- 17 minutes ago
ดูซีรีย์จีน ดูละครจีน พากย์ไทย ย้อนหลัง
Category
🎈
FunTranscript
00:01รายการต่อไปนี้เป็นรายการทั่ว
00:03ไป สามารถรับชมได้ทุกว่าย
00:19มาแล้ว มาแล้ว ซุปปราตะเพียน
00:21มานะจ๊ะ
00:21ว้าว หรือหรามมากเลยนะคะแม่
00:24นี่นะ ไม่ใช่ซุปปราตะเพียนห
00:26รอกนะ
00:26ที่จริงเขาเรียกซุปมั่งขั้
00:28ง
00:28นี่ กินทุกวันเกิดเหมือนมี
00:30อายุมืนปรี
00:31ลูก มืนงานเลียงระดับชาติ
00:47เลยนะ też
00:48เดี๋ยว ลูก มานั่งตรงนี้มา
00:54ขนาดนี้เลยลั่งเนี่ย
00:58มา มา แม่เอง อันนี่นี่ มา มานั่ง ใช้
01:01หงนั่ง กินข้าว
01:03แม่คะ ทานตอน 6 โมยไม่ใช่เหรอคะ
01:06นี่ยังไม่ถึงเวลาเลยsite
01:08อาจารย์ชื่อบอกว่าอีก 10 นา
01:10ทีมาถึงนะคะ รอ ๆ จะได้ไหม
01:12รออะไรหละ เหลือเคร์กไม่ให้ก็
01:14พอแล้ว เรียบนั่งลงกินข้า
01:16ว กินเสร็จจะได้ตอรอบแข็ก
01:17ไง
01:18แม่...กินก่อน
01:19แม่กับพ่อกินก่อน...
01:21หนูไปเท้าระสรัพฟก่อนนะ
01:22พ่ออะไรอีกล่ะ
01:24หนังลงกิน Kumar
01:26ข้าว
01:27ไม่ค่ะแม่
01:29เราหน้าคนอื่นไว้แล้วนะคะ
01:31เราอ่าจะกินทางที่แขคเศ Bern
01:32ไม่ม�니다
01:34ไม่เหมาะ
01:35Mohammed
01:36กินได้แล้ว
01:38เร็ว
01:39แม่
01:40ต่องให้แม่ไม่ชอบ G หัวงนะ
01:42แต่เขüberสัตว์อาจารย์ที่มาหา
01:44ไลfi
01:44แหวทุก Pink Member
02:14ไม่ได้จ่าย
02:15เอ๋อชัยนั่ง Navara
02:16นี่ Guessaddure, You PRErada
02:22ให้อาจารย์ G
02:27ขอบคุณครับ
02:28อาจารย์ G
02:30แม่ของเธอจะมาผ่าตัดที่เจีย
02:32งโจว indirectly
02:35ใช่ครับ
02:36แม่รู้ได้ยังไงคะ
02:38จะไม่รู้ได้ยังไง
02:39มีเรื่องizes อะไรให้รอดพ้นสายตา I
02:42พ่าตัดให้โรงพยาบาลของโ
02:44อ Ren analogy
02:45แล้วธ authored by the vice constitution
02:45ใช่ครับ
02:48อืม
02:49แล้วข้าผ่าตัดหาครบแล้วเห
02:52รอ
02:52พอแล้วครับ
02:56เธอยืมเงินจาก斥หงcekt
02:58ฉันพูดกับ怎麼了
03:08เธอเอวินันจัญหง
03:10หมอย
03:11ยืมเรามีไป
03:12ไม่น้อย ไม่น้อยคือเท่าไหร่
03:16ห้ามือน
03:17เขียนสัญญาหรืออย่าง
03:19เขียนแล้วครับ
03:22แต่เธอไม่เอา
03:23หนูฉีกทิ้งเองล่ะคะ
03:25อาจารย์จี่ fertile
03:27ถูกningarจะ得มาไหน revealing
03:30เงินก็แปลวว่า 일ังไม่ได้เข
03:31ียนเน่ะ
03:33เธอสองคนอย่ามัUNKNOWN ลุกม้ายกับช
03:35ั้นหน่อยเลย
03:36อัจารย์จี่
03:38เธอ唯ือมเงินจากคนอื่นแต่กลั
03:40บไม่เขียนหลักธานการยือมเง
03:42ิน
03:42เธอคงคิดว่าฉััหงใจ่อ่
03:44อนและหลังมือหลอกได้ง่ายใช่
03:46ไหม
03:47อ๋า
03:48เธอเป็นนักศึกษาปริญญาเอก
03:50มหาâyดัง
03:51และเป็นสาห์ตร luggage ที่มีอนาคต
03:53ิดี
03:55เธอกล่าหลอกใจหงหน้าแด่นป
03:57่านได้ยังไง
03:59Look,际 bʖ j is?
03:59หงอ๋ยังมีจริญธรรรธรร
04:01รร y est shore be banco t's
04:02แม่ค่ะ
04:02อาจารย์จีมีชีATHER ใจแบบนั้
04:04นนะ
04:04ฉันพูดกับจี้หัวงเก่ậtเลิ
04:06กพูดแสกได้แล้วนะ
04:09ขอโทษนะครับ
04:11เอ่อ
04:12เรื่องยืมเงิน
04:12เมื่อ Bor joint, ไม่รู้ว่าชัยหงเย็น
04:14ไม่ได้ถามขุญนา
04:16ผมยังไม่ได้ใช้เงิน
04:18เมื่อเป็นแบบนี้กลับบ้านไป
04:20ผมจะภาบรีบเอาเงินมาคืนให้อ
04:21ีกนะครับ
04:23คืน...
04:25จะคืนไหวเหรอ
04:27เธอรู้ไหมว่า
04:28เงินที่ชัยหงให้เธอยื이�ืมไป
04:30คือเงินที่มาจากการ Самö ao patent
04:33ฐ Ooo
04:34แถมเธายังพнаяพวกคนอื่น
04:36แบบราคาถูกๆ
04:38งนเกินที่ให้ยืมไปจะบอกให้นะ
04:39ต้องพูดไปอีกสิบเท่า มันив
04:41� WW.St. einfach
04:44แม่ของเธอบ่วย ต้องนอนติดเตี
04:46ยง
04:46หรือเธอวางแผนเลยว่าจะให้ชั
04:48ยหงไปรับช้ายแม่เธอ
04:50ตอนแก่อย edition เห๋อ
04:52ใช
04:53เธอได้ชื่อว่าเป็นลูกกะตั
04:55นยุ
04:55อยากจะบริจากไตให้กับแม่ตั
04:57วเอง
04:58ใช่
04:59ความหลูกพันของแม่ลูกหน้
05:01าชื่นชม
05:02ใช่
05:02สะเถือนใจจริง ๆ
05:04ฉันก็ควรต้องสราบซึ้งใช
05:05่ไหมล่ะ
05:06แต่ว่ามันไม่เหมือนกับชัยห
05:08ง
05:08เธอถูกตามใจมาตั้งแต่เล็กจน
05:10โต
05:11ชลาดปลาดเปรียว
05:12สภาพเงินไข้เธอดีในทุก ๆ
05:14ด้าน
05:15ทำไมเธอต้องเอาครึ่งหลังของช
05:17ีวิตฝาก
05:17ไว้กับผู้ชายที่มีไตข้างเด
05:19ียวอย่างเธอด้วยล่ะ
05:20อีกอย่างนะ
05:32แม่พูดอะไรกันเธอ
05:34ฉันยังพูดไม่จบ แกนั่งลง
05:36เลย
05:37วันนี้ฉันจะพูดกับเขาให้ชั
05:38ดเจนไปเลย
05:40จี่หวง
05:41ฉันขอบอกเลยนะ
05:42เรื่องเธอกับชัยหง ฉันและพ่อ
05:45เธอไม่เห็นด้วย
05:47ต่อไปอยู่หังห้างเธอหน่อย อย่า
05:49มาบ้านเราอีก
05:54คุ Lilia
05:56ขอบคลัวผม พ่อแม่ผม
05:59น้องของผม
06:01ไม่ได้ทำอะไรที่แปดเปือน กับชัย
06:03หงเลยแม่แต่น้อยนะครับ
06:06พ่อผมคอนงานเหมือนแรกที่เก่ง
06:09สะละชีวิต เพื่อช่วยหลือคน
06:10อื่น
06:13ในใจของผม พ่อเป็นวีหลับห
06:15รุท
06:15ถึงแม่จะเร็นantingสือมาน้อย
06:18แต่มีใจแม้ตา จิดใจเด็ดเด
06:20ี่ย implicat
06:21หลังจากที่พ่อเสีย
06:23แม่ผมต้องทำงานหนักอยู่คนเดียว
06:25เพื่อเลื้องเราสองคล
06:27น้องชายผม เป็นนักศึกษาดีเด่
06:29น ขยันเรียน และคะแนนดี
06:32ได้รับทุนทุกปี
06:35ผมภูมิใจในข้อบโครวของผมนะ
06:37ครับ
06:38ได้ เธอภูมิใจได้
06:42พ่อเธอชื่อจี้ขังใช่ไหม
06:45ฉันหาข้อมูลแล้ว เกียดประ
06:47วัติดีเด่นของเขาฉันอ่านบ
06:48นอินเตอร์เน็ตหมดแล้ว
06:50อาจารย์จี้ ถ้าวันนี้ไม่ใช่เพ
06:52ราะเธอบางค้าบให้ฉันต้องทำ
06:53แบบนี้แล้วก็
06:54ฉันก็ไม่อยากคุดอดีตเธอ
06:57แต่ในเมื่อเธอพูดมาสักขนาด
06:59นี้ ฉันก็ขอออกความที่ ñ aa
07:02วันนั้นที่เมืองแร่ระเบิด พ่อ
07:04ของเธอก่อนนี้ออกมาได้แล้ว
07:06ตอนนั้นแม่เธอกำลังตั้งท้อง
07:09ตอนที่เธอรู้ว่าเกิดเรื่อง เธอก็
07:11ไปที่เกิดเหตุ
07:12และได้เจอกับพ่อของเธอด้วย แต่
07:14เมื่อพ่อเธอได้ยินว่าที่ก้
07:15นลุม
07:15ยังมีอีกหลายคนที่ลงทางแล้
07:17วกลับออกมาไม่ได้ เขาก็เลยกลับเข
07:19้าไปอีกไง
07:20สุดท้ายเขาก็ไม่できกรับมาอีก
07:21เลย
07:22แม่หยุดพูดได้แล้ว
07:24อยากพูดดูถูกพ่อจี้หัวอี
07:25กเลยได้มั้ยคะ
07:26ถ้าอย่างพูดไม่จบนะ
07:27จะบอกให้นะ
07:28เธ смерอยมา herumเรียรู้อะไรเกินเลยกับใช่
07:29หงอีกช่วยนะ
07:31ใช่หง
07:32เคจหงน่ะ
07:32พร้อมจะรู้จักเธอได้ไม่กี่เด
07:34ือน
07:34เธอถึง esses tea
07:35แล้วก็ frånเดขน 가격แทวมาให้เธอ
07:39копรี้ยากร่วมโลกฉันแบบใหญ
07:41่
07:41มีแต่เธอที่มีครอบครัวเหรอ
07:43คิดว่าพวกเราเกิดมาจากหินรึ
07:45ยังไง
07:45พวกเราไม่มีครอบครัว เร travail например
07:47ถ้าช่วยเปิดตามองฉันบ้างสิ
07:50แม่ของแหวช่ายหง
07:52เป็นข้อตออักเรฟขั้นรุลแ
07:54รง
07:54เธอรู้มั้ย แต่เจ็บข้าอยู่ทุก
07:56วัน
07:56ตอนที่ต้องพาต่าข้อหก stay
07:58ฉันก็ต้องหาเงิน
07:59ฉันยังกล้าของมีค่าหน่อย
08:01บ removed
08:03แล้วพ่อเธออีก
08:05พวกเราเธออีกอย่าง
08:22พวกเราสามคน อยู่ในบ้านเก่าที่บร
08:25รพบุรุธทิ้งไว้ให้แถวช
08:27าญเมือง
08:27พวกเราไม่อยากมีชีวิตที่ดีอย่
08:29างนั้นเหรอ
08:30พวกเราอยาก ในฝันก็อยาก แต่พวกเราไม
08:32่มีเงิน เราก็ต้องการใช้เงินนะ
08:36เธอคิดว่ารู้จักกับใครสัก
08:37คน
08:38พอครบกันแล้ว ของในบ้านพวกเข
08:40าก็จะกลายเป็นของเธออย่างนั้นเห
08:42รอ
08:43ที่ฉันนัดเธอมาในวันนี้
08:44ฉันต้องการพูดกับเธอให้รู้
08:46เรื่อง
08:46ข้อแรกเงินให้ยืมรอไปเอาค
08:48ืนฉันมาเดียวนี้
08:50ข้อสอง
08:51อยู่ให้ห่างจากลูกสาวของฉัน
08:53ถ้ายังยุ่งกับลูกสาวฉั
08:55นต่อไปอีกแล้วก็
08:56อย่าหาว่าฉันไม่เกลงใจนะ
09:00ฉันจะไม่ไว้นะ
09:05ผมเข้าใจแล้วครับ
09:08นี่จิหวง จิหวง
09:11แม่ แม่อย Чтобыหาเร่งก่ายไม่ござ้
09:13sare
09:13ใช้จีน้านมีค่า แต่มากกว่า
09:16ชีวิคนอย่างนั้น
09:17Europe
09:18เขายืมไปปีหน้าก็ต้องคืนอยู่
09:20แล้ว
09:23แม่يرة
09:24เห็นด้วยไหมดูไม่สนละ
09:26หนูรักจีห่วงหนูจะอยู่กับเข
09:28า
09:29ความรักสุบงอมเราก็จะแต่งง
09:30านกัน
09:31ไม่ว่าแม่จะอารว่าหรือก้
09:32า ookka
09:32หรือจะไม่เห็นด้วยกระรỗiประโ
09:34ยชน์
09:34ค่ะ?..ดูว่าแม่ทำกับลูกเค
09:36ยในอนาคตอย่างไร
09:36เฮ้ย!,แก analytics!
09:39ตอนนี้ต rechtsาร้าง enzaineими conveyance
09:42ถ้าครอบแล้วใช้นุก arada
09:46พ่อ?ี่แสนตัวเองifts่าскоеอะไร?
09:51พ่อbareนี้นี่แ ватน
09:53ไม่ได้ไม่หรก 뭐가เป็นflight
09:59จะสวัสได้ altrehed
10:03แม่ค่ะ วันนี้แม่น่ะ แม่จ
10:06งใจหาเรื่องไม่มีเหตุผลสุด
10:07สุดเลย
10:08ส่วนพ่อก็ด้วย
10:10พ่อก็ได้ยินที่แม่พูดผิด
10:12ทั้งหมด แต่พ่ก็อยากเข้าข้างแ
10:14ม่
10:14พ่อกับแม่น่ะเป็นอันกะแ
10:16น่ค่ะ
10:17สติแล้วเรื่อนกันหมดแล้วเหรอ
10:19แม่ของที่หวงตั้งล้มบวยหนั
10:20กขนาดนี้
10:22ต่อให้เป็นคนแปลกหน้าก็อย่าง
10:24ส่งสารเขาเลย
10:25พ่อนแม่ไม่ช่วย จะว่าเขาอีก
10:27หละเข้า
10:27เอ็กด會เคียร์ว่าพ่อนแม่ม
10:29ันจะ้ motive
10:30แม่เขาก็ไม่ได้แม้ความ fabric
10:32องญ PRIOT แล้วอย่างงี้
10:34แม้كบไว้นrais์
10:37ถ้วยคนก็ต้องเต็มใจส่วย
10:39แต่ฉันไม่เต็มใจでき
10:40แม่ somehow
10:41ใครหง
10:42ไม่ต้องพูดแล้ว
10:47พ่อนแม่
10:49สิ่งพี่พ่อนแม่พูด ก็ค่า
10:51ใจจ่ manterกลゲ �้ง
10:54ว่า Girl
10:56หนูเผอชัยหง แต่สินใจจะอยู่ก
10:58ับจี้หวง
10:59ถ้าคิดว่าวิธีของแม่ได้
11:00ผล แม่ก็ขวางก็แล้วกัน
11:02หรือว่าจะขวางได้ไหม
11:03แก้กล้าเหรอ
11:05จี้หวง ใสหัวไปซะ ฉันไม่อยาก
11:08เห็นหน้านายอีก
11:09ตั้งแต่นี้ไป อยู่กลายจากชั้นมาก
11:11เท่าไรก็ยิ่งดี
11:12ใสหวงไป
11:13เอา เอา
11:15แล้วกัน คุณ
11:16แม่
11:18โฮ่ย
11:20อาจารย์จี้ ขอโทษนะครับ
11:21ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร
11:25ขอโทษนะ ขอโทษ
11:28ไม่เป็นไรแล้ว ไม่เป็นไร
11:35คุณอา คุณอา
11:40ที่พวกคุณพูด ผมทราบแล้ว
11:43เงินนั่น ผมจะยืนให้
11:48แต่เรื่องผมกับชัยหงเนี่ย
11:51ผมวางว่าพวกคุณจะให้เวลากับเรา
11:53หน่อยนะ
12:00เฮ้อชัยหง ฉันกับพ่อแก
12:02เลี้ยงแกมา 20 กว่าปี
12:03แกลองถามใจตัวเองดู
12:06ว่าเคยมีสักครั้งไหม
12:07พวกเราเคยทำผิดตอกแกบ้างหรือ
12:09เปล่า
12:10ครอบครัวเรา
12:11เคยบางคับให้แกต้อง
12:14ทำอะไรเพื่อครอบครัวหรือเปล่า
12:17ได้
12:19วันนี้ฉันจะให้แกได้ตัดสิน
12:22ใจเลือกต่อหน้าจี้หวง
12:23แกสามารถที่จะไปกับจี้หวงได
12:25้
12:26แต่ว่า
12:27ถ้าแกออกจากบ้านนี้แล้วก็ไม่
12:29ต้องกลับมาอีกเลย
12:31จากนี้ฉันจะไม่ใช่แม่ของแก
12:33พวกเราก็ตัดขาดแม่ลูกกัน
12:36ไม่ต้องเจอกันอีก
12:40จี้หวง
12:42ฉันไม่เชื่อหรอก ว่าฉันทนล
12:45ำบากมา 20 green hundred years
12:46Ε últimoกว่าปีเลี้ยงลูกสาวจน
12:47ตอ
12:47จะซู้หน้ายที่พักรู้จักลูกฉ
12:49ันไม่ได้
12:50ฉันจะดูสิว่า
12:52ความรักของแม่ยิ่งใหญ่
12:54หรือความรักของนายิ่งใหญ
12:55่กว่ากันแน่
12:57ใช่ Belgium
12:58นาเรียนมาสูงกว่าฉัน
13:00มีความรู้มากกว่าฉัน
13:02และนายยังพูดหลุกปันได้เก
13:04่งกว่าฉันตั้งเยอะ
13:05แต่ถ้าคิดว่าตัวนายสามาร
13:08ถมาแทนที่แม่
13:09ที่เข้าใจลูกสาของเขาได้ดี
13:11ที่สุดแล้วแล้วก็
13:12นั้นฉันก็คิดว่านายหลงตั
13:13วเอง ในอัวดีเกินไปแล้ว
13:17เผอชัยของ
13:19เก่นเลือกมาเลย
13:42ชิคหัว
13:46ให้เวลาฉันหน่อยได้ไหม
13:50พวกเขาเป็นพอแม่ของฉัน
13:54เป็นคนธรรมดา ไม่ใช่คนไม่ดี
13:58พวกเขาเรียงดูฉันมาตั้งแต่แ
13:59รก พวกเขารังฉันมากจริงๆ
14:04เรื่องแต่งานฉันเป็นห่วง
14:09ความรู้สึกของพวกเขา
14:12และต้องการคำอวยพอร
14:24ผมเข้าใจคุณ ผมจะไม่มารับกวล
14:27อีก
14:39คุณอา คุณอา ผมกว่าโทษ
14:45ลาก่อน
14:47จิหวัง จิหวัง จิหวัง
15:04พอ แม่
15:07พอแม่ให้หนูครบกับชี้หวงเธ
15:09อนะ หนูรักเขามากจริงๆ
15:13ต่อไปพวกเราอาจไม่ได้มีเงินเย
15:17อะ
15:18ไม่สามารถซื้อบ้านหลังใหญ
15:19่ให้พอกับแม่ได้ทันดี
15:22แต่เราจะพยายามดูแลบ้านหลังนี้
15:24ให้ดี
15:25จะทดแถนบุญคุณพ่อแม่
15:29แม่ค่ะ หนูรู้ว่าแม่หวัง
15:32ดีกับหนูจริงๆ แต่ว่า
15:38IF แม่จะทนเห็งลูกสาว ไม่มี
15:40ความสุกอย่างนั้นเหรอ
15:41orsch่ายเด็ดโงค
15:47แม่ผ่านมาก่อน
15:49แกเชื่อคำพูดแม่ไม่พีดลอก
15:52ไม่ใช่ไม่สนใจความสุกของแก
15:55แต่เป็น เพราะแม่สนใจความส
15:57ุกของแกมากเจิน
15:59ถึงได้ทำแบบนี้
16:02ฉันไม่ยอมให้แกเป็นแบบหาร
16:04สิ่งหรอกนะ
16:05เริ่มแรกก็หวานแวว จากนั้น
16:08ก็ร้องหายฟูมฝายต่อมาก็ลง
16:10ไม้ลงมือ
16:12แม่กลัวว่า...กลัวว่าแก
16:14จะเดินทางผิดซ้ำรอยคนอื่นเข้
16:16านะสิ
16:18ยะเด็กง่อเอ้ย ชีวิตคนเราสั
16:26น ปรีกตัวออกมาก็ยาก
16:29ถึงเวลานั้นจริงๆ ถึงแม่จะ
16:32อยากช่วยแกก็เป็นของคนอื่นแล้
16:35ว
16:35แม่ให้ช่วยแกให้พ้นทุกhaltก
16:37็ไม่ทันการแล้ว
16:40ดังนั้นบางเวลา ในบางสธนการ
16:43แกห้ามเยียบเข้าไป
16:44คนบางคนแกห้ามไปรักเด็ดขาด
16:51ทุกๆคนต่างก็ห่วงอนาคตของ
16:54ตัวเอง
16:56แต่ว่า จุดจบที่หลีกเลี่ยง
17:01ไม่ได้ ไม่ต้องให้มันเริ่มขึ
17:02้นดีที่สุดจำเอาไว้
17:06เอาล่ะ ไม่ต้องร้องแล้ว กลับ
17:10ไปนอนสักตื่น แล้วลืมคนนี้ไปซ
17:12ะ
17:14แม่รู้แกรู้สึกดีกับเขา ต
17:17ัดขาดอาจจะทุกข์ แต่มันก
17:19็เจ็บแค่แป๊บเดียว
17:21เชื่อแม่นะ แกตัดสินใจถูก
17:24แล้ว เอ๊ะ นี่ ช่ายหง
17:41เออ ฟังนะ มิงจู เรื่องในวันนี้
17:46ผมว่าคุณ คุณทำเกินไปหน่อย
17:50นี่ ถึงอย่างไรอาจารย์จี้ก็แ
17:52ค่ช่วยแม่ตัวเอง
17:54นี่ คุณลองคิดดู ถ้าเขาเป็น
17:57ลูกชายคุณ แล้วยอมทำขนาดน
18:00ี้
18:00คุณจะอิ่มออกอิ่มใจหรือ
18:02เปล่าล่ะ
18:04อาจารย์จี้ก็ตันยู ชัยหง
18:06มีเมตตา
18:08การยืมเงิน ก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่
18:10อะไร
18:10เฮ้ย คุณว้ยว้ายแบบนี้ทำเหม
18:12ือนกรดแค้นมากอยู่ร่วมโลก
18:14เดียวกันไม่ได้ มันไม่สมควร
18:17พอได้แล้ว ยังกล้าพูดหรื
18:19อเฮอต้าลูก
18:20ตอนนี้เราเป็นยังไง คุณไม่รู้
18:22เหรอ ตัวเองยังเอาตัวไม่รอ
18:24ดเลย
18:25บ้านก็ไม่มีแล้ว มรดกของบร
18:28รพวรุษก็ไม่เหลือแล้ว
18:30vlogging ถ้าชัยหงแต่งง่างกับเจ้
18:32ี่หัวง ก็ไม่มีอะไรเหลือ แทนท
18:34ี่ช่วยกลับ τωνเสียอีก คุณรู้
18:35ไหม
18:37ถึงตอนนั้นถ้าลูกเคยมาขอย
18:39ืมเงินคุณ ไม่เว้นวัน คุณจะ
18:41ให้ยืมหรือไม่ให้ยืมล่ะ
18:43ถ้าคุณไม่ให้ แร่มโนธรำ
18:45ถ้าคุณให้มันก็เหมือนกับ
18:46ฝากปquelaธุไว้กับแมว คุณรู้
18:48ไหม
18:49เฮอตาลูตกลงคุณคิดยังไ
18:51งกันแน่
18:52คุณเป็นหัวหน้าครอบครัวหร
18:53ือเปล่าเนี่ย
18:55นี่คุณไม่พระเด็จการก็แล้วไป
18:57สิ
18:58ฉันโหดเองได้
18:59คืนนิ่งดูดายต่อไปลูกสาว
19:01เราไม่ถูกคนหลอกไปข้าเหรอ
19:02ปักตะเกียงสงขึ้นหิ่งเป
19:04็นของเส้นว่ายคิดได้ยังไง
19:05คุณยังมีหน้ามาต่อว่าฉั
19:07นอีกงั้นเหรอ
19:08นี่ใช่อะไรคิด
19:29อสตรงนี้ จริง ที่มีหลาย
19:35น่ายแน่งช่วย เป็นคลุธ
19:42โอเคครั้งสน่าย ดังังแต่โปร
19:46ด
19:54อย่าคุณล่ะ มีความฝันอะไรล่
20:00ะ
20:04ฉันอยากเก็บดาวตกสักดวง แล
20:07้วก็อยากถูกล้อเตอรี่เราวันท
20:08ี่หนึ่งด้วย
20:11เชิญ
20:13เชิญที่ไหนล่ะ ไม่เชิญสักหน่
20:14อย
20:17ลูซี่ เป็นสู่มากเลย ไม่รู้ยังเห
20:19็นพวกเราหรือปล่าวอ่ะ
20:22เห็นอยู่ล่าว นูน่ะ
20:25เธอร์รกคลิดภัย เป็นสำหร
20:28ับเปล่าวอ่ะ
20:31กําตั้งด้าน เป็นสี่ทางนี้ อย่
20:45าเจอราะ
20:45เธอร์รกคลิดสกัน ทางนี้ เป็
20:52นโอเค
20:52ฮัลโหล
20:55อืม
20:57ได้ เดี๋ยวผมเข้าไป
21:23มา เช็ดหน่อย
21:24โอ Pier
21:26ไม่เป็นไรล่ะ
21:27ไม่ต้องหวกนะ
21:28ทำงานเ�esh้า
21:29Acப�� rotten
21:31คุณกลับ label entrar
21:32ไม่ไม่ไม่ reminds
21:35แ experiencing responder
21:36ฉ่าจะบอกเช็ดหน่อย
21:38พัก Hofesia
21:39พักษัช
21:40ครับ
21:40เดี๋ยวผม เกลับมา
21:41อ่ะ ได้เลย
21:42เห็น España
21:47ครับ
21:54ขอบคุณครับ
21:55ขอบคุณครับ
22:01พวกโรจี้ ไม่คุณเลือดออกแล้ว
22:05ผ่านไว้หน่อยนะ
22:07ขอบคุณนะ
22:16ครับ
22:28ขอบคุณครับ
22:28พวกโรจี้
22:30คุณว่างไหม
22:31เราไปเดินเล่นกันหน่อย
22:33อืม ด้อย
22:47วันนี้ครบรอบหันตายไหม
22:50แม่
22:50หลายปีนี้
22:52ผมยุ่งกับการงาน
22:54เรียนตั้งสือ
22:56ยุ่งกับการเงิน
22:59เลยลืมเรียกถึงแม่
23:15แต่สุดท้าย
23:16ผมมากเจอคิดถึงสมัยรุ่นพ
23:18่อนะ
23:19เขาโตมากับความลำบาก
23:22ยากจน
23:24ค้นแค้น
23:25ร้ายที่สุขหวนอน
23:28ใช้ชีวิตอย่าง
23:31ร้ายเกียดในสำคม
23:35ไม่มีใครรักพวกเขา
23:37เขาเลยรักลูกไม่ค่อยเป็น
23:40คนเดียวที่รักผม
23:44ก็คือแม่
23:47แม่
23:48แม่เสียไปเร็วมาก
23:53โรคที่รักษาได้
23:55แต่เพื่อประหยัดเงินแล้ว
23:58พ่อผมให้แม่ทน
24:00แม่ก็กลัวเสียเงิน
24:02ทนมาตลอด
24:03จนตอนหลัง
24:05แม่ก็เสีย
24:09ตอนนั้น
24:10ผมไม่เคยลืม
24:13แหวตาของแม่
24:17ก่อนที่แม่จะเสีย
24:20ไม่ได้สงสาร
24:21ไม่ได้เสียใจ
24:24ไม่ได้เขียดแค้น
24:25ไม่มีความรู้สึกอะไร
24:28แต่ว่า
24:30จนปัญญา
24:33จนปัญญา
24:34อย่างที่สุด
24:36เรากับแม่รู้ว่า
24:39นี่เป็นชะตา
24:41ไม่มีวิธีดิ้นรนต่อสู้
24:45ได้แต่ยอมรับเท่านั้น
24:54ผมโชคดีกว่า
24:57พ่อแม่ทำงานในเหมือง
25:00เป็นช่างไม้ที่เก่งด้วย
25:02ยังเคยเอาไม้มาทำของเล่นให้ผม
25:08พ่อกับแม่
25:10เป็นคู่ที่รักกันมากที่สุด
25:16ตอนเด็กผมมีความสุขมาก
25:19ปีนี้พ่อคุณอายุเท่าไหร่
25:21ถ้ายังมีชีวิตก็
25:27เกือบ 60 แล้ว
25:29อ๋อ
25:30ตายเพราะอุบติเหตุ
25:34ผมสิบก็ควบ
25:36ขอโทษนะ
25:40คุณก็เลยพยายามตั้งใจเรียน
25:43เพื่อต้องการ
25:45ออกจากที่นั่นเหรอ
25:51ใช่
25:51ใช่
25:53ทุกคนในบ้าน
25:56ต่างเรียนรู้
25:58ที่จะยอมรับความเป็นจริง
26:02แต่ทุกทุกคืนเนี่ย
26:05พอนึกถึง
26:06เหมืองแร่ที่มืดครึม
26:09นึกถึงกระดู
26:11ที่ไม่เหลือซาก
26:14ความรู้สึก
26:15มันอ้างว้า
26:16น AA
26:23จักมต่อนเรียนมหาวิเทไรได้
26:25ครั้งแรกที่ไปบ้านเพื่อน
26:27บ้านเขาสวยมากเลย
26:29บ้านเทร
26:30she
26:47เราก็ต้องคายหยัน
26:51จริงสิ
26:52ที่คุณคบกับชัยหง
26:55แม่เธอทำให้ลำบากไหม
26:59ลำบากใจเหรอ
27:03อยากมากนะ
27:05ผมจะบอกให้
27:07เมื่อชัยหงถือว่าคุยรู้เร
27:09ื่อง
27:09แต่แม่เธอน่ะสิ
27:11อาคติเยอะมาก
27:12โดยเฉพาะกับคนนอกนะ
27:14เมื่อ ตอนคบกับหารซิง
27:16ก็ชอบไปเป่าหูพ่อแม่ของห
27:18ารซิง
27:19เพื่อให้เราอยู่ห่างกัน
27:21จนเราเกือบจะเลิกกัน
27:26นี่เพื่อน คุณจะไปต่อกับเธอได้ไ
27:28หม
27:28ไม่รู้ แต่ผมเป็นคน
27:31หวานและแวงหนักมาก
27:33ระวังหน่อย
27:34อย่าให้ใจมากเกิน
27:36เพราะเมื่อคุณจะถอนตัว
27:38มันจะทรมาน
27:43คุณผ่านมาได้ยังไง
27:46เรื่องนี้กูแจสำคัญอยู่ที่ผู้
27:47หญิงนะ
27:48เธอเข้าข้างไหน
27:51ผ่านซิงเธอแน่ลแน่กับผม
27:54เธอลอกกับพ่อแม่
27:56ตอนหลังพอมีลูก
27:57พ่อแม่ของเธอ
27:59ก็ทำอะไรไม่ได้
28:15ฉันดูบทความแล้ว
28:17ลิลี่ เธอพัฒนาขึ้นมาก
28:19มันน่าถึง
28:21ดูออกว่าเธอตั้งใจทำมากๆ
28:24หารสิ่ง
28:25งานของเธอมีสเน่เป็นธรรมช
28:27าติ
28:27ไม่เปลืองแรงและไม่มีตำนิ
28:29ฉันชอบมาก
28:31แอนดริวเองก็เห็นด้วย
28:33งั้นครั้งนี้ใช้บทความของหารส
28:35ิ่ง
28:36แต่แผนของลิลี่
28:38ก็มีความดีความชอบ
28:39บทสัมภาษย์เธอไปขนให้
28:41จึงได้ลองชื่อทั้งสองคนให้ลิ
28:42ลี่ขึ้นก่อน
28:55เอาตามนี้ อ๋อครับ
28:59อันดริว
29:02อันเบอร์
29:16เขียนเสร็จแล้ว โอเค
29:17ขอบคุณครับ
29:18อ๋อครับ
29:42ผมขอให้เหล่าจริง
29:43ช่วยเช้าบ้านหนึ่งห้องนอนให้
29:44แล้ว
29:45นี่ เรื่องลาออก
29:46ก็ได้ไปคุยกับพอหน้าสะ
29:49เอ่อ ยังไงก็ให้ฉันได้เงิน
29:50เดือนเดือนนี้ก่อนนะ
29:52อืม ก็ได้ เอาละเอาละ ไม่คุย
29:54ล่ะ
29:55แค่นี้นะ
30:07อ๋อ
30:08สายห้านอาทีแล้วนะ
30:12ว่าดีไปหันหอมใหญ่
30:13สุดเห็นยังรออยู่อ่ะ
30:14ผมมาลาออกนะ
30:18ลาออกอ่ะ
30:20ไม่เท่าไรก็จะออกแล้วอ่ะ
30:22เพราะผมไม่อยากทำแล้ว
30:25อัน จักลังปลอด
30:27เท่าว่าแน่ว แม่นุ้ม คงป
30:30ลอด
30:33มึกลังค์ จัดให้เท่า Hispanic
30:45ลานพอตใคร ได้เท่าไหม
30:51ทีแล้ว จัดให้เท่าด้าคติด
30:52วิต
30:52ลังต้นหรอก
30:53可偏偏一次次追问 记忆跃加深
31:01这是一场人情 内心的旅程
31:09看着你的眼神 不得不承认
31:15有些人 值得你奋不顾身
31:21还是我拥有的 最好身份
31:26无需旁人过问
31:29他会给我 最安全的后盾
31:36幸福孤独都将 变成两人分
31:41不必独自沉沦
31:44因为爱有 太多的可能
31:51是否是对的人 让时间来研究
31:58哪怕没有结果 至少我们还有过程
32:08幸福孤独都将 变成两人分
32:14不必独自沉沦
32:17因为爱没有 什么不可能
32:23是否孤独都将 变成两人分
32:28不必独自沉沦
32:32因为爱没有 什么不可能
32:38别怕 别怕 别怕 别问
32:46只要倾听 我们的心跳声
32:52感谢 别怕 别怕 别怕 别怕有点
32:53不可能
32:54尘量 疯 别怕 别怕 别怕 别怕 别怕 别怕 别怕