:14ตอนเช้าที่เขาพบสกคุณ อนุสอน
00:09:17พวกเขาเลยเข้าใจว่าน่าง dormirคอยอุนภูมิปากติของ ตอนไม่ใช่
00:09:22คุณประพา Off
00:09:24คุณเป็นพยายานได้นี่คะ
00:09:26ไหน 45 Där
00:09:31ดังนั้น ตอนที่คุณอนุสอน เสียชีวิต
00:09:34อุน Era ภูมิ ของ ห้อง ก็ เป็น แบบ ที่ เรากำลัง สัมผัศ กัน อยู่ ตอนนี้
00:09:38เป็น อุน Era ภูมิ ที่ ทำ ให้ สบ เส import สภาพ ช้า ลง
00:09:42ทำ ให้ ฉัน เชื่อ ว่า
00:09:44เวลา ที่ คุณ อนุตร เสีย ชีวิต ที่ แท จริง ก็ คือ ก่อน ห้า ทุ่ม ค่ะ
00:09:49แบบ นี่ มัน ไม่ให้ กัน ก็ ได้
00:09:51แล้วใครจะยืนยันว่า โอ้มตายก่อนหน้านั้นจริงๆ
00:09:56ฉันมีพยายามที่ฉันรู้จักดี
00:09:58ดอกไม้ในที่เกิดเหตุค่ะ
00:10:16การล้มของตู้แช่นี้ละค่ะ
00:10:19ที่ทำให้ดอกไม้พวกนี้เป็นพยาญได้
00:10:22ว่าคนอนุสรเสียชีวิตในเวลาใหม่กันแน่
00:10:30เพราะเราทำกูหลาบสีน้ำเงินด้วยเทคนิกการดูดซึมสี
00:10:35เวลาที่ใช้ก็จะขึ้นอยู่กับชนิดของดอกกูหลาบ
00:10:39ความยาวของก้านและปริมาณของสี
00:10:43ปกติแล้วเนี่ยกว่าที่สีจะซึมจากก้านจนเต็มดอก
00:10:48จะใช้เวลา 45 นาที
00:10:50เพื่อเป็นการเข้าใจร่วมกัน
00:10:52ฉันได้ทำการทดสอบทิ้งไว้
00:10:55อันนี้คือแช่ไปได้ 15 นาที
00:10:58ส่วนอันนี้ 30 นาที
00:11:02และอันนี้คือแช่เต็มเวลา 45 นาที
00:11:06คือนนั้นก่อนที่เจ๊กับเจิดจะกลับ
00:11:10เขาได้บอกเวลาชาติฉันไว้
00:11:12ส่วนกูหลาบเนี่ยมันจะอิ่มสีตอนสีทุ่ม
00:11:14นูอย่าลืมเปลี่ยนสีรอดใหม่ด้วยล่ะ ออกมา
00:11:18กองพิสอุทรักฐานของตำรวจ
00:11:21ก็น่าจะเก็บรูปตู้นี้ไว้แล้ว
00:11:28เลข 22 บนตู้นั่นก็คือสีทุ่ม
00:11:32ดอกพวกนี้ดูดสีได้ไม่เต็มดอก
00:11:35ทำให้ฉันคำนวนเวลาที่คุณอันนุสอนกับคนร้ายต่อสู้กัน
00:11:39ทำตู้ลม
00:11:42เป็นเวลาสีทุ่มครึ่ง
00:11:44ว้าว ตายวิทย์
00:11:47กลังม 55
00:11:50แต่การบอกว่าฉันอยู่ที่นี่ในเวลาเดียวกัน encaekielle
00:11:54แปลงอันนุสอนตาย
00:11:56กะไม่ได้มายควραfferชัンタเป็นคนค่า
00:11:58หรือการที่ฉันพี่สูดได้ว่าคุณอันนุสอนตายก่อน 5ทุ่ม
00:12:03ก็ไม่ได้ช่วยชีดต magnificent
00:12:06ในคืนนั้น
00:12:08มีใครอยู่ที่นี่บ้างคะ
00:12:10โล你可以 정말
00:12:15ฟิษา แพ่น คุณปรับพาตั้งสินทรัพย์
00:12:35คุณเอกก็พบ
00:12:37ทุกคนที่ฉันพูดไป ต่างเป็นไปได้ว่าเป็นคาตกร
00:12:46แต่ยัง ยังไม่ข้ามชอต
00:12:50ฉันไม่ได้บอกว่าคนที่มาคืนนั้น มีแค่ที่ฉันพูดไป
00:12:55มันเป็นคืนที่คลิกขักกว่าที่เราคิด
00:13:01พอพวกเรามาถึงที่นี่แล้ว เราคุยกันสับพัก
00:13:05บ็น Hug Boy Hi al
00:13:17มันเวลาลอง
00:13:19รีมมันอ generalized
00:13:20รี damned ีกอย่างก香
00:13:20uger้านัน
00:13:22ค kilangali ทุกอย่างก็น้ pin
00:13:27peaks can we go
00:13:29ก็เห็นรีสาและ ครีสทะลอกตัน
00:13:33ถ้าคุณกลับไปเมื่อลานั้นไม่มีใครเหลือกอยู่ข้างในสตุดีโอ้
00:13:37คุณอนุสอนดูจะสงสัยในตัวฉัน
00:13:41แต่เขาก็แค่โยนหินถามทาง
00:13:43ฉันไม่ได้กันว่ะ
00:13:44มันเฮียขนาดนั้น ยังจะเต็นกับมันดิกอร์
00:13:46ฉันเห็นแพมทละกับริษา และคริสก่อนจะกลับไป
00:13:52พ่อฉันโทรมาพอดี
00:13:54ฉันเลยขึ้นไปคุยโทรศัพท์บนห้อง
00:14:03เข้ามาในสตุดีโอ
00:14:08พ่อฉันมองลงมาจากบนห้อง
00:14:12ฉันพบคุณอนุสอน
00:14:15แต่...
00:14:18เขาซิ้มใจแล้ว
00:14:21ช่วงเวลาที่คุณอนุสอนถูกค่า
00:14:23อยู่ระหว่าง 4 ทุ่ม 20 กับ 4 ทุ่ม 35
00:14:27ซึ่งเป็นช่วงเวลาที่ในสตุดีโอ
00:14:29ไม่มีใครนอกจากเขาและค่าตะก่อน
00:14:33ดังนั้น...
00:14:35อย่างน้อย 3 คนที่นี่ไม่ใช่ค่าตะก่อนแน่
00:14:40นั่นก็คือ...
00:14:42Lisa, Chris, Pam
00:14:45แต่เธอโก้หกตำรวจ
00:14:47ว่าเห็นสบโอมตอนเช้า
00:14:50พี่พบ...
00:14:51ว่าไหร่ตำรวจจะมา
00:14:54ไม่ต้องหวงค่ะ
00:14:56ตำรวจมาจับคนรายแน่
00:14:58แต่อย่างที่บอก...
00:15:00ไม่ใช่ฉันเหรอคะ
00:15:02ค่ะ
00:15:04ใครก็ตามที่เป็นคนราย
00:15:06ตั้งใจทำให้เราเชื่อว่าเขาไม่ได้มาที่นี่
00:15:11ฉันจะให้โอกาสคุณสรภาพค่ะ
00:15:14คือ...
00:15:15ฉัน...
00:15:16ฉันแคบมาจอดรถซุ่มดูพริสิวห่างๆ
00:15:18ก็แม้เป็นห่วงอ่ะ
00:15:20คือ...
00:15:21ฉันแคบมาจอดรถซุ่มดูพริสิวห่างๆ
00:15:24ก็แม้เป็นห่วงอ่ะ
00:15:26คือ...
00:15:27คือ...
00:15:28คือ...
00:15:29คือ...
00:15:31คือ...
00:15:32นั้นผมอยู่บ้านคนเดียว
00:15:35นี่มันจะเลอะเธอกันไปใหญ่ละ
00:15:37ทำไมพวกเราต้องมานั่งคอยตอบคำถามเธอ
00:15:40ทำอย่างกับว่าพวกเราเป็นผู้ต้องสงสัย
00:15:43คือ...
00:15:44ทอบครัวเรารักกัน
00:15:49ฉันขอข้ามเรื่องความรักภายในทอบครัวไปก่อนนะคะ
00:15:52แล้วขอกลับมาที่หลักฐานทำวิทยาศาสตร์เท่าที่มี
00:15:56คือนั้น
00:15:58ผู้ให้เกียดมาเยือนสตูดีโอของฉัน
00:16:01ได้ฝากรอยรงเท้าเอาไว
00:16:03แน่นอนก็มีคุณอันนุสอน
00:16:06ริสา
00:16:08คริส
00:16:09แพม
00:16:10คุณประพา
00:16:11คุณเอกกระพบ
00:16:14และ
00:16:15คุณกิตติสัคร
00:16:18ฉันตัดคุณกับคุณประพาออกได้
00:16:22เพราะคุณกรับก่อนเวลาค่าต Wit
00:16:26ถึงม academies คุณอยากจะเป็นฬาตก่อนเองก็ตาม
00:16:30แต่ที่ฉันสนใจ
00:16:35ก็คือรอยรงเท้าของคุณเอกพบ
00:16:36ที่นอกจากจะประกฎในนี้
00:16:38ยังพบอยู่ด้านข้างของสวนหลังสตุดิโอด้วย
00:16:45ฉันเข้าใจละ
00:16:50ที่เธอพูดมาทั้งหมด
00:16:53คือพยายามจะให้ฉันเป็นค่าเถอะก่อน ค่าลูกชายตัวเองให้ได้
00:16:58ลูกชายที่ฉันลักมากกว่าทุกอย่างในโลกนี้
00:17:01ตรงกันข้ามค่ะ
00:17:03ฉันกำลังจะบอกว่ารอยรวงเท้าของคุณเอกะพบ
00:17:07เป็นหลักฐานสำคัญ
00:17:09ที่บอกให้ฉันรู้ว่าคุณไม่ใช่ค่าตะก่อน
00:17:13คุณสรัสคะ
00:17:15ครับ
00:17:17คุณสรัสกับฉัน
00:17:21เป็นงานสบของคุณอนุสอนด้วยกัน
00:17:23จำได้ไหมคะ
00:17:25ตอนที่คุณเอกกะพบถอดรงเท้า
00:17:27ครับ
00:17:29คุณเอกกะสิทธิ์ เพราะใส่รงเท้าของคุณเอกกะพบ
00:17:32คุณเอกกะสิทธิ์กับคุณเอกกะพบ
00:17:35เท้าใส่เดียวกัน
00:17:37ก็ไม่แปลกเหรอคะ
00:17:39ถ้าจะใช้ยี่ห้อเดียวกันด้วย
00:17:48แล้วไง
00:17:50คืนนั้นฉันก็อยู่กับร้าน
00:17:54แล้วก็กลับบ้านพร้อมกัน
00:17:59ไปที่ไหนกันบ้างคะ
00:18:01ก็...แถวท้องรอครับ
00:18:04เปลี่ยนร้านไปเรื่อยๆ
00:18:06เปลี่ยนร้านไปเรื่อยๆ
00:18:08ด้วยกันหรือเปล่าคะ
00:18:10ก็...
00:18:14ยังไงนะคะ
00:18:18เปลี่ยนร้านไปด้วยการกี่ร้าน
00:18:21ก็...สามสี่ร้าน
00:18:23สามสี่ร้านนี่...อยู่ด้วยกันนั้นไหมคะ
00:18:34เฮ้ยพีช
00:18:59มายืนลงท้ำกว่าความมัดเทิงมีได้ยังไงเนี่ย
00:19:03คุณตาแห่งไปไหนมะเนี่ย รอตั้งนาน
00:19:06ก็ดี มีทุนร้านที่เวิร์คไง
00:19:08คุณตามมาเจอผมร้านสุดท้าย
00:19:11หมายความว่า
00:19:13ก่อนหน้านี้คุณเอกสิทธิ์ไม่ได้อยู่กับคุณเลยสักร้าน
00:19:17ก็ฉันต้องจอดรถคลีอไก่พวกที่เวิร์คไง
00:19:22หรือคุยกับคนที่นี่ค่ะ
00:19:27เฮ้ย
00:19:29เมื่อกี้เธอก็ต่าหาว่า
00:19:32โอมเดียวถูกพ่อเขาข้าตายนะ
00:19:34และนี่เธอยังมาต่าหาฉันทั้งที่ฉันเป็นอาแท้ๆ
00:19:37ด้วยข้อสันธานเม่วๆอย่างนี้เหรอ
00:19:39ฉันก็ไม่ได้อยู่ในเหตุการณ์หรอก
00:19:41ทุกอย่างก็เป็นแค่การข้าดเดา
00:19:44ฉันพอจะเข้าใจแล้ว
00:19:47ห้า
00:19:48เธอกับนาลิษาร่วมมือนอยู่ค่าโอม
00:19:52เราก็อาจจะเป็นพวกท่านเธอด้วย
00:19:55พวกทั้งหมดอยู่อ่ะโอมที่นี่
00:19:57และเหGod nineteen
00:19:58และเวลาที่บอกว่าแยกยายกันกับบ้าน
00:20:00ก็ทุกกันเมฟกันขึ้นมา
00:20:01แรงจุงใจมันชัดฉันไม่รู้จะชัดยังไง
00:20:04ไม่งั้นนาลิษาจะหนีเปลี่ยอ Special
00:20:06scraren
00:20:09ทุกดันสinsky tastes little
00:20:11ลีสาต้องการซื้อเวลาค่ะ
00:20:19เธอกำลังสงสัยว่าแพนเป็นคนทํา
00:20:22ก็เลยต้องการคุยกันก่อน
00:20:25และเพราะ
00:20:28เธอต้องการคิดให้ตกว่าจะเอาอย่างไรกับอนาคตของลูปในท้อง
00:20:33ลีสาท้องกับคนที่รู้ว่าท่าแท้น่ารังเกียด
00:20:40แต่เธอก็ยังรักลูกของเธอ
00:20:50来innen
00:20:54ทุกใจสัตว์สนของผู้หญิงที่กำลังท้องกะ
00:21:00間ดุชั้นอ algran
00:21:05ถ้าพวกผู้ชายเร็วๆ ที่ไม่ได้รัก
00:21:09ก็เลยต้องค่า
00:21:11โทษฐานทำให้ท้องเหตุผลแบบนี้เหรอคะ
00:21:13ก็ผู้หญิงมันมีเหตุผลบ้าบอร์อะไรเยอะแยกไปหมด
00:21:15ฉันจะไปรู้ได้ยังไงล่ะ
00:21:17น่าสนใจ
00:21:19แต่ช่วยฟังก์ฉันต่อสักนิด
00:21:26ในทุงนี้มีสิ่งแปลกปรอม
00:21:28ที่ฉันพบอยู่ข้างสบคุณอนุสอน
00:21:33นิติเวทได้เก็บหลักฐานคล้ายสิ่งนี้แล้ว
00:21:36คาดว่าน่าจะเป็นเศษดอกเรา
00:21:39ที่ใช้ในการจัดดอกไม้ในห้องนี้
00:21:45คุณ...บางดื่นอะไร
00:21:47คุณสรัฐก็คนที่ช่วยฉันข่ายปิสนาว่ามันคืออะไร
00:21:52คุณแพ้ขนสัตว์ใช่ไหมคะ
00:21:56ไม่คุณรู้ก่ะ
00:21:59ผมพาเม้าออกว่าอวกนอกเลย
00:22:02ตอนเห็นคุณหลบที่เดินเนอร์
00:22:05ฉันคิดว่าแค่ปัญหาเรื่องบุคลิกภาพ
00:22:09แต่พอคุณมาที่สุดิโอ
00:22:10และทำตัวแปลกแปลกอีกครั้ง
00:22:12เลยทำให้ฉันเอ็กใจ
00:22:14ว่านี้อาจเป็นอาการแพ้
00:22:16และฉุกคิดได้ว่า
00:22:18สิ่งนี้
00:22:20อากัศษยาเป็นอาการแพ้
00:22:21เรามี acceptance
00:22:24para ins scrutiny
00:22:25คุณมาที่สุดิโอ
00:22:27และทำตัวปลauenกัน éénครั้ง
00:22:29เลยทำให้ฉันเ bird
00:22:30ฉันุมอบี้
00:22:32และฉุกคิดได้ว่า
00:22:33สิ่งนี้
00:22:34อาจไม่ใช่ดอกเรา
00:22:35หรือวัสดุตกแต่งของฉัน
00:22:38ที่น่องคือครับ
00:22:40แนก hardly
00:22:45หรือจะระบุให้ชัด
00:22:47บางคือคนมาชิวาว่าของคุณเอกสิตค่ะ
00:22:49เฮ้ย...
00:22:51คือนั้น
00:22:53คุณแยกทางกับพวกเราที่น่ารงแรม
00:22:55ทำเป็นว่าจะไปเที่ยวต่อกับพีท
00:22:59แต่คุณไม่ได้ไปตามที่พูด
00:23:01นี่ท่าบ้าไปหรือว่า
00:23:03จะไม่แยกเรื่องอะไรขึ้นมา
00:23:05โดยไม่คำลึงถึงความสมเหตุ สมผลอย่างนี้ก็ได้เหรอ
00:23:09แล้วถ้าพีสูได้
00:23:11ด้วยหลักฐานทางวิทยาศาสตร์ละคะ
00:23:22หมนตรี
00:23:25มันไม่ความว่าไง
00:23:26ต้องขอโทษดีนะครับพี่พบ
00:23:28เรารู้จักกันมานาน
00:23:30ช่วยเหลือกันมาทุกครั้ง
00:23:32แต่พฤธิกรรมของโอมเนี่ย
00:23:34ผมเห็นแล้วรับไม่ได้จริงๆครับ
00:23:36ครั้งนี้ผมคงต้องอยู่ฝั่งที่ถูกต้องครับ
00:23:39มึงเห็นอะไร
00:23:40คลิปเราเมื่อ 1980
00:23:42นับร้อยคนของโอม์ค่ะพี่
00:23:44อ่ะพาพที่มึงเห็นเนี่ย
00:23:46อัจจะถูกทำขึ้น
00:23:47เพื่อ Discredit โอม์
00:23:49ก็เพื่อเทพลาก็ได้
00:23:50ผมเห็นมากพอจนมั่นจ่ายได้ว่ามันเป็นของจริงป่ыт
00:23:53ถ้าคงเก็กฆุปทอง웠�動
00:23:56คลิปพวกนั้นเป็นของจริงหรือเปล่า
00:23:59นองถามคนในบ้านคุณดูสิคะ
00:24:02จ่าน่ะ
00:24:03เธอรู้ว่าคุณ อนุสอนเก็บคลิปไว้ตรงไหน
00:24:06Lem เอามาให้เราค่ะ
00:24:07ข้อจะ Give me to you
00:24:09ก็เป็นเยอะคนนึงของคุณ อนุสอน
00:24:14เยี่ยก็ได้คิด
00:24:18เรื่องรอยลงเท้าที่พบในคืนเกิดเหตน
00:24:20มันอาจจะยังสรุกอะไรมันได้ French
00:24:23แต่ว่าเมื่อนนำมารวมกับเรื่องข SJS
00:24:27แล้วก็รอยลงเท้าของคุณ XX
00:24:29ในคืนนี้
00:24:33เชิญครับ เราควรจอดรองเท้าไว้ตรงนี้ด้วยนะครับ
00:24:40ถึงแม่ว่าจะใส่รองเท้าเบอร์เดียวกัน
00:24:42แต่รองเท้าของพี่พบกับรองเท้าของคุณเอกสิต
00:24:46มันมีรายละเอียดและรอยสึกจากการลงน้ำหนักที่แตกต่างกัน
00:24:50อาการบัตรเก็บจากอุบัตรเหตุขาของพี่ในอดีท
00:24:54มันทำให้การลงน้ำหนักจากการเดินมีลักษณะเฉพาะ
00:25:03รถจนถึงประตูทางเข้าเท่านั้นนะครับ
00:25:07แต่เราลองเท้าฝั่งนิดทั้งหมดเนี่ย
00:25:09มันเป็นของคุณเอกสิกษ์อย่างแม่นอน
00:25:12ดังนั้น ข้อสนิฐานของคุณดาหลานนั้นถูกต้อง
00:25:16ได้คืนเกิดเหตุคุณเอกสิกษ์มาที่นี่
00:25:19และอยู่ในช่วงเวลาที่โอมถูกคาตกรรมครับ
00:25:28ฉันบอกเหรอไงคะ
00:25:30ว่าตำรวจจะมาจับตัวคนร้าย
00:25:34แต่ไม่ใช่ฉัน
00:25:37สิกษ์
00:25:39มึงอยู่กับโอม
00:25:41ตอนที่โอมถ่ายจริงหรือเปล่า
00:25:48พี่โพ
00:25:50ทำไมไม่ตอบ
00:25:52มึงมาทำไม
00:25:54พี่ ใครค่าโอม
00:25:57สิกษ์
00:25:58ใครค่าโอม
00:25:59มึงตามสิ starter
00:26:14พี่ urgingมือไปใช้ฉัน
00:26:16ถ้ายักมัน Merlot
00:26:18พี่หบผสิ
00:26:21พี่หอด Because
00:26:26- พี่... พี่... ไปกลับพี่เขาสิ
00:26:46- โห แม่... แม่ก็เป็นเท่าแบบเนี่ย
00:26:50อะไรอะไรก็ให้ผมขอโทษพี่เขา
00:26:52บอกว่าผมไม่เสียใจกับเรื่องที่มันเกิดขึ้นหรอก
00:27:01แล้วตอนนี้ผมก็มั่นใจแล้วว่า
00:27:03ผมไม่ควรเกิดมาอยู่ในบ้านเฝือเทภาเลย
00:27:19ผมไม่คนค่าอายโอเมงอ่ะ
00:27:21ค่าแม่นตายตรงนี้อ่ะ
00:27:23เฮ้ย
00:27:29ไม่...
00:27:31ค่ารุกของจะไป
00:27:33เฮ้ยเซ็ด
00:27:34อ่ะ พร้อม
00:27:35ค่ารุกของจะไป
00:27:46พี่แม่นายก็ยังไม่รู้สูงเหมือนเดิมนะ
00:27:49ค่ารุกของจะตรงนี้ค่ะ
00:27:51แต่แต่คุณพ่อเสียไป
00:27:53พี่ก็เป็นถ้าพี่ชายแล้วก็พ่อผม
00:27:55แม่บอกให้ตั้งใจเรียน
00:27:57ทำไมถึงไม่ตั้งใจเรียนนะ
00:27:59แม่แม่ตีน้อง
00:28:01แต่พอ
00:28:03คุณดูแลน้องไม่ได้ยังครับ
00:28:05สิตไม่ได้ตั้งใจ
00:28:07ไปเซ็ด
00:28:13พับใหม่สาสด
00:28:15ไปด้วยกันเป้า
00:28:17อันฉันแบ๋ยวจะสาวมาเอา
00:28:19คนที่ลูกชาย
00:28:21เราจะมีก็เทพาเพื่อมีคนหนึ่งแล้วนะ
00:28:25แย่จะได้เป็นอาแล้วนะ
00:28:27พี่บอกว่าผมแม่คือความหวังของเอื้อเทพา
00:28:31ก่อนที่ไอ้ลูกที่เยี่ยว
00:28:33พี่ไม่จะเกิด
00:28:35เมื่อไหร่แกจะเลิบสร้างปัญหาสักที
00:28:37ฉันบอกแกต้องกี่ครั้งแล้ว
00:28:39ว่าให้ไปหาหมอสะ
00:28:41ทุกอย่างจะพัง
00:28:43จนเราต้องไปพึ้งไอ้พวกตั้ง
00:28:45เพราะแกกับไอ้ความเมี่ยนนักศึกษา
00:28:47มันถูกส่งไปที่พักไทยเจริญไก่
00:28:49คนในพักมันส่งมาแบกแม่คนวิบูร
00:28:53ถ้าเรื่องนี้หลุดไป
00:28:55แล้วเขาจะยอมแต่งงานกับแกหร่ะวะ
00:28:57แล้วแกเห็นไหม
00:28:59ให้เรื่องแหวน fünf
00:29:01ไม่ยากไอ้พ่อ
00:29:03แต่คนที่ใส่แหวนเหมือนผม
00:29:05และทุกคนก็รู้ว่าเขาผู้หญิงไม่เลิกหน้า
00:29:07También me a business
00:29:09มันก็มีให้เป็นแพ้อยู่คน
00:29:11enerp
00:29:13มันจะต้องให้คุ้เป็นแพ้รับบาป
00:29:15ให้เหมือนอีกที advertise
00:29:17Olympic
00:29:20ผ่าครับ
00:29:22เอื้อเทพาต้องรักษา Straw ไว้
00:29:26ระหว่างผม
00:29:27กับคนแก ไม่เอาไหนที่อุ่มหมาเดินเปล่าบาน ๆ
00:29:31โอlaş โอมมย
00:29:32มากันดีละสิ
00:29:34แกช่วยรับน่าพกเวิงแทนโอมเลยนะ
00:29:42พี่แน่เปลี่ยนไปนะ แต่อมมันเอาปัญหาเลือกผู้หญิงเข้าบ้าน
00:29:45ipper put
00:29:52ไ solutions
00:29:59จริงมันปล่อย
00:30:02รับทหมาก
00:30:05มาเทภา
00:30:08สกับคุณอาชาว้าง
00:30:10อ Lisaactor เรียน
00:30:11ทำไม
00:30:11基本
00:30:12end
00:30:14เอาไว้ผมแต่งงานแล้ว อายอยากได้ค่าปิดปากเท่าไหร่
00:30:18ผมจัดให้เต็มที่เลย
00:30:29ใช่ ผมอาจจะเคยสร้างปัญหาให้กับครอบครัว
00:30:34แต่มันก็เทียบไม่ได้กับความเร็วของไอ้ทายาสุดที่ลักษ์ของบ้านนี้เลยนะพี่
00:30:44ไม่ได้เขาไห้
00:30:55เรื่องที่ผมทำกับความหมดก็เพื่อเทพานะพี่
00:30:59เฮียบตัวไอ้สัก
00:31:02อะไรอยู่มือเนี่ย
00:31:04ปึกบันไทยที่อะไรอะไรตุงเหรอ
00:31:06คุณยายเธอสู้ลักหน้าเนี่ย
00:31:10คุณยายเดี๋ยวสู่ลักหน้าเนี่ย
00:31:14เก่งมึงอ่ะ ทำเฮียอะไรไม่ได้หรอก
00:31:33มึงก็เป็นได้แค่แพะแค่นั้นไหม
00:31:36แพะล้องไงล้องเนี่ย
00:31:39เฮียโหดีเลยเฮียมดีอาวเป็นแพะไว้จัด
00:31:43ปัญหาตลอดหลายปีที่ผ่านมา
00:31:46ถ้าไม่กำจัดให้โอมก็รักษาเออเทภาไว้ไม่ได้
00:31:49มึงพูดเฮียอะไรเดี๋ยว ไป
00:31:52เจ้ากูอย่างนี้ใช่ไหม
00:31:54เฮ้ โอมอิชะ
00:32:04ให้โอมตั้งหากที่มันเป็นรอยด่างเออเทภาไหมที่ผม
00:32:08ออกไป
00:32:23เฮ้
00:32:25พี่เคยด่ามาได้ไว้ว่าไง
00:32:51บอกว่าใครสอนให้เอาอาเป็นแบบอย่าง
00:32:57พี่เห็นคุณเป็นเชื้อไล่ของตับคูณเหลือ
00:33:01และพอเวลามีปัญหาขึ้นมา
00:33:04พี่ก็ใช้ให้ผมเอเงินไปปิดปากไพวกผู้หญิงนั่น
00:33:06พี่บอกว่าผมแม่ไม่มีอะไรจะเสีย
00:33:09และอมแม่มีอนาคตทางด้านการเมือง
00:33:12มันจะสร้างชื่อเสียงให้กับวงตกูล
00:33:15ไอเด็กเฮียๆ อย่าได้ละเสร็จ
00:33:17กันยิ่งทำรายครอบควรเราอยู่รู้ไหม
00:33:21ใครกันแน่วะที่ทำรายครอบควร
00:33:25พี่แม่ก็จะพูดเรื่องไอมอตโตเฮี่ยอะไรนะ
00:33:29โอ๊ยเฮีย
00:33:31มันคิดว่า
00:33:33มันมีค่ากับเอื้อเทพพา
00:33:35ปากว่าอมตรงไหน
00:33:37มันก็เคยปิดปากผู้หญิงว่าไม่รู้เธอไหร่แล้ว
00:33:41มันก็เคยปิดปากผู้หญิงว่าไม่รู้เธอไหร่แล้ว
00:33:45แต่คุณเอกกับพบก็เคยปิดปากผู้หญิงเหมือนกันเนี้ค่ะ
00:33:51ในข่าวคุณมนตรีพูดถูกค่ะ
00:34:01ฉันจงใจเข้าหาบ้านเอื้อเทพพา
00:34:05แต่เพื่อให้ทุกคนเข้าใจจรงกัน
00:34:08เหตุจูงใจที่ฉันเอาตัวเองเข้าไปใกล้ชิตกับบ้านนี้
00:34:12ไม่ได้เกี่ยวอะไรกับคุณอนุสอนเลยค่ะ
00:34:15แค่บังเอินหรือเกิน
00:34:19ที่ฉันรู้จักกับบริษา
00:34:23แล้วก็มีเหตุไม่คาดฝันเกิดขึ้นที่นี่
00:34:28จากการจัดดอกไม้ที่ควรจะเรียบง่าย
00:34:34ดันกลายเป็นซับซ้อนกว่าที่คิด
00:34:39แต่ฉันก็ต้องขอบคุณความซับซ้อนกว่าที่คิด
00:34:44แต่ฉันก็ต้องขอบคุณความซับซ้อนที่เกิดขึ้นนะคะ
00:34:51มันทำให้ฉันคนพบคำต่อของคำถามที่ฉันต้องการรู้
00:34:58นั่นก็คือ
00:35:01เกิดอะไรขึ้นกับแม่ของฉัน
00:35:05คุณเองก็พบค่งจะจำเธอได้นะคะ
00:35:09เธอชื่อแอมม่า
00:35:13เธอชื่อแอมม่า
00:35:20แอมม่า
00:35:21คุณคุณคุณค่ะ
00:35:34ตลอดเวลาที่ฉันเติบโตมา
00:35:45ทุกคนบอกฉันว่า
00:35:49แม่ของฉันตายด้วยอุบติเหตุอดชน
00:35:53จนกระทั่งพ่อบูลธรรมบอกฉันเรื่องความสัมผัญของแม่กับเออเทพา
00:36:03ความสงสัยของฉันก็เริ่มต้นขึ้น
00:36:05เอมม่าถูกพูดถึงเพราะรอยควรรูปตัวเอ็กซ์บนน่า
00:36:10แต่เมื่อสรุปก็เป็นอุบธีเหตุอดชน
00:36:14เพราะคนขับมอบตัว
00:36:16แล้วรอยเอ็กซ์นั้นเกิดจากหน้ามกุลาท
00:36:18คนก็เลิกสนใจ
00:36:20ฉันไม่พบข้อมูลอะไรเชื่องน้องกับเอื้อเทพา
00:36:25นอกจากคำบอกเล่าของพ่อบุญธรรม
00:36:28และข้องความปริษณะในดายวิตของแม่
00:36:31แต่ภาพของตำรวจในข่าวคนนั้น
00:36:37ก็ติดตามมาตลอด
00:36:39จนวันที่คุณอันมิสอนเสียชีวิต
00:36:43คุณเป็นเจ้าของสารที่นี้ถูกต้องไหม
00:36:50ค่ะ
00:36:55คุณเอกพบขอให้คุณมนตรี
00:36:58คุมหัวหน้าพนักงานสอบสวน
00:37:01คงมั่นใจว่าคุณมนตรีจะช่วยปิดขาวเน่าๆ
00:37:05ที่อาจจะโดนคุดคุยขึ้นมาระหว่างการสืบสวนเหมือนที่เคยทำมาก่อน
00:37:11นี่มึงจะฟังเด็กคนนี้ดูถูกแบบนี้หรอวะ
00:37:14ที่เธอพูดมาเนี่ย
00:37:16มันก็ถูกทั้งหมดไม่ใช่เหรอครับ
00:37:19ผมเสียใจ
00:37:29ขอบคุณค่ะ
00:37:34คุณคูณคือคนที่ค่าแม่ของฉัน
00:37:41แต่นี่ไม่ใช่เรื่องเป็ดสนาอะไรค่ะ
00:37:43เพราะคุณคูณได้มอบตัวกับตำรวจ
00:37:45และได้รับโทษตามกฎหมาย
00:37:47แต่นี่ไม่ใช่เรื่องเป็ดสนาอะไรค่ะ
00:37:49เพราะคุณคูณได้มอบตัวกับตำรวจ
00:37:51และได้รับโทษตามกฎหมาย
00:37:55แต่ฉันคาดไม่ถึงเลยค่ะ
00:37:59ว่าจะพบตัวคุณคูณ
00:38:03เพราะฉันไม่รู้ด้วยสำหรับคุณหน้าตาไปไหน
00:38:05คืนนั้นที่รองแรม
00:38:09ตอนที่คุณเอกก็พบเห็นคุณคูณ
00:38:11สวัสดีครับท่าน
00:38:13ท่าทีของเขา
00:38:15สกิดใจฉันมาก
00:38:17สึกเบาไหนเนี่ย
00:38:19ทำไมไม่กลับไปหาฉันก่อน
00:38:21คุณ
00:38:23คุณเอกก็พบ
00:38:25ขอโตก่อนนะครับ
00:38:31ข้อสานิฐานของฉัน
00:38:33ก็ถูกอีกครั้ง
00:38:35เมื่อเห็นว่าคุณเอกก็พบ
00:38:37ให้ความสำคัญกับคุณคูณ
00:38:39ขนาดไหน
00:38:45คุณคูณช่วยบอก
00:38:47ทุกคนที่นิ่งทิงสิคะ
00:38:51ว่าทำไมแม่ฉันถึงต้องตาย
00:39:03คุณเอกก็พบ
00:39:05จ้างวานให้ผม
00:39:07กลับรถชนเธอ
00:39:09ยกต้อนให้ผมด้วย
00:39:11พี่พบ
00:39:13กลับรถชนเธอ
00:39:17ยกต้อนให้ผมด้วย
00:39:27พี่พบ
00:39:29ขอให้ผมช่วยปิดเรื่องที่คุณ
00:39:31เคยเป็นคนขับรถให้เขา
00:39:33наตี
00:39:35ตับ
00:39:45ที่ผมทำกับคุณเอก
00:39:49กับคุณเอกก implemented
00:39:51ความสามต้องตัว
00:39:53จำคุณ
00:39:59ที่ผมทำกับคุณเงมม่า
00:40:01ที่ผมทำกับคุณแอมม่า
00:40:05ถึงผมก็บวดเรียนแล้ว
00:40:07แต่บากมันก็ไม่เคยผ่างไปไหนเลย
00:40:23ดูเหมือนเราจะไม่ค่อยต่างมาสักเท่าไหร่นะพี่พวก
00:40:31มึงนี่ไม่รู้หาอะไรเลยนะ
00:40:38กูไม่เคยทำเรื่องพันนั้นเพื่อตัวเองเหรอเว้ย
00:40:40อันนี้ละคุณ
00:40:42ใช่
00:40:45กูจ้างให้อักคูณทำ
00:40:48แต่กูทำไปเพื่อมึง
00:40:51แต่กูทำไปเพื่อมึง
00:41:02มัส วินอันวินอันของแอมม่า
00:41:05มึงจำได้มั้ย
00:41:06งานเรียงที่กระสวงการต่างประเทศเมื่อสามสิดปีที่แล้ว
00:41:10ตอนที่มึงเจอกับเอมม่า
00:41:12การริกคุณสิ
00:41:15การริกแปลก อ่ะ
00:41:30จริงนี้
00:41:31เฮ้!
00:41:32อะไร?
00:41:33เป็นอะไร?
00:41:34อ่ะ นี่อีก
00:41:36แก้ก้า
00:41:36เก่า
00:41:39ไม่ต้องเป็นไร
00:41:40ไม่ต้องหา
00:41:42หัว...
00:41:43เฮ้มเจอร์
00:42:10ขวันจะเป็นของเธอ
00:42:12พวกมัน
00:42:14ขอบคุณ
00:42:20ขอบคุณ
00:42:22ถูกขอบคุณ
00:42:25ไซคโคลบิทย์
00:42:55เธอบอกว่าท้อง
00:42:59แต่กูไม่ชื่อ
00:43:01กูเลยปิดเรื่องนี้ไม่ให้มึงรู้
00:43:03รายตีผ่านไป
00:43:06กูคิดว่าเรื่องจะจบไงง่าย
00:43:08Hey!
00:43:09You know why I'm here, don't you?
00:43:12Excuse me?
00:43:14You know it's pretty dumb, don't you?
00:43:16Who it is?
00:43:17Not here
00:43:18แต่เอมม่า
00:43:20นี่เคยยุดเรียกร้องเรื่องรู้ของเธอ
00:43:23ตอนนั้นขั้นแม้ดีใจ
00:43:53ที่มึงกำลังจะเป็นผู้เป็นคน
00:43:56มึงจะเป็นความหวังที่บ้านเอือเทพาจะส่งเกียดถึงสมบูรณ์
00:44:00I will tell you to come by the house
00:44:02But don't bring the child
00:44:15เอือเทพาจะต้องสังห่างาม
00:44:19คุณจะไม่ยอมให้อะไรมาขัดขวางความสำเร็จของบ้านเราทั้งนั้น
00:44:30สุดท้ายมึงก็เหลว
00:44:34ขนาดทุกคนช่วยกันเต็มที่แล้ว
00:44:39คุณทำทุกอย่างเภือเทพา
00:44:43เพื่อมึง
00:44:44ส่วนมึง
00:44:48ส่วนมึง
00:44:50ตอบแทนด้วยการทำลายทุกอย่าง
00:44:55ด้วยการค่าลูกกู
00:44:57เธอคงคิดว่าฉันคือพ่อของเธอเธอ
00:45:14เธอคงคิดว่าฉันคือพ่อของเธอสิน่ะ
00:45:24เสียใจด้วย
00:45:27พ่อของเธอ
00:45:30คืออีกคนที่มันข้าได้มั้ยกระทั่งหลานตัวเอง
00:45:35กระทั่งลูกของพี่ชายแท้ๆของมัน
00:45:38หลานของแม่มัน
00:45:40เลือดเดียวกับมัน
00:45:42ไอ้สัตว์นี่แหละ
00:45:45คือพ่อของเธอ
00:46:12ฉันมีพ่ออยู่แล้วค่ะ
00:46:15ฉันมีพ่ออยู่แล้วค่ะ
00:46:17แล้วอย่างที่เคยบอก
00:46:19ฉันไม่เคยต้องการอะไรจากเอื้อเทพา
00:46:21นอกจากความจริง
00:46:24ฉันมีพ่ออยู่แล้วค่ะ
00:46:29แล้วอย่างที่เคยบอก
00:46:31ฉันไม่เคยต้องการอะไรจากเอื้อเทพา
00:46:35นอกจากความจริง
00:47:05คุณแม่
00:47:07คุณแม่
00:47:16ไปประตู
00:47:24ไป ไปแล้ว
00:47:25ไปแล้ว
00:47:42ขอบคุณนะคะ
00:47:45ที่ให้โอกาสฉัน
00:47:47ไม่อย่างนั้นทุกอย่างคงจะยากกว่านี้
00:47:49ต้องขอบใจเธอมากกว่า
00:47:53ที่ให้โอกาสฉัน
00:48:00อ่ะ
00:48:04ค่ะ
00:48:06ร้อยควรตัวเอ็กส์บนหน้าของโอ้ม
00:48:10ไม่ได้เกิดขึ้นโดยความบางเพิน
00:48:14เราพบว่าความลึกของแผล
00:48:16ไม่สามารถเกิดจากรอยโกนโดยไม่ตั้งใจได้
00:48:29ย้นหินทางทางสินะ
00:48:35มายกลค่ะ
00:48:37ก็ได้ผล
00:48:38ก็ได้ผล
00:48:46ฉันจะบอกอะไรเธอให้นะ
00:48:51ฉันเป็นพ่อเธอจริงๆหรือเปล่าฉันก็ยังไม่รู้เลย
00:48:54แต่ที่แน่แน่นะ
00:48:56ช่วงเวลานะ
00:48:59แม่เธอไม่ได้เอาฉันคนเดียวแน่
00:49:00เรื่องนั้นไม่สำคัญเหรอคะ
00:49:03ฉันโชคดีแล้ว
00:49:05คนที่เรียงฉันมาไม่ใช่คุณ
00:49:07เอาตัวไปขึ้นรถไป
00:49:08ไปครับ
00:49:09เชิญ
00:49:10ไปครับ
00:49:11เชิญ
00:49:12เชิญ
00:49:14เชิญ
00:49:16ฉันโชคดีแล้ว
00:49:18คนที่เรียงฉันมาไม่ใช่คุณ
00:49:21เอาตัวไปขึ้นรถไป
00:49:23ไปครับ
00:49:24เชิญ
00:49:26เชิญ
00:49:32อื้อ
00:49:33เชิญ
00:50:03ฉันไม่เรียนจัดดอกไม่ด้วยนะ
00:50:07เชิญ
00:50:22เชิญ
00:50:27อื้อ
00:50:28เชิญ
00:50:29เชิญ
00:50:30พูดชายบ้านนี้พีกทุกคนจริงจริงด้วยคุณนะ
00:50:38อังไฟมันคาใจใช่ไหมครับ
00:50:59อังไง
00:51:29อังไง
00:51:44ขอบคุณที่นี่
00:52:00อาจขอบคุณของเธอ
00:52:14เยี่ยมเวลา
00:52:44สุดทธิ์เจอร์
00:53:14สุดที่สุด
00:53:44สุดที่สุดที่สุดที่สุด
00:54:14สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
00:54:44อย่าว่า ีกว่าความฝ่า
00:54:59อยู่แน่มัน เรากับดอกไม่
00:55:18สุดไว้กันไป
00:55:23กว่าจะรับความจริงไว้
00:55:27ไม่อยากแค่ฝันไป
00:55:35กอดฉันไว้
00:55:39ต้องให้เละร้ายทางราย
00:55:43ถูกฉันได้ไหม
00:55:47ในความคือที่ไม่มีใคร
00:55:51เก็บสร้าฉันไว้
00:55:55ให้จะเป็นพื้นรอบถึงไหม
00:55:59ขอบคุณ
00:56:01เป็นกัน
00:56:03ขอบคุณ
00:56:05ขอบคุณ
00:56:09ขอบคุณ
00:56:15ขอบคุณ
00:56:17หนลา
00:56:19ก็ชั้นได้ไหม
00:56:47ไม่ว่าเลอะไรเท่าอะไรบลอบฉันได้ไหม
00:56:55ให้ฉันรู้ว่ายังไม่ใครอย่าปล่อย
00:57:01ฉันไหว
00:57:03ปลดอย่าทิ้งฉันไหวในใจ
00:57:07อย่าจะฉันไป
00:57:11ไม่มีเธอฉันไม่เหลือใคร
00:57:21ไม่มีเธอจริง
00:57:27กลับทราบ
00:57:57เณียวข้าจับที่สุดณ์
00:58:03นาหาจัดจะใจส่งที่สุดฝับิน
00:58:07ใกล้ไม่มีหน่อย
00:58:10งานที่สุดภาพ
00:58:14นานของที่หาที่สุด
00:58:18ใส่ที่นาหาที่สุด
00:58:20หวังหวังแรก
00:58:23เยี่ยมติเวลา
00:58:53อันนี้ ลูกกลับกัน
00:59:23zie a tutti
00:59:53ทางที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดท้ายที่เถอะ
01:00:23เมื่อว่า สำคัญ
01:00:53โทษที่นี่ จะต้องหลังสตะ
01:00:57เหลือนของเราโทษที่นี่ ไม่รู้ว่าคันที่inen
01:01:01ต้องเราถูกเกนต้องหยุ่ง
01:01:07จ่งจะเกนต้องการกับแต่ด้วย
01:01:10ตสปราชาติดต่อลูก
01:01:17ตัวต้องเกิดสัย
Comments