- 5 months ago
Category
📺
TVTranscript
00:00คุณคุณคุณคุณคุณ
00:19ไม่ต้องคนในใจ ไม่ใช่เงินเคยฟัน
00:25เป็นเพียงคนที่ฉันต้องมาชิดไกล
00:31อยู่กันไปวันนึงก็รักกัน
00:36มันเป็นจริงไม่เคยได้
00:39ลงเลยตอนสุดท้ายคงต้องยากกัน
00:45ไม่รู้สึกว่ารักทะลายตอนไหน
00:53ลูกก็หวังที่ใจทั้งใจมีแพ่เธอ
00:59กำรักเธอที่ใจฉันคว่ายคว่า
01:03อยู่ใกล้แค่ตามมาสมมา
01:07ฉันชอบดิทย์ที่รู้ตัวเองเมื่อรักเธอ
01:13หวังที่มีสายกันไป
01:19เธอคนเดียวทั้งหัวใจ
01:23เย็น
01:27เย็น
01:29เย็น
01:31เธอ
01:35เป็นเลย
01:36ไม่เจ็บขวันนี้นะ
01:40ถ้าคุณทำชีวิตกู้ของแย่ออนพัง
01:42ถ้าเรายอมไปก็เข้าstationพ่อขอบคุณหญ้าเกาะนั้งสิ
01:44ได้ใช้เวลาอยู่กับแต่เอง
01:47ทําให้เต็มที่เลยนะ
01:49เอ้ว จริงว่าคะคุณหญ้า
01:51ถ้าเขาไม่ได้เกินมาจากความรัก
01:52แต่เกินมาจากแม่
01:54ที่ล้างนี่ด้วยการมีลูก
01:56ไม่สำเร็จใช่ไหม
01:58ออนขอโทษนะคะ คุณญ่า ออนเพยามแล้ว
02:02ยังไง เฮียตรงก็จะต้องกลับมาเกิดทันปีมังก่อน
02:08นุมีไม่ต้องเป็นห่วงนะลูก แต่เอกกลับมาจากคณิมูแล้ว
02:12แต่ว่าถ้าทางนางออนนั้น ซึ่มๆ จอยๆ
02:15ไม่ว่าสองคนนั่นไม่มีอะไรกันแน่นอน
02:19จริงเหรอคะ คุณแม่
02:24แต่มีนก็ยังไม่สบายใจอยู่ดีนะคะ
02:27เป็นว่า เดี๋ยวคุณย่าคงหาวิธีอื่นอีกแน่ ๆ เลยค่ะ
02:31ไม่มีทาง เชื่อแม่ได้ คุณย่าหมดมุกแล้ว
02:36itezกแกลงป зачем ไม่ได้เพราะผลตรวจสุขภาพออกมาดีทุกอย่าง
02:40ไม่มีข้ออ้างให้แต่เอกกันทางเด็กนั้นใกล้ชิดกันแล้วหละ
02:45โอเคค่ะ คุณแม่ ขอบคุณนะคะ
02:49สวัสดีค่ะ คุณแม่
02:50เดี๋ยว
02:53เธอก็ฉันล่าใจเกินไปนะเนื้อบุญ
02:59ฉันมีวิธีของฉันก็แล้วกัน
03:12มาที่นี่ทำไม
03:14ย่าเป็นคนบอกให้หนูออนมาเอง
03:17เอ็กมาก็ดีแล้วนะลูก
03:19ต่อเป็นนี้ย่าจะให้หนูออนเขาจะมาช่วยงานของเอกที่ลงของเรานี่นะ
03:25ไม่ได้ครับคุณย่า
03:26ทำไมจะไม่ได้ หนูออนเขาจบบัญชีมานัดดีจุดตาย
03:30ไม่ดีครับ ที่ดีลงของผมครับ คนนอกไม่เกี่ยว
03:34อะไร
03:35หนูออนเขาเป็นพรยาที่ถูกต้องตามกดหมายของเอก
03:40เอกจะมาบอกว่าเขาไปคนนอกได้อย่างไร
03:42คุณย่าครับ คือผมไม่เข้าใจเลยว่าปกติคุณย่าก็ไม่ได้มาก้าวไก่เรื่องล้งของผม
03:47แต่ทำไมคุณย่าถึงให้ผู้หญิงคน astronomical sugar
04:09คุณ Hah! ไม่ได้มาขอให้ย่าช่วยเขา
04:11แต่ย่านะอยากจะให้เขามาช่วยเอง
04:14ที่สำคัญ ย่าค thirteenก็เห็นว่า เขาอยู่
04:16แต่บ้านเสีย Rising ก็กลัวว่าหนูอ่อน ลืมเค้าจะเหงา
04:19ถ้าคุณย่ากลัวว่าเค้าจะเหงา
04:20คุณย่าก็ให้เขาหมดทับนี่โกงสีสิครับ
04:22ไม่ใช่มาที่ลงผม
04:33burty
04:39ต่าเอกนะ ต่าเอก
04:41ไม่รู้ว่าจะใจแข็งไปถึงไหน
04:43เฮ้ย ย่าเริ่มเหนื่อยแล้วนะ
04:49หนูออน เป็นอะไรลูก
04:52อ๋อ เตราค่ะ
04:54ออนแค่กำลังคิดอะไรอยู่
04:56คิดอะไร คิดเรื่องต่าเอกอะเหรอ
04:59ไม่เชิงค่ะ
05:01แต่ออนรู้สึกว่าบัญชีลงของคุณเอก
05:05ดูแปลกๆค่ะ
05:08แปลกเหรอ แปลกยังไง
05:28ทำหน้าแบบนั้นมีอะไร
05:30ก็คุณเอกนะสิครับ จะให้เมียเข้ามาช่วยทำบัญชี
05:33เฮ้าทำไมตุดๆ 縁ถึงให้นั่งออทเข้ามาทำงานไหนหลง
05:39ก็คุณญ่าของคุณเอกยืนการ
05:41จะให้คุณออทเข้ามาช่วยทำงานให้ได้
05:44เฮ้อ...อี intervention ขัดความรักของฉันไม่พอ
05:49ยังมาขัดความสำหรับทางการทำเงินของฉันอีก
05:52เออ
05:53แล้วเราจะทำยังไง ก็ดีครับคุณมีน
05:55ถ้าคุณออน профессอบมาเงิน ผมก็ครงหาเงินให้ไม่ได้แล้ว
06:03ไม่ต้องทำอะไรหรอก ยังไงเอ็กก็ไม่มีทางยอม
06:10ผมขอตัวขึ้นห้องก่อนนะครับ
06:23เดี๋ยวสิเอ็ก เอ็กไม่ลองคิดทบทวนดูอีกทีเหรอลูก
06:27เรื่องที่จะให้หนูอันไปช่วยงานที่ลงนะ
06:30ไม่ครับ ผมทำเองได้
06:33ผมไม่ต้องกลายได้ใครมาช่วย
06:36หรือคุณจะกลัวว่าถ้าฉันเข้าไปทำบัญชีให้แล้ว
06:39จะเห็นว่าคุณกดราคาชาวบ้านจริงๆ ค่ะ
06:49อย่าไปใส่ลายลูกชายฉันน่าจะได้แบบนี้นะ
06:52นั่งลงเดี๋ยวนี้เนื้อบูล
06:55มันชักจะมากเกินไปแล้วนะ
06:59ทำอะไรเห็นหัวฉันบ้างสิ
07:01นั่งหัวโดยอยู่อย่างนี้
07:05เอาละ
07:06ไหนๆ รูอันเขาเปิดประเด็นมาก็ดีแล้ว
07:09เอ็กย่าถามจริงๆ ฉันนะ
07:11ใจคอของเอ็ก
07:13จะยอมปล่อยให้คนอื่นเขาเข้าใจผิด
07:15คิดว่าลงของเรากดราคาอยู่อย่างนี้อะหรอ?
07:18คนที่เขาใจแบบนี้
07:20ก็คงมีแค่หลานสภัยตัวดีของย่าคนนี้นะครับ
07:24ผิดแล้วนะเอก
07:26รูอันเขายืนยันว่าเขาเจอเรื่องกฎราคานี้มาจริงๆ
07:30ตัวย่าเอง ย่าก็ได้ยินเรื่องนี้มาบ้างแล้วเหมือนกัน
07:34ถ้าไม่มีมูลฝ่อย หมามันมีขี้หรอกนะ
07:38คุณย่าคิดว่าผมกฎราคาสินค้าชาวบ้าน
07:42เหมือนอย่างที่ผู้หญิงคนนี้บอกล่ะครับ
07:44ย่าไม่ได้บอกว่าเอกกฎราคา
07:46แต่ผู้ช่วยของเอกล่ะ
07:48เอกไว้ใจเขาได้จริงๆ ใช่ไหม
08:02คุณแม่ครับ ฟังผมก่อนสิครับ
08:06จะให้แม่ฟังอะไรอีก
08:09ในเมื่อเอกยอมให้หนังเด็คหน้าไปทำงานที่ลง
08:12แม้อุธราบอกหนูหมีว่าไม่ต้องเป็นห่วง
08:16เอกไม่มีทางใกล้ชิดกับหนังแด็กนั่น
08:20อย่างนblowingที่เอกทำสิ
08:22คือผมจำเป็นต้องทำจริงๆค่ะคุณแม่
08:24ชื่อเสียงของร้งผมก็สำคัญเหมือนกันนะครับ
08:27ดีใช่อีกครับ
08:28เราจะได้รู้ว่าใครเป็นคนโกหกนะ
08:31แล้วเอกจะทำยังไงกันหนูメี?
08:37เดี๋ยวผมคุยกับมีนะครับ
08:39ผมชื่อว่ามีก็ต้องเข้าใจ
08:41หนังเด็กนั้น
08:43มันทำอะไรสัญญาตแกน
08:46ถึงได้ให้ท้ายกันสั servicios
08:48คุณแม้ไม่ต้องสนใจเหรอครับ
08:51ผมขอครับ คุณแม้
08:54หลีกเลี้ยงกันมาเชิญหน้ากัน
08:56ผมไม่อยากให้เกิดเหตุการณ์แบบตัวอาหารนั่นอีก
08:59ผมพออายังครั้งนี้เป็นครั้งสุดท้าย
09:02ผมไม่อยากให้มีการลงไม้ลงมือกันนะครับ
09:05พูดแบบนี้
09:07เหมือนเอกกำลังตำรีกแม่เลยนะ
09:11นี่เอกโดนมาทำของใส่อีกคนหรือไง
09:14ไม่ใช่แบบนั้นนะคุณแม่
09:16ผมไม่อยากให้ใครเอาคุณแม่ไปพูดในทางเสียเสียให้หาย
09:18หน้าต่างมีหูประตูมีช่องครับ
09:21ถ้าคนอื่นเขารู้ว่าคุณแม่ทำแบบนี้เขาจะคิดกันยังไง
09:24สุดท้ายคนที่น่าเห็นใจที่สุดก็คือเนื้อราอนนะครับ
09:42ต่อไปนี้เนื้อราอนจะมาช่วยทำบัญชีนะ
09:48ครับคุณเอก
10:06อะไรนะ สรุปว่าเอกให้นังงั้นเข้ามาทำงานในลงหรอ
10:11ใช่ครับ คุณเอกเพื่อพามาเจอเมื่อกี้
10:14แบบนี้เราจะองเงินก็ยากแล้ว
10:16โอ้ย เรื่องเงินน่ะ ช่างมันก่อน
10:19ตอนนี้ต้องสนใจว่านังนั่นมันจะมาอ่อยเอกหรือเปล่า
10:24แล้วตอนนี้สองคนนั้นอยู่ด้วยกันไหม
10:27เปล่าครับ คุณเอกพาเด็กมีลงของ
10:30อยู่แค่
10:31ชวิน
10:34ฮาโล ฮาโล
10:36ฮาโล
10:42หน่าหมุปิด
10:44มีอะไรเหรอ
10:45ขอดูชาร์จราคาสินค้าที่รับซื้อหน่อย
10:48ทำไมต้องดูด้วยล่ะ
10:50คุณเอกให้ทำแค่บัญชีไม่ใช่เหรอ
10:52อะไรที่เกี่ยวกับตัวเลข ฉันก็ต้องดูหมดนั่นแหละ
10:56หรือมีอะไรปิดบาง
10:58ถึงให้พระยาจะของลงอยากฉันดูไม่ได้
11:25นักออน
11:28นักออน
11:30ฮะ
11:34สุดนะ
11:38เข้ามาอารวาดเปิดเผยท่าแท้ถึงที่นี่
11:41ไม่กลัวแฟนสุดที่รับมาเห็นหรอ
11:44เอกไม่อยู่ลง ฉันจะกลัวทำไม
11:47แล้วเธอรู้ได้ยังไงว่าคุณเอกไม่อยู่ลง
11:50ก็มีขน
11:55ว่าแต่แกเธอใช้มาณยาเริ่มไหน
12:02ถึงทำให้เอกย้อง ให้แกมาทำงานในลงได้ฮะ
12:06ผู้หญิงอย่างฉัน ไม่จำเป็นต้องใช้มาณยาเหมือนเธอเหรอ
12:10ฉันมีสีห sections cupcake
12:11มีสินที่เรียกว่า สมอง
12:13นักออน
12:14แก่ดาฉันไม่มีสมองแล้ว entrepreneur
12:15หรอ
12:1669
12:17วันนี้แหละ ฉันจะตกแกให้ได้
12:20คุณเอกมาแล้วหรือครับคุณเか
12:22มีน
12:37มีน
12:42ก็เป็นไรของเธอ
12:43มีน
12:44เอ๊ก..เอ๊กทำละมีนด้วยค่ะ
12:47มีนเจ็บไปหมดทั้งตัวเลยเอ๊ก
12:50คุณทำอะไรมีนะ
12:52ฉันยังไม่ได้ทำอะไรเลย
12:54ขอตกฉัน แถมยังถึงหัวฉัน
12:57ฉันแค่มาเยี่ยมเยี่ยนเอกตามประสา
12:59เธอไม่เห็นต้องลมไม้ ลมมือกับฉันเลย
13:02เฮ้ย...ฉันเยี่ยนะทำร้ายเธอ
13:05ตลกแล้ว
13:07มีแต่เธอนั่นแหละที่ทำร้ายตัวเอง
13:09นี่คุณดูละครมากเกินไปหรือเปล่า
13:11จะมีคนสติดีที่ไหน
13:13เขาทำร้ายร่างกายตัวเอง
13:14กลับกายตัวเอง แล้วโยนความพิ้นให้คนอื่น
13:18กลับบ้านไหม
13:19แต่ฉัน
13:20ขอบอกให้กลับ
13:30โอ้ย เองค่ะ
13:33มีนเจ็บมากเลยค่ะ
13:37มีนกลัวค่ะเอง
13:45ค่อยๆเดินนะครับ
13:49เดี๋ยวมีนนั่งพักตรงนี้ก่อนนะ
13:51ท่ะ
13:53ค่อยนั่งนะ
14:00ขอบคุณนะคะเอง
14:02งานที่ลงก็เยอะอยู่แล้ว เองยังต้องเสียเวลามาส่งมีนอีก
14:06มีนครับ
14:07ผมไม่เคยคิดเลยนะครับ ว่าการที่มาส่งมีนคือเรื่องเสียเวลา
14:11ก็ใครจะเป็นรู้หรือคะ
14:15เอ็ดเพิ่งกลับจากฮนิมูล
14:17แถมยังให้นิราออนมาทำงานที่ลงอีก
14:19ถ้าผมเปลี่ยนไป
14:22ผมคงไม่มานั่งอยู่ตรงนี้ก็มีนหรอก
14:24ว่าแต่...
14:28มีนรู้ได้ยังไงครับ
14:30ว่านิราออนทำงานที่ลง
14:32ก็...
14:35มีนก็เดาๆนะคะ
14:37มีนเห็นนิราออนมายุ่งวุ่นวายกับเอกสารมิโตเ mano
14:40มีนไม่น่ามารู้ด้วยตัวเองเลย
14:43คือผมกะว่าว่านี้ผมทำงานเสร็จ
14:45ผมจะมาบอกเรื่องนี้กẠpadban
14:47ทำไมต้องให้ผู้หญิงคนนั้นมาทำงานที่ลงด้วยหรือคะ
14:52ผมไม่อยากให้มาเลยครับ
14:54แต่คุณย่าให้มา
14:55เพอข้าวที่олงผมกวดราคาสินค้า
14:58ยังได้ย Innov息 เรื่อยเรื่อย
15:02ก็จะเป็นใครปล่อยข่าวไปได้ล่ะคะ ถ้าไม่ใช่นีร่าออน คงอยากจะกลั่งแก้งเอง
15:12ผมก็คิดไปที่มีนคิดน่ะแล้วครับ
15:32boom
15:34งุคงิดอะไร ตัว
15:47กุณ sucking somebody at บ้ายมาหรอก
15:50ไม่ได้งุคงิดเรื่องที่โดนว่านะ
15:52แต่งุคงuinกุยรกุยดที่ทำไมตล้านั้นทึงได้สื่อก commitments
15:54วันนี้อ้นไปที่ลงมาเจอไว้มีนา
15:56言่呀 อย่น้านиваем
15:58ทัพท้ายนอ оноちょมีแก่งสุดสุด
16:00kommaน
16:02แล้วที่นามโอโหนะ คือตอนนั่นดันเชื่อ ทางไรทางตะหว่าใส่ออน
16:12แกก็เลยมาหาพี่เพื่อบนสินะ
16:17ไม่เชิง แค่ไม่มีที่ให้ระบาย
16:25แต่อันที่จริง ออนมีเรื่องรบกวน อยากจะให้พี่ช่วยนั่นแหละ
16:32เรื่องอะไร
16:42กลับมาแล้วเหรอ นั่นตัวดี
16:44กล้าดียังไง ถึงไปทำร้ายหนูมีนเขา ห้า
16:48กล้าดียังไง คุณแม่ครับ
16:50ปลดแม่ อีกปลดแม่ อย่าทำแบบนี้เลยครับ
16:53กล้าดียังไง ไปดูบัญชีมา
17:04รู้แล้วใช่ไหมว่าผมไม่ได้กดราคาสินค้า
17:07ค่ะ ฉันรู้แล้วว่าคุณไม่ได้กดราคา
17:10เงินก็ขอโทษผมมา
17:13เป็นเพราะคุณ ชาวบ้านอีกหลายคนถึงเสียโอกาสจะขาวรือมั่วๆ
17:19ฉันขอโทษค่ะ
17:22ในเมื่อเป็นอย่างนี้แล้ว
17:24หวังว่าคงจะไม่กล้าเสนอหน้าไปที่ลงอีกนะ
17:27ค่ะ ออนจะไม่ไป
17:30เกิดอะไรขึ้น
17:32ทำไมหนูออนถึงจะไม่ไปลง
17:34อาว ทำไมถึงได้ถอดใจสะละ
17:45ตอนนี้ก็เหลือแค่ที่ลงเท่านั้นนะ
17:48ที่จะทำให้หนูออนได้ใกล้ชิดกับตัวเอก
17:51เปล่าค่ะ ออนไม่ได้ถอดใจ
17:54แต่ออนกำลังสงสัย
17:56เพราะว่าฉะวินผู้ช่วยของคุณเอก
18:00กำลังโกงเงินที่ลงค่ะ
18:04เดี๋ยวๆๆ
18:06ถ้าอย่างนี้แล้วเราก็
18:08หนูออนยิ่งควรที่จะต้องอยู่ที่ลงไม่ได้
18:11ไม่ได้ค่ะ
18:13ถ้าออนไป ฉะวินจะต้องระวังตัวมากขึ้นแน่ๆ
18:16เพราะแบบนี้ออนเลยต้องถอยออกมาเพื่อหาหลักฐาน
18:20จะได้จับให้ได้คาหนังคาเขา
18:23เขาจะได้โกงเงินต่อไม่ได้ค่ะ
18:27แบบนี้นี่เอง
18:36คุณความนะ
19:06ผู้ช่วย?
19:08คนที่เราหาก้พ tongไปไขยด้วยน่ะหรอ?
19:11ใช่
19:12ออนว่าเขาคือคนที่กดราคาสินค้าโดยที่คุณเองไม่รู้
19:17และที่สัมพัณฑ์
19:19ออนว่ามีนาก็เหมือนจะมีส่วنเกี่ยวห้องกับเรื่องนี้ด้วย
19:22มีนานี่เหรือนนะ?
19:25แล้วทำไมทุกคิดแบบนั้น?
19:27ออนว่าสองคนนี้ดูสนิตกันแตก-แบบ
19:30หลายอย่างที่มีนาไม่น่ารู้กลับรู้
19:34เพราะอย่างนี้อ่อนเลยสงสัยไว้ก่อน
19:50ทำไมถึงไม่รู้จักพอสักทีนะมีนา
20:01วันนี้ผลผลิตเยอะเลยนะป่ะ
20:05สองใบเลยนะ
20:12ให้อีกสอง
20:15อารุมด้วย
20:34ขอโทษนะครับ
20:49ขอโทษนะครับ
20:51ขอโทษครับ
20:52ขอโทษครับ
20:53ขอโทษนะครับ
20:55ขอโทษครับ
20:57ขอโทษครับ
20:59ขอโทษครับ
21:00เอ่อ
21:01ผมขอดูบายเต็ดหน่อยได้ไหมครับ
21:06ขอดูหน่อยได้ไหมครับ
21:07ขอโทษครับ
21:08ขอโทษครับ
21:09ขอโทษครับ
21:10ขอโทษครับ
21:11ขอโทษครับ
21:12ขอโทษครับ
21:13ขอโทษครับ
21:14โทษครับ
21:16ขอโทษครับ
21:18ขอโทษครับ
21:20ขอโทษครับ
21:22ขอโทษครับ
21:23ขอโทษครับ
21:24ขอโทษครับ
21:39นู้ออนดูยังไงว่ว่าผู้ช่วยของแต่เอก overcoming
21:40ก็ล Есть
21:41leave торศครับ
21:42เขาเป็นคนลงบัญธีเองนะ
21:46ตัวเลขที่เขียนลงบนบายเศตของคนที่เอามาขาย
21:49กับตัวเลขที่อยู่ในก็ปปี้บายเศต
21:51เป็นคนละตัวกันค่ะ คุณย่า
21:53นี่ไงคะ
21:57คุณย่าดูวันที่ดูเลขบายเศต
21:59มันเป็นวันและเลขเดียวกันค่ะ
22:01แต่ยอดเงินที่เขียนไม่ตรงกัน
22:03เออ...จริงด้วย
22:08ออนคิดว่าชวินด์น่าจะเขียนหน้าบายเศต
22:12ถูกกฎ ราคาค่ะ
22:14ส่วนตัวก็ปิปบลอ physics ก็คงจะหาอะไรมารอง ไม่ให้ครบอันดสิ
22:19แล้วค่อยเขียนซ้ำในราคาที่คุณเอกจ้า
22:22เงินส่วนตังก็มูบนิบเอาไว้
22:24ทำให้ยอดตรงกับที่คุณเอก touchesลง uma Gaika
22:27พวกว่าตาเอกจ่ายเงินตามจริง
22:30แต่เงินที่จ่ายไป ถึงชumm 완벽 conf半 ml
22:33ไอ้...แบบนี้เอง ตัว Resources ถึงได้เข้าใจ
22:36ใส่ว่าต่อเอกนะกดราคา
22:42ค่ะ อ่อนเข้าใจผิดเอง
22:47ผู้ช่วยต่อเอกคนนี้ มันไว้ใจไม่ได้จริง ๆ เลย
22:52ไม่รู้ว่าต่อเอกไปได้มาจากไหน
23:06ได้เยอะกว่าที่คิด
23:17โชคดีที่คุณอร์ไม่ทำบัญชีแล้วนะครับ
23:19แถมคุณเอกกระมูลแต่ลงของ รับของเองสะบ่อย
23:22ผมก็เลยหาเงินได้จากชาวบ้านที่ของขายที่ลงแบบสะดูกเลยครับ
23:27อืม
23:30แต่ก็ระวังมาหน่อยนะ
23:31ข่าวเข้าถึงหูเอกบ่อย ๆ จะพานสงสัยเราได้
23:36ได้ครับ ผมจะระวังตัวให้มากขึ้น
23:49ลืมอะไรอีกล่ะ
23:59มาที่นี่ทำไม
24:01ฉันจะมาถาม
24:02ว่าทำไมเธอถึงต้องโกงเงินคุณเอกกระพบด้วย
24:05เงินที่พ่อเธอมีใช้ทั้งชาติก็ไม่หมด
24:11แล้วน่าจะมายุ่งอะไรด้วย
24:13ยังไงในอนาคตฉันกับเอกก็ต้องแต่งงานกัน
24:16ฉันก็แค่เอาเงินว่าที่ผัวมาใช้ก่อน
24:19ผิดตรงไหน
24:20เธอนี่มันเสมอต้นเสมอปลายจริงๆเลยนะ
24:26รู้ก็ดี
24:29ต่อให้ฉันไม่พูดเรื่องเราสองคมว่าเป็นผัวเมียกัน
24:33แต่ถ้าเรื่องที่เธอกลงเงิน
24:35รู้ถึงหูคุณเอกกระพบแล้วก็
24:37เธอเตรียมตัวดนเช็คบินได้เลย
24:39ฉันมั่นใจว่าน้องเขยฉันคงไม่ง่ว่าเหมือนฉัน
24:42ที่จะยอมให้เธอปอกล่องแล้วก็เช็ดทิ้ง
24:57ฉันไม่มีหวันยอมให้เอกจับได้หรอกนะ
25:04ของช้าววันนี้ครับคุณเอก
25:09ขอบใจมาก
25:22ผมบอกไม่ให้มาแล้วจะมาทำไม
25:26คุณยาให้เอาอาหารกังวันมาให้
25:29ว่าไว้ตรงนั้นล่ะ
25:39คุณ
25:40เฮ้ย
25:41เฮ้ย
25:42เฮ้ย
25:43เฮ้ย
25:44เฮ้ย
25:45เฮ้ย
25:46เฮ้ย
25:47เฮ้ย
25:48เฮ้ย
25:49เฮ้ย
25:50อะไรของคุณนี่ทำไมชุ่มสร้างแบบนี้
25:52เฮ้ย
25:53เฮ้ย
25:54เฮ้ย
25:55- คุณ- เฮ้ย- อะไรของคุณเนี่ย ทำไมชุ่มสร้างแบบนี้
26:05โอ้ย รอหมดเลยอ่ะ
26:07คือฉันตั้งใจจะมาวางไว้ที่โตให้คุณนะ แต่คุณหันมาชนซะก่อน
26:11คุณรีบไปร้างก่อนป่ะ
26:13โอ้ย
26:25โอ้ย
26:39คุณทำอะไรอ่ะ
26:43ฉันก็กำลังจับคนโกงให้คุณไง
26:45ใครโกง คุณอยากมาพูดจาม่ว่าๆ
26:49ฉันไม่ได้พูดม่ว่าๆ
26:53คุณกำลังถูกฉันวินโกงเงินแล้วล่ะ
26:55แล้วไหนหลักฐาน
26:57นี่ไงล่ะ หลักฐาน
27:11โอ้ย ตายแล้ว
27:13อย่าบอกนะว่าป่อ
27:15ทำไงดีอ่ะ
27:19ทำไมทำแบบนี้ล่ะวิน
27:21ทำแบบนี้ล่ะวิน
27:25ถามไปก็เท่านั้น
27:27แจ้งตำหลวดจับไปนะสิ
27:29อย่าแจ้งตำหลวดเลยนะครับ
27:31ผมขอร้องแล้วครับ คุณนาย คุณเหครับ
27:33อย่าแจ้งตำหลวดเลยนะครับ
27:35ทำไปทำไม
27:39ที่ผมทำไป
27:41ก็เพราะ
27:43ฉันรู้ว่าพ่อนายป่วย
27:45แต่ต้องทำกันถึงธนาดนี้เลยเหรอฮะ
27:47ไอ้จริกโกง
27:49ทำไมทำแบบนี้
27:51ทำไมทำแบบนี้
27:53ทำไมทำแบบนี้
27:55เรา
27:57นี่
27:59ขอโค์ jurisdưởngจริงๆ นะครับ
28:17ใจพอได้ไงคะเอง
28:19มินเป็นคน เอาใจeninำชวินให้กับเอ็ก
28:21แต่เขากลับมาทำแบบนี้
28:23ไม่เป็นไรมิน
28:25ไม่เป็นไรมีร์ ผมไม่ถือสา
28:28ไม่ถือสาไม่ได้นะเอ็ก
28:30เอ็กจะปล่อยเจ้าคนนี้ไปเฉยๆแบบนี้ไม่ได้น่ะ
28:36ฉันจะไม่เอาเรื่องนาย
28:38แต่ฉันคงให้นายทำงานที่ลงของฉันต่อไปไม่ได้
28:44โดยขึ้น
28:46ไป
28:47โอ้ย
28:55มีนขอโทษนะคะเอก
28:58ที่มีนแนะนำชวินให้เอก
29:00มีนไม่คิดเลยค่ะว่าเขาจะเป็นคนแบบนี้
29:04ไม่เป็นไรนะมีน ไม่ต้องคิดมาก
29:08แต่มีนรู้สึกไม่ดีเนี่ยคะ
29:10เอาจริงๆก่อนหน้านี้ชวินไม่เคยมีปัญหาเลยนะคะ
29:13ยิ่งพอมีนรู้ว่าพ่อเขาป่วย
29:16มีนก็ยิ่งส่งสาร
29:17แล้วพ่อมีนเห็นว่าเอกอยากได้ผู้ช่วย
29:20มีนก็รีบฝากงานให้
29:26ไม่เป็นไร มีนไม่รู้ ไม่ผิดหรอก
29:33หนูอ่อน ย่าว่าต่อไปนี้นะ ย่าจะต้องทำกับข้าวมีเมนูปลา ให้แต่เอ็กได้กินเยอะเยอะเนอะ
29:43ไปสองหน้าเก่งนักนะ
29:46นี่เอ็ก ย่าไม่เข้าใจเลย ทำไมนะฮะ
29:50เอ็กถึงดูไม่ออกสักทีก็ไม่รู้
29:55เอ็กน่ะเอ็ก ทำไมถึงนี่ปล่อยเจ้าชวินไปได้ง่ายง่าย
29:57เรานี่เป็นคนใจอ่อนแบบนี้
29:58ช่างเขาเดี๋ยวครับคุณย่า ยังไงเขาก็ออกไปแล้ว
30:01ออนขอตัวก่อนนะคะ จ้ะ
30:05ทำไมถึงนี่ปล่อยเจ้าชวินไปได้ง่ายง่าย
30:07เรานี่เป็นคนใจอ่อนแบบนี้
30:11ช่างเขาเดี๋ยวครับคุณย่า ยังไงเขาก็ออกไปแล้ว
30:15ออนขอตัวก่อนนะคะ
30:20แล้วทีนี้จะทำยังไงต่อ
30:22งานก็ไม่ใช่น้อยน้อยนะ
30:24แล้วใครจะมาช่วย
30:26หรือว่าเองที่จะให้หนูออนเข้ามา
30:28งั้นผมขอยืมตัวเมงไม่ก่อนแล้วกันนะครับ
30:30จนกว่าผมจะหาผู้ช่วยคนใหม่ที่ไว้ใจได้
30:34ตามใจ
30:36นั่นบอกแมงมันเองก็แล้วกัน
30:50อย่าลืมนะ
30:52ต้องขอบคุณหนูออน เข้าด้วยนะ
30:54ที่เขาช่วยจogr kommenกลมให้
31:01โอเค
31:03เราไม่รมกวนเวลาของประหลัดอำเพรณ์นุมหล่อแล้ว
31:05เอาแล้ว ไว้คุยกันนะชิน
31:09บ๊ายบาย
31:17คุณ
31:19มาไม่ให้ซูมให้เสียง
31:21ถ้าผมมาให้ซูมให้เสียง
31:23ผมจะรู้ได้ไงว่าคุณคุยอยู่กับใคร
31:28คุณมีอะไรกับฉันเหรอ
31:30คือผมอยากจะมา
31:38ขอบคุณ
31:40ห้ะ คุณพูดว่าอะไรนะ
31:42ฉันไม่ค่อยได้ยิน
31:46คือผมบอกว่าผมอยากจะขอบคุณ
31:50ที่คุณช่วยจับคนโกให้ผม
31:56ไม่เป็นไร
31:58ไม่ต้องทราบซึงมากนักหรอก
32:04ที่ฉันทำไป
32:06ฉันก็ไม่ได้หวังคำขอบคุณอะไรจากคุณนักหรอกนะ
32:10แต่ฉันไม่อยากให้ใครต้องมาเจอในแบบที่ฉันเจอ
32:14ตอนที่เอาเข้าโพทไปขายที่ลงคุณ
32:16แล้วโดนกดราคา
32:18ก็เท่านั้นเอง
32:20เท่านั้นเอง
32:22ชาวสวนชาวไร่
32:26กว่าที่จะปลูกอะไรขึ้นมาสักอย่าง
32:28มันไม่ใช่เรื่องง่ายๆเลยนะ
32:30ทั้งต้องดูแลรถน้ำใส่ปุ่ย
32:34เพื่อให้ได้ผลผลิตที่ดี
32:36คือให้ไปผลผลิตที่ดี
32:39ต้องอาบเงิอะต่างน้ำไม่รู้เท่าไหร่
32:42ถ้าจะต้องมาถูกกตราคาอีก
32:46เขจะเอากำลังใจจากไหนไปทำต่อ
32:50ใช่
32:54ผมก็คิดแบบนั้นแหละ
32:56ผมนึงต้องการให้ลงของผมให้ราคาดีที่สุดในพื้นที่
33:00ก็ได้ช่วยเหลือชาวสวนชาวไล่
33:03ให้เขามั่นใจว่าเขาขายผลผลิปได้
33:06แล้วก็ได้ราคาติดอยู่ที่ทำที่สุด
33:08เรื่องที่ฉันหาว่าคุณกฎราคา
33:13ฉันขอโทษนะ
33:15ตอนนั้นฉันมีปัญหาหลายอย่างจริงๆ
33:22เลยผูกใจเจ็บพร้อยทำให้ลงคุณเสียอาหาย
33:31ไม่เป็นไรหรอก
33:32ฉันมาเดี๋ยวคุณ
33:34ตอนนี้คุณก็สำนึกผิดแล้ว
33:37อีกอย่าง
33:38คุณยังช่วยจับคนที่โกงให้ผมด้วย
33:57รออีกนิดนะเฮีย
34:00เดี๋ยวก็ได้กลับเมื่อเกิดแล้ว
34:02อีกนิดแล้ว
34:04ไม่ใช่เงินเคยฝัน
34:08เป็นเพียงคนที่ฉันต้องมาชิดไล
34:14อยู่กันไปวันนั้นก็รักกัน
34:18เอาไปซะ แล้วก็ปิดปากให้มิด
34:25อย่าทำอะไรให้โดนจับได้สำสองละ
34:27ขอบคุณมากครับคุณมีน
34:29แล้วก็ต้องขอโทษด้วยจริงๆ
34:31ผมไม่คิดว่านั้นนั้นจะเข้ามายุ่ง
34:33จนทำให้โดนจับได้แบบนี้
34:35อืม
34:37ไว้เดี๋ยวพ่อกลับมาแล้ว
34:39ฉันจะให้พ่อหางานใหม่ให้
34:46ระหว่างนี้ก็ทำตัวสมบเสงเงียมหน่อยแล้วกัน
34:49ได้ครับคุณมีน
34:51แบบนี้หนังอ่อนมันก็ได้หน้าน่ะสิ
35:00สิ่งเว้ย
35:05น่าละเรื่นฉันน่ะยะ
35:21คิดว่าจับคนโกงที่ลงแล้วจะมีความดีความชอบ
35:26จนรูปชายฉันยอมกินข้าวในปินโตเนี่ยหรอ
35:29ฝันไปเธอ
35:30ก็ต้องรอดูนะคะคุณแม่
35:34ว่าสามีของออนเนี่ยจะกินหรือไม่กิน
35:37ไม่ต้องมาคิดโต
35:39หน้า greetingsจะไม่อยากมอง
35:41จ๊า suppression ก็ก็ว่าสามี
35:43ในเมื่อมีทะเบียนสมรศ
35:45ทำไมถึงจะเรียกไม่ได้หรอคะ
35:52อนขอตัวนะคะ
35:53และถ้าสามีของออนคิดๆไม่กินข้าวในปินโตนี้
35:56ออนจะรีบกลับมาแจ้งให้สาบค่ะ
35:59หนักออน
36:03เฮ้ย
36:27เฮ้ย
36:28เก้าครนีเอง bitteครับ
36:29เรียกษchlag幫ชาวบ้าน คนที่เคยโดนชวิทรนะ
36:31กวดราคามาแล้วส่วนต่างนี้คุณจะได้ขึ้นไปครับ
36:34Hä ? ส่วนต่าง
36:36มันไม่ใช่จำนวนเงินน้อยๆ เลยนะ
36:39ก่อนแน่อยแหละครับ
36:40แต่คุณเอง ยนยันต้องจ่ายถืนชาวบ้านไป ครับ
36:45เอาว ! อ่า เราประหมดแล้วนะ
36:48เออ セนท์กับ... ละ สังกันล่ะ
36:49เฮ้ย อังดีเช็นดี
36:51ครับ หรับ
36:52หรือ ตาขนาด
36:55เป็นคนดีเหมือนกัน มันมีมาก
36:57ฉันเอาข้าวมาส่ง
37:03ขอบคุณ
37:07ฉันรู้มาจากพี่เมงว่า
37:09คุณยอมพืนเงินให้ชาวบ้านหมดเลยหรอ
37:11และคุณทำแบบนี้ไม่กลัวขาดคุณเหรอ
37:15เป้าหมายของการเปิดโลง 언องผม
37:17คือให้ราคายอยุ่ entrenมีที่สุดต้องเหรอ
37:43หล่อยข่าวจนคนไม่มาลงคุณอยู่พักหนึ่งกันแล้วกัน
37:46ตามนั้น
37:48ถือเศรกว่าผมถามแล้วนะ
37:50อืม
37:51แล้ว...
37:53แบบนี้...
37:54ชวินก็หลอยตัวนะสิ
37:56เป็นคนทำผิด
37:57แต่ไม่ต้องรับพิชชอบอะไรเลย
37:59ฉันก็ถือคุณ
38:02ถือเศรกว่า...
38:03ผมช่วยพ่อเขา
38:05สนใจ
38:14อักน้อยที่ดู
38:35เอ่อ แม่อร่อยเหรอคุณ
38:39อร่อย
38:45ฉันแจ่น้ำให้
38:57ดูอะไรอยู่ข้าคุณแม่ แม่
39:00ยิ้มน้อย ยิ้มใหญ่เชื่อ
39:05diesemliga
39:09ฟิติ$н
39:12เปล่ruffอ wiig
39:16วันนี้มันคงเป็นวันดี Odon
39:23สุขกันเจ้าเรา สุขกันเจ้าเรา
39:28สุขกันเจ้าเรา
39:30สุข สุข สุข
39:35กลับอยู่แบบนี้ไม่ได้แล้ว
39:40กลับเองได้ใช่มั้ยคุณ
39:45ได้สิ
39:46ฉันมาฉันยังมาเองเลย
39:48ทำไมจะกลับเองไม่ได้
39:49กันเจอกันดีบ้านนะ
39:51ช่วยยายหน่อยนะ 念εις ๆ слesserยายซื้อหน่อย
40:08見て พี่โรงไม่ซื้อจริง น university
40:18นะ ยายเจอเงิน еслиuito ได้ жรuratroffen
40:21ให้หลานกิน หลานไม่สบายนะลูก
40:24มาแล้วน่ะ
40:28machジ้าändern
40:30ผักยายน่ากินมาก
40:31ถ้าเอาไปทำเท่าข้าวเนี่ย
40:33คงอร宗
40:40หนูไม่มีแบ้งย้อยหรอ อยากไม่มีท้อนน่ะ
40:43ไม่เป็นไร jadiยาย หรับไปเธอนะจ้ะ
40:46เสร็จแล้วเนี่ย พาหลานไปหาหมอ
40:50หาซื้ออะไรอร่อย อร่อยให้หลานกิน
40:52ยิ่งไม่สบายเนี่ย ต้องยิ่งกินข้าวเยอะ ๆ นะจ๊ะ
40:55อ๋อ ยายไม่ต้องไว้หนูหรอกจ๊ะ
40:59เดี๋ยวนารงจะกินหัวหนูเปล่า ๆ
41:01ขอให้เจริญเจริญนะลูกนะ
41:09ได้เมนูเย็นนี้ละ
41:14บินครับ คุณเอง
41:15ขําใจมาก
41:20มีอะไรอีกไว้ มิง
41:21คือ มิงแค่รู้สึกว่า คุณเองมีโชคดี จริง ๆ
41:22ที่ได้แต่งายabor Buddh ใจยังคุณอ้อ นะครับ
41:25เพราะในของแกไว้ว יะมิง
41:30คือนี้ครับ
41:32คื Symphony มาขายผักส่วน กลัวที่ลงครับ
41:34แบบที่ถูกลงครับ
41:35แม้ล งเรา Phys ไม่รับซื้ar ของแบบนั้นครับ
41:36แต่คุณอ้อน Exactly
41:38murah
41:40คือ explaining
41:41Minecraft
41:42แถมให้เงินสองทันบาททางละติดผักนั้นราคอนี้กับายะครับ
41:47โชคดีหรือโชครายกันแน่
41:48ใช้เงินสองพันบาทซื้อขออนี้กับกtle
41:51อ, คือ 웬นี้ครับ
41:53หลานยายแกป memoir. คุณออนเลยให้เงินในหาหมอ
41:56บอกว่าไปซื้อขออนุ่อยอร่อย
41:58บอกยิ่งป memoir ต้องยิ่งกลิทเยอะครับ
42:03อเกม Dir ครับ
42:05พอพูดถึงคุณป回 cocaine
42:06มิ้งนึกได้ประดีเลยครับ
42:07คือมีเชาบ้านเนี่ยมาถามหาชวิน
42:09ว่าหายไปไหนแล้วครับ
42:11มิ้งก็บอกว่าราออกไปดูแลพ่อที่กลัวอยู่นะครับ
42:14เขาแปดใจไยเลยครับ
42:16เขาบอกว่า
42:17พ่อชวินเนี่ย ตายไปตั้งนาแล้วครับ
42:21จริงหรอ ครับ
42:25อือ ครับ
42:32เอาจริงๆ ก่อนหน้านี้ชวินไม่เคยมีปัญหาเลยนะคะ
42:36ยิ่งพอมีนรู้ว่าพ่อเขาป่วย มีนก็ยิ่งส่งสาร
42:39แล้วพอมีนเห็นว่าเอกอยากได้ให้ผู้ช่วย
42:42มีนก็รีบฝากงานให้
42:44ไม่คิดเลยค่ะ ว่าเขาจะมาโกงกันแบบนี้
42:49ถ้าไม่มีหนึ่งพูดแบบนั้น
42:55ขำลังเกี่ยดฉันมากนะค่ะ
42:57ก็มาทำทุกอย่างให้มันตบเธอ
42:59ได้
43:00คนที่จะหาเรื่อง ฉันว่าได้จะเป็นคุณออกของแกมากกว่า
43:05โอ้ย ขอโทษนะ
43:10ห้ามน้องพูดหญิงคนนี้มันเยียบที่บ้านของฉันอย่างเด็กค่ะ
43:15ถ้าหากว่าท้องอยู่แล้วก็คงแท้งไปเอา
43:18เฮ้ย ทำไมทำกับหนูมีเขาแบบนั้นแหละลูก
43:22ว้ายสะเทศ
43:23ผมจะหาเงินใช้ให้คุณย่าอีก
43:25คิดว่าผมทำเลยค่ะ
43:30กับเธอที่รอจนวันนี้
43:33ที่ถ้าฉันมีกันกิดสำหรับ
43:37ฉันชอบดีที่ฉันได้เป็นคนดักเธอ
43:43หวานที่ไม่สายกันไป
43:49เธอคนเดียวทั้งหัวใจ
43:54เธอคนเดียวทั้งหัวใจ