- 1 year ago
เรื่องย่อ : Secret Door บัลลังก์เลือดแห่งวังหลวง พากย์ไทย เป็นละครอิงประวัติศาสตร์ที่กล่าวถึงเรื่องราวความขัดแย้งระหว่าง “พระเจ้ายองโจ” กับ “องค์ชายรัชทายาท” จนนำมาซึ่งโศกนาฏกรรมในวังหลวง โดยละครได้นำชีวิตในช่วง 8 ปีสุดท้ายก่อนที่องค์ชายรัชทายาทจะถูกพระบิดาสำเร็จโทษจนสิ้นพระชนม์อย่างน่าอนาถมาตีความใหม่
Category
📺
TVTranscript
00:00สำหรับ รุกรบทราบ
00:41เศรษมาแต่เช้านะพระเยอะค่ะ
00:43สื่อพรุที่มาของลูกธนูหรื
00:45ออย่าง
00:45มาจากกงสันภาวุธพระเยอะค่ะ
00:49แสดงว่าคนร้ายก็เป็นทหารด
00:53้วยอย่างนั้นเหลือ
00:54ถ้าจะเปลี่ยงเป็นความสนใจก
00:56็อาจจะถูกขโมยไป
01:02สมุติภาพล่ะ
01:04ถ้าจะคัดลอกใหม่ก็ต้องเอาข
01:06องจริงไปดูเป็นแบบนั้น
01:08หม่อมฉันได้เป็นคนบ้านของชน
01:10ซึงเศษครั้งหนึ่ง
01:11แต่กลับไม่พบอะไรหรือ
01:17พวกนี้คืออะไรหรือพระเยอะค่ะ
01:20ทำไมถึงได้มีเยอะนัก
01:23เพราะว่าบุธาดู
01:31ตอนที่หอชมอุ่นจะตายได้ทิ้
01:32งบอกแสเอาไว้
01:40ที่นี่จะเริ่มจากฮาบุธาดูด
01:42ูบ้าง
01:43คำว่าฮาบุธาดูจะมาถึงมี
01:47ดเรื่องอะไรหรือเปล่า
01:49อาจเป็นที่สลักอยู่ที่มีด
01:51แต่ยังไงก็ตาย
01:53จากฮาบุธาดู
01:55อาจเป็นผู้ต้องสนใสคนนึงก
01:56็ได้
01:58เพื่อนบ่งฉัน จะส่งคนไปยังร้
02:00านตีเหล็กทุกแผง
02:01ร้านตีเหล็กเนี่ย ถ้าให้คนไป
02:03ดูแล้ว
02:04มีใครอยู่ไหม
02:10หัว
02:16อะไร
02:21ท่านคือช่างตีเหล็ก ที่มีช
02:24ื่อที่สุดในเขตุ่มตงใช่มั้
02:25ย
02:29ช่วยปีมีดเงินให้ข้าเล่มหน
02:30ึ่ง
02:33โอ้โหว โอ้โห โอ้โห ทำไมให้
02:36เยอะจัง
02:37ว่าแต่ว่า เคยได้ยินคำว่า
02:41หัววาบุธาดูไหม
02:43หัววาอะไรมะ ไม่เคยได้ยินครับ
02:47งั้นไปถามคุณอื่นดู
02:49ถ้าได้รายละเอียดเกี่ยวกับค
02:51ำคำนี้
02:51ก็จะจ่ายให้อีกสองเท่า
02:57ตอนนี้ไม่มีอะไรสำคัญกว่าคำ
02:58ว่าฮาวาบุธาดูอีกแล้ว
03:02ทำไมข่าวของเราถึงร่วนหลายได
03:03้เนอะ
03:05องค์ชาย ม่อมชั้นขอข้าวเฝ้
03:07า
03:09เข้ามา
03:13ได้อะไรมาบ้างล่ะ
03:15ในหมู่องค์รักษ์มีหลายคนที่
03:17ต้องสงสัยพยาคา
03:19องค์รักษ์อย่างงั้นเหรอ
03:22หนูที่พูดเขาใช้ก็มาจากกรมส
03:24ัมพบุธธ์รึยังไงกันใช่
03:25ไหม
03:26น่าจะใช่พยาคา
03:56รับสังให้หาหรือพยาคา
04:00ไม่เรียกถ้าจะมาเหรอ
04:04ท่างเธอ
04:05รู้ไหมว่าทำไมข้าถึงตามท่าน
04:08มา
04:10ม่อมชั้นไหนเลยจะรู้ถึงพระดำ
04:12หริได้ล่ะ
04:17ไม่รู้เหรอ
04:23ไม่รู้จริงหรือว่าทำไมถึง
04:24ให้มาพบค่า
04:27ลองพูดอีกทีสิ
04:37จะให้ลากตัวไปเคี่ยนดี
04:39และเนื้อเถือนังออกมาเป็นชิ
04:40้นชิ้น
04:43ให้ค่าอลวาดหน่อยจะดีไหม
04:46สิ่งที่ทำอยู่
04:56จะให้ต่อเนื้องไปถึงเมื่อไห
04:57ร่
05:00เลือกใครก็ได้เมาคลองราช
05:03คิดว่าเป็นเรื่องน่าสนุกมา
05:05กอย่างนั้นใช่ไหม
05:07ทำไม
05:08เห็นประราชาเป็นต่อไม้หรื
05:10อยังไง
05:11หรือไม่ก็อยากตั้งคนใหม่เต็ม
05:13ทีแล้ว
05:15มีเป้าหมายที่เหล็งเอาไว้แล้
05:17วหรือยัง
05:18ฟาบาด ทรงรับสังอะไรกันนะ
05:22ถ้าไม่อยังนั้น
05:24ใครอนุญาตให้ปองรายรักษฐายา
05:25ของค่าไงๆ
05:29เอาหัวมาวางเอาไว้เธอ
05:32ต้องอาจแต่ต้องรักษฐายาถึ
05:34งโชว์ซ่อน
05:37ค่าจะดูน้ำหน้าของมัน
05:39ว่าใครหน้าไหนกล้าจะเอาชีว
05:42ิตมาแรกกับค่าหรือเปล่า
05:45สงให้เวลาม่อมชั้นหน่อย
05:49ค่าก็ต้องให้อยู่แล้ว
05:53โอ้ แม่แม่
05:55ประเทหัวของท่านนี่
05:58ถ้ายังอยากอยู่เป็นบาปไปนานนาน
05:59แล้วก็
06:03อย่าใช้เวลาให้มากนัก
06:05เรียบให้คำตอบมาดีกว่า
06:18ไม่ว่ายังไงก็ต้องหาเด็กส
06:20าวนั่นให้พบ
06:21แต่ว่า...อ่ะ...อ่ะ...คือนัง...
06:25ไม่รู้ไปอยู่ไหนแล้วจะหายังไง
06:29ไม่รู้จะหายังไงต้องให้ค่าส
06:31อร์เหรอ
06:32หรืออยากจะเปล่นไปทำงานอื่น
06:35ให้เวลาสามวัน
06:37ให้ในสามวันถ้าไม่เจอเด็กน
06:39ั่นแล้วก็
06:42เจ้าจะมีแผลตามร่างกายสักแ
06:44ห่ง
06:48จะให้นาง...ทำอะไรที่นี่นะ
06:50พึกให้ไปนางร่ำกันแล้วกับ
06:52โอ้...มา...ถึงค่าจะชอบกับเธ
06:56อ
06:56แต่ว่า...ท่านสบายดีหรือเปล
06:59่าเนี่ย
07:00ไม่ได้ให้เป็นนางร่ำจริงๆสั
07:02กหน่อย
07:03ค่ายแต่งตัวเหมือน แล้วอยู่ที่
07:05นี่ชั่วคราวเท่านั้น
07:07พาสิทธิ์ว่าที่เทียตรายค
07:09ือที่เต็บรอภายที่สุด
07:10เข้าจ่ายไหม
07:12เชื้อ...เราลุ่นหลงดีใจก็เลย
07:18รบกวนหน่อยกันแล้วกัน
07:20เจ้าก็ต้องชื่อฟังด้วยล่ะ
07:22โอ้...มาลุ่นหลอ...นายนายหมุน
07:37สิ
08:02โอ้...
08:05โอ้...
08:06โอ้...ดีๆๆๆๆ ดีมาก
08:09ดีมากแปลงโชว์ให้จับไม่ด
08:11าไปเลย
08:12ขนาดข้าไปพ่อแท้ๆ ยังกล
08:13ืมดูไม่ออกเลยเกี่ย
08:14ก็นั่นสิคะ อายุตยังน้อยผิ
08:16วพันนี้ก็เปล่งปลัง
08:18บวกกับความน่ารัก นางร่ำแท
08:20้ๆ ชิดสายไปเลยเนอะ
08:21เฮ้...เฮ้...เฮ้...
08:36ออกเยอะเยอะ ต่อเราวงตัวให้มากเลย
08:39ล่ะ
08:39รู้แล้วนะ ถ้าพ่อกลับไปก่อน
08:41เธอ
08:42ถ้ายังอยู่ดีไปเรื่อยๆ ชาเร็วก็
08:45ต้องสงสัยข้าแน่เลย
08:47ว่าป่าคอยเมื้อตัวจริงหน
08:48่อยเลย จำได้นะ ชอบดูข้าอยู่เรื่
08:50อยเนอะ ไปนะ
08:52ไหวๆ
08:54อะไรอีกละ
08:55โอ้ย เฮ้ โห โห โห โห โห โห โห
08:58โห โห
08:58อ้าก็ค่อยเดินนอะ
09:02เจ้าน่ะ รอดมาได้ยังไง
09:04เอ้ม..เจ้าน่ะ รอดมาได้โห 사람들이
09:05เอ้ม ขนาดมีธาหารตามหายควั
09:07บเจ้าอยังหญิมมาจนได้ จนไม่
09:09ให้ข้าดูแล
09:11บอกมาเดียวนี้ว่าทำอะไรไปป่ะ回้.
09:13ไม่พูดล่ะ
09:15หน่อย
09:15อย่างนิแหละ
09:17จะลี่ไปไหน
09:18อยาชุ้นเชอ สิ
09:19โอ้อฟ้ย หน่อย
09:22แต่ดีrupนี้
09:29ว้าย
09:31หมดกัน
09:32นี่ นี่มันเกิดอะไรขึ้นนี้
09:42เดี๋ยวนะ
09:42แล้วชุดยอดจะเกิดอะไรหรือเปล
09:44่า
09:45เพราะนองอยากไหลอยู่บ้าง
09:49เปิดประตูให้ข้าหน่อยสิ
09:51มาให้เปิดประตูไง
10:19นี่คือสะบุตภาพขอสินึง
10:20ดิ
10:21ทำไมไม่อยู่ในห้องชุดยอดได้
10:26จะเป็นคนรักของน้ำ
10:28มาซ้อนไว้หรือเปล่าวะ
10:55รับส่องให้หาหรือพระยะค่
10:56ะ
10:56พอดีเพิ่งได้รับอบุตธชุ
10:57ดใหม่มา
10:59ข้าและอยากให้พวกเจ้ามาช่วยทด
11:00สอบสิทธิภาพของมันซักหน
11:02่อยนึง
11:12คิดว่าโจรงคำอับคลายของ
11:13เขา
11:13น่าจะโรยพระบีของค่าปาดเข
11:15า
11:38แก้มฝั่งซ้ายไปโดนอะไรมาเหรอ
11:42เมื่อคืนไปมีเรื่องกับใครมารึ
11:43เปล่า
11:58คิดว่าผู้หญิงของที่นั่นค
11:59งสวยมากสินะ
12:03ไม่นึกว่าองชายจะส่งสนประไ
12:06ทยด้วย
12:07อยู่ที่ไหนล่ะ ถ้าอยากจะไปดูบ้
12:09าง
12:16อาละ เริ่มกันได้แล้ว
12:28ทุกคน ดีกับพร้อม
12:30อิ้ง
12:38เอาไหม
12:48เตรียบพร้อม
12:51ยิ่ง
12:54ยิ่ง
12:54ยิ่ง
13:05ดูเหมือนเจ้าจะไม่ค่อยได้ฝึก
13:08ยิ่งปืนนะ
13:10ถ้าอย่างนั้น ยิ่งถนูพอได้
13:13ไหม
13:14คือ ชกตอยพอได้พระเยอะค่ะ
13:19เจ้านี่ไม่ค่อยได้จับปืนหรื
13:20อว่าทนูฝีมือก็เลยอ่อนหัด
13:22คเตรียบที่อะไรก็จะเป็นร้างท้
13:24ายอยู่เยอะ
13:26ยิ่ง sóloงั้นเหรอ
13:29usted لا أ Statistics
13:36อะไรกันเนี่ย ฝึกง่างขนูจนนิ
13:39้วมือขลอกขนาดนี้
13:42ยังไม่ได้เป็นยอดฝีมืออี
13:43กอย่างนั้นเลย
14:02ยังไงก็รู้สึกว่าภาที่หน
14:03้าของเขาดูแบบแปลกเนี่ย
14:05อาจเป็นความเงินก็ได้
14:08เขาไม่ใช่นักแม่นธนูเหมือน
14:09ที่เราเคยพบในคืนนั้นเลย
14:30บ้านเมืองไม่ได้เป็นของผู้หัว
14:31เก่าเสมอไป
14:33สาเหตุผ่านธกรรมที่เกิดใน
14:35ปีขับจินทั้งสิ้น
14:38และสัญญาเมงยีตอนนี้อยู่ในม
14:40ือของข้าแล้ว
14:43ถ้าต้องการแรกเปลี่ยน
14:45หมดท้ายสีแดงป้ายที่หน้าบ้
14:46านเป็นสัญญลัก
14:49เจ้าวอกว่าสัญญาเมงยีอ่ะ
14:52นี่แปลว่าแม่แต่ท่านก็รู้
14:55ด้วยเหรอ
14:58แล้วทำไม...ทำไมต้องปิดบางคนอื่น
15:00มาให้รับรู้ด้วย
15:02สงบสติดหน่อย
15:04นี่ไม่ใช่รื่มที่จะมาใช้อารมณ์
15:06ใส่กันได้
15:07ใครใช้อารมณ์กันแน่
15:10ท่านลองคิดดูสมัยก่อนคนของ
15:12เราต้องเสียชีวิตไปเท่าไหร่
15:13แล้ว
15:14ยังไม่เงียมอีก
15:16สัญญารับยังไงก็ต้องเอามา
15:19ให้ได้
15:20เมื่อได้มาแล้ว
15:21เราก็จะเริ่มต้นแก้แขนทุก
15:23มันได้สั两 subsequent
15:29วันนี้ได้เท้าปากมาหาค่าถึง
15:31บ้าน เห็นทีคงจะไม่ธรรมดาซ
15:33ะแล้วหรอมัง
15:35ท่านฉังเมียรมขันจะนมๆ ยั
15:37งไว้กลาดฮีบเลย
15:39บอกว่าเด็กกว่าค่าก็ยักช
15:40ื่อด้วยซ้ำ
15:41กล้ามายาวแย่ข้าแบบเนี่
15:45ย
15:46ซะแล้วว่ามีภัยตายมาคมค่า
15:47ได้แล้วล่ะสิ
15:52ได้ยินว่า
15:54ถ้า ถ้าได้ครอบร้องเอกษาสธ
15:55รรปแพรร์อยู่ชุดหนึ่ง
15:57ค่ายังไม่ได้จมท่านเลย
16:00ได้ข้าว ѕ fianceร 아ครครบางอย่างตอน
16:02อยู่สู่สารหลวง
16:05ถ้าเอกษารนั้น
16:08ไม่ใช่ของจริงอย่างที่คิด
16:11แล้วผลจะเป็นยังไง
16:16อย่าไปกังวนกับเรื่อง ไม่เป็น
16:18เรื่องจะดีกว่ามาก
16:22ไม่งั้นจะแก่เร็วนะไต้เท้า
16:25ได้พาว่าตึงเครียนแบบนี้
16:27ไม่น่ามีมือที่สามมาแส่ง
16:30จนทำให้เรื่องยิ่งบาทไว้กั
16:32บอีก
16:34ข้าแค่ถามให้มันใจเท่านั้น
16:36เอง
16:36เพราะว่าพาสิทธิ์ว่ากัน
16:38ไว้ดีกว่าแก่นะ
16:54คนที่ดักสุ้มต้องคอยเปรียด
16:55หน้าไปบ่อย
17:23นี่มันอะไรกัน
17:25ข้ากลับไม่เคยสังเกตชื่อนี่
17:27ข้างคือแจ
17:30เจอกลับกัน
17:50ท่านมาแล้วเหรอครับ
17:54กล้าดียังไงถึงให้ข้ามา
17:55พบได้
17:57กระเพราะว่าบ้านของท่านมีคน
17:58เข้าออกเยอะ
17:59หัวถันนักจะถูกเปิดเผยก็เลย
18:01ต้องใช้วิธีนี้
18:03สัญญามังกี้อยู่ไหน
18:07ข้ามาถึงต้นจะบับในอยู่ที่
18:08ไหน
18:17ข้าช่วยท่านเก็บรักษายังด
18:19ีอยู่
18:20เอามาให้ข้าเร scary
18:21ไม่
18:22ต่อไปจะอยู่กับฝาย milestonesp mast
18:24ของเราเท่านั้น
18:25บังอาจ Rab
18:26แต่ไหนแต่ไร
18:27เราไม่ใช่พวกเดียวกันหรอก
18:29สื่อที่เรามี
18:30ก็เท่ากับท่านมีในมือเช่น
18:32กัน
18:33เจอ Logic บ partido
18:35แค่นี้ทำไมต้องโกลดด้วยเรา
18:38หรือว่าไตเท้า
18:40ไม่ได้เห็นว่าเราเป็นแนวร่ว
18:41ม
18:41แต่เห็นเป็นส่วนเกินของท่าน
18:43มากกว่า
18:45เดือดร้อนขึ้นมาก็เรียกใช้
18:46ไว้หวาน
18:47เพราะเสร็จงานก็พร้อมจะตั
18:49ดทิ้งเหมือนหางที่ร้ายประโย
18:50ชน์แล้ว
18:53ถ้ามีความคิดแบบนี้จริงแล
18:55้วก็
18:56ขอเตือนให้เลิกคิดซะ
18:58ว่าถ้าฮิค่าเห็นหางโพรมา
19:00เมื่อไร
19:01สัญญาเมงยีจะไปอยู่กับฝายเก้
19:04าหน้าทันที
19:13เป็นความคิดที่ดี
19:18ข้าชักพอใจเจ้าแล้วสิ
19:26บากฉัน ตัวนี้ไม่อยู่ไหนกันแ
19:28น่น่ะ
19:29ถึงหาไม่เจอสถี
19:38อย่างไรบ้างเค้า
19:40ข้าให้คนไปอยู่ที่บ้านเดิมของส
19:42ุนยอแล้ว
19:44ก็ไม่ได้กลับไปที่นั่น
19:46แค่ไม่กี่เดือนก็เกิดเรื่องตั้
19:48งมากมาย
19:49อย่างไรก็ตาม เขาต้องปิดภูปอ
19:51ุ่งชายหน่อย
19:58ดูนั่นสี เขงขลังก็รู้ว่า
20:00สวยนะ
20:03มันจะเคยเห็นมาก่อน
20:05เดี๋ยวก่อนค่ะเต้าค่ะ
20:15เจ้าคือ
20:19เจ้าคือ
20:19เจ้าหรือเนี่ย
20:23มันนี้ได้ไง
20:25ข้าอยากพบออนชายสักครั้ง
20:27ดูเหมือนว่าคนร้ายจะมีการคล
20:29ื่นไหวอีก
20:32ฉันยังกล้ามาอีกเหรอ
20:43ใครให้ทำเรื่องอันตรายแบบนี้นะ
20:46มันเช็ด ไม่อยากวางมือจากเรื่อง
20:48นี้
20:50ถึงจะคิดว่าบอมชันโงกอ
20:51่ะเธอ
20:52จีดัม
20:57ชีวิตคนธรรมดาก็มีค่า
21:00แม้ว่าอาจรับสั่งโดยไม่
21:02ตั้งใจ
21:02บอมชันก็ประทับใจมาก
21:06อยากให้องชายเรียนรู้
21:08เพื่อเป็นพระราชาติที่ดี
21:09อย่างน้อยก็มีสักวัน
21:13ที่บอมชันก็ได้อยู่ในบ้านเม
21:15ืองแบบนี้
21:18ชีวิตคนอื่น
21:20ก็มีค่าเท่ากลับชีวิตของ
21:22เราอีก
21:23บอมชันจะถือไปแนวทางด้วย
21:26ถ้าทำได้จริง ๆ
21:28ถึงคู่ควรเป็นพระราชา
21:30ที่เพื่องยำยากของรัศดอนทั้งห
21:32ลาย
21:47เจ้าบอกว่านางโรมชื่อชุนยอ
21:49หายไปเหลือ
21:50ใช่แล้วเพื่อค่ะ
21:52แล้วก็...
21:55นี่คือสิ่งที่พอบในห้องข
21:57องชุนยอ
22:01นี่คือสุดภาพของฮึงบุกน
22:03ี่
22:05ในนั้นพี่เจ้าก็ไปแปลอีกหลาย
22:07ชื่อ
22:14ยี่ชนปุ ยูชนเก่
22:18มีชื่อพ่อตาค่ะด้วย
22:21พระรายชื่อคุณนางฝ่ายอนุรัพ
22:22ก
22:24ดืนจักข้อมุลที่ได้มา
22:25กอนพรพาศที่หึงบุกจะตาย
22:27ที่ว่าป subdiv เหมือนของสามคนนี่ไว
22:28้
22:29ทำไมเขาเธอเขียนรูปด้วยหรับ
22:31เพราะคุยประกาศชัดเจตว่าน
22:33Ses
22:34รูปพระราชากับองค์ชายแล้ว
22:35havxยุรัทย์ไม่เขียงทั сделал
22:37がとう widz feeling
22:38การเกียนรูปอาจใช้เป้าหมายเค
22:40้า
22:41แค่มิชีของแต่เท쳤หงอยู่ด้วย
22:43เป็นใครก็ต้องเอ็ดใจ
22:44ไม่แน่ไฟไหนอาจจะมีเส้นสาย
22:47ของพร察 mistaken
22:50เรื่องนี้มหาลเล็กชางก็ได้จะร
22:51ู้บ้าง
22:53ก็แปลว่านั่งเอาขาวที่ได้จ
22:55ากไฟไหน
22:56ไปบอกให้พ่อของ soundingได้รู้อยึกัน
22:58เหลือ
22:59อาจเป็นเรื่องที่เป็นไปได้
23:01ถ้าพวกหัวเก่าไม่หน่อยงานสำ
23:03หรับการทำงานส่วนตัว
23:05เงินได้เท้าหงก็ขงไม่อยู่ไง
23:07ว่าเขาเป็นเหนื่อยในฝายอนุรั
23:08กเหมือนกันแล้วพระยะครับ
23:16องชายจะเสด็จไปไหนอีก
23:18มีข้อสงสัยก็ต้องถามให้ร
23:20ู้
23:22ระวังตัวอย่าให้เผยฐานะล่ะ
23:25พี่ค่ะ
23:27ค่อยเดินตามนายอยู่ห่างทาย จนก
23:29ว่าจะถึงหอผู้ยองและค่อยกล
23:31ับมานะ
23:35งั้น
23:53อองชาย
23:57ใครใช้ให้เจ้ามาอยู่นี่
24:04ค่ะถามว่าเป็นใคร
24:11เซดต์มากระทันหัน มีอะไรเหลือ
24:13พี่คะ
24:17อะไรเหลือพี่คะ
24:25เปิดออกดูสิ
24:34ชอบขอมพวกนี้มั้ย
24:40แชร์ซังกุงเลือกให้เหลือเป
24:42็นค่ะ
24:43นั่งบอกว่าสิ่งที่เจ้าชอบ
24:45คือความเรียบง่ายมากกว่าร
24:46ูหราเกินไป
24:53หม่อมชั้น
24:55คือว่าที่มเหสีองค์ใหม่แห
24:56่งโชสนการประหยัดอดออมถ
24:59ือเป็นหน้าที่อยู่แล้ว
25:01การแต่งกายที่รูหราเกินไปไม่
25:04อาจเป็นแบบอย่างที่ดีได้
25:06พินกุง
25:08ไปใส่พระไทยเรื่องอื่นท่ะพิ
25:09คะ
25:10อยู่ดี ๆ เอาของพวกดีมาให้หม่มฉ
25:12ัน
25:12คืออะไรกันแน่
25:17เจ้าฉักไม่รู้จักผลคลายตั
25:18วเองบ้างเลย
25:21เกรยบจะครบสิบปีอยู่แล้ว
25:23ตั้งแต่วันแรกที่เข้าวัง
25:25เจ้าก็เป็นคนแบบนี้
25:28ที่จริง ๆ รักจะสำนักฝ่ายใ
25:29น
25:30สำหรับผู้หญิงคนหนึ่ง เป็น
25:32ที่...
25:33หน้าเบื่อยอยู่แล้ว
25:34ีuf leio
25:35ฉาถ้าทำอะไรสนุกสนุกบ้าง
25:37นี่คือสิ่งที่ค่าคิด
25:39ทั้งไม่ชอบหลูกต้นไม้ ไม่ช
25:40อบเลี้ยงปล่า
25:41แล้วเจ้าชอบอะไรบ้างหร่ะ
25:43ประหม่มฉัน
25:46ไม่ได้มาทองเที่ยวในวังหลวง
25:47universo
25:47ถึงจะไม่เคยคิด
25:49งั้นหาอะไรเพลินเพลินท์ ทำหน่อย
25:51ดีไหม
25:56พ antes
25:56จะท่านคนสกดรอยค่าไปถึงเม่า
25:58ไหร่กัน
25:58หรือแม้แต่ซื้อตัวคนที่อย
26:02ู่ข้างกายคงค้า
26:04ทำไมพระองค์ชายพ่าย Bugatti น่าเข้า
26:06มาในวัง
26:08ม่อมฉันคงไม่คิดทำเรื่องขน
26:09าดนี้หรอก
26:11การเลือกนาง ๆ 5 ปีที่ผ่านมา
26:14ม่อมฉันเป็นคนเลือกด้วยตัว
26:15เองทั้งนั้น
26:16แม้จะรู้ชื่อไม่หมด
26:18แต่ม่าทำายพอจำได้บ้าง
26:21แต่กับเด็กสาวนั้น คนแปลกน
26:24่าชัด ที่สำคัญ จู ๆ น่าจะห
26:29ายไปไหน
26:30เจ้ากำลังฟุงส้ามไปถึงไหน ร
26:32ู้ตัวมากหรือเปล่า
26:32ถ้าองชายจะมีสนมใหม่ ก็ให้ห
26:36าจากในวังเธอพิก้า
26:39อย่าเอาคนที่ไม่รู้หัวหนอดราย
26:40ท้า มาทำให้ไฟในของเราแปลดปื
26:42้นหน่อยเลย
26:43จริง จริง ตนาการไม่ได้ไกลจ
26:44ริง ๆ เลย
26:45ถ้าถึงได้บอก ให้สนใจเครื่อง
26:47ประดับบ้าง
26:52ถือว่าค่าขอร้องแล้วนะ เรื่
26:55องไม่ได้น่ากลัว อย่างที่เจ้าค
26:56ิดเลยเซ็กนิดเดียว
26:59ฉะนั้นการส่งคนมาติดตามค่า
27:01ก็ให้เลิกได้แล้ว
27:06นี่อาจเป็นเรื่องสุดท้าย ที่ค
27:09่าจะขอร้องเจ้าได้
27:28อ๋อ
27:32ถ้าไม่ชอบผู้ตกแต่งเนี่ย เห
27:33ล็งเป็นแหวนดีไหม
27:37อะไรที่ชอบก็บอกมา ถูกแพงก็ไม
27:39่ว่า ถ้าจะหามาให้หมดเลย
28:02เป็นไงบ้างพระเจ้าครับ สั่งป
28:04ลดอุ่นหน้าองคารักไปแล้ว เรื่
28:06องทางนี้พระไม่ต้องสนใจอีกต
28:08่อไป
28:09แต่ว่า ผมฉันเข้าใจแล้ว รับ
28:14ศาพพี่ครับ
28:22ดูดีๆ ก็มาให้เครื่องประดับส
28:24ามชิ้นเดินไม่ใส่ใจ
28:28จะมีความหมายอะไรกับค่า
28:29ถ้ายังไง ส่งเผยความรู้สึก
28:34ที่แท้จริงดีไหมเพคะ
28:36ถ้าองชายได้ส่งทราพระไทยข
28:38องพระชายาหรือก็
28:40ไม่มีวันซะละ
28:42เพราะมเหสี จะไม่มีวันร้องข
28:47อความรักจากใคร
28:50ต้องเป็นฝ่ายถูกเธอทูนมากก
28:52ว่า
29:08ท่านอาจารณ์ดูเหมือน จะเหนื่อย
29:16มาก
29:18โอ้...โอ้โอ้โอ้โอ้อองชาย
29:23นี่คือขยอมมองจาก
29:25ได้หยินว่า นะท้าสายตาไม่ด
29:27ี
29:27ทำให้ร่างกายเหนื่อยล้า
29:29องชายเป็นห่วงจังไงให้ค่าน
29:31้อยจัดมาให้
29:40ไม่สวัสว่า ซ้องไม่กิดอัน
29:42ใด
29:43เพราะค่ามี หรือสำคัญจะรบ
29:45กวนท่านหน่อยนึง
29:49ให้แม่ของฮึงบุกหน่อย ถ้ายคน
29:51ในหวังส่งไปอาจมีบรริง
29:53installationảoมีปัญหาหญุงยากตามา
29:55ถึงอยากรับกวนคนของท่านแทน
29:57ไม่ทราบจะได้ไหม
29:59มิมชันทร้องคนผู้ตัวไปแลวไ
30:02ว่ เปยั communauté
30:03อาจารย์
30:04มิมชันอยู่ติดต่อหมอเก็งใ
30:06นรวักฉะนั้นคอยอดูแลนางอย่
30:08างเยี่ยมเยียด
30:09ฉะนั้น firma firma horsไ tier ได้
30:12vet
30:16คือ ท่านจะทำให้ค่า ซึ่งเป็น
30:19สิทธิ์ที่ไม่เอาไหน ตื่นตัน
30:21ใจซะแล้ว
30:22เอ่อ ไม่รกพระเยอะค่ะ
30:25ขอบคุณมากนะ บุญคุณนี้ เขาจะ
30:29ไม่มีวันลืมเลย ท่านอาจารย์
30:32ไม่
30:41โอ้งชาย ยังไม่เลิกสืบสวน
30:45รับเยอะค่ะ
30:49จนถึงวันนี้แล้ว ยังไม่คิด
30:51รามืออีกเหรอ
30:53บะหมอกเพราะร้าย อาจทำให้โซเม
30:55ียตราย
30:56และใจหม่อมฉัน วางใจได้ยัง
30:58ไง
31:04อย่าบำรุงสูตรนี้ พรุ่งน
31:06ี้จะให้คนส่งมาอีก
31:09ท่านต้นดูแลสุขภาพให้ดีนะ
31:12เพื่อจะอยู่กับเสด็จพ่อ และค่
31:14าได้นานนาน
31:19เพื่อเป็นสาหลักให้บ้านเมือง
31:20ด้วย
31:35อืม วางลงตรงนี้หลับ
31:44ค่าเห็นท่าน พักนี้ดูในเน
31:46ื่อย หน้าตาหอเหี่ยวพิกล
31:49ก็เลยให้ห้องยาจัดของดีมาประ
31:51ปรุงให้
31:53เอาซิ ลองชิมดู น้ำสมเชี่ยว
31:57นะ
32:00เป็นสิ่งที่สมัยก่อนอยู่ตำ
32:02หนักวางชู
32:03ตั้งใจถวายให้เจ้าพี่ของค่า
32:05ได้ดื่ม
32:07ก็คือน้ำสมนี่แหละ
32:14เมื่อเป็นของถวายสำหรับเบือง
32:16สูง
32:17ม่อมฉันจะกล้าดื่มทรงเดท
32:19ได้ยังไง
32:20ถ้าไม่อยากดื่มก็จงทำงานให้ด
32:30ีหน่อยซิ
32:31แค่ตันหัวคนร้าย ทำไมต้องใช้
32:33ประลานานักหน้า
32:35แต่ม่อมฉันคิดว่าจังจะไม
32:36่เอาชีวิตคนร้าย
32:40ทำไมทิ้งคิดยังงั้น
32:42อย่าสงรีบร้อนเย็นไว้ก่อน
32:45ม่อมฉันไม่เคยมีความว่าล
32:46้มเหลว
32:47ถ้าภายแพ้จริง
32:49ฟาบาดคงไม่ได้ครองบลังมาจน
32:51ถึงวันนี้หรอก
32:55ข้าถามว่าเพราะอะไร
32:57ตอบสันสนได้ไว้
33:02ถ้าเอาชีวิตคนร้ายนั่นไงๆ
33:06ไม่แน่ว่า
33:09สัญญาอาจถูกส่งไปอยู่ในเม
33:11ืออิบฝายก็เป็นได้
33:30ก็พูดอะไรรู้ไหม
33:32บอกว่าสัญญา
33:34สัญญาเมงยีตจะไปอยู่ในเมืออ
33:36ีกฝายนี่
33:37ฮะฮะฮะฮะฮะฮะ haya
34:03หรือหรือไปกลิฟะ
34:09ฟ่าบาท พอคันเทีย
34:15โอ้ ท่านเอง มาก็ดีล่ะ มาได้เว
34:19ลาพอดีเลย
34:22รวจช่วยค่าด้วย ช่วยค่าหน่
34:24อยเธอ ท่านตุนซู ช่วยค่าหน่อย
34:27ฟ่าบาทจะให้ม่มชั้นทำอะไรมาก
34:31ไม่อยู่ยี่ไง
34:32เอาสัญญาไม่ฟ่าบาทใช่ไหม
34:35ท่านทำได้ใช่ไหม
34:38มีแต่วิธีเนี่ย การประครองที่
34:41จะเข้ารูปเข้ารอยเหมือนเดิมเข้
34:42าใจหรือเปล่าล่ะ
34:44ทรงอภัยด้วยนะพยภาพ
34:46สิ่งเดียวที่หม่มชั้นพอจะช
34:48่วยได้
34:49คือยื่นพาเช็ตหน้าให้ฟ่าบ
34:51าททรงทรับนาพระเนตเท่านั้
34:53น
34:57เหมือนซู
35:01วันเวลาที่เราจับมือร่วมท
35:03างกันมา
35:04จนถึงวันนี้ก็เกือบสามสิบ
35:06ปีแล้วนะ
35:07ข้ามือสามสิบปีกว่า
35:09โอ้งชายยีกลิมมีรับสามแ
35:11บบนี้ หม่มชั้นจะไม่ปฏิเศษหร
35:14ือสักนิด
35:17สามสิบปีที่แล้ว
35:19ตั้งแต่วันนี้ไปเราจะปฏิเศษดีก
35:21า และคำขอของโอ้งชายทั้งหมด
35:23ทำไมละครับไต้เขา
35:25บันลังก็ต้องสืบท่อจากพ
35:27่อไปยังลูก
35:27แต่ว่า รับสามสายาดก็ได้คื
35:29นประแทนสองปีแล้วเนี่ย
35:31นั่นเพราะเขาสมคบกับฝ่ายค
35:32ุณนางหัวเก่า ว่าจะชิงบัน
35:34ลัง
35:35ฝ่าบาดเพิ่งจะสามสิบหกชั
35:36นสา
35:37และทรงมิทายาดมากมาย ไม่ตำก
35:39ับสิบคนด้วยซ้ำ
35:42เป็นโลกของนั่งไหนเล็กๆ มัง
35:44อาจคิดฝ่ายสูง
35:46เป็นเรื่องที่ไม่ถูกต้อง
35:57ในฐานะของฝ่ายบริหาร เราจะทำการ
36:00ลงมติ
36:00ให้ถอดทอดองค์ทายยีกิม ออก
36:03จากตำเนัง
36:04แล้วตั้งโอรถของฝ่าบาดแท
36:05น หากไม่มีก็ให้เป็นโอรถบุ
36:08ญธรรม
36:08สรุปคือต้องเป็นทายาดโดย
36:10ตรง ถึงจากคลามบลังได้
36:21อ่ะ ประเด็นที่หาเลยในวันนี้
36:59ท่ะท่ะททททใBon
37:25ขอบคุณท่านมากที่ยอมอยู่ต่
37:27ออีกหน่อยเนี่ย
37:34การที่ไม่ต้องอยู่ตามนำพังสำ
37:36หรับค่า
37:39ก็ถือว่าดีมากแล้วนะ
37:50ใครๆ เขาก็ว่าออกชายเป็นคนบาป
37:57ใช่แล้ว ข้าเป็นคนบาปจริงๆ
38:05เพราะอาศัยความช่วยเหลือจ
38:07ากคุณนางที่
38:10มีอิทธิพลเหนือกว่าเจ้าพ
38:12ี่คอยกดดันเข้า
38:15จะได้เป็นรัจธาญาติ
38:20นั้นเชื่อหน้าละอายจริงๆ
38:24องค์ชายน่าจะทรงปฏิเศษสตร
38:26าค
38:26แต่ว่าตอนนั้น
38:30ถ้าไม่อาจปฏิเศษผู้เขา
38:35บอกไม่ใช่
38:39จริงๆแล้วก็คือไม่อยากปฏิเศ
38:41ษมากกว่า
38:42เหตุผลคืออะไรอย่างนั้น
38:55เพราะค่าอยากจะอยู่ต่อไป
39:00และแม่ของค่า
39:02ก็มีความดีความชอบ
39:06ที่ทำให้อันดีสนมชางฮีพิน
39:11แม่ของเจ้าพี่ตกจากไป
39:16จะตรูข้าแม่ของฝาบาท
39:21ก็คือแม่แท้ๆของค่าเอง
39:25ค่าก็เลยจำไปต้องมีอำนาจใน
39:27มือ
39:30เพราะนี่จะเป็น
39:31เป็นทางเนียวที่ค่าจะอยู่รอ
39:34ดได้
39:37แต่ว่า
39:39ตอนนี้เหมือนโอกาสจะเหลือน้อยเต
39:41็มทีแล้ว
39:43คุณนางที่เคยบอกว่า
39:45จะปกป้องค่าโดยชีวิต
39:49แต่ละคนทยอยถูกจับ
39:52บ้างก็ตายอย่างหน้าอานาจ
39:57วันพรุ่งนี้
39:58ฉันจะกลาบพูดคุยกับค่า
40:00เหมือนวันนี้หรือเปล่าล่ะ
40:04แม่จะถูกขับไล่
40:05หรือถูกพวกเขาปองร้ายก็ตาม
40:10ที
40:14ค่าจะเป็นรัชธายาติให้ถึง
40:15ที่สุด
40:18ค่าจะอยู่ยังภาคคุม
40:21ตาอย่ามีเกียตสมกับเป็นรั
40:23ชธายาติ
40:27นี่คือสิ่งเดียวที่ค่าจะห
40:29วังได้อยู่
40:34จากเท่าที่ยังมีชีวิต
40:54ในเวลานั้นเมื่อสามสิบปีที่แล
40:57้ว
40:57ทำไมไม่เปิดเผยความจริงให้ผมฉ
40:59ันรู้
41:00และขอความช่วยเหลือบ้างล่ะ
41:01จะได้...
41:05ถ้าทำอย่างนั้นท่านก็จะกลายเป
41:09็นกระบท
41:09และถูกประหารไปสะ
41:11แต่ไม่ใช่
41:12ก็ถูกผู้หัวเก่าเล่นงานหล
41:15อกนะ
41:15แต่ไม่จะตายหรือมือของขนของ
41:18ท่านมากกว่า
41:20และข้าจะไม่มีวันขึ้นถึง
41:24ตำแหน่งในวันนี้ได้หรอก
41:29ชาตินี้ไม่จะฝันก็อย่านึกฝ
41:31ันได้เลย
41:35ถึงนั้นก็ไม่ใช่มักจายไฟส
41:37ูงหรอกล่ะ
41:38ลองคิดถึงสมัยก่อน
41:41เพราะเค้ามีความฝันต่อบ้าน
41:43เมืองยังไงบ้างอ่ะ
41:46เรียนว่าจะสำนักให้โปรงส
41:48ายและเป็นธรรม
41:49มีหลายสิ่งหลายอย่างที่อย่าง
41:51ทำเพื่อราะสะดอนนั้น
41:55แต่มาวันนี้...ตอนนี้...มันยังห
42:01่างใกล้มากนัก
42:04ลำคางแค่ความเสมอภาพ
42:06ก็ยังไม่มีปัญญาณก็เริ่
42:09มตอนด้วยสามไป
42:10ถ้าปล่อยให้สัญญานั้น...
42:15โหล่มาในเวลานี้ผลจะเป็นยัง
42:17ไง
42:17ก็เราสำนักมีปัญปวนให้พวก
42:20แรงกาบรุนถึงหลอกเหลือฮ
42:22ะ
42:24ว่าถึงตอนนั้นแล้ว...ใครจะดู
42:25แลรัสดอน
42:26ใครจะขับเคลื่อนบ้านเหมือนต่อ
42:28ไปได้อีก
42:29หอ สองอภัยด้วย
42:30ได้แห่งภัยแล้วจะช่วยอะไรได้เห
42:32ลือฮะ
42:32สมัยก่อน
42:34ทำไมท่านี่เป็นผู้ตรวจกัน
42:37ถ้าเคยบอกแล้วว่า...
42:40ไม่ต้องขึ้นเนื้อล่องใต้
42:40ด้วยตัวเอง
42:41แต่ว่าทุกครั้งก็เกิดภัยแล
42:43้ง
42:44หรือที่ไหนมีน้ำทุ่ม
42:45โจนผู้ราชุกชุมเมื่อไร
42:47ต้องก็จะรบเราให้ข้าส่งท่าน
42:48ไปดูแล
42:49แล้วไม่เคยห่วงตัวเองสึกน
42:50ิดเลย
42:51เพื่ออะไรกันอ่ะ
42:55นั่นก็เพราะว่า...
42:58เช้าบ้านกำลังรอความช่วยเห
42:59ลืออยู่
43:00และถ้าก็ไม่อาจจะนิ่งดูได้
43:04ใช่หรือเปล่า
43:08มันสู้
43:13จะปฏิเศษกับค่าอีกเลยนะ
43:15ค่าไม่ได้ขอให้ท่านเห็นใจ
43:18แต่ข้าขอให้...
43:21เห็นแก่รัสดอนเขาเราบ้างเธอ
43:24ฉันนี้แล้ว...
43:27ท่านก็จะได้...
43:29ได้คำตอบที่ฉันเย็นกว่านี้
43:39แค่จริงแล้วฝาบัน
43:42ไม่ควรเกิดเป็นพระราชาด้วย
43:44ซ้ำ
43:47ทั้งที่ถูกลอกด้วยน้ำตามาส
43:49ามสิบปี
43:51จนวันนี้ม่อมฉันก็ยังเชื่
43:53อฝาบาดอีก
43:55มันสู้
44:08มันสู้
44:08นี่ปลดช่วยข้าอีกครั้งหนึ่
44:09งนะ
44:09มันสู้
44:18ใจ
44:21แล้วเข้า ทางนี้
45:07พวกเจ้าทำอะไรกันอยู่
45:11เพื่อถามว่าพวกเจ้าทำอะไร
45:13องค์ชายรับสั่งว่าหมู่นี้บั
45:15นทมไม่ค่อยหลาบ
45:17จึงให้จุดเรื่องหอมไปหน่อยนะคะ
45:20รู้แล้ว จุดก็จุดไป
45:59ชีวิตของธรรมดาก็มีค่า
46:01แม้จะรับสั่งด้วยไม่ตั้งใจ
46:03แต่มอมฉันก็ประทับใจมาก
46:06อยากให้องค์ชายเป็นพระราชาที่
46:08ดีในภายหน้า
46:10อย่างน้อยก็มีสักวันที่มอ
46:12มฉันได้อยู่บ้านเมืองแบบนี้บ
46:14้าค
46:16ชายเป็นพระเจ้า
46:18ดีใจ
46:19น่าจะไปจากเมืองส่งส์
46:21ชายเป็นพระเจ้า
46:24ไม่มีสักวันที่รัวเมืองสั
46:42กวันที่สุด
46:46มีอะไรแบบแบบ หน้าอื่นคือด้
46:48วยอักษรออมูล มีเพียงหน้าน
46:50ี้ที่เขียนด้วยอักษรหัน
46:53มันเป็นคำปิศนาตั้งหากแล้
46:54ว
46:58หรือว่า แม่ น้องสาว แพที่
47:05โดนพี่ป่า บางทีก็รู้สึกเศ
47:08้าใจ
47:14หรือ ๆ พระว่าบุทาดูไม่ได้
47:18เกี่ยวกับมีต
47:21ข้าเจอบอสไหมที่จะหาคนรายได้
47:23แล้ว
47:26รีบไปสู่สิลปาตเดี๋ยวนี้
47:32ท่านค่ะ เดี๋ยวนะ
47:34ขอชื่นใจดี เกือน บุทา ขอชื่
47:42นใจดี เข้า
47:44หู...ข้ายقط
47:46พองพายคลับใต้เท้า
47:49เสียหลบ
47:50ไป
47:51อยก่ству
47:51ไ compJ
47:52อยังพับสม rakอินักเลย
47:54ไม่ Grandma
48:03ทำแบบนี้ใหม่ความว่ายังไง
48:05มีเด็กสาวคนนึงจากร้านเช่าน
48:07ั้งสือ
48:08มีคนแจ้งว่าน้าม tie lop ซ้อนตั
48:10วเถนนี้
48:11มีหลักฐานอะไร groceries
48:13หลักฐานอย่างนั้น
48:18มา делоอย่างไร
48:23เจอกันอีกแล้วนะ
48:25กิจการเป็นยังไงบ้าง
48:28ท่านพูดเรื่องอะไรหรือคะ
48:29อย Feels Lord, colleagues
48:31เดี๋ยวถูกทางการปกาจ;;
48:33จับฐานให้เช่าหนึ่งสierten
48:36เช่าหนึ่งส инт์อะไรить ค่ะ
48:37นับประกาศที่ว่าย가요?
48:45นี่ใช่เจ้าหรือเปล่า
48:49ไหน ข้าดูเอง ว่าเหมือนหรือ
48:52เปล่า
48:54อืม ดูเหมือนจะคลายน่ะนี่
48:58แต่ก็ไม่น่าทำให้ท่านจำสับ
49:01สนได้ขนาดนี้
49:02จำสับสนอ่ะ ใช่แล้ว
49:05พอผู้ยองเป็นที่ที่ผู้ใหญ่หล
49:07ายคนให้เกียดมาพักพร
49:09ข้าในฐานะเจ้าของจึงต้องทำ
49:11ตามกฎอย่างเคร่งครับ
49:13เพื่อไม่ให้เสียการออกครอง
49:15โดยไม่รับคนที่ทำผิดกฎหมายมา
49:17อยู่ที่นี่
49:20เข้าใจที่พูดใช่ไหม
49:22ยังงั้นหรอกเหรอ
49:24แบบนี้ค่อยเหมือนใจหน่อย
49:27งั้นก็ขอโทษด้วย
49:33แค่นี้เหรอ
49:41หมดเรื่องแล้วเข้าไปได้
49:43เดี๋ยวก่อน
49:47เจ้าคนเดียวอย่าเพิ่งไป
49:49คืนนี้ให้เจ้ามาปรณิบัติค่
49:56ะ
49:58เวลาง่าจะมาเที่ยวได้ยังไง
50:00พันทำแบบนี้มันผิดนะ
50:02ปุ๊บปัก จะเป็นหวนหน้าค่ะ
50:04หรืออย่างไร
50:05แต่อีกแค่นังรำต่ำด้วย
50:07มีสิทธิ์อะไรมาสั่งสรค่าแบ
50:08บนี้
50:17ยอมรับเธอว่า
50:18เจ้าไม่ใช่นังรำแต่เป็นเด็ก
50:20คนนั้น
50:20ไม่อย่างนั้นจะให้อุนสิน
50:22เจ้าไม่มีทางปฏิเศษ
50:23ไม่ให้เด็กของนามารับแขน
50:27จริงหรือเปล่า
50:35ทำไมไม่ตอบข้าล่ะ
50:44ตกลง
50:46ข้าจะปรณีบัดไต้เท้าอีก
50:52โอ้ย
51:19มีอะไรอีก
51:20คืนนี้เราจะขอมนี้
51:23ขอปิดหออกอดเวลาสักหนึ่ง
51:25วัน
51:28นี่มันอะไรกัน
51:30หน้าไหนกลับมาขวางค่ะ
51:38อันนี้ไม่ต้องเกรนใจหรอก ลุก
51:43ขึ้นแล้ว
51:43ก็...องค์ชายทรงนึกยังไง เส
51:50ด็จมาถึงนี่ได้
51:51ทำที่บนๆ อยู่ในวังหน้าเบื่อจะ
51:53ตายไป
51:54เราอยากมาหาส 했습니다ซักหน่อยหนึ่ง
51:56fulness ไม่นึกว่าจะมาเจอเจ้า
51:59พยAKE 하�อยู่นิี่ อ่ะ بالกับ
52:02ไม่ทำงานแล้ว enhanced
52:03ไม่ soy enabled principe
52:05ปร้อนตัวมาสมืบคดี
52:12เกอด PowerPoint Onk Chai
52:14โครง 門านที่ดู
52:16ที่ดูคงมี้มีของดีสาะแล้ว
52:18الي่งให้จริกดัว reps
52:21เป็นนักเที่ยว ให้เสื่อมเสียแล้
52:23วยังไงกัน
52:27เอาล่ะ เข้าไปหรือเข้า
52:29เดี๋ยวค่าเช้าเช้าสาวเนี่
52:30ย ทยอยมารังงานตัวสักหน่อยน
52:32ึง
52:41แล้วยืนอยู่นี่ทำไม
52:43เข้าไปกับค่า ดูเช้าสาวต่
52:47ออีกดีมั้ย
52:49ไม่ต้องแล้วพระเจ้าค่ะ
52:51หมอมชั้นขอทูดแล้ว
52:53เอาเธอ ยังตามสบายได้
53:44ไม่เป็นไรที่ไหม
53:46ไม่เป็นไรที่ไหม
53:48แต่ต้องไม่เป็นไรอยู่แล้ว
53:51มัมชั้นไม่ควรตกใจ เพราะเห
53:53็นกับเรื่องเล็กน้อย
54:05ขอโทษด้วยนะ
54:09พี่เธอม
54:11โอเคเรื่องกันดี คือบหร้อไป
54:13ติดไหนแล้ว
54:15สมติภาพของสีนออม Sagim
54:17พบอะไรหรือปล่าไปคะ
54:20อ่ะ
54:21โงกชายเจอความลับใหม่ล่ะ
54:30เป็นความลับอะไร
54:32ค่าจะไปซื้อบที่สูญเซลป่า
54:34อีกที
54:39ความลับเกี่ยวกับภวาบวทดู
54:41สงดูแล้วเหรอเพคะ
54:43เราเรียบไปสุดศิลปะเดี๋ยวน
54:44ี้ดีกว่านะ
54:45เพราะอยู่ที่นี่ดูเท่าจะไม่พล
54:48อดภายสันแล้วล่ะ
54:55เอามีดเล่มนี้ไปเก็บนังเด็ก
54:57นั่นซะ
54:58รุ่มถึงองค์ชายก็กำจัดไป
55:00ด้วย
55:03วิธีนี้เขาเรียกว่า ยิ่งน
55:05ัดเดียวได้นกสองตัว
55:59ความลับเก็บนั้น
56:13เจ้าเจ้า
56:32นาย
56:33อุธ
56:33อุธ
56:33อุธ
56:45เพราะ
57:08พวกมันเป็นใคร คนที่มาปรองร้าย
57:10เรา และคนที่มาช่วยเป็นใคร
57:15เราต้องไปจากที่นี่ก่อนแล้ว ไปแล้
57:17ว
57:17ถ้าว่าบุธาดู ไม่ใช่อักส
57:30อน แต่เป็นคำพริษณะ
57:34งั้นก็ของมันที่อาจว่า ภา
57:36ภาวุธาดูจิ
57:38ภาว่าคือภา บุคือหน้า ยั
57:41งมีภา และดู
57:43พันธาดู
57:45ภาพจำลอง
57:48คืออะไรเลยพี่ค่ะ
57:51ภาพบันทึกเหตุการณ์ งานสำ
57:53คัญ และประเภณีต่างๆ ของรัชส
57:55ำนัก
57:57หลังจากรวมเป็นภาพเขียดแล
57:59้ว จะเรียกว่าภาพจำลอง
58:07ภาพจำลองเหรอ
58:12นี่คือภาพจำลองที่ ภึ่งบุ
58:14คเขียนเอาไว้
58:20คนร้ายจะอยู่ในนี้
58:27คนร้าย
58:28เป็นใครเลยไหมก็
58:34คนร้ายก็คือ
58:44คนนี้
59:02ตัว พิดี ตร้าย
59:03นี่สัปภาพ
59:09DERตุกคลิ่งกัน
59:09ตัวทราย
59:10นี่คือ...
59:17สุดท้าย สุดท้าย ที่นั่น
59:19ในที่การกล้องสุดท้าย ที่นั่
59:22น
Comments