- 13 minutes ago
ดูละคร ย้อนหลัง
Category
😹
FunTranscript
00:00รายการต่อไปนี้ เหมาะสำหรับผ
00:02ู้ชมที่มีอายุ 13 ปีขึ้นไป
00:04อาจมีภาพ เสียง หรือเนื้
00:06อหาที่ต้องใช้วิจรณยานในก
00:08ารรับชม
00:09ผู้ชมที่มีอายุน้อยกว่า 13 ป
00:11ี ควรได้รับคำแนะนำ
00:13ครั้งหนึ่ง จวงจือฝันว่าต
00:23นเองเป็นผีเสื้อ
00:26ขยับปีกระพื้อบินยังสุ
00:27ขสำราญ
00:30ตอนนั้น ผีเสื้อไม่รู้ตัวแม
00:32้แตะนิด
00:33ว่ามันคือจวงจือ
00:36แต่พรัน เมื่อจวงจือลืมตา
00:38ตื่นขึ้น
00:40และตระหนักได้ว่าตนคือใครอย
00:41่างแน่ทía
00:43จวงจือก็ไม่แน่ใจว่าเขisis
00:46是是lles
00:48เขาเป็นจวงจือที่ฝึ่งฝัน
00:50ว่าเป็นผีเสื้อ
00:52หรือเป็นผีเสื้อ
00:54ที่ฝันว่าเป็นจวงจือมาทั้
00:55งชีวิตกันแน่
01:33เฮ้ยนี่ลังจบปราบชีลงเสร
01:36็จอ่ะ
01:37มันจะทำอะไรต่ออ่ะ
01:40ก็ถ้ามีคนมาจ้างกันกูไปปรา
01:41บเยา
01:42ก็คงไปปราบ
01:44ไม่ใช่อย่างนั้นดิ
01:47มันไม่มีความฝันเลยอ่ะ
01:48แบบว่ามีแผนก้านย่ายในหั
01:50วมึงอ่ะ
01:51ว่ามันยังทำอะไรต่อ
01:56ไม่มีนะ
01:57ทำไมอ่ะ
01:58มึงไม่เหรอ
02:06จริงๆกูว่า
02:09กูก็กลับไปสมัครเรียนมหา
02:10ลัยอ่ะ
02:13มันเป็นสิ่งที่กูอยากทำมานาน
02:14แล้ว
02:15แต่เมื่อก่อนก็แค่ไม่กล้าอ่
02:16ะ
02:19แต่ตอนนี้กูคิดได้แล้ว
02:21ว่าถ้ากูไม่ได้ทำมัน Fighting OST
02:35มันต้องมีสักอย่างแหละ
02:37ก็ว่าเดี๋ยวมึงก็คิดออก
02:39คนอย่างมึงเนี่ยนะ
02:41ไม่ได้เกิดมาใช้ชีวิตเป็นวน
02:43วันหรอก
02:44งั้นเอางนี้ดีปะ
02:55มึงอ่ะ
02:57ช่วยกูคิดหน่อย
02:58ว่าคนแบบกูเนี่ย
03:00ควรทำอะไรดี
03:02โห ได้ดีวะ
03:04ถึงไหมก็ก็กูจะฉลาดไม่เท่
03:05ามึงนะ
03:06แต่กูจะช่วยมึงสุดความสามา
03:08รถเลย
03:13เอ้องนี้
03:14ช่วยกันหน่อย
03:16หัะ
03:35มึงต้องไปตามหามันในโลกแห
03:38่งขวัน
03:39มึงต้องไปตามหามันในโลกแห
03:54่งขวัน
03:57ช่วยกัน
04:02ช่วยกัน
04:18ช่วยกัน
04:26โลกแห่งขวัน
04:27เป็นดินแดงที่ไม่ได้อยู่ตายฟ
04:29้า
04:30ไม่ได้อยู่เหนือดิน
04:31แต่หากจะเปรียบให้ใกล้เคียง
04:33ที่ของมันก็เหมือนอีกด้านข
04:35องกระจกเงา
04:37โลกที่มีให้เห็นทุกอย่าง
04:39ยกเว้นความจริง
04:59ถ้ามึงจะเข้าไปในนั้น
05:00สิ่งที่มึงต้องทำมีสามอย่าง
05:03นึงโลกแห่งขวันนั้นกว้าง
05:05ใหญ่
05:06และเครื่อนไหลได้เร็วเท่าความ
05:07นึกคิด
05:09มึงต้องจำเอาไว้เลยนะ
05:10ว่าเข้าไปทำอะไรในนั้น
05:12ห้ามคว้ยแ todas ขาด
05:142. Herrusell transpart
05:16σιำลัดรูก 국น nån
05:16เพราะที่uyorsunurgence
05:19ใช้ทางล้มหาสู้
05:23ขวันของมันมุษธี
05:24หลุดออกจากล้างนั้นไม่เกิน 1
05:26เดือน
05:27เท่ากะแน่นั้นประมาณ 8 ชั่วโม
05:29ง
05:29ภายใน 8 ชั่วโมง
05:30มึงต้องล้มออกมา
05:32ไม่งั้น มึงจะติดอยู่ในโลกแ
05:34ห่งขวัน
05:35และรอโดนมัน CBN
05:40ขอพลังฟ้าดิน
05:44ช่วยพาผมเข้าสู่โลกแห่งขว
05:45ัน
05:47เพื่อตามหานิลัน
06:12ขอพลังฟ้าดิน
06:13แสดนาน
06:15สนุษสตริกช่วยตัว
06:18ก guardedกเวลา
06:20ไม่ตอนไหน
06:21ก็อาจมตลา
06:21ที่นิดสนุษสตรังเกります
06:23มันนี้นะ
06:32ใช้สนุษสตริกๆ
06:37เฮ้ย
06:38มาได้ไงเนี่ย
06:41มา
06:42เอา
06:43ก็
06:44ลงไปกินข้าวได้เร็ว แม่ต่
06:46าวแล้วเนี่ย
06:47ฮะ
06:49แม่
06:49โอ้วนะพ่อ
06:58มีเตียวเอง
07:01อร่อยด้วย
07:02พ่อกับลูก เพื่ออะไรกันพา
07:04มา ๆ ไม่มา
07:08อืม อร่อยจังเลย
07:10อ่ะ พี๊บ
07:14มากินข้าวแล้วรูป
07:21เก้าโมงแล้ว
07:22ไม่รู้ว่าเราจะติดไหมนะคุณ
07:24ก็พลอยบอกแล้วว่าให้รีบรี
07:25บปุกพี่พี๊บ
07:27ก็พี่เขาพึ้งแข่งเศษ
07:28ก็ให้พี่เขาพักหน่อยสิ
07:29เอาเถอะเถอะเถอะ
07:32รสติดก็ก็ค่อยครับไป
07:34เราไปเที่ยวกันนะ
07:35สบาย ๆ ดีกว่า จริงไม่พิ๊บ
07:40ครับ
07:41กินข้าวก่อนแล้ว
07:43หือ
07:44เหมือ
07:45เหมือนนี้ข้าวอร่อยแล้วนี่
07:46เอานี่พี่ด้วย อ่ะ ลูก
07:48รีบรีบกิน หรือจะได้รีบร
07:50ีบออก
07:51อ่ะ
07:51โอ้ว หมูสับของโปรดพอยด้วย
07:55นะ
07:56จะแม่ให้มาน้อยเกินปะ
07:58เติมได้ เดี๋ยวแม่ไปเติมให้
08:00อย่าลักคิดสุด
08:02พ่อมีอะไรจะบอกนะ
08:04ที่พักเราอ่ะ ติดทะเลด้วย
08:06ลงไปเจอทะเลเลย
08:08ไปเล่นกับพ่อไหม
08:09ไปอยู่แล้วค่ะ
08:09เฮ้ยพีช จับเตรีมเลยลูก
08:12เล่นชุดไปไทรี เอาพี่พีช
08:15เราไปห้องแบบไหนนะครับ
08:17VAP สิ
08:18เฮ้ย
08:21ไฮโซนะคะ
08:40เว้ย
08:41ไม่รอ ยิ่ง
08:44มากille
08:44เติน
08:44ทันสุด
08:44ที่เวราคม
09:04บ้าง
09:05มาก
09:07บ้าง
09:27พีช เสร็จยังลูก
09:29ป่ะ พ่อกับน้องรอยอยู่
09:35แม่อยากรีบไปเช็คอินด้วยเร็
09:36ว
09:36เผื่อจะได้เลือกห้อง
09:43ขอโทษนะแม่
09:46แต่พีชยังไปด้วยไม่ได้จริง
09:47ๆ อะ
09:48เอาว
09:50มีอะไรกันแล้ว
09:52ก็ลูกนะสิ บอกว่าไม่ไปกับเรา
09:54แล้ว
09:55ทำไมล่ะลูก
09:57เราไม่ได้มีเวลาอยู่พร้อมหน้า
09:58พร้อมตากันแบบนี้มันนานแล้
10:00วนะ
10:12ใช่ครับ
10:16พีชไม่ได้อยู่กับพ่อแม่มาน
10:18านมากแล้ว
10:21ก็หวังสักวัน
10:22ว่าจะได้เจอพ่อกับแม่อีก
10:29ได้ใช้ชีวิตด้วยกัน
10:34ได้มีเวลาด้วยกัน
10:38ได้ไปเที่ยวด้วยกัน
10:41ได้มีความสุขด้วยกัน
10:49แต่มันคงไม่ใช่ตอนนี้ครับ
10:54ตอนนี้พีชมีสิ่งที่สำคัญ
10:56กว่าที่ต้องทำ
11:01พ่อกับแม่อยากฏพีชเลยนะ
11:06พีชขอโทษนะครับ
11:15ไม่เป็นไรลูก
11:18เราจะโกดลูกที่พยายามใช้ชีวิ
11:21ตต่อไปได้ยังไงล่ะ
11:36คนกิ่งของแม่
11:37ไม่เป็นไรลูกของแม่
11:39ไม่เป็นไรลูกของแม่
11:47ไม่เป็นไรลูกของแม่
11:51ไม่เป็นไรลูกของแม่
12:16มึงดูไหนว่ะ นี่รัน
12:27ความเจอด้วย ที่จังดูด้วย สิ
12:39่งของพวกมัน
13:08ที่รัน
13:12นี่เรารู้จักกันเหรอ
13:16เอ้ย ไปเดี๋ยวอย่างนี้รัน
13:18ผมฟังกูก่อน
13:19ก็ตอนนี้มันไม่ได้อยู่ในโลก
13:20แห่งความจริง
13:21มันอยู่ในโลกแห่งขวัน
13:22โลกอะไรนะ
13:23เฮ้ย มันจะโลกแล้วก็ช่างเดือ
13:25อับดันว่าตอนนี้มันต้องก
13:26ลับไปอับกู
13:28กลับไปหน่ะ ไม่กลับ
13:30ทำไมอ่ะ
13:35กุ้งบอกว่า
13:36ผมไม่มีวันได้เป็นอู
13:40เฮ้ย ไปจะไปไหน
13:42ฉันนักสู้หมิง
13:44จะไปฝึกเป็นอู
13:53มันมันант
14:03แล้วเนี่ยมึงจะเดินไปสำนัก
14:05สู่มิ้งเนี่ย มึงรู้ว่ามัน
14:06อยู่ไหนอ่ะ
14:12น่าจะบอนโน้น
14:24เฮียลัน
14:26มึงไม่รู้สึกบ้างเลยว่าทุก
14:27อย่างแม่งโครบไม่เมียกเซ็นน
14:28่ะ
14:29มึงพยายามเดินไปในที่ที่มึง
14:31ไม่รู้ด้วยสามารถจุดใหม่มั
14:32นอยู่ตรงไหนอ่ะ
14:34เพราะอะไรรู้ปะ
14:36เพราะนี่มันไม่ใช่โลกแห่ง
14:37ความจริงเว้ย
14:51มึงฟังกว่านั้นนี่ลัน
14:53เดี๋ยวต่อไปอ่ะ
14:56มึงได้เป็นอูแน่นอนเว้ย
14:58แค่มึงยอมกลับไปอับกู
15:02มึงจะตื่นลืมตาขึ้นมาและพ
15:04บว่ามึงเป็นอูอยู่แล้ว
15:07มึงไม่ต้องเดินไปไหนทางนั้น
15:09มึงเชื่อกู
15:14อุ๊ย
15:17ก็เจ็บนี่แสดงวัชคอมฝัน
15:20กวนตีนแต่เด็กกันนะ
15:22อันนี้ลันเดี๋ยวก่อน
15:25เฮ้ย นี่ลันเดี๋ยวก่อน
15:28อันนี่ลันมึงพอก่อนเธอ
15:29นี่ลัน
15:32เฮ้ย
15:34มึงคุยกกูให้รู้เรื่องก่อนน
15:36ี้
15:38นี่ลันได้ยินกูปะเนี่ย
15:47เฮ้ย
16:04เฮ้ย
16:04นี่ลัน
16:06นี่ลัน
16:08เฮ้ย ชิดมัคแมง้องเ Ferr petites hit
16:22เฮ้ย
16:24โดยนี่
16:28โอ้ย
16:30เฮ้ย
16:33พี่ลัน
16:35เสียเวลามันจะสองชั่วโมงแล้ว
16:37คุณพอไหม เดินไปก็ไม่ถึงหร
16:39อก
16:40เดินไปเรื่อยเรื่อย
16:41แล้วมันก็ถึงเองแหละ
16:42หรอแล้วให้ข่าวลูกนั้นลั
16:43งใกล้ขึ้นมาบ้างป่ะแล้ว
16:45มันก็ต้องใกล้ขึ้นนี่
16:46เดินมันตั้งขนั藏นี้แล้ว
16:47ไม่ มันไม่ได้ใกล้ขึ้นเลย
16:50แถมข姑ยืนยายัง burg hаны เรื่อยกั
16:51บว่านเนี่ย
16:51มันจะไม่มีวันเดินไปถึงด้
16:52วย
16:57เลakkุณไหลใสระได้ป่ะ
16:59วันนี้ผมจะเดินไปสำรักซุ้งม
17:01ิง
17:01แล้วจะต้องได้เป็นอู�ด้วย
17:02เหรอ แล้วมึงคิดว่ามึงเดิน
17:04ผ่านจุดนี้เมื่อกี่ครั้งแล้ว
17:13มันไม่มีอะไรรอมึงที่ปลายทาง
17:15หรอก
17:17พอนี่มันไม่ใช่เส้นทางชีวิต
17:18ที่แท้จริงของมึง
17:20มึงกำลังหลงอยู่ในโลกแห
17:22่งขวัน
17:26ถ้าไปไม่ถึงสำนักซูมิง
17:29ก็แสดงว่า
17:33ไม่ได้เป็นอูดิ
17:43นี่มึงเคยอยากเป็นอูมากขนาด
17:45นี้เลยอ่ะ
17:48ทำไมอ่ะ
17:50แล้ว
18:04แล้วทำไมมึงไม่เชื่อกลัว
18:05ว่าตอนนี้มึงได้เป็นอูแล้ว
18:14ทำไมมึงยังต้องกลับมาชิดว
18:15่ามึงต้องเหนียวออกจากบ้าน
18:16แล้วเดินไปสำนักซูมิงอีก
18:21ชีวิตนึงผ่านจุดนี้มานานมา
18:22กกันนะเว้ย
18:27ชีวิตตัว
18:55มึงรู้อะไรป่ะ
18:57ตอนเด็กเด็กกูก็เคยโดนขวด
18:59ดาบเหมือนกัน
19:04แหม่งบอกคนอย่างกูไม่มีทังป
19:05ายนากิลาได้แต่กูไม่ส่วน
19:10กู Provost- กูอ่อนกูต่อไปเรียดเว
19:12้ย
19:12ซ diyorum ต่อไปเรียดเว้ย
19:14แล้วกูอ่อนกูก็ไปขัน
19:19แล้วกูก็ได้เหลี่ยนมา
19:23แต่สุดท้ายกูก็ไปทำตูจนกู
19:27โดนไล่ออกจากสมาคม
19:29กลางๆที่ยังไม่ได้เธอนโปรด
19:30เลยด้วยซับ
19:32ก็แสดงว่าโคสคำพูดถูก
19:34็ดี
19:37จบว่าเงินก็ได้
19:40แต่ถ้าถามว่าไอ้ที่ทำให้กู
19:41ไม่ได้เป็นนางกิลา
19:43มันเพราะอะไรอ่ะ
19:46เพราะคำพูดของโคส
19:48หรือว่าเพราะการกันทำของก
19:49ูเอง
19:57นี่ลัน
19:59กูไม่รู้หรอกนะว่าที่ปูผมพู
20:00ดแบบนั้น
20:01ว่าเขาชิดยังไง
20:04แต่มันจะสำคัญอะไรวะ
20:08เพราะสิ่งที่มึงเลือกทำ
20:09เส้นทางที่มึงเลือกเดิน
20:12นั่นแหละที่ทำให้มึงได้เป็น
20:14อู
20:21มึงกลับไปอับกูเถอะ
20:25กลับไปเส้นทางชีวิที่แท้จ
20:27ริงของมึง
20:36กูเชื่อใจมึงได้ใช่มึงพี่
20:45ได้ดิ
20:47กูสาบาแล้วมึงเชื่อใจกูได
20:49้
20:55คลับไปอับกูนะ
20:57ขลับไปอับกูนะ
21:01โอ้โหย่งแล้ว
21:10กู
21:13กู
21:14เฮ้ย พี่ลัน
21:25เฮ้ย
21:25เฮ้ย
21:26เฮ้ย
21:26ไม่ยืนทำไมตรงนี้วะ
21:27ขวางทางกันเห็นเขา
21:33กูรู้จักมึงหรอ
21:35กูพีชไง
21:36พีชไหน
21:37กูไม่รู้จักมึง
21:39กูรีบ หลบไป
21:41กูมาตามมึงกลับ
21:42โอ้โหย่เชีย
21:46เชีย
21:46เชีย
21:46เชีย
21:48แม่งมึงช่วยหลงประชงที่ม
21:49ึงรู้จักกูได้ปะวะ
21:50แม่งอย่างนี้ได้ง่าย
21:51เชีย
22:05เชีย
22:06ภายในแปดชั่วโมงมึงต้องอ
22:09อกมา
22:09ไม่งั้นมึงจะติดอยู่ในโลกแ
22:11ห่งควัน
22:12และรอโดนมันกลืนกิน
22:14มัน...นี่มายถึงอะไรนะ
22:17ไทชี
22:18หรือที่เรียกกันว่า
22:20ความว่างเปล่าอันนั้น
22:22มันจะทำหน้าที่เก็บกวาดขวั
22:23นของมนุษย์ทุกดวง
22:25ที่อยู่ในโลกแห่งควันนานเกิ
22:27นไป
22:27เพื่อคืนสภาวสมดุนให้กับ
22:29ธรรมชาติ
22:31ถ้ามึงไม่รีบพายนี้ลันกลั
22:33บมาให้ทันเวลา
22:34ขวันของมันก็จะถูกไทชี
22:36ขวาดล้างออกไป
22:37เท่ากับว่าตัวตนของมันจะห
22:39ายไปตลอดการ
23:05ปราบยากนักนับมึง
23:10หรวมicket average
23:10ก็ไม่ได้สุดสามรอบแล้ว
23:13เสร็จรอบนี้แหละ
23:14มึงเสร็จกูแน่
23:16นี่ก็หย capacity therefore
23:21นี่ก็เป็น OS
23:21เรื่องที่ข้างข้าอยู่ในใจมึง
23:24ม 성 Also seriaก harusมาตากมันอีก
23:25มึงใครเนี่ย
23:27มันผ้ามเลยของมึง
23:28ก็คุ้งบอกมาแล้วไงมาไม่รู้จ
23:29ักลับมึง
23:29ตอนนี้มึงไม่รู้จักกู
23:33จะต่อไปนะ Jeffreyası
23:34จะให้ส็คไεί sociedad อีกกูมาเอง
23:38มึงกลับไป blows then
23:39อยู่ที่นี่มันเสียเวลา
23:46ไปไหน กับมึงไม่ได้ทั้งนั้น nest
23:49กูมีหน้าที่ที่กูต้องทำ
23:51นี่เป็นงานแรก
23:53ที่กูได้รับมอบหมายมาจากอูว
23:54โส
23:55แต่ถ้ากูทำไม่สำเร็จ
23:57พวกเขาจะไม่ยอมรับกูไปตลอด
23:59ชีวิต
23:59แล้วไงวะ
24:01มึงแคด้วยหรอ
24:01กูแคด้วยวะ
24:03กูไม่ยอมปล่อยให้เธอเองกายเป
24:04็นอูนอกคอกหรอก
24:20มา
24:20ไอ้เจ่า เหน
24:22มึงเจอกัว
24:30พ่อเนอะ
24:31มึงต้องมันได้ได้หรอ
24:33พ่อได้รู้ความจริงว่าได้เป
24:35็นคนฝากเป็นไง
24:35อะไรที่มันภายแมนต้องสุดฐานเม
24:37ื่อกวออท
24:38จะเป็นเสียแล้วที่ผิดเซ็กษั
24:39งไหม
24:40กูประกันเย็บของด้วย
24:42อาว 위�ร์
24:43เอา
24:44เพื่อ
25:13กลับมาแล้ว
25:29เองน่ะมาเป็นคนรื่อร้าน
25:36คนเราถ้าเอาความรื่อร้านเป็นเข
25:39็มทิต
25:42ชีวิตก็จะลงทางไปตลอดการ
25:46ชีวิตก็จะลงทางไปตลอดการ
26:14ชีวิตก็จะลงทางไปกับกูเดี
26:42ยวนี้
26:44พูดอะไรของมันกวิต
26:46ทำไมกูจะไม่รู้จักมึง
26:49แต่ว่ามึงรู้ใช่ไหมว่ากูมาตาม
26:51มึงทำไม
26:53มึงตามกูกลับไปปราบชีหร
26:54อก
26:57ใช่
26:58คือตอนนี้มันต้องกลับไปทำเร
26:59ื่องนี้ให้เสร็จ
27:00ยังมีอีกหลายคนให้รอมช่วย
27:01อยู่
27:08แต่ถึงจะไม่มีกู
27:11ก็คงมีใครสะคนปราบมันได้
27:12อยู่ดี
27:13ถึงเฮียเจียห่า
27:17พี่เฟย
27:17หรือใครสะคนได้สำนัก
27:22กูว่าบางทีกูอาจจะไม่ได้ส
27:25ำคัญขนาดนั้นก็ได้
27:26วันนี้มึงจะไปไหน
27:42ไม่รู้อ่ะ
27:44มันพากูไปไหน
27:46กูก็ไปที่นั่นแหละ
27:49มันไม่พามึงไปไหนทั้งนั้นแห
27:50ละ
27:50ถามันยิงนั่งอยู่ตรงนี้
27:53มึงดูดิ
27:55มันกืน กินบรняกาดรอบข้
27:57างไปหมดแล้ว
27:57มันก็เหลือแค่ตัวมึง
27:58ก็ไม่นะ
28:04ทุกอย่างก็ดูปกติดี
28:06ปกติ informação
28:07บ้างเปล่าขนาดฟะ
28:07มึงดูดิข้างนอกว่างเปล่า interesante
28:10มันยังมองก็ปกติอีกเหรอ
28:14travailler
28:14ปกติของมึง
28:16มันตั่งพระตอมนี้แข็นไขว
28:17ะ
28:19เราจะอยู่ที่ไหน
28:21ทำอะไร
28:23หรืออยู่ท่ามกลางอะไร
28:25มันคิดว่ามันสำคัญกับเรา
28:27ขนาดนั้นได้เหรอ
28:29ไอ้...แต่ว่ามัน...
28:30ไอ้พีช
28:35ก็ขอนั่งเธอเสริบ้างได้ป่ะ
29:03อืม...
29:06ได้ดิ
29:09กูขอแค่...
29:13ถ้าตรงนี้มันเริ่มไม่ปลอ
29:14ดไฟเมื่อไรอ่ะ
29:17มันต้องให้กูพามันออกไปจั
29:18ดที่นี่นะ
29:46นักรู้ป้ะ
29:48กูชอบฝันถึงตอนกูเป็นเด็
29:50ก
29:52กูเคยวิ่งไล้จับพีเซื่ออย
29:54ู่ตัวนึง
29:57ในฝันมันจับพีเซื่อตัวน
29:58ั้นได้ไหม
30:01ไม่หรอ...
30:05กูฝันว่ากูเป็นพีเซื่อ
30:08บิตนหีตัวอยังอยู่
30:27นิลัน มันกันไปไหน
30:30นิลัน
30:32นิลัน มันกันไปน้อย
30:35เชีย
30:45เชีย
30:46เจอมันกัน
30:48มันก็ไม่มีวันจะได้เป็นด้
30:49วย
30:51เจอมันกัน
30:53เจอมันกัน
30:55เจอมันกัน
30:57มันไม่ใช่ มันไม่ใช่ มันไม่ใช
30:59่
30:59นี่ลัน
31:27นิลัน
31:47นิลัน
31:50นิลัน
31:51นิลัน
31:55นิลัน
31:56นิลัน
31:57นิลัน
31:58นิลัน
32:24เชียก
32:29เชียก
32:29เชียก
32:33พีช
32:36กูขอบคุณมึงมากนะเว้ย
32:39ที่ลูกสามาตามกูถึงที่เนี่
32:41ย
32:44แต่กูว่ากูชอบที่นี่ว่ะ
32:48มึงพูดเชียอะไรของมึงเนี่ย
32:51กูว่ากูอยากอยู่ที่นี่
32:55มึงกลับไปเธอ
32:56ไม่
32:58กูไม่กลับ
32:59จนกว่ามึงกลับไปแบบกู
33:05ทำไมวะ
33:09ทำไมวะ
33:11ทุกสิ่งทุกอย่างที่มึงใช้
33:12ชีวิตมา
33:13ที่มึงทำมาทั้งหมด
33:15มึงจะปล่อยให้มันกลายเป็นค
33:17วามว่างป่าแบบนี้เหรอ
33:27มันมันคิดว่าชีวิตคนเราม
33:28ีอะไรมากไปกว่านี้หรอก
33:31ยังน้อยความว่างเปล่า
33:34มันก็ทำให้กูรู้สึกดี
33:37บางที
33:41มันอาจจะทำให้กูเป็นส่วนหน
33:42ึ่งกับฟ้าดินก็ได้
33:44ไม่
33:46มันต้องไม่ใช่ทีนี้
33:48มันเข้าใจไหม
33:50มันต้องไม่ใช่ทีนี้
33:54ตอนนี้มันต้องกลับไปอับกู
33:58มันจะกลับไปแล้วมันไม่ต้อง
33:59ทำอะไรก็ได้
34:00ถ้ามันไม่อยากทำ
34:01มันไม่อยากปราบฉีหลงใช่ไหม
34:07เออ
34:08มันไม่ต้องปราบ
34:10มันไม่อยากเป็นอูแล้วใช่ไหม
34:13เออ
34:15มันก็ไม่ต้องเป็นแล้ว
34:17กูไม่รู้หรอกนะว่าสิ่งสุด
34:18ท้าย
34:18ที่มึงมีความสุขที่สุดคื
34:19อที่ไหนเนี่ย
34:22แต่มันต้องไม่ใช่ที่นี่ไว้ม
34:24ึงค่อยใช่ไหม
34:26ตอนนี้มึงต้องกลับไปอับกู
34:33กูปล่อยมึงไว้แบบนี้ไม่ได
34:35้
34:58พวกมันขอร้องเลยนะ
35:03พวกมันขอร้องแล้ว
35:07มึงอย่าทำงี้ดีวะ
35:10มึงไม่ได้ตัวคนเดียวด้วย
35:13ยังมันหีหลายคนที่เขารอมึง
35:15อยู่นะ
35:22สำคัญกับทุกคนด้วย
35:24อย่างน้อยก็กลูแล้วคนหนึ่ง
35:26สำคัญดูกลูกมากแล้ว
35:38กูไปมึงไว้เรานี่ไม่ได้
35:41กูไปมึงไว้เรานี่ไม่ได้
35:47ขอบความุ่นว่าเพียบ
35:51ขอบความุ่นดินจัง
35:56แต่ก็ว่ามันอาจจะสายไปแล้ว
35:58ไม่
36:03ไม่
36:04ไม่
36:04ไม่อยากปล่อยความว่าแบบนี้
36:11ไม่ความว่า
36:15ผมไม่ความหายกับทุกคนมากนะเว้
36:17ย
36:19โดยเชื่อพอกูว่า
36:22ผมเข้าจัดไหม
37:10ขอบคุณ
37:22ขอบคุณ
37:22ขอบคุณ
37:22ขอบคุณ
37:32ขอบคุณ
37:36ขอบคุณ
37:59นิลัน
38:02ถ้าผมไปด้วย
38:06ผมจะได้เป็นอู๋ใช่ไหม
38:19ใช่
38:22มึงจะเป็นอู๋ที่เจ๋งที่สุด
38:24เลยละ
38:27เพราะอะไรรู้ไหม
38:30เพราะมึงมีกูเป็นคู่หูไง
38:37กลับไปอับกูนะ
38:59เจ๋งมีกูดินตัวนี้
39:14มากูดินตัวนี้
39:26เจ๋งมีกูดินตัวนี้
39:35กลับกลับ
39:59ก็ไม่ได้
40:23ศาวเย่ ศาว
40:44คุณอยู่เมื่อที่นี่
40:45ของมีค่าของแม่
40:47แปะฝากไว้ให้ตั้งนานแล้ว
40:49อันนี้คือส่วนของพี่
40:51ท่อยเจ็บเอาไว้เพราะกลัวพ
40:53ี่จะเอาไปเล่นพรรณัลจนหมด
40:56ตอนนี้เลิกแล้ว
40:58เอาไปเก็บเองได้เหรอมั้ง
41:12สาบานนะว่าจะไม่เอาไปขาย
41:15เออ สาบาน
41:19จำได้ว่าเห็นแม่ใส่ติดน
41:20ิ้วอยู่บ่อยๆ
41:27เมื่อกี้สาบานแค่จะไม่ขายใช่ป่
41:29ะ
41:31อืม
41:43ของขวานออกจากลงบาน
41:44ฮะ
41:48ของของแม่กูอ่ะ
41:50กูก็เพิ่งรู้ว่าก่อนแม่กู
41:52ตายเขาทิ้งของไว้ให้กู
41:54ถ้ามึงเอาของปูมึงให้กู
41:57กูอยากจะเอาของแม่กูให้มึงบ
41:58้าง
42:04แต่กูไม่รู้นะว่ามันจะมีพลั
42:07งเหมือนของปูมึงไหมอ่ะ
42:16มีดิ
42:17หยกทุกชิ้นอ่ะ
42:19ถ้าทุกส่งต่อพันทางสายส
42:21ัมพันธ์
42:22มันจะมีพลังเห็นการปกป้อง
42:24คุ้มครองอยู่
42:30แต่มึง
42:32แน่ใจใช่ป่ะว่า
42:33เออ
42:36กูให้มึง
42:41และถ้ามันมีพลังอ่ะ
42:44กูก็อยากให้พลังนั้นคอยปกป
42:46้องมึงไว้
42:52โอเค
42:54โอเค
42:59เฮ้ย เดี๋ยว
43:01แล้วจะไม่มึงใส่นิวนี้อ่ะ
43:03เอ้า
43:04ทำไมว่า
43:05ก็มึงใส่ปะดีเนี่ย
43:19ชังแม่งอ่ะ
43:20อยากคิดมากเหรอ
43:21เออ
43:24ชังแม่งอ่ะ
43:25ได้หรีปัว
43:29มันต้องทำอะไรแน่ๆ
43:31พลังอำหน้าคุ้มเพฟและกรบ
43:32กลงคุณมึงมีไว้เหมือนแม
43:34่
43:35มันคิดออกแล้วอ่ะ
43:39ว่าจะแตดการกับชีหลงยังไ
43:41งอ่ะ
43:42ลองปล่อยไอ้ฟ้าดินเป็นคนก
43:44ำหนดทางดีกว่า
43:45พลังอำหน้าใดที่ผิดต่อฟ
43:46้าดิน
43:47ไม่มีวันดับลงอยู่ได้กับค
43:48่าหมอน
43:49อย่างร้อยก็มีมึง
43:50ที่เชื่อในตัวกูจริงๆ
44:08ต้องมีเธอ
44:09ต้องมีเธอ
44:10ต้องมีฉัน
44:11เราต้องมีกัน
44:12อย่างไรคือสิ่งสำคัญ
44:14ต่อให้โชค
44:16ต้องมีเธอ
44:23ต้องมีเธอ
44:23ต้องมีฉัน
44:25ต้องมีฉัน
44:25ขอเราคือสิ่งสำคัญต้องกั
44:27นแล้วกัน
44:46ต้องมีเธอ
44:47ต้องมีเธอ
44:48ต้องมีเธอ
Comments