- 3 months ago
เจ้าคุณพี่กับอีนางคำดวง EP.16 (ตอนที่.16) วันที่ 23 ตุลาคม 2568
ละครย้อนหลัง, ละครไทยย้อนหลัง, ละครดัง, lakorn thai, lakorn, ดูละครฟรี, ละครใหม่, ละครเก่า, ละครออนไลน์, dailymotion ละครชมละครย้อนหลัง ละครดัง ละครใหม่ ละครเก่า ละครไทย ครบทุกแนว ทั้งดราม่า โรแมนติก คอมเมดี้ และบู๊แอ็กชัน อัปเดตทุกวัน ที่นี่ที่เดียว”
ละครย้อนหลัง, ละครไทยย้อนหลัง, ละครดัง, lakorn thai, lakorn, ดูละครฟรี, ละครใหม่, ละครเก่า, ละครออนไลน์, dailymotion ละครชมละครย้อนหลัง ละครดัง ละครใหม่ ละครเก่า ละครไทย ครบทุกแนว ทั้งดราม่า โรแมนติก คอมเมดี้ และบู๊แอ็กชัน อัปเดตทุกวัน ที่นี่ที่เดียว”
Category
📺
TVTranscript
00:00พวกดีว straw Lagej
00:03พูดไม่มีใครมาเจอ
00:05ไม่งั้นเป็นเรื่องเนี่ย
00:07ทานขุ้นน่ะ
00:08เขาไปทำงานนะ
00:09จับไปคนเดียวมันอันตรายนะจ๊ะ
00:11เรื่องนั่นเองไม่ต้องหัว
00:14พ่อให้เขาไปติดตัว ท่านขุ้นไปแล้ว
00:15Synd Deal
00:19นี่มันวิชา sincer cot y trying anna
00:21พ่อให้เหล็กๆท่านขุ้นมีปอกенныхตัว
00:23มันเป็นโจนสะลัด
00:26ชื่อนกเลย
00:27ส่วนโจนที่สهลกับฉัน
00:30ก็คือแม่พิง
00:32แม่พิงนี้นะ เจ้าคะ เป็นโจนสลาด
00:34ใช่
00:36น้องว่าแม่พิงคงหนีไปแล้วจ้าค่ะ
00:38เธอเธอหลักฐานก็ถูกกำจัดไปแล้วด้วย
00:41ร่อนเคยส Arsenal แม่พิง
00:43ร่อนเพราะจะเดาได้ไหม
00:46ว่าแม่พิงจะลบไปอยู่ที่ไหน
00:49น้องไม่รู้เลยเจ้าค่ะ
00:52คุณเองอิทยุษธ
00:55การทดสอบปืนฝรั่งครั้งที่แล้ว ซึ่งเจ้าเป็นคนรับที่ชอบ
00:59เกิดความผิดพลาดอย่างใหญ่หลวง
01:02แต่เจ้าอ้างว่า เจ้าถูกคนกลันแกล้ง
01:05เราจึงให้เวลาเจ้าไปหาหลักฐานมาพิสูตรคำพูดของเจ้า
01:10หมัดนี้ครบกับหนดเวลานั้นแล้ว
01:14มีอะไรพิสูตรก็ว่ามา
01:20กระผมเนฟคมกับเงินงำบางอย่าง
01:25แต่ไม่มีหลักฐานของเธอนัก
01:26จะมีได้อย่างไร connaissance
01:29ในเมื่อความจริงไม่มีใครกัดแก้งเจ้าทั้งนั้น
01:33พิสูตรหนลางก fixes
01:36เพียงแต่เจ้าไม่ยอมรับความจริงก็ตอนนั้น
01:41แล้วเจ้าได้เงินงำอะไรมา
01:44กระรับผมได้เจอกับโจนสลัด
01:47และได้ต่อสู้กับ subscribing
01:49โอ้
01:51โจนสลัด
01:53หน้าถึงเต้นไหม
01:56ท่านฝันกะวัลหรือเปล่า
01:58ฉันbet passive
01:59กรับผมมีพระยาญ
02:00พระยาญของท่านคือใคร
02:01ท่านอาจจะห้างวานไขยมาก็ได้
02:04ใครจะรู้
02:05พระยาญคือฉันเองคุณแม่น
02:09ฉันยืนยันว่าฉันได้สู้ Och limit
02:13bildades แสลัดกับostonเองจริง
02:14ถ้าคุณพระสํ aument ว่า
02:16Sуб under Daleks ครับ
02:17ก็เชื่อเส้นนั้น
02:19เราผมก็เชื่อเช่นนั้น
02:21แต่อย่าลืมว่าสิ่งที่เราต้องการคือหลักผ่าน
02:25เรื่องที่ปืนฝลังระเบิด
02:31ตกลงว่าท่านมีไหม
02:37ไม่มีขอรับ
02:43เราผมไม่ค่อยได้ยินเลย
02:45พูดดังดัง ชัดชัด
02:51ให้สมกับเป็นชายชาติหาในขุณเอก
02:55ตกลงว่าท่านมีหรือไม่มีกันแน่
03:00ตอป
03:04ไม่มีขอรับ
03:08เรื่องที่บอกว่ามีคนกล่างกล้างเรื่องที่ทำให้ปืนฝลังระเบิด
03:12ก็เป็นการโกหกมดเท็ดทั้งสิ้น
03:16ท่านปั้นเรื่องขึ้นมาทั้งนั้น
03:27ก็ผมคิดว่า
03:30คุณเอกจะต้องถูกลงทดให้สาสมกับความเสียหายล้ายแรงที่เกิดขึ้น
03:36ที่ทำให้เจ้าเมืองโดนปืนระเบิดใส่จนบาจเจ็บสา
03:41ใจเย็นก่อนคุณพะเมก
03:44ถึงคุณเอกจะไม่มีหลักฐาน
03:46แต่ก็เป็นไหมความว่าคุณเอกจะคิดร้ายต่อบบ้านเมือง
03:49ไม่คุณพะพูด
03:51เพื่อช่วยลูกตัวเองชัดๆ
03:53เรื่องการพิจรณาโทษของคุณเอกเป็นเรื่องของฉัน
04:08คุณเอก
04:09จะออกไปได้แล้ว
04:11เดี๋ยวเราจะคุยเรื่องอื่นกันต่อ
04:13จะคุยเรื่องการซื้อปืนของอีกเจ้าหนึ่งใช่ไหมครับ
04:15กาลคมของอีกเจ้าหนึ่งใช่ไหมครับ
04:16ก็ armp Griff fazer
04:17แล้ว я прошอขาดๆ
04:18เหมือนห้อมาก
04:19ไม่อ่านมาก
04:20นี่เจ้าไม่รู้น่ะหรวะ
04:22ได้ทําความเสียหายต่อบ้านเรื่องมากแค่ไหน
04:25แล้วยังมาเสนอหน้าออกความเห็นเองจ lattอ
04:30ไทน hired มากี่เรือน
04:31ไทก crane แน่มากี่เรือน
04:32ทำแน่ส่วนเลย
04:35sour
04:36ถึง เงินวิบรระเฏ้า
04:38นี่เจ้ายังไม่รู้อีกหรอกหรือว่า ใครน่ะมาที่เยือนกับ
04:44คุณเด็ก ออกไปรอฉันของโลก ฉันจะพิจารณาทั่วโจย
04:54ขอรับ
05:07คุณเด็ก
05:22คุณเด็ก
05:36ขอรับ
05:39ฉันรู้ว่าเจ้าเกทนาดีต่อพันเมือน
05:43แต่ฉันต้องวางตัวเป็นกลางมีหน้าที่รักษากฎหมาย
05:51ก็ได้ผมเข้าใจดีครับ
05:57ฉันจะให้เจ้าขึ้นสารอย่างเป็นทางการวนมะลืด
06:00ความผิดของเจ้าคือประมาณ
06:05ทำให้คนตายและบาทเจ็บ
06:07ฉันจะตัดสินจำคุกเจ้าสิตปี
06:12ถ้าฉันนี้ก็รีบนี้เพราะสัตร
06:27ฉันจะไม่ตั้ง
06:30ถ้าฉันนี้ก็รีบนี้เพราะสัตร
06:34ฉันจะไม่ตั้ง
06:36ฉันจะไม่ตั้ง
06:38ติดครุกปันสิบปี
06:53ทางทางที่คุณพี่ทำเพื่อเมืองทุ่งใหญ่แท้ ๆ
06:59น้องว่ามันไม่อยู่ตรีทำอ่ะ
07:01คนดีไม่ควรได้รับผลแบบนี้
07:03บ้านเมืองมีกฎหมายไว้เพื่อคุ้มของเพื่อความสมบ
07:17ถ้าข้าลัชการไม่เครรบกฎหมาย
07:19และต่อไปใครจะเครรบ
07:21บ้านเมืองจะไม่บุ่นวายแย่เหรอนะ
07:23พรกิจของรอจกแล้ว
07:25รอนกับพ่อของรอน
07:27เก็บข้าวของรอเตรียมกลับได้ละ
07:29น้องสงสัตรคุณพี่เจ้าค่ะ
07:31น้องอยากตอบแทนความเสียสระของคุณพี่
07:33รอนกับพ่อเขาให้หิด ?'
07:35เก็บข้าวของรอน 했..
07:37รับเตรียมกลับ Palmer 2013
07:44น้องสงสัตรคุณพี่เจ้าค่ะ
07:48น้องอยากตอบแทนความเสียสระของคุณพี่
07:52ด้วยกายลัดใจของน้อง
07:57น้องอยากให้คุณพี่มีความสุข เจ้าค่ะ
08:00ผมสุกเจ้าค่ะ
08:06แต่ฉันว่าหล่อน
08:09อย่าปฏิศน้องเลยนะเจ้าค่ะ
08:17ฉันขอบใจเนี่ย น้ำใจของหล่อนมากนะ
08:22น้องเต้นใจจ้าค่ะ
08:24นอกจากว่า
08:26คุณพี่จะดูแكلนน้อง
08:28ฉันจะดูแكلนหล่อนได้ยังไง
08:31ในเมื่อใจของฉัน
08:34มันโ unpackd
08:41พูดพูฟที่ เกิด...
08:44ก้อนบอกว่าจะทำให้ฉันมีความสุดไม่ใช่เหรอ
08:47ไม่ใช่อย่างนั้น เจ้าค่ะ
08:49ทีน้อกบอกว่าน้อตจะทำแทกายใจ
08:51น้อกหมายถึงว่าน้อตจะช่วยคุณพี่หา รากฐานมาพี่ส无ดความ plugin
08:54ของคุณพี่ เจ้าค่ะ
09:00อืม
09:02ฉันขอโทษนะฉัน
09:06ฉันเข้าใจผิด
09:08ฉันกิด
09:10เรื่องนี้รู้กันแค่สองคนนะ
09:12คุณพี่
09:14โทษมาก บ้านสุด
09:16น้องอายจะแยะแล้วเนี่ย
09:20หล่อนกันอย่าคยี่สิ
09:22หล่อนอายแค่ไหนฉัน
09:24ฉันอายมากกว่าร้อยเท่าเลยนะ
09:26ฉันอายมากกว่าร้อยเท่าเลยนะ
09:33หรือมันไปซะ
09:36เอาเป็นว่า
09:38ที่หล่อนบอกว่าหล่อนจะหารักฐาน
09:40มาช่วยฉัน
09:42คืออะไรเหรอ
09:47คือที่น้องจะบอก
09:49คือน้องว่าน้องพ่อมีวิธีตามหา
09:52ไอ้โจนสลัดนกเล็กเจ้าค่ะ
09:54วิธีไหน
09:56ใช้ทụพตาม哈 Schol אנחנו famil钻
09:58ต้องใช้ความผูกภัณฑ์
10:00เรารู้จักไก่พวกเจ้อสลัดด้วยเหรอ
10:02ไม่รู้จัก youngestshe니까
10:03แต่น้องรู้จักแม่ผิง
10:04เราจะตามรอยจากแม่ผิง
10:06กันกัน
10:08ไม่รู้จักเจ้าค่ะ แต่นองรู้จักแม่ผิง
10:12เราจะตามรอยจากแม่ผิงกัน
10:24เพราะค้าปืนบอกกับผมว่า ถ้าเรายังไม่รีบตัดสินใจ
10:27เขาจะไปขายปืนให้กับเพื่อนบ้านของเราขอรับ
10:29ไปบอกเขา ว่าเราตัดสินใจซื้อปืนแล้ว
10:37แต่เขาขอขึ้นราคาปืนด้วยสิขอรับ
10:42ดูเหมือนว่าทางพ่อค้าจะรู้สถานการณ์ของเรา
10:49ว่าเราเสียเวลามามากจนเข้าตาจน
10:51จึงหักคอเราแบบนี้
10:54ถ้าจะให้โทษก็คงต้องโทษขุนเองแล้วเขารับ
10:59ให้บอกเขา ว่าพรุ่งนี้ให้ออกปืนมาทดสอบ
11:10ขอรับ
11:29ขอรับ
11:31ขอรับ
11:33ขอรับ
11:35ขอรับ
11:36ขอรับ
11:37ขอรับ
11:38ขอรับ
11:39ขอรับ
11:41ขอรับ
11:42ขอรับ
11:43ขอรับ
11:44ขอรับ
11:45ขอรับ
11:46ขอรับ
11:47ขอรับ
11:48ขอรับ
11:49ขอรับ
11:50ขอรับ
11:51ขอรับ
11:52ขอรับ
11:53ขอรับ
11:54ขอรับ
11:55ขอรับ
11:56ขอรับ
11:57ไม่ได้ผลเจ้าค่ะ
12:00ควันหายไป
12:02แสดงว่าแม่ผิงกับนกเล็ก
12:04ไม่ได้อยู่ที่นี่แล้ว
12:08ถ้าให้ฉันเดาสองคนนั้น
12:10คงยังไม่ได้ไปไหนไกล
12:11เพราะกำลังจะมีการซื้อขายปืนเกิดขึ้น
12:14แล้วเราจะเอายังไงกันต่อดีเจ้าค่ะ
12:22ตามหลับพี่ชายสงคาม
12:24ที่ที่อันตลาดที่สุด
12:27คือที่ที่ปลอดภายที่สุด
12:31ที่ไหนเจ้าค่ะ
12:37ที่ตลาดนี่นะ
12:39ลองดูแล้วกัน
12:54จริงที่คุณพี่สงสัย
13:09ควันร้อยอยู่ในตลาด
13:11นั้นเราเข้าไปดูกันเจ้าค่ะ
13:13เดี๋ยว
13:14ร่อนจะผิบหังเข้าไปไม่ได้
13:16ถ้าแม่ผิงเห็น
13:19แม่ผิงต้องจำเราสองคุณแน่ๆ
13:23เราทำยังไงดีต้องคะ
13:46ควันร้อยต่วยที่ร้านมัน
14:01แสดงว่า
14:02แม่ผิงอาจจะอยู่ที่นี่
14:04มีร้านขายอีกตั้งแต่เมื่อไร
14:07แม่ผิงอาจจะอยู่ที่นี่
14:12มีร้านขายอีกตั้งแต่เมื่อไร
14:27พ่อคะ
14:28อีกนี้มาจากที่ไหน
14:30ประดื่น
14:31ฉันว่าจะกรอเตาใหม่
14:36ขอเข้าไปดูอีกข้างในได้ไหมจ้ะ
14:42ไป
14:46เอากี่ก้อน
14:51อย่าขยับนะ
15:05แม่ผิง
15:21ส่วนปืนไว้ที่นี่จริงๆด้วย
15:38เจ้าเป็นใคร
15:40ฉันเอง
15:41คำดวง
15:43แม่คำดวง
15:46ฉันจะไม่ขัดขึ้น
15:49ไม่ต้องเอามีจริฉันก็ได้จ้ะ
16:16ไม่ผิ่งทำแบบนี้ทำไม
16:24ทำพูดไม่ได้
16:26ฉันก็ไม่ได้อยากทำแบบนี้หรอก
16:28แต่ฉันทำเพราะฉันต้องมีชีวิตรอด
16:33ปล่อยฉันไปเธอนะ
16:38เรื่องนี้เกี่ยวกับชีวิตคนอื่นใช่ไหม
16:42ใช่เจ้าค่ะทันคุณ
16:46ฉันเดาวว่าเกี่ยวกับชีวิตของคนที่แม่ผิงรัก
16:55ลูก
16:59หัว
17:02พ่อ
17:06หรือแม่
17:11ใช่
17:13แม่ฉันนึง
17:16ค่ายังไม่เชื่อเรื่องเจ้าแพ้คุณภาสมิตมา
17:26จำไว้นะ
17:28ถ้าเจ้าคิดไม่ซื้อ
17:30แม่ของเจ้าจะต้องตายอย่างทรมานที่สุด
17:36ฉันสาบาท
17:38ฉันไม่ได้ตุกติอะไรทางนั้น
17:39แล้วถ้าการซื้อขายปื้นสำเร็จ
17:40ไม่มีปัญหาอะไร
17:41ข้าจะให้ยากแกพิศกับเจ้า
17:42และเงินลังวัล
17:43เจ้าและแม่ของเจ้าจะได้เป็นอิสระ
17:44เจ้าค่ะ
17:45แต่ถ้าไม่มีปัญหาอะไร
17:46ข้าจะให้ยากแกพิศกับเจ้า
17:48และเงินลังวัล
17:50เจ้าและแม่ของเจ้าจะได้เป็นอิสระ
17:52เจ้าค่ะ
17:54แต่ถ้าไม่สำเร็จ
17:57แม่ของเจ้าตาย
18:08พวกมัน
18:10พวกมัน
18:11โอ้ย!
18:15มาจับแม่ฉันไม่ตัวประกัน
18:18ฉันไม่รู้ว่าต้องทำไงเหมือนกัน
18:27ตั้งสติหรอกฟังฉันดีๆนะ
18:32ฉันจะช่วยแม่ของแม่ผิงเอง
18:36ไม่มีทาง
18:37little bother
18:42ฉันไม่ได้จับประมาตย์หัวหน้าของแม่ผิง
18:47แต่ฉันช่วยแม่ของแม่ผิงได้แน่
18:53อย่าลืมสิ
18:55หรั Talking to the girl
18:58ถ้าเราวางแผนดีๆ
19:00เราช่วยแม่ของแม่ผิงได้แน่นอน
19:03แต่ถ้ามันผ่านแม่ฉันก็จะตายนะ
19:08แล้วแม่ผิงมั่นใจเหรอ
19:11ถ้าเกิดทำงานให้มันสำเร็จ
19:13ไอ้นกเล็กจะปล่อยแม่ผิง
19:15แต่แม่ของแม่ผิงไป
19:16ฉันกับแม่คำรวงสัญญาด้วยชีวิต
19:29ว่าจะจัดการไอ้นกเล็ก
19:32แล้วช่วยแม่ของแม่ผิงออกมาให้ได้
19:48ฉันเคยคิดจะสู้กับนกเล็ก
19:51ก็รู้ว่าไม่มีทางชนะเหมือนได้
19:57แต่วันนี้ฉันมีหวกท่านแล้ว
20:01ได้
20:03ฉันจะไม่อยู่ใต้คำสั่งมันอีกต่อไป
20:05อีกต่อไป
20:07อีกต่อไป
20:09อีกต่อ
20:11อีกต่อไป
20:13อีกต่อไป
20:15อีกต่อไป
20:17อีกต่อไป
20:19อีกต่อไป
20:21อีกต่อไป
20:23อีกต่อไป
20:25อีกต่อไป
20:27อีกต่อไป
20:28อีกต่อไป
20:29อีกต่อไป
20:30ใช่
20:32นกเล็กเอาปืนไปส่วนไว้ที่ร้านขายอีก
20:34ส่วนตัวมันฉวยโอกาสตอนที่มิสเตอร์จะใช้วิกกับแม่มาปล่างติดกู
20:38เอามาส่วนตัวอยู่ที่นี่
20:40มันฉลาดนะ
20:43ฉลาดยังไงเจ้าคะ
20:47ที่นี่เป็นเรือนรับร้องแค่คุณสำคัญของท่านเจ้าเมือง
20:50ไม่มีใครกล้ามายุงแน่ ๆ
20:52ไม่น่าหละ
20:54เราถึงหามันไม่เจอ
21:00แม่ผิงทรงสัญญาณแล้ว
21:02ลุยเลยเจ้าคะ
21:04เดี๋ยว
21:08เราต้องระวังตัวให้มาก ๆ นะ
21:12เป็นห่วงน้องเหรอเจ้าคะ
21:15ใช่
21:18รอดเป็นสิ่งที่มีค่าที่สุดในชีวิตฉัน
21:30เจ้าคะ
21:32น้องจะระวังตัวให้ดี
21:34คุณพี่อย่าลืมสิเจ้าคะ
21:36ว่าน้องเนี่ย
21:38ก็ฝีมือไม่ธรรมดา
21:42จ้ะ
21:44แน่คนกิ่งของฉัน
21:46แม่ผิง
21:48เจ้าเทลยดฉัน
21:50เทลยดเหรอ
21:52ฉันไม่เคยทำงานให้เจ้า
21:54จะเรียกว่าเทลยดได้อย่างไร
21:56แม่ผิง
21:58เจ้าเทลยดฉัน
22:00เทลยดเหรอ
22:02ฉันไม่เคยทำงานให้เจ้า
22:04จะเรียกว่าเทลยดได้อย่างไร
22:06เทลยดฉัน
22:08เทลยดเหรอ
22:10ฉันไม่เคยทำงานให้เจ้า
22:12จะเรียกว่าเทลยดได้อย่างไร
22:14เทลยดว่า
22:16เทลยด
22:18เหลืม
22:36เธอมีนก่อน
22:43โตว้าจริง
22:44โตว้าจริง
22:46เธอตริง
22:47โตว้าจริง
22:50ป้ายจำไม่คำรวม
23:06พวกแม่คำตัวมีวิชาลับ
23:15ใช้ควันทูปตามหาคนได้
23:18เราต้องเอามันไปฝังดิน
23:20ให้ท่าดินกบกินมัน
23:22พวกมันมีวิชาเป็นแปลกเยอะนะ
23:36ไม่หวงไม่พินซิน
23:47เงินกลิก สนลับ
24:06แม่คำโดวง
24:11หรูตัวแล้ว
24:14นกเล็กมันเป็นคนระวังตัวไม่ไว้ใจใคร
24:25ทำไงมันเชื่อว่าฉันข้าแม่คำโดวจริง
24:29แม่ผิงก็แทงฉันให้มันดูสิ
24:36ในถุงหนังนี้มียางไม้สีเลือดอยู่
24:44แม่ผิงแค่ต้องแทงให้ถูกตำแหน่ง
24:47มันจะไม่อันตรายเป็นเหรอแม่คำโดวง
24:52แม่ผิงแค่ต้องหาจังวะเป็นคนแทงฉันด้วยตัวเอง
24:55ฉันเชื่อใจไม่ผิงนะ
24:59คุณพี่
25:25อังรู้ไหม มีอาวุธอะไรที่เอาชนะเหล็กไหลได้บ้าง
25:38เหล็กไหลเป็นท่าศักษิต
25:41ไม่มีสาตราวุธใดที่เอาชนะเหล็กไหลได้
25:45ไม่ว่าจะเป็นดาบ มีด หรือว่าเปิน
25:50แต่ก็ไม่มีอะไรที่ไม่มีจุดตอน
25:57จุดตอนของไม่เคยอะไร
26:01ก็แค่จะต้องจัดการคนที่มีเหล็กไหล
26:05ด้วยการทำให้มันขัดอากาศหายใจ
26:20แล้วนี่เล็กไหลก็ช่วยอะไรเองไม่ได้
26:32คุณพี่
26:41อีกคนทรยศ เองอยากให้แม่งรอด
26:44เป็นก็ไม่ไข่น้างคำดง
26:50ส่งเฉย
27:05ข้าว!
27:35แม่!
27:36แม่!
27:37แม่!
27:38แม่!
27:39แม่!
27:40แม่!
27:41แม่!
27:42แม่!
27:43แม่!
27:47กลันอยู่ที่นี่ เพื่อดูแลแม่ของแม่ถึงด้วย
27:49สองค่ะ
28:05แม่!
28:15แม่!
28:16แม่!
28:29แม่!
28:36สุทธาห์ แม่!
28:37แม่!
28:38แม่!
28:39แม่!
28:46แม่!
29:05แม่!
29:06แม่!
29:09แม่ผิง นี่มันยาถอนพิติงๆเหรอ?
29:14ไม่!
29:16ฉันเห็นนกเลงมันพกไว้กับตัว
29:25แม่!
29:26แม่!
29:27แม่!
29:28แม่!
29:29แม่!
29:30แม่!
29:31แม่!
29:32แม่!
29:33แม่!
29:35พ calendar
29:41แม่!
29:42เอายาถอนพิติ
29:43มาให้ฉัน
29:44understanding
29:45แม่ broken
29:46แม่แม่
29:47แม่
29:48ให้ยาถอนพิติ
29:49ฉันจะแค่ในระเทศ unplิด
29:50แม่
29:51แต่ต đó
29:52baik
29:53ชัดให้แม่
29:55จาก Vision
29:57ไย
29:58copying
29:58Pew
30:00เดิม
30:02Crime
30:03แม่...
30:05แม่...
30:07แม่...
30:09แม่...
30:11แม่ผิง...
30:13นี่พาแม่กี่เป็นที่เหลือนคุณพี่
30:15อาห์ของฉันอาจช่วยได้
30:23โอ้ว...ขิงแม่นัง...
30:25โอ้ว...
30:27โอ้ว...
30:29โอ้ว...โอ้ว...
30:31โอ้ว...
30:33โอ้ว...
30:35โอ้ว...
30:37โอ้ว...
30:39โอ้ว...
30:41โอ้ว...
30:43โอ้ว...
30:45โอ้ว...
30:47โอ้ว...
30:49โอ้ว...
30:51โอ้ว...
30:53โอ้ว...
30:55โอ้ว...
30:57โอ้ว...
30:59ไม่ได้
31:29แม่จ้า
31:37แม่
31:41แม่ตื่น
31:43แม่ตื่นกับสิ
31:48แม่จ้าเช้าแล้ว
31:53แม่
31:59แม่กี่ คือสิบรอดแล้วแม่นบอ
32:08ขันนับหนึ่งถึงห้า ยังบ้ามึงตาด
32:12เตรียมนิมโมนภาพมาเผาโรธ
32:29นึง
32:35สอง
32:38สาม
32:41สี่
32:46หา
32:47มีดูเจ้า
32:48สอง
32:49สุมที
32:51แม่นี้
32:52มีดูเจ้า
32:56สวัสคุณ
32:57พอร์เจ้า
32:58ู่า
33:01สงสิ
33:04สำหรับ
33:06สเป็นดูเจ้า
33:07ก็ด้วย
33:11ถ้าเจ้า
33:12ขอบคุณ
33:15รับว่า ji เป็นไว้
33:17ปล่อย คุณ
33:21คุณ
33:22ปล่อย
33:23ปล่อย
33:25พระเจ้า
33:26ปล่อย
33:27ปล่อย
33:29ปล่อย
33:30ปล่อย
33:32ปล่อย
33:34สิ่ง
33:46แม่...แม่ฟื้นแล้ว
33:48แม่
33:58อย่าค่อยของแท่แน่นอนนี้หลี
34:04สิ่ง
34:28นี่ก็สายแล้ว
34:30ทำไมพ่อค้าปืนนี้ไม่มาย
34:34เดี๋ยวก็มาขอรับ
34:54นกเล็กมาแล้วก็รับ
35:04คุณเอง
35:08คุณเอง
35:10นี่มันหมายความว่ายังไง
35:12นี่คือคนร้ายที่ทำให้การทดสอบบืนฝรั่งล้มเร็ว
35:16ทำให้ทหารตาย
35:20และท่านเจ้าเมืองบัตรเจ็บ
35:22และท่านเจ้าเมืองบัตรเจ็บ
35:24คุณเอง
35:26ที่เจ้าใส่ร้ายคนอื่น
35:28เจ้าเสียวผลว่าโยกจนหน้ามือตามว่า
35:30จนใส่ความคนโดยในสุดอย่างนั้นเหรอ
35:32อีกบัตรสม
35:34รักฐานเขารัก
35:36พิ่มเขียวปืนฝรั่ง
35:38ตับฐานเขารัก
35:40พิ่มเขียวปืนฝรั่ง
35:52มีการเขียนการดัดแปลงกลไกลในปืน
35:54ที่ทำให้ปืนเกิดการระเบิดตอนรั้นไกลเขารัก
36:08บัญชีได้รับน้อยจัยเขารับ
36:13มีส่วนของการซื้อข่ายปืน
36:17และการติดสินบนใครบางคน
36:33แผนที่ที่จะเข้าไปจุดทุดสอบปืน
36:36ความจริงแล้วแผนที่นี่เป็นความรับ
36:39การที่ให้พวกโจนสลัดได้ไป
36:42แปลว่ามีใครบางคนของเรา
36:47ทรยศขอรับ
36:57ใคร
36:58ก็ได้ผมยังไม่รู้ขอรับ
37:00ก็ได้ผมสอบปากคำมันทั้งคืน
37:02แต่มันยังไม่ปรีบปากบอก
37:04ก็ได้ผมยังไม่รู้ขอรับ
37:12ก็ได้ผมสอบปากคำมันทั้งคืน
37:14แต่มันยังไม่ปรีบปากบอก
37:16ฉันจะตรวจสอบหลักฐานพวกนี้ทั้งหมด
37:18แล้วจะสอบสวนมันอีกที
37:20ถึงแม้ว่าหลักฐานพวกนี้จะมาช้ากว่ากำมัน
37:23แต่ก็ถือว่าเป็นหลักฐานที่อีนกันได้ว่ามีการวางแผลไล้ในการทดสอบปืนฟลัง
37:30ความเสียหายไม่ได้มาจากตัวเจ้า
37:33ดังนั้นขุนเอกอิทธิลิษ
37:36ฉันขอตัดสินให้เจ้าผลผิดจากข้อกล่าวหา
38:01คุณเม็ด
38:05เจ้าต้องถูกสอบส่วน
38:11เพราะเจ้ามีส่วนเกี่ยวข้อมับการซื้อปึ้นกับมั่นในครั้งนี้
38:25นี่
38:26ลูกพับอบแห้ง
38:28ส่วนนี่
38:30ไก่ดำตุนสมท้องคำ
38:32ฉันเอามาเยี่ยม
38:44กราบขอพ่อคุณเจ้าค่ะ
38:49แม่ผิง
38:51พาแม่เจ้าไปพักเถอะ
38:53เจ้าค่ะ
39:00กราบขอพ่อคุณพระสมิ่งน่ะเจ้า
39:02กราบขอพ่อคุณพระสมิ่งเจ้า
39:04กราบขอพ่อคุณพระสมิ่งน่ะเจ้าค่ะ
39:06กราบขอพ่อคุณพระสมิ่งน่ะเจ้าค่ะ
39:08ขอพ่อคุณพระสมิ่งน่ะเจ้าค่ะ
39:10สมิ่งน่ะ
39:28ฉันกราบขอพ่อคุณพระสมิ่งน่ะเจ้าค่ะ
39:30ที่ฉันช่วยนกเล็กวางแผนดาย
39:40ทำให้มีทหารลมตาย
39:44รวมทางทำให้เจ้าคุณพ่อของคุณพระสมิงบาทเจ็บสาหัตด้วยเจ้าค่ะ
39:51ความผิดของเจ้ามันหนักหนามากแม่พิง
39:55แม่เจ้าจะกลับใจช่วยจับคนลายเพื่อถ่ายโทษ
40:01แต่โทษของเจ้าก็ไม่หมด
40:07ฉันรู้ตัวเจ้าค่ะ
40:10ฉันพร้อมรับโทษทุกอย่าง
40:14เพียงแต่...
40:17ฉ...ฉัน...
40:20ยังเป็นห่วงเรื่องของแม่เจ้าอยู่ใช่ไหม
40:24เจ้าค่ะ
40:29เอาอย่างนี้
40:35เพื่อตอบแคนความดีของเจ้า
40:38ระหว่างที่เจ้ารับโทษ
40:41ฉันจะดูแลความเป็นอยู่ของแม่เจ้าเอง
40:44ฉันพร้อมรับโทษทุกอย่างแล้วเจ้าค่ะ
40:59ต่อให้โทษถึงตาย
41:01ฉันก็จะไม่อุธอนอะไรเลย
41:03อะไรเลย
41:09แม่ผิง
41:13ฟังโทษของเจ้าให้ดี
41:15สนับสนุนโดย
41:25ฉันกำหนดโทษให้เจ้าทำงานรับใช้งานเมืองทุ่งใหญ่
41:29เป็นเจ้าหน้าที่หน่วยปฏิบัติงานรับ
41:32ขึ้นตรงกับฉันที่เป็นเจ้าเมืองในขณะนี้เพียงผู้เดียว
41:37เจ้าจะไว้อย่างไร
41:52ฉันดึงว่า
41:54คนพระสมีงจะตัดหัว
41:56หรือโทษอย่างเบาขึกขังคุกตลอดชีวิต
42:06ฉันจะตัดสิ่งโทษแบบนั้นทำไม
42:08ในเมื่อเจ้าเป็นคนเก่ง
42:11พื้นฐานจิตใจเจ้าก็เป็นคนดี
42:26กลาบครับพระคุณคุณครับสมีงสำรับความเมตาด้วยนะเจ้าค่ะ
42:30ฉันสาบานว่าจะทำงานด้วยความซื้อสัตว์สุจริต
42:37จะม่อความพักดีรายรักคุณพาไปจนกวนตายเจ้าค่ะ
42:41เป็นอันว่าตกลงตามนี้นะ
42:43พรุ่งนี้ไปหาฉันที่จวน
42:45เต็มงานวันแรก
42:47เจ้าค่ะ
42:49เจ้าค่ะ
42:51เดี๋ยวก่อนนะ
42:53เมื่อกี้เจ้าว่าอย่างไรนะ
42:55จะมอบความพักดี
42:57และจะรักฉันไปจนวันตายอย่างนั้นเหรอ
43:01อัน
43:03เมื่อกี้เจ้าว่าอย่างไรนะ
43:05จะมอบความพักดี
43:09และจะรักฉันไปจนวันตายอย่างนั้นเหรอ
43:15อัน
43:19ฉันบอกว่า
43:21จะจงรักพักดีไปจนวันตายเจ้าค่ะ
43:27บอก
43:33ดูเธอ
43:47อย่างนั้น
43:49จกตร cioè
43:52Aj employment
43:54อัน
43:57อัน
43:59คุณพี่หาหลักฐานมาพิสูตรได้แล้ว
44:14แสดงว่าการเซ็นสัญญาสื้อปืนกับฝรั่ง
44:19ก็จะเกิดขึ้นเร็วเร็ววันนี้ใช่ไหมเจ้าคะ
44:21ใช่ และต้องรีบด้วย
44:26เราเสร็จเวลามามากแล้ว
44:29อีกอย่างเราไม่รู้ว่าให้พวกจวนสีชายจะปุกป้นมือมาไหร่
44:41เท่ากับว่าสัญญาระหว่างน้องกับคุณพี่
44:46ก็จะสิ้นสุดลงด้วยใช่ไหมเจ้าคะ
44:59ใช่
45:01ใช่
45:02เท่ากับว่าสุดลงด้วย
45:03ก็ดีเข้ามาก
45:04คุณพอร์ที่ปลงด้วย
45:06คุณพระเทศเกิดสิ่ง
45:08อ NFL
45:14itudinal
45:25ฮอง
45:26ฮอง
45:26วิ
45:27สเวทร
45:28วิ�
45:28전
45:29ฮู
45:30ฮู
45:30ฮู
45:31ฉันทุกชempl Kard
45:33ทำง quatre
45:34ถึงทุก pigs
45:35Lily
45:36ทุกวั subjects
45:37แล้ว
45:38มอง
45:38ดูเดี๋ยว ทำไมต้องพูดพวกษาไหทคล้อง são whole
45:42ไม่ใช่ค่ายคล้องไอ�ática นี่พูดไม่หยุดเลย
45:45ก็ไม่แปลกนี่ ไม่คลุก มีแต่คนไทย
45:48ฉันรับลองเลยนะ
45:49ผลังคนไหนอยากพูดไทยเก่งๆ
45:51ให้เขาคลุก และรับลองว่านี่พูดไทคล้องแม่
45:57ยินดีด้วยนะ มิเตอร์ชัลปิก
46:00คุณเป็นความตายอย่างจัน
46:30ไม่เรียบร้อยดี
46:35ปืนพร้อมใช้งาน
46:37ถึงไว้แลทุศาพปืนอีกครั้งแล้ว
47:00ปืนพร้อม matched ปืนพบ vas
47:14กarez path
47:17มบนจริง
47:21115
47:23ยิง
47:24ยิง
47:26ends
47:27มีข่าวรือว่าให้พวกโจนสีชายจะบุกมาพ้นเมือของเรา
47:45ตอนนี้เรามีเอาวุธปืนที่มีประจิตธิภาพ
47:48ถ้าพวกมันบุกมา
47:50พวกมันจะไม่ได้กลับออกไป
47:52แต่เขาลือกันว่าปืนบุรภาของพวกโจนมันยิงได้ไกล
48:01แล้วคุณพาเมกคิดว่ามันจะไกลสะแค่ไหนล่ะ
48:04ต้นขนนนั่นน่าจะได้นะ
48:08ปืนฝรัมยิงได้ไหมล่ะ
48:15ประโทษ
48:17เอาอย่างนี้คุณพาเมก
48:19เห็นมาม่วงลงโน้นไหม
48:21น่าจะห่างไปสักห้าเส้นได้
48:24เดี๋ยวก็ผมจะให้คุณเอกยิงให้ดู
48:27คุณพาช่วยก็พูดไป
48:35ต้นมะม่วงมันไกลกว่าก็ศูนย์ปืน
48:38คุณเอกจะทำได้ล่ะ
48:41คุณพ่อนะคุณพ่อ
48:49จะคุยทั้งทีไม่ปลึกสารขออะไร
48:52คุณพี่ คุณพี่
48:56เดือนนี้ลมเว้า
48:58พัดจากถิดอุดอนไปถิดทักสิน
49:01กระแสลม
49:03พัดไปทางต้นมาม่วงพอดี
49:05กลิ่งได้เลยเจ้าค่ะ
49:35โทษคุณพ่อ
49:50ทุกคนิ่งตรงนี้
49:59ทุกคนิ่งกัน
50:01แล้วล้วล้วล้วล
50:31นะ ตอนนี้ ให้ดี
50:572
50:581
51:06See you later. All right. See you later. Thank you
51:17ขึ้นพี่เจ้าคะ
51:22น้องดีใจด้วยนะเจ้าคะ
51:24ที่การลงนามซื้อขายปืนสำเร็จเรียบร้อยแล้ว
51:28ฉันก็ต้องขอบใจหล่อนเหมือนกัน
51:31ที่หล่อนคอยอยู่เคียงข้างฉันมาโดยตลอด
51:37คนนี้หล่อนสวยมากนะ
51:42ขอบรักคุณเจ้าค่ะ
51:50ขอเชิญทุกท่านมาร่วมเต้นรำ
51:53เพื่อเป็นการเฉริมฉล้องให้แก่เมืองทุ่งใหญ่
51:57เจ้าแต่ลำไปฝรั่งเป็นไหม
52:02พอเป็นเจ้าค่ะ
52:04ถ้าอย่างนั้น
52:05ถ้าอย่างนั้น
52:07ให้เกียดชนสักเพลงนะ
52:08คุณพี่จะทำอะไรเจ้าค่ะ
52:11ไม่เอานะเจ้าค่ะ
52:12น้องเต้นไม่เป็น
52:14ร่อนทำเรื่องยักๆมาตั้งเยอะ
52:16แค่เธ้นรำเอง
52:17ร่อนจะกลัวอะไร
52:18น้องไม่ได้กลัวเจ้าค่ะ
52:20แต่น้องอาย
52:22คุณพี่จะทำอะไรเจ้าค่ะ
52:25ไม่เอานะเจ้าค่ะ
52:26น้องเต้นไม่เป็น
52:28ร่อนทำเรื่องยักๆมาตั้งเยอะ
52:30แค่เธ้นรำเอง
52:31ร่อนจะกลัวอะไร
52:33น้องไม่ได้กลัวเจ้าค่ะ
52:35แต่น้องอาย
52:37ร่อนอายอะไร
52:40หรือว่าร่อนไม่อยากเต้นกับฉัน
52:43ไม่ใช่อย่างนั้นเจ้าค่ะ
52:45คนมันไม่เคยไงเจ้าค่ะ
52:48ก็คืออย่างไรเธอคะ
52:50คุณพระสมิ่งลงน้ำซื้อปืนเรียบร้อยแล้ว
52:55สัญญาของเราก็สิ่งสุดลงแล้ว
53:01ขอฉันมีช่วงเวลาดีๆกับร่อนอีกสักครั้งค่ะนะ
53:05ไปคำดู
53:18นำน้องด้วยนะเธอคะ
53:48กตื่นที่กว่านครับ
53:50ความรยศทับกลอดนี้
53:56ของกล้าดในโจมตินที่น้ำรับ
54:03รกลอคตินที่น้ำจัดทราบ
54:11ความรัศที่น้ำกับมัน
54:15เพื่อแค่แสดง ว่ารักและมีใจ
54:29เคยบอกเธอไป เกล้างซึ่งให้ไววันกี่คืนวัน
54:36แล้วฉันกลับกลายเป็นวันไว
54:42จากที่จะได้ เกล้างรักให้ตายใจ
54:49แต่ลอบไม่ไหว คือหัวใจตัวเองถ้าเปลี่ยนมัน
54:56ด้วยรักเธอจริงที่มีให้กัน เปิดใจฉันไปแล้ว
55:07หลอกเกินคงไม่ได้แหละ เอาอายหัวใจ
55:12ความรักมันไม่เคยรู้ ไม่ทำร้ายใคร
55:17รักที่เกล่นจริง หลับจริงกว่ารักครั้งใดๆ
55:25ใจฉังไม่ค่ะเธอ
55:29ความรักที่สุดทธิ์
55:44จูกมิจารย์
56:14คุณพี่หละ
56:15ท่านคุณจะส่งปืนไปที่ป้อมอุดอร์นกำประนาส
56:18แต่ว่าโดนจนสีชายจมตีแล้วหว่างทาง
56:26กูจะใช้ปืนพวกนี้
56:28ข้าพวกจะหารเมืองทุ่งใหญ่ด้วยปืนของพวกมันเอง
56:31ในวันที่พวกเรายกผลเข้าพล่นเมือง
56:35วันนั้นทุกอย่างจะกลัวหลุ่นวาย
56:39สนัก
Be the first to comment