- 5 hours ago
ดูซีรีย์จีน ดูละครจีน พากย์ไทย ย้อนหลัง
Category
🎈
FunTranscript
00:02รายการต่อไปนี้ เป็นรายการทั่ว
00:04ไป สามารถรับชนได้ทุกวัย
00:30รองนันเพากับชายชู้ ส่วนชายช
00:32ู้ ก็ต้องการปกปิดความล่ะ
00:34ข้าคุณหนูรองตาย
00:39ไม่จริงเหรอ ไม่จริงเหรอ คุ
00:43ณหนูรองไม่มีผู้ชายคนใหม่เหรอ
00:44บิง ๆ เรื่องระหว่างผัวเมีย คนน
00:53่อไม่เข้าใจเหรอ
00:55แล้วเดียนในตอนนี้คือพี่รอง
00:57ถูกคนค่าตาย
00:59ก็ว่ายังไงฉันต้องตามหาต
01:00ัวคนร้อย
01:04เธอคิดเหมือนกันใช่ไหม
01:15เหมือนฝ่ามือของพุทชาย
01:17แล้วสีล่ะ
01:19สีย้อมผ้าใหม่หรือเปล่า
01:20สีเหลืองแบบนี้
01:23จำได้แล้ว
01:24น Art, ก่อนคุณหนูรองตายหนึ่งเดื
01:27อน
01:28มีลูกค้าขอให้ผสมสีเหลื
01:29องแบบพิเศษ
01:30เพื่อย้องพะไหม
01:31นักจะเป็นสีนี้ล่ะ
01:34البุว ข่อในโรงการจริงด้วย
01:38ถ้าคำนวนจากเวลา
01:40ก็ได้พี่รองตายหนึ่งเดือนเริ่
01:41มมาทีนี้
01:42แล้วสีพวกนี้
01:44ก็เริ่มใช้เมื่อหนึ่งเดินก่
01:45อน
01:46ก็เองเกิดไปแล้ว
01:48จริงสิ
01:49表示สี่นี่ชักย้อมนานแค่หน่อย
01:52เจ็ดวันล่ะ......เจ็ดวันก็หมาย
01:56ความว่าคุณที่สัมผัสสีน
01:58ี่ผ่านในเจ็ดวัน
01:59เธ่งยังออกจากโรงงานด้วยพร
02:01ราการ
02:03คงานชายที่เราจะทราบไปชอบย้อ
02:09มสี่นี่ 16 คน
02:11มี 4 คนออกจากโรงงาน
02:13ตั้งแต่วันที่ 5 ถึง 12 ที่เป็น
02:15ช่วงแร่งงาน
02:16เท่าที่คุณวิเคราะห์ หนึ่ง
02:18ในนั้นแอบมาที่นี่เหรอ
02:22นายเล่นตรูกติกใช่ไหม แอบคน
02:24สินค้าออกไปขอย
02:25เปล่านะคุณใช้สาม วันนั้นผมมี
02:27หน้าที่ขนของไปร้าน
02:29แต่ว่า หลังจากนั้นผมก็ไปที่
02:31เออ ไปรับของที่ท่าเรือ
02:34ก็เลยต้องไปครึ่งวันที่สำคั
02:35ญ ร้านขายผักกับท่าเรือ
02:37รายจากเขาควนอิมมาก จะเป็นผมได
02:39้ยังไง
02:40อาหวนบอกว่า วันนั้นพวกนายไป
02:42ร้านแล้ว ค่อยไปที่ท่าวเรือ
02:44แต่นายบอกว่า พวกนายไปท่าวเรื
02:46อก่อน
02:47เงินก็เป็นไปได้แค่อย่างเดีย
02:49ว
02:49หนึ่ง พวกนายแยกร่างได้
02:52สอง มีหนึ่งคนที่โกหก
02:56วันนั้นผมกลับบ้าน ดูแลแม่
03:00คืนนั้น ไอแรงมาก ไอตลอด แล้
03:04วก็หอบด้วย
03:06วั้นนั้นผมทำงาน ไปเป็นห่วงแม่
03:09Grab.. ๆ... Jour Connect ๆ กลับบ้าน
03:12ดูแลแม่ 1 วันนะครับ
03:15แต่บันทึกเข้าออกในวันนั้น
03:18น่อยไปสวนหม่อน ไม่ได้รายุด
03:20เออคืออย่างงี้ครับ วันนั้นต้
03:22องไปเอาสีย้อมที่จิ้นอัน
03:24อ๋อ mission at
03:26พอออกไปไม่นาน ผมก็ปวดท้อง
03:30ออกบน ออกล่างเลย ก็เลยคลาบมาเย้
03:33นมากครับ
03:33งั้นหละ แล้ววันนั้นไปแถวเขาก
03:36นอิมบ้างมั้ย
03:36ขุ้นชายสาม วัinnั้นผมงันเตีย
03:39น嗗้องเสีย
03:40ไม้ได้ออกจากห้องซ้วมเลย
03:42จะไปเขากนอิมได้ยังงายกันแล้
03:44วครับ
03:45งั้นหละ
03:47แล้วคนน processing อื่นละ
03:48ถามหมดเลย
03:50อ่าเหวินกันในบ你是 สองคนนี้พ
03:52ูดไปเหมือนกันก็จริง
03:54แต่ผมออกจากโรงานไป ก็แอบไปดู
03:57งิ้วกันทันที
04:00ไม่ใช่สองคนนี้
04:02คนงานของเราไปเอาสีย้อมที่จิน
04:04อันที่ไร
04:05ต้องผ่านั้นน้ำชานอันนเจ้ одном
04:07แล้วจะแว่กินข้าวที่นั่น
04:09แต่ฉันถามแล้ว
04:11อัจเจ้ยไม่ได้ไปกินข้าว
04:13ไม่ได้ไปข้าวห้องซซ่วม
04:15แต่กลับบอกฉันว่า
04:16วันนั้นทั้งอัจเจ้ยนังท้อง
04:18เสียแต่งเรื่องไปตุกเป็นตะ
04:19อ๋อยแล้วคุณหลุมถ่ายเอ Sergeant
04:25นี่
04:27ฉันสืบได้มาreseอ added n
04:28อันนี้... ใช้ได้ไม่ได้ก็บอกกัน
04:30หน่อยซิ
04:33วันนั้นเขาอาจจะไปกินเข้าที่
04:34อื่น
04:35หรือไม่ก็กุดลุ้มธายจริ
04:37งๆ ไม่นhonہสงสัยเลย
04:39น่ะยังไม่ fundamentallyเหล่า
04:42ถึงซิ
04:43คุณสื่บรู้แล้ว
04:45วันนั้นข้อบาทidet maintains
04:47อยู่แต่ในห้อภัก
04:49ไม่ได้ออกจากโรงงานเลย
04:50คุณชายสาม อย่าพูดสงเด่นะ
04:53คุณสืบรู้แล้ววันนั้นเขาบา
04:55ดเจ็บ อยู่แต่หอพัก ไม่ได้ออกจ
04:58ากโรงงานเลย
04:59นี่ จำไว้นะ เขาไม่ได้ออกจากโร
05:01งงาน ไม่ได้หมายความว่าไม่มีพ
05:03ิรุษ
05:04คุณชายสามก็จำไว้นะ สืบก็
05:06ส่วนสืบ แต่ต้องมีหลักฐาน
05:07ก่อนแล้วใครพูด
05:10ใช่
05:11คุณหูรองไตอย่างหน้าสงสาร
05:13แต่คนงานถูกคุณสงสัยก็หน้
05:15าสงสารด้วย
05:17ฉันรู้สึกว่า detective ตั้งแต่เราไปบ
05:19้าทหลังนั้นกลับมา
05:20เธอดูแปลกปล่ bottles
05:25ฉันน่าจะ·คิดมากเกินไป
05:27แต่ถ้า หากเธอไม่อยากช่วยสืบต
05:29่อ
05:29ฉันก็ไม่บังครับหรอก
05:31เพราะว่า เธอไม่ใช่ยาติของพ
05:33ี่รอง
05:34แต่อยากให้เธอเชื่อเก็บไว้เป็น
05:36ความรับ อยากให้ใครรู้เด็ดขาด
05:43ตอนแรก ฉันอยากจะรู้ตัวคนร้าย
05:46ที่ข้าคุณหนูรอง
05:49แต่หลังๆ พอสื่บไปเรื่อยๆ
05:54คุณหนูรองที่ฉันเคยนับถือ
05:56มีความรับมากมายปิดบางผู้คน
06:00ฉันกลัวว่าถ้าสื่บต่อไป
06:02จากคนพบเรื่องราวที่ฉันไม่อยาก
06:04รับรู้
06:08พี่รอของฉันตั้งแต่เด็กแล้ว
06:11เป็นคนที่เอาแต่ใจ
06:15ไม่เคยแค่ของรู้สึกของคนอื่น
06:18ตอนนี้สมัยมิงกลัวแล้วก็จ
06:20ริง แต่ว่าบ้านนอกก็อย่างหั
06:23วโบราณ
06:24เธอตัวที่นี่ สิ่งที่ได้รับ
06:27คือความคิดแบบเก่า ประเภณี
06:29เก่า แต่ต่างจากพี่รอง
06:32ยังไงเขาก็เป็นคนกว้างขวาง
06:35บางครั้งบางที ตั้งกระทําของเข
06:38าพวกเธอน่าเจอมองว่าตัวเขามี
06:40ปัญหา
06:40บันชาสาง ดูถูกที่ฉันเป็น
06:42คนบ้านนอกเหรอ
06:43ฉัน...
06:47ฉันแค่คิดว่าทุกคนความี
06:49เส้นตายของตัวเอง
06:50เหมือนกับที่ฉันไม่เห็นด้วย
06:51ให้จับเบิวช่วยกับท่านเข唔ไป
06:53ท่วงน้ำ
06:54แต่ยังไงพวกเขาก็เป็นชู้กัน
06:55มันไม่ถูก
06:57เอาเป็นว่าสรุบคำเดียว เธա
06:59ม gimbal ยังมีผู้ชายอีกคนrzeอัดจ
07:01ากพี่เคยของฉันใช่ vagy
07:02ใช่
07:04ฉันคิดว่าคุณหนูกับท่าน
07:05เคย ในเมื่อแต่งงานกันแล้ว
07:07ต่อให้ท่านเคยไม่ดีแค่ไหน
07:09คุณหนูก็ไม่ควรไปมีผู้ชายคน
07:10อื่นลับหลังเขา
07:12มันผิจารีด
07:13ฉันเข้าใส่ความคิดเธอ
07:16ก็เหมือนตัวเธอไง
07:18เธอยอมรับผู้ชายที่อาจจะไม่
07:19กลับมาอีกเลย
07:20ยอมเป็นหม้าย เข้าพิธีกับไ
07:22ก่แทน
07:23สียสลักความสุกทั้งชีวิ
07:25ต
07:25พูดเพราะหน่อยก็คือ przypенное Katrp
07:28ถ้าพูดน่าเครียดหน่อยแค่
07:29คำเดียวงะ
07:30ฉันคิดอย่างนั้น
07:33มันเป็นเรื่องส่วนตัวของฉั
07:34น
07:35แล้วฉันก็ไม่เคยเสียใจ
07:37ฉันคิดว่า
07:38เสียใจหรือเปล่าจะเพิ่งตั
07:39ดสิน
07:41อặ้.. มีอะไรจะถามหน่อย
07:43ถ้าจูย้่าของเธอ อย่าไม่adder пад
07:45แต่ So if she lives with other people
07:47คนอื่น
07:49เธอจะยัง รัก de breakthrough ใจเดียวอยู่ไ
07:50หม
07:51ไม่มีทาง
07:52เขาไม่ทำแบบนั้นหรอก
07:54บรัAN ว่า
07:55ดวงจันมีเต็มมีเศีย Therapy คนก
07:57็เปลี่ยนได้
07:58ใครกล้ารับรองว่าตัวเองจะ
07:59ไม่เปลี่ยน
08:00ถ้าสองคนรักกันจริงๆ
08:01ก็จะไม่เปลี่ยน
08:02มั่นใจมากเลยล่ะ
08:03กันฉันบอกเฮอเลยว่า
08:08ฉันก็เคยมั่นใจว่าตัวเอง
08:10จะไม่เปลี่ยน
08:12ถหารอบใช้ชาติ
08:14ใต้ในสนามรบ
08:15แต่ดูตอนนี้ซี่
08:18พลี่นไปหมดเลย
08:19เห้?,เชียนจิน
08:20ขู้ชายสาม
08:22ขู้ชายสาม
08:23เรื่องไปหมดเล้งตัวใหม่
08:25คุณน่าจะไปถามของของข Bieber
08:26عิ lasers
08:31ในเมื่อเป็นเทาแกะแล้ว
08:33ก็ควรจะทำงานบ้างนะคะ
08:35นงเล็ก
08:35ถ้ามาก่อนปีกับของชายสามล่
08:37ะ
08:37ของชายสามเป็นเทอะแกะ
08:38นี่เมื่อถามเป็นเขาสงสัย
08:40นี่ไม่เป็นไรเชิญจิน ฉันไม่เข
08:42้าใจหลายอย่างเลย ก็ไม่ต้องถาม
08:44นะ
08:44แต่ตอนนี้แน่ใจแล้วว่า ปริ
08:47งๆ ไม่มีวันเข้าใจ
09:12นะ สุดสุดสุด ในสุดสุดแก
09:14็แล้ว
09:19เป็นไงบ้าง ไม่เป็นไรใช่ไหม
09:22ฉันไม่เป็นไร แต่ว่ายาตของฉั
09:26นประเขา
09:29ยาตเป็นอะไรเหรอ
09:31ตอนมารองงาน ฉันเจอคนบ้านเดียวก
09:35ัน
09:36ก็บอกว่าที่บ้านเกิดทิ่งห
09:38ยวนโกรนถลม
09:39กล้ำกล้ำของป้าสิบกวัด
09:40ชีวิต
09:44ใต้หมดเกรียงแล้ว จะต้องทำยั
09:48งไง แต่ไปเยี่ยมพวกเขาก็ไม่ได้
09:52ทำไมเป็นแบบนี่น่ะ
09:57ไปก่อน ไปนั่งพักตัวนั้นก่อน
09:58นะ ต่วงนะ
10:02ตอนนี้ฉันสับสนไปหมด ป้าดี
10:06ตัวฉันมากเลย
10:09ในใจลูกผู้พี่อีก ฉันต้อง
10:13ใจว่าออกมาทำงาน จะได้หาเงินจ
10:16นเจอพวกเขาบ้าง
10:19นึงไม่ถึงเลย ไม่มีโอกาสอีก
10:23แล้ว
10:26แม่แต่ งานทำสบพวกเขายังไม่มี
10:30อะไร
10:38ฉันก็ได้ยินมาเหมือนกัน ฝน
10:40ตกดินโทนทะลม
10:42ถ้าอย่างนั้น ถึงเราจะไม่สนิท
10:46กัน แต่ก็เป็นเพื่อนกัน
10:50ทำงานหลายปีก็เก็บได้เกือบ 50
10:52เหรียน ถ้างั้นฉันให้เธอยื
10:56มก่อนก็ได้
10:57ไม่ได้หรอก พี่ก็เป็นคนงาน ฉัน
11:02ทำงานของพี่ไม่ได้หรอก
11:06ได้ข้าวว่าที่บ่อน ฝร่ายกู้
11:08ใช่ไหม
11:09ตอกเบี้ยสูงมากเลยนะ อย่าไปกู้เดิ
11:11นข้าดเลย
11:13แล้วฉันต้องทำยังไง
11:17ไม่ต้องเสียใจ
11:19เดี๋ยวฉันให้ยืม เป็นนี้ฉัน
11:21ดีกว่าเป็นนี้พวกบ่อนนะ
11:23พี่ชูจิว ฉันรู้ว่าพี่เป็น
11:24คนดี แต่ 50 เหรียนมันไม่พอแล้
11:28ว
11:29พี่ก็รู้ ไหนจะข้าลงสบ ข้าส
11:32ู่สาร
11:34ทำยังเป็นสิบคอยเลย
11:37ฉันไม่รู้ว่าต้องใช้เงินเท่
11:39าไร
11:41อย่าเลย ฉันเอาเงินพี่ไปไม่ได้ห
11:44รอก
11:46ไปกู้เงินลงเทียนซักหน่อยก่
11:48อน
11:48หรือไม่ก็ ไปซ่องหนิงเชียง
11:54ไม่ได้ อย่าไปนะ
12:01หรอฉันก่อน ฉันจะช่วยเธอหา
12:03เงินกลับมาให้เอง
12:06เราเพิ่งจะรู้จากกัน ฉันจะรบก
12:08วนพี่ได้ยังไง
12:10ไม่เป็นไร เธอลำบาก ฉันช่วยแต่
12:13มที่อยู่แล้ว
12:15พี่ชูจิว พี่เป็นคนดีจัง ขอ
12:19บคุณมาก
12:21แต่ต้องเร็วเร็วนะ คนบ้านเดียวก
12:24ันจะไปมารืนนี้
12:25ตอนนี้เขาจะกลับ ฉันจะฝากเงิน
12:27กลับไป
12:29รับครัวของป้าจะได้ไปสู่สุข
12:31ติ
12:32เขาใจแล้ว ไม่ต้องห่วง เราฟัง
12:34ข่าวดี
12:41เรียบร้อย ยังมีอีกคนหนึ่ง
12:46ต้องรับจำนำผิงเหรอ
12:53เฮียถิน มารองจำนำทำไมเหรอ?
12:56คงไปถามว่ามีคนเอาแหว่นของฉ
12:57ันไปจำนำใช่ไหม?
12:59เออ ใช่ ถามให้แล้วไม่มีใครเก็บ
13:02ได้
13:03จำนำอะไรมาก?
13:05เออ ฉัน TJ เอาทองของฉันไปจำนำ
13:08เชื่อนก็รู้ว่าเขาสารแพงจะตาย
13:10ไป
13:11เงินที่หามาได้ไม่พอใช้
13:13ไหนจะต้องเรียงคนเพิ่มอีกคน
13:15ไม่เอาของป้าจำนำ ไม่พอใช้ห
13:18รอก
13:18เจ๊ถินเป็นคนดีจัง
13:21อย่า PRINK
13:21ฉันรู้ว่าจะนบกวนเจ๊กับพ
13:23ี่ปิงเยอะมาก
13:25ถ้าเจอแหวนของฉัน แ姐อย่ลื
13:27มบอกเช่ะ
13:28เพราะแหวนเป็นของต่างหน้าแ
13:30ม่ฉัน ก่อนจะตาย แม่บอกให้ฉั
13:33นเก็บรักษาดี ๆ
13:35โทย จะพูดเรื่องนี้ทำไมกันเล่า
13:37กลับไปคุยกันที่บ้านสิ
13:39ฉะนัดป่าสีไว้ จะไปดื่มน้
13:41ำชาก่อนนะ
13:42เจ้าถิน แหวนวงนั้นเป็นรู
13:44ปแดบไม้ แต่ตอนเด็ก ๆ ชนจนเบี้
13:46ยวก็เลยเอาเม็ดงาใส่เข้าไป
13:48จริงด้วย ฉันกูจะไปถามเอง
13:51เจ้าถิน โฉ ก็ต้ององจะกลับน
13:52้ำลง ไปสinseран Castro
13:55ไม่ไปหรอก ไม่ทันแล้ว มาทางนี้เร
13:57็วเข้า มา
13:58เจ้าถิน จะพอจะ Hopefully not
13:59บ่าที่นี้ทำไมเนี่ย
14:04ทำไมไม่ให้ฉันไปโรงจำน้ำละ
14:06ไฟรั้ง ว่าใครขโมหวญแหวน
14:10ของฉันไปเหรอ
14:12หรือว่าเจ๊
14:14ฉันไม่ได้ขโมหวญแ motherfucker นะ
14:20ใช่หรอก
14:20เก็บได้แล้วเท่าไม่มีบอกใช่ล
14:22ะ
14:23ใจร้อนเอาไปจำนำ
14:26เมื่อกี้ฉันเห็นเจ้ Jahr ออกจากโรง
14:27จำนำ
14:29จงใจคоровยแหวน ฉันไปจำนำแ
14:30น่แน่เลยใช่มะ
14:31อย่าพูดทعمเดช 보�อย่า ฝังแค่
14:32ธิบายกก่อน
14:34มาต้องพูดล่ะ เจ้าไปแจ้งคว
14:35ามา exchanged
14:36อย่าให้เป็นเดือบใหญ่โตเลยนะ
14:38แค่ด้วยเข้าใจผิดกันนะ
14:41เงินห้าเหรียญ คืนไปเลย
14:43ห้าเหลีย49ader
14:45ทำไมน้อยจังล่อดจะถิน
14:48เจ๊โดนหลอก แหวของฉันยังน
14:51้อยก็ต้อง 10 เหรียญ
14:51สิบเหรียญ
14:53อะไรเหรอ
14:55นั่งร่วงไม่ค่อยพูด
14:57แหวนวงนั้นไม่ถึงสิบเหรี
14:59ยญหร пап
15:00เซ๊ขโมยของฉันยังน้อย-น้
15:02อยก็ต้องชดใช้ให้ฉันบ้างสิ
15:04เห็นแก่ที่เป็นแม่สามีปิง
15:05ปิงก็เลยเอาแค่สิบเหลียน
15:07อ่...ที่แท้จงใจหลอกฉัน
15:11จงใจก็แรกของฉัน ฉันไม่ให
15:13้หรอก
15:14แค่ให้เจ้เต็มใจ... ติดกับเ
15:17องล่ะ
15:18ถ้าเจ้ยไม่พอใจ
15:19ก็ไปแจ้งความสิ
15:21คนเท่าหมู่บ้านจะได้รู้ว่าเจ้ย
15:22เป็นคนยังไง ท่วงความเป็นธ
15:24รรมให้ฉัน
15:25ฮึ ถือ
15:28ทั้งหมดสิบเรียน เอา แล้วก็ไปจ
15:30ำนำ ถ้าพอใจ ก็ไปถ่ายแว้น
15:32คืนมา
15:33นึกแล้วต้องไม่ใช่คนดี มีแต่
15:36คนโง่อย่างปิง ๆ ที่ร้องเธอหล
15:37อก
15:39ดีแล้วล่ะเจ้ อันนี้จะชิ้นเค
15:41้าไม่ง่าเปิดเผยเรื่องเช้าโช
15:43คของตัวเองให้พี่ปิงรู้หลั
15:44บมัง
15:45ยังอีก
15:47ห้อ ขอบคุณมากนะที่เลี้ยง
15:51เฮ้ย จังแต่มนั่นไหร่วะ
15:55โดรัทจำนำผิงเหรอ
15:58คนที่นี่หลอกง่ายจริงเลยแฮ
16:01ดูให้ดี ไปมีจริง ๆ
16:03นี่เคยเห็นผู้จริงคนนี้มา
16:05ดูดี ๆ ซิ
16:06ไม่เคยเห็น ๆ ๆ
16:07จริง ๆ ๆ
16:11ถามนั่วซะ
16:12แล้วครับพี่เช้า
16:13เฮ้ย ๆ
16:14เห็นผู้หญิงคนนี้มา
16:15ไม่รู้ ไม่เห็น ๆ ๆ
16:17ดูดี ๆ ก่อน
16:20สามเหรียญ
16:22หนึ่ง
16:24แล้วนี่คือ
16:26ชุด ๆ
16:28ทำอะไรอยู่
16:28ตกใจหมดเลยคุณชายสาม
16:30ทำไมเงินเยอะจัง หรอ
16:34จะให้จือชิงยืมนะครับ
16:36จือชิงหรอ
16:38อ๋อ ของงานใหม่อ๋อ
16:39อ๋อ
16:40ชาติกำเนิดน่าสงสารมาก
16:43บ้านเกิดน้ำท่วม
16:44ดินโครนทะลม
16:46ครอบครัวป้าเป็นสิบชีวิต
16:48ตายหมดเกลี่ยง
16:49ต้องรวบรวมเงินเอาไปฝังสบ
16:51อยู่ต欲ยง
16:51อ่ะ นายก็เลยจะให้เขาอยืมเงิน
16:54อ๋อ
16:55พระช่วยเขาแล้ว
16:56เพื่อยืมเงินคนอื่นให้ด้วย
16:58ข้าจะคืน
16:59ก็ต้องอดมือกินมือ
17:01ช่วยขนาดนี้
17:03ชอบเขาแล้ว 170
17:05ไม่ใช่นะ
17:06ผมเห็นเขาตัวคนเดียว
17:08taćาสงสารมาก
17:09ถึงเป็นคนงานด้วยกัน
17:11ผมก็เลย
17:12ช่วยเขาสังหน่อย
17:12หนิ ๆ ๆ
17:14ชishi ๆ
17:15ไม่ได้บอกว่าไม่ให้ช่วยนาย
17:17แต่ตอนนี้จะช่วย ต้องดูก่อนว่
17:18าเขาเป็นคนยังไง
17:20คนอย่างนายใจอ่อนเกินไป จะถูกห
17:24ลอกง่ายๆ นะ
17:25คุณชาย3 จือๆ เป็นคนดีไม่หล
17:28อกผมหลอก
17:29แถมยังหน้าสงสารด้วย
17:31ขอให้จริงอย่างที่นายพูด
17:34ชั้นถามอะไรหน่อยสิ
17:36ต้นเดือน 2 โรงงานเรามีเหตุการ
17:38ณ์พิเศษรึเปล่า
17:41ต้นเดือน 2 เหรอ
17:43ผมจำได้quesว่าตอนนั้น...
17:44มีลูกคะลายใหญ่จากกวางเจา
17:46ขอร้อง...ให้ผสมสีเหลืองแบบ
17:49พิเศษให้
17:50เราผสมไปให้ตั้งหลาย zaj คลัง
17:52แต่ก็ไม่ตรงกับที่เขาอยากได้
17:54ตอนนั้นพวกเราร้อนใจมากเลย
17:56เกือบจะไม่มีสีนค้าสงให้เข
17:58าแล้ว
17:58แต่ยังดี ที่พี่เชียญจินจั
18:00ดการได้
18:00ผสมสีจันถูกใจเขา
18:03เชียญจินเหละ
18:05อ๋อ ยังมีอีกเรื่องนึง พี่เช
18:08ียนจินตกจากบันดายร้านต่
18:10างผ้า บาทเจ็บด้วยนะ
18:12ตามชั้นหรอ
18:13คุณชายสามระวัง
18:19พี่เชียนจินเจ็บตังรูปเปล
18:20่า
18:20ถ้าหัวลงพื้นก่อน เอลไม่น
18:30่าเจ็บนะ
18:32ถ้าเอลลงพื้นก่อน สนเอลร่
18:34องกายก็จะงอ หัวไม่น่ากระแท้
18:37หมายความว่างไรอ่ะ
18:39จุ ๆ หน้ายปีขึ้นไปหน่อยสิ
18:46แล้วไงต่อครับ
18:47ยืนดีแล้วใช่มะ
18:49เฮ้ย ต่อคุณชายสาม
18:52เป็นไงบ้อง
18:54ทำไมต้องแกล้งให้ตกลงมาด้วย
18:57ตกสูงขนาดนี้ยังแค่หนัง
18:59ทลอก
19:00ส่วนเชียนจิน ที่บ้านเปิดร
19:03้านหมอ
19:03มีกังฟูติดตัวด้วย
19:05จำได้ไหมประเกิดเหล้ยจุปีน
19:07ุ่น
19:07เขาดื่มจนเมา ทัยยังร่ำหนุ
19:09่มหมัดเมาให้ดูด้วย
19:10จำได้ จำได้ ตอนหลังเรากร่างเล
19:12ือกเข้าว่าไอลิงเมา
19:16เวลาคนเมา ยังกระโดดลอดเต้น
19:19ได้
19:21ไม่น่าตกเรามาแล้ว จะบPassเจ็บที่
19:23เอว
19:24พูดถูกครับ พี่เชียนชินแข
19:26็งแรงมาก ไม่ค่อยป่วย
19:28พ่อ เข้าเจ็บ แล้วก็ยังตกใจ
19:29เลย
19:31ปกติเชียนชินเป็นคนตากผ้า
19:33เองเหร่ม
19:33ск место ครับ ปกติออีง กับอาเจี
19:36ยเป็นคนตาก
19:36แต่ว่านั้นพี่เชียนชินใจดี
19:38มาก บięวว่างานร่เย็นง์
19:39ก็เลยจะช่วยตากผ้า
19:41อืม พอเขาบาทเจ็บแล้ว กลับ
19:43เข้าหอ ไม่องไปอีกเลยล่ะ
19:45พอพาร์กลับมาที่หอแล้ว ทุก
19:47คนагоกลับไปทำงานต่อหลายชั่วโ
19:49มง
19:49จนตอนเตี่ยงไม่เห็นออกมากินข
19:51้า��
19:52ผมคิดว่าเขาหลับไป
19:54พอถึงช่วงโปรดพ lis
19:55เขาก็ทนเจ็บเอล ออกมาช่วยให้เร่
19:57งงาน
19:57วะ เหล็กดัฒ์แน่นหาดีจั
20:02ง
20:02จอกจากหอพลัก
20:04ต้องประตูใหญ่เท่านั้น
20:06ใช่ครับ
20:07เตืองไหนของเชียนจิน
20:09อ๋อเตืองนี้
20:10อืม ชูจิว แน่ใจนะว่าวันน
20:13ั้น
20:14เชียนจินไม่ได้ออกจากหอพัก
20:15เลย
20:15แน่ใจสิ ถ้าเขาออกจากประตู
20:17นะ
20:18อยู่ที่ร้านต่ากต้องเห็นกันหม
20:19ดแน่นอน
20:23ชูจิว ดึงล่างออกมาน่อย
20:25อ๋อ
20:31คุณชายสาม
20:35คุณชายสาม
20:48ชูจิว ใครเอาประในมาไว้ตรง
20:50นี้
20:51ไม่รู้ครับ
20:53คุณชายสาม
20:54สงสัยพี่เชียนจินเหรอครับ
20:56นั่นไม่ต้องถามหรอก
20:59ตั้งเชียทำงาน
21:01มีโอกาสจะเลือนให้เป็นหัวหน้
21:02านะ
21:02อ๋อ ไม่เอา ไม่เอา
21:03ไม่ต้องฟังฉัน
21:09นี่ ช่วยกันขนหน่อย
21:10ไว้ตรงนี้
21:11ระวังด้วยนะ
21:12เอาไว้ตรงนั้น
21:15แล้วเข้าไป
21:18พี่ทีเชียนจิน
21:19ไม่ไล่ชูจิว
21:24คุณชายสามรองโทษพี่รึเปล่า
21:26เลือกอะไร
21:27คุณชายสามมาถามเรื่องที่พี่มาเจ็
21:29บตอนเดือนสอง
21:31ฉันไม่ว่าเขาสงสายพี่
21:32กแร่งเจ็บแล้วลาป่วย
21:33นี่ จะยังเง็นนะ
21:37คุณชายสามเป็นคนรู้กระละเทศ
21:38พี่อาธิบายให้เข้าเข้าใจ Armstrong ก
21:40็จบแล้ว
21:50อ๋อ
21:50ชิ้น ๆ
21:53คุณชายสาม
21:56ไม่ค่อยมีคนมาแถวนี้
21:57คุณชายมาทำอะไรครับ
21:58นั่นที่การออกฉันหาย
21:59ก็เลยมาหาดูน่ะ
22:01อ๋อ คุณชายสาม
22:04ได้ผมช่วยหา
22:05อ๋อ ขอคุณนะ
22:07เฮ้ อยู่นุ่นไง
22:08ยังดีที่แดดสองเห็น
22:12หาง่ายหน่อย
22:13เอาใจมากนะ ในพูดถูกแล้ว
22:15ถ้าหากว่าเราสำเกตรอบกาย
22:18ให้ดีแล้วก็
22:19มีความจริงมากมาย
22:20วางอยู่ต่อหน้า
22:22จริงสิ เมื่อกี้ฉันเห็นนายหาอะไร
22:24อยู่
22:25อะไรหายเหรอ
22:28ไม่สำคัญหรอก
22:29คุณชายสามผมกลับหอก่อน
22:37จะไม่มไป
22:38ไป
22:47ความันกับ จัดศัย
22:52ความันกับ หชนิจ
22:53เอาล่ะ อ่นน่ะ
23:06มันกันรถแฟง
23:08คุณหรือรอ
23:09มีคนตามมาหรือเปล่า?
23:20ไม่มี
23:22เข้ายิ่งช่วง
23:23อย่าให้เคยรู้เด็ดขาดว่าท่
23:24านบับรุมคันอยู่ที่นี่
23:27ยิ่งสิทธิ์เชียนจิน งานท
23:28ี่สั่งให้ทําไปถึงไหนล่ะ?
23:30ผมทําตามที่คุณสั่ง แอบไปที่
23:32สวนม่อน
23:32ของคนที่เลี่ยงไหมให้จี้ซิงเสร
23:34ิง และตุกติกในใบม่อน
23:36พวกคนเลี่ยงไหม จะไม่มีรางหมายขา
23:38ให้จี้สินเสริง
23:39เข้ายิ่งช่วยจี้เสริงไม่มีร
23:44างหมายทอภาะ
23:46ดูซิเจิ้งชาง จะย่างไปสั่งสิ
23:48นค้าของทุกแกดจุไปได้อย่าง
23:49ไร
23:51ถ้าเธ harทำดีมากอะ ที่Hmm จิน ขับ
23:53ใจมาก
23:57ไม่เป็นไรครับคุณหนู งานที่กู
23:58สั่งให้ผมทํา
23:59ผมจะต้องใจทํา ไม่ทําไปผิดห
24:01วัง
24:02จริง ๆ กินย่าหรืออย่าง
24:05กินแล้วนุ่น
24:10จำไว้ต้องกินร้อนร้อน
24:12คุณชอบกินขนมฟักษ์นี่นะ
24:14พอเอามาให้แล้ว
24:16ถ้าหากไม่พอ พระน่าจะเอามาให้
24:17อีกนะ
24:19ขับใจมากนะ
24:20ตายแล้ว ทำไมบาจเจ็บแล้ว
24:24สมสัย เพินไปชนอะไรเข้า
24:27หนังถลอกนิดเดียว
24:28ไม่ได้นะ ไม่เป็นไรได้อยากราย
24:30วันนี้ นั่งก่อน
24:33นั่งลง
24:37ฉันทำแผลให้
24:38เดี๋ยวๆ ไม่ได้คุณดูรอง
24:40เดี๋ยวพาฉันน่าจะเปิดเลือน
24:41เช็ดแบบนี้ก็ได้แล้ว
24:43เปิดก็ซักสิ
24:45เดี๋ยวฉันเช็ดให้เอม
24:52ดูวังหน่อย เจ็บรึเปล่า
24:54ไม่เจ็บ
24:55หลังดูวังตัวหน่อยนะ
24:59คุณดูรอง
25:00ผมเช็ดเองดีกว่า
25:04เชิญจิน
25:05เธอช่วยฉันเยอะมาก
25:08จนป่านี้แล้ว
25:09เรื่องเล็กๆแค่นี้
25:10เธออย่างกิดเล็กกิดน้อย
25:13ครับ คุณหนูรอง
25:15ไม่ต้องเรียกคุณหนูรองแล้ว
25:17เด็กฉันว่าเชี่ยวเออ
25:18ไม่ได้ ไม่ได้
25:19ใครว่าไม่ได้ล่ะ
25:21ฉันแบบว่าได้
25:23ตอนนี้มีแต่เธอที่ช่วยฉันได้
25:26ดีที่มีเธอช่วยฉัน
25:28จะได้สบายใจบำรุงคัน
25:31ต้องรีบตามเปล่าเจิ่งปลับ
25:32มาให้ได้
25:34กลับมาแล้ว
25:35พวกปิดความรับให้ฉัน
25:38Goldman เข่งงั้นท้องจะใหญ่ขึ้นทุ
25:39กวัน toda
25:41anything
25:41ฉันจะห่วงเลยคุณหนู มันจะช่
25:43วยตามหาท่านเกยกลับมา
25:47ขอบใจมากเชียนจิน
25:50จริงสิ พ่อเช็ดหน้า ผมซักแล
25:53้ว จะไปเกินให้ทีหลังนะ
25:56ไม่ต้องคือหรอก ฉันให้เธอ
25:58คือ
26:01รับไปเธอ
26:02ขอบคุณมาก
26:07เชียนจิน ฉันรู้ว่าเธอดีต
26:09่อฉัน
26:10ช่วยฉันตั้งหลายอย่าง
26:12ฉันขอบคุณเธอมากเลยนะ
26:15เธอรู้บ้างไหม
26:17เกิดมาอยู่บนโลก
26:19ผู้หญินแข็มแข็งแค่ไหน
26:21สุดท้าย ก็ต้องมีที่พักพิ
26:23่ง
26:25เรื่องต่อจากนี้ ต้องเพิ่งเธอแล
26:27้วนะ
26:28อ่ะ...เจอ
26:49เจอเป่าเจิงหรือยัง ยังเนี
26:51ยบอยู่อีกเหลือ
26:52ตัวเมืองใหญ่แค่ไหนกัน
26:53เรื่องแค่นี้ก็ทำไม่ได้ดึงไง
26:56ขอเวลาอีกหน่อย
26:58ให้เวลาเธอ แล้วใครให้เวลาฉัน
27:01ถึงฉันรอได้ แต่ลูกก็รอไม
27:03่ได้
27:04ทองโตขึ้นทุกวัน รอต่อไป
27:06ไม่ไหวละ
27:09ตอนนี้ต้องเรียบตามหาเป่าเจ้
27:11องกลับมา
27:12ให้เขายอมรับว่าเป็นพ่อของ
27:14ลูก
27:15แย่ละ ถ้าเขากลับมา
27:18เปิดโป้งฉันแล้วก็
27:20คนในหม shattered ก็จะรู้ว่าฉัน
27:23ถ้าต้องถูกจับถวงน้ำ
27:26สุดตายตอนนี้จะเลยดีกว่า
27:28ทำแบบนี้ล่ะ อย่าคิดสัน
27:30อย่าคิดสัน เจ
27:30แต่ต้องฉัน The Chilling universe
27:47Zent็ก попыт like you
27:48อย่าลืมถามนัดตัวเอง
27:49อย่าลืมถามัดตัวเอง
27:51อย่าคิดว่าฉันจะชอบเธอจร
27:53ิงๆ
27:53ถ้าเธอไม่มีประโยชน์ต่อฉ
27:55ัน
27:56ฉันไม่ Liam ชายตามองเธอด้วยสัง
27:59คุณพูดอะไร
28:02ความในใจของเธอไง
28:07ฉันรู้นะ
28:09เธอแอบชอบฉันตั้งนาน
28:10ถึงได้ยอมทำงานให้ใช่ไหมล่ะ
28:16ใช่
28:16ผมไม่แค่คนงาน
28:17แต่ไม่เคยคิดระรับเราลงคุณ
28:22ผมช่วยคุณ
28:23ไม่เคยหวังสิ่งตอบแทนเลย
28:25ไม่เคยหวังหรือ
28:28นึกว่าฉันไม่รู้เหมือน
28:30เวลาที่ฉันเผลก
28:32เธอชอบแอบดูเธ่น
28:34นึกว่าช่วยงานเธอแล้ว
28:35เธอจะชอบเธอเหรอ
28:37เลือกเผาฝันได้แล้ว
28:39ขังพบหรืออ่านกินเนื้อ
28:40หารฟ้า
28:44ไม่รู้ว่าคุณจะคิดแบบนี้
28:46ใส่ด้างที่ผมช่วยคุณมาตลอด
28:50นั่นสิ
28:53นึกว่าซื้อยาบำรุงคารมา
28:54ให้ต้อมน้ำแก่งให้กิน
28:57เธอก็จะได้เป็นพ่อของลูกในท
28:59้องชั้นอย่างนั้นเหรอ
29:00เลิกเธอฝันได้แล้ว
29:01หากระจกประสองดูตัวเองบ้าง
29:03ถ้าควดเธอโงกกลิ่นยาเต็
29:05มตัวแบบนี้
29:06เอาให้บอกว่าเป็นชายชู้ก็จะไม
29:07่มีคนเชื่อเลยด้วยซ้ำ
29:09ตัดใจซะเธอ
29:13ขอโทษครับกุณดูลอง เพราะพ
29:15ิตรคุณ
29:17ไม่ต้องหัว
29:19มันจะไม่กลายทำคุณเสียชื่อห
29:21รอก
29:22มันจะปกป้องคุณสุดกำลัง
29:23เลย
29:30อัชจี
29:30อัชจี
29:31เธอมาซưยาให้คุณไหนสามเหรอ
29:33อ๋อใช่ค่ะ รูจัศยายนะคะ
29:36แต่ว่าช่วงนี้คุณนายสามราง
29:38กายอ่อนเพรีย
29:39ในท่านกลู่ว่าอยาที่กินบำ
29:41ลุงไม่พอ
29:43อ๋อ ครั้งก่อนตอนที่ฉันโตรธ
29:46ให้คุณนายสามก็รู้ว่า
29:48รางกายของเขาไตไม่ค่อยดี
29:51แถมยังเคยแท้งลูก
29:53รอบนี้ตั้งใจว่าจะเพิ่มยา
29:55บำรุงภายใน ช่วยบำรุงคัน
29:57ดีเหมือนกัน
29:59เหมาะต่อคุณไอ้สามเลยเหรอ
30:01ดีค่ะฝากด้วยนะคะ
30:02ได้ ได้ ได้
30:02พ่อ จัดยาเสร็จแล้วค่ะ
30:04พ่อ ดี ๆ เอา ๆ นี่
30:07ขับคุณบ้าค
30:08อ้า จ้า ๆ
30:08ข้าไปเดินนะ
30:11พ่อ พ่อเคยบอกว่า ยาบำรุง
30:14คันไม่ค่อยมีคนซื้อ ทำไมยัง
30:16ซื้อสบ
30:19เฮ้ คนที่นี่ไม่มีใครย้อมจ่าย
30:21แพ้งเหรอ
30:22เพราะไม่กล้าใช้สมราคาแพ
30:24้ง ซื้อแต่สมทัรมดา
30:26ไม่ใช่มัง
30:28は? จริงเหรอ ไหนเอามาดูซิ
30:31ดูซิคะ
30:33หา
30:34เอ เห.. จริงด้วยเนี้่
30:36หน่วย
30:37สมแบบนี้ราคาแพ้ง ลูกสั่
30:39งขอมาผิดร occupational
30:40ไม่ใช่หนูเหรอ พ่า
30:42ไม่ใช่ลูก ไม่ใช่พ่อ
30:44เร้วจะเกียนจริง
30:46พี่เชียนจริงจริงหรอ
30:48แค่ซื้อของผิดเอง
30:50พ่อ หนูไปตามพี่ใหญ่ก่อนนะ
30:55นี่เธอเจอเข้าแล้ว กลับมากิน
30:57ข้าวเป็นเพื่อนพ่อนะ
31:11นี่ คุณอุศาพไปหาฉันถึงร
31:15้านหมอของพ่อได้บอกแสใหม่มาใช
31:16่ไหมล่ะ
31:19ฉันรู้สึกว่าเชียนจริงช
31:21่วงนี้ผิดปกตินะ
31:23ผิดปกติตรงไหน อย่าบอกนะว่
31:25าสงสัยพี่ชายฉัน
31:27นี่จะบอกให้รู้นะ พี่ชั้นเป็นคนซ
31:29ื้อ ไม่ทำเรื่องช่ววนต์
31:30ไม่ใช่คนร้ายที่ข้ากุณหนูรองห
31:32ลองหน้า
31:34ในเมื่อเธอพูดตรง ฉันก็เปิ
31:37ดอกพูด
31:38เธอเข้าห้างพิชายฉันรู้ แต่เข
31:41าก็น่าสงสายจริง ๆ
31:42จริง ๆ เหรอ จริง แค่ไหนก็ต
31:44้องไม่หลักฐาน
31:47ตนเดินสอง พิชายiadaตกจากบนัย
31:49ราณตากเจ็บเอล และหัว
31:51แล้วก็กลับไปนอนพักในหอ ธู
31:53จิ บอกว่าเฮ้นออกมาตอนโพ Metall
31:55แล้วไงล่ะ เข้าอยู่แต่ในหอพ
31:57ักไม่ได้ออกมาเลย solvent
31:58ฉันไม่ดูที่หอพักแล้ว หัว
32:00เตียงเขามีรูใจ
32:01จังหน้าก็ใช้ปูนปะไว้ มีแ
32:03พงด้านนอกก็มีรองรอ Italianปอกบิ
32:05ด
32:05หอพักอยู่ก่อนตั้งหลายคน พี่ฉ
32:09ันอาจจะไม่ dealt with a fan of my task
32:12ไม่irsutpri disagreed
32:28ดูแลพวกนี้
32:32พี่ชาย ตอนนี้ก็สงสัยพี่ชายฉ
32:34ัน
32:34เอางนี้ สงสัยทุกคนในหมู่บ้าน
32:36เลยมะ
32:37เธอได้ว่าฉันอยากให้เชียนจิ
32:38บไปคนร้ายอย่างนั้นเหรอ
32:40ฉันมาหาเธอ ไม่อยากรู้หรือของ
32:41เขา
32:42ให้ฉันยืนยันว่า พี่ชายฉั
32:43นไม่ใช่คนร้ายเหรอ
32:45เอาเป็นว่าน่าสงสัยนะ
32:46สงสัย สงสัย คุณสืบจนตั
32:48วเองจะเป็นบ้า
32:49เห็นใครก็สงสัยไปหมด
32:54ใช่แล้ว...ฉันยอมร้าว
32:56ช supplemental ช่วงนี้ฉันอยากสื่มหาตั
32:58วคนร้อย จนตัวเองเต็มจะเป็นบ
33:00้าไปแล้วเน poderia
33:01พ lashes ย์ให้ทำยังไงนะ เมื่อผู้ก seperti
33:03สุredit
33:05ฉันจะสื่มยังไง คนร้ายต้องด
33:08ารยุก representingกัน
33:09แล้วฉันก็จะไม่เสียเวลาบ้า
33:10เป็นเพื่อนคน
33:28พี่ใหญ่
33:33พี่ใหญ่ อยู่ไหมคะ
33:47เฮ้ ว่าฉันหน้าก็หนูรองนี่
33:51อยู่นี่ได้ไง
34:16ที่ว่าจุดไฟภาบ้านหลังน
34:18ี้ทิ้ง
34:19ก็จะทำรายหลักฐานได้เหรอ
34:26รัดรุมอยู่ที่ฉัน
34:28คุณเก็บกรุมได้จากที่นี่เหร
34:30อ
34:31ไม่ได้เก็บ
34:32ก็ให้ชูจิวขโมยมา
34:37ที่แท้ชูจิวเป็นพวกเดียวกั
34:38บคุณ
34:39ไม่แน่หลัดจุดจุเขาก็
34:41เป็นหวงผมมาก
34:44เชียนจิน
34:46น้อยใช่ไหม
34:49คุณสงสัยว่าผมข้าคุณหนู
34:51รองเหรอ
34:53ฉันไม่อยากให้เป็นน้อย
34:55แต่น้อยมาที่นี่ทำไม
34:58ตลกจังเลย
35:00เพราะผมมาที่นี่
35:01คุณก็ได้สงสัยว่าผมข้าค
35:03ุณ
35:04คุณก็มาเหมือนกัน
35:05ผมก็สงสัยว่าคุณก็เป็นคน
35:06ล้ายได้สิ
35:09ฉันเป็นคุณถามว่นน้อยมาที่น
35:10ี่ทำไม
35:11ไม่แปลกเหรอ
35:13ผมเป็นคนงานในโรงงาน
35:15ปกกษณะก็เป็นผู้ช่วยคุณหน
35:16ูรอง
35:17มาที่นี้ไม่เห็นแปล
35:18อ texted ผมไม่ได้ข้าคุณหนู
35:20Фุนนั้นแกล่งบาทเจ็บแล้วก็
35:23มาที่นนี่
35:24Loudูว่ากระดูมหาย
35:27ต manufactured รีบกลับมาหา
35:31ตอนนี้รา Edit Linker จะเผ้าบ้านทิง
35:36เป็นสถานที่พลาดรักของนานก
35:38ับพี่รองใช่ไหม
35:39กุม Pablo ใช้สามตะกูลพันย์และ
35:41แต่คุณจะพูด
35:47พูดเหรอ
35:50ได้ ผมพูด คุณนูเรียกผมมา ไม่ได
35:54้มาพอรักกัน
35:56เขาได้ผมมาที่นี่ เพื่อหมอกหมายงานให
35:58้ทำ
36:01จำได้ครั้งหนึ่ง คุณนูรองบอก
36:03ว่า ท่านเขยเลมผู้หญิงข้างน
36:06อก
36:06ก็เสียใจมาก ผมเป็นเข้าดื่มเย
36:08อะ ไม่อยากให้ดื่ม
36:10หนึ่ง คุณนูรองก็ดาปผม platm
36:12ก็ดูเขา บ้อย ๆ อย่าล่ามละลว
36:15งเขาทำอย่างตกหน้าผม
36:18ผมเท้ามากับคุณนูรอง พลังม
36:20ือข้างเขา Clin
36:21นอยจริงจริงหรอ
36:23แต่ว่า ผมกับคุณนูรอง ไม่ได้
36:26ทำอะไรนอกรู้นอกทาง
36:27คุณนูรองไม่นนัดขาย copy พ่อนั
36:29กท Tag window
36:30เค้าตายไปแล้ว อย่าทำตายที่เสีย
36:33งเขาอีกเลย
36:35ข้าคนต้องชดใช้
36:37หนึ่งชีวิตต่อหนึ่งชีวิ
36:38ตสมควรแล้ว
36:40ผมไปกับคุณ
37:09คุณ
37:10พี่ใหญ่
37:22ไม่เป็นไรนะ
37:23ไม่ได้อย่างไร
37:24ฉันเห็นพmeterหักของคุณแหนูล
37:25องในห้องพี่
37:26ฉันต่าว่าพี่ต้องมาที่นี่
37:27ออกไปก่อน ที่แน่ต่อร้อย
37:29ไม่ได้!?
37:29พี่ใหญ่ ฉันจะพาไปโมทตัว
37:31ถ้าสง spotted ว่า
37:33ฉันไม่ได้สงสัย
37:34แต่ว่าฉันรู้ว่าพี่มีความ
37:36ลวงบางใจ
37:36ออกไปคุยกัêt outro cup
37:37오른เล่ว
37:40พี่ใหญ่
37:42ไปเลย
37:43Το plenty
37:43พี่ใหญ่
37:46พี่ใหญ่
37:49ออกมาเดี๋ยว
37:50เอามาก่อนซ่ะพี่
37:52พี่ใหญ่
37:54พี่ใหญ่
37:56ออกมาถ้าพี่
37:57คนชี้ 3
37:58ผมทำความผิดครั้งใหญ่
38:00พี่ใหญ่
38:00ถ้าพวรตาย
38:02พี่ใหญ่ent
38:03ให้ชั้นเข้าไป
38:04คุณเก๋อร่อยเป็นคนดี
38:07ของailsให้เขาตายไปแล้ว
38:08ก็ไม่เครื่องตามลายชื่อเสี Barbara
38:11พี่ใหญ่ roses
38:13ให้ใหญ่ใจเก๋ยนกัน
38:16ฉันเอง
38:24MMA! ไปเร้ว
38:26ไปเร้วสิ
38:27ปล่อยทั้งแล้ว
38:28พี่ใหญ่!
38:29ออกมาค่ะ
38:31ออกไปค่อยคุย
38:33ไปไปฉัน
38:33คุณชายสามระวัง
38:36ออกมา เอามาก่อนเริ่มเข้า
38:38ฟังฉันนะ ออกไปกับฉัน
38:41อย่ามายุกกับฉัน
38:43บ้าพอเรื่องจัง
38:51นี่ใหญ่
38:52คุณชายสาม
38:53สปรอยก็นะ
38:55ปรอยฆ่า
38:56ปรอยเข้า ปรอยข้า
39:00ทำอะไรels ปรอยเข้านะ
39:01ชahoจิวช่วยจือชิงเราก็
39:03ช็จิวชุดด้วย
39:10ช령 อย่างไรบ้าง
39:11ไม่เป็นร้อย
39:13อ่ showcase