- 3 months ago
วิชาทุกข์พื้นฐาน ตอนที่ 13 (EP.13) วันที่ 26 ตุลาคม 2568
ละครย้อนหลัง, ละครไทยย้อนหลัง, ละครดัง, lakorn thai, lakorn, ดูละครฟรี, ละครใหม่, ละครเก่า, ละครออนไลน์, dailymotion ละครชมละครย้อนหลัง ละครดัง ละครใหม่ ละครเก่า ละครไทย ครบทุกแนว ทั้งดราม่า โรแมนติก คอมเมดี้ และบู๊แอ็กชัน อัปเดตทุกวัน ที่นี่ที่เดียว”
ละครย้อนหลัง, ละครไทยย้อนหลัง, ละครดัง, lakorn thai, lakorn, ดูละครฟรี, ละครใหม่, ละครเก่า, ละครออนไลน์, dailymotion ละครชมละครย้อนหลัง ละครดัง ละครใหม่ ละครเก่า ละครไทย ครบทุกแนว ทั้งดราม่า โรแมนติก คอมเมดี้ และบู๊แอ็กชัน อัปเดตทุกวัน ที่นี่ที่เดียว”
Category
📺
TVTranscript
00:00Exact 2019
00:08มาค่ะประยา ตรงนี้เลยค่ะ
00:10เดี๋ยวประยานั่งตรงนี้เลยนะ
00:13no
00:14ได้ไหม
00:15อะไรบ้านแล้วดี เด白
00:20ประยาไม่ต้อง ไม่ต่อง
00:22โอ้ ตายแล้วประยาไม่รายค่ะ
00:24หรูจะสัมภาฤร์ประยาเฉิ่ๆไปก่อนหลัง
00:26ได้ค่ะ
00:27�� vue...จ้ำ หนังนี่นะคะ
00:31หนังนี่ได้ไม่รู้
00:34ได้ค่ะ
00:35อยู่ไม่รู้
00:35ติด
00:37ไม่ปลายาก่อนนะคะ
00:40โอเค
00:41เอ่อ
00:42ได้นะคะ
00:42ได้ครับ
00:45ถแบบนิตๆนี้ใช่ไหมคะ
00:47ใช่ค่ะ
00:48ปลายามองหน้าหนูนะคะ
00:54ความสุขของประยาคืออะไรคะ
00:58ป่าก็ไม่รู้หรอกนะคะว่าความสุขคืออะไร
01:03แต่ป่าก็อยากจะทำหน้าที่ของตัวเองให้ดีที่สุด
01:08แล้วก็กว่าดพื้นให้สะอาดที่สุดค่ะ
01:11ป่าดีใจนะคะ
01:14ที่เวลาเห็นตัวเองเนี่ย
01:17ติดบอดพนักงาน
01:18เป็นพนักงานดีเด่น
01:24เมื่อปาก็ยิ้มได้เวลาที่เห็นเด็กๆ เขามาเบียนกันทุกวัน
01:32มันมีความสุขและเข้าดู รู้สึกว่าเราสดใสอะค่ะ
01:37แต่ เขายอมรับนะคะว่ามันอดเศร้าไม่ได้ค่ะ
01:46คิดถึงลูกอะค่ะ
01:47ถ้าวันนี้เขายังอยู่ เขาจะตัวมาเป็นยังไหร่หร่ะ
01:58ป๊า ไม่รู้หรอกว่า
02:02ตอนนี้ หวามสุขมันคืออะไร
02:06นายจะทำอะไรฉัน่ะ
02:18ไม่ได้ทำอะไรเลยก็
02:20แค่จะเซอร์วิสเปิดประตูให้เฉยๆ
02:23พอพอไม่ต้องเลย
02:25นายอย่ามารูกฉันเยอะ
02:26ฟังนะ
02:29คือ
02:33พี่นายบอกฉันว่าชั่วโมงที่แล้วอ่ะ
02:35ที่บอกว่าชอบเธอเหรอ
02:37เออ นั่นแหละ
02:38คืองี้
02:39ฉันไม่ได้มีประสบการณ์อะไรแบบนี้บ่อยๆ
02:42ในชีวิตเยอะ
02:43เพราะฉะนั้นฉันไม่รู้ว่าฉัน
02:45เกินเหรอ
02:46อิดยุด
02:48อิดยุด
02:49โอเค โอเค ฟังนะ
03:02เราไม่ได้ต้องการที่จะเร่ง
03:03หรือเอาคำตอบอะไรจากเธอเลย
03:05เราให้เวลาเธอเต็มที่ตามสบาย
03:07แต่ถ้าเกิดเราทำอะไรที่มันลำเส้นเธอไป
03:10เธอก็บอกเราแล้วกัน
03:11โอเคปะ
03:12อืม
03:18เฮ้ยเธอ
03:22อะไรอีก
03:24ถ้าเกิดเราโทรหาเธอบ่อยขึ้นอ่ะ
03:26หรือว่าลูกเกินไปป่ะ
03:30ขอบคุณดีๆ
03:48น่าหนูดีๆ
04:16แม่
04:35จ้า ว่าไงแม่
04:37แม่ เสียงแกรับสายแม่เนี่ยนะ
04:40รู้เลยว่าอยากคุยกับแม่มาก
04:43เข้าท่อนหุกเลยดีกว่ะ
04:45มีอะไรหรือเปล่าแม่
04:46เออ
04:48ก็อีกช่วงเก็บเกี่ยวแล้ว
04:49จะได้กลับบ้านมาไหมเนี่ย
04:51ยัยหลานกระบวนคิดถึงทุกวันเลย
04:53อืม
04:55เดี๋ยวฟ้าขอดูเวลาก่อนแล้วกันนะ
04:58แม่ แต่ฟ้าก็ต้องไปทำงานแหละ
04:59แค่นี้ก่อนนะ
05:00เออ เออ
05:15ว้านล่ะ
05:16ว้านล่ะ
05:18ว้านล่ะ
05:18เธอ
05:45ชาย
05:47พ่อ
05:49เปิดประตูให้พ่อหน่อย
05:53ทำอะไรอยู่
05:55ข้างแน้มอยู่พ่อ มีอะไร
05:59เร็วเร็วเว้ย พ่อมีเรื่องคุยด้วย
06:03รอค่อนพ่อ
06:05ทำอะไรของเองวะ ชักช้า
06:11เฮ้ย
06:15อะไรของเองวะ ทำได้อยู่
06:19ข้างน้ำ
06:23เปิดประตูแล้ว
06:29มีอะไรพ่อ
06:37ทำอะไร ทำอะไรยังช้าจัง
06:39ข้างน้ำอยู่
06:45ก็ไม่มีอะไร
06:47เองจำลงยอดได้ไหม
06:49ยอด
06:51คนที่มีเรียนชั่งมากับพ่อ
06:53เดี๋ยวพ่อว่าอาทิตย์หน้าเนี่ย
06:55จะชวนมามากินข้าว
06:57เองอยู่ด้วยนะ
06:59ไปถึงต้องอยู่ด้วยอ่ะ
07:01ก็มันเห็นเองนะ
07:03แต่เด็กเด็ก
07:05มันอ่าอยากจะเห็นว่าเองอ่ะ
07:07โตขึ้นมาแล้วเป็นไง
07:09อืม
07:15อิ่งใช้น้ำของผู้หญิงด้วยอ่ะ
07:17ไม่ใช้
07:19กินเสื้อหรือเปล่า
07:21กินน้ำยับประพนุมอะไรอย่างนี้
07:23มันเห็นพ่อ
07:31ไม่มีแม่งอะไรเนี่ยฮะ
07:37ไอ้ฉายนี่มันอะไร
07:39ผมขอโทษครับพ่อ
07:43แห่งเลย
07:53อีกตลองอาย tiếng
07:55เซมเซอ latte
07:57เซ็บерт
08:13เซ็บร увид
08:19เซ็บร涼
08:21ว่าไง?
08:27โอ้ยพึ่งจะถึงบ้านเนี่ย รถติดมากเลย
08:30เธอขับลงไปตรงนี้เขาทําทางอ่ะ
08:32ติดไม่ขยับไปไหนเกือบครึ่งชั่วโมงเนี่ย
08:35กงเทพก็แบบนี้เนอะ
08:38เออนี่
08:40ไม่เห็นต้องมาโทรรายงานฉันแบบนี้เลย
08:43อ๋อ ไม่ได้รายงานอ่ะ
08:45แค่บอกเล่าความทุกในชีวิตประจำวันแบบพันผ่านอ่ะ
08:49เรา…นี่ทำอะไรอยู่อ่ะ
08:52ปั่นงานทรงบอกก่อยู่อ่ะ
08:55ไม่นอนได้ได้ขึ้นเนี่ย
08:57นี้อ่าวิธีระเบิดพลังข้างสุดยอดของศิลปิญ
09:01เด Chandarl ne เท่านั้นที่จะนะคะ eleven
09:04ทุกคนชื่อเรื่องการโดนล้ piedرجสม omいครับ
09:07ผมมีประสบการณ์ตรงเรื่องนี้มาได้ให้ทุกคนฟัก
09:11กับบทเรียนราคาแผง
09:12ที่ทำให้ผมกับแฟนต้องเลือกกัน
09:15เมื่อล่อย 뿐만 cake
09:17ที่มีชื่อว่า
09:19วิชชาพฟัมสุข
09:21ป้าย
09:23ยังอยู่หรือเปล่าเนี่ย
09:25เฮ้ย
09:27เอ้ย เราต้องทำงานก่อนอ่ะ
09:29แค่นี้นะ
09:31เดี๋ยววะคุยกันใหม่
09:33ได้ดิ อย่านอนดึกมาแล้วกันนะ
09:35บ๊ายบายนะ
09:41ทุกอย่างมันเริ่มต้นจากความวังดีของผมครับ
09:43แผนผมถ้ามีปัญหาส่วนตัว
09:45คือเธอมีอาการซื้มเศร้า
09:47ในฐานะคนรัก
09:49ผมก็ทนไม่ได้ครับ
09:51ที่ต้องเห็นผู้หญิงที่ผมรักอยู่ในอารมณ์ทุกตลาเวลา
09:53นั่นเลยทำให้ผมไปสะดูตาเข้ากับชื่อวิชาเรื่องนี้
09:55วิชาความสุข
09:57ที่พึ่งจะเปิดเป็นปีนี้ปีแรก
09:59แรก ๆ มันก็ดีครับ
10:01วิชานี้มีกิจกรรมแบก ๆ ให้ทำเยอะ
10:03แต่ว่า
10:05ไป ๆ มา ๆ
10:07เงินตอนไหวง่างอยู่แล้ว
10:09ก็กลับค่อย ๆไปสนิกอาจารย์ผู้สอน
10:11หลาย ๆ อย่าง
10:13ทำให้ผมรู้สึกว่าแฟนผมถูกร้างสมอง
10:17แต่ผมจะค่อย ๆ ลงว่าในแน่ทีละเรื่อง
10:19ถ้าขอโจอร์ผมเราเริ่มต้นไว้ก่อน
10:23มีดังการสนับสนุนให้แฟนผมตอบเตลียน
10:25ความครั้งที่ชีวิตรร้านการเดียนของแฟนผมกำลังไปได้ด้วยดี
10:29ทุกคนกำลังมีอนาคต เปรียนแพทย์
10:32อาชารณ์แบบไหนถึงจะเชียร์ให้นักเรียนดอบเปรียน
10:35แค่เพราะแฟนผมมีงานดีเด็กคือการชอบหยินเนื้อเพลงรับ
10:38แต่ที่ทำผมเจ็บใจที่สุด
10:40ก็คือแฟนผม
10:43แฟนเก่าผม
10:45นอกใจ
10:46ไปคบกับนักศึกษาคณะอื่นที่ได้เจอกันในคลาส
10:49ซึ่งก็เป็นนักศึกษากลุ่มเดียวกัน
10:51กับที่สันอีกกับอาจารย์คนนั้น
10:53อุงสาบ้านเลยครับ
10:55ว่ายุอยู่
10:56แฟนผมก็เหมือนเปลี่ยนไปเป็นคนละคน
10:58นางจากเธอมาลงในวิชานี้
11:00ได้มารู้จักกับคนกลุ่มนี้
11:19ถ้าโทรไปเค้าไม่รับเลยครับ
11:21คงใส่กำรังไล่อ่านอยู่ในแน่ๆเลย
11:22ทำง่ายดิอาจารย์
11:23เดี๋ยวอาจารย์ลองโทรอีกทีนึงเรากัน
11:24โทรไปเขาไม่รับเลย
11:29ต้องใส่กำลังไล่อ่านอยู่ในแน่เลย
11:32ทำง่ายดีอาจารย์
11:35เดี๋ยวอาจารย์ลองโทรอีกทีหนึ่งแล้ว
11:54โทรอีกทีหนึ่งแล้ว
12:24โทรอีกทีหนึ่งแล้ว
12:54โทรอีกทีหนึ่งเก่า
13:04เธอ
13:34โทษหาทำไมไม่รับเลย
13:54เป็นห่วงนะ
13:57ไปครับตัน
14:00ไปด้วยกัน
14:02มีอะไรให้ช่วยก็บอกผมได้นะครับ
14:23ข้า
14:26ข้า
14:30ค่ะ
14:32แต่ดิฉันมั่นใจคนของดิฉันมากนะคะ
14:35แต่ว่าแน่นอนค่ะ
14:37ว่าดิฉันจะต้องสอบถามเขาเพิ่มเติม
14:41ค่ะ
14:44ดิฉันสร้าวค่ะ
14:46ว่าภาพรักษ์ของมหาวิทยาลัยก็เป็นเรื่องสำคัญ
14:49แล้วก็เป็นเรื่องที่ต้องรีบจากการ
14:52ขอบคุณนะคะ
14:54บอดมหาวิทยาลัย
15:01เขาจะเชินครูกับฝ้ายไปให้ข้อมูลเพิ่มเติม
15:04ว่าเรื่องมันเป็นยังไง
15:05ขอโทษด้วยนะคะ ได้ทำไม่ต้องมุลไว
15:12ไม่สิ
15:14ทุกคนก็ต้องมีหน้าที่ของตัวเองแหละ
15:17ที่จริงก็ดีเหมือนกันนะ
15:20ที่เธอมหาวิทยาลัยเขาสนใจปัญหาของเราสู่สาวเขาแบบนี้
15:25แค่ปกติเคสอื่นไม่ได้จัดการลวดเร็วแบบนี้เท่านั้นเอง
15:30ไฟรู้ใช่ไหม
15:36ว่าครูมันใจในตัวไฟ
15:39แต่ว่าหลั่งบ้านเราก็ต้องคุยกันก่อน
15:43เรื่องมันเป็นอย่างไรอ่ะ
15:47ไฟก็ยังไม่มันใจเหมาะกันเικวะวันตอนนี้เรื่องทั้งบ стар quem
15:51มันเป็นอย่างไร
15:53เอาทияfigัご sport กด นักศึกษาแปดที่ไฟเขามาปลึกษาได้ไหมคะ
15:59เห็นไม่บอกไม่อยากคุยเหล่านี่
16:17ถ้าไม่อยู่ดีน่าเจอ
16:29มีเรื่องอะไร
16:33วินกล้าถามเรามีได้ไง
16:37วินรู้ไหมว่าวินกำลังทำให้คนอื่นเขาเดือดร้อน
16:41ทำ
16:43เราทำอะไรเหรอ
16:46ก็ที่วินใช้แอคหลุมโพสไง
16:49กับแพ้แท็กวิชาวความสุขปอมๆที่วินกำลังปั่นขึ้นมา
16:54เราไม่ได้ผ่านนะมิว
16:56คุณเรื่องจึงท่านว่ะ
16:57มิวจะดอบเรียนไปเป็นลั trembอ
16:59เพราะหนึ่งเขาแค่เข้ามาแสนแน่งความคิดเห연่า
17:02Leh
17:14วินก็รู้ความจริงมันätteยังไง
17:16วิน
17:19วินลูกไหมว่าเราฟอน servants ได้เลย
17:23ฟอน
17:26เอาดิ ของเลย ไปจ้างทนายมาด้วยนะ เพราะเราก็มีทนายของดิบ้านเรามากันเงิน
17:40วิน
17:42ก็ถามจริงเหรอ
17:45วินทำแบบนี้แล้ววินได้อะไรอ่ะ
17:48หึ
17:50แล้วว่าวินเริ่มละบดเป็นเยื่อนะ
17:52แล้วลองดูสิ่งที่ตัวเองทำ
17:54ว่าตัวเองทำอะไรลงไป
17:58แล้วสิ่งที่วินกำลังทำอยู่
18:01มันมีแต่จะทำแพ้วสึกแยกกับวินมากขึ้นกว่าเดิมแล้ววิน
18:04แล้วไง?
18:06มิวรู้สึกอะไรแล้วมันยังไงอ่ะ
18:08วิชาเนี้ย
18:10เราก็ลงทะเบียนเรียงให้มิว
18:12แล้วลากมิวไปเรียงกับทุกฐาบนะ
18:15แล้วสรุปผมมันเป็นไง
18:17มิวเปลี่ยนไง มิวเปลี่ยนไป เราแม่งใครเป็นคนนอก
18:23แล้วไง
18:26แล้ววินจะโทษว่าถูกอย่าเป็นเพราะวิชาวความสุดนั้นเหรอ
18:30วิน
18:31แล้วนี้มันใช่สิ่งที่เราสมพวนได้รับอ่ะ มิว
18:47กาวมิวเปลี่ยน lime
18:53ช่อน surgeon and attorney
18:55เราจ่วยและจ่ายฟ้าย LOOK
19:03วันนี้เรามีประเด็นที่จะคุยกันหรายเรื่องเลยนะครับ
19:07patients son
19:10ผมจะค่อยไห District
19:14แล้ว ยังไงช่วยตอบความไปจริงให้ด้วย
19:17ค่ะ
19:18เรื่องแรก
19:20จริงเหรอครับ
19:21ที่คุณแนะนำให้เด็กดอบเรียน
19:24เพราะว่าเขาแค่มีความฝันอยากเป็น Lapper
19:38เป็นเรื่องจริงค่ะ
19:40ที่เด็กคนนั้นมาปรึกษาดีฉันเรื่องอยากดอบเรียน
19:43เพราะไม่มีความสุขกับสิ่งที่ตัวเองเรียนอยู่
19:47ดิฉันรับรู้ถึงความอcott ทอลมานที่แก้เก็บมานาน
19:52ดิฉันไม่ห้ามและสับพอร์ตให้นั่งศึกษา Narrator ได้ทำอย่างที่ตั้งใจ
19:57แบบนี้เรียกนะนำไหมคะ
20:06แล้วก็จริงค่ะ
20:07ที่เด็กของนั้นม LIV 沒有は Vac teaches
20:11แต่ความอยากเป็น Lapper
20:13มันเกิดขึ้นหลังจากความทุกилось
20:15ที่นำศึกษาต้องเรียนในขณะที่ตัวเองไม่ได้ชอบวีธีหนึ่งค่ะ
20:19ก็คือคุณเห็ดด้วย
20:20ที่ให้เขาเลิกเรียนหมอ
20:22แล้วมาเป็น Lapper
20:25มันเป็นคนละเรื่องกันเลยค่ะ
20:27เด็กคนนั้นมีปัญหาจากการเรียนหนัก
20:29จนเธอรู้สึก Burnout
20:31คำแร่นำในหาหน้าอาจารย์ของดีฉันคือ
20:34ให้เธอหาเวลาพักผ่อน
20:37และทบทวนถึงความตั้งใจของตัวเองดีอย่าง
20:40แต่การ Lap
20:43มันช่วยให้เด็กคนนั้นได้ระบายและรู้สึกผ่อนคาย
20:46ซึ่งการก 바lijkตัวเองในครั้งนี้
20:48มันก็ช่วยทำให้เธอได้ตักสิจัยง่ายขึ้นเท่านั้นเน epic
20:54สรุปก็คือ
20:55คุณแนะนำให้เด็กคนนี้
20:57ไปพังรังคิดทบทวนให้ดีๆ
21:00เด็กคนนี้ก็เลยคิดว่า
21:02จะหลับเรียนได้ตัวเอง
21:04งานเรื่องที่เขาอยากจะเป็น Lapper
21:07คุณก็ไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรด้วยสิ
21:13ไม่ได้มีการสำสนุน
21:15หรือให้ทายอะไรเด็งใช่ไหมครับ
21:20ที่ต้องถามให้ชัด
21:23เพราะจากที่อ่านในโฟนใน Social
21:26มันเหมือนกับว่า
21:28ที่เด็กคนนี้เรื่องที่จะดอบเรียนหมอ
21:30พวกมีคนสำสนุนความฝันของเขาที่อยากเป็น Lapper
21:41ดิฉันพูดเป็นอาจารย์ครั้งแรก
21:44เทิมนี้เทิมแรกค่ะ
21:48ดิฉันคิดว่าตลอดว่า
21:52คนที่เป็นอาจารย์
21:54ควรจะสนับสนุนทุกๆความฝันของเด็กค่ะ
21:57จากคุณหมอเนี่ย
22:00ว่าเป็น Lapperเนี่ยนะ
22:04ก็ทำว่าเป็นความต้องการของเด็กจริงๆกันนะคะ
22:08ก็ทำว่าเป็นความต้องการของเด็กจริงๆกันนะคะ
22:19เอ่อ...มันจะกะดูตึงเครียดมากเลยค่ะ
22:23ยังไงขอพักสักครู่นะคะ
22:25ขอพักสักครู่นะคะ
22:27อย่าเพิ่งเลยครับ
22:28ผมยังมีอีกหลังหลายเรื่องที่จะต้องคุย
22:55แล้วเรื่องเด็กขนนั้นล่ะครับ
22:57ที่นอกใจแฟนแล้วไปคบเด็กนักศึกษา
22:59ที่คุณสนิดด้วยล่ะครับ
23:01เท่าที่ดีฉันรู้
23:03เด็กสองคนนั้นสนิดกันในฐานะเพื่อนค่ะ
23:05แล้วจริงๆแล้ว
23:07ความสัมพันศัยหญิงกับแฟนเก่า
23:09ซึ่งที่ก็น่าจะเป็นเด็กคนที่โภส
23:23เขาสองคนก็มีความสัมพันศัยห่องระห่างกันมาสามกระยะหนึ่งแล้วค่ะ
23:29นี่ฉันขอเสริมตรงในเล็คน้อยนะคะ
23:35ในฐานะที่ต้องดูแลอาจารย์รายวิชานี่อีกที
23:40ปกติ ไฟจะคอยมาปึกษาเกี่ยวกับนักศึกษาในคลาสอยู่ตลอด
23:46ที่ไฟพยายามจะสื่อสารก็คือ
23:50ถ้าทุกคนได้รับข้อมูลชุดเดียวกับพวกเรามาตลอด
23:55น้ำหนักความจริงที่ถูกโพตรงโซเชี่ยว
23:59ก็อาจจะไม่ได้มีน้ำหนักขนาดนี้นะคะ
24:05งานเพื่อให้มันกระจ่าง จิจกรรมที่อาจารย์ฟ้ายทำในคลาส
24:10มันเป็นยังไงเหรอครับ
24:13ผมสนใจคลาสนี้ล่ะ
24:16ที่เขาว่า เรียนคลาสนี้เราเหมือนถูกร้างสมอง
24:29ไม่มีการร้างสมองอะไรทางนั้นเลยค่ะ
24:31ตรงกันข้ามเลยคือกิจจากรรมที่ทำในข้าบส่วนใหญ่
24:34จะทำให้นักศึกษาได้กลับมาฟังเสียงของตัวเองจริงๆ
24:38แล้วรู้แบบจิจกรรมเหรอครับ
24:41คงไม่ได้มีกระบวนการที่ล่อแหลม
24:45หรือกล้ำกึ่งที่ไม่เหมาะสมกับจัญญาบัลครูนะคะ
24:49ไม่มีค่ะ
24:52ดีฉันได้ตรวจดูข้อเซลบาทยืนอย่างอีกเสียงค่ะ
24:57ว่าทุกกิจจากรรมทุกข้าบเรียน
25:00ไม่มีเรื่องอะไรที่น่ากลังวลเลยค่ะ
25:03ในคาร์ทเรียน่ะ
25:06ผมไม่ได้กลังวลเลยนะครับอาจารย์จอย
25:11ที่ผมกลังวลนอกคาร์ทต่างห้าง
25:14ผมไม่รู้ว่าพูดสอน
25:15ก็มีประติดสัมพันธ์กับ грุกสิทย์อย่างไรบ้าง
25:21เรื่องโพทน่ะ
25:22ผมพอก็จะเข้าใจได้
25:24แต่เรื่องนี้มันไม่ใช่มีเรื่องเดียวที่ครับ
25:27มีเรื่องเดียวถึงครับ
25:29อาจารย์ฝ้ายเคยสอนนักศรรษาที่ชื่อชายใช่ไหมครับ
25:38ค่ะ หรือสวะไฟฟ้าปี 4
25:44ผู้ประครองของนักศรรษาคนนี้
25:46เพิ่งเข้ามาแจ้งที่จิตการนิสิทธิ์ว่า
25:50ลูกของเขากับอาจารย์ฝ้ายผู้สอนรายวิชา
25:55ได้มีการแชทพูดคุยกันเป็นส่วนตัวผัดแอปลิเคชั่นหนึ่ง
26:01แล้วก็ยังส่งรูปภาพที่ไม่เหมาะสม
26:04บับประกาศเลย
26:16น่าจะต้องมีเรื่องเข้าใจผิดกันแน่ๆเลยค่ะ
26:19น่าสิครับ
26:21มันคงไม่เรื่องที่เข้าใจผิดที่หลุนแรง
26:24ว่ายังไงครับ
26:26มันเป็นยังไงครับอาจารย์ฝ้าย
26:36ค่ะ
26:38ได้มีการพูดคุยส่วนตัวกับรักศศาคนนั้นจริงๆ
26:42แต่ก็ผ่านแอปลิเคชั่นแชททั่วไป
26:48ที่ฉันส่วนธิชาแบบนี้
26:50ที่ฉันก็ต้องพูดคุยเรื่องความทุกของนักศศา
26:52เพื่อติดตามมาการนอกค้าสอยู่แล้ว
26:54แล้วเรื่องส่งรูปภาพอครับ
26:56มีการส่งรูปภาพจริงค่ะ
26:58แต่ส่วนตัว
27:00ที่ฉันคิดว่าไม่ได้มีอะไรไม่เหมาะสุม
27:02แต่พูดปกของเขาไม่ได้คิดแบบอาจารย์นะครับ
27:04มันเป็นรูปภาพอะไรครับ
27:06มันคงไม่ใช่เป็นรูป
27:08สวัสดีวันจัน
27:10อะไรพวกน่ารกใช่ไหมครับ
27:12ที่ฉันบอกไม่ได้
27:28ดิฉันบอกไม่ได้
27:31มันเป็นความรับค่ะ
27:33ถ้าจะบอก
27:35ดิฉันต้องได้รับการยอมรับจากนังศักษาด้วย
27:43เอ่อ
27:45ขอเบกสังสิบพ้นาทีนะคะ
27:47ไปไฟ
27:58ไฟ
28:06ไฟ
28:08ไฟ
28:10ไฟ
28:11คุณถามว่าเรื่องมันเป็นยังไง
28:14ไฟให้เด็กส่งรูปอะไรมาให้
28:19เรารู้จักกันมาเกือบสิบปี
28:22ครูว่าครูมั่นใจ
28:24ว่าไฟไม่ได้เป็นคนที่จะให้เด็กส่งรูปพันนั้นมาให้
28:30แต่มันรูปอะไรอ่ะไฟ
28:33ถ้าไฟพูดความจริงไม่หมด
28:36คุณจะแยงให้
28:38มันก็ยากนะ
28:45เด็กของนั้นเขาไม่อัตลักเป็นหญิงค่ะอาจารย์
28:51แต่ว่าที่บ้านเขาไม่ยอมรับ
28:55ถึงขนาดโดนพ่อทำรายนั่งกายตอนเด็กๆ
28:59แล้วพ่อยิ่งตัวมาเข้าขนาดวิศวะ
29:02ก็ยิ่งต้องซ่อนตัวตนจริงๆเอาไว้
29:06ฝ้ายสัญญากับเขาไว้ค่ะ
29:11ว่าถ้าเขาอยากเป็นผู้หญิง
29:15อยากเป็นในแบบที่เต็มเป็นจริงๆ
29:18หรืออยากให้ไม่ใครสักคนได้รู้จักเขาในแบบที่เขาเป็นจริง
29:23ฝ้ายจะเป็นคนคนนั้นให้เขาค่ะ
29:26เขาก็เลย
29:29แต่งตัวเป็นผู้หญิง
29:32แล้วก็คอยส่งรูปมาให้ฝ้าย
29:35แล้วก็คอยส่งรูปมาให้ฝ้าย
29:39โถวเอ้ย
29:45มันเป็นเรื่องละเหยียตอ่อนอ่ะอาจารย์
29:48เพราะว่าฝ้ายสัญญากับเขาเอาไว้
29:53ฝ้ายเองก็เลยระบากใจที่จากทีบายค่ะ
30:00แค่อย่างนั้นอะ
30:02ครูก็เข้าใจแล้ว
30:05แล้วยังมีประเด็นอื่น
30:07ที่ครูพวนจะรู้อีกไหม
30:09เกี่ยวกับนักศึกษาในคร้านของฝ้าย
30:17หนูก็ไม่ค่อยมั่นใจแล้วค่ะอาจารย์
30:23แล้วยังต้องมาเจอตามอีทีอีก
30:29ไปหากโอเค้าไว้หรอคะ
30:30การเมืองในมหาวิทยาลัยน่ะ
30:34เขาเป็นผู้ท้าชิงตำแหนงพอสำนักวิชาศึกษาทั่วไป
30:41แล้วก็กำลังเสนอปรับรถวิชาใหม่ๆ
30:44แบบที่ฝ้ายสอนรถลง
30:45แบบที่ฝ้ายสอนรถลง
30:51ฝ้ายไหวใช่ไหม
30:53ขอโทษนะ
30:55เหมือนลากว่าขึ้นเขียงเลย
31:00ไปค่ะอาจารย์
31:04กับฝ้ายขออยู่ค่อนเดียวแบบนึงได้ไหมล่ะ
31:07จ้ะ
31:08โอเค
31:23โอเค
31:24เวลา
31:54darling
31:57...
32:10...
32:13like
32:18...
32:20เธอเยี่ยม
32:50ขอบคุณสุดที่ประเจ้า
33:20นี่ฉันรู้จักฝ้ายมาเกือบสิบปี
33:36ตั้งแต่ฝ้ายยังเรียนมาหาวิทยาลายอยู่เลยค่ะ
33:39ตอนนั้น ดีฉันทำงานเป็นนักจิตบำบัตร
33:43และฝ้ายมารับบริการ
33:45พอฝ้ายต่อปริญญาโทด้านจิตวิทยา
33:49ดีฉันก็เอาเขามาช่วยเป็น TA
33:52ดีฉันเลยเห็นแววว่าเขาต้องเป็นอาจารย์ที่ดีได้แน่แน่
33:57และได้มีการใช้ประหวัสยาหลังก่อนอนุมัติวาดจ้างหรือเปล่าครับ
34:00ดีฉันทำตามคันตอนทุกอย่างแหละค่ะ
34:06อืม...
34:07งั้น อาจารย์ฝ้ายช่วยชีแจ้งเรื่องนี้ร้อยนะครับ
34:11พอดีว่า...
34:15มันเป็นโพทนึงจากในโทษเชี่ยว
34:18มันมีคนเอาไปลงโพส แล้วมันก็เกี่ยวกับอาจารย์ไว้ด้วย
34:22อาจารย์ไฟ้ คิดยังไงเกี่ยวกับเรื่องนี้บ้างครับ
34:48อาจารย์เมทีต้องการอะไรกันแน่คะ จริงหรือไม่จริงอะ? มันเกี่ยวกับปะเด็นยังไง
34:55มmutแล้วหรือ Mum อาจารย์ จ้อยเรื่องแมนต์ฐานของรายวิชา แมนต์ฐานของคุผู้สอน
35:03แล้วมันก็เว่วนกลับมาที่แมนต์ฐานของส藍นักวิชาศึกษาทั่วไป 쓸 Möglichkeiten
35:08อาจารย์ไฟ้ครับ พ่อเราดลองคำชี eje jong mics
35:13ดิฉันขอชีย์แจงแทนแล้วกันนะคะ
35:20เรื่องนี้ดิฉันรับรู้
35:23มันเป็นเหตุสุดวิสัยค่ะ
35:25ไม่มีใครอยากให้เกิดขึ้น
35:28ดิฉันประเมินดีแล้วค่ะ
35:32ว่าอาจารย์ฝ้าย
35:34มีคุณสมบัติพอ
35:36ที่จะสอนรายวิชานี้
35:38เขาพร้อมแน่เลยครับ
35:40รายวิชานี้
35:43มันเป็นเรื่องเกี่ยวกับจิตวิทยา
35:46การใช้ชีวิต
35:47คู่ผู้สอนน่าจะ安全วันกวันนี้ก็ qualcosa
35:51broad เช่งเอาที่สวนกว่า
35:52อาจารย์ฝ้าย
35:53ยิ่งรายวิชานี้
35:55เป็นจิตวิทยาการใช้ชีวิตไวรุ่น
35:58ผู้สอนอยู่ในวัย
35:59และเข้าถึงผู้เรียนได้
36:01ยิ่งสำคัญ
36:03คนเป็นครู
36:04ต้องไม่เคยพล้างเลยหร LS
36:06คนเป็นครู
36:09ก็โตไปพร้อมๆ กับนักศึกษาได้เหมือนกัน
36:14ปกติ อาจารย์ฝ้ายทำหน้าที่ในรายวิชานี้ได้อย่างดีเยี่ยม
36:22แต่ที่เขาต้องเป็นแบบเนี้ย
36:24ก็เพราะว่าต้องมานั่งฟังคุณผู้จี้ใจดำย้ำๆ ส้ำๆ อยู่แบบเนี้ย
36:30ถ้าต้องการจะโจมตีดีฉัน ก็กล้าๆ พุ่งมาหาดีฉันเลยค่ะ
36:36ไม่ต้องมาทำเอาว่าแบบนี้
36:39แต่ไฟ
36:56เขาจะนัดประชุงอีกครั้ง สัปดาห์หน้า
37:00แต่คราวเนี้ย
37:03จะมีคนของกระสวงมาร่วมด้วย
37:09น้องขอโทษดีค่ะ นายอาจารย์
37:16ทำไมอาจารย์ต้องเดือดร้อนเลย
37:21อย่าคิดอย่างนั้นสิ ฟ้าย
37:23ก็อย่างที่บอกอ่ะ
37:25เรื่องการเมืองทั้งนั้น เรื่องไม่เป็นเรื่อง
37:30ครูสิ ที่จะต้องขอโทษ
37:32สุด ที่อยู่อยู่ ก็ต้องมาถูกเกิดแพร
37:41ขอบคุณอาจารย์มากนะคะ
37:44ที่ช่วยปกป้องหนู
37:48มันช่วยหนูได้มากเลย
37:53แต่ยิงอาจารย์ปกป้องหนู
37:55หนูก็ยิงไม่มนใจอ่ะ
37:57ก็ไม่มันใจอะไรฟ้าย
38:12ไม่มันใจว่าฟ้ายพร้อมจะสอบโดยชาตินี้จริงไหม
38:22ตะรอนเวลาที่ผ่านมา
38:24มันก็มีหลายเรื่องที่เขามาทำกับจิตใจหนู
38:32แต่หนูก็พยายามถูกถูกได้ไทย
38:35แล้วก็พยายามพืมพืมไว้
38:38มันก็พยายามคงถูกตินี้
38:53คงตัดที่บางนี้
38:56แต่มาวันนี้ฟ้ายบ๊าฟ้ายไม่ได้คำตอบแล้ว
38:58ยังที่ค่ะดัน
39:01ไฟโอร์ไฟยังไม่พออมค่ะ
39:31มูเป็นไรนะ
40:01แต่ว่าตัวเอง
40:12แห่งเจออยู่ที่เจอ
40:17สักเกิด
40:23จงเจอร์ไฟ้
40:27เมืองไฟ้เป็นฟัง
40:30ก็ยังมาเดินอยู่ตรงนี้ได้
40:36ผิวมั้ย ไปหาอะไรกิ่งกันป่ะ
40:41ขอโทษหน้าแต่ฉันเหนื่อยมากเลย
40:48อยากกลับบ้านมากกว่า
40:51โอเค
40:56งั้นเดี๋ยวเราไปส่งแล้วกัน
41:00เราไปฝึกเป็นผู้ฟังที่ดีมามากขึ้นแล้วนะ
41:21ถ้าเธอมีราหยาติจะระบาย
41:24เธอก็เล่าให้เราฟังได้นะ
41:27ขอบคุณมากนะ
41:33เราไม่ได้มีอะไรอยากจะระบายอ่ะ
41:39แต่เราคิดว่าเรามีเรื่องที่อยากจะแจนให้ทราบ
41:43โอ้โห
41:45ใช้คำจริงจังว่า
41:47เธอมีอะไรหรอ
41:57สงสัย
41:59เราจะอยู่ไม่ทันให้เบิญอาแล้ว
42:01ทำไมอ่ะ
42:15ขอบคุณให้มาส่งนะ
42:19ขอบคุณให้มาส่งนะ
42:21ขอบคุณให้มาส่งนะ
42:23ขอบคุณให้มาส่งนะ
42:25ขอบคุณให้มาส่งนะ
42:27ขอบคุณให้มาส่งสัย
42:31grandma
42:33ขอบคุณครับ
43:03เธอไฟ้ตัดสินใจ
43:21เพราะเขารกความรู้สึกตัวเองจริงๆอ่ะ
43:24ครูก็ไม่ข้ามไฟ้หรอก
43:27แต่คลาสที่เหลือจะทำยังไงดี
43:34เหลืออีกสองคลาส
43:42หนูคิดว่าหนูคงเข้าไปบอกลา
43:45คลาสหนึ่งส่วนอีคลาสก็น่าจะเป็นการสั่งกันบ้านนะคะ
43:49หนูขอบคุณนะจารย์จ้อยมากเลยนะคะ
43:55ใช่ว่าการหนูได้สอนไว้ช่านี้
44:01ว่าหนูจะไม่มีวันลืมมั้ยคะจารย์
44:25แต่นิด
44:29as my husband
44:32as my husband
44:36as my husband
44:39as my husband
44:41as my husband
44:44as my husband
44:48as my husband
44:52แน่นิด
44:54ยังไฟล์เขาว่าไงบ้างครับ
44:56เขาก็บอกว่าไม่เป็นอะไรนะ
44:59ของก็รู้แค่นี้เหมือนกันอะไร
45:02บ้าค่ะ
45:26กุ๊ด
45:41ตัวชายอ่ะ
45:46ความทุกคือสภาวาที่ใจเราเสียสมดุล
45:49ด้วยปัดใจภายใน
45:51อย่างเช่น ฮอมโมน ปุม ความเพียรสะสม
45:55แต่ก็ยังมีปลอดใจภายนอกด้วยอย่างเช่น
45:59เทศการถือผิดหวัง
46:01หรืออุปติเหตุที่ไม่คาดคิด
46:05ความถูกเป็นสิ่งที่พวกเราจะต้องเจอกันไปตลอดชีวิต
46:09เหมือนกับรู้ดูฝนของชีวิตที่จะผ่านมาตามธรรมชาติ
46:13ดังนั้นทักษาการเยวยาจิดใจ
46:16ซึ่งเป็นทักษาสำคัญในการมีชีวิตอยู่
46:20เทซ่าเคยก่าไว้ว่า
46:22ความสุขที่ยิ่งใหญ่ที่สุด
46:24คือการรู้ต้นต่อของความทุก
46:26ถ้าเรารู้ว่าเราเจ็บปดกับเรื่องอะไร
46:30เราก็จะแก้ไขปัญหาในตรงจุด
46:32แต่ถ้านัศุสาหารทำให้เจอการเจform
46:36เพื่อพูดคุยถzepความเค้าใจปัญหา
46:40ก็เป็นท Lucas ที่ดีเหมือนกัน
46:42วันนี้
46:46ครูจะชวนทุกคนมาเจอ
46:50พลังใจในการเยวยาวความถูกกัน
46:52ครับศ่าการเยวยาวๆความถูก
46:54คือการที่เรามี
46:56I have คนที่คอยสัพพอร์ตเรา
47:01I can ความเชื่อ ว่าเราจะต้องสามารถผ่านเรื่องนี้ไปได้
47:08แล้วก็ I am คือการรู้ว่าแก่นลึกๆของเราคือใคร
47:16ข้างหน้านักศึกษา แต่มีคำที่เป็นแก่นพลังลึกๆของเราอยู่
47:21ที่เราช่วยให้นักศึกษา 9 ข้างความทุกข์ หรือว่าความวื่ดวนในชีวิตได้
47:27เดี๋ยวครุ้ว จะให้ทุกคน เลือกคำมา
47:30กี่คำก็ได้เลยนะ
47:32ตามพี่ตัวเองรู้สึกเลย
47:41ขอให้มันเป็นคำที่เรารู้สึกว่ามันจะเป็นแรงตรงใจ
47:46ในการ 9 ข้างผ่านความทุกของเรา
47:48ค่อยค่อยใช้เวลาได้เลยนะคะ
48:18นักษษาค่ะ
48:38วันนี้
48:40พูดมีอีกเรื่องนึงที่เราต้องบอกนักษษาทุกคนด้วย
48:48ค่าบนี้จะเป็นค่าบสุดท้ายที่คูจะได้มาสอนแล้ว
48:55ไปค่ะครับ
48:59ไปแล้ว
49:02คูขอบคุณ
49:08พวกเธอทุกคนมาก
49:12ค่าบนี้
49:27ค่าบนี้
49:29ค่าบนี้
49:32แล้วคูก็ต้องขอโทษทุกคนด้วย
49:39ถ้าคูทำอะไรที่ผิดพาดไป
49:43ให้พวกเธอไม่พอใจ
49:46หรือเสียใจ
49:48คู
49:53ไม่เคย
49:56ตั้งใจ
50:01จะทำให้พวกเธอรู้สึกแบบนั้นเลย
50:05สุดท้าย
50:07สิ่งที่คูอยากบอกพวกเธอคือ
50:11ไม่ว่าพวกเธอจะทำอะไร
50:13ต้องทำมันอย่างเต็มที่
50:16คูขอให้พวกเธอมีความสุข
50:20ไม่ว่าพวกเธอจะทำอะไร
50:22ไม่ว่าพวกเธอจะทำอะไร
50:26ต้องทำมันอย่างเต็มที่
50:29คูขอให้พวกเธอมีความสุข
50:33ไม่ว่าพวกเธอจะทำอะไรก็ตามในชีวิต
50:35อย่าลืมที่คูเคยสอนนะ
50:39โอเคไหม
50:41โอเคไหม
51:08โอเคไหม
51:10นะ
51:30ถ้าไฟนอนโปรเจ็คของพวกเฟินคือโชว์บ้าบ้าบ้าเนี่ยก็
51:34ไอ้ฉายมาเลิกทำแล้ว
51:36เราไม่ต้องมายุ่งกับมันอีก
51:39ถ้าจะลมแล้วอ่ะ
51:41เราไม่เสียได้เหรอ
51:43นี่อุษาเขาลอดสุดท้ายแล้วนะ
51:47ชีวิตมันเป็นแบบนี้แหละ
51:49ผิดหวัง แล้วทำใจ
51:51ปีหน้ามีก็เอาใหม่
51:53พี่ไม่มีแล้วปีหน้าอ่ะ
51:55หนูจะบอกอะไรให้นะ
51:57ว่าพี่อ่ะ มันโคตรหน้าผิดหวังเลย
52:09ให้เขาสัมพัศ เค็บอ่ะ เดี๋ยวเขาสอบ
52:11ลองหายก็ตอบ ประยังทางออก
52:13ตอนที่ต้องไหนไม่มีค่อยเขามาบอก
52:15ไม่กินตรู้รู้ไม่มีกฎ เกน ไม่ชิ้นเล่นไม่ได้กฎ
52:17เกม ปัดทุกอย่างไว้ในบท
52:19เพลง จะเป็นอีกแต่เขาคิดบท
52:21เริ่มตั้งแต่หัดจำตาร zob ต้องติววิชาในเคมี
52:23เปลี่ยนเมื่อนเป็นนั้นทองนาแรม
52:25นี่ทุกๆเพลงสำแชริ
52:27ถ้องก่อยลัมในไปโอโลกจี
52:29กายวิภาในอนาโทมี
52:31สุดท้ายก็มาฟังนิกี้ในทุกๆ Disprograbie
52:33เริ่มต้นใหม่เหมือนกับว่าฉันนั้นลงมายินอยู่ที่สูญ
52:36ใครๆเขาก็ว่าเหมือนกับตัวฉันนั้นตกลงมาจากที่สูง
52:40จากตอนเป็นห่งที่เลิกรู้
52:42สักยายพี่ละฝาอยู่ประตึกสู่
52:44ตัวเป็นลุกเป็นขี้เลเอ
52:55ทำไมไม่ไปอยู่กับที่ฟุง
53:11I'm ready to fight
53:13I want it all
53:15I pay the price
53:17ถ้าเป็นฉันไหร่
53:18คงไม่เจ็บคุณกวันนี้
53:20งอนรู้สักที
53:22มันคงไม่ไป
53:24ฉันเธออยู่ความนี้
53:28I'm still
53:30ฉันเธออยู่ความนี้
Be the first to comment