00:00از دیوان حافظ، ترجمه گرترود بل
00:04ای بانویی که دل مرا در دست داری، به من گوش نمی‌دهی، و اگر به خردمندان گوش فرا دهی، نخواهی فهمید.
00:20ببین، تقصیر از توست، سخنان ما روشن بود.
00:24با وجود تمام غوغایی که در مغز مست من است، ستایش خداوندی را می‌کنم که بنده‌اش را بیهوده آزمایش نمی‌کند، و نه این دنیا و نه آن دنیا مرا به هراس نمی‌اندازد.
00:42قلب خسته‌ام سکوت ابدی را در خود جای داده است، نمی‌دانم چه کسی به قلبم رخنه کرده است.
00:49اگرچه خاموشم، یکی در درونم گریه می‌کند.
00:55روح من پرده نقاشی شده را از هم خواهد درید.
01:02کجایی، ای خنیاگر؟
01:05غمگین‌ترین سیم‌هایت را لمس کن، تا در لباسی از موسیقی، چنان که غم می‌خواند، داستان غم‌انگیز من از میان چنگ‌هایت به گوش برسد.
01:14بنگر، من هرگز گوش خود را به شنیدن شکوه زمین نسپرده‌ام.
01:26تنها زیبایی تو در نظر من عزیز بود.
01:32خواب مرا ترک کرده است، و از تولد شب تا روز، رویاهای روشن تو را در هم می بافم.
01:39مست از صد شب عیش و نوش، کجاست آن میخانه‌ای که چنین شور و نشاطی به پا کند؟
01:47من به همه چیز نیاز دارم.
