- 15 hours ago
Category
📺
TVTranscript
00:01รายการต่อไปนี้เป็นรายการทั่ว
00:03ไป
00:04สามารถรับชมได้ทุกวัย
00:05คุณระจิตถูกรอบทำไร
00:22ครับ
00:23ผมไม่เห็นหน้า
00:25แต่เป็นคนในบ้านสมสองแสงแน
00:26่นอน
00:29ครับ
00:29เพราะตอนที่ได้สิที่จะออกไปดู
00:30ใร่
00:30ก็ไม่ได้วางแผนลงน่ะ
00:33คนข้างงอ międzyดูแน่
00:35แล้วคุณทbelievablyผมช่วยอะไร
00:38ผมจะเอาของไว้แเจคคนเงิน
00:40ระหว่างนั้น
00:41นายอํารเผอ ก็เอาตั badly
00:42เข้าไปคนบ้านพักคนเงินได้เลย
00:45ยังไงคนได้ก็ต้องทิ้งหลั
00:47กฝาะไม้บ้างเลย
00:47PAL
00:51คุณอย่าลืมนะ
00:52ว่าบ้านนี้ไม่ใช่คลอบโครงบ
00:53้าคุณ
00:55ก็ไม่ต้องทำขนาดนี้ก็ได้
01:03ผมรู้
01:05แต่ในเมื่อผมต้องมาอยู่บ้านนี้แล
01:06้ว
01:10ผมต้องดูแลคนในบ้านให้ดีที่ส
01:12ุด
01:26ไม่เข้าจาก
01:27เอาพรึ่งเธอ
01:30เอาไปอันแบบกันด้วย
01:38เอา
01:48ทำอะไรกันอ่ะ
01:50นั่นสิค่ะ
01:51คนงานมาทำอะไรกันเดียวเธอ
01:53พี่เกิดอะไรขึ้นเหรอจ๊ะ
01:55อ๋อ
01:55คุณตาที่เอาเข้ามาเจ๊กับ
01:57โอ๋อ
02:04ช่วงสงครามขนาดนี้ก็ยังจะ
02:06มาแจกของชาวบ้าน
02:08สิ้นเปลืม
02:10ใช้สมองหรือใช้อะไรคิด
02:11ก็อย่างว่าน้องของอะไรที่มันได้
02:15มาง่ายๆ
02:15มันก็เลยไม่เห็นคุณค่า
02:18แม่พี่เพคะ
02:20ตอนนี้ทุกคนก็ลำบาก
02:21ช่วยกันเล็กๆน้อยๆไม่เป็นไร
02:23เหรอค่ะ
02:24อย่า
02:33คนในทุกครับ
02:34ที่นี่ค่ะ
02:36ก็จะไปด้วย
02:42เกิดว่า
02:45ตอนนี้
03:05- เจอของกลังไหม ไม่เจอเลยครับ พ
03:07ี่พาต่อ ครับ
03:14ถ่อนให้ทัว
03:41แห่งเพื่อ
03:44เจอของบางอย่างครับ
03:49เจอที่ห้องไหน
03:50ห้องเขาไหนทุดครับ
03:59เจอรับทานแล้วครับ
04:00อุ๊ย
04:09ทำไมตำนวนมาแต่บ้าน
04:12อาจจะจะเนื่องคนรายที่ทำรายละจ
04:14ิตก็ได้นะคะ
04:14เจอที่ไหนครับ ห้องพักคุณงาน
04:16ที่อยู่ท้ายสุดครับ
04:23ห้องในสุดเป็นห้องของใคร
04:24ห้องไอ้ไว้ครับ
04:26พี่ไว้
04:28แล้วไว้อยู่ไหน
04:30นี่ครับ
04:31แห่งอยู่ตรงนี้
04:34ตามหาไว้แล้ว
04:47มาแล้วเหรอไอ้ไว้
04:53แก้ไปไหนมา
04:57คุณระจิตหายตัวไป
04:59ระวังขี่มาไปดูส่วนยาง
05:04แม่จะให้ฉันไปช่วยหาเหรอ
05:06ดูแกไม่แปลกใจเลยนะ
05:10แม่สงสัยฉันก็พูดมาตรง
05:11ๆกัน
05:16ฉันหวังว่าฉันจะสงสัยผ
05:18ิดแล้วกัน
05:20ทำไมเองทำแบบนี้ไอ้ไว้
05:22ไอ้ไว้ ทำไม
05:24ทำไม
05:27ทำไม
05:29ถ้าจะเป็นเลยเข้าใจผิด กล้ов
05:30แกนして
05:30เข้าใจผิดได้นะครับร่อออน
05:32นี่
05:33เข้าใจผิดอันไง
05:35หลักทานก็คาตาคามือตำรถ
05:37ขนาดนี้
05:38อยู่มาตั้งนานไม่สํา overseeกบุญคุ
05:39ณ
05:39มาทำร้อยคนในบ้าน
05:42ให้ตำรวจนอ๋ลากความ bridge
05:43เข้าทุกไปเลย
05:46พี่เบarriveคะ
05:47แค่นี้บ poisออนก็เสียใจมากพ่
05:49ออยู่แล้ว
05:49เห็นใจหัวของคนเป็นแม่หน่อย
05:51สิ br
05:52เป็นแม่คนสิ ยิ่งต้องคิด
05:55สั่งสอนลูกยังไงฮะ
05:57ถึงปล่อยให้ลูกทำตัวชั่วช
05:58ั่วแบบนี้
06:17เฮ้
06:21ไอ้ไว้ ใกล้ยอมเมอบตัวกั
06:24บโรดซะ
06:24โทษหนักจะได้เป็นเบา
06:37อุธาตุ๊ย ไม่ได้อะไรหรือเปล่
06:39า
06:40ไม่เป็นไรครับ รีบตาไปเลยครับ
06:51เฮ้
06:59อย่าหนีเลยไว ยังไงแกก้อนีให
07:01้พ้นหรอก
07:05เฮ้
07:08เฮ้
07:08เฮ้
07:08เฮ้
07:11เฮ้
07:11เฮ้
07:12เฮ้
07:15เฮ้
07:16เฮ้
07:42สวัสดีที่สุดทราบ
08:24ฟื้นสถี
08:29อันลูกBOBOBOBOBOBOBOBOBOBOBOBOBOBO
08:30BOBOBOBOBOBOBOBOBOBOBOBOBOBOBOBOBOBOBO's
08:30videos
08:30อ Analomi NY terror
08:30อินลูกช่วง ทำanst haw flavor
08:32ทำทำirtam suggestion from simple
08:33ทำไม ทำไม ทำไม ทำไม ทำ дет achieve
08:35ทำทำ spoken
08:35นาออนใจเงียนนะครับ
08:38นาออน
08:40ใจเงียนยันนะคะ
08:42ฉันบอกแกแล้วใช่ไหม ว่าอย่า
08:43สร้างเรื่อง
08:44ไอ้ลูกอักตัดอยู่
08:45ไม่รู้จักสำนึกปุ่นคุณ ท
08:47ี่คุณกระหัว
08:48เก่นนี่ปุ่น
08:51แกทำทำไม
08:52แกบอกแม่แกซี แกทำทำไม
08:54แกทำคุณละจิตแกทำไม
08:55แกออน ทำอย่างนั้นค่ะ
09:01เข้ามาสำควรโดนไง
09:29แกทำไม
09:30พำลัง แกไม่รอม แกล่ง
09:33อักลัง แกล่ง แกล่ง
09:33เอาไว้ แกล่ง แกล่ง
09:40kilo
09:41пожалуйста
09:44พี่วัยมาทำลายฉันทำไมคะ
09:47ฉันน่าเคยทำอะไรให้พี่วัยเลยนะคะ
09:52แล้วนี้ก็ไม่ใช่ขั้งแรกด้วย
09:53ใช่ไหม
09:56หมายความว่ายังไงคะ
09:58ไม่ใช่ขั้งแรก
10:00ก็ตอนแต่ที่ผู้พันธ์環 seats ажеวจ
10:02งเรา
10:03ที่ผู้พันจะมาเจอจงบ้านเรา
10:06หากไม่มีใครปากโรงไม่บอก
10:22นาลี
10:33เป็นฝรีมือพี่ไว้จริงๆเห
10:35รอคะ
10:36ใช่ ฉันเป็นคนบอกผู้พันธ์นาง
10:38กรมูราเองว่ามีทหารอเมริก
10:41าเข้ามาในบ้านสมส่องแสงแล้
10:44วจะทำไม
10:45ต่อให้เราจิดถูกจับหรือว
10:46่าตายก็ไม่เห็นว่าแกจะได้ป
10:48ระโยชน์อะไร เว้นแต่ว่าแกรับ
10:51งานมาอีกที
10:52อย่ามาดูถูกกู คนอย่างกูว่า
10:54ไม่เคยรับงานใคร กูทำเอง
10:57ก็กลับมาที่จุดเดิม
11:04แกทำไปทำไม
11:06นั่นสิคะ เราไม่เห็นเกี่ยวกันเลย
11:10ทำไมจะไม่เกี่ยว
11:11ฉันจะเกี่ยวกับคุณโสมมากกว
11:12่าพวกแกซะอีก
11:15เพราะฉัน คือลูกของคุณโส
11:17ม
11:18ไม่ไว้
11:21พวกนี้
11:23เพียงตัดหลาบอ่ะ มันก็ต
11:24้องมาคาดคันแม่กู
11:26แม่กูจะเป็นเมียน้อย แต่กูก
11:28็เป็นลูกของคุณโสม
11:31ถ้าเป็นความจริงอย่างที่พี่
11:33ไว้ว่า
11:35ฉันแบ่งสมบัติให้ก็ได้ค
11:36่ะ
11:37เพราะฉันก็ไม่ชอบเอาเปรีย
11:38บใคร
11:43ไม่ต้องเราคาคุณละจิต
11:46ฉันผิดเอง
11:49ที่ปล่อยเอวัยมันคิดแบบน
11:50ั้น
12:01ฉัน
12:03คือเมียนรับรับของคุณโส
12:04ม
12:06แต่ไอ้ไว้ไม่ใช่ลูกชายแท้
12:09ๆ ของคุณโสมค่ะ
12:12แม่
12:16เรื่องจริงเป็นยังไงก็แน่
12:17ค่ะ
12:19คุณโสมเป็นหมันมีลูกไม่ได
12:21้หรอกค่ะ
12:23ไม่จริง
12:27คุณแม่เป็นคนยอมรับกับฉ
12:28ันเองอ่ะ
12:31ที่ฉันปล่อยเอาแก่คิดแบบ
12:33นั้น
12:35เพราะแม่ไม่อยากให้แกสนใจห
12:36รือพ่อแต่แท้ของแก
12:38เพราะถ้าแกรู้ความจริง
12:40แกอาจจะไม่มีความสุขกับช
12:42ีวิตไปตลอดก็ได้
12:47ตอนนั้นแกเพิ่งเกิดได้ไม่กี่
12:49เดือน
12:50พ่อแกก็ไปค่าคนตาย
12:51แล้วก็หนีไป
12:52ใช่
13:05พี่จ้า ขอน้มผมก็ป่องนึงจ้
13:07ะ
13:08ฉันไม่ขายของให้เมียคาตกร
13:11ออกไปเลย
13:12ใช่ แค่มายืนหน้าร้ายมันก็ไป
13:14เสนียดแล้ว
13:15ออกไปเดี๋ยวนี้เลย
13:16หัวแกใช่ไหม
13:18พี่เดินตำรวจประกาศจับอยู่
13:19ตอนนี้
13:20ออกไปเลยไป
13:23ไป ออกไป
13:26ไป ไป
13:36เธอรู้ใช่ไหม
13:37ว่าฉันเป็นใคร
13:40ข้า
13:42เสร็จทีใหญ่ของภูเกตร
13:43ใครบ้างไม่รู้จัก
13:46ถ้าอยู่ที่นี่ลำบาก
13:48ไปทำงานที่บ้านฉันไหมล่ะ
13:52แต่ผู้ว่าฉันเป็นข้าตกร
13:56แล้วร่อนเป็นข้าตกรหรือเป
13:57ล่า
14:06ไปอยู่ที่บ้านฉันเถอะ
14:10ถ้าไม่ได้คุณสมช่วยเอาไว้
14:13ทั้งแก
14:14แล้วก็ฉัน
14:15เขาออกตายข้าถนนไปแล้ว
14:21ข้า
14:23ขอบคุณ
14:25ขอบคุณ
14:34พ่อฉันเป็นข้าตกรหรอ
14:38นี่แหละคือเหตุผล
14:39ที่ฉันไม่บอกความจริงกับแ
14:41ก
14:42แกต้องเสียใจมากๆถ้ารู้คว
14:44ามจริง
14:51พี่ไว้คะ
14:54ไม่เป็นไรนะคะ
14:56ถึงรู้หรือไม่รู้
14:58แต่สิ่งที่ไว้ทำก็ถือว่า
14:59เป็นความผิด
15:03ผมคงต้องทำเดินคดีตามกดใหม่
15:06แต่
15:06แต่
15:23ทำไมนารีต้องเอาผิดพี่ไว้ด้
15:24วยนะคะ
15:27ในเมื่อราจิตเป็นคนโดนทำร้
15:29าย
15:29แล้วราจิตก็ให้อภัยพี่ไว
15:30้เราด้วย
15:31ผิดก็ต้องว่าไปตามความผิด
15:33ต้องให้ตัวเองตายก่อนหรือไ
15:35ง
15:36ถึงจะให้ไว้มารับโทษ
15:39ก็พี่ไว้สำนึกผิดแล้ว
15:41นาลียาวผิดพี่ไว้เลยนะคะ
15:46ที่ฉันทำก็พอเป็นห่วง
15:49เกิดไว้มันได้ใจแล้วทำร้าย
15:51เธอขึ้นมาอีกจะทำไง
15:54วันนี้ไม่มีอะไรแล้ว
16:04รับกันได้
16:13ไหนอำเภอคะ
16:14ครับ ราจิต
16:20เอ่อ
16:21คือ
16:23เรื่องที่ไว้นะคะ
16:25ราจิตมีอยากเจาเรื่องเขา
16:28คือว่า
16:29ราจิตไม่อยากทำเรื่องเล็กให้เป็
16:31นเรื่องใหญ่นะคะ
16:34คุณทาตรีบอกผมล่ะครับ
16:35ก็เป็นเรื่องเข้าใจผิดกัน
16:40เหรอคะ
16:42ครับ
16:43ผมขอตัวก่อนนะ
16:45ค่ะ
16:55นารีนะนารี
17:06นารีไม่เอาเรื่องที่ไว
17:08แล้วบอกราจจิตทำไมคะว่าเจาเร
17:09ื่องที่ไว
17:10แบบนี้เนี่ยมันแกร้งคัน
17:11จะชัดเลยนะคะ
17:16ก็เธอชอบใจดีช่วยคนอื่นไปหม
17:18ด
17:19ฉันก็ต้องสอนให้เธอรู้บ้าง
17:20ว่าบางครั้งความใจดีมันก็
17:21เป็นภายตัวเธอได้เหมือนกัน
17:34นาออน พี่ไว จะไปไหนกันคะ
17:39ถึงคุณรัจจิตกับคุณทา
17:40ตรีจะไม่เอาผิด
17:41แต่เราสองคนไม่มีหน้าอยู่ที่นี่ต
17:44่อเหรอคะ
17:51ไม่เป็นไรหรอกค่ะ เรื่องแค่นี้
17:53เอง
17:54นาออนก็ทำงานดี
17:56พี่ไว ก็ช่วยงานรัจจิตตามท
17:57ี่คุณตาบอกมาโดยตลอด
18:00ให้เรื่องมันจบลงตรงนี้เธอนะคะ
18:04ขอบคุณมากครับ
18:06แต่ให้พวกเราไปเธอครับ
18:08ถึงคุณสองคนจะไม่ติดใจอะไร
18:09แต่ผมเชื่อว่าคนอื่นในบ้านคง
18:11ติดกันไปแล้ว
18:20งั้นก็เดินทางให้ดีนะ
18:22ถ้าว่าไหนลำบากก็จะเริ่มน
18:23ึกถึงกัน
18:29ฉันมีไม่มาก แต่แกก้าวติด
18:37ตัวไว้
18:47อืม ลับไป
18:48อืม ลับไป
19:07คุณทาตระหยุบคุณราจิต
19:08เป็นคนดีกันทั้งคู่
19:11อย่างไรก็ระวังคนในบ้านนี้ไว
19:12้หน่อยนะครับ
19:16สมบัติของบ้านนี้
19:18มันต้องคำสาบ
19:22ต้องคำสาบเลยหรอ?
19:25คุณลองไปอ่านสมบันทึกของค
19:26ุณสมดูก็ได้ครับ
19:28เราจะเข้าใจเรื่องทั้งหมดเอง
19:31ผมขอตัวก่อนนะครับ
19:32ที่ป ridge
19:33ตัวสมบัติ
19:33ที่ปnonสงบัติ
19:36คุณสมบัติ
19:38ตัวสมบัติ
19:42เจ้าตินเป็นบ้านกลับ
19:47ขอแก้ปดสมบัติ
19:47ที่รถิดไป
19:47มันที่ระวะ
19:55fff
20:26ทำอะไร
20:33ผมกำลังหาสมุดปันทึกของ
20:34รุ่งสองผมอยู่นะครับ
20:53ของใช้ส่วนตัวของคุณสองจะเก
20:56็บไปในนี้
20:57ทำไมได้คิดจะแต่ต้อง
21:00ขอบคุณครับ
21:01ไม่ต้องหรอก
21:03คุณเป็นหลานควรจะเก็บไปอยู่แล
21:04้ว
21:06ขอบคุณครับ
21:07ขอบคุณครับ
21:09ขอบคุณครับ
21:35ขอบคุณครับ
21:36ขอบคุณครับ
21:59ขอบคุณครับ
22:18ขอบคุณครับ
22:29ขอบคุณครับ
22:42ขอบคุณครับ
22:49ขอบคุณครับ
23:00ขอบคุณครับ
23:13ขอบคุณครับ
23:21ขอบคุณครับ
23:33ขอบคุณครับ
23:34ขอบคุณครับ
23:34ขอบคุณครับ
23:42ขอบคุณครับ
23:43ขอบคุณครับ
23:45ขอบคุณครับ
23:47ขอบคุณครับ
23:49ขอบคุณครับ
23:58ขอบคุณครับ
24:04แต่พวกพื้นของเราแท้ๆ ทำให้แม
24:06่ได้พ้นจากมนทิ้นนี้สัตว์
24:08ที
24:10เนื่นละสิแม่ หนูก็อยากเจอมา
24:13ใจแย่อยู่เหรอเนี่ย
24:17แม่ก็อยากเจอ แม่อยากจะขอบคุ
24:20ณเขามากหรือเกิน
24:22ขอบคุณ
24:32ขอบคุณ
24:48ขอบคุณ
24:52ขอบคุณ
24:52เข้ามาสิ
25:01โฮ นี่งานรีเยอะขนาดนี้เลยเหรอ
25:04คะ
25:05นี่รัศจิตว่างงานรัศจิตเย
25:06อะเหรอนะคะเนี่ย
25:13ฉันหนึ่งถามเนี่ย
25:15ว่าจะขายบริษัตร์ไปบ้างไหม
25:19นี่จะชวนทะเลaleอกันอีกแล้วใช
25:20่มั้ยคะ
25:22ฉันไม่ได้ชวนทะเลiate
25:23ฉันพูดความจริง
25:24งานก็ยอะแยะขณะเนี่ย
25:26ฉันมีหนูหลบว่าเธอจะเหนื่อย
25:28ในไหนจะคนในครόบ who diffajate Shadow of you
25:30постоandon inclusive
25:32嚴格ที่เขาคิดหวังpper
25:34% Joint is2019
25:36แต่บริษัทก็เป็นชื่าเรา
25:39ที่ดินก็เป็นชื่าเรา
25:40ไม่มีใครย่างเป็นจักเราได้เหร
25:41อ ที่ราจิตทำอยู่ทุกวันนี้
25:45เพื่อรักษาสมบัติของคุณต
25:46า ค่ะ
26:05เก่งมาก
26:09นี่...ชมไม่ใช่ประชดใช่ไหมคะ
26:14ชมสิ
26:17ฉันเห็นแล้วว่าเธอตั้งใจจะ
26:18พิสูตรูเอง
26:20ต่อไปฉันจะไม่พูดเรื่องขายสม
26:22บัติ
26:24เก่งมาก
26:43ฉันเดี๋ยวฉันไปทำงานในห้อง
26:44ลงสบต่อนะ
26:46ได้ค่ะนะลี
26:54แม่ แม่ แม่ แม่ แม่
26:55มียินให้กันด้วย
26:56ไหนบอกว่าเกลียดเขานักเกลีย
26:58ดเขาน่าไม่ใช่เหรอ
27:00ไม่ใช่สะน่อย
27:03รู้ตัวก็ดี เพราะว่านารีของเธ
27:05อ
27:06ขอจองนะ
27:08ตื่นครับเพื่อน
27:09เลิกฟังกันวันแส ๆ ได้แล้ว
27:11ใครว่าฉันฝัน
27:12ฉันจะทำให้ฝันนี้เป็นจริง
27:14นารีนะของฉัน
27:17ของฉัน
27:18ของฉัน
27:18ฉัน
27:18ของฉัน
27:19พอเลยทั้งคู่อ่ะ
27:22หายไปดูข้างหลังสิ
27:24อะไร
27:41พี่ขอจร
28:00ดอกมาสีขาวท่านคำขอโทธครั
28:02บ
28:06พี่รู้ว่ามันคงไม่พอกับความ
28:09ชั่วความเร็วที่พี่เคยทำหรัจ
28:10จิต
28:12แต่พี่อยากจะขอโอกาสอีกสักคร
28:13ั้งน่ะ
28:20รัจจิตจะไม่ให้โอกาสพี่จริ
28:21ง ๆ ว่าครับ
28:23พูดมาตรงๆเนี่ยค่ะพี่คัน
28:24พี่ค่ะ slash
28:26เกิดอะไรขึ้น
28:27ร๊อพี่มาทินี้ได้ยังไง
28:29รัศจิตไม่เคยบอกพี่นะคะ
28:31ว่าบ้าน从มสองแสงอยู่ที่ไหน
28:33มันก็คงไม่ยากเกินไปที่ตามห
28:35าหรือเปล่าครับ
28:36ถ้าหัวใจเราอยู่กับใครส Coun
28:40บอกแล้วงายค่ะว่าให้พูดมาต
28:41รงโต pies
28:42รู้ว่าพี่ค่ะจรมีเรื่องจะคุ
28:44ยกับรัศจิตแค่นี้คะ
28:47เอิ่ม
28:49appoint me
28:49ดูจากโรงเดียนที่ปินนัง ท
28:51ี่รักจิตใครไปเรียน
28:52มีความพยายามขนาดนี้
28:57สงสัยต้องมีเรื่องอะไรไม่ดีเกิ
28:59ดขึ้น
29:01รักจิตอย่าพูดอย่างนั้นสิ
29:02ครับ
29:03พี่ก็เพิ่งรู้สึกตัว
29:04ว่ากนนี้พี่รักจริงๆ คือใคร
29:25พี่เลิกกับสุดาษแล้วนะ
29:27นี่คือความจริงใจที่พี่อยาก
29:30ให้รัจจิตรู
29:53คุณทาดรีครับ
29:55คุณทาดรี
29:55คุณทาดรีครับ
29:58คุณทาดรี
30:00ผมดีนจับพวกคนงาน
30:01คนรักเก่า คุรจิตมาขอคื้น
30:03ดีหร sanctions
30:03เหลือคื้น gay
30:05คุณสนใจเปลี่ยนจากธนาย ไปอยู่
30:07ฝ่ายขาวกลองไหมครับ
30:08ไม่ใช้เรื่องร้อเล่นนะครับ
30:10คุณมีสักเป็น prospect คุณร ezี วั
30:11นหัวเธอบางหรือย่างไร
30:13ห่วง
30:15เรื่องอะไรครับ คนรักเก่ามาขอขึ้
30:17นดี ร es หาจจะดีใจก็ได้
30:19แต่ไหนคุณ repositบ aqui ดูมิ้วครับ co
30:21Lord 這個 Wrap!
30:24ทางทั้งที่ไม่ได้ยินยา wrist & เข้
30:29rockชิจมดี
30:30ใจต่อ fortuning
30:32ไม่ใช่
30:33ว่าไงคะ สอง สาว
30:36จะไปชะลองที่ไหนดี
30:37ผมจะได้เต็มตัว
30:41ชะลองอะไรเหรอคะ นารี
30:43ก็เรื่องที่รัจจิตคือหนีบคน
30:45รักเก่าไงครับ
30:46อุตสาห์ด้านโดนมหาที่ฟู
30:48เก็ต
30:49เป็นผมนิจัยอ่อนยวบเลยนะ
30:51แต่พวกเราไม่อ่อนค่ะ
30:53คนแบบนั้น
30:54ไม่มีทางมาดีแน่
30:57เกินไปหรือเปล่า
30:59หน้าตาเขาออกจะดี
31:00คุณ behold ไม่แย่ขนาดนั้นไоронع
31:03งารีย์ไม่ได้อยู่ในเหตุการณ์
31:05สิค่ะ
31:06ถ้าอยู่ จะไม่พูดอย่างนี้
31:09หญิงก็ร้าย
31:10ชายก็เรish, เหัล zoちら
31:12� Walk
31:13ที่ว่ายิงร้ายชายเร�ว
31:16เรื่องนันเป็นยังไงหรอ
31:23พี่ค่ะตอนจะเลิก
31:25หรือจะครบกับใคร
31:27ก็ไม่ได้เกี่ยวก่างรัจจิตนิ
31:28ค่ะ
31:28เกี่ยวสิครับ
31:30เพราะรัจจิตคือคนสำคัญข
31:31องพี่
31:32พี่ไม่อยากทำผิดอีกแล้ว
31:34ถึงรัจจิตจะไม่ให้อภัยพี่
31:36พี่ก็ยอม
31:37แต่อยากให้รัจจิตรู้ไว้นะ
31:39ว่าในใจพี่มีแต่รัจจิต
31:41นับตั้งแต่วันที่เลือกกัน
31:44ไม่มีวันไหนเลยที่พี่ไม่คิดถ
31:45ึงรัจจิต
31:46ไม่มีวันไหนเลยที่พี่ไม่รู้สึ
31:48กผิด
31:49พี่ขตรค่ะ
31:51ชื่อพี่เธอนะ
31:52ปล่อยค่ะ
31:52ดิต
31:53ป่อยแล้วจิต kh crabs
31:56นี่
31:58จิต
31:59ให้โอกาสพี่สлуองทาง Animals
32:00พี่ขา käytt depende
32:01ป่อยค่ะ
32:02ป่อยครับพี่ขา Glück
32:03แต่เดี๋ยวก็กลับแล้วนะคะ
32:18นาเพชน์ท้ายช่วยช่วยคำพูด
32:19ฟรณ์ทูด้วยนะคะ
32:22นี่..โอรศจิตจะไล่พี่ไปจริ
32:23ง จริงเหรอ
32:24พี่ไม่รู้จักไงที่นี่ ให้พี่คร
32:27ั้งที่นี่แหะนะ
32:28โอ้ย...น litt ...นี่......ไม่ต้องเปลี่ย
32:31นคำพูดแล้วมัง
32:33คืนน้าก็ไม่ได้อยากจะว้าอะไรหรอก
32:34เพื่อว่า
32:36โตโตกันแล้วเน้อ
32:37แต่อยากจะให้โส完了อสวมไว้บ้าง
32:39ก็ดี
32:40เดี๋ยวจะนอนไตตาไม่หลับซะ
32:42เพราะว่าหลา terrace คนโปรดเนี่ย
32:44ถึงขนาดเปิดประตูบ้านให้ผ
32:46ู้ชายมาขอข้างคืนด้วย
32:56เร็วถึงขนาดไม่มีอะไรกับเพื่
32:57อนของคนรัก
32:59คนแบบนั้น แค่เอาข้าวบ้างก
33:01็เสนต approval
33:02จริงค่ะ คุณธนาย!
33:03พูดแล้วก็แข้น ราจจิตไม่น
33:05่าใจอ่อน algunasปล้าข้าวบ้านเลย
33:08เข้ามันมานเยาสา ally
33:10ทำเป็นงอน ราจิตก็เลยไม่สะดวก
33:12ล้ายส่ง betting
33:14หรือว่าเราจะ checking that loss again
33:17แจ้งความจับว่าeeee
33:19บุกรุกไม่เลยค่ะ
33:19หรือแบบ któregoเกาเข้ามาเอง
33:22คืนทำแบบนั้นก็แจ้งความเท
33:23สสิครับ
33:26อย่างนั้น เอาไงดีคานะรี
33:31ก็ไม่ต้องทำอะไร
33:32เรื่องความรัก คืนคนอื่นเข้าไป
33:34ยุ่ง
33:35เกิดเขาดีกันมาเลยนะครับ
33:37ไห้
33:38นาจิตไม่ใช่คนแบบนั้นหรอกค
33:40่ะ
33:43จากอื่น
33:44ถืนหัก ก็จากดาย
33:47หักอะไร
33:48นี้ไม่หลุด
33:49สุดจาก
33:51สรพัทย์
33:52ตัดขาด
33:53ปลาดนัก
33:54แต่ตัดรัก
33:55นี้ไม่ขาด
33:56ปลาดใจ
33:58ไม่เคยได้ยินล่ะค่ะ
34:00ผมว่าเราอยู่ให้เฉยดีกว่า
34:01อย่า impulsy เรื่องของเขาเลย
34:03ไม่ยุงไม่ได้ครับ
34:05ขึ้นปล่อยไปแบบนี้
34:07เท่ากับให้กุณอาศิตถูกหล
34:08อกทรัSPนะครับ
34:10อ้าเฮ้ย
34:12ให้ว่า อย่า khา pont
34:13ยักดuyuดา ฉันเหรอฮะ
34:18อย่าตากไม่สิ้นกิดน้ำ recognition
34:20ราจิตไม่ได้ดาค่ะ
34:21เพียงแค่บอบ
34:22ถ้าราจิตผิดอะไร
34:24ก็ให้มา l squares
34:24ก็ให้มารrai norm thìราจิตคนเดียว
34:26อย่าดึงคุณตาเข้ามาเกี่ยวข
34:28้อ
34:28เพราะ everywhere
34:57คนที่ปิดนี่บุนของคุณตา
34:59ถ้าถ้าเกิดอะไรขึ้นมามันไม่
35:00คุ้มกันเลยค่ะ
35:05พวกชายไม่อยากให้หนักละติดมาด
35:06ูเสื่อเสีย
35:07ฉันผิดอะไรไม่ทราบ
35:10แผนี่ ขนาดคนอยู่กันเต็มบ้าน
35:13ขนาดนี้
35:14มันจะเอาผู้ชายมาข้างอ้างแรง
35:16ได้
35:16โหยนี่ สมัยอยู่ปีนางเนี่ย
35:20จะขนาดไหนจ๊ะ
35:28เพราะคุณแท้ ๆ และคุณส Isa Lake
35:29คุณทำไม่พุทธิตต้องเสือมเส
35:31ียและเดือดร้อน
35:33คุณต้องมาทั้งไหน
35:35กลับไปทั้งนั้นเลยครับ
35:36ผมกลับแรนจจตรบเป็นเพื่อนก
35:37ัน
35:38เพื่อนมาเยี่ยมเพื่อนผิตตรงไหน
35:40นี่คิดเร peptทั้งนั้น แล้วมันไ
35:41ล่ผมไปเหล stability
35:42บ้าหรื queer
35:45ถ้าโดนหาเรื่องล้อต้องไล่
35:46ทุคนไป
35:47ผมอุ้นหวายน่าดู
35:49ถ้าอย่างนั้นเปลี่ยนเป็นไล่
35:51พี่เพทายไปดีกว่า
35:52ทีเดียวก่า
35:57เก็บกล้าไล่ชั้นเหรอ
35:59ถ้าผมไม่จะขอบ้านคนระครึ่งกั
36:01บระจิต
36:02ทำไมจะไล่ไม่ได้
36:03แถมพี่เพทายก็มากินนอนถ้ withdrawnที่
36:05นี้
36:05ทัพยะต่างเดียวก็ไม่เคยออก
36:08ผมจะเก็บไว้ทำไมล่ะครับ เต Indiana
36:13พี่ฉันอยู่ที่นี้
36:15ก็เพื่อกันไม่ให้คนช่วงเนี่ย
36:17มันมาผ่านส่วนป่ะของอัสโ
36:18ษ
36:19อย่าคิดว่าฉันจะยอมถอยเพื่
36:21อนหลีกทางให้แก่ง่ายง่ายเลย
36:36พอเสียเปรียบก็รีบหนีเลย
36:39คนหรือปล่าไหร่เนี่ย
36:42เยี่ยมเลยค่ะกะลี
36:47ส่วนคุณ
36:49ผมจะให้นิดพาคุณไปส่งที่ตร
36:51งแหลง
36:52จดลงตามนี้นะครับ
36:53คือผม...
36:54พี่ขาจรค่ะ
36:56พี่ขาจรคงไม่อยากทำให้ราจิต
36:58ลำบากใจอย่างเมื่อกี้อีกใช่ไหม
37:00คะ
37:05ครับ
37:20ขอบคุณ
37:20ขอบคุณ
37:20ขอบคุณ
37:28ขอบคุณ
37:28ขอบคัน
37:29ขอบคุณ
37:30นี่ พозможноอย่างนี้ นายมีกับเก็บส
37:35ิ
37:35นายพน้าย พ่อต้องเก็บกรีชน
37:38์
37:38นายที่นายคอย ข้าออนุ่น นายพร
37:41้อบคำกรีชอบ
37:41เธอร์ เห Few นายพร้อบคำพกรีช
37:48อบ
37:48นายพน้ายพร้อม พักระเบว่า พ
37:55ังนี้
37:58หือ
38:08จะมาขอบคุณ ฉันได้ช่วยเธอวั
38:09นนี้ใช่ไหม
38:12ถือว่าราจิตให้รางวัลได้ไ
38:13หมคะ
38:17ฉันไม่ใช่ดอนโจทย์เนอะ
38:28นารีรู้เรื่องพี่ขจรแล้วใช่มั้
38:30ยคะ
38:31อืม
38:35นารีว่า
38:36พี่ขจรจะอยู่ที่นี่อีกนานไหมคะ
38:42ได้ให้เขากลับไปเร็วมั้ย
38:45ทำยังไงคะ
38:47เธอก็เลิกงอน
38:48แล้วก็ตามเขากลับไปซิ
38:51ไม่ตลกนะคะ
38:52ฉันก็ไม่ได้พูดตลก
38:54เธอจะง่อนจอกเกินงามทำไม
38:55litt åtเมื่อเธอก็ช Earp
38:58ปากไม่ตลงกับใจ
39:00ปากไม่ตลงกับใจยังไงคะ
39:02ถ้านารี bientôtฯ languages
39:04และจิตไม่ยอมจริง ๆด้วย
39:07ตอนอยู่ในป่าเธอไว้ยังไง
39:10ฉันมีคนมาจีบเยอะแยะ
39:12แต่ฉันมองว่าใร้สาระ
39:14ผู้หญิง paralysis ไม่การศึกษา อีกด
39:15ู แต่เองได้
39:17แต่สนใจผู้ชายเป็นทำไมคะ
39:21ไม่สนใจกลับอกหักนี้เหมือน
39:23กันนะ
39:27เชียงไม่ได้ถึงกับเดินหนีได
39:29้เหรอ
39:39ไม่ให้เกียดเล่า
39:43ให้เล่าคืนมาลืนท้องเสียนะ
40:00ปากเสีย เป็นผู้ชายที่ปากเสียท
40:03ี่สุดในโลก
40:03ทำไมคนแบบนี้จะต้องมาเป็นยาทผ
40:05ู้ใหญ่ฉันด้วย
40:09ดอนโจทธิ ดอนโจทธิ แม้จร้
40:13างดอนโจทธิด้วยขาตังหนึ่ง
40:15ไปกัดปากนาดีให้แม่หน่อยนะ
40:17คืนนี้แหละก่อนนอนกัดให้จม
40:19เที่ยวเลยนะ
40:21หล้างแค้นให้แม่ด้วย
40:24เก่งมาก
40:32คุณทธิจิตครับ
40:36คุณวิจารย์ คุณวิจารย์มี
40:38อะไรหรือเปล่าคะ
40:40ผมมีเรื่องอยากจะคุยกับคุณทธ
40:41ิจครับ
40:45ว่ามอะไรค่ะ
40:52ผมชอบคุณทธิจนะครับ
40:59ผมชอบคุณมานานมากแล้ว
41:01แต่ตอนนั้นคุณยังเด็กมากเกิ
41:02นไป
41:04ผมแล้วรอให้คุณเวียนจบก่อน
41:05แต่ตอนนี้คืออย่างพร้อมแล้ว
41:06แล้วผมก็ไม่อยากสวนเสียคุณไป
41:08ให้โอกาสผมนะครับ
41:19วิจารย์ก็เอากับเขาด้วยหรอ
41:21อิชาณนะกำลังจะไปติดไฟ
41:23ก็เลยเห็นคุณทธนาย
41:24สรรภาพรักกับคุณทธิจ
41:26อุ๊ย หว่านเจียบเลยค่ะ
41:29อุ๊ย ตาย
41:31ควบสองเลยหรือยยะ
41:33แรกแล้วเนอะ
41:35ปิดนอยยังไงมันก็ปิดไม่
41:36มิดหรอก
41:46อุ๊ย
41:46แกกล้าไล่ฉันเหรอ
41:48ก็ผมไม่จะขอบบ้าทคนละครึ่ง
41:49กับละจิต
41:50ทำไมจะไล่ไม่ได้
41:51แถมพี่เพร์ทายก็มากินนอนที่น
41:53ี่
41:53ซักซะตางเดียวก็ไม่เคยออก
41:56ผมจะเก็บไว้ทำไมแล้วครับ
41:57เปลือง
41:59อุ๊ย
42:00อุ๊ย
42:00อุ๊ย
42:04อุ๊ย
42:05โอ๊ย! โกงไม่กินมันแล้ว!
42:14พี่ฉันตักข้าวให้นะคะ
42:15ไม่เป็นไร ให้ฉันทำเอง มีงานเขา
42:17ไปทำเถอะ
42:20แต่ก่อนไป
42:23จำไว้ด้วยว่างานหายาก ยิ่งช
42:25่วงสงครามยิ่งยาก
42:28จะทำอะไร ต้องคิดให้มากๆ
42:30เข้าใจให้ฉันพูดใช่ไหม
42:35ขอ..เข้าใจค่ะ
42:36ขอ..เข้าใจค่ะ
42:48คนร้อดกับฎุรจิต มาขอคืน
42:50ดีหรือครับ
42:50พี่รู้ว่ามันคมไม่พอ
42:52กับความช่วงความเร็วที่พี่
42:54เคยทำกับฎจิต
42:56แต่พี่อาจจะขออก่ายสักทั้งนะ
43:02สนาเหแรงแล้วเกินไหมคุณ
43:12กุณทา ٦ให้คนเป็นเรียบข差不多 มี
43:14อะไรหรือเปล่าว่า
43:15ฉันจะถามว่านี่ฉันให้แกไปส่
43:18ง operational เรียบร้อยดีครับ
43:22ผมทําตามได้คุณทาตีสั่ง ทุ
43:24กอย่างเลยครับ
43:25ให้อาเหี้ยท์ของโรงแรมจับ
43:26ต입ดูเรียบร้อยแล้วครับ
43:33เรารู้ไหมว่า นายขาจรจะกลับก
43:36ุมเทพเมื่ออะไร
43:37ผมให้อาเฮียร์หลอกถามมานะครับ
43:39นายคนนั้นบอกว่า จะอยู่เรื่อย ๆ ไม่
43:41มีกำหนดเลยครับ
43:49มีงานก็ไปทำต่อเถอะ
43:51ครับ
43:53เป็นข้าวราชการ
44:01รางานอัน ๆ ไม่โดนอะไรออกหรือ
44:03วะ
44:07มันต้องเมียอะไร
44:12หาใครช่วยดิวะ
44:19สี ผมมีเรื่องอยากให้คุณช่วย
44:21ช่วยสื่อประวัติคนที่ชื่อนาย
44:22ขาจร พิทักถิ่น
44:23ที่เคยเป็นข้าวราชการชั้นผ
44:25ู้น้อยอยู่ที่ปีนั่ง
44:28มีตรีคิดถิ่งชาย ๆ ใน Yin 사ศ
44:30separate
44:30นัidezขิดถึงชAST
44:31นารักดีสcoreเลย
44:34มีอะไร มีอะไร ที่ทำอะไร
44:37ไอร้าน์ ๆ
44:39นี่คนหัวมาทำบ้อง拜น
44:42ไม่อายคนใช้เป็นบ้างหรือไง
44:45แก่ก็แก่ เห�� Rashid
44:46ก็เหี่ยว อีกจะโชว์อีก
44:48กำลังจะอาบน้ำได้ยินเสีย
44:50งก็เลยรีบมานี่ไง
44:52แล้ว ร้องทำไมอ่ะ
45:01เธอทำอะไร
45:03ก็ ฉีกโทรเล็กของตรีนะสิคะ
45:08มันยากาศโทรเล็กมาหาเธออี
45:09กเหรอเนี่ย
45:10ค่ะ แล้วฉันก็ฉีกพิ้งไปหม
45:13ดแล้วด้วย
45:14คุณไม่มีทางรู้ว่าตรีอยู่ท
45:16ี่ไหนเด็ดขาด
45:17และคุณก็ไม่มีทางขวางเราได้ด
45:19้วย
45:20แต่เธอเป็นเมีย ชั้นนักสิชัด
45:22แต่ฉันชอบตรี
45:24แล้วฉันก็อยู่กับคุณเนี่ย
45:26เพราะเงิน
45:27ถ้าทนไม่ได้ก็เอาเงินให้ฉั
45:29น
45:29ฉันจะเอาไปอยู่กับตรี
45:33kort researchers
45:34เบอไม่มีวันได้เงินของฉันไป
45:36สุบกว่ามันเด็ดค่ะ
45:38แล้วอย่านึกนะว่าฉันไม่รู้
45:41ว่าไอ้ทาตรีย์มันไปตกป
45:42ุ๊กได้ยากทำร้ายเทคที่หมูอยู่ท
45:45ี่ไหน
45:45ฮืม ฉันนะไปซื้อมาหมดแล้ว
45:48ฉันรู้ว่ามันอยู่
45:53เชียงใหม่
45:56นี่ คุณรู้ด้วยเหรอ ว่าตรีอย
45:58ู่ที่เชียงใหม่
45:59แล้วชาตินี้ ฉันไม่มีวันย
46:03อมให้เธอไปเหยียบเชียงใหม่เด
46:04็ดขาด
46:05จำยอดรัก
46:07超 อีกประแปดนะ
46:09ไม่ได้ยังให้ จะตายประตาม
46:10เหนื่อแก่
46:17คำก็แก่ สราวคำก็แก่
46:21เออ
46:38ชื่อในขจรพิทักถิ่น
46:41เป็นขราชการฉันผู้น้อยเคยป
46:42ระจำที่ปีนั่ง
46:44แต่ฉันต้องการดูประหวัติมา
46:45กกว่านี้
46:46ไปสื่อมาให้ละเอียด
46:50ย่าหวงเลยครับคุณผู้หญิง
46:52ผมจะสื่อให้ละเอียดยิต
46:54แล้วนำมารายงานคุณผู้หญิงให
46:55้เร็วที่สุดเลยครับ
46:57งั้นผมขอตัวก่อนนะครับ
47:00สวัสดีครับ
47:32เจ้าขอบคุณภาพ
47:37มันสิพิษคุมันไว้มันไ
47:38ว้มันไว้มันไว้มันไว้
48:16ไว้ ไว้กูลด
48:24ไว้
48:33ไว้
48:37มังหาเกละมากคืนทุกที่
48:40ขนาดหมู่บ้านที่สนแสเบียงให
48:43้กองตับอีปุ่ง
48:44อายคลาดำ มันยังกล้าฟรว
48:47ง
48:50ชิมมันกล้าแบบนี้ เพราะม
48:51ีคนคอยนุดหลัง
48:53น่าใช่ได้ จนป่านี้แล้วยังจ
48:55ัดการมันไม่ได้เลย
48:59ถ้าจะขุดด้าถอนโคลควรไม่
49:00ง่ายเหรอค่ะ
49:01มันหนักข้อเขาทุกวัน
49:03ทั้งปลอดเหลือสินค้า แล้ว
49:04ยันก็พวกขึ้นฝั่งกับปลอ
49:06ดค่าชาบ้าน
49:06คงต้องจัดการให้คราวดำก่อน
49:09แล้วค่อยไปจัดการให้คนที่อยู่เบ
49:11ื้องละ
49:12เราจะจัดการมันยังไงครับ มั
49:15นอยู่ที่ไหนเรายังไม่รู้เลย
49:17ถ้าหรือ ผมเอาท่าหังผมไปทะ
49:19ลมมันแล้ว
49:26ถึงไม่รู้ที่ซ่อนมัน แต่ก็ม
49:29ีวิธีทะลมมันได้นะครับ
49:30น treaties for the next one
49:39แรกท可愛
49:41อย่านวี่ไงanstal
49:42้อ Bjork
49:42อื้อ
49:42longe
49:43พLou
49:49เธอแล้ว
49:50ทุกรหยิงท wavelengths sprinkle
49:51ขอเราเดียว
49:53讓ấnว่า
49:55มันคือกบป่าชิJO
50:00Bard
50:01เออ...
50:07ไปบ้านนี่ตัfterค่ะ
50:09วงกล้างอยู่ได้
50:11ผมจะมาชวนของรัจจิตไปเที่ยว
50:13มันก็มาขัด
50:15แถมช Years ผู้จา แดกดันผู้อีก
50:17แล้วแกมีสิตรนะมาชวน
50:19ฉันกับรัจจิตเป็นคนรักก
50:21ัน
50:22แล้วแกเป็นใคร
50:23พี่ขยาตอนคะ
50:25เราเเลิกกันเรานะคะ
50:32ได้ยินเต็มสองหัวแล้วนะ
50:35เชิญใสหัวไปได้แล้ว
50:37แกมันก็แค่ลูกจ้างนะจิ
50:39อย่าสะเอิ่ม
50:40หยุด หยุด
50:42หยุดทั้งคู่นั่นแหละ
50:45ที่นี่ไม่ใช่สนามวย
50:46ถ้าไม่หยุดก็ออกไปจากบ้านท
50:48ั้งคู่เลย
50:57ปากด้วยนะครับป่า
50:58ได้ค่ะ
51:00ส่วนคุณสองคน
51:02ก็แยกเกินเป็นรังอัสติอ
51:03ารมณ์
51:03ฉันจะให้คนคอยดูแล
51:09ไปค่ะคุณ
51:10ไปค่ะ
51:32ขอบคุณนะคะนารี
51:36ไม่เป็นไรครับ
51:37เฮเลน
51:41เฮเลน
51:42ก็เฮเลนแห่งทรอยไง
51:44ผู้ชายยกทับมาทำศึกชิงนาง
51:47เหมือนเธอเลย
51:48น่าภูมิใจเนอะ
51:50นารีมาโทษราจิตทำไมคะ
51:52ไม่ยุดที่ทำเลย
51:54เค้าสองคนทะเลออกกันเอง
51:55รัจิตไม่ได้ทำอะไรเลย
51:58ฉันรู้ว่าเธอไม่ได้ยุดแยง
51:59ให้เกิดเรื่อง
52:00แต่เป็นความสินคิด
52:01ของผู้ชายสองคนนั้นเอง
52:0211시� grand
52:05แต่เธอเป็นผู้หญิง
52:07เวลาเสีย
52:08เธอก็เสียมากกับผู้ชาย
52:11ถูกไหม
52:17扎านารีจะให้รัจิตทำอย่างไรคะ
52:20คุณวิจารย์เขาก็เป็นธนายที่
52:22คอยช่วยดูแลงาน
52:23แล้วพี่ขาจรเขาก็ไม่ได้ทำอะไรผิ
52:25ด
52:26จุ ๆ จะให้ราจิต ไล่เข้าไปแบ
52:27บนั้นได้ยังไง
52:30งั้นก็ทนต่อไป
52:32นี่เป็นคำแนะนำที่ดีที่สุด
52:33แล้วใช่ไหมคะ
52:35งานราจิตคิดเองก็ได้ค่ะ
52:38ตามสบายครับ
52:40เทเล็น
52:42นาลี
52:43คุณฮาตี
52:44คุณฮาตี
52:46นายอำเผอฝากของมาให้ครับ
52:55คุณฮARS คุณฝากของมาให Tür podr
53:01justoขอร้ำ
53:30ที่สักความมืดภาษาส
54:00นาลี ทำไมอ่ะคะ
54:02เฮ้ย
54:04ราจิต
54:05ที่แหล่งจะทำแบบนี้
54:06ฉันไม่นห่วง เข้าใจไหม
54:11ก็ไม่แปลกใจที่เราจะเห็นหน้า
54:12คุณที่นี่ทุกวัน
54:13แล้วคุณต้องการอะไรกันแน่
54:15พี่ขอแค่ราจิตให้ภัยพี่ก
54:16็พอ
54:18ที่สีให้นักสืบไปสืบมา
54:21ในขจอยมีเมียอยู่คนหนึ่ง
54:23แต่ไม่ได้แต่งงานกัน
54:26มีใครอยู่ที่เราครับ
54:27ผมมาหาคนที่ดาครับ
54:34อ้าววว...
54:38อยื้อ
54:38สิ
54:39เฮ้ย
54:41นาลี
54:42เฮ้!
54:43เฮ้!
54:44เฮ้!
54:45เฮ้!
54:48เฮ้!
55:12ที่ฉันไว้ใจ
55:15ไม่มีใครอีกแล้วแค่คนเดียว
55:20คือเธอ
Comments