- 3 months ago
Other name:
บุหงาหมื่นภมร, Enigma 2 , The Bloom and a Thousand Bees , Bu-nga Muen Phamorn , Bunga Muen Phamon , อีนิกมา ๒
Original Network:One 31
Director:Nat Thachai Komolphet
Country:Thailand
Status: Ongoing
Genre: Drama, Horror, Mystery, Supernatural, Thriller
thai subbedenglish drama asian
บุหงาหมื่นภมร, Enigma 2 , The Bloom and a Thousand Bees , Bu-nga Muen Phamorn , Bunga Muen Phamon , อีนิกมา ๒
Original Network:One 31
Director:Nat Thachai Komolphet
Country:Thailand
Status: Ongoing
Genre: Drama, Horror, Mystery, Supernatural, Thriller
thai subbedenglish drama asian
Category
📺
TVTranscript
00:00คู่ชนะของเราก็คือเพลงพิมพ์ค่ะ ขอเทียกรอมมือด้วยค่ะ
00:08ถึงแต่วันที่มีต้องไป ชีวิตเธอจะเป็นคนละๆแล้ว
00:13ขอบคุณนะอาตี
00:30ไม่ต้องกันแสวเลย ฉันก็โปรกติไหม
00:36อย่าลืมนะว่าห้ามทายมันติดชิดเด็ดคาดเลยอ่ะ
00:38รู้แล้วนะ
00:44วันนี้วันที่ 22 พฤศภาคม 2007
00:47เป็นวันแรกของพวกเราที่จะได้มาเก็บตัวอย่างที่ชุดปุ่งหาหมื่นพรมอน
00:51อาธิฟักษ์ในตำดานที่คนเล่นของทุกคนต้องเคยได้ยิน
00:55ตอนนี้อยู่ตรงหน้าเราแล้วนะคะ
00:57ก็เราเตรียมปุปกรณ์มาแพทย์ทุกอย่าง
01:01เพราะเราไม่รู้ว่าเราจะได้เจอกับอะไรบ้าง
01:03แต่เราเชื่อมากๆ
01:05ว่าเราจะต้องถอดรหัสอะไรได้บางอย่างแน่นอน
01:18วันนี้ 5 มิธุนายน 2007
01:22ครบ 2 สัปดาลแรกของการทดลอง
01:27ผลแรกออกมาแล้ว
01:30ไม่มีอะไรพิเศษ
01:32ไม่ว่าจะกระตุ้นอะไร
01:34ก็ไม่รู้สึก
01:35เพราะตีกิทยาเป็นศูนย์
01:37ไม่ได้แตกต่างอะไรดับชุดโบราณธรรมดาชุดหนึ่ง
01:45แต่อย่างนี้เราก็จะไม่ยอมแพ้
01:47เราจะต้องเจออะไรสักอย่างแน่นอก
01:51สีเดือน 28 วัน
01:54อันนั้นแล้วทีมคนอื่นอื่น
02:06เริ่มบริษาแล้วว่าจะพับโปรเช็คนี้
02:09สุดท้ายไม่แค่สิ่งไล้ข้างนั้นเหรอ
02:27หรอ?
02:28ใช่
02:32เราที่พันมาก็เสียไปท่านกัน
02:34อะไร
02:39นั่น เราทำงี้กูได้ไงวะ
02:46ไป
02:47นัก นัก น้อง
03:02ต้องการปล่อย
03:04เมือง คอย
03:17ที่สุดที่สุดที่สุดท้าย
03:47จริง ๆ เธอก็รู้อยู่แล้วใช่ไหม
04:02ว่าในตู้นึงคืออะไร
04:04แล้วเธอไม่กลัวเหรอ
04:12ไม่ไม่กลัวเหรอ
04:18เมื่องทีเราก็ไม่เข้าใจคนอย่างว schwierig
04:20รู้ก็รู้อยู่ว่าในตู้นึงเป็นอะไร
04:22ก็อยากจะแยงมาให้ได้กับอีก
04:32เห็นว่ารู้กันหลüreคนอย่างนี้ใช่ไหม
04:35นี่มอปไม่รู้จริง alarm
04:39โอ้ย ฐานกันไป ฐานกันมาอย่างนี้ ไม่รู้เรื่องกันพอดี
04:47ไม่อยากตอบ ไม่ต้องตอบ เอ้า โห
04:49อาจิน แต่เราขอบคุณเธอมากนะ
04:59เธอทำให้การแข่งครั้งนี้ อักษัตร์จันร์ขึ้นจริงๆ
05:04เราขอบคุณ แล้วเราว่าก็คงถึงเวลาที่เราจะต้องบอกล้าท่านปูจริงๆ แล้วล่ะ
05:24ท่านปู หลานจัดการประกวดจนเสร็จสมมืนแล้วนะ
05:30หว่างว่าท่านปู เข้าร neon by christ
05:33และท่านปู ก็จะได้ไปอยู่ในพักภูมพู reflection
05:39แล้วก็ถ้าเซิos ตาย หามาอีกล้อมนะ ก็ต้องสั่งเสียเลยปล่าบปลาดอย่างนี้ لämän
05:43อันนา วุ่นวายกันมาหมด
05:44งานงาน เดียวตามเช็ดตามล้างกันลูกพี่ศพ
05:47ประกวดเฮี้ยอะไร เฮี้ยนักหนา สาหุปู่เวน
05:52ลง หมดเวน หมดกำ
05:58ตั้ง ไปทำงานที่เวลากันต่อดีแล้ว
06:03มองครับ เกิดเรื่องละครับ
06:06เพลงบีนหายไปจากห้องดังตัวครับ
06:08จะหายไปได้ยังไง และคนที่เฝ้าอยู่ข้างหน้าไปไหน
06:12เออ คือเขา
06:14อาจิน เอาทีมงานกระจัดไปถามหายให้ทั่วเลยนะ
06:19ไปสิ ครับ
06:21จันไหร่ไ alguémว่าทันนี้วะเนี่ย
06:28เป็นเป็นเป็น
06:58อาทิน นายช่วยเราด้วยนะ
07:04ใครก็ไม่รู้จับเรามา นายช่วยพาเรากลับไปทีนะ
07:13พรงพินอยู่ที่ไหน
07:16นายพูดนั่งอะไร
07:21เธอเอาพรงพินไปที่ไหนจิ้ว
07:28ก็เป็นอีก
07:34บอกมา siempre
07:35ฉันไม่ทำอะไรแก่หรอ
07:38มึงร澄 toward forcedจิ้ว
07:40บอกมาพึ้นอยู่ไหน
07:42มัได้ห subscribing
07:44"- รู้ไอนว่ะ..."
07:45พวกดื่องจิล
07:46บอกแม่เมวเพลงพิ้นอยู่ไหน
07:48icker. ไม่กบอก
07:50ทำไมก pile...
07:56มีสตติได้แล้วจิล
07:57เธอแพ้หละ
07:59ย่ามจก
08:00มันะพิสดว์
08:02มันippersดวง
08:03มันั้น той
08:04มันoop
08:09มัน punching
08:11ต้องยอมหรอก.ไม่露leen
08:15ไม่รู้อะไร
08:18ตับชรบ
08:20ใคร
08:21นี่
08:22รู้ดูสิ
08:23อดนี้ไอด้วยเนี่ย
08:25ไม่เจ้าด้า
08:27แต่ไม่จ้าอินためด้วยสิ
08:28นี่...
08:29มันนôle่าไปจะทำป 40 แซวนี่่อ
08:32ได้คุณ록ไปให้กูอาจได้สังไหม
08:35เมื่อก้าร เวลาผ่าน hjälp 10 ปี
08:37ดูไงในสละชีวิตตัวเองกลายเป็นต้นพริกษา
08:43แต่แล้วอยู่เมาหนึ่งก็มีเจ้าชายองค์ใหม่ของอันจักษ์บางเอิ้ลมาเจอเธอ
08:49เขาเห็นว่ามีต้นกาฝากรู้เลยแล้วเดี๋ยวรอบรอบต้นพริกษา
08:55ก็เลยเข้าไปดูใกล้ๆ หวังจะถอนกาฝากนั้นออก
09:02เฮน แต่เองพวกันการใช้หยวนี้
09:08เธอแล้วตัดสิใจ หยิบพระคันออกมา
09:13กะเธอเปลือก
09:17ดังชิด.. partially.. quindiดังชิด..
09:25อยู่ต้น!
09:30มีสติได้แล้ว
09:45อักแซช อักแซช
09:46ไป! ไปกู!
09:48ไปกู!
09:50ไปกู!
10:00เพลงพิน เจ็บตรงไงบ้างนี้อ่ะ
10:12อุ้ย เทน!
10:14ถ่ายเก็บอีก ๆ
10:30ไม่วนไปแล้ว
10:33ไม่我跟你ง
10:34จิล AUDIBLEขอ Ashley
10:43อันนี้ถ่ายมาแล้ว
10:45จิลขอโทษนะคะ
10:47นี้ดารัลงเริ่มไจจะทำนี้นะคะ
10:52จิลจะโซ่ๆกัน
10:55จิลจะเอาสวนทหุงห HOUSE ซื้อไหนไม่ได้
10:57พอโéc알 จิล
11:00จริงนี้ก็ต้องกาดหรอ
11:01ก็กุมไม่ต้องกาดให้ไปจบมาที่ที่นี่ไง
11:06ก็อยากท่านตั้งสุดมาก
11:08ถ้าที่นี้ก็ส่งมันสั่งกู
11:12ข้าสุมแล้ว
11:13กูไม่ใช่ที่สอบ
11:16กูเฉียวเธอมีเรายังพา
11:23ย่านะ จีล
11:24กูต่อจะคิด้วยหร familia
11:30นี่มันคืออะไรขึ้นเนี่ย
12:00ไว้
12:04นี่ เอาสบไปซอดมาก่อน
12:21เดี๋ยวเสร็จร้ายการแล้วให้จัดการอีกที
12:24นี่ไม่เอาอย่างนี้แล้วนะ
12:29คุณจะเป็นข้าตรกรต่อเนื่องอยู่แล้วเนี่ย
12:39น่ะ
12:40แต่อย่างนอยก็ยังได้เห็นฉากจบที่อยากให้เป็นจริงๆสะที
12:46เอ้า จะไลล่ะไปกันได้แล้ว
12:51เฮ้ย เป็นอะไรอ่ะ
12:54สงสัยขาดจะแพลงตอนโดนรักพาตัว
12:59น่ะเดี๋ยวหม่อลงไปล็อคข้างล่างก็ได้ครับ
13:02เดี๋ยวผมประถมพยาบาลก่อน
13:04เดี๋ยวเดี๋ยวตามไปครับ
13:05ก็ได้
13:07เธอสองคนจะได้อยู่ได้กัน สองทะสองด้วย
13:10นี่ยอมในฐานะว่าเธอเป็นเจ้าชายของเรื่องนี้นะจ๊ะ อาจิน
13:15นี่เนี่ยจะหาอาจิน
13:26ขอบคุณนะคะ
13:30คุณเจ้าชาย
13:35ต้องมาเซลล่ะ
13:37รอนิบแบบแล้ว
13:45ถ่ายเรื่องไงเทีย เอาตัดใส่ในไลการไปเลยนะ
13:48เทคจะว่าเป็นส่วนหนึ่งของเรื่องไปเลย
13:51แต่ว่าตรงจิลอ่ะไม่เอา เอาแค่ตรง
14:15โอเค
14:20โอเค
14:22เซ็ตละ ไปกัน
14:34มีอะไรหรือเปล่า
14:37เธอได้ยินเสียงนั้นก็
14:39เสียงเหมือนเปิดมาให้แตก
14:41โอเค
14:44ไม่ได้ยินนะ
14:50หรอ
14:52เฮียงก็ช่างเลย ไปกัน
15:06ปล่อย
15:07บอกให้ปล่อยอย่างไร
15:08ปล่อย
15:09ปล่อย
15:10นี่พวกแกเป็นไทยอ่ะ
15:11ตอบว่าหน่อยนี้นะ
15:15ใจเย็นนะครับ ผมเร
15:17พวกผมแค่
15:18เข้ามาทำพิธีสุดท้าย
15:21แค่นั่นเอง
15:27เออ จริงสิ
15:32เรายังมีอีกเรื่องหนึ่งที่ยังไม่ได้บอกไหนเลยนี่นะ
15:36อะไรอ่ะ
15:37อ่ะ
15:38หรอ
15:39เรายังมีอัน
15:40หรอ
15:41เก่งสิ
15:43เก่งสิ
15:45ได้เก่งสิ
15:47ขอบคุณมากๆเลยนะ
15:51สำหรับทุกอย่าง
15:52ขอบคุณที่นี่
16:02ลัก!
16:06ลัก!
16:07ลัก!
16:22ลัก!
16:28พิงพิน!
16:33นี่เธอทำอะไรเนี่ย?
16:35นั่นสิ
16:37เราทำอะไรลงไปนะ
16:42เธอทำบ้าอะไรของเธอ?
16:46ว่าจะทำว่าบ้าเนี่ย
16:49ใช้กรอบนิยามของใครกันเหรอ?
16:53ของเรา
16:58หรือของใคร?
17:05อ้าว!
17:08เกิดอะไรขึ้นกับเรากันหน้า
17:18สับสนใช่ไหม?
17:23อ่ะ
17:27แต่เคยสังเกตไหมว่า
17:30ความสับสน
17:33โอเค
17:35โอเค
17:37ความไหร่ระเบีย
17:41โอเค
17:45และความอลมาน
17:46มันก็มักจะสร้างงานเสร็จรับป่าชันเลิดให้กับเรา
18:02ได้เสมอเลยนะ
18:05มันเป็นใคร?
18:06มันเป็นใคร?
18:09ลองดาวดูสิ
18:12กูไม่รู้จักว่านะ
18:17มันไม่ใช่โกสม
18:18โอเค
18:19อืม
18:22แต่ก็ใสไанов่เผี่ยงแล้ว
18:37เราสองคน
18:40ไม่เคยทำความรู้จักกัน
18:43ไม่เคยทำความรู้จักกัน
18:44มันจะไปสนุบอะไร
18:45สนุบเฮียอะไร
18:47มันเลิกกวนตีนและบอกกูมานะ
18:49ว่ามึงเป็นใคร
18:50มันเอาเพลงพิ่งโดยที่
18:52มันบอกกู
19:01จริง ๆ มันก็พอจะเข้าใจได้นะ
19:04มันก็เหมือนเวลาที่เธออ่านนี้ยาย
19:08แล้วบทตรงกลางมันหายไปทั้งบทได้
19:11ถ้าประติดประตออกัน มันก็คงจะยาย
19:15ถ้าอย่างนั้น
19:17เราจะเล่าบท ๆ นั้นให้ฟังกันแล้วกัน
19:24มันเป็นเรื่องเมื่อ 17 ปีก่อน
19:29ของตัวละครที่ชื่อว่า
19:32โกสุม
19:38เธอไม่เคยสงสัยบ้างเหรอ
19:41ว่าตอนนั้น
19:43ที่โกสุมบอกว่า
19:45เธอเริ่มคอนเนคกับพระเจ้าได้
19:50มันเกิดอะไรขึ้น
19:52สี่เดือน 28 วัน
19:56อันนั้นและทีมคนอักอื่น
19:59เริ่มปรึกษากันแล้วว่าจะพับประเจ้คนี้
20:02สี่เดือน 28 วัน
20:06อันนั้นและทีมคนอักอื่น
20:08เริ่มปรึกษากันแล้วว่าจะพับประเจ้คนี้
20:10สุดท้ายไม่แค่สิ่งไล้ข้างอันนั้นเหรอ
20:12อันนั้นและทีมคนอักอื่น
20:16เริ่มปรึกษากันแล้วว่าจะพับประเจ้คนี้
20:23สุดท้ายไม่แค่สิ่งไล้ข้างอันนั้นเหรอ
20:26สัก
20:31แล้วที่ผ่านมาคุณเสียเวลาทำเฮียอะไรวะ
20:33โอ๊ย
20:37โอ๊ย
20:42โอ๊ย
20:58มึง
20:59มึงทำนี้อยู่กูได้ไงวะ
21:01กูพยายามสื่อสารกับมึงมาตลอด
21:03แต่กันเง็นมังทำกับกู
21:05มีแค่ความเนี้ยสินะ
21:07หั는지
21:12ปล่อย ปล่อยนะ ปล่อย
21:30กอศูนย์ช่างเป็นผู้หญิงที่น่าสงสาร
21:33เด็กสาวที่หวังว่าวันนึง สปอตไลต์จะฉายมาที่เธอย่างสิ้นหวัง
21:42แต่ก็นะ
21:52บางครั้ง นิยายก็มักจะเดินเรื่อง
21:57ด้วยฉะที่ว่าด้วยการเล่นตลกของโชคชะตา
22:07ถึงมันจะเป็นเรื่องบางเอิน
22:10แต่ในที่สุด
22:12โกสุมก็ได้คนพบสิ่งที่ยิ่งใหญ่ที่สุดได้
22:16ราวกับปฏิหาร
22:19อุปกรณ์ของเธอ
22:21สามารถติดต่อกับสิ่งๆ หนึ่งได้
22:25และในตอนนั้น
22:29เขาก็เรียกตัวเองว่า
22:33มึงเป็นใคร
22:35โกสุมก็เริ่มเคลื่อนไหว
22:37ตามที่เขาต้องการ
22:39เธอได้ทั้งความรู้
22:41ชีวิตใหม่
22:43ตัวตนใหม่
22:45โกสุมก็เริ่มเคลื่อนไหว
22:47ตามที่เขาต้องการ
22:49เธอได้ทั้งความรู้
22:51ชีวิตใหม่
22:53ตัวตนใหม่
22:55และได้สปอตใหม่
22:57อย่างที่เธอไฟฝันมาตลอด
22:59จักเด็กสาวธรรมดา
23:01สูบผู้นำองกรที่สร้างคนเก่งๆมากมาย
23:03และในที่สุด
23:05อินอีกมากก็เริ่มมอบหมายพารกิจที่สำคัญที่สุดให้กับเธอ
23:07นั่นคืออะไรรู้ไหม
23:09ตัวฟัยฝันมาตลอด
23:11จากเด็กแต่ศาวธรรมดา々
23:14สู่ผู้นลำองค์กรที่สร้างคนเก่งสตรงมากใหม่
23:18และในที่สุด
23:20อินิกมาก
23:23ก็ได้ม่อบหมายพรากิษฐที่สำคัญที่สุดให้กับเธอ
23:28นั้นคืออะไรรู้ไหม
23:32นั่นคือการตามหาร่างที่เหมาสมที่สุด
23:35ให้กับอินิกมากไง
23:48เอาหละ
23:52คราวนี้
23:54กลับมาที่คำถามแรก
23:56ที่เธอถาม
24:00ตอนนี้เธอรู้แล้วนะยัง
24:02ว่าเรา
24:03คือใคร
24:07ก็แก้บอกเรายังว่าแก้คือ
24:19หยุดนะ
24:20ห้างกำลังกับตัวนี้นะ
24:22อย่ายุดกับตัว
24:24ผมไม่หยุดไง
24:33ถือล้าน
24:35ดีอัน
24:37แรก
24:39ท่าน
24:40ท่าน
24:41เจ้าตัวแบบนี้ ทาน
25:11ยินดีที่ได้รู้จักนะ
25:15เราคือ
25:19เตร็จสำนัง
25:23ป่อเรามันจะว่า
25:41คือปริศนัน
25:45ใช่
25:49ปริศนัน
25:53ผู้ประพันธ์
25:55ปุงง่า
25:57หมื่นพระหมอน
25:59แต่
26:01ถ้าจะเรียกอีกนิกมากเหมือนเดิมก็ได้นะ
26:05เราไม่ถือ
26:07แต่มาคิดคิดดูแล้ว
26:11เส้นได้แห่งโชคชตา
26:13ก็มักจะเล่นตลกกับเราเสมอเลยนะ
26:17เธอคงไม่เคยคิดใช่ไหม
26:21ว่าอีกนิกมาที่เธอตามหามาตลอด
26:25สุดท้ายจะอยู่ใกล่ตัวเธอขนาดนี้
26:29ได้ช่วยเหลืองกัน
26:33ได้ใกล่ชิดกัน
26:37เป็นไปไหม
26:39ได้สัมผัสกัน
26:41เป็นไปไหม
26:43แบบจริง
26:49ยังมีแรงเหลืออย่างนี้
26:51ที่แบบอีก
27:05เป็นไป
27:06ว่าเธอสามารถรักษาตัวเองได้
27:09แต่ก็เอาเธอ
27:11ดูเหมือนว่าจะหมดเวลาพอดี
27:16ถึงจะเสียดาย แต่ก็ขอโทษด้วยนะ
27:21ที่อยู่คุยกับเธอไม่ได้อีกแล้ว
27:38ฝากด้วยนะ
27:40อินกว้า
27:57ไปกว้า
28:00ไปกว้า
28:02ได้เวลาที่เราต้องบอกหลากันจริงๆแล้วนะ อาจิน
28:06ขอบคุณมากสำหรับเรื่องราวทุกอย่างเราสนุกมาก
28:13และเพื่อเป็นการตอบแถงเราจะทำให้การตายของเธอ
28:21เป็นการตายที่บรานี่ที่สวย
28:27อยากเกล่าสั่งเสียอะไรเป็นครั้งสุดท้ายไหม
28:42กับได้ยังไง
28:45กับยายน่าไปแล้วไม่เห็นไปได้ยังไง
28:49เห็นไม่เคยเข้าใกล้แกเลยไหม
28:52รู้ด้วยเหรอ
28:55น่าดีใจจัง
28:58แต่เธอถามคิดไปนิดนึงนะอาจิน
29:02เพราะเมื่อ 17 ปีที่แล้ว
29:05เราตื่นขึ้นเป็นครั้งแรก
29:09เพราะโกสมใช่ไหม
29:12นั่นก็แปลว่า
29:15สิ่งที่เธอควรถาม
29:18ไม่ใช่ว่าเราทำได้ยังไง
29:21แต่คือ
29:24เรายายร่างไปตั้งแต่ตอนไหนมากกว่า
29:30จริงไหม
29:31สุดล่อ
29:33สุดล่อ
29:34สุดล่อ
29:36สุดล่อ
29:39สุดล่อ
29:40สุดล่อ
29:42สุดล่อ
29:45สุดล่อ
29:46สุดล่อ
29:48สุดล่อ
29:51สุดล่อ
29:53สุดล่อ
29:54สุดล่อ
29:55สุดล่อ
29:57สุดล่อ
30:05สุดล่อ
30:10ปริยัง...
30:34ไม่ต้องตกใจเหรอ
30:36เพราะขนาดโกสุมเองยังไม่รู้เรื่องทางที่นี่
30:38เพราะขนาดโกสุมเองยังไม่รู้เรื่องนี้เลย
30:42ที่เราทำไปทั้งหมด
30:44ก็แค่อยากได้ชิดการแข่งขันนี้ให้มากที่สุดก็เท่านั้นเอง
30:50แต่ก็ขอบคุณเธออีกครั้งนะอาจิน
30:54ที่พาคนอย่างเพลงพินเข้ามา
30:57ให้เราได้มีปฏิสัมพันธ์
31:01ได้สำรวจเธอ
31:03ด้วยตาของเราเอง
31:05จนสุดท้าย
31:08เราก็มั่นใจ
31:24เธอรู้ไหม
31:27ว่าห่วงเวลาในขนาดนั้น
31:30มันวิเศษมากแค่ไหน
31:35ภาพที่เห็นตรงหน้า
31:37มันงดงามมากจริงๆ
31:39มันเหมือนงานสิลปะชิ้นนึงเลยนะ
31:41ภาพที่เห็นตรงหน้า
31:43มันงดงามมากจริงๆ
31:45มันเหมือนงานสิลปะชิ้นนึงเลยนะ
31:47แล้ววินาทีนั้น
31:49เราก็รู้เลยว่า
31:51การแข่งขันมันได้จบลงแล้ว
31:53ไม่ ไม่ ชิ้น
31:55เราได้พบคนที่เราต้องการแล้ว
31:57ไม่ ไม่ ชิ้น
31:59แล้ววินาทีนั้น
32:00เราก็รู้เลยว่า
32:01การแข่งขันมันได้จบลงแล้ว
32:05ไม่ ไม่ ชิ้น
32:07เราได้พบคนที่เราต้องการแล้ว
32:11การแข่งขันมัน
32:27เพลงพริง
32:29คือคนที่สมบุญแบบที่สุด
32:32ปีก็คนที่โกสุมเลือกมาชะอีก
32:41แล้วถ้าไม่ได้เธอ
32:47เราก็คงไม่ได้ฉากจบ
32:50เพิ่งหมดงามที่สุดแปลงนี้
33:01ขอบคุณอีกครั้ง
33:03แล้วลาก่อน
33:05เจ้าชายของเรา
33:09ขอบคุณอีก
33:25เยอเยอคุณอีก
33:26ขอบคุณอีก
33:29คุณอีก
33:31เฮ้
33:33เฮ้
33:35เฮ้
33:37ถ้าจะโทษอะไร
33:41ก็โทษความโง่เคล่าของตัวเองเธอ
33:45ว่าทางที่เธอเลือก
33:47มันเป็นทางที่คิดทั้งหมดเลย
33:51ผิดต้องแตกกระดูเม็ดแรกเลยด้วยซ้อง
33:55เฮ้
33:57เฮ้
33:59ทนาดเรื่องเหล็ดไหล
34:03ถ้าวันนั้นเธอไม่โยนวันทีมองไป
34:07วันนี้ก็อัดก็ไม่ต้องไปแล้วก็ได้
34:11จริงไหม
34:25มาก่อนนะ
34:27มาก่อน
34:29มาก่อน
34:31มาก่อน
34:33มาก่อน
34:35มาก่อน
34:37มาก่อน
34:39มาก่อน
34:41มาก่อน
34:43มาก่อน
34:45มาก่อน
34:47มาก่อน
34:49มาก่อน
34:51มาก่อน
34:53มาก่อน
34:55มาก่อน
34:57มาก่อน
34:59มาก่อน
35:01มาก่อน
35:03มาก่อน
35:05มาก่อน
35:07มาก่อน
35:09มาก่อน
35:11มาก่อน
35:13มาก่อน
35:15มาก่อน
35:17มาก่อน
35:19มาก่อน
35:21มาก่อน
35:25มาก่อน
35:27มาก่อน
35:29มาก่อน
35:31มาก่อน
35:33มาก่อน
35:35มาก่อน
35:37มาก่อน
35:39มาก่อน
35:41มาก่อน
35:43มาก่อน
35:45มาก่อน
35:47มาก่อน
35:49มาก่อน
35:51มาก่อน
35:53มาก่อน
35:55มาก่อน
35:57มาก่อน
35:59มาก่อน
36:01มาก่อน
36:03ทางตอนนั้น
36:20ทางตอนนั้น
36:50ทางตอนนั้น
37:20ทางตอนนั้น
37:50ทางตอนนี้
38:18แข็งมีพักษัน
38:48ขอบคุณสำหรับทุกอย่างนะ
39:03หงานดัก
39:18กลับกลับคุณสำหรับทุกอย่าง
39:48กลับคุณสำหรับทุกอย่าง
40:18กลับคุณสำหรับทุกอย่าง
40:26ถ้าผมบอกว่าโลกใบนี้
40:29มีสิ่งที่คุณไม่เคยมองเห็นซ่อนอยู่
40:32คุณจะเชื่อไหม
40:36และคุณคิดว่าโลกที่เต็มไปด้วยแสงไฟ
40:38มันจะมีความมืดซ่อนอยู่มากแค่ไหน
40:42แสงสวาง
40:44กับความมืด
40:46กลับคุณสำหรับทุกอย่าง
40:48กลับคุณสำหรับทุกอย่าง
40:54กลับคุณสำหรับทุกอย่าง
40:56สุดท้าย
40:58คนที่เข้าใจมัน
41:00คนที่เชื่อชาย
41:02ยังเจอจรับ
41:04และซ่อนเหล้นความมืด
41:06ได้อย่างไร้ที่ติ
41:08กลับคุณสำหรับ
41:10ทุกอย่างจริงๆ
41:38นั้นคือพูดที่ชนะการประกวด
41:40อย่างคุณเพลงผิดเพียงอมอร์
41:42หรือจากเว็ตการนั้น
41:44เธอก็มีผลงานที่มี
41:46ชื่อเสียงมากมาย
41:48แต่เมื่อไม่นานมานี้
41:50เธอก็ผ่านตัว
41:52เป็นผู้ช่วยของรัฐ
41:54รัตนัตกูล
41:56นักการเมืองชื่อดัง
41:58ที่กำลังจะลงสมัครชิงicas
42:00ในสมัยหน้าอยู่
42:02แต่เห็ตการนี้เอง
42:04นำมาโจมตีนะคะ
42:06ว่าคุณรัชใช้ความเป็นดาราของ Homeinstr foreground
42:09เพื่อเรียกまだความลิยมให้กับตัวเองค่ะ
42:13นี่ถ้าผมจะใช้คุณetchup sigui ang m
42:21แต่ก็คืนอยู่กับเธอเองมากกว่าที่สบายใจ
42:25ที่จะทำงานอยู่เบื้องหลัง
42:27เราเองก็ให้ความครบในการตัด Munster
42:30แต่ดูเหมือนใน Social Media Program สู้ใช้พลัก
42:33เลือกจารงแต่รูปและคลิปของคุณเพงพินนะคะ
42:38อย่างงี้มันไม่เรียกว่างโหฟมนคนมีดารางจริงหรispiel
42:41ไม่กุณก็พูดไป tamam
42:44ก็มันก็มีอยู่บ้าง แต่ก็เพรียงเล็กituationะ
42:47จริงๆในโจเชิลมีเดียว
42:50จริงๆ mieszkaiko amazing tincกัส そงนายบายพัค
42:53ตรีชาด fårครับทีมงานจะ challenging him
42:57สัสส่วน มีแชวัก พิน
43:02มากว่าโพสต์นายบายเกินขึ้งเลยนะคะ
43:05แบบนี้เนี่ย
43:07ไม่ถัดแย้งสินท่านพูดไปหน่อยหรือคะ
43:14จริง ๆ ในเรื่องของการ
43:16ลงโซเชิลมีเดียนี่นะครับ
43:30หวังว่าจากนี้ต่อไป
43:33เธอจะสัพอร์ตพ่อเราอย่างเป็นที่เลยนะ
43:38ดีมาก
43:48รัศ
43:52ตอนนี้ทุกอย่างกำลังเป็นไปในทางที่ดี
43:55ไม่ต้องกังวน
43:57ก็แค่ทำตามแผนทั้งเราต่อไป
44:00นี่
44:02ควาอักจัดการงานเบื้องหน้าด้วยนะ
44:06กับท่าน
44:11ส่วนเรื่องงานเบื้องหลัง
44:14และขนานนิยม
44:15เธอจะเป็นคนจัดการเอง
44:17เธอจะเป็นคนจัดการเอง
44:29เมือการที่คนคนนึง
44:30ที่เชี่ยวชาญการเปิดให้เห็นแสงสว่างอันกฎงาม
44:34และปิดซ่อนมุมมืดอันโสมมได้ดีที่สุด
44:38คือคนที่จะได้ทุกอย่างไป
44:40สุดท้าย
44:43โลกใบนี้เลยขับขึ้นไปด้วยสัจธรรมนั้น
44:47เราต่างไม่หยุดแข็งขัน
44:49ยิ่งปิดซอดก็ยิ่งชนะ
44:51ยิ่งชนะ
44:53ยิ่งชนะ
44:54ก็ยิ่งปิดซอด
44:58สร้างความมือได้ขยายตัวซ้ำไปซ้ำมาก
45:01ว่นไปเรื่อย ๆ
45:03ไม่มีวันจบสิ่ง
45:09แล้วมันจะเกิดอะไรขึ้นหรอ?
45:12ถ้ามีใครสะคนเปิดสิ่งที่ปิดอยู่ทั้งหมดให้โลกหิด
45:16ขับคุณค่ะ
45:21คุณค่ะ
45:51โอเค
45:58тบ Modern
45:58คือจะเป็นไปดีนร้อนทันที ว่าจะเป็นไปอีก
46:00เพราberตอนนี้มีคลิปปิสนาคลิปหนึ่ง
46:02ที่ถูกส่งมาให้สำนักถ่าวทั่วประเทศพร้อม
46:04ซึ่งเนื้อหารภายในคลิปนั้น
46:06เป็นการแฉรในแสดงชื่อดังท่านหนึ่ง
46:09ที่เพิ่งจะผันตัวมาลงสนากกันเมื่อไม่นานกัน
46:14จริงๆแล้ว
46:15ที่ก็มีความิ่งข้าว ความิ่งข้าว คุณลอบนี้
46:45เฮ้ย
47:05เอาจริงจริง
47:07ผมเคยถูกสอนมาด้วยซ้ำว่า
47:09ชีวิตคนเราต้องมีความรับบ้างถึงจะดี
47:18และมันก็จริง
47:22บางครั้งการปิดซ้อนบึงอย่าง
47:25มันอาจจะดีกว่า
47:33แต่บางทีมันก็คงจะถึงเวลาแล้ว
47:39ที่วงจรอนี้จะต้องจบลงสำคับ
47:45จริงอยู่ที่การเปิดทุกอย่างให้โลกรู้
47:48มันอาจจะเป็นการล้มกระด panels
47:50อาจจะทำให้ส่มดุลทุกอย่างพัง
47:54แต่แล้วยังไงละ
47:57สุดท้ายผมก็ได้เลี้ยรง รู้เราว่า
47:59ถ้าโลกนี้เป็นผัง
48:02เราว่าแค่สร้างโลกใบไหม
48:04โลกที่ทุกคนเข้าใจทุกอย่างเท่ากัด
48:06ซึ่ง premier book
48:07เรามี hut หรืชอม สำาf
48:13ไม่งักเป็นยิน es Bei
48:19แล้ว สิทย์กัน quir l มีตัว
48:22ส Gedim
48:25เดี๋ยวว่าเฦทย์
48:33เพราะสิ่งที่ผมจะพูดต่อไปนี้
48:35มันอาจจะฟังดูหน้าหรือเชื่อ
48:51มันก็มีอยู่จริง
48:56รวมถึงสีที่เรียกว่า
48:59เอมิตมาด้วย
49:09ใช่
49:10มันอาจจะฟังดูหน้าเหลือเชื่อ
49:13แต่หน้าไหลก็แก่นกันไหม
49:16ตาอับใดที่คุณยังไม่เชื่อ
49:19คุณก็จะไม่เห็น
49:21ขอบคุณนะครับ
49:22คุณ intransert
49:37สำรับใดท้ายนี่
49:40แต่ถ้าคุณจองมองลอยเย็วเร็กๆนี้ดีสิ
49:44คุณจะแค่ค่อยคนพบว่า
49:47คุณแค่ไม่เห็นมัน
49:49แต่มันอยู่กับคุณมาด้วยตลอด
49:51เชื่อว่า ขอบคุณเชื่อ มันจะเป็นจริง
50:11และถ้ามันเป็นจริง มันจะลอกเราไม่ได้อีกต่อไป
50:21ตกตกต่อไป
50:35ไปกันมีจริง โค้นกัน
Comments