- 6 hours ago
ดูละคร ย้อนหลัง
Category
😹
FunTranscript
00:02รายการต่อปีนี้เป็นรายการทั่
00:04วไป สามารถรับชมได้ทุกวัย
00:36นั่งลงสิ
00:40นั่งลงวันเตียง
00:42ถอดเสื้อออก
00:46ถอดเสื้อออก
00:50จะถอดเองดีๆหรือว่าให้ฉั
00:51นถอดให้
00:55เอ้ย เอ๊ยคุณเดี๋ยวผมถอดเอง
00:58ล้วล้ว
01:00ล้ว
01:01ล้ว
01:24ล้วล
01:25อล้ว
01:25เอ้ย แจ็บ
01:33ช้ำในจริงๆด้วย
01:34นี่ถอดเสื้อเพราะฉันจะดูร
01:38อยช้ำในเนี่ยแหละ
01:41เดี๋ยวนะ
01:43ที่ผมมารอในห้อง
01:45นั่งบุญเตียง
01:46แล้วก็ให้ผมถอดเสื้อนี่
01:49แค่จะดูว่าผมช้ำในนี่แหละ
01:51อืมก็ใช่นะสิ
01:54คิดอะไร
02:10นายคิดว่าฉัน
02:15อีกโลกจิต
02:18ฉันจะทายาให้ทายเองแล้วกัน
02:21ขอโทษ
02:24ขอโทษ
02:25ขอโทษ
02:30น่ะ
02:32น่ะ
02:35จะทาให้
02:37เลิกมองฉันด้วยใส่ตาแบบน
02:39ี้ก็
02:47ทายาให้ผมไหมนะคุณ
02:49น่ะ
02:50เอาพูดพูดดีๆนะ
02:53ทายาให้หน่อยนะ
02:55น่ะ
02:58สบายไหม
03:00สบายตัวขึ้นเยอะเลยคุณ
03:02ฉันทำให้อีกนะ
03:03เฮ้ย
03:04เฮ้ย
03:04กุ๊
03:05เบาๆมึงเลยคุณ
03:07เกิดอะไรขึ้นหน่าพี่เนียง
03:08อ้อย
03:10อืม
03:11อ่ะ
03:13อุ๊ย
03:14อุ๊ย
03:14ไม่ยืนทำอะไร
03:16ให้ไปตามเจ้าวันไปกินข้าว
03:17ไม่ยืนทำอะไรครับ
03:18ชชชช widespread
03:19วังนี้ก่อนรู้
03:21อ่ะ
03:24ดีเลยคุณ
03:26สงสัยรู้ istället
03:27จะได้ร้าน KN
03:28เป็นเรื่องของขุ้งใหญ่เขา
03:33ก็เองไม่ยุ่งอะไรกัน
03:35เขาทำอะไรกันอาจ rę
03:37ไม่เอา ไป ไป ไป ไป ไป
03:39เดี๋ยว เดี๋ยว
03:41ไหวเขาไป
03:45ไม่ใช่ไหม
03:48อืม
04:03โอ้ย
04:03โอ้ย ฉันจะลมเอง
04:05อืม
04:06ดีขึ้นไหม
04:08ดี
04:09เบา ๆ มึงไหนคุณ
04:12สบายไหม
04:14สบายตัว คืนเยอะเลยคุณ
04:16ฉันทำให้อีกนะ
04:17โหย
04:19โหย
04:20เดี๋ยวรอ 2 คนนะเหมือนด้วย
04:22น่ากินมากเลยจ้า
04:24โอ้ย ไม่รู้
04:25โอ้ย
04:26ได้
04:26เก้า เอา มาเลยด้ะ
04:28มา ๆ ๆ กินข้าวกัน
04:29อืม
04:30เดี๋ยว
04:31ดอกรัก
04:32ขอนามพี่หน่อยจ้า
04:34ได้จ้ะ
04:34อึhmm
04:37มีจ้า
04:38เครียบจ้า
04:41มีอะไรล่ะครับพวกใย
04:43ฮ๋
04:43โอ้..เป๋า
04:45ก็เรียกมากินข้าวอ่ะ
04:46ข้าแกเนื่อยๆกันเนี่ย
04:48ใช้เหลี่ยวแหลงเข้าไปเยอะ
04:49เดี๋ยวมันจะหวยนะ
04:50กินข้าวเยอะๆ
04:51จะได้มีแหลง
04:52น่ะ
04:54歐 Dead
04:56เดี๋ยว×2
04:58ข้ามื่อยาดอง
04:59ดองไม่ต้องห้ากห้าปี
05:00ไม่ได้ออกมากินเลยนะ
05:02มา ๆ
05:03ค่ะ ผู้ใหญ่
05:07อะไรของเองอะ
05:09เงินส่วนแบงก์จากเสือหมายอะ
05:11ครับ
05:13ไม่เอา เอ็งเอาไปเฮ้อ
05:14ไม่ค่าทำไม
05:15ผู้ใหญ่รับไว้ด้วยครับ
05:18ช่วยผมไว้หลายครั้ง
05:19ผมอยากตอบแทนบ้างนะครับ
05:25โห...
05:27ข้าไม่เอาอะ
05:28เอ็งเกียบไปเฮ้อ
05:29ทะลุงไม่เอา เนี่ยงเอานะจ๊ะ
05:31ไอ้ ไอ้ เนี่ยงเอามานี่
05:33เอ้ยงมันเด็กเป็นเล็ก จะใช้เง
05:34ินอะไรเยอะแยะว่า
05:35เอามาเก็บไว้ที่ค่า
05:38เอา เอามากินข้าวดีกว่า อั
05:42นนั้นด้วยหรอพ่อ
05:43ด้วย
06:23เมาหรืออย่างน่ะ
06:27ไอ้นี่ผมไม่เมาหรอคุณ
06:39พวกจัน ผมขอบคุณทุกๆอย่างแล
06:43้วที่คุณช่วยผม
06:45ขอบคุณนายเหมือนกันน่ะ
07:07ปลอดฉันได้แล้ว
07:09ฉันว่านายเมาแล้วล่ะ
07:12ผมไม่ปล่อย
07:15ผมไม่ปล่อยให้คุณไปไหน
07:17หรือว่าไปอับใครอีกแล้ว
07:19แล้วตอนนี้ผมก็ไม่ได้เมาด้วย
07:26ผมรู้ว่าผมทำอะไรอยู่
07:27ถ้าผมพูดอะไรออกไป
07:36ผมชอบคุณนายลุกจัน
07:39ช่วงเตาวันลับฟ้า
07:41ช่วงเวลาที่เดียวได้
07:44ทำให้หัวใจสับสน
07:47แต่สิ่งเดียวยังเวียนวน
07:49หลุดไม่พ้นทุกโมงอย่าง
07:52ภาพเธอตามติดตา
07:56เธอคือใครจังไหนไม่รู้
08:00เหมือนว่าใจรงนั้นคุณเคย
08:04ความผูกพันลึกๆ
08:06ความรู้สึกดีๆที่ใกล้ให้เธ
08:10อ
08:12ดังล้มนาวพัดผ่านทุกเทม
08:16ัน
08:17ดังเต่าวันล่อนปันก็แค่
08:20วันๆ
08:21ตื่นขึ้นมาเช้าวันใหม่
08:24ฉันดีใจที่ตื่นมาเห็นเธอ
08:29จากคนรู้สึกแปลกไม่เข้าใจ
08:33เป็นทุกจารย์
08:35อ่าน้ำให้พ่อในลูก
08:37ความผู้พันฉันและเธอ
08:41จ้าพ่อ
08:42ความรู้สึกแปลก
08:51ความรู้สึกแปลก
09:12ความรู้สึกแปลก
09:16ความรู้สึกแปลก
09:17ความรู้สึกแปลก
09:17ขอบคุณค่ะ
09:25พี่ค่ะ
09:26คุณผู้หญิงเมื่อสักครู่กลั
09:28บไปแล้วเหรอคะ
09:28ใช่ค่ะ
09:31เราผู้ชายที่มาด้วยเหรอคะ
09:37คุณแพทพิ้งกลับคนเดียวกั
09:38นเหรอ
09:39แล้วพวกองเมษาล่ะ
09:40นั่นนะสิค่ะ
09:43ฉันก็รู้สึกว่ามันเมษแปล
09:44ก
09:45หรือว่า
09:46พวกองเมษาจะได้บอกแสนเริ่นท่
09:48านชายแล้ว
09:53เงินอับแบบนี้
09:55คุณการตากลับไปที่วังambion
09:58และคอยจับตาดูคุณ peth pink ให้ด
09:59ี
10:00เดี๋ยวผมจะอยู่ที่นี่ต่อเอง
10:01ไม่ค่ะ
10:02ฉันไม่กลับ
10:03ฉันอุตสาحถอหมายถึงที่นี่
10:05ฉันจะไม่มีวันกลับ
10:06น่ะ จนกว่าจะเจอท่านฉาย
10:08แต่ผมไม่ไว้ใจเพชช์พริ้ง
10:11ผมไม่อยากให้ inevitable allaยกด้วยคุณป้า
10:13คุณก็รู้นิ
10:14ว่าในวางเกิดอะไรขึ้นบ้าง
10:17ผมไม่ไว้ใจเฉชช์พริ้ง
10:24คุณยำตา
10:27คุณต้องเชื่อใจผม
10:29งาน
10:44อุ่งมันเวลา
11:09เธอดีกว่า
11:52พวกโจนทุกคนที่อยู่ที่นั่น
12:13วันนี้มาถึงแล้ว
12:16จะได้จัดการไอราวีการ
12:18แล้วก็ให้เสือหมายไปพร้อมกัน
12:21ยิงปืนนัดเดียว
12:23ได้นกสองตัว
12:27แต่มันตลายมากเลยนะครับพวกอง
12:35พวกมันคงกลับไป
12:36แม่
12:45ช่วยกลับมาแล้ว
12:47อ่ะ
12:55นังทุกจานก็ตะวันมันหาย
12:56ไปไหนว่ะ
12:58นี่ลุง
12:59เข้าหมายปาร์มันก็เงี้ย
13:02broker
13:27พี่จับกลุบ ปล่าพี่กะดิ้
13:28น จับกลุบกัน ปล่า ดอกลัก
13:31เจอมันกันเรียกมาด้วย
13:33จับ
13:38อืม...
13:50คืนนี้ไม่เห็นมีดาวสักตวง
13:51เลย
13:54ท้องฟ้ามืดมากเลยเนอะ
13:57นั่นสิ
14:00มืดจริงๆด้วย
14:04แต่คุณก็ยังมีตะวันอยู่ก
14:06ังข้างเนอะ
14:16เฮ้ยคุณ ดาวไถ
14:19ไหน
14:21นั่นไง
14:22พี่เห็นเลย
14:23เฮ้ย ดาวตกคุณ
14:26ไหนดาวตก
14:28คุณดูดีๆสิ
14:29รับรองว่าข้างนี้ก็ไม่พลา
14:30ดแน่
14:33ไม่เห็นมีดาวตกเลยสักตัว
14:35ไหน
14:45โดฟตกนี้สวังที่สุด
14:48แต่ก็สวยที่สุดด้วย
14:49That
14:50소ังตัวตกนี้สว่างที่สุด
14:54คุณดาวตกนี้เฮ้ย o
14:59แล้วรุกจันไง
15:02อะไร
15:22กลิ่นอาหาร
15:27นั่นตัวอะไรอ่ะ
15:29อะไรอ่ะ ดอกลัง
15:31มีเงินจะคุมจะคุมอยู่ตรงนั้
15:32นจ้ะ
15:35เฮ้ย
15:37ตัวอะไรอ่ะ
15:39กลบ
15:57นี่ก็ไม่มีอ่ะ
15:59ไหนบอกว่ามีกลบโตโตไง
16:02กลังสังหาอ่ะ
16:03สังหอน
16:05สังหอนอ่ะ มันบอกว่ามี
16:08หมู่อะไรเมี่ยง
16:09ไปหาที่อื่นไป
16:11ทางนี้
16:13ขอบคุมอย่าง
16:15ทางนี้
16:17จักด้วย
16:34ขอบคุมอย่าง
16:42ทิ้ว
16:45เราไม่เรื่องต้องคุยกัน
16:50เดี๋ยวเพราะหมายเห็นเข้าก็โด
16:56นข้าตายหรอก
17:04ทุกจันไม่ต้องเป็นห่วงทิ
17:05้วหรอก
17:11กลับมาทำไม
17:16ทิ้วอยากคุยกับลูกจัน
17:18ครั้งก่อน
17:20เรายังคุยกันไม่จบเลยนะ
17:23นี่มีอะไรต้องคุยแล้ว
17:27ทิ้วกลับไปเหอะ
17:29ลูกจัน
17:30จะทำแบบนี้สิ
17:33ทำอะไร
17:39ทำอะไร
17:39ทำอะไร
17:46ทิ้วเป็นคนที่มีผู้หญิงคนอ
17:47ื่น
17:52ทิ้วออกไปจากกล่าภัยสะเฮ้
17:55ลูกจัน
17:55เราไม่ได้เป็นอะไรการเราขาดกันแล้
17:58ว
17:58ทิ้วไม่ออก
18:00จนกว่าจะได้คุยกับลูกจั
18:01น
18:02ทิ้วจะคุยอะไรอีก
18:05นี่เมื่อทิ้วเป็นคนที่ผิดสั
18:06ญญา
18:06ทิ้วที่สัญญา
18:19ลูกจันรู้ไหม
18:21ทิ้วกลับมาที่นี่ทั้งหลายครั้
18:22ง
18:25แต่ไม่เคยได้เจอลูกจันเลย
18:28เอ้ยกลับไปเลยไป
18:29กลับไปไปลงมา
18:34ปั๊บข้า
18:58แล้วลูกจันลืมเองไปแล้ว
19:28ไป
19:33พอมันเป็นแบบนี้
19:34ก็จะบอกว่าทีวิสัญญาติอย
19:37ู่ไหม
20:06ลูกจันฟั่งทีวไหว robiกัingt
20:08ลูกจันอยากจะหออกมา
20:09จากทีนี้
20:12ที Brussels นะ
20:12ถิวกลับมารับรูกจันแล้ว
20:17เราไปกันนะ
20:32ไม่ไป
20:38เราไม่ออกไปกับทิ้วแล้ว
20:42ทำไมลูกจัน
20:44ลูกจันอยากออกไปจากที่นี่มิใช
20:45่เหรอ
20:47ไปกับทิ้วสิ
20:51ลูกจันมีอะไรปิดบางทิ้วใช่
20:52ไหม
20:56ทำไม
20:58ที่ยังทำไมถึงไม่อยากออกไปจากท
20:59ี่นี่
21:01เติลูกลับมารับลูกเจาะแล้
21:02วไห่
21:03ทำไมหลือลูกเจาะ
21:06เติล!
21:09เติลูกปล่อย és
21:14star
21:36ตะวัน
21:39ใช่
21:41ฉันตะวัน
21:46แกคงเป็นที่ว่าสินะ
21:49กลับมาทำไม
21:49แกคงเป็นที่ว่าสินะ
21:53กลับมาทำไม
21:57ฉันกลับพระพาลูกจันมาไปจ
21:58ากที่นี่
22:02แก่อย่าแส่
22:08เท่าวัน
22:09ไปเธอ
22:10ไม่แส่คงไม่ได้วะ
22:15ฉันเป็นผัวลูกจันเว้ย
22:23เหลือ
22:23เอ้ย
22:23นั่น
22:23นั่น
22:26อ้อ
22:26ยอน
22:30อาจ
22:31บาค
22:32อาจ
22:45ยอน
22:50พ่อได้แล้ว พ่อจะที
22:53ลูกจันเลือกมาเลยดีกว่า ว่า
23:03จะไปกับทิว
23:04หรือจะอยู่กับไอ้หมอนี่
23:16อ้องคิดท้าย ทุกเหมือน
23:47- หัว...
23:49หัว...
23:50หัว...
23:51หัว...
23:54หัว...
23:54หัว...
23:54หัว...
23:54หัว...
23:55หัว...
23:55หัว...
24:07จับตั้งไหนไหม
24:10ไม่เป็นไรอ่ะคน
24:11ช่างมันแท้
24:12คุณไม่แปลกใช้บ้างเหรอ
24:43เวลาผ่านไปตั้งหกปี
24:44ถ้าทิวเป็นคนทำร้ายนายอย่างน
24:45ั้นเหรอ
24:46ไม่ใช่คุณ
24:49บางทีทิวอาจจะรู้ว่าแหวน
24:50มงนั้นอยู่กับใคร
24:53และถ้าเขารู้ว่ามันเป็นใคร
24:55มันก็นั่นแหละที่ทำร้ายผม
24:57ผมจะไปถามทิว
24:59เดี๋ยวก่อนสิตะวัน
25:16ไอ้ท่านท่ายแล้ววีการ
25:18ไม่จะไปเสือตะวันได้ยังไง
25:26มันจะความจำเสือบ
25:31แต่ถึงมันจะความจำเสือบ
25:32มันเก็บมันไว้ไม่ได้อยู่ดี
25:44native
25:54เฮ้ย ไปแล้ว
25:55ฮิคเกียว
25:58มึงเข้ามาได้ไง
26:02เฮ้ย
26:03เฮ้ย
26:03ค assassin
26:05เอาตัวเวล็กให้พี่ฟ่าย
26:11เฮ้ย
26:11หล ключ
26:16เฮ้ย ไป
26:16เฮ้ย
26:22เฮ้ย
26:22เฮ้ย
26:24เฮ้ย
26:24เฮ้ยเฮ้ย
26:24เล่นมึงจะเสียใจที่ทำของพวกก
26:25ัน
26:27ไปเฮ้ย
26:27ไปเฮ้ย
26:42เฮ้ย
26:51พ่อ
26:54ทำไมพ่อต้องโกหกฉันด้วย
26:57อะไรของเองวะ
26:58เรื่องทีวไงพ่อ
27:03ทำไม
27:07ฉันอยากรู้ว่า
27:08ตลอดเวลาหกปีที่ผ่านมา
27:12ทีวไม่เคยกลับมาหาฉันสัก
27:13ครั้งเลยหรอพ่อ
27:19ทำไมพ่อไม่บอกฉัน
27:22อีกทีว
27:24มันเคยกลับมาหาเองหลายครั้ง
27:26แล้ว
27:32แล้วทำไมพ่อไม่บอกฉัน
27:36ทำไมพ่อไม่บอกฉัน
27:37ทำไมพ่อไม่บอกฉัน
27:39ทำไมพอถึงไม่อยากให้ฉันต้องเจ
27:40อทิวด้วยทำไม
27:44ก็ที่ก้าต้องกีดกันเอง
27:46ไม่อยากให้เองโลกเอ้ยกับมัน
27:47เนี่ย
27:50ก็พบว่าทิวมันเป็นลูกข
27:52องเสือหมาย
27:53เพราะให้หมายเนี่ยมันก็ไม่อย
28:02ากให้ใครรู้ว่า
28:04ลูกของมันนะคือลูกโจน
28:08มันไม่อยากให้ทิวงหมดอนาคต
28:13แต่จริงตอนเนี่ย
28:16เองก็มีเอทะวันอยู่แล้วด้วย
28:30สวยทุกดอกเลย ดอกลัก
28:31เก็บไปเยอะ เราจะได้ไปว่ายพักกัน
28:33- น่ะ ทิกะทิน
28:34- นักดอกลัก
28:35พิแสน
28:37นี่ที่ยายแกยืมพิฟ้ายไป
28:40เมื่อล่าจะคืนวะ
28:41ตอนนี้ฉันยังไม่มีหรอกจ้ะ
28:44ฉันว่าเราจับมันไปขายส่องด
28:46ีกว่าไหมพี่
28:46ไอ้พวกชั่ว มีแต่ความคิดต่
28:49ำต่ำ
28:50ต่ำอะไร มันมีจะตาย
28:53- โอ๊ย อักดประตูนักดี but
28:56พี่จะเห็นแจ้งพิฟ้าย
29:00- เฮ้ยๆ ต่อไอ้แทน
29:03โอ๊ย โอ๊ย โอ๊ย
29:06โอ๊ย
29:07ไอ้ตะวัน
29:08มันยับมาแสนะ
29:10ไม่แสกก็ไม่ได้ว่ะ
29:11ก็ทีนกับดอกลักไปโคลของฉ
29:13ัน
29:14ปล่อย
29:17ฉันบอกให้ปล่อย
29:19ไปเว้ย
29:41โอ๊ย
29:42โอ๊ย
29:42โอ๊ย
29:43โอ๊ย
29:43ก็พี่แค่ไปถวงเงินยังทำไม่
29:44ได้
29:45พวกง่ะ ไม่ได้เรื่อง
29:47ก็อีกตะวันนะจ้ะ ไม่เข้ามา
29:49ยุ่ง
29:50และพี่ก็รู้ว่ามันเก่งขนาด
29:51ไหนอะ
29:52ฉันก็เลย
29:53มึงอะไรนี้มา
29:55จ๊ะ
29:57ไอ้
29:59พี่ไฟ
30:01เกิดเรื่องแล้วพี่
30:03พวกมันไปฝันกำหายให้ไหนมาวะ
30:04เนี่ย
30:05ไอ้ทิ้ว
30:07ไอ้ทิ้วมันกลับมาแล้วจ้
30:08ะ
30:12แล้วตอนนี้มันอยู่ไหน
30:32ไอ้ทิ้วมันอยู่นี่เอง
30:57จะได้
30:59ได้ยินแล้วตอบด้วย
31:01ครับ ผู้กองไอศา
31:04กองไอศา
31:07ไอ้ทิ้วไม่ต้องปลวดเหรอว
31:08ะ
31:10ว่ายังไงไอ้ทิ้ว
31:28แอ้ทิ้ว
31:30หรือต้องเรียกเองว่า
31:32ผู้กองไอศา
32:00มีเรื่องอะไรเหรอพ่อ
32:02ทำไมต้องเรียกทุกคนให้มาที่นี่
32:03ด้วย
32:04ค่ากำรู้เหมือนกัน
32:06ว่าพวกมันจะทำอะไรกัน
32:32ทิ้วมันแอบกลับเข้ามา
32:38แล้วมันเป็นตำรวจได้จับพ
32:39ี่หมาย
32:47ที่มันกลับเข้ามาหลังจากท
32:49ี่หายไปเสนาน
32:51เพราะมันตั้งใจกลับมาจับ
32:52พี่
32:54จับฉันรวมถึงจับทุกคน
33:00เพราะฉะนั้นพี่ต้องข้ามันต
33:01่อหน้าทุกคน
33:02เพราะมันทำผิดหมด
33:03판
33:08ขอได้แล้ว
33:10อمر editorial
33:26ди SpaceX ถูกชิบ
33:32Ahora
33:36ที่ฉันมาที่นี่
33:38ฉันไม่ได้มาจับใคร
33:41และไม่ได้คิดที่อย่าทำร้ายใคร
33:42ด้วย
33:43ไอ้พวกตำรวจ
33:45มารู้บ่าแสของที่นี่แล้ว
33:47ตอนนี้
33:48ตำรวจกำลังวางแผน
33:50มาบุกจับทุกคนที่อยู่ที่นี่
33:52บุกปากเน้วๆของเองนะ
33:54เองโกหก
33:55ฉันไม่ได้โกหก
33:58จะให้ฉันสาบานก็ได้
34:00ไม่ต้องสาบาน
34:01เพราะไม่มีใครเชื่อเอง
34:03เฮ้!
34:27ไม่มีเร็มพูดมาให้หม่อน
34:28ท์!
34:37เชื่อฉันเถอะ
34:39ทุกคนต้องหนีเอาไปจากที่นี่
34:42ถ้าไม่หนี
34:44เราจะโรนจับกันหมด
34:47แล้วทุกคน
34:49จะไม่ได้กลับมาใช้ชีวิตแบบ
34:50เดิมอีก
34:52เราทุกคนต้องหนีแล้วเนื้อเสร
34:53ิอหมาย
34:54ไม่! จะไม่มีใครหนีทั้งนั้น
35:01แล้วยังพอวีบราบก้นใหญ่
35:02ครั้งสุดท้าย
35:04เพื่อไปตำนานชุมโจ้เสรอหมาย
35:34กันเอาไว้ก่อนเพื่อเองคิดน
35:37ี้เชิญอยู่ที่นี่ได้ตามสบายเลยนะ
36:01ฉันขางไอ้ที มาเรียบร малень trucsแล้
36:02วยพี่
36:03แล้วเราจะพองทำไงที่พี่ไหม
36:06ก็อย่างนี้ฉันบอกนะหละ เราต้อง
36:09ปล้น
36:11การปล้นครั้งใหญ่ครั้งนี้ จะเป็
36:14นการปล้นในตำนานของเสือหมาย
36:16พี่ไหมความ simulations
36:20ยังไงว่าไอ้ไฟ
36:22ฉันรู้มาว่าในเมืองพี่ทนiu comics
36:26ชื่อว่าธนาคารนรื่นาต
36:29ธนาคารนรื่นาต
36:34ธนาคารนี้
36:37เจ้าของคือครอบครัววงนรื่น
36:39าต
36:41แต่การป้นธนาคารใหญ่แบบนี้
36:43มันไม่ใช่เรื่องไงง่ายเลยนะเว่ย
36:46แต่มันก็ไม่ใช่เรื่องยากเกินค
36:47วามสามารถของเรานะพี่
36:50ฉันรับรองว่าการป้นครั้งนี้
36:52จะทำให้เราสบายกันไปทั้งชาติ
36:53ไม่ tahu กวันเราจะพลาดขึ้นมาจะทำ
36:56ยังไง
36:58ทำอะไรmbreงต้องคิดให้มันรอบครอ
37:00บ
37:00มันไม่มีเวลาคิด เราต้องปร้
37:03นอย่างเดียว
37:06พี่ฟ้าย พี่หาย
37:08เรื่องใดเรื่องแห่งlleあ
37:15ของฉันนั์ นี่มันของฉัน
37:17พี่ฟ้าย นี่มันของฉันนับไป
37:20occult 一切งให้คุ้นแล้ว
37:21ใครดีใครได้
37:22พอเช้าบ้านเขารู้ว่าตำรวจ
37:23จะเข้ามา
37:25ก็พากันหนีใหญ่นะจ๊ะ
37:27พี่หมาย
37:28เราต้องทำอะไรสักอย่างนะจ๊ะ
37:30ไม่งั้นเช้าบ้านตีกันตายแน
37:31่
37:33เฮ้ย ปล่อยนะ
37:39เอาของคืนไป
37:40เสือตะวัน ผมมาอยู่แล้ว
37:42มาตกครับ
37:53ออกได้นะ
37:55แจ้งแจ้งกันกับเข้าบ้าน
37:57ของตัวเอง
37:59อย่าออกมาเพ่นผ้านให้กูเห็น
38:00และใครคัดคำสั่งกูยิ่งทิ
38:03้งหมด
38:14พี่หมาย
38:16ฉันว่าคราวนี้เราต้องป้อนแล้
38:18วนะจ๊ะ
38:25โอ๊ย
38:26โอ๊ย
38:28โอ๊ย
38:29ลูกจัน ปลอดภัยดีไหม
38:31จ๊ะ
38:32ครั้งนอกว่นวายมากเลยเหรอกะถิ
38:33ใช่ ทุกคนกว่าละหนกันหมด
38:35ขโมยของทะละตบตีกัน
38:38เขาก็ต้องหลวดจะมาก็เลยพากันหน
38:40ี
38:40แต่โชคดีนะที่พ่อหมายมาห้ามได
38:42้ทัน
38:42ไม่อย่างนั้นต้องมีคนตายบ้างล
38:44่ะ
38:48เขาว่ามันคงถึงเวลาแล้วนะ
38:50ที่เกาะไปจะถึงก้านอวัศาล
39:01คันดับแรก
39:03สิ่งที่สำคัญที่สุดคือเรา
39:04ต้องมีแผนผังธนาคารกันก
39:06่อน
39:06ถ้าเห็นด้วยก็ไปตะวันมัน
39:18เรื่องนั้นไม่ยากจะพี่
39:19อย่างพวกแกนี้นะ
39:28จะป้นธนาคารแล้วนะ
39:31แกเคยไปที่น่ามาใช่ไหม
39:34ใช่
39:35แล้วทำไม
39:38แกต้องเทียนแผนผังธนาคาร
39:48แกต้องเทียนแผนผังธนาคาร
40:00ไอ้ทีวมันจำแรกเท่านี้จ๊
40:02ะ
40:18แต่ถึงอย่างไรฉันว่าหน้าเสี
40:19ยงนะพี่
40:26ถ้าเกิดว่าเซงขึ้นมารับผ
40:27ิดผ้าชเนี่ย ผิดนาดกันหม
40:29ดเลยนะเว้ย
40:30เรื่องนี้ค่ะต้องขอคิดดูกั
40:31น
40:32พี่ ไม่มีเวลาให้คิดแล้ว เชื่อ
40:35ฉันป้นเลย
40:55นี่จะทำอะไรอ่ะ
41:05นี่จะทำอะไรอ่ะ
41:20เกินกล้า
41:21ที่นี่คือไปที่นั่น
41:35เองหว่านแผนที่เหมือนเองเคยไป
41:38ที่นั่น
41:50ยังกลับนี้
42:30รุ่มนี้พี่หมายจะป้นธนาธานด
42:32้าน
42:35เซ็ด
42:44นี่!
42:44เอ็งกล้ามากนะ ที่กลับมาที่น
42:47ี่ในฐานหน้าตรงทุกวันเดีย
42:48ว
42:48โทษของเองคือตายสถานเดียว
42:54แต่แน่ใจนะ ว่าอยากจะข้าฉัน
42:57ในตอนนี้
42:59แล้วทำไมต้องไม่แน่ใจด้วยฮะ?
43:01เพราะฉันมีวิธีการจัดการ
43:03ไอเสือตะวันก่ะ
43:10ฉันได้ยินว่าแกกลับไอเส
43:11ือตะวัน
43:14ไม่ถูกกันไม่ใช่เหรอ
43:18ชาวบ้านเขาลือกันว่า
43:20เสือตะวันกลายเป็นลูกลัก
43:23ของเสือหมาย
43:26แล้วแกก็จะกลายเป็นลูกชัง
43:29มันหมายความว่าแกกำลังจะต
43:31กกับป๋องไอ้ทิ้ว!
43:39ที่ฉันกลับมาที่นี่
43:43ฉันจะมาทรายลังโจนของไอ้เส
43:45ือหมาย
43:47แต่ถามว่าแกช่วยฉัน
43:50ฉันจะไปจับแก
43:53ทุกอย่างที่เป็นของเสือหมาย
43:56มันก็จะกลายเป็นของแก
43:59และที่สำคัญ
44:02แกก็จะได้ข้าให้เสือตะวัน
44:03ด้วยตัวของแกเอง
44:08พอฉันพูดแบบนี้แล้ว
44:09แกเริ่มสนใจขึ้นมาเรียก
44:15อย่าลืมที่ตกลงกันไหม
44:25แกแค่ร้อยเสือตะวันไม่ให้
44:28ฉันกำหัว
44:31ส่วนในเสื้อหมาย
44:33แก้จัดการอย่างไรก็เชิญ
44:36เงินจัดการป้นครั้งเนี่ย
44:48จะทำให้เช้าบ้านที่ก่อภัยได้
44:49เริ่มต้นชีวิตใหม่ด้วย
44:50ถ้าพวกนี้ผมกลับมา
44:53พวกเราก็เป็นยิสละกันนะ
44:54ทนคางใกล้จะปิดแล้วนะคะ
44:59เชิญ
45:00เชิญจะทำอะไรสัก
45:17โอ๊ย
45:18โอ๊ย
45:25วันไม่ฉันมีใจ
45:28ที่ตื่นมาเห็นเธอ
45:30จากคนรู้สึกแปลกไม่เข้าใจ
45:35เป็นเป็นคนห่วงใจ
45:37ทุกครั้งที่เจอ
45:39ความผู้พันฉันและเธอ
45:43เมืองทุกฟ้ากำลดไว้
45:47ให้เรามาเจอกัน
45:57เห็นมันตะวันรอย
46:19สวัสดี
Comments