00:00สวัสดี
00:42ขอบคุณครับ
01:20นี่เป็นหลักฐานที่เสียสร้าง
01:21ทำธรกิจสีเท่า สงมอบให้ตำ
01:23รวจ เดี๋ยวนี่
01:58ขอบคุณครับ
02:06ขอบคุณครับ
02:40ขอบคุณครับ
02:40ครังหน้าทรมาน ก็บอกมาตรงตร
02:42งสิ
03:03ขอบคุณครับ
03:24ออกไป
03:33เป็นอะไรไป ทำไมควบคุณตัวเองไม่
03:35ได้อีกแล้ว
03:36เธอออกไปก่อน ฉันพักสักหน่อย
03:38เดี๋ยวก็ดีขึ้น
03:41ไหนเมื่อคืนเราตกลงกันแล้วไ
03:43ง ต้องตรงไปตรงมา
03:45นายอยากให้ฉันช่วยบันเท่าให้
03:46นาย นายก็บอกมาตรงตรง
03:47ฉันอยาก
03:54จริงป Glad
03:55รอบคุณตรงนี้
03:58ขอบคุณต
03:59เออออกไปกลิง
04:47อ้าว
05:15ต้องกินยารักษาโรกวิตต
05:16กกันวนด้วย
05:19เกี่ยวกับแผลที่อยู่ตามแข่ง
05:20ของเขารึเปล่า
05:49เกี่ยวกับแผลที่อยู่ตามแข่ง
05:51ของเขา
06:04มีอะไรเหรอ
06:06ขอโทษด้วยนะเมื่อคืนฉันแค
06:08่อยากกอดเธอสักแป๊บไม่ได้ค
06:11ิดไม่ดีไม่ร้ายอย่างอื่นเลยนะ
06:18แต่ความจริงก็คือเราสองคนนอน
06:21อยู่บนเตียงด้วยกันทั้งคืน
06:24บอกไฟใครจะเชื่อว่านายไม่มีเจต
06:25นาอื่น
06:27นายไม่รู้หรอกว่าเมื่อคืนนายนะ
06:28ให้ฉันตรวจดูหน่อยว่าเธอบ
06:33าทเจ็บหรือเปล่า
06:35ไม่รู้หรือเปล่า
06:36อาษที่นี่ยังเก่า
06:40คุณไปกินไปหมด
06:41照นโทษดี
06:48ตอนเมือก็ได้ไหม
06:50ที่นี่แบบนี้
06:52รัคเมือเป็นคิดทำไม
06:55ที่นี่ที่ปุ่ม
07:07ที่จริงนะ ไม่ต้องเครียดไปหร
07:09อก
07:09เมื่อคือในแค่กอดฉันแป๊
07:10บแป๊บเอง
07:11ไม่ได้เกิดเรื่องอะไรขึ้น
07:18จะว่าไป สองปีนี้คกพงตัวเอง
07:21ไม่ค่อยได้หรอ
07:25สอง สองสามครั้งหรือมัง
07:28แล้วบาทแผลตามแขนพวกนั้นม
07:30ันยังไงกัน
07:32ในใจญาที่อยู่ใต้หมอนนั้นอี
07:33ก ได้เริ่มกินแล้วแต่เมื่อไร
07:39เมื่อสองปีก่อน หลังจากเธอไปแล
07:43้ว
07:49เธอก็รู้ ผู้ล่ากับผู้ชีนำที่
07:51ผูกพัฒธาสัญญาแยกจากกั
07:52นนานเกินไป
07:53โดยทั่วไป จะเป็นโรควิตกกำ
07:55วนเพราะแยกจากกัน
07:57เวลาที่ทรมานมาก ๆ ฉันจะควบค
07:58ุมไม่ได้
08:00ก็เลยจิกตัวเอง
08:01ยังดีนะ เรากล้ายจะผลิตยาออก
08:12มาได้แล้ว
08:12อีกอย่างอาจรรย์ติงยังให
08:13้หลินเจวี่ยนกับอาศาสมั
08:15กอีกสองคนไปลองยา
08:16ถ้ายาได้ผลดี ไหนก็ไม่ต้องท
08:19รมานอีก
08:21งั้นพอกินยาลงไป ฉันจะยังต
08:23ามจีบเธอด้วยธนาคนธรรมดาได
08:25้อยู่ไหม
08:33นั่นมันเรื่องของนาย ไม่ต้องถาม
08:36ฉัน
08:57ผลการตรวนเลื่อนเมาวาลออกมาแล
08:58้วเนอะ ยาของเราสำเร็จแล้ว
09:03อักษาษาบักเมื่อวาน ไม่ว่า
09:04จะพูดชีนำหรือผู้ล่า
09:05ก็ตรวจไม่พร้อบเชื้อไวล
09:07ัสส์อฟินิทีในร่างเลยนะ
09:09เธอจะส่งรายงานติดต่อแผนท
09:10ี่เกี่ยวข้อง
09:11พยายามขอดับเนิมการช่องทา
09:12พิเศษ
09:13เร่งกระบวนการอนุมัติให้เร็
09:14วขึ้น
09:14พยายามพยายามตัวนี้ออกวางสู่ท
09:16้องตลาด
09:16รอก่อนเธอค่ะ
09:43มีอะไรล่ะ
09:46สมการที่บันทึกไว้ในสมุ
09:47ตรรุพีปกติ
09:49เสร็จชึ้งส่วนแล้ว
10:08ตรงนี้มีส่วนที่เค้าลอกตก
10:10ล่นไป
10:10ใครรับปิดชอบลงมาถือข้อ
10:12มูลอุปกรณ์
10:15อาจารย์ติน
10:18ไม่ได้
10:19ต้องรีบแจ้งอาศาสมัครที่
10:20ทดลองยา
10:21ยานี้มีปัญหาให้พวกเขาที่เป
10:23็นตัวที่โรงพยาบาล
10:24วันนี้ฉันติดต่อพวกเขาไม่ได
10:25้เลย
10:48ไม่ได้
10:58ต้องรีบระงับขั้นตอนวางขายย
10:59า
11:00แล้วหาวิธีตามหาพวกหลินเจ
11:01้ยน
11:03ได้
11:07มีมีสัญญาณ
11:11โทษทีนะ
11:12ก่อนหน้านี้ลืมบอกไป
11:14บ้านหลังนี้ติดตั้งอบปกร
11:16ณ์ล็อกสัญญาณ
11:18ไม่ต่อกลังบน
11:25พวกเราได้รวมทำเรื่องที่ยิ่งใหญ
11:26่และยากลำบากสำเร็จนะ
11:29มากินข้าวฉลองกันหน่อยสิ
11:45ช่วงนี้ลำบากทั้งสองคนแล้วนะ
11:48ต่อไปก็พักผ่อนให้ดีๆแล้วก
11:50ัน
11:51รายงานกระทดลองและตำรับยาฉ
11:52ันได้ส่งไปหมดแล้ว
11:54ยังเร็วแล้วก็
11:55หลังจาก 24 ชั่วโมง
11:57ก็จะผลิตเป็นจำนวนมาก
11:58ออกสู่ตลาดได้เลย
12:00แต่ยานั่นมีปัญหานะ
12:02แค่กินเข้าไป
12:02เชือไวรัสในร่างคน
12:04คงไม่หายไปง่ายๆแค่นั้นหรอก
12:05อืม...ใช่
12:08ก็ยังจะหมดสติ
12:10แล้วก็อวยาวาดล้มเหลว
12:12ไม่มีอะไรต้องเจ็บปวด
12:13คนก็ตายไปแล้วไง
12:14แปลว่า...
12:23จุดประสงของคุณไม่ใช่ช่วยคน
12:24แต่ข้าคน
12:27เฮ้ย...ผลลับน้ำไม่สำคัญห
12:29รอกนะ
12:30ปัญธานในตอนแรกของเราเหมือนก
12:32ันก็พอ
12:32นั่นก็คือทำลายเชื้อไวรัส
12:41ตอนนี้ยาทำออกมาได้แล้ว
12:43ความพยายามในหลายปีมันนี้ของ
12:45เรา
12:45ไม่ได้เสียเปล่า
12:45อืม...ฉลองกับหน่อย
12:56เชมเป็นของคุณเปิดขวดเร็วเก
12:58ิดไปแล้ว
12:59นี่มีเหมือนกับตอนแรกที่เราต
13:01กลงกัน
13:02เพราะงั้นตอนนี้
13:03เติมตับรับยาสนที่คุณจง
13:04ใจปิดว่าให้ครบ
13:05แล้วผลิตยาขึ้นมาใหม่
13:06ทำให้ทุกอย่างกลับคืนสู่ขน
13:08ทางที่ถุงต้อง
13:14อัสวิ...
13:17นายยังไม่เข้าใจอยู่ดี
13:20การผลิตยาเส้นทางนี้
13:24พวกเราเดินมาถึงปลายทางกันแล้
13:26ว
13:29หมายความว่ายังไง
13:37ส่วนที่โดนฉันลบออกไป
13:48จริงๆแล้วไม่เคยมีอยู่เลย
14:08นี่เป็นครั้งที่สองที่ฉันได้มา
14:11เดินประเส้นทางผลิตยา
14:16ครั้งก่อนหาสมการผลิตยา
14:19เป็นเมื่อ 16 ปีที่แล้ว
14:22สมัยนั่นจะชื่อว่า อูมิน
14:26ฉันมีลูกชายคนลูกสาวคน
14:29ลูกชายฉันชื่ออูซือหยวน
14:33ลูกสาวชื่ออูน้องอื่
14:53พวกเขาจะมีแม่ที่เป็นคนเก่งมา
14:55กๆ ชื่ออาวิ
15:07ทั้งชีวิตเขาทุ่มเทออุทิ
15:08ตย์ตัวกับการวิจัยและผลิ
15:10ตยาที่ทำรายเชื้อเวลัสอฟิน
15:12ิทีได้
15:15แต่สาขาการวิจัยของฉันกับ
15:17สาขาของเธอแต่งต่างกัน สิ่
15:18งที่ฉันช่วยได้เลยมีจำกัด
15:21หลังจากการวิจัยมาหลายปี เข
15:23ากับผู้ช่วยต้าวิ
15:24ที่สุดก็วิจัยออกประด้ายส
15:26ูตรหนึ่ง
15:32อาชาติหลินครับ ของในตำห
15:34รับยาของคุณพอมหาได้ครบบ
15:35ดแล้ว
15:35ขาดแค่ตัวเร่งปฏิกริยา
15:37ตัวเดียว หาที่หมอไม่ได้เลย
15:40งั้นคุณบอกลักษณะสุนประก
15:43อบมาหน่อยสิ
15:44รองให้เพื่อนไปลองสืบที่สถบัน
15:45อื่นดู ปัญหาที่ยากที่สุดก
15:47ล้ายไขได้แล้ว
15:47เราอีก 2-3 วันไม่เสียหายนี่
15:50สิ่งที่เราไม่ขาดก็คือเวลา
15:54เขาปกปิดฉัน ในขนาดที่ไม่
15:56มีส่วนประกอบตัวนั้น
15:57ได้ผลิตยารุ่นแรกออกมา
16:00แล้วเอาตัวเองเป็นอาศาสมั
16:02ครที่ทนลองยา
Comments