- 3 months ago
Category
📺
TVTranscript
00:00ไม่ต้องคนในใจ ไม่ใช่เงินเคยฟัน
00:24เป็นเพียงคนที่ฉันต้องมาชิดไกล
00:31อยู่กันไปวันนึงก็รักกัน มันเป็นจริงไม่เคยได้
00:39ลงเลยตอนสุดท้าย คงต้องแย่กัน
00:45ไม่รู้สึก ว่ารักเธอลายตอนไหน
00:52ลูกก็วังที่ใจทั้งใจมีแพ่เธอ
00:59กำลังรักเธอที่ใจฉันคว่ายกว่า
01:03อยู่ใกล้แค่ตามมาสุดมา
01:06ฉันชอบดิที่รู้ตัวเองเมาะรักเธอ
01:13วันที่มีสายกันไป
01:17เธอคนเดียวทั้งตัวใจ
01:24โสงความีก็ไม่ไปนอน เรียกรองความสนใจ
01:39แต่ผมฉันเป็นต้องทำแบบนี้
01:41เพื่ออาพกับตัวคุณเอง
01:43ซิ้งที่สักซื้อได้แล้วครับ
01:45แต่มีนอยากให้รันช่วยสอนงานมีนได้ไหม
01:48น่าอะไร แชนไปด้วยน่าลายมาออน
01:51มาออน ปล่อยแค่เรียบผม แล้ว
01:54อย่านะ หยุดได้แล้วคุณเองกับผม
01:57เขาไม่ได้ทำอะไรออนสิ่งไหม
01:59ปากคุณแต่นี่
02:01คุณไม่ได้
02:19รันก็รู้อยู่แก่ใจว่ามีนเป็นเมียรัน
02:22ส่วนเอกก็เป็นสามีของน้องสาวรัน
02:26ทุกวันนี้เอกก็ตีตัวออกหางมีน
02:30คงคิดจะจริงจังกับเมียตัวเอง
02:33มีนไม่อยากเป็นคนไรค่าที่ถูกเขียทิ้ง
02:41มีนอยากเริ่มต้นใหม่
02:43และมีอนาคตกับคนที่รักมีนจริง
02:56มีเรื่องอะไรละเปล่าค่ะพี่ลัน
02:58ทำไมดูเหมือนจัง
03:01ปลาดได้
03:03พี่ค่ะก็แค่ก็คิดอะไรเป็นเรื่อยเปลือ
03:05นี่
03:06คิดว่าคิดเรื่อยเปลือมีว่าต False ตacy cast
03:09หูiving
03:15รีบดื่มน้ำกลบเกือนแก่
03:19เป็นไ
03:25enter
03:26ถ้าถามพี่ตอนนี้ พี่คงยังตอบอะไรไม่ได้หรอก
03:32มันเร็วไปเลย
03:34อีกยาง พอศึกษาก็ไปเรื่อยๆ ตานอาจจะเห็นว่าพี่นคนน่าเบื่อก็ได้
03:46พี่รันยังไม่ตอบก็ไม่เป็นไรค่ะ
03:50แต่ตานบอกพี่รันไว้ก่อนเลยนะ
03:52ว่าตานจะไม่มีวันยอมแพ้ แล้วตานจะนุกจนกว่าพี่จะใจอ่อน
04:01กินเยอะๆค่ะ
04:05กินเยอะๆเลย
04:22คุณกลับมาแล้วเหรอ
04:28ถ้ายังไม่กลับจะเห็นเหรอ
04:31คุณกลับมาแล้วเหรอ
04:43ถ้ายังไม่กลับจะเห็นเหรอ
04:45แล้วคุณกินอะไรเมื่อยัง หิวไหมเดี๋ยวฉันไปทำมาให้
04:51ป่าผมเจ็บ ผมกินอะไรไม่ถนัด ไม่อยากกิน
04:55ผมกินอะไรไม่ถนัด ไม่อยากกิน
05:18คือนี่ผมไม่นอนข้องอาม
05:20อ้าว ไหนบอกว่าแปกกลิ่นแล้วนอนไม่หลับไง
05:24ก็ผม
05:27คุณทำอะไรของคุณเนี่ย
05:31คุณอยากจะไปนอนที่ไหนก็ตามใจคุณเธอ
05:35แต่ว่าทายาก่อนได้ไหม
05:48เซ็บไหม
05:49เซ็บไหม
06:19คุณสิ่งน้าง
06:21เก็บไหม
06:25ตร hอม
06:27คุณสิ่งนี้
06:31เซ็บไหม
06:33ตัวของจังคงเธอมาแล้ว
06:38ตรงนี้ ต้องใช้กัน
06:41ตรงนี้เทียวกัน 달�ก
06:45ตรงนี้...
06:49ตรงนี้entaไม่มี ถูกเวลา
06:52ตรงนี้ได้?
06:56มีอะไรเหรอ
07:02กลับเข้าเมื่อกังวัน ฉันไม่ได้เป็นคนทำนะ
07:06ฉันบอกเอาไว้ เพื่อคุณเขาใจผิดหาว่าฉันใส่ยาปุกเซ็ค
07:11ผมไม่ได้ว่าอะไรคุณเลย
07:14ฉันเถอะ ถ้าคุณจะไปนอนห้องพี่อามก็ปิดไฟให้ฉันด้วยแล้วกัน
07:20ถ้าคุณจะไปนอนห้องพี่อามก็ปิดไฟให้ฉันด้วยแล้วกัน
07:50ไม่ต้องคุณในใจ ไม่ใช่เงินเคยฟัน
07:56เป็นเพียงคนที่ฉันต้องมาชิดไหล
08:04ไม่ต้องคุณในใจ ไม่ใช่เงินเคยฟัน
08:10เป็นเพียงคนที่ฉันต้องมาชิดไหล
08:24อยู่กันไปวันนึงก็รักกัน มันเป็นจริงไม่เคยได้
08:30สุดท้าย คงต้องแย่กัน
08:35จนเมื่อล่างทำอะไรกับใจนี้
08:43คุณ
08:44คุณ
08:47- มอนิ้งคุณ
08:48นิ้งนึงอะไรล่ะ
08:50ไหนเมื่อคุณบอกว่าจะไปนอนห้องพี่อามไง
08:53อ่ะ เปลี่ยนใจ
08:56ลืมไปว่าผมนอนแปลกที่แปลกกี่แล้วผมนอนไม่หรับ
08:59คุณนี่มันใจโลเลชะมะ
09:02แล้วที่บอกว่าแปลกที่แปลกกินอ่ะ
09:05คุณเป็นหมา อ่ะ อ่ะ อ่ะ เป็นแมวหรือไง
09:10ถ้าพูดอึกอักขนาดนี้นะ
09:13คุณพูดเขาว่าหมามาเลยก็ได้ผมไม่โกดหรอก
09:16หง หง หง หง หง หง
09:20โอ๊ย
09:24โอ๊ย
09:30นั่นนี้คุณบอกว่าใจผมโลเล
09:32คุณเคยเข้ามาโค้นหาเรา
09:40พูดมาก
09:42โอ๊ย
09:48โอ๊ย
09:50โอ๊ย
09:52โอ๊ย
09:54โอ๊ย
09:56โอ๊ย
09:58เฮ้าระวังมี อีกว่าอยู่มี วิูกว่าอยู่ อีกว่าแล้ว
10:23ถ้าก็เบิดของเรา ตอนนี้เราดีกันแล้วนะ
10:28ครับ
10:41อย่าได้เผอใจไปเชียวนะอ่อน
10:44แกไม่มีวันลงเอ่ยกับเขาหรอก
10:46ผู้ชายเห็นแกตัวแบบนั้นน่ะ
10:58ไม่มีอะไรเหรอมีน
11:13ทำไมถึงที่ซื้อของกินมาเยอะแย่ขนาดนี้
11:16มีนรู้ว่าร่านทำกับข้าวไม่เป็น
11:20มีนก็เลยอยากให้ร่านได้กินของอร่อยๆไง
11:23ใครบอกว่าผมทำกับข้าวไม่เป็น
11:26เจียวไข่ ดาวไข่ ต้มไข่ได้
11:30ไม่เรียกว่าทำเป็นนะรัน
11:42แต่ถ้ารันไม่อยากกินของที่มีนซื้อมาให้ก็ไม่เป็นไร
11:45มีนเอาไปทิ้งก็ได้
11:47มีนต้อง มันต้องทิ้งเหรอ
11:49ผมจะกินเอง
11:51เย้ย
11:52งั้นกินเลยไหมคะรัน
11:55อืม งั้น ผมไปยิบจานมาให้นะ
12:25แน่ใจนะว่าได้ผล
12:29รับรองเลยครับคุณมีน จับมือใครดมไม่ได้แน่แน่ครับ
12:33ใหมันแน่เถอะ พลาดกันต้องกี่รอบแล้ว
12:37ไม่พลาดแน่นอนครับคุณมีน
12:39คุณมีน คุณมีน คุณมีน คุณมีน จับมือใครดมไม่ได้แน่แน่ครับ
12:43แน่ใจนะว่าได้ผล
12:45รับรองเลยครับคุณมีน จับมือใครดมไม่ได้แน่แน่ครับ
12:49แค่มันแน่เถอะ พลาดกันต้องกี่รอบแล้ว
12:53ไม่พลาดแน่นอนครับคุณมีน
12:55คนกินเข้าไปไม่มีทางรู้
12:58เพราะมันไร้รสชาติ แล้วร้อยกิน
13:00และทุกคนจะคิดว่ามันหัวใจหวายตายไปเองครับ
13:06ไปได้แล้ว
13:07ครับ
13:14เตรียมบอกหลาโลกได้เลย
13:17เอสรัก
13:23มาแล้ว
13:30มาแล้ว
13:32ขอบคุณ
13:58มีนจำได้ว่ารันชอบกิน
14:02ใช่ร้านที่เราเคยไปกินด้วยกันไหม
14:04ดีจัง ร้านจำได้ด้วย
14:07แสดงว่าของเขาอร่อยเหมือนเดิมไม่เปลี่ยน
14:15นี่ ร้านรันกินเยอะๆนะ
14:24กินสเต็คแต่ไม่กินหวายก็คงไม่ได้
14:27นี่นะ
14:32อ้าว
14:40มีนลืมหยิบที่เปิดขวนมา
14:42ทำไงดีอรัน
14:44เดี๋ยวผมลองไปดูในครัวให้ก่อนนะ
14:46เหมือนจำได้ว่าเคยมีอยู่
14:48เดี๋ยวมีนลองกันหนึ่งนะ
14:50จะมีนลองกันหนึ่งนะ
14:52ตายแล้วนะคุณทำไมยังไม่ไปลงอีก
14:54ก็ผมยังไม่มีปิ่นโตไปกินมือเที่ยง
14:58ตายแล้วนะคุณทำไมยังไม่ไปลงอีก
15:04ก็ผมยังไม่มีปิ่นโตไปกินมือเที่ยง
15:06แล้วทำไมถึงไม่บอกแม่บ้านล่ะ
15:08ฉันไปตามให้เหรอไหม
15:10ไม่ต้องแล้วคุณ
15:12ไม่มีผมก็ไม่กิน
15:14ผมก็แค่ถนหิวแล้วก็ 그걸หิวท้อมากินมือเที่ยนทีเดียว
15:25เอาแบบนั้นก็ได้
15:27ööö
15:29ое
15:31taggp
15:33และคุณจะไม่ทำให้ผมเหรอ
15:37หรอ
15:38เห็นคุณบอกจะร้อกินมือเที่ยนไม่ใช่petl
15:42ผมอยากให้คุณทำให้นี่
15:47โอเค
15:48ผมอยากกินกับข้าวฝีมือคุณ
15:51เราก็ไม่บอก
15:55พูดตรงๆก็ได้ไม่เห็นจะต้องอ้อมพร้อมเลย
15:57พูดแบบนี้แสดงว่าทำให้ผมใช่ไหม
16:02งั้นผมขอเป็นกุ้งท่อกาเทียม
16:05ไม่โรยพี่ไทยแล้วก็ไม่ใส่ผักชี
16:07งั้นคุณรอปรับนึง
16:09เดี๋ยวฉันจะรีบไปทำมาให้
16:10เฮ้ยผมรอไม่ได้แล้วผมต้องรีบไปลง
16:13คุณแม่ให้ผมดีลงนะผมจะรอ
16:40กว่าจะได้หยุดมาหาพี่ลัง
16:57หรือว่าพี่ลันพา
17:02ไม่ใช่มันพา
17:12รงเท้าใคร
17:15ไม่ใช่รงเท้าอ่อนสะหน่อย
17:26หรือว่าพี่รันพาผู้หญิงมาที่บ้าน
17:29พวกนี้มีนขอพ่อมาเลยนะ ชิ้มหน่อยสิครับรัน
18:00เอ้ย แล้วมีไม่ดื่มเหรอ
18:03อ่ะ
18:25เอ้ย ผมลืมไปเลย
18:27จะดื่มโดยโอ้ยพรให้มีนได้ยังไง
18:33แดบมีน
18:35เรื่องนี่พนันที่มีนเคยสร้างไว้
18:38จนทำให้ผมกับน้องต้องมาบ้านกับได้ไปจำน้อง
18:42ผมจะลืมเลย
18:44เพื่อให้มีนได้เริ่มต้นชีวิตใหม่
18:50ที่แท้
18:52นี่พนันทั้งหมดก็เป็นของแย่มีน่า
18:57แด่รันที่รักและให้โอกาสมีน
19:11มีนขอโทษที่มีนทำให้รันกับน้องต้องลำบาก
19:16มีนสำนึกในความผิดของตัวเองแล้ว
19:19และมีนจะทำทุกอย่างเพื่อหาเงินมาคืนรันกับน้องให้ได้
19:27พี่มีนอยากรีบหังเงินมาคืนเนี่ย
19:34ก็เพราะว่าออนจะได้อยากกับคุณในกระพบ
19:37และมีนจะได้กลับไปหาเขาใช่ไหม
19:39รันมีนบอกแล้วไงว่ามีนอยากเริ่มต้นใหม่
19:55ตอนนี้รันคือคนที่สำคัญที่สุดสำหรับมีน
20:02เพราะ皇ีนคนที่รักมีนมากที่สุด
20:05ทำไมมีนจะต้องอยากกลับไป
20:09หาคนที่ความรู้สึกเปลี่ยนไปเปลี่ยนมาแบบเอกด้วยล่ะ
20:12จะไปไหนแอร์ราณ
20:40พ่อมีนบอกว่ามีนเป็นเมียก็คิดจะชิ่งเลยเหรอ
20:51ชิ่งกับบ้านแล้ว
21:10อีกอย่าง
21:12มีเปลี่ยรังแล้วนะ
21:25อีกอย่าง
21:39มีเปลี่ยรังแล้วนะ
21:41พี่รันกับยายมีนะ
21:55เป็นผัวเมียกันกันเหรอ
21:59พี่รันกับยายมีนะ
22:01เป็นผัวเมียกันกันเหรอ
22:05ที่แท่
22:07ผู้หญิงที่อยู่ในใจพี่รันมีตะหรอก
22:11ก็คือยายมีนะ
22:13พี่รันดึงได้มีกำแพงกับเรา
22:15พี่แท่
22:17ผู้หญิงพี่อยู่ในใจพี่รันมีตะหรอก
22:19ก็คือยายมีนะ
22:23พี่รันดึงได้มีกำแพงกับเรา
22:45ก็ไม่รอมีกำความหรอก
23:13คุณจะโดย
23:29ทำไมหรอมีน
23:31กินขาวก็ยังไม่ทันหมด ไว้ก็ยังไม่ได้แต่สักอึก
23:35จุจุจะมากินหวานเลยได้ไงคะ
23:39ก็ผมอดใจไม่ไหวนี่
23:45งั้นดื่นแก้วนี้ให้หมดก่อนนะ
23:47เราเดี๋ยวมาต่อกัน
24:10งั้นดื่นแก้วนี้ให้หมดก่อนนะ
24:12เราเดี๋ยวมาต่อกัน
24:39ถ้ามันจุ เราต้องโดนยาไปด้วยแน่
24:53อยู่เพิ่งใจร้อนสิขารัน
24:58มีนขอตัวไปจัดการตัวเองก่อน
25:01แล้วเดี๋ยวมีนมานะ
25:09เยี่ยมแบบนี้
25:11เนี่ย
25:41ที่สองแล้วละมีน
26:11มีนปัดนะคะ มีนขอจัดการตัวเองก่อน
26:41มีนตัวละมี
26:45โตนที่เริ่งแล้ว
26:50เจ้าเมื่อเชือเยี่ยม
26:56ที่สุดที่สุดท้าย
27:26ใจแล้ว
27:37มีน
27:53มีที่ผมให้แกไม่ออก
27:56ผมไม่ต้องอะไรก็ไม่รู้
28:00นี่
28:17เจอด้วย
28:23เจอด้วย
28:53เจอด้วย
28:56เจอด้วย
29:23เจอด้วย
29:26เจอด้วย
29:28เจอด้วย
29:35เจอด้วย
29:37เจอด้วย
29:41ฉันมาคือ肓เราจะช่วยทำไม
29:44ไอ้แกทำไม
29:48มีน
29:50หลายมันแนไม่เข้าเรื่องจะต้องมาตาย
29:52โง่ยันวันสุดท้ายของชีวิต
29:54ไอ้นาโง่
30:00แกคิดว่าฉันจะเริ่มต้นใหม่คนอย่างแกเหรอ
30:02ไม่มีทาง
30:04ตายไปซะได้ก็ดี
30:14แกไปรอน้องแกในนาโลกกันนะ
30:20เดี๋ยวฉันจะรีบส่งมันตามไปอยู่เป็นเพื่อนแก่เอง
30:44เฮ้ย
30:52ซะลัด
30:54ซะลัด
31:10หน้า
31:14สานท List
31:28ในเนี้ย
31:30ันนี้
31:34ถ่เนским
31:36ถ่ัย
31:39รับเฑสดี
31:42กลับกลับกลับ
32:12กลับกลับกลับกลับ
32:42กลับกลับกลับ
33:12กลับกลับกลับ
33:42กลับกลับ
34:12กลับกลับ
34:42กลับกลับกลับกลับกลับกลับกลับกลับกลับกลับกลับกลับกลับกลับกลับกลับกลับกลับกลับกลับกลับกลับกลับกลับกลับกลับกลับกลับกลับกลับกลับกลับกลับกลับกลับกลับกลับกลับกลับกลับกลับกลับกลับกลับกลับกลับกลับกลับกลับกลับกลับกลับกลับกลับกลับกลั
35:12เฮ้...
35:18นั่ว...
35:20คุด...
35:24มีน...
35:26ไงคะเอก?
35:28คิดถึงมีนไหมคะ?
35:30คุณเอกเข้าใจอะไรผิดหรือเปล่า?
35:32คุณมีนน้ำไม่ได้หิวอะไรมาให้กิดทั้งหน่อย
35:34เฮ้ย...หรือว่า...
35:36คุณเอกจะกิน
35:38หื้อ...
35:40คุณมาหาผมมีอะไรหรือเปล่า?
35:42ก็มีนคิดถึงเอกนะสิคะ
35:46เราเอกล่ะคะ...
35:48คิดถึงมีนบ้างหรือเปล่า?
35:50นี่...
35:52คุณไม่คิดถึงมีนดิกๆใช่ไหมคะ?
35:54เออ...
35:56คิดถึงสิ...
35:58ทำไมผมจะไม่คิดถึงล่ะ
36:00แต่...
36:02ช่วงนี้ผมคิดเครียด
36:04เครียดเรื่องอะไรคะ?
36:06มีนช่วยให้เอกหายเครียดได้นะ
36:08เครียดได้นะ
36:12ก็...
36:13รถที่ลงผม โดนจับน้ำหนักตลอด
36:18ทำไรก็ได้น้อยลง
36:21ผมอยากมาถูกให้มากขึ้น
36:23แต่ผมก็ไม่รู้จะทำยังไง
36:26อืม...
36:28งั้นเอกก็หาวิธีเรื่องสิคะ
36:30ถ้าเอกอยากให้มีนช่วย
36:32เดี๋ยวมีนลองขอพ่อให้นะ
36:35ขออะไรเหรอ
36:38ดหมา
36:42เจ้า
36:44โส compassionate
36:47ไม่ได้ว่ะ
36:49คุณ혼 ครับ มาคุณเอก 어� Jahren
36:51คุณเอก הא
36:55ไม่อยู่เหรอ
36:56คือ...คุณเอกไปข้างนอก Lukas
37:00เวลืม
37:02happened to a new
37:04เขาบอกเขาอยากกิน
37:06Academy
37:06รู้ เอกก็จุบมีนก่อนสิคะ แล้วมีนจะบอก
37:12ไหนบอกว่าไม่อยู่ไง
37:13คือคุณ...คุณ...คุณ...คุณเอกไม่ก็โทษ
37:19คุณ...คุณ...
37:38เออสิค blueprint
37:39เอก เอกตัวตามันไปเท่า לו
37:42เอก
37:43ตั้งนี้
37:57ปล่อย ปล่อยเว็ด ปล่อย
37:57เอก ครับ
37:58คุณจะมาทำมาไม่บอกของก่อน
38:03แล้วทำไมฉันต้องบอก
38:04ในเมื่อคุณให้ฉันไม่คนเอาคาวมาให้คุณไม่ใช่หรอก
38:08ฉันผมขอเป็นกุ้งท่อกาเทียม
38:10ไม่โรยพี่ไทย แล้วก็ไม่ใส่ผักชี
38:13ยังกันคุณรอแปลกนึง แต่ฉันจะรีบไปทำมาให้
38:16เฮ้ย ผมรอไม่ได้แล้ว ผมต้องรีบไปลง
38:18คุณแม้ให้ผมพี่ลงน่ะ ผมจะรอ
38:24มันก็ใช่
38:26แต่คุณน่าจะโทรหาผมก่อน ไม่ใช่พวกพ่าเข้าไปแบบนั้น
38:31ถ้าฉันบอก
38:32ฉันจะได้เห็นคุณยืนก่อจูกกับผู้หญิงควรนี้เหรอ
38:35อ๋อ เรากุ้งกับเทียมที่ 6 ไป ไม่เป็นไรหรอกเนอะ
38:43เพราะคุณคงกินอย่างอื่นจนอิ่มแล้ว
38:52อ้อน อ้อน อ้อน อ้อน
39:05ผมอยากให้คุณทำให้นี่ โอเค
39:16ผมอยากกินกับข้าวเฟียมือคุณ
39:25อย่ามีหน้าหวังอะไร ง้อง ๆ เลยอ้อน
39:35นึกแล้วเชี่ยว ว่ายังไงเอกก็ต้องเลือกมีน
39:37ขอบคุณนะคะ
40:01สรุปก็คือ
40:03ก็คือ ตำรวจในสถานี้มีส่วนได้ส่วนเสียกับกำนันเรือง
40:09เห็นว่ากำนันเรืองพาตำรวจฉันผู้ใหญ่ในโรงพัก
40:11ไปเที่ยวที่ฮาวายนะครับ
40:15เพราะแบบนี่ คดีพี่อ้ำถึงไม่คืบ
40:23คนแบบนี้ไม่สมควรไปกำนันด้วยซัก
40:27ผู้กรมีละใหญ่ผมช่วยไหมครับ
40:33คุณประหลัดเข้าถึงชาวบ้านได้มากกว่าผม
40:47ถ้าเป็นไปได้
40:49ช่วยหาคนในพื้นที่ที่ไว้ใจได้สักคน
40:51อย่างให้เขาหาสาย
40:53หรือแฟงตัวไปในกลุ่มธุรกิจรถบันทุกของกำนันเรือง
40:56เพื่อหาหลักฐานเกี่ยวกับสวยสติกเกอร์ของกำนันเรือง
40:59พอจะมีบ้างไหมครับ
41:02หวังว่าพี่ลันจะช่วยได้นะ
41:04นี่ใน
41:19พี่หลัน
41:33พี่หลันครับ
41:38อยู่บ้านไหมครับ
41:44พี่หลัน
41:58พี่หลัน
42:00พี่หลัน
42:04พี่หลัน
42:08พี่หลัน
42:27ไปถึงเป็นแบบนี้
42:29ออนยังจัดงานสบให้พี่หลันไม่ได้นะ
42:31ฉันว่ามันแปลกนะ
42:33อะไรที่ว่าแปลกเหรอ
42:35พี่หลันโดนวางยาพิด
42:41มันจะทำหน้าสุดแล้วอีก
42:43เข้าไปแจ้งความนะสิ
42:44ยังแจ้งไม่ได้
42:46แบบนี้พี่หลันก็ตายฟีสิ
42:48หมดเรื่องอิสลันแล้ว
42:50ต่อไปก็คิวแก่
42:52หนังนี้ราออน
42:54ความว่ารักเธอที่รอ
42:57จนวันนี้
42:58ที่เธอฉันมี
43:00กิดสำหรับ
43:02ฉันชอบดีที่ฉัน
43:05ได้เป็นคนดักเธอ
43:08หวานที่ไม่สายกันไป
43:12เธอคนเดียวทั้งตัวใจ
43:16เธอคนเดียวทั้งตัวใจ
43:20ครับ