- 3 hours ago
ดูละคร ย้อนหลัง ดูละครไทย
Category
😹
FunTranscript
00:01รายการต่อไปนี้เป็นรายการทั่ว
00:03ไป
00:04สามารถรับชมได้ทุกวัย
00:31เอามาให้รัจจิตหรอคะ
00:35เอามาให้เราสิ
00:36ไม่ให้เราแล้วน้าจะให้ใคร
00:38ขอบคุณค่ะ
00:45ยังทำบัญชีดีเหมือนเดิมเลยนะ
00:48ตั้งแต่ทำให้น้าครั้งก่อนนู้น
00:52เมื่อก่อนนาเพศไทยังไม่ชอบอย
00:54ู่เลยไม่ใช่หรอคะ
00:57ก็พูดไป
01:00อืม...
01:03น่า...
01:04ไม่ไว้ใจอ่าย...
01:08หมายถึงให้ทาตรีอ่ะ
01:10วันวันนะ
01:12น่าเห็นมันเดินคุยกับคนน
01:14ู้นคนนี้
01:14ไม่เห็นทำอะไรจริงจังสักอย่าง
01:17ไม่รู้ว่ามันจะช่วยดูแลงานได้
01:19ดีเหมือนเราหรือเปล่า
01:46ต่อไปนี้คุณทาตรีจะต้องอ่
01:47านทุกอย่างอย่างละเอียดเลยนะครั
01:49บ
01:59ในครอบครัวนี้เลยครับ
02:01ดูก็รู้ว่าทุกคนหวังถ้า
02:02สมบัติ
02:03ขนาดนั้นเลยหรอครับ
02:05หวังยังไงครับ
02:07คุณทาตรีเองก็เห็นความร้
02:09ายกาศมาแล้วนี่ครับ
02:10โดยเฉพาะคุณเพทไทย
02:13ปากร้ายจนผมไม่คิดต่อกก่อนด
02:16้วย
02:18แล้วคนอื่นเหรอครับ
02:20คุณเฟื้องฟ้าครับ
02:21เป็นน้องสาคุณเพทไทย
02:23ไว้ใจไม่ได้ทั้งคู่
02:25ส่วนประเจ็บแม่บ้านที่คุณ
02:26เคยเจอมา
02:28นั่นก็หงสมบัติคุณสมยาก
02:29าอะไรดี
02:44จะว่าไปรัจจิตน่าจะได้สมบ
02:47ัติทั้งหมดนะ
02:51ทำไมนะเฟื้องคิดแบบนั้นละคะ
02:53น่าก็แค่เป็นห่วงนะจ๊ะ
02:56กรัวว่าทาตรีเขาจะดูแลสม
02:57บัติไม่ได้
02:58เพราะเขาไม่เคยทำงานที่นี่มาก่
03:00อน
03:02นั่นนะสิคะ
03:05แต่ก็รอดูไปก่อนก็แล้วกัน
03:08ไม่ใช่ว่าได้สมบัติมาแล้วจ
03:10้อไปขายละ
03:12เพราะว่าอาโสม อุศัทธ์ส
03:13ร้างทุกอย่างขึ้นมากับมือ
03:55โมโหอะไร
03:57ทำไมต้องกระแทกของด้วย
04:00มานี่ค่ะ
04:02อะไร
04:05มานี่ค่ะ
04:18นิดบอกว่านารีไม่ยอมร้างแผ
04:19ล
04:20ก็เลยขอให้รัจจิตมาร้างแผล
04:22ให้
04:24อ๋อ ไม่เป็นไรหรอก
04:26ทำงานต่อดีกว่า งานเยอะแยะ
04:29น่าดีโตแล้วนะคะ
04:31ไม่ใช่เด็กๆ
04:33นั่งลงค่ะ
04:38ไม่ใช่
05:05ดี
05:30ร้องงานเธอเป็นยังไงบ้าง
05:32ก็ออกจากเหมืองแล้วก็ไปดูบัน
05:35ทีที่บริษัทมุกกับบริษ
05:37ัทไม้กิศนา
05:38ส่วนบริษัทอื่นๆเนี่ยก็
05:40คงต้องไปวันพรุ่งนี้
05:44ไม่รู้คุณตาสมดูแลงานเยอะขน
05:47าดนี้ได้ไง
05:53ถ้าเหนื่อยมากก็ขายบริษัทไป
05:55บ้างไหมล่ะ
06:00เดี๋ยวจะทำให้แว่หรอ?
06:07น่า...ไม่ไว้ใจอ่อีท
06:13หมายถึงให้ทาตรีอ่ะ
06:15วันๆนะ
06:17น่าเห็นมันเดินคุยกับคนน
06:18ูนคนนี้
06:19ไม่เห็นทำอะไรจริงจังสักอย่าง
06:22ไม่รู้ว่ามันจะช่วยดูแลงานได้
06:24ดีเหมือนเราหรือเปล่า
06:26น่าเขาแค่เป็นห่วงนะจ๊ะ
06:29กรู้ว่าทาตรีเขาจะดูแลสมบ
06:30ัติไม่ได้
06:31เพราะเขาไม่เคยทำงานที่นี่มาก่
06:33อน
06:34แต่ก็รอดูไปก่อนก็แล้วกัน
06:36ไม่ใช้วันได้สมบัติมาเราจะเอา
06:38ไปขายละ
06:40เพราะว่าอาสมอุสาทย์สร
06:42้างทุกอย่างขึ้นมากับมือ
06:47ของที่คุณตาอุสาทย์สร้าง
06:48มาด้วยความยากลำบะ
06:50ฉันไม่เอาไปขายง่ายๆหรอกนะคะ
06:52ชั้นไม่ได้เหมือนกับนาลี
06:54พูดอย่uentนี้เนื่องกานอะไร
06:55เราเป็นจริงไหมละคะ
06:57saç Lim ๆ เขาก็คิดกันทั้งนั้นแห
06:58ละ
06:59ว่าถ้านาลีได้สงบัติ
07:00นาลีก็จะالไปข่ายทิ้ง
07:04ผมไม่ไว้ใจใครในครอบคลัวน
07:06ี้เลยครับ
07:07ดูก็รู้ว่าทุกคนหวังท่า
07:08สงบัติ
07:10นี่เป็บฟังใครเขาพูดมา
07:12คนพูดเขาไม่หวังดีหรอesto لا
07:15ที่ฉันบอกว่าให้เธอขาย ก็พอ
07:17เป็นห่วง
07:18ขนาดฉันเป็นผู้ชาย ฉันยัง
07:20รู้สึกเลยว่างานเยอะมาก
07:23นี่เธอเป็นผู้หญิง แค่เรียก
07:25ไปสร้างงานก็สบายเป็นทางชาต
07:26ิแล้ว
07:31โอ๊ย ปก...
07:32นี่...
07:34จะช่วยทำแผลล่ะฉีกแผลเนี่
07:35ย
07:38ทำแผลต่อเองเลย
07:49โอ้โห อะไรของเขาอ่ะ
07:57เลือดจะไป ลงจะมา คนเขาหวังดีก
08:00็แท้
08:08นี่ ดอนจด
08:10แกรู้ไหม ว่าวันนี้แม่แกดู
08:13จูก็มาเวียงใส่พ่อ
08:21iani initiate
08:32สะนึกแล้วว่าแกต้องเห็นด
08:35้วย
08:36พูชายย่อมเข้าใจในผู้ชาย
08:39มีเหมือนแม่ก็หรอก
08:42เป็นผู้หญิงที่เข้าใจยากที่
08:43สุดในโลก
08:45อยู่ด้วยนานนะ คงปวดหัวไปทั้ง
08:47ชาตินะ
09:08อ้อย พวกเข้าใจ
10:01เจอพูดไทยก็ไม่บอก นี้เกิดอะไร
10:03ครับ ทำไมถึงบ้าเจ็บขนาดนี้
10:06ผมซือ
10:07รู้ค่ะ
10:21แต่ฉันเห็นเขาบาทเจ็บอยู่หน้
10:22าบ้าน
10:23ได้ให้ฉันดูอยู่เฉยๆแล้วคะ
10:25ถ้าตหารญี่ปุ่นรู้เข้า
10:27เราจะเดือดร้อนกันทางบ้าน
10:28ยังไงก็ตาม
10:29เราต้องรีบพาเขาออกจากบ้านให้
10:31เราที่สุด
10:31ก่อนที่ใครจะเห็นเข้า
10:33ไม่ได้นะคะ
10:34ตอนนี้คุณ supercomputer เขาบาทเจ็บหนักมา
10:36ก
10:37ฉันจะให้เขาพักที่นี้ก่อน
10:38ถ้าพูดอาหารญี่ปุ่นรู้เข้
10:41า
10:42เราจะสวยกันทางบ้าน
10:43ฉันไม่ยองสวยไปด้วยหรอกนะ
10:45คุณภาติครับ!
10:46คุณภาติครับ!
10:52นี่...แกรู้ไงว่ meditateอยู่ที่นี่
10:55อย่าเพrąงถามอะไรเลยครับ
10:56ตอนนี้อาหารญี่ปุ่น เราอยู่ที่บ
10:57้านแล้วครับ
10:59หั…?
11:03เจ้าเวลา
11:22พบผันการมุรา
11:26มาที่นี่มีถูกราอะไรหรือเปล่
11:27าครับ
11:28ผมได้รับเจ้ยตมาว่า
11:30ผมในบ้านสองเศร
11:31เอิ่ง อัมเมริกันเข้ามากรั
11:34บ
11:34ผมลือทางโคมบาง
11:37ขอดูดด้วยกรับ
11:47นี่มันเกิดอะไรขึ้น ทำไมถหารญี่
11:49ปุ่นเข้ามาอยู่ในบ้านเรา
11:52นั่นซิจ๊ะ
11:55ผู้พันการมุราณได้รับแจ้
11:56งมาว่า
11:57คนในบ้านเราแอบผ่าถามรีคาเข
11:59้ามาในบ้านครับ
12:00ผู้พันก็เลยจะมาขอคน
12:04เชิญคนได้เลยนะครับ แต่ผมพาดูเอง
12:08มีที่ที่ผมอยากพาผู้พันไปดูด
12:10้วย
12:12เชิญครับ
12:15โอ๊ย วุ่นวาย
12:26ตั้งแต่มีคนนอกข้อเข้ามาในบ
12:28้าน
12:44ยังมีอีกที่ที่ผมยังไม่ได้
12:45พาไปดูครับ
12:46ที่ตรงนั้นเนี่ย
12:48ผมอยากให้ผู้พันไปดูจุกษัติ
12:49เลย
12:49แต่ก่อนหน้านั้นผมได้ยินเสียง
12:51ไปแปลกครับตรงนั้น
12:52เต้าพวกนี้
12:57อถ瓜เจ้ม
12:57ที่เหลือเวลลี อย demands
13:02ใจข้าวมัน
13:12ケ tenemos
13:12คุณไ altreร vid
13:23ที่นี่แหละครับ ผู้ผ่าน
13:30นี่คืออยู่ ไหนนั้นไหม
14:06ไม่อยู่ มันนี่ไฟรูปล่าว
14:08ตามให้ตอนนี้อาจจะทันนะครับ ผ
14:09ู้ผัน
14:09อาจจะทิ้งไป
14:12ไป
14:22นี่ ๆ เอง
14:23ครับ
14:26คอญญาห Shortly นะครับ
14:28จัด GEOR addition
14:35ข้ัวจิตเป็นยังไงบ้างครั
14:36บ
14:37ก็ตกใจนะสิ
14:39ตอนที่เธอเปิดประตูเข้ามา
14:40ฉันก็รู้ว่าพวกธหารญี่ปุ่
14:42น
14:42น Rusือจะโดนจับไปnéใช่ละ
14:45ต้องขอโรคที่ทําให้คุณ rebellger
14:47ตกใจนะครับ
14:48เพื่อดี้ผมไม่รีףทําตามผ่านค
14:49ุณธาตีเลย
14:50ไม่มีเวลามาบอกก่อนนะครับ
14:55นี่
14:56แกเอาชุดประถมภัยแบบาทแ
14:57ห่งให้คนเจ็บรีก็ต้องข้าให
14:58้ส่วน่ะ
14:58แล้วอย่าให้ใครรู้ได้ครับ
15:00แต่จะรอบผู้ธาร์ญญี่ปุ่นไปท
15:01างอยู่ไหน
15:02แต่มันเสียงล่ะครับ คุณทา
15:03ติ
15:04ฉันมีวิธี
15:05ถ้าฉันไม่คนบ่.. บ่อแสด้วย
15:07ตรงนี้
15:07พวกภัณกรรรมไม่สงสัยแน่
15:09ว่าฉันจะพาผู้พันไปที่ก็เท
15:11่ามีหลังหนึ่ง
15:11ที่ไม่ใช่หลังที่ละจิตอยู่
15:13แกก็ระวังใหญ่สลาดแล้วไหม
15:15ครับ ครับ
15:21คุณทาตรีเขาหัวไว้นะครับ
15:23ถ้าไม่ได้คุณเขาช่วยนี่ เสร็
15:25จแน่เลยครับ
15:26นาลี
15:37ผมต้องขอโทษจริง ๆ นะครับ
15:38ที่ช่วยคุณได้แค่นี้
15:40แค่นี้ความ
15:41ล่าร์ขวช
15:49מא�คส์ แต่ฉันจะให้มิต เนี่ย
15:56เอาเหลือไปส่งคุณ
15:57จนถึงเหลือของพวกคุณเลยนะ
16:01ครับ
16:01เน soldier คุณพaggerตัวเองด้วยนะ
16:04ครับ
16:05ไปครับ คุณไม่เพิ่น
16:30มองอะไรของเธอ
16:31นั่นลีเนื่องแหละ
16:33มองฉันทำไม
16:34ฉันมีเรื่องต้องคิด
16:35ไม่ได้มองเธอ
16:37ฉันก็มีเรื่องต้องคิดเหมือน
16:38กัน
16:38مหาของฉันมีเรื่องสำคัญ
16:41ของฉันก็สำคัญ
16:43�� celebrities
16:45นายต medo
16:46มาก่อนสิ
17:02คิดว่าคิดว่าสังกิจชั
17:13ดมากเลยนะคะ
17:13คิดว่าสังกิจชัดมากเลยนะคะ
17:16ว้าคิด都是มัดการที่หรือ
17:19ปนให้ปันหนัก
17:25เป็นคนจบแมทยมบริบูล
17:27พี่พูดประสังกิจเก่งมาก
17:30นี่ปีนังมา ยังไม่ดีเท่านา
17:33ลี่เลย
17:39ชิดอายุนะคะ
17:40คนอย่าง envisioned จะไปเรียนจบเมืองนอกเมื
17:42องนานได้อย่างไร
17:43ก็บอกแล้วไง
17:44ว่าฉันเคยไปตัดย่าบ้านaguesต
17:45ี
17:46มันก็ต้องได้ความรู้ติดมาบ
17:47้างสิ
17:48อืมง หืม
17:50แสด 그러나 บ้านไหนกันคะ
17:51ติดมามากจัง
17:53คราวก่อนก็อเปละ
17:54คราวนี้ก็ประสังกฤต
18:00อ้าว…. เดี๋ยวก่อนสิคะ นะลี
18:03undenรี ตอบฉันมาก่อนสิ
18:05อย่าโดนหนีกันแบบนี้
18:06นี่...... นะลี อย่าโดนหนีกันสิ
18:10เดินหนีฉันทำไมเนี่ย
18:12ยังไม่ตอบคำถามฉันมาเลย
18:14ถ้าวันนี้ไม่ตอบคำถามฉันนะ
18:18ฉันไม่ยอมจริงๆด้วย
19:03อะไรอ่ะ
19:04โอเอวค่ะ
19:06เอวเอว
19:10โอเอวค่ะ
19:11เป็นขนมพื้นเมืองของชาวพู
19:13เก็ต
19:14แต่ถ้านารีจำยากมากนะ
19:16นารีก็ไม่ต้องจำกันได้นะคะ
19:19จำได้แล้ว
19:20ก็แค่มันแปลกดีไม่เคยได้
19:22ยินเท่าไง
19:35อืม อร่อยมาก
19:38ที่พูเก็ตมีของอร่อยแบบนี้
19:40หรอ
19:41ใช่ค่ะ
19:42ที่จริงแล้วขนมโอเอวเนี่ย
19:44เป็นของคนจีนหกเกี่ยนค่ะ
19:46แล้วก็มาแพ้หลายอยู่ที่พูเก็ต
19:48จนกายเป็นขนมท้องขินของชา
19:50วพูเก็ตไปแล้ว
19:51ที่ปีนังเนี้ย
19:53เรียกขนมนี้ว่า
19:54บุญแทวบี้ค่ะ
19:56จะจิตนี้อยู่ที่ปีนังเนี้ย
19:58ชอบกินมากเลยนะคะ
20:00หารจิตกันเลยฟุดทำ
20:02นี่เธอทำเองเหรอ
20:04ฉันก็ digนนintroduก her ซื้อมา
20:11ที่ราจิตทำ
20:12ก็เพื่อแทนคําขอบคุณ
20:13ที่นารีช่วยราจิตวัย
20:17แต่
20:17ถ้านารีไม่อยากกินเนี่ย
20:19ก็ไม่ปุ่มกีนทั้งนะ
20:20ห้องอร่อยแบบนี้ไม่กินก็โ
20:22ง่แล้ว
20:37เจียร์เจียร์มีอะไรหรือเปล่
20:38าคะ
20:39ฉันไม่มีธุร่าอะไรกับคุณ
20:42แต่มีเรื่องจะบอกคุณทาตรี
20:45ผมหรอ?
20:46มีอะไรครับ
20:47เรื่องที่ฉันเคยเตือนคุณไว้ไ
20:48ง
20:51อร่อย
20:54ทำไมผมมันต้องสลาบมระดกด้
20:56วย
20:56ทำอย่างนี้มันคมคุกกันกัน
20:57ชัด
20:58ใช่ ฉันคมคุก
21:01กอบครอบแกเนี่ยไม่ได้มีส่
21:02วนเกี่ยวของกับอันทีสวนต
21:03ั้งแต่ต้น
21:04ฉันก็ไม่จำเป็นที่จะต้องเกร
21:06งใจนาย
21:07ใสหัวแก่ไปได้แล้ว
21:09ง่ายไปแล้วปล่ากว่าพี่พี่ได
21:10้
21:12ผมได้รับมระดกดฟูกต้องตาม
21:13คิดในกับ
21:14คุณทนายก็อยู่นี่
21:15เป็นคนจดหมายไปเรียกผมมาเองด้วย
21:17ซับ
21:17พี่จะอาศัยความหนาของใบหน้า
21:19มาไล่กันไม่ได้หรอ?
21:20อืมมือ
21:22เผืองบอกแล้วว่าทำไมได้พี่ก็ไม
21:24่เชื่อ
21:26ทำไมจะไม่ได้
21:27ก็ในเมื่ออาศัมพยกสมบัต
21:28ิให้มัน
21:29ก็เพราะว่าเขาเชื่อว่ามันเป
21:30็นหลานไง
21:31แต่ว่ามันไม่ใช่
21:33แล้วแม่ของมันก็เป็นลูกช
21:34ู
22:03มันไม่จะมีสายเลือดของอาศั
22:05온�合
22:07ans marine
22:08p
22:08360
22:10จะเป็นมีอะไรอะไร
22:11สองครั้งและนล่อดที่เข้าข้าง
22:14มา
22:14จะเออย่างไรกับแน่แม่ละจิต
22:16ระจิตไม่ได้อยู่ข้างใครค่ะ
22:18ระจิตแค่อยู่ข้างฟรรมถูก
22:20ต้อง
22:21อยู่อยู่พวกคุนนาทุป๊า
22:23จะให้นาฬีสลับม continuing
22:25โดยที่ไม่มีหลักฐานอะไรเลยไม่ได
22:27้นะคะ
22:28ใช่ครับ
22:29แล้วคุณขราจรี
22:30ก็เป็นถายาต่างพี่ไหน กรมด้
22:32วย
22:33ถึงแม้ว่าจะไม่ได้มีสายเลื
22:34อดเดียวกันจริงๆ
22:35แต่พี่ในกรรมก็ไม่เป็นโมค
22:36ค้าหรอกนะครับ
22:37โอ้ย
22:41ถ้าอย่างนั้นก็ไปว่ากันในส
22:44าร
22:46เพราะว่าพวกฉันเชื่อนะ
22:47ว่าถ้าอาโสมรู้ว่าแกเน
22:49ี่ยไม่ใช่หลาน
22:50เขาไม่มีทางที่จะทำพี่ในกรรม
22:51ยกสมปัดที่แกในแน่ๆ
22:53แล้วพยานสมัยนั้นก็ยังอยู่
22:55ฉันน่ะ จะเอามาแชร์ให้เกอะอาย
22:57จนแทบแตกหากดินหลีกลับ
22:59ไปเลย
22:59อย่างนั้นก็จะนัดวันค์ทธิ
23:01สห์มาได้เลยครับ
23:02ผมพร้อม
23:05สมบัติ มันไม่สำคัญกับผม
23:08เท่ากับศักษีลหรอครับ
23:16สักดีไปอย่างนั้น collaps interesting
23:20เอาข้าจริงก็ไม่รู้จะเอาอะไรไป
23:21สู้
23:22เพราะไม่มีข้อมูลอะไรเลย
23:23เฮ้ แกพ่อมีหลักฐานอะไรไหม
23:27ฉันเจ้าไปสู้กับยาติแกให้
23:28เอง
23:34วัสผิตเลยว่ะ
23:42ฉันไม่น่าส่งแกไปเลย
23:45ไม่ใช่เด้า
23:54ฉันขอบใจเจตนาดีของแกที่
23:56สู้แทนฉัน
23:58แต่ฉันละอายใจเหลือเกิน
24:00ที่จะบอกเรื่องของแม่ฉัน
24:03มันเป็นเหมือนแผล
24:04เป็นที่ไม่มีวันเรือนหาย
24:08มันไม่ได้พึ่งเกิดขึ้น
24:10แต่เป็นมานาน
24:12นับต้องแต่ที่แม่ฉันถึงก
24:13ำเนิดมา
24:15คุณยายฉันเป็นเมียน้อยของค
24:16ุณตา
24:17ส่วนแม่ฉัน
24:18ก็เกิดมาหลังจากคุณตาตายเป
24:20็น 6 เดือน
24:21บัญดายัด ๆ
24:22เลยรวมหัวกันหาว่าคุณยาย
24:24ครบชู้
24:25และไม่รับへอย่าง vegg
24:29รักช้าว! เอาขอของแก่ออกไปให
24:31้หมด เราไม่ต้องกลับเยี่ยมบ้าน
24:32หลังนี้อิ่ง
24:33นี่ใส่หัวแก่ออกไปดูนิ
24:35ไปสิ! ออกไปเลย! ออกเป็น!
24:39ไปสิ! ออกไปเลย!
24:42ไปอยู่นี้เลย
24:43เหมือนกัน! ไม่อยู่นี่ไหวไม่ไม่
24:55ozรัก
24:58แม่ฉันต้องเติบตัวขึ้นมา
24:59ทํากลางเสียงด่าทอ
25:01และการการแกล้งของพ่อเด็ดย
25:03าต
25:03จนพอยายของฉันเสีย
25:06แม่ละยายจะคู่เก็บไปเชียงใหม
25:08่
25:09แล้วก็ได้มาเจอพ่อฉัน
25:11แล้วมาถึงตรุงนี้ แกคงรู้แล
25:14้วสินว่าฉันไม่มีหลักฐ
25:16านอะไรทั้งนั้น
25:17เพราะถ้ามี แม่ฉันคงใช้ต่
25:20อสู่พระศักษีของตัวเองไปแล้
25:21ว
25:24ส่วนเรื่องมราดก ฉันไม่อยากให
25:27้แกเดือดรอมไปมากกว่านี้
25:29ถ้าไม่ไหว ก็ถอยออกมาเธอ
25:32ฉันยอมไม่เอามราดกแล้วก็ได
25:33้
25:35ไอ้กระทิงเทือน
25:40กลักทิ้งอะไรล่ะคะ
25:44ไม่แอบฟังจะได้อย่างไร
25:45ไม่มีมารยาต
25:47เพิ่มพรัมออกมาเอง
25:49ยังเก้าว่าคนอื่นแอบฟังอ
25:50ีกเหรอคะ
25:51ยุติทำมาก
25:56แล้วมีอะไร
26:13ให้ฉัน
26:16ใช่ค่ะ
26:18เราก็อยากจะบอกนาลีด้วยว่า
26:21นาลีอยากคิดมากนะคะ
26:23คุณตาทำที่ในกรรมยกสมบั
26:25ติให้นาลีแล้ว
26:26มันคือความต้องการของคุณต
26:28าค่ะ
26:29คนอื่นไม่มีสิทยกเลิก
26:32ถึงแม้ว่าฉันจะไม่ให้สายเล
26:33ือกกันกับคุณตาเธออย่างนั้
26:34นเหรอ
26:37สายเลือดไม่สำคัญเท่ากับการ
26:39กระทำหรอกนะคะ
26:40แล้วสิ่งที่นาลีทำเนี่ย
26:42ก็พีสูตรแล้วว่าคุณตาเล
26:44ือกคนไม่ผิด
26:45ขับใจนะ
26:56ค่ะ
27:32สายหยุดว่า
27:35ค่ะ
27:37ให้แทนกำลังใจค่ะ
27:45สาสีรู้นะ
27:47ว่าตรีเสียใจมาก
27:49ที่ต้องเสียคุณพ่อคุณแม่
27:50ไปพรมพร้อมกันแบบนี้
27:52แต่สาสีอยากให้ตรีเข้มแข็ง
27:55แล้วเก้าข้ามผ่านช่วงเวลานี้
27:57ไปให้ได้นะคะ
28:02เราสาสีจะอยู่ขิงข้างตรี
28:06เพื่อจะผ่านไปด้วยกันได้เปล่า
28:07หรอคะ
28:08แน่นอนสิคะ
28:20สุดท้ายก็เลยกันตรีคนเดียว
28:28ต้องฮีสาสีทำอะไรอยู่คะ
28:51อืม
28:53อสชาติดีมาก
28:54ไม่คิดว่าที่ฟูเกตยังมีก
28:55าแฟเข้มโค้นกินอยู่เลยนะครับ
28:58ที่ครุงเทศตอนเนี้ย
28:59กินกาแฟประสงมิดมาข่ามพวก
29:00ันหมดแล้ว
29:01ยุคสงครามอะไรก็ขาดแคลน
29:04ครั้นกัวไปเตรียม
29:05เป็นร้ายกาแฟแห่งแรกในฟ
29:06ูเกต
29:07เขาต้องรักษามาตรฐาเป็นธร
29:08รมดาครับ
29:10ในยังเพิ่มมาอยู่ฟูเกตพร้อ
29:11มผม
29:12แต่รู้มากกว่าผมเยอะเลยเนี่ย
29:17ผ่านมา 20 กับวันแล้ว
29:20ได้เรื่องอะไรเพิ่มเติมไหมครับ
29:23อย่างเลยครับ
29:26แล้วคุณสงสัยใครบ้าง
29:29ทุกคนในบ้านสมสองแสน
29:33อย่างก็คิดھ التริง...
29:34ไว้ใจไม่ได้สักคน
29:36ที่เป็นคนดีก็มีแค่อ色ดิ'...
29:38ที่เหลือ ราย ๆ ทั้งนั้น
29:40ถ้าบอกว่ามีใครคนในคนหนึ่ง mur
29:42i
29:42กลับไอ้คราวดำเนี่ย
29:43ผมเชื่ออย่างนั้นแหละ
29:48แต่ผมหาคนช่วยได้แล้ว
29:51para
29:51processes
29:53ит
29:53เตรียวงทัpose
29:59ญี่ปุ่นได้รับความเสียหายเพ
30:00ราะไอ้เคราวดำเหมือนกัน
30:02เราอาจจะดึงเขามาเป็นพวกได้
30:04ผมว่าดีเนี่ย
30:06เขาคงช่วยรอได้มาก
30:08งั้นเอาเป็นว่า...
30:09นายอำเภอติดต่อเขาเลยนะ
30:11ผมขอถอนตัว
30:12อ๋อเฮ้ย
30:14จุ จุ ทำไมคุณมาทิ้งกันแบบ
30:15นี้แล้วครับ
30:16มันจำเป็นครับ
30:17ตอนนี้ยาตมาหาอะไรรวมหัวก็จำ
30:19ฟอร์มผมอยู่แล้ว
30:20ผมคงยivanไม่ได้นาน
30:22ถ้าคุดคุยกันจริงๆ
30:24ก็คงต้องหนี
30:25ผมช่วยได้เท่onst protects
30:26ไม่ได้น่ะครับ
30:32คุณคือผู้น delveกร้ายชิด
30:33ผู้ต้อง driver อ่ะมากที่สุด
30:35ถ้าคุณไม่ช่วยผม
30:36คุณจะสื่อขาวอะไรต่อได้นะครับ
30:39หนornsเผ็อก็รู้ว่าผมเป็นคุณ
30:41แต่ตอนนี้
30:42ผมก็ไม่แก็ตัว
30:43แค่เกาฟองมา
30:44ผมก็ไม่มีเงินไปจ้างหาหนาแล้
30:45ว
30:46โอเค
30:48Да เจอเกิดผมไปช่วยคุณหร eyelet
30:54อย่างไรครับ
30:55ผมไปช่วยหาธนาให้คุณ
30:56เราแค่ชอบข้า pacолотตdasจายทุกอย
30:58่าง
30:59แล้วก็ได้mit compliance
31:00ผมแค่บอกว่าคุณปรอมตัวเอ
31:02อมา
31:02เพื่อช่วยร MERCEDการเพื่อจับเอง
31:03เขาจำ
31:03เดาคุณจะพ้นผิดทุกอย่าง
31:18fed DANIEL
31:18จะังนั่นoutine
31:32แต่การที่พี่เปลี่ยทายขูแล้วข
31:36ุอีก
31:36แต่ tread vayaาคื Load ตส 지� Ve y P
31:37จะโซเทก็ชัดไม่ใช่เหรอครับ
31:39ว่าพี่รู้ตัวว่ามีทางฉนับ
31:40ผมแทนแน่
31:47เท่าอย่างนี้คุณถนายบอกอะไรครับ
31:50ผมเป็นขาย้าตามที่ไหนกับ
31:52ไม่มีใครมีสิทธิ์เอาผมออกจ
31:54ากกายไปขาย้าได้ทั้งไง
31:55ไม่ว่าผมจะเป็นหลายหรือ ไหมก
31:56็จ้า
31:58ก Starbucks
31:59ก็ไม่เป็นไงโง่ๆ мужчину
32:02แต่แกร教ize รู้ไหม
32:04ว่าถ้าเป็นคดีกันแกจะต้
32:06องโดนอะไรบ้าง
32:08วิจารณ์ บอกเลยสิ
32:10ถ้าเกิดเป็นคดีฟองร้ HORNG กั
32:14กขอมาจริก склад
32:15ผมต้องขอลังกับการ โอมทรา
32:17พสมบัติดูอยากเกลาไหว efendim
32:18ช่วยกั่วขadีตจะถึงที่สุด
32:21ส่วนเงินกองฎาinch สารปฆ่าใช้
32:22จาย
32:23ก็จะให้แต่คุณลัจจิตเพียง
32:24คุณเดียว
32:25ส่วนของคุณ ต้องขอามุดเอาไ
32:26ว้ก่อน
32:30สำหรับหน้าที่ได้เลยครับ คุณ
32:31protocol
32:31หญิง!
32:41อยากเลยค่ะพี่เพ
32:43เอ้อ แก
32:44ก็จะเข้าข้างมากมากกว่าฉัน
32:45เหรอ
32:46เร็ว
32:51พี่ต้องขอโทษด้วยนะจ๊ะ ทาด
32:53รี
32:55แต่พี่รู้เรื่องหมดแล้ว
33:13พี่รู้มาตั้งแต่ตอนที่อสมยัง
33:15ไม่เสีย
33:16เพราะอสมทรงคนไปสืบเรื่องอส
33:18วง
33:21ก็เร็วรู้ว่าที่บ้านของเธอน่
33:22ะ ฐานน่ะไม่ค่อยดีนะ
33:27ถึงแม้จะไม่มีนี่สิน แต่ก็
33:29ต้องอยู่กันแบบกระเบทกระเจีย
33:31น
33:31ถ้าจะให้สู้ขดีกันนานๆ เธอคง
33:34จะลำบากนะ
33:39ถ้าเธอจะยอมรับเงินสักก้
33:40อนนึง แล้วสละบรระดก
33:44เธอจะไว้ไงบ้างจ๊ะ
33:48นี่แกก็ไม่ดีโง่ แกก็คงจะ
33:51รู้นะ
33:52ว่าฉันใช้เศษเงินจ้างทนาย
33:56ต่อให้สู้ขดีกันสะ ยี่สิบ
33:58ปี สามสิบปี
33:59ฉันก็ไม่สะเทือนนะ
34:01แต่ถ้าเป็นแกเนี่ย แค่ปีเด
34:03ียวแกก็ลมล่อนลาย
34:04หมดตัวแล้ว
34:07รีบๆตกลมซะ
34:09ถึงก็ฉะเมตตามมากแล้วนะ
34:14ขอบร้าคุณครับ สำรับความ
34:15ิสตา
34:16แต่ผมว่าพี่เบทายเนี่ย
34:18เจ็บเงินของพี่เอาไว้โอพนピ
34:20ปากตอนตายดีกว่านะครับ
34:21ไม่ต้องมาให้ผมรอก
34:26เพราะว่าผมตัดสินใจแล้ว ว
34:28่าผมจะสู้
34:29ต่อให้ต้องลมล่ลาย ผมก็จะสู้
34:32หูfashion สุทธข้างสุดท้ายแล้ว ข
34:34้าส
34:35มีหนังครับ
34:39Een อย่า ขอลงๆ
34:47light
34:51ขอบ där
35:03สวนดี
35:04ช่วย
35:05นาย
35:06ต้Lou
35:09พี นีเลงมาด้วยหรอก
35:10ครับ เอาไว้ขียไปดูงานดีส่
35:12วนยากนะครับ
35:13ทางมาทั้งชันและเป็นบอกเป็นห
35:15หลุม
35:15รดไปไม่หวอยหรอกครับต้องใช้มา
35:17นี่หรอกครับ
35:25เธอขี practitioner เป็นด้วยหรอก
35:27เหมือนคนขีพาแล้วมั้ย
35:30ดูชุดแล้วจิตสิคะ
35:34แค่ขี่ม้าเนี่ย
35:35ไม่สำเป็นต้องให้ใครพาไปแล้ว
35:37คะ
36:10ชุดสวยเนอะ
36:12อย่างเนี่ยเขาเรียกว่าท่าด
36:17ีทีเหลว
36:18ถามสิ่งเธอหมดเงินค่าชุดไป
36:20เท่าไหร่อะ
36:22พอได้เรียงค่ะนาลี
36:24ขออีกนิดนึงน่า เดี๋ยวเข
36:25้าสวนยางเราจะเลือกร้อเลย
36:27นาลี
36:31นี่
36:33ถึงฉันจะร้อเธอนะ
36:35แต่ฉันก็นับถือความตั้งใ
36:36จจริงของเธอ
36:37ไม่คิดว่าเด็กอย่างเธอจะจริ
36:38งจังกับการทำงานขนาดนี้
36:40ก็พอทุกคนคิดแบบนี้ละค่
36:41ะ
36:42ฉันหนึ่งกล้องพิสูตรตัว
36:43เอง
36:44ไม่ให้ใครมาว่าได้
36:45ว่าพอได้สมบัติมาแล้วก็มาผ
36:47่านหมด
36:48คุมซับไม่อยู่
36:58เฮ้าบาก portion
37:04เชื่อดงาศเปลนนี้chuss
37:20เชื่อดงาศจจะแอบค้น
37:24เชื่อดงาศจkas
37:24เชื่อดงาศจริง
37:25เชื่อ fürดงาศจ ihreทาน
37:28เชื่อด้วย
37:32เชื่อดงาศ?
37:37อีกกลัก
37:45เต็ดhasเจ้ย
37:45eger upp i the King
37:47ดูล่า มื้อไปจากทัน
37:48ยังไง
37:49ยังไง
37:50er aquí
37:51gap
38:03เฮ้!
38:21โห พี่!
38:32เฮ้!
38:35พี่!
38:36เฮ้!
38:36เฮ้!
38:37ชั้นทำอะไร?
38:46เฮ้!
38:48เฮ้!
38:49เฮ้!
38:52ละจิต
38:56ละจิต
38:56ละจิต
39:00ละจิต
39:01ละจิต
39:03ละจิต
39:04ละจิต
39:06ละจิต
39:10เกิดเรื่องกับคุณละจิต
39:12แกรู้ได้ไงนิด
39:13ก้อยรอยลม
39:14มาที่คุณละจิตขี่ไป
39:16มันกลัμมาตัวเดียวไม่มีค
39:17ุณราจิตกลัμมาด้วยครับ
39:19แล้วคุณท้าตีที่ไปของคุณร
39:20าจิต
39:21พี่ยังไม่กลัmbมาด้วยครับ
39:22พี่รู้จะเป็นหายกันหรือเปล่
39:23าครับ
39:27ถ้าเกิดขึ้นจริง
39:29ก็ดีอะสิ
39:32อย่าพูดแบบนี้ซิคะพี่เพ
39:34ทำไม
39:35คิดว่าฉันพี่สว่าดังเด็
39:36กนั่นนักเลยยังไง
39:37ู้๊ยiman เป็น phases ป้า นั่นนัน
39:47ถ้าหากว่าเกิดอะไรขึ้นจริง
39:48ก็คงอยู่ระหว่างทางที่ไปส่วน
39:49อย่างนั้นแหละ
39:50ครับ คุณเซวงฟ้า ไอ้นิฟ ไปบ
39:53อกทุกคนในบ้านให้ตามหากคุณร
39:54ถเจ็ดเดียวนี้
39:55ฉันจะไปหากคนมาช่วยเพิ่ง ครับ
39:58โอ๊ย
40:18เป็นยังไงบ้าง เธอสลบไปนานเลย
40:21นะ
40:21ไหนเธอลองบอกฉันสิ ว่าเธอชื่
40:27ออะไร
40:30พี่นาดีเป็นอะไรมากหรือเปล่า
40:32คะ ฉันก็ต้องชื่อราจิตสิคะ
40:35วนประสาทขนาดเนี่ย แสดงว
40:37่าไม่ได้เป็นอะไร
40:45นี่นาดีทำเองหมดเลยหรอคะ
40:47รับเธอเห็นคนอื่นไหมล่ะ ถามพ
40:49ี่กล
40:51ทันชมที่นาดีทำอะไรแบบนี้เป็
40:53นด้วย
40:55ทำไมต้องยอกย้อนด้วยคะ
41:04มันออกป่าบ่อย ของไข้นี้ไม่
41:06ย่างหรอก
41:08อืม
41:09ขอบคุณค่ะ
41:11แต่ฉันยังไม่หิว
41:12ไม่หิวก็ต้องกิน
41:14นี่เย็นแล้ว
41:15ไปถึงบ้านส่ง 2 แสนก็อาจจะ
41:17ข้ำ
41:18หรือถ้าหลงทางก็ต้องนอนคร
41:20้างข้างในป่า
41:21ถ้าหิวตอนดึกจำลำบาง
41:23อืม
41:25ขอบคุณค่ะ
41:31บ้านตัวนายที่นารีไปตัดยาค
41:33งพาไปออกป่าบ่อยใช่ไหมคะ
41:35ถึงได้ทำอะไรพวกนี้เป็นหมดเลย
41:38กินเงียบเงียบจะอกแต่ตายหรื
41:40อไง
41:41รู้ว่างนี้ทั้งขี่ม้ากลับบ้
41:42านคุณเดียวดีกว่า
41:47อืม! โอ๊ย!
41:56หรอนอะ
41:59สมน้ำหน้า
42:01ลิ้นพองพูดไม่ได้ทั้งสองสาม
42:02วันแล้วยิ่งดี
42:10โอ๊ย!
42:11โอ๊ย!
42:14สมน้ำหน้า
42:15ลิ้นพองพูดไม่ได้สักสองสาม
42:17วันแล้วยิ่งดี
42:18อืม!
42:22อืม!
42:26ครับ!
42:26คุรจิตครับ!
42:27คุรจิตครับ!
42:28คุรจิตครับ!
42:31คุรจิตครับ!
42:34คุรจิตดีนไว้ครับ!
42:36จะถึงส่วนยางอยู่แล้วครับ
42:38ยังไม่เห็นวิเวลนะครับคุรม
42:39ิจารย์
42:40เราจะเอาอย่างไรเห็นดีครับ
42:43กันอีก
42:44ถ้าต่อไปอย่าหยุดพวกเรา
42:46คุรจิตครับ!
42:46มาตะเรินออกนอกเส้นทางไปหรือ
42:48เปล่า
42:51พี่เกียรู้ได้
42:53ดอครับ
42:54จากบ้านสมสองแสนไปส่วนยาง
42:56มีทางนี้ทางเดียว
42:58ถ้าไม่ออกนอกเส้นทาง
42:59ก็ต้องเจอแล้วครับ
43:02นี่ปกพี่ไวนะครับ ไม่ร่อยลงม
43:04ันกลับไปตัวเดียว
43:05เงินไปได้ว่ามันอันจะตกใจ ล
43:07ะหนีตึกเดินออกนอกเส้นทาง
43:08พอมันหายตกใจ มันก็กลับ
43:10ข้อครับ
43:12แต่ถ้าเป็นอย่างนั้น
43:14คุณรัษย์จิตผัง
43:14ทุกคน เดี๋ยวก็จ้ายตัวต่อก
43:30ไปนะ
43:31ใครหาเจอฉันมีนวันให้ก็จ
43:33ายโตดอกไป
43:34ไป
43:36กุรจิตครับ
43:38กุรจิต
43:39กุรจิตครับ
43:42กุรจิต
43:42กุรจิต
43:43กุรจิต
43:52ไหนบอกไม่หิวไง กินมันหมดป
43:54่าแล้วมึง
43:55เด็กกำนังโตก็เป็นแบบนี้
43:56แล้วค่ะ
44:05โตกรแบบนี้
44:06ลี่
44:06ลี่
44:07หน่วยมันอีกด้วย
44:15นี่
44:15แต่ไม่อ้อมค้อมนะ
44:18เธอมีสัตรูที่ไหนหรือเปล่
44:19า
44:20นรีคิดว่าที่มาตะเหรอ
44:23เป็นฝีมือคนใช่ไหมคะ
44:25อืม
44:26หัวไว้นี่
44:27ถ้าหัวช้าเนี่ย ตายตั้งแต่
44:29วันแรกที่เปลี่ยนมาใช้นามสั
44:31กคุณอดีศวนเรา
44:32singles แต่ก็จริง ขนาดชั้นมาอยู่jed
44:34simplementeที่ 15 ยังฮึดขึ้งคอเลย
44:39ฉันไม่ทุกยังสะตูที่ไหนห
44:40รอก
44:41แต่ถ้าตามว่าสงสัย ใคร ก็เป
44:44ลี่ยนไปได้หมด
44:45เง่นก็เห็นอยู่นี่ค่ะ
44:48ก็จริง
44:52ยังหาไม่จี complorde ivan
44:54ตายไปแล้วรึเปล่า
44:56พี่คะ
44:57นี่มันชีวิตคนนะคะ
45:00อีกอย่าง
45:01ถึงสองคนนั้นจะเป็นอะไรไป
45:03ยังไงสมบัติ
45:03มันก็ไม่ตกถึงเราอยู่ดี
45:05อย่าลืมสิคะ
45:07ว่าเราไม่ได้มีสายเลือดเดียวก
45:08ับาโสม
45:10เรื่องนั้นฉันลุย
45:11แต่ถ้าตายเนี่ย
45:14ก็มีเวลาให้เร pratะ
45:15ตายถ่ายถีocus
45:16ว่าโค่นเง้าของ IE
45:18สองคนนั้นจะมารับสมบัติต่อน
45:19ี้
45:21มัน มัน ก็ไม่เหลือสเกแล้ว
45:23มี tide คร weave ขนาดนี้ เลยเหรอ
45:27เฮ้��는
45:28ถ้าเก España ไม่อยากได้ เก้ relationship ได้ ก็คล
45:30บปากไป
45:31ฉันทำงานให้กันอาโ函มาตั้งเท
45:32่าไ reign
45:32ถ้าไม่ได้ชั้นเนี่ย อาดีสู
45:34ตร จะล่ำลวยขนาดนี้ไหม
45:35แล้ว เรื่องอะไร ฉันจะต้องให้คนอื่น
45:37มาชุบมือเปิρsky d��
45:38rating
45:39สมบัตรของอาโโสนี่ย
45:41มันต้องเป็นของฉันตั้งหา
45:48ถามอะไรหนูสิ
45:51ทำไมรูชโสมถึงให้เธอปรียด
45:52ทีนับสะกูลมาเป็นอ butterfly
45:54ทำแบบนี้มันร้อป้าวิเธอโ
45:55ดนห่านไส้เลยนะ
45:57มันจำเป็นค่ะ
45:59แม่ฉันเสียตอนที่ฉันอายุห
46:00กขวบ
46:02พ่อฉันแต่งงานใหม่
46:04ฉันไม่ถูกกับ แม่เรี้ยงและ
46:06ก็ลูกใหม่ของพ่อ
46:08คุณตาส่งสารก็เลยรับฉันมา
46:10เหล insgesamt
46:11และปีดนำสกุญให้เป็นอฐิส
46:13วน
46:14เพื่อที่พ่อแล้วก็ยาดฝั่งนั้
46:16นเนี่ยจะได้ไม่ต้องมายุ่งกั
46:17บฉัน
46:18ตะคุณอฐิสวนก็จะได้มีทาย
46:20ある
46:21เพราะคุณตามที่ falta ไม่มีลูก
46:22cko- ซินเด่วรัลลาว่างั้น
46:30ปี้านของเรforward belumมีรัษพ بแรกท
46:35องกับสุชัย
46:38รถมากฟักทองก็อยากได้อยู่หรอ
46:40คะ
46:41แต่เจ้าชายอ่ะไม่จำเป็น
46:43ฉันเก็ดอ่ะ
46:45ไม่จำเป็น หรือไม่มีกันแน
46:47่
46:48เอาดีๆ มันให้เหมือนกันนะ
46:50คนอย่างฉันเหรอไม่มี
46:51ฉันอ่ะเคยมี
46:57ฉันกับพี่ขจรเราล้ะกัน
47:01ชายคนรัก
47:04กับเพื่อนที่ฉันรักที่สุด
47:06ความรักไม่มีที่ว่างสำหรั
47:08บคน 3 คนหรอกนะ
47:12พี่ขจรเขาเลือกฉัน
47:15แล้วฉันก็หลักเขา
47:21อ่ะ
47:24ฉันมีผู้ชายมาตีบเยอะแยะ
47:26แต่ฉันมองว่ามันไรสาระ
47:28ผู้หญิงมีการศึกษาเรียงต
47:30ัวเองได้
47:31จะสนใจผู้ชายไปทำไมค่ะ
47:34ว่าแต่นารีเองเธอค่ะ
47:35ฉันจำได้นะคะ
47:37ว่าตอนที่เราเจอกันครั้งแรกเน
47:38ี่ย
47:39นารีมาตูว่าฉันตามตื้อ
47:42หลงตัวเองมาก
47:44ก็ช่วยไม่ได้
47:45ก็ใช้ไม่เป็นประสบการณ์แบบ
47:47นั้นมาก่อน
47:47ประสบการณ์โดนผู้หญิงตามต
47:49ื้อเหรอคะ
47:50ขอโทษนะค่ะนารี
47:51ถึงก็เป็นยาดผู้ใหญ่เนี่ย
47:53แต่ก็ต้องบอกว่าโมวมาก
47:55ฉันว่าอย่างนาลีเนี่ย
47:58มีคนรักให้ได้สักคนก่อนเธอคะ
48:02ทำไมฉันจะไม่มี ฉันเนี่ยเคยม
48:04ี
48:09น้าจะไม่อ้มค้อมนะจ๊ะ
48:12น้าอย่าให้พอตรีกับแม่ส
48:13ะสิถอนมั่นกัน
48:19สะสิขอร้อง
48:23สะสิ
48:26ลาก่อนค่ะ
48:29สะสิ
48:42เคยหักอบผู้หญิงมาเยอะแยะแล
48:44้ว
48:47แต่ช่วงหลังฉันกลัวบาบ
48:48กรรม
48:49ก็เลยตั้งใจจะไม่ทำอีก
48:53สิ
48:53ส ROS
48:57สีครับ
48:58สührวน PAL
48:59สุด coses
49:01คุณธิต einfัวจิต
49:14ปากว่าอย่างเง้า หากไปก่อนไม่
49:16เจอหรอกครับ
49:18เสี่ยง所ลงป้าปะป่า until
49:20ใจความเหรอล่ะ
49:21ผมว่าเรากลับก่อนที่ว่า
49:23หาต่อไปจุกกันเจอคุณจิต
49:25ถ้าอย่างหาไม่เจอ ก็ไม่ต้องจ
49:29ัด
49:35คุณธาตีครับ คุณธาตีครับ
49:38คุณธาตี
49:49ตกลงไม่เป็นอะไรแน่นะ
49:52ค่ะ
49:58ตัวรับโหล เห็นดาวชัดแล้
50:00ว รีบกลับบ้างกันเนี่ย
50:04ไป
50:27มันไม่ตามมา จะนอนที่นี่หรือไ
50:30ง
50:32ดาวสวยมากเลยค่ะ
50:34ไม่คิดเลยว่าเรากลางปลาดตอนก
50:36ลางคืนจะสวยขนาดนี้
50:37คุณธาติ
50:52นาลีค่ะ นั่นทางชางเผือบใช่
50:54ไหมคะ
50:58อืม ใช่
50:59คุณธาติ
51:09คุณธาติ
51:13คุณธาติ
51:21เพียงแต่เธอ
51:22เพียงแต่เธอ
51:23ไม่เหลือใจเพื่อให้ใคร
51:27ให้เป็นของเธอ
51:29เธอแค่คนเดียว
51:32โอ้...ก่อน
51:36มันถูกออกแบบไว
51:38เพื่อให้นักใจของเธอ
51:43ยินดีเสมอ
51:46เพื่อว่าเธอต้องการมันเมื่อไร
51:49จะกอดเธอให้มันใจ
51:53ไม่ให้ใครมากันใคร
51:56เพียงนานยังรักเธอคนนี้
52:00ไม่เคยมี
52:01มันถูกใน
52:04ทำให้หัวไทย
52:06ของฉันแต่ง
52:07ไม่ได้ทั้งนี้
52:11เพียงนานยังรักมากขึ้นทุ
52:14กวัน
52:15ได้พรอดรักจากฉันไป
52:22อยากจะรู้ว่าใจเธอคิดฉันไร
52:25เหมือนกันฉีนไม่เธอ
52:52เธออยู่นี้นะ
52:53เธออยู่นี้
52:54จะข้าจะมากขึ้น
53:00อาจจะบอกษี근
53:00ข้าจะบอกษี込น
53:12อยู่นี้
53:14เธออยู่นี้
53:16อยู่นี้
53:23ข้าจะบอกษีร์
53:24พวกวัน หำลัง ลูกขอ เช่ง ยิ
53:25นเถอะ เช่ง เช่ง ว่า รับทราชั่
53:43วที่หายไป
53:44พูดจิต ครับ พูดจิต
54:23พี่ไว
54:24กลับกัน
54:33ห้องในสุดเป็นห้องของใคร
54:41ของไอ้ว่ยครับ
54:43ไอ้ว่ย ชัยยอมเมร็บตัวกั
54:44บตรงดิสะ
54:50ดอกม้าสีขาวท่านคำขอโทธ
54:51ครับ
54:52คนรักกัวมาขอคืนดี
54:54รัฐจิตอาจจะดีใจก็ได้
54:55ดูคุณจะห่วงรัฐจิตมากเลยนะ
54:57ครับ
54:59ผมชอบรัฐจิตนะครับ
55:01อย่าสะเออ
55:02นิด!
55:03ผู้ชายยกทัพมาทำศึกชิงนาง
55:06น่าภูมิใจเนอะ
55:10มันหนักข้อคุณทุกวัน
55:11ทั้งต้นเหลือสินค้า
55:13แล้วยันก็พวกขึ้นปังมาต้
55:14นค้าสบ้าน
55:15เราจะจากการมันยังไง
55:16มันอยู่ที่ไหนเลยไม่รู้เลย
55:20โมย
55:21ไม่เนี่ยหรอ?
55:23ก็เปล่ากันไม่อย่างไร
55:24เอาจะเลยกล้องแล้ว
55:32ฟ้าหรือฟนมะคนใจร้าย
55:39ใครมากไหมที่ฉันต้องเธอ
55:44อยู่กับเธอ
55:45ฉันรู้สึกดอดภัย
55:50ร้อนวันแล้วที่ต้องฟ้าฟัน
55:54ใครสักคนที่ฉันไว้ใจ
55:59ไม่มีใครอีกแล้วแค่คนเดียว
56:04เธอ
56:04เธอ
56:04เธอ
56:05เธอ
56:05เธอ
Comments