Skip to playerSkip to main content
  • 3 months ago
Other name:
บุหงาหมื่นภมร, Enigma 2 , The Bloom and a Thousand Bees , Bu-nga Muen Phamorn , Bunga Muen Phamon , อีนิกมา ๒

Original Network:One 31

Director:Nat Thachai Komolphet

Country:Thailand

Status: Ongoing

Genre: Drama, Horror, Mystery, Supernatural, Thriller

thai subbedenglish drama asian

Category

📺
TV
Transcript
00:01ฉันจะช่วยอีกเพลงพินชนะ
00:03ไปเจอกันที่ห้องโชว์ชุดได้ไหม
00:05ฉันมีอะไรบางอย่างจะให้หน่อยดู
00:30เฮ้ย หัวนิดขนาดเนี้ย ยังจะหวังอะไรอีก
00:45ไม่หัวนิดขนาดเนี้ย ยังจะหวังอะไรอีก
01:00แล้วน่ะ ไม่มีสักทีจะทำอะไรเลยหรอ
01:03พอหาตั้งหลวดนะ เร็ว พอหาตั้งหลวด
01:07อย่าพอหาตั้งหลวดนะ
01:10ห้า?
01:15ห้ามโทหาตำรวจเด็ดขาด
01:17ทีมงานหาคนไปเกี่ยวข้องกับห้อง
01:20ที่เหลือไปเช็คว้งจรปิดให้หมด
01:25ตัวบ้าอีกไง ทำไมไม่โทหาตำรวจ
01:28ไม่รู้ใครที่ไม่หาเป็นไรเหรอ
01:31พอตายนะไว้ อยู่ไม่ต้องไป
01:35พอหาตำรวจ
01:37เร็วเข้า ห้าตัว
01:52เธอเธอเธอเธอ
02:22เวลาแบบนี้ออกมาข้างนอกเดียวอีกนะ
02:30แต่ก็ใช่ค่ะ
02:35ตอนนี้ก็คงไม่มีที่ไหนปลอดภัยแล้วมึง
02:40นี่
02:42อดิน
03:10อดิน
03:11นี่มันเกิดอะไรขึ้นอ่ะ
03:14ไหน ๆ บอกว่าอัญญาเป็นคนเล่นของที่เก่งมากไง
03:19นี่มันแค่แปลบเดียวเองป่ะ
03:26เธอเคยถามฉันใช่ไหมว่า
03:29ทำไมฉันถึงอยากเข้าถึงชุดบุกงาเหมือนพระมอน
03:32ฉันตามหาคนกลุมนึงอยู่
03:39แล้วจากข้อหมูลที่ได้มาก็เป็นไปได้ว่าคนกลุมนั้นต้องการชุดชุดนั้นจริง ๆ
03:47แล้วมันเกี่ยวอะไรกัน
03:50นี่คือแม่หมอโกสุม
03:56หนึ่งในคนที่อันตรายที่สุดที่ฉันเคยรู้จักไหม
04:04ตอนนี้ฉันบ้านใจแล้วล่ะ
04:06ในคาลืดหายที่แห่งเนี่ย
04:08มีคนที่เป็นลูกน้อของมัน
04:10ซ่อนตัวอยู่แน่น่ะ
04:36แม่น่ะ
04:38เจ้า
04:44เจ้า
04:46แม่น่ะ
04:50เจ้า
04:56เธอเธอเยี่ยม
05:27แกเจอร์เกิบ...
05:29สำหรับ...
05:30แกเจอร์เกิบ...
05:56อาว!
06:06ไง จุดลอ
06:10นอดไม่หลับบกันหรอ
06:14พี่มีอะไรบ่ะ
06:17หมอมเลเรียกทุกคนไม่ที่โซนเวที
06:23เรื่องราวที่เกิดขึ้นเมื่อคืนนี่
06:25และนี่เราปรวจสอบก้องวงจรปิด ทั้งหมดแล้ว
06:27แล้วเราก็พบว่า
06:31ก้องวงจรปิดถ่ายได้แต่อัญญา ตอนหอบองเอ็กกษารออกไปหา醒ักiele
06:37หลังจากนั้นก็ไม่มีก้องตอ Caribครัก ที่น่าสงสัยได้อีกเลย
06:45อ้าจิล
06:47คนที่ชื่อแม่หมอ Clearly
06:51เค้าأนตลายขนาดวбы judוכ
06:56อืม
06:57แต่...
06:59เราต้องทำไงกันต่อ
07:02เราก็แค่ต้องรีบหา
07:04ว่าใครคือลูกสิที่มันส่งเข้ามา
07:08แต่ตอนนี้ก็ทำได้แค่
07:10จับตามมอง
07:12ว่าใครทำตัวผิดปกติบ้าง
07:25เพราะ과�題มา Half of the trance
07:30พอเรื่องมาเป็นเลย settings
07:33เราก็เลยตัดสินใจแล้วว่า
07:35เราจัดการข่ЕН ขัญต่อไปนะ
07:39ขอให้ทุกคนทำทุกอย่างให้เหมือนเดิม
07:42ให้ทุกอย่างเป็นปกตินะ
07:45เดี๋ยวนะคะ
07:47แล้วเรื่องอัญญาเนี่ย
07:49จะไม่มีใครทำอะไรเลยเหรอ
07:51เรื่องนั้นไม่ต้องเป็นห่วง
07:55อันยาตัดสินใจแล้วค่ะ ว่าจะขอถอนตัวเอาจาการแข็งขัน
08:02พอดี ช่วงนี้สุขภาพของอันยามีปัญหาหนักมาก
08:07อันยาไม่อยากเป็นพาร้าให้กับทีมงานแล้วก็เป็นเพื่อนคนอื่น
08:11อันยาต้องขอโทษ แฟนๆ ให้คอร์ติดตามด้วยนะคะ
08:17นี่ยับฟูตรมาจากไหนว่ะ
08:20ถ่ายมานั้นแต่วันแรกแล้ว
08:25สิ่งที่ทุกคนต้องรู้ก็คือ อันยาจกูจุ ก็ขอทอนตัวออกจากรายการ
08:31แล้วเขาก็หายตัวไปเลย ส่วนเรื่องอื่นเราจะการเอง
08:35แต่... อันยาเขาต้ายไปแล้วนะคะ
08:38รู้จ้ะ
08:40แต่ท free of violence
08:41แต่เธอก็รู้กันไม่ใช่เหรอ
08:42วงการเนี่ยไม่มีใครก็สนใจความจรียนกันหรอก
08:48สิ่งสําคัญก็คือ เรา... อยากจะให้คนดู เห็นน่าร่ายตังหาด
08:53dabeiต่างหาด
08:57นี่ glossy ม่อม
08:59ที่ผ่านมา ม่อมจะเป็นบ้าหรือประ尖าลที่แดกแค่ไหน
09:02หนูไม่คลัยสนใจเลย
09:05แต่ถ้าใช้ EGO ของตัวเองมาบัง ครับ
09:07ให้คนที่เหลือ เขาช่วยกันปกกปลิดหลักฐาน
09:11แล้วแขว่างต่อ มันไม่มีอะไรเกิดขึ้น
09:14ใครมันจะไปยอม
09:16ปกปีดอะไร หลักฐานอะไร
09:18เราก็复all พูดอยู่ไม่ใช่หรอ ว่ากล้องถายอะไรไม่ติดเลย แล้วจะมีหยักษานอะไร
09:23แล้วฟังไว้นะ ทุกคนฟังไว้เลยนะ
09:26เราไม่มีวันหยุดถ่ายรายการนี้ ทุกอย่างจะนำเน Hejод
09:31แล้วودเราก думлะอะไร
09:33บังครับ ใครบังคับ
09:36เราไม่ต้องอยู่ในคลิก Beijing غาทที่ปลีไป
09:38พายзыก catastูง จะมีเห็น Vanessa
09:42เพราะย Lanier unhappy จะ ō้าห่ามเลย เรา不了
09:47ถ้าใครออกไปแล้ว อุปศักษ์สิ่งต่างๆที่ป่าปันมาตลอดชีวิต
09:52มันจะศูนย์หายไปโดนนี้เลย
09:54โอกาสเรายิบระยับเรื่องลองได้ฝันไว้มาตลอดชีวิต
09:58มันจะศูนย์เปล่า จะเอาอย่างนั้นหรือเปล่าล่ะ
10:17อ่ะ ใครจะแข่งต่อมาก ยกมันอยู่ขึ้นสี
10:24เป็นไรอ่ะ
10:27อังจริงนะ
10:30ที่นายบอกให้จับตามองคนที่ทำตัวผิดปกติ
10:36แค่อยู่ในคลือหาดนี้ได้จนถึงวันนี้
10:41แม่งก็ไม่มีใครปกติแล้วป่ะ
10:47อุทศักษ์สู้มันขนาดนี้แล้ว
10:51ผมไม่อยากยอมแพ้ค่ะ
10:54แล้วเธอ
11:11เงินก็ตามนี้เนอะ กลับไปเตรียมตัวกันได้จ้ะ
11:17โอ้
11:19แล้วหลังจากนี้ก็พยายามอย่าตายเนอะ
11:23คนมันยิ่งน้อยรายการมันหมดสนุกแย่เลย
11:26เงินก็ตามนี้เนอะ กลับไปเตรียมตัวกันได้จ้ะ
11:30โอ้
11:32แล้วหลังจากนี้ก็พยายามอย่าตายเนอะ
11:35คนมันยิ่งน้อยรายการมันหมดสนุกแย่เลย
11:47ฉันครับ
11:56เธอสิ
12:11เธอสิ
12:24ไอ้เฮีย
12:27นึกว่าใคร
12:30ผมเก็บของเตรียมจะเหนียเนี่ย
12:35ทุกคนที่นี้แม่งบ้ากันไม่หมด
12:37กูไม่ไหวแล้ว
12:40คุณนะเอาไง ไปด้วยกันนะ
12:44จะให้ทิ่งงานไปดื่อๆแบบนี้มันก็ไม่ได้บอกว่าพี่
12:47ไหนจะคนล้ายก่ะ ยังหาตัวไม่เจอเลย
12:50พี่ช่างแม่งดิ
12:51กูไม่ใช่ตำรวจ
12:53กูจะหาคนล้ายไปเพื่อ
12:54อีกสองวันจะมีรถมาส่งของที่นี่
12:57ผมแจ้งทางนูนไปแล้วให้เตรียมรถเปล่ามา
12:58ทันมันใหญ่ไปได้หลายคน
13:00จะลองช่วงพวกอีกไปด้วยก็ได้นะ
13:01ว่าไง
13:02จะลองช่วงพวกอีกด้วยก็ได้นะ
13:05แล้วให้เตรียมรถเปล่ามา
13:07ทันมันใหญ่ไปได้หลายคน
13:13จะลองช่วงพวกอีกด้วยก็ได้นะ
13:15ว่าไง
13:24ไม่เป็นไร
13:25ค่อยกลับไปคิดก็ได้
13:27แต่ระว่างอยู่ที่นี่ก็ทำตัวให้ปกติที่สุดแล้วกัน
13:33กลับไปคิดให้ 어�บ
13:36ผมไม่รู้ก่าคุณมาที่นี่ด้วยเหตุผลอะไร
13:38แต่สำหรับผม
13:41ชีวิตมันสำคัญที่สุด
13:45เหตุผลของคุณมันสำคัญมาก
13:47พuenciaที่จะเจ้าชีวิตมาเสียงที่นี่เองจริงเหรอ
13:51การที่เราจะถลุเพดานการแสดงของเราได้
14:12ไม่ใช่แค่การเข้าใจถึงโจทย์ที่ได้รับเท่านั้น
14:16แต่เราจะต้องเข้าใจไปจนถึงส่วนที่ลึกที่สุดของดวงจิตของเรา
14:21รับเท่านั้น
14:24เราจะเข้าอยู่กับตัวเอง
14:29รับเท่านั้น
14:35รู้สึกถึงทุกย่างก้าวที่เรากำลังสัมผัส
14:38แม่งเหลือเชื่อเลยนะ
14:41ขนาดเพิ่งมีคนตายที่แท้
14:43เป็นกูนะ
14:45แค่คิดว่าใครบางคนในนั้นอาจจะเป็นคนล้ายเนี่ย
14:48กูก็ขนลุกจนไม่มีสมาธิตจะทำเอ็กซอซายเฮียอะไรนี่แล้ว
14:52เพราะเขาว่าน่าจะรู้อยู่แล้วมันครับ
14:57วัดให้อยู่ต่อหน้ากล้องและทีมงานเยอะขนาดนี้เนี่ย
15:02ทีนี้น่าจะปลอดภัยที่สุด
15:04นอนลง
15:08อยู่กับลมหายใจของตัวเอง
15:10รู้สึกถึงลมหายใจเข้า
15:12ลมหายใจออก
15:14พืนที่เรานอนอยู่ตอนนี้
15:16เปลี่ยนเป็นทุ่งย่า
15:18เราได้กลิ่นดอกไม้
15:32เราสมมภัสถึงความเยนของดิน
15:36เราสมมภัสถึงสายลม
15:38ที่ผัดเข้ามาประธะกับร่างกายของเรา
15:40รีionalส์
15:43รีลักซ์ เรามองไปยังทุ่งย่า
15:47เรารู้สึกถึงสีเกียวที่ชวน
15:49ให้เรารู้สึกสบายตาดีหรือเกิน
15:52และเราก็เห็นว่าไกลๆตรงนั้น
15:55เรากำลังเห็นใครบางคนกำลังเดินเข้ามา
15:58แต่เขาอยู่ไกลหรือเกิน
16:02เราเริ่มเห็นรูปร่างของเขา
16:05จากงาวเราเริ่มเห็นใบหน้าของเขา
16:09เราเริ่มเห็นคนคนนั้นชัดมากขึ้น
16:13เราเห็นหน้าเขาแล้ว เขาคือคนที่เรารักมากที่สุด
16:18เราเห็นรอยยิ้มของเขา เขาโบกมือให้กับเรา
16:24เราสัมผัสได้ถึงความรัก เราสัมผัสได้ถึงความอบอุ่นที่เขามีให้กับเรา
16:31ความสุขที่เรามีเขาอยู่ตรงหน้ามันอยู่กับผิวกายของเรา
16:36เรารู้สึกถึงผิวกายของเราที่มีความสั่นไหว
16:40มันคือความรู้สึกของความรัก
16:43แต่แล้วจุจู
16:46สายตาคนก็เปลี่ยนไป
16:48เราเห็นคนแปลกหน้ากำลังเดินเข้ามา
16:50เขากำลังจ้องกับคนของเรา
16:53รีแรคซ์
16:53รู้สึกอย่างไร
16:55เราห sait�문หับที
16:57ท่านในในคนอันวี 이� amplify� cry
17:00จộcหัวคนของเรา
17:02เขากดลงไป
17:04คนของนั่นกำลังร้อนค่ assured
17:06เราได้จะยืนอยู่ตรงนั้น
17:07คนรัสขวานแล้วกำลังกฎิวร้อน
17:09แต่เขาร้องไม่ออก
17:10เราเห็นคนต้นστε Liqui
17:13&&&&&&&&&&&$&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&& &&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&
17:43ตับกลอดอ่ะ ไป
18:14เป็นไงบ้างสุดรอ
18:16สรุปได้คำตอบนะ
18:19มันตอนสินใจแล้วครับ
18:22ผมจะอยู่ที่นี่ต่อ
18:25มันไม่กลัวตายเหรอ
18:28พี่ไม่ต้องเป็นห่วงนะครับ
18:30ผมจะดูลาตัวเองให้ไม่เจอันตาลาย
18:33ขอบคุณนะครับที่ชวน
18:39นะ
18:41ก็พอเข้าใจได้
18:44สมัยผมหนุ่มๆเนี่ย
18:45ตอนนี้ใส่เหมือนคุณเนี่ย
18:50แต่คุณไม่ห่วงเพลงพิชน์เหรอ
18:59คนคนนั้นยิงไม่ต้องเป็นห่วงเลยครับ
19:01พิชน์
19:11เขาดูลาตัวเองได้เก่งกว่าที่เราคิด
19:12เหรอ
19:13เหรอ
19:14อย่างนั้นก็
19:15ขอให้ปลอดภัยแล้วกัน
19:16เดี๋ยวยังไงผมจะเตรียมเอกสารรายการที่เหลือเอาไว้ให้
19:20แต่ก็แปลกนะครับ
19:21ที่อยู่อยู่
19:23พี่พูดถึงเพลงพิชน์
19:25ดูดูแล้วเหมือนจะรู้เลยนะครับ
19:27ว่าผมกับเพลงพิชน์
19:28ร่วงมือกัน
19:29ที่อยู่อยู่
19:32พี่พูดถึงเพลงพิชน์
19:36ดูดูแล้วเหมือนจะรู้เลยนะครับ
19:38ว่าผมกับเพลงพิชน์
19:40ร่วงมือกัน
19:53มันค่าอันยาใช่ไหม
19:55มันคืออย่างบ้านใช่ไหม
19:59ถามคุณของหารดูดิ
20:02ร่วง
20:05เดี๋ยว
20:11นี่ก่อนสิ
20:13คือ
20:14เวลา
20:16ร่วงมือ
20:18ร่วงมือ
20:22ร่วงมือ
20:24ร่วงมือ
20:25หรือ หรือ
20:51ไม่ได้เจอกันต้องนามเลยนะ
20:53อาจิต
20:58ตายจริง
21:00นี่ไม่ได้เจอกันต้องหลายปี
21:02ก็ให้เป็นเด็กก้าวร้าแบบนี้ไปแล้ว
21:17เป็นเด็กเป็นเล็ก
21:19ต้องรู้จักออนน้องคำตนกับผู้ใหญ่
21:27ไม่อย่างนั้นจะโดนผู้ใหญ่เรื่องพวก
21:32เข้าใจไหม
21:33อาจินหลานรับ
21:35แกต้องการอะไร
21:38ใจร้อนหรือเกิน
21:41คุยกันให้หายคิดเธอก่อนสิ
21:46แล้วก็เลิกพยายามฝืนเธอ
21:50แกสึกษาเรื่องฉันมามาก
21:52จะน่าจะรู้แล้วนี่
21:53ว่าอยู่ในทีนี้
21:54ไม่มีใครทำอะไรจะได้
21:56แล้วมึงก็ค้าของเลยเธอ
21:58แล้วมึงก็ค้าของเลยเธอ
22:01รู้ไหม
22:02ว่าถ้าฉันจะค่า
22:06มึงก็ค้าwow
22:08ได้ Löers
22:12เขาลูกบุนหรือเธอ
22:18ถ้าฉันจะข้า
22:23แม่ง mówi
22:25อยู่ในทีนี้
22:27รู้ไหม
22:28ว่าถ้าฉันจะขาด มันดึงง่ายนิดเดียว
22:37จะมันมีงดงามนะสิ
22:40งดงามเหี้ย
22:51รู้ไหม สิ่งที่งดงามที่สุดของชุดปุงอามืนพะมอนนี่คืออะไร
22:58มันคือโคดไง
23:13มันคือชุดคำสักที่ถูกเขียนขึ้นมาด้วยกฎที่สมมูลแบบอย่างไม่น่าเชื่อ
23:28หรือยดอด
23:58นี่แหละคือความงดงาม
24:23ไม่ก็ทั้งคนระดับฉัน
24:26เจ้าสมภัสชุดแค่นิดเดียว
24:30ยังไม่ได้เลย
24:32อธิฟัคต์ที่ระดับสูงขนาดนี้
24:35ต้องถูกสร้างขึ้นด้วยพฤธิกรรมขั้นสูง
24:40สังเวยชีวิตคนหลายสิบหลายร้อยคน
24:44และท้ายที่สุดก็ต้องใช้เลือด
24:47และวิญญาณของตัวเอง
24:50เขียนกฎนี้ขึ้นมาอย่างประนี้
24:53ซึ่งวิธีเดียวที่จะได้ครอบครองชุดนี้
24:57คือต้องเล่นไปตามกฎ
24:59เพอเฟ็กมาก
25:03ไม่มีอะไรจะงดงามไปมากกว่านี้
25:06คุณไม่สน
25:08เริ่มเผอเจอเรื่องวดงามบ้าบอนนี้ได้แล้ว
25:12แล้ว...
25:14มันฟังกูให้จบ
25:16ไอเด็กเฮียร์
25:18เพราะคนอย่างพวกมึง
25:20แล้วทำให้ทุกอย่างมันคอนทามิเนทไปหมด
25:24กูไม่ยอม
25:26แล้วใครก็ตามที่หันหลังให้ก็อันสักสิตนี้
25:30จะต้องถูกกำจัด
25:44พอร์
25:48พอร์
25:50พอร์
25:52พอร์
25:54พอร์
25:56พอร์
25:58พอร์
25:59พอร์
26:00พอร์
26:01พอร์
26:02พอร์
26:03พอร์
26:04ที่นี่เข้าใจหรืออย่าง
26:06ฉันไม่มีวันยอมให้ใคร
26:08มาทำการแคงขันนี้ปนเปือนเด็ดค่ะ
26:12แกต้องการอะไร
26:14แกต้องการอะไร
26:16ให้โอกาสไง
26:18อย่างน้อยแกก็เคยเป็นราณรักของป้ามาก่อน
26:20ให้เพลงพิมพิ正 إรoke
26:24ถ้าแกต้องการอะไร
26:28ให้โอกาสไง
26:30อย่างน้อยแกก็เคยเป็นราณรักของป้ามาก่อน
26:34ให้เพลงภินฐ Leaders ตัวเราตัดใจสะ
26:37เล色ควัง garlic
26:38somebody
26:39якว่าทีแกสองคน
26:40ก็ไม่มีวันชนะคนทั้งบทราอยอยู่แล้ว
26:44ทุกแกสองคน ก็ไม่มีวันชนะคนทั้งหมดร้ายอยู่แล้ว
26:52คนทั้งหมด
26:59จ่าย แกคิดว่าฉันจะส่งรูปสิทธิ์มาเป็นทีนงานแค่คนส่อมคนหรือไง
27:06คุณเพงทิน นี่ทีมงานนะคะ พอดีทางรายการมีถ่ายสัมภาษณ์เพิ่มเติมนะคะ
27:20ได้ยินไหมคะ
27:22นี่ทีมงานนะคะ
27:26คุณเพงทิน
27:30เธอไว้ด้วยนะวันนอกจากอันยากับพวกแกแล้ว
27:37ทุกคนที่เหลือคือคนของอินิกมากหมดเลย
27:51พีนิกเข้าใจหรืออย่าง
27:53รอมพิดตูให้ดี ๆ นะหลานรัก
27:58แกคงไม่อยากเห็นคนที่แกรักถูกฆ่าอีกรอมแล้วใช่ไหม
28:04ไม่
28:05ไม่
28:06ไม่นักแล้ว ไม่
28:08ไม่ ๆ ไม่
28:10ไม่
28:12ไม่
28:14ไม่
28:16ป้าจะให้โอกาสแกครั้งนี้เป็นครั้งสุดท้าย
28:20ไม่
28:45อาว จุดล่ะ
29:10ตื่นล่ะ มาช่วยกันถ่ายล่ะ
29:14เฮ้ย คุณไปด้องอะไรมาเลยป่ะ
29:23เฮ้ย อาติน เป็นอะไร
29:30เฮ้ย ก็ดอะไรขึ้น
29:33อาติน เป็นอะไร ก็ดอะไรขึ้น
29:38เฮ้ย ขอโทษนะ
29:53ขอรู้จริง แต่เราถอนตัวนะ
30:08จากการตีกความนี้ยายในบทนี้
30:23จากการตีกความนิยายในบทนี้ ผู้ข้าวแข่งคันจะต้องแข่งกันหากล้วยไม้วิเศษ
30:40ซึ่งซ้อนเอาไว้ในคลุยหัดอันมืดมิดโดยมีเพียงไฟตะเกียงนำทาง
30:45คนที่หากล้วยไม้ได้มากที่สุด จะได้คะแนนสูงสุดและเป็นผู้ชนะไป
30:52รอมไหมจ้ะ
31:22เธอร์เว้า
31:28สุดสุดนี้
31:30เธอร์เว้า
31:32สวัสดีที่สวัสดี
32:02เงินบนว่าอยากเลย ไม่ใช่หรอ
32:10เอาค่ะน่า
32:24อยากคิดไม่เอา
32:26อาจิน
32:28ถ้าเรื่องที่นายเล่า มันเป็นเรื่องจริง นั้นสิ่งที่แม่หมอพูด มันก็แปดแปดป่ะ
32:39แม่ความว่าไง
32:43บางที เราอาจจะยังมีสิชนา ก็ได้นะ
32:58เหรอ อุธตริกget Christina
33:28แบบที่การหน่อย
33:49ที่มีตรงนี้
33:50ยังไปไหนล่ะ
33:53เริ่มเกี่ยบกันไปแล้วค่ะ
33:54เหมือนจะเดียวกับที่คิดนะคะ
33:56อ่ะ ไม่ได้เก็บได้อีกดอกแล้วค่ะ รวมเป็นสามดอกแล้ว
34:03ผู้นี้นี่เขาเซ็นดีกันจังเลยเนอะ
34:26ที่เธอบอกว่ามีสิทธิ์ชนะ หมายความว่าไงอะ
34:35คือ เรารู้สึกแปลกๆกับเรื่องของอัญญา
34:40ที่นายเล่าว่า นายเห็นตะเกียงของอัญญาดับตอนที่โดนค่า
34:49ก็พอเขาตายเลยดับงี้
34:52นายแน่ใจเหรอ ลองคิดดูดีๆสิ
34:57ว่ามันดับก่อนตาย หรือว่าหลังตาย
35:05ก่อนตายเหรอ
35:07นั่นไง บวกกับที่แม่หมอ รอให้นายฟังว่า
35:12ไอ้กดของชุนนั้นมันโคตรแข็งแรงเลย
35:15ขนาดแม่หมอเองก็ยังขัดถืนไม่ได้เลย
35:18งั้นเป็นไปได้ไหมว่า
35:21แม่หมอจะค่าอัญญาไม่ได้
35:23ถ้าไม่บีบ слова
35:25ให้อัญญาพูดว่า ขอถอนตัวก่อน
35:29หรือก็คือ
35:32ที่แม่หมอหูวาจะง่าเรา
35:34แม่ใครบับเว้ย
35:36จริงๆ แล้ว อ่า
35:37เขาแค่อยากให้เราพูดว่าขอถอนตัวเอามาเอง
35:40ก็อาจจะใช่
35:43ก็อาจจะใช่
35:45แต่แล้วไง
35:47ก็เราขอถอนตัวออกมาแล้วนี่
35:49เรายังไม่เคยพูดสักคำ
35:51และที่สำคัญ
35:53เราเห็นมาแล้วกับตา
35:55ในอะไร
35:57ประเกียงของเรา
35:59มันยังไม่ดับเลยนะเว้ย
36:01แล้วเธอเห็นได้ยังไง
36:13เอาดีๆ
36:17ถ้ากลับไปตอนนี้
36:19ยังทันนะเว้ย
36:21เพรงบิน
36:23แต่มันไม่นานจะกิน
36:25อาจิน
36:27เราไม่มีเวลาหลังเลเหรอนะ
36:43ไม่รู้ مشัง
36:45เหล็ก
36:46ตอนนี้มายเดียวกำลังนำอยู่ครับ ส่วนจิ้วกำลังอยู่เล็กน้อย
37:11ได้ต่อเลยแล้วค่ะ ไปกันต่อเลย
37:16จะประสุดตรงนี้ เราต้องจับประมาณ์
37:18เราต้องระตัวผิดจะต้องประมาณ์
37:19กำลัง จะต้องพ girl
37:42มายเดียวเป็นประมาณ์
37:44My Day เป็นอะไรอ่ะ
37:48เหมือนจะเป็นฟิล์มือของเพลงพิ้งค่ะ มอม
37:54เออ อย่างนี้สิ เกมมันจะได้มีสีสันขึ้นหน่อย
37:57มอม ดับนี้มันโกงอ่ะนะครับ
38:00แย่งหลอกไปคู่แข็งได้ไง
38:02ทำไมอ่ะ
38:03เราไม่ได้เขียนกวดห้ามไปจัดหน่อย
38:07ถ่ายเก็บว่าเยอะๆเลย
38:10เอาๆ อับจอนี้ขึ้นสิ
38:14ไม่ได้มีสิ
38:17ตัวปลังนี้ you're not
38:30นักหลังมาก
38:34คุณก็ตรึกลัวคุ้นสิ
38:39ตัวนร้อย
38:40หลังไปหมด
38:44โอเค
38:46ต้องเข้ามา!
39:16กิดอุคุดแกม่อนมึงไม่ได้ด้วยไง
39:46แกม่อนมึง..
40:16เฮ้ย
40:46นาย ตายนะไหร่
40:52reader
41:00เกิดอะไรขึ้น
41:02เหมือนดวงจอน์ปีจจำหมดเลย
41:04เดี๋ยวผมจะรี� nas breve pant
41:07แกไม่ทำแล้ว
41:09ไปเอากล้องแล้วเอาไปถ่ายข้างนอก
41:12เร็วเร็ว
41:14ท่านตัวยังปลอดภัยแล้ว
41:17แต่สุดท้ายก็ยังง่อกลับไว้อีก
41:21จริงจริงคุณเป็นพวกอย่างที่น่าสมใจมาก
41:24หมุทลุ
41:26บาบิน
41:28ชลา
41:30แต่ผมก็ไม่เข้าใจกว่าคุณดี
41:33เพราะสิ่งที่คุณทำยังจะดื่นรนแค่ไหน
41:37สุดท้ายมันก็จะปล่าไปยัง
41:40ออกมาด้วย
41:44ดอกไม้ครับ
41:45เพราะอีกเดี๋ยว
41:47ดอกไม้อันแสนมีค่าทุกดอบ
41:49ขอบคุณนะ
41:50ก็จะกลักถึงมือคนกลงเดิมอยู่วันยังคำ
42:01ไม่ว่าการแข่นขันครั้งนี้ใครจะเป็นคนชนะก็ตาม
42:05สุดท้ายก็คืออีนิกมาอยู่ดี
42:10สิ่งที่คุณทำก็ไม่ตามอะไรจากการโยนก้อนให้เล็ก ๆ ลงน้ำ
42:14ถึงมันจะสร้างแรงกับเทริมเลยพ่าง
42:17แต่มันก็ไม่เปลี่ยนแปลง
42:20การที่คุณจะกลักมาหรือไม่กลักมาก็ตาม
42:25สุดท้าย
42:39คนรู้ก็จะเห็นชักจบแบบเดิมอยู่ดี
42:43เดิมอยู่ดี
42:47จริงมะ
42:50แต่เธอก็รู้กันไหมใช่หรอ
42:52วงการเนี้ยไม่มีใครก็สนใจความจริงกันหรอ
42:55สิ่งสำคัญก็คือเรา
42:58อยากจะให้คนดูเห็นอะไรต่างหา
43:01ไม่คงทำอะไรข้าง
43:03แต่ถ้าไม่รอมก็ไม่รู้หรอ
43:05โอ๊ย!
43:27เฮ้ ...เฮ้ ดีความมากัน
43:30พี่ ไม่หายใจแล้ว
43:42พี่ พี่
43:44พี่
43:46พี่
43:48พี่
43:50พี่
44:14รีบจับตัวไว้
44:16เดี๋ยวก่อน
44:18พี่ พิง
44:20
44:46เพื่อแร่
44:48พวกผมได้รักฐานมาหมดแล้ว
44:58ว่าม่อมพยายามซ้อนสบอัญญาโดยเจ็ดตะนา
45:02และตอนนี้เพียงแค่ผมกดปุ่มนี้แค่ครั้งเดียว
45:14คลิปนี้จะถูกส่งให้ตำรวจแล้วนักข่าวทันดี
45:18ม่อมคงไม่อยากให้การแข่งแข่นนี้ไม่จบลงแบบนี้ใช่มั้ยครับ
45:26เพราะฉะนั้นให้เพียงผินผ่านเข้ารอบสะ
45:31มาไปแล้วหรอแกก็เป็นทีมงานนะเว้ย
45:34เข้าข้างคนแข่งแบบนี้ได้ไงวะ
45:36คนอื่นไม่ต้องเสือบ
45:38ม่อมม
45:39ม่อม
45:40ต้องแบบนี้
45:42คงแบบนี้
45:46น้องอาว
46:01น้องอาว
46:14อ๋อ...
46:35ทำลีสิ
46:36เอ๊กษิตค์นี้ตายเป็นจริงๆแล้วใช่มั้ย
46:41หา...
46:44อ่ะ ทุกคนฟังทั้งนี้นะ
46:51ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป
46:54เราจะเป็นคนควบคุมรายกันทั้งหมดต่อเอง
47:00แต่หมอมคะ
47:05ก็บอกแล้ว ไม่ต้องเสือก
47:07ส่วนเธอสองคน
47:14ทำโชว์ได้วิเศษมา
47:23ยินดีด้วยนะ เธอได้ไปต่อจ้ะ
47:30อีกเวสองคน
47:42อีกษ่า
47:45อีกษ่า
47:49อีกษ์
47:52อีกษ์
47:54อีกษัน
47:55อีกษัน
47:58- วันนี้ของ aired deve Bevölker across ไทยไทศ1 วันนี้น 197.ian.ian.ian.ian.ian.ian.ian.ian.ian
48:21ต่อแหละเถอะ
48:23เราสองคนมาจบเรื่องนี้ด้วยกันนะ
48:25เพราะฉะนั้นสิ่งที่เราต้องการจากเธอ
48:28ก็การรับผิดช่อให้โชว์เนี่ยมันออกมาปั่งที่สุด
48:30เอาเวลาชมสุดท้าย
48:34มาชมการแสดงนี้กันดีกว่า
48:51سựดท้าย จะ
Comments

Recommended