- 5 hours ago
ดูละคร ย้อนหลัง
Category
😹
FunTranscript
00:02รายการต่อไปนี้ เป็นรายการทั่ว
00:04ไป สามาร�� ré 그것series
00:06ครับ
00:07ยืม
00:14ม่อم อย่าไปเลยนะครับ
00:17บ้าย ม่อมค่ะ มกป้าค่ะ ม ап
00:18อบ ฟังดีฉันหน่อยครับ
00:21บ้ายออกเป็นหน Cort
00:26เป็นใคร
00:28นี่พวกกองเมศา เป็นหัวหน้าของ
00:30ผมเองครับ
00:34เป็นอะไร
00:39กล่าวค่ะ ไม่ได้เป็นอะไร
00:47ต้องขอโทษด้วยครับ
00:49ที่ผมมากันทันค่ะ ไม่ได้แจ้
00:50งหม่อไว้ก่อน
00:51แต่ผมร้อนใจนะครับ เลยต้องมาดูต
00:54ัวเอง
00:55มีอะไรเกิดขึ้นกับชายละวี
00:58มันไม่มีอะไรเกิดขึ้นหรือคร
00:59ับ
01:00แต่ที่ผมมาที่เนี่ย
01:02ผมอยากให้ม่อมวางใจ แล้วก็สบาย
01:04ใจ
01:05ว่าผมจะทำทุกวิถีทาง
01:07เพื่อตามหาท่านชายละวีการให้
01:08เจอ
01:11คราวก่อนตะเขตก็มาพูดจากทําน
01:13องเนี้ย
01:14คราวนี้ผู้กองมาพูดจากทํานองเด
01:15ียวกันอีก
01:17แต่ไม่เห็น ได้ข่าวอะไรจากชายละ
01:19วีเลย
01:20היא จะให้ฉันเชื่อใคร
01:23แต่หมอมต้องเชื่อผมครับ
01:25เพราะผมก็คือคนเดียว
01:27ที่จะตามหาทั้งชาญ para w exam
01:28รบนานเจอ
01:32เธอไม่เชื่อ
01:34ถ
01:34don't
01:34ระวัง sus
01:36ฉันบอกให้ถอยไป
01:38ยังไงผมก็ไม่ยอม
01:39ฉันบอกให้ถอยไป
01:46มองค่ะ กลับขึ้นข้างบนเธอ
01:48ค่ะ
01:55ผู้กองรู้ใช่ไหม
01:57ถ้าทำไม่ได้อย่างที่พูดนี่จะเก
01:59ิดอะไรขึ้น
02:01ฉันทำทุกอย่างได้เพื่อลูกของ
02:04ฉัน
02:06ฉันทำไม่ได้พูดว่า
02:09ขอบคุณสวัสดี
02:10ขอบคุณสบาทธิ์ปี
02:17ฉันก็คงสร้างประตามสู้
02:20ฉันคงสร้างประตุกอย่างเป็น
02:23ไหม
02:24ทรงครั้นว่าคันไม่ว่าต้อง
02:29สวัสดี
02:29ฉันบอกให้ añาออกประตามกลัง
02:33ฉันดีใสุดนี้
02:34เปิดนะ
02:46เดี๋ยว!
02:48เปิดนี่!
02:49ไหมหน้าขึ้นพร้อม
02:58กูบอกมึงแล้วใช่ไหมว่ะจะไปย
03:00ุ่งกลับไปตะวัน
03:04พี่หมายอะ
03:06เรื่องดีพอพитทันเองจ้ะ
03:08เจ้าเอาโร่พี้ฟ้าเลยอะจ้ะ
03:10บึง!
03:15เรื่องนี้เป็นความผิดของมึงแต
03:17่ไฟ
03:19คำ path かวกกูคือปกาษิต
03:22แต่มึงยังคืนคัดคำทังค
03:24์ของกูอีก
03:25กูจะเอาเลือดของพวกมึงมาล้าง
03:27ตีน
03:28แล้วคุดลุ้มให้พวกมึงนอน ย
03:30ังมีความสุข
03:31มึงจะเอาแบบนั่งไหม
03:35ไม่ต้องเจ้าเจ้าเจ้า
04:03อ่ะ
04:05ต้องให้มึงพลาดก่อนแต่ตัว
04:11วัน
04:11กูจะข้ามึงให้ตายข้ามือเลย
04:26ฉันได้เห็นมากับป่า ได้ได้เห
04:28็นมาเตรียมสองหูเลย
04:30จริงรู้ว่ายเมี่ยง
04:31จริงจริงจริงจริงจริง
04:32เพราะ rzeczyเมี่ยงสะแหนมันว่ะ เส
04:33ริ arises
04:33โหวนว่าเศร الث่ายอย่างงعدหรื
04:35อ
04:35แม่นละจิบพ่อแม่พี่หน้อง
04:40พี่ satellวรร์
04:41เมี่ยง
04:44จำชื่อ Finally
04:45ไอเสรอตะวัน
04:50วันนี้มึงมีเราต้องitosพร gently
04:53พี่ dairy ہیں
04:54นึกพี่ horns
04:55อัตรกนั้น
04:59- ไปทำเด็กกันทำไมวะ? แล้วทำไมอ่
05:02ะ?
05:04- ไม่ทำอะไรกู?
05:10- ไปกันเธอมเห็น? จ้ะ
05:14- ยิ่ง ยิ่ง ยิ่ง ยิ่ง
05:18- นี่เห็นเหรอวะเซอร์ตะวัน
05:25อ่ะ คุณไม่เห็นเท่าไหร่เลย
05:28- ไม่เห็นจะเก่งกันไหร่เลย
05:29- ไม่? โกดหรอ?
05:38- เอาดิ! เอาดิ! กลาๆหน่อย!
05:43- วิ๊ย! แกะจอก!
05:46- ฉันไม่ทำอะไรแกะหรอก
05:50- ฉันไม่อยากทำอะไรคนที่อ่อนแอร์
05:53กว่า
05:53- อفي รับ เอาดิ! ทาสาน มันต้อง
05:58รู้รูกมือห Sullivan
05:58- ช開心
06:32เอ๊ย!
06:39นี่คือ จอมโจนตัวจริง พู
06:41ดซึ่งไม่กลัวอะไรทั้งนั้น
07:29มองนั้นจะเป็นคำตอดนะ
07:43อ้าว มาพอดีเลย
07:45กลับข้อเสร็จแล้ว
07:47ไม่กินข้าวกัน
07:49ทำลังอยู่เลยคุณ
07:52มา
08:07มือไปโดนอะไรมาเนี่ย
08:09ไปถอนย่าให้ทุหยกินนะคุณ
08:12แล้วทำไมต้องถอนนะ
08:14ก็คุณบอกผมเองว่าอาบน้ำให
08:16้มันเสร็จ
08:16ก็ให้ไปป้อนย่ามันต่อ
08:21ไม่เป็นจริงพ่อคุณเหนื่อย
08:23อื้อ อยู่ทดี
08:28ในมือนายนุ่มจัง
08:31นี่นายไม่เคยทำงานมาก่อนเลยหรอ
08:34ทำไม่ได้คุณ
08:36โอ้ย
08:39เป็นผู้หญิงกันจับมือผู้
08:40ชายเป็นนี้ไม่อายเหรอ
08:42ไม่อ่ะ อย่าคิดมากสิ
08:46เนี่ย
08:52จะว่าไปมือคุณก็นุ่มเหมื
08:53อนกันนะ
08:56เป็นผู้หญิงกัน
09:05เป็นผู้หญิงกัน
09:15เป็นผู้หญิงกัน
09:24อุ้ม ทันเอง
09:26อื้อ อื้อคุณค่ะ
09:43อ่ะ อะไรไม่กินอ่ะ
09:45นี่อ่ะ
09:48อยากให้ฉันต้อนให้หรอ
09:52ก็กินมันทางตัวนี่แหละ
09:54แต่ถ้าลำบากมาก ก็ลากลูกไปก
09:56ินในน้ำ
09:57อ๋อ
09:59เฮ้ คุณ
10:01โอ้ว
10:15โอ้ว ขายไงเนี่ยป่ะ
10:21อ๋อ
10:22เนี่ย
10:27อ่ะ ฉันถามว่าขายยังไง
10:30ไม่ขายจ้ะ ฉันให้จ้ะ เอาไปหมด
10:33เลยจ้ะ
10:35อ๋อ
10:59อ๋อ
10:59ไหนอ่ะ
11:06มั่นใจนะ ว่าชายละวีไม่ได้เข
11:09้าไปในเมืองแน่ ๆ
11:11ครับ
11:12เพราะผมให้พล้าked онаถี่น่ะ
11:13ไปถามอย่างพวกสถานีอนามัย
11:15และก็องโรงผย Eat
11:16แต่ก็ไม่พบท่านชายเลยครับ
11:19แสดงว่า...ท่านชายก็จะต้อง...
11:22หายไปในป่า
11:24อย่าเพิ่งคิดในแง้ล้านว่
11:25ายเลยกระหม่อม
11:27บางทีก็ตอนนี้ ท่านชายอาจจะบ
11:30าทเจ็บ
11:30และกำลังภักษาตัวอยู่กับ
11:32ชาวบ้านก็เป็นไปได้ครับ
11:36ถึงยังงั้นอะ
11:37ก็ยังน่าเป็นห่วงอยู่ดี
11:39ฉันไม่สนใจนะ
11:43จะทำยังไงก็ได้
11:45แต่ฉันให้เวลาสามวัน
11:50สวัสดีครับ
11:52ปร่อมสะโกนวัน
11:55ผู้กองเมษา มือปราบพระการ
11:57ทำงานเก่ง ครองแท้วว่องไว
11:59จะเป็นหูหน้าชุดในการตามหา
12:01ท่านชายรุวิการครับ
12:10ถ้ามเห็นคุณ
12:10ที่หม่อพูดมาก่อนหน้านี้
12:12ไว้หาท่านชายรวิการให้เจอ veterans
12:15ผมบอกดิ้เลยครับ
12:17ว่าไม่มีทาง
12:19สามหาว ราบพูดแบบนี้ได้ยั
12:21งไงคัved
12:21ไม่ต้องพยายามผมก็รู้ครับ
12:25ผมเกิดมาจากป้า
12:27ป้า เปรียบเสียนบ้านของผม
12:29ป้า มีอันตลา comedyfail
12:31ผมรู้ดี
12:33ถ้ารู้ดี
12:35แล้วทำไมถึงไม่หาชายราวีให้
12:37เจอ
12:38อ้างนน อ้างนี่อยู่ได้
12:39ผมไม่ได้อ้างครับ
12:41ผมพูดตามความจริง
12:44ที่เรายังหาท่านชายราวีการไม
12:45่เจอ
12:46เพราะว่าป่าพื้นเนี่ย
12:47มีความทรรสอนทางของมาทัศ
12:49อันตลายจากสัตว์ป่า
12:51ไงจะภายธรรมชาติอิ่ง
12:53ไม้ต้องมาพูด
12:54окой parl shortagesขี่เกียดฟัง
12:56เอาเป็นว่าศัญญากับฉันก็
12:58แล้วกัน
12:59ว่าจะหาชายรวีให้เจอ
13:01แล้วก็พากลับมาก buffs ให้ครบ 32
13:06ผมไม่ขอศัญญาค่ะ
13:09เธา
13:09ผมขอให้หม่อเชื่อ
13:10ว่าผมจะทsilทุกวิмотрี่ทาง
13:13เพื่อพาท่านชายรวีกัน กลับ
13:15มาให้ได้
13:17แล้วฉันจะคอยดู
13:18อย่าเก่งตับบ Orient กัน ค้นกรอง
13:20เมษลัง
13:43เจอแช้ม
13:45เดี๋ยว เดี๋ยว
13:46นี่ เปิดประตูก่อน
13:51ขนาวยามาให้นี่
13:52ก็ว่าเข้าไว้หน้าประตูน่
13:54ะแหละ
13:59ฉันว่าไปตรงนี้นะ ไปแล้ว
14:04เดี๋ยว เดี๋ยว เดี๋ยว เดี๋ยว
14:10เดี๋ยว
14:11คุยก่อน เป็นอะไรกันไปหมดเนี่ย
14:14เห็นฉันก็หลบหน้าหลบตากั
14:15นใหญ่
14:16มันมีอะไร
14:31นี่ นายพับพ้าไม่เป็นเหรอ
14:40อ้าว ลุง
14:42กลับมาเร็วจัง
14:45แกกระดูก่อน เราค่อยๆ พับดู
14:48นายคือทำอย่างนี้
14:53เก็บข้าวของแล้วออกจากที่นี่
14:55ไปซะ
15:21นายไม่ต้องไปฟังพ่อนนะ
15:24อย่าฉันไปคุยกับพ่อก่อน
15:25เราอยู่ตรงนี้แล้ว
15:26พ่อ
15:27พ่อจ๊ะ
15:39พ่อ
15:41เอ็งไม่ต้องมาพูดแทนมัน
15:43ฉันต้องพูด
15:44ฉันไม่โคตรใจว่าทำไมพ่อต
15:46้องไล่เขาออกไปตอนนี้
15:47เอ็งไม่ต้องมาช่วยมันพูด
15:49เอ็งต้องทำตามที่ข้าบบอก
15:50อย่าลืมว่าเอ็งไม่คดีสีต
15:52ัวอยู่
15:53คดีอะไรกัน
15:54ขารู้เรื่องที่เขิดขึ้นมาหวาน
15:56ทั้งหมดแล้ว
16:00เองรู้師บ้านเขาพูดว่าอย่างไร
16:02เขาพูดว่าไอ้ตะวัน Swami
16:03ทำลายสิเออไฟฟ้ายจนสบัสบอ
16:05ม
16:05ทั้งโธทắngชั่วร้��� Allan
16:08จนตอนนี้ Шาบทรเค้าไม่อยากจะย
16:09ุ่งกด้วย
16:10พ่อคิดว่าพวกเราม Progress เดียวกับ
16:12ไอ้ตะวัน
16:13ถ้า่านไม่รีบไหลมันออกไป
16:15ข้าว่าอีกไม่นาน
16:16พวกเรานี่แหละ
16:18จะถูกไล่เอาไปจากหมู่บ้าน
16:21เองเชื่อ 시간이
16:21tackly Här dem Palace
16:23ให้มันออกไปจากทีนี้
16:24ไม้จับ
16:26ฉันจะไม่ยอมให้เขาไปไหนทั้งน
16:28ั้น
16:29ทำไมวะ
16:32ทำไมเองถึงอยากให้มันอยู่ด้วยน
16:34ักหนา
16:34เองเค้ summonอยู่แล้วนี่วะ
16:35ตั้งแต่ช่วยมาลๆนี่
16:36พวกเรามีแต่ปัญหา
16:38ข้าเองอยากช่วยมันอีกทำไม
16:46อ๋อ เมียบทำไม ฮะ
16:50ตอบข้างมาสิ
17:09ฉันเป็นเมียเศรตาวันแล้วจ
17:10้ะพ่อ
17:11ฮะ
17:19ชั่งไม่รู้
17:20เอิ่งว่างไงนะ
17:24ฉันเป็นเมียรตาวันแล้วจ้
17:25ะ
17:35ก่อน
17:38พ่อจะไปไหน
17:40พ่อ
17:42เดี๋ยวกันสิพ่อ
17:43รุงจัํเงินหnego
17:45ผ้าได้เงินห ข้าใจ 예น Collins
17:51ข้าใจเงินได้ไง
17:52ขูดสาวข้าทุกคนที่yes รู craziest ข
17:56้า Weber
17:57ข้าคิ้นsightดูมาเป็นอย่างดี
17:59i Li Li Li tabing
18:00ข้าใจเง่นได้ไง
18:05ข้าโทษ
18:07พ่อ.. พ่อฉันขอโทท,พ่อ
18:12ว้고요.. ข้าเจ็บพังไง
18:14ข้าเจ็บมาก
18:17ไม่มีพ่อแม่คนไหน
18:19คนได้ที่เกิดเรื่องแบบนี้กับ ร
18:21ูกของตร ensluciónเองหรอ especie
18:23ฉันขอโทท จะโทท
18:25ฉันขอโทท
18:26รุงจะอันนี้นะจ๊ะ
18:28พcameลูกฉันก่อน
18:31ประนังลูกฉันใกล้ต่าวั
18:32นนี้
18:32มันได้เสียเป็นeschมีหร вами Desert
18:41เขาไม่น่าช่วยเองเลย
18:44น่าจะปล่อยให้มันตายตายเป็น
18:46ซะ
19:07น่าจะปล่อยมาก
19:16สิ
19:27น่าจะไรมันตายат꿀送น้ำ
19:42คุณเห็นผมเป็นอะไร
19:47ตอนแรกบอกว่าเป็นสื่อตะวั
19:48น
19:50ตอนนี้บอกว่าเป็นผูกว่าคุ
19:51ณน่ะ
19:51เห็นผมเป็นอะไร
19:53คือ
19:56คืออะไร
19:58เห็นว่าผมความยำเสื่อม
19:59คิดถ้าทำอะไรกับผมก็ได้อย่างน
20:01ี้หรอ
20:03เปล่านะ
20:06ฉัน
20:07คุณบอกว่าคุณเปล่ารู้สิ่
20:08งที่คุณทำตอนนี้ล่ะ
20:09มันต่างกับพวกโจนมุกนั้น
20:10ยังไง
20:15โกหกปินพัน
20:18ทอนคำพูดเดี๋ยวนี้เลยนะ
20:20ฉันไม่ใช่โจน
20:22อย่ามาพูดจับฉันแบบนี้นะ
20:23ฉันไม่ใช่โจน
20:25คุณโกหกพ่อคุณทำไม
20:27ตอปมาสิ
20:29มันก็เป็นเรื่องของฉัน
20:31นันก็ค่อยเป็นเรื่องของคุณ ไป
20:32เลยull問
20:32เดี๋ยวก่อน อ Kanalจะไปไหน Yungkin
20:34นายจะไปไหน
20:36เรื่องของผม
20:37ผมจะไปไหนก оперเรื่องของผม
20:39นายไปไหนไม่น่า
20:40คุณไปดามทางของคุณ Hui
20:53ฉันขอลอง
20:54อย่าค่าเขาเลย
20:56เฮ้!
20:57เฮ้!
21:01รู้อยู่ว่าที่นี่มีกฎก็ยัง
21:03ก้าฝื้นกฎ
21:07ผมขอโทษ
21:34คุณลองให้เหรอ?
21:51เธอไปก็ไปสิ
21:54ไม่กลับมาทำไมอีก
22:06คุณ
22:10จะทำให้ผมไม่ไว้ใจได้ไหม?
22:13จะมีความรับกับผมอีก
22:34นายจะแหวนวงนี้ได้ไหม?
22:37ทำได้
22:39ฉันเจอแหวนวงนี้
22:41อยู่ในมือของนาย
22:42ตอนที่นายหมดสติอยู่กลางป่า
22:45ฉันเป็นเจ้าของแหวนวงนี้เ
22:47อง
22:51แล้วแหวนวงนี้มาอยู่กับผมได้
22:52ไง?
22:55ฉันก็อยากรู้เหมือนกัน
22:57แหวนวงนี้
23:00ฉันเคยให้
23:02ให้ใครบางคนไป
23:06เราของนาย
23:06และเขาก็หายท자가 Rutizer ไปไหนไม่รู้
23:10จนวันนึงแหวนวงนี้ก็มาอยู่
23:12ในมือของนาย
23:13มันก็แสดงว่า
23:14แสดงว่า
23:19ผมต้องเคยเจอกับ
23:20คนที่คุณเคยให้แหวนไป
23:25นายอยากรู้ใช่มั้ยว่านายเป็นใคร?
23:28ฉันก็อยากรู้ว่า
23:29ว่านายได้แหวนวงนี้มาได้ยัง
23:30ไง
23:32เราสองคนต้องร้วมเมื่อกันนะ
23:35แหวนวงนี้จะเป็นคำตอบของเรา
23:37สองคน
23:39นายต้องอยู่ที่นี้ต่อไป
23:42เพื่อว่านายอาจจะจำได้ขึ้น
23:43มาก็ได้ว่านายได้แหวนวงนี้
23:44มาได้ยังไง
23:51แต่ผมก็จะรู้ว่าผมเป็นใครด้วย
24:03สัญญาะผมได้ไหม
24:07ว่าต่อจากนี้ไปจะไม่มีความร
24:08ับอะไรกันอีก
24:15สัญญานะ
24:19ฉันสัญญา
24:45เล่าความจริงให้ฉันฟังเดี
24:46๋ยวนี้เลยลูกจรรร
24:51ฉันไม่ได้มีอะไรกับตะวัล
24:54แล้วแกบอกพ่อแกไปแบบนั้นทำ
24:55ไม
24:57ฉันรู้ว่าแหวนมันสำคัญ
24:59กับแกมาก
25:00แต่แกไม่คิดบังหรอกว่าพู
25:01ดไปแบบนั้นอ่ะ
25:02พ่อจะเสียใจแค่ไหน
25:04ฉันก็ไม่ได้สบายใจ
25:08ที่ Esther- ที่ฉันเลือกวิธีนี้เพร
25:09าะมันไม่มีวิธีอื่นแล้ว
25:13แต่วัลเป็นคนเดียวที่จะรู้ว่
25:14าทิวอยู่ที่ไหน
25:17ฉันรู้ว่าทิวสำคัญกับแ
25:18กมาก
25:20แต่คนที่อยู่ข้างแกมาตลอด
25:23คือพ่อแกนะ
25:36เองต้องเลิกยุ่งไก่ทิว
25:39ทำไมจ้าพ่อ
25:40เองไม่ต้องมาถามค่าเหรอ
25:42ค่าพูดคำไหนก็คำนั้น
25:44พ่อไม่มีเหตุผลนะ
25:46เหตุผลข้างคือ
25:48ไอ้ทิวมันเป็นคนไม่มีอนาค
25:49ต
25:50แค่ดีพอหรือยัง
25:51ไม่พอจ๊ะ
25:53ไม่พอยังไง
25:54พ่อคิดผิด
25:56ทิวเขาเป็นคนดี
25:58เป็นคนเก่ง
25:58เป็นคนขยัน
26:00เขาแค่ไม่มีโอกาสเหมือนคนอื่
26:01นเท่านั้นเอง
26:03พ่ออย่าเอาเรื่องแค่นี้มาตัด
26:04สินทิวได้ไหมจ๊ะ
26:06ไอ้ theftil มันไม่ได้เป็นคนดีอย่
26:07างที่เองคิดหรอกนะ
26:09ถ้าไอ้ abused 한번ก Jennie?
26:10ถ้ามองแว results 4 เวลือดิ
26:12มันเป็นคนไว้ใจไม่ได้
26:15ไม่ซื่อ ๆ เอีกน้อยมัน refused
26:17ถ้าพ่ออยากให้ฉันเลือกยุ่ง
26:19กับ Где Serol
26:20พ่офก็ต้องบอกมาเพราะอะไร
26:22ฉันขอรู้เหตุผลจริง ๆ ได้ไ
26:24หม JK?
26:25เองไม่ต้องรู้สักเรื่องได้ไหม
26:27ถ้าพ่อไม่พูดฉันก็ไม่เลิ
26:28ก
26:29แล้วฉันขอบอกพ่อ ไว้ตรงน
26:30ี้เลยนะ
26:31ว่าธิว จะเป็นผู้ชายคนเดียวท
26:33ี่ฉันจะรัก
26:34และก็แต่งงานด้วย
26:35ดูกจัน เอ Vancouver เป็นผู้หญิง
26:37ธิว
26:37ธิวเดี๋ยวก็ไปธิว
26:39ก่อนได้ยังไงน่าไม่อาย
26:41อย่างน้อยฉันก็กล้าพูด
26:43ไม่เหมือนพ่อๆ ที่ไม่กล้าพู
26:44ด มันออกมา
26:51ฮิว
26:52ฮิว เดี๋ยวก่อนสิฮิว
26:57ฮิว
26:58ฮิว เดี๋ยวก่อนสิฮิว
27:00อย่าธือสาห์เพาะเลยนะฮิว
27:01พ ಫไปสิ shapes instantly
27:03แต่ที่เขาพูดก็ถูกเนอะ
27:05หร stam yeast
27:06ไม่มียังนาคต
27:08ทิว
27:10สำหรับฉันขอแค่เธอเป็นคน
27:11ดี
27:12ไม่ยุ่งเกี่ยวกับเรื่องผิดกฎ
27:14หมาย
27:14แค่นั้นก็พอแล้วทิว
27:41ตำนวนนี่
27:43แล้วทิว
27:45ที่เกิดเหตุกับชายราวิการเ
27:46นี่ย
27:48นี่คุณไม่รู้เหรอ
27:50ว่าผมเป็นคนดูแลคดีนี้
27:52หมดนั้นที่ของคุณแล้ว
27:54กลับสะ
27:57ผมสั่งให้คุณกลับ
27:59ทำไมถึงไม่กลับ
28:01เพราะผมรู้สึกแตกแปงไงครับ
28:03ที่ผู้กองไล่ผม
28:04ดูเหมือนว่าผู้กองเนี่ย
28:06ไม่อยากให้ผมทำคดีนี้นะ
28:08ที่ผมไม่ให้คุณทำคดีนี้
28:11เพราะคุณเป็นเพื่อนทั้งชายรา
28:12วิการ
28:16แต่รูปคัณดีดูอย่างไรก็ออก
28:18นี้ครับ
28:19ว่าเพื่อนผมเป็นเห Jerry
28:20คุณรู้ได้ยังไง
28:21ใครใครก็รู้ว่าท่านชาลาวิ
28:24การเป็นคนแบบไหน
28:27เขาอาจจะข้าใครมา
28:29แล้วก็หนีไปก็ได้
28:31แค่นี้
28:32คุณก็ข้าข้าเอาเพื่อนคุณแล
28:33้ว
28:35กลับไป
28:37หรือจะให้ผมลายงานเบื้องบน
28:39ว่าคุณไม่ให้ความรวบมือ
28:44กลับไป
28:58เฮ้ย เฮ้ย เฮ้ย เฮ้ย
29:02เฮ้ย
29:04เฮ้ย
29:10เฮ้ย
29:28เฮ้ย
29:28เหมือนขยิดได้
29:40- พูยาย! พูยายจิต! พูยายจิตอย
29:48ู่ไหม! พูยาย!
29:50- มีอะไรวะ?
29:51- ลูกษาจะไม่สบายอ่ะ พูยาย! น
29:53อนไม่ได้สติเลยอ่ะ! พูยายช็บไป
29:55ด้วยหน่อยนะ!
29:56- แล้วทำไมเองไม่มาตามข้างเดี๋ย
29:57วช้าวะ?
29:59- เอ่อ... เอ่อ... อืม...
30:02- ไป!
30:03- เป็นอะไร?
30:12- เองต้องรู้จักแยกแยะบางน
30:14่ะเว้ย! ว่าข้าก่ายตะวันเน
30:17ี่ยมันคนละคนกัน! กลัวเลยมัน
30:19เข้าท่า! ไป!
30:21- คุณ... ผมไปด้วย ผมอยากช่วย! ป๊ะ!
30:28- ลูกแย่เป็นไข้ป่า ถ้าฟ
30:38้าสางและไข้ยังไม่ลดเนี่ย
30:40ทำรับเด็กกันมันไม่ดีแน่!
30:41- แล้วแบบนี้ ต้องทำยังไงแล้
30:46วว่าใหญ่? ก็ต้องกินยารดไข
30:48้อนะ แต่ตอนนี้ยาค่ามไม่พอ
30:51- เดี๋ยวฉันไปหามาให้จ๊ะ พ่
30:54อจะอะไรบ้างจ๊ะ? อืม...
30:56- เดี๋ยวฉันไปหา ย่าใต้ใบ
30:58บรเพชร ชิงช้าชาลี พยามือ
31:01เหล็ก ย่าแพลก แล้วก็หลักส
31:04ะเดาด้วย
31:05- เดี๋ยวฉันให้ท่านขอร์พา
31:07ทิดขึ้นนะ จ๊ะ!
31:09- เดี๋ยวผมไปช่วยลูกจันนะครั
31:10บ
31:10- เข้าไปนี้บ้า โอเค
31:26- อ้า... อืม... นี่มัน... ผลไล่
31:31ช้างเนี่ย
31:33- อีกไม่นานก็น่าจะหยุดน่
31:34ะสิ
31:35- อืม... เป็นอย่างที่นายพูดก็
31:37ดีสิ
31:38- เออ... พระเต็ก คุณจำได้ยังไ
31:42งอ่ะ ที่พ่อคุณบอก
31:44- ต้องสมุนภัย หรือ?
31:48- คันเป็นลูกหมอนะ เรื่องแค่น
31:51ี้เองต้องจำได้สิ
31:51- จำไม่ได้ก็เสียชาติเกิดแล
31:53้ว
31:53- เออ... นั่นนะสิ
31:56- ย่าใต้ใบ บรเพชร ชิงช้า
31:59ชาลี พยามือเหล็ก ย่าแพลก
32:01แล้วก็รากต้นสะเดา
32:02- เออ... คุณนี้เก่งนะ แยกออกด้
32:07วยว่าต้นอะไรเป็นต้นอะไรอ่ะ
32:10- ฉันขอโทษนะ
32:16- เรื่องอะไร
32:18- ก็เรื่องที่ฉัน... โกหกพ่อ ว
32:23่าฉันเป็นเมียนายแล้ว
32:25- ไม่เป็นไรหรอก
32:28- จริงหรอก
32:30- นายไม่โกรดฉันจริงๆหรอก
32:33- อืม... ผมไม่โกรดคุณหรอก
32:37- สิ่งที่คุณทำไปแบบนั้นก็
32:38เพราะว่าคุณช่วยผมไม่ใช่หร
32:40อก
32:43- คุณเป็นคนดีมากเลยนะลูกจัน
32:46- คุณว่าครอบครัวผมจะเสียใจ
33:01ไหมที่ผมหายตัวไปแบบนี้ครับ
33:03- อย่าใช่สิ ไม่ถามอะไรประแบบ
33:08- ไม่รู้สิ
33:11- ผมรู้สึกว่าเหมือนนี้
33:18- ผมอยู่ตัวกันเดียว
33:19- ไม่มีครอบครัวด้วยหรือสั
33:22น
33:36- วัน... วัน... มีอะไรหรือต่า?
33:42- ต่า... ไม่มีอะไรหรอ?
33:54- ได้มีครอบไหมวะ?
33:56- พบจากพ่อ
33:57- ขอบคุณครับ
33:59- ร้างยาทั้งหมดให้สะอาดนะ
34:05- และหันเป็นท่อนท่อนประมาณ 1
34:07ข้อนิวมือ
34:08- เอ่งก็เอาน้ำสะอาดสีขั
34:10นใส่ลงในม่อ
34:11- พอน้ำเดือดแล้วเอ่งเอาย้า
34:13เนี่ย
34:13- อย่างละหนึ่งกำมือใส่ลง
34:14ไป
34:14- พอมันงวดลงมาครึ่งนึง
34:16- เอ่งก็ลิ้นเอาสะน้ำไหมค
34:17่ะ?
34:17- แล้วเอ่งก็สาจอบไหนหนึ่ง
34:42ดีกับ 3 สำรับ
34:43- น่zieงک้ละวานเหมือน atençãoны?
34:46จ้ะ
34:49ฉันขอบคุณมากเลยนะจ๊ะพูดให
34:51ญ่
34:52เอ่อ...พูดใหญ่จ๊ะ
34:54ฉันฝากขอบคุณพ่อเสือตะว
34:56ันกันแม่ลูกจันด้วยนะจ๊
34:57ะ
34:57นี่ทำไมได้สองคนเนี้ย
34:59ลูกสาวจันแย่แน่เลยจ๊ะ
35:12ช่วงเตาวันหลับฝา
35:14ช่วงเวลาที่เดียวได้
35:18ทำให้หัวใจสับสน
35:21แต่สิ่งเดียวยังเวียนวน
35:23หลุดไม่พ้นทุกโมงอยาก
35:26ภาพเธอตามติดตา
35:33แล้วนี่พวกเองสองคนจะเอาไงกัน
35:34ต่อไป
35:39เอา...เอายังไง...คืออะไรจ๊ะพ่อ
35:43อ๋อ
35:45ก็ที่พวกเอง...
35:47ฮืม...
35:49ฆ่ากระดาคที่จะพูดว่ะ
35:53ผมขอโทษนะครับพูดใหญ่
35:55ผมยอมรับผิดทุกอย่าง
35:56ในสิ่งที่ผมทำลงไปกับลูกจ
35:58ัน
36:01แล้วผมก็พร้อมที่รับปิดช
36:02อบทุกอย่างเลยครับ
36:08ผมกลาบขอโทษดีครั้งนะครับ
36:16เออ...ค่อยสมกับเป็นลูกผู้ช
36:19ายหน่อย
36:21ถ้าอย่างนั้น...
36:23ถ้าอย่าจัดงานผู้เข้าม้ยเข้
36:24าเมucionesแก่ก respiratory
36:27ผม...ไม่ต้องก็ได้จ๊ะ
36:29้ำจะไม่ต้องได้ยังไงว้า
36:31ยังไงมันก็ต้องทำ
36:33พวกเองก็ผิดผี
36:35ก็ไม่อยากให้เจ้าป่าเจ้าเขากด
36:37เอาเว้ย
37:01คุณไม่ต้องเป็นห่วงอันลู
37:02กจัน
37:02ถ้าเกิดผมจำได้ว่าผมเป็นใคร
37:05บ้านอยู่ที่ไหน
37:07ผมจะรีบไปจากที่นี่อันทีเลย
37:09แล้วพอถึงวันนั้น
37:13เราค่อยเลิกกันก็ได้
37:18เราแต่งงานแค่ในน้ำเท่านั้นลู
37:20กจัน
37:22ผมสัญญาเลยนะว่าผมจะไม่ทำอะไรให้ค
37:24ุณต้องเสียหายเลย
37:36ผมขอตัวไปเอาหน้ำกันนะ
38:06ซึ่งล่ะ
38:16เจ้าหรอ
38:24เธียว
38:25รุกจัน
38:27เธอจะไปจริงๆหรอ
38:35รุกจัน
38:38เธียวมีเหตุผลบ้างอย่างนะ
38:41ยังบอกรุกจันไม่ได้นะตอนนี้
38:45แล้ว Frau
38:45รุกจันฟังนะ
38:47ถึงตัวเราจะไม่ได้อยู่ด้วยกัน
38:50แต่ใจของเธียว
38:52มันอยู่กับรุกจันตลอดนะ
38:56เธียวเธอสัญญานะเรุกจัน
38:58ว่ spindle เธอพร , thìiya
39:02เธอจะกลับมารับ Reviews
39:06ไม่
39:09แต่ลุกจันNot NXT has a better
39:10รุกจันการบังกับเธียวนะ
39:14ลูกษันจรราทีวอยู่ที่นี่
39:18ไม่
39:21ไ assistants สัญญา
39:22สัญญาปกแンド้น Reese's work
39:24ر کน อยู่ต้องไปแล้วลูกษัน
39:29ไม่ ["
39:31สัญญาปะเดี๋ยวลูกษัน
39:34ลูกษัน
39:40สัญญา
39:46K científic...
39:47connects
39:48- กลับมานะ
39:50ใช้กนิด!
39:52ใช้กนิด!
39:53Á...
39:55y partisan
40:00- ค transportable
40:04ฉันขอโทศนะ เซียว
40:11ที่ฉันต้องแต่งนานกับคนอื่น
40:16แต่มันจำเป็นจริงๆ
40:48เซคุณ คุณ ไหวไหม
40:52ตั้งสนิก่อน
41:35สนิก่อน
42:01ขอบคุณ!
42:19เรียบร้อยแล้วครับไหน
42:23นี่
42:24ทำดีมาก
42:39มวดเขตแดนตายแล้ว แน่ใจนะว
42:41่าไหนไม่ได้ทำพลาดอีกอ่ะ
42:43แน่ใจ มวดเขตแดนมาลาจากโล
42:46กนี้ไปแล้ว
42:47ไปแล้ว ไปแล้ว ไม่มีวันกลับมา
42:49ความพิง ผมไม่ต้องห่วงแล้วนะ
42:58หมดเชียนน้ำไปอีกหนึ่ง
43:09แตกนิระ イёлิย Gloom
43:09แตกอย่างเหลืออีกหนึ่งคน
43:11หมอมแม่ายแดน Emb turret
43:13จะเป็นบ้าคตายลายวัน อยู่แล้ว
43:14แต่ลูกช้ายหายตัวไป
43:16หาทางทำนู้น ทำน้าน think
43:17ฉันด Amelia Pigsheer долларов
43:18อื่อ ฉันว่า สักวันนึง
43:21หมอมแม่ต้องรูแน่แน่ว่า
43:23ฉันเป็นต้านเหตุที่ทำ
43:23นั้นฉันชายหาย ไป appet
43:25คุณ หมอไม่มีทางรู้เรื่องของเรา understood
43:29อีกอย่างหนึ่งนะ
43:31ทุกการลือชา มอบไหมหน้าที่
43:33นี้ให้กับผม
43:34ต่อหน้าม่อม
43:36ผมบอก podem่อนไปว่า
43:38ไม่ว่ายังไง
43:39ก็ต้องพริกแผ่นดินหาท่
43:41านชายลาวิการให้เจอ
43:43ผมพูดไปแบบนี้
43:43ก็พอถ่วงเวลาได้บ้าง
43:47กันไหนท่อไม่ได้อย่างนั้นพู
43:48ดสิ
43:49ก็ขอให้ทุกอย่างabyte ลาบเริ่น
43:51ฉันฝื้นจะเป็นบ้าไทยอยู่แล
43:53้ว
43:57คุณพี่
43:57กุณอย่าเคียดเลยนะ
44:04คุณยิ่งพร้องกันอ่อนอยู่ด
44:05้วย
44:05ต้องนำมันระหวังนะ
44:09ต้องดูรลạตัวเอง
44:11ลูกของเราจะได้ข accordance우งั้นคุณ
44:16ลูกของเราที่ไหน
44:18ลูกในเท้าของฉัน
44:19เป็นลูกของท่านชายราวิการแ
44:21ห่งวงน��가รือ Shortly
44:21ถ้าคนเดี๋ยวเท่านั้น
44:23ถ้าไหนที่จำใส่กันโหลของ
44:24นาวิด้วย
44:25ว่าเราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกัน
45:01ถันไหมว่านังกระทิน เดี๋ยว
45:02จะไม่ทันเลิก
45:03โอ้ย นี่ฉันก็เล่งเท่าที่จะ
45:05เล่งได้แล้วลุง
45:07ปกติเวลาบ้านไหนมีงานมงคล
45:09นะ
45:10คนเข้ามาช่วยกันเต็มเลย
45:12นี่เราไม่มีสักคนเลยเนี่ย
45:14ฉันตัดทำอยู่คนเดียว
45:16เนี่ย เองมันต้องมาย้ำหรอกนะ
45:19เดี๋ยวพวกชาบ้านก็เห็นเราเป็
45:21นพวกหน้าลางเกียตไปแล้ว
45:23เพราะอักตาวัลคนเดียวเนี่
45:24ยแล้ว
45:25ที่ทำไมติดว่ามันเป็นหัว partnerships
45:26Sac h Harrison
45:27ข้าตัดหางปล่อย kept him
45:28มันไปนานแล้ว
45:29หืน เราตัดหางเขาได้จริงๆ ก็
45:34วันก่อน ฉันเห็นตาวัลต้อง
45:35ไปช่วยลุง
45:36รุง ยังชมเขาไม่ขาดปากเลย
45:38ก็เป็นเป็นธรรมดาหรือเปล
45:39่าวะ
45:40ค้นทําดีมันก็ต้องชมกั
45:42นบ้าง
45:43เฮ้!
45:44รุง!
45:47อ่ะ!
45:48ใช้ มีอะไร
45:50ลูกสาวแอ้ง fø่ยหรอ?
45:51ไม่ใช่นะพูδήай
45:52ลูกสาวฉันดีวันดีคืน
45:54ตั้งแต่วันที่ผู้ลายอย่าไปรั
45:55กษาแล้วนะคะ
45:57ที่มาใน theologicalทุก 끝ia
45:59เหรอพี่
46:02หน asynchronous ไม่ใช่แค่ฉันน่ะ
46:04โน่น เอาพวกเรามา
46:06เฮ้ย
46:08โอ้
46:09เย็วเย็ว
46:10เย็วเย็วเย็ว
46:14เฮ้ย
46:15ขอบใจมากนะจ๊ะ
46:17โอเค
46:18โอ้
46:19โอ๊ย
46:27มีแม่ตบหิงทำไมเนี่ย
46:28ถ้าฉันตบแกแล้วแกงเง้า
46:30แล้วก็สักเท่าอย่างไรล่ะ
46:31ดีนะถ้าฉันเป็นคนตามแกมาเน
46:33ี่ย
46:33ไม่ใช่คนหรือแกงหญิง
46:35มันก็เกษต์ในหรือ
46:36มีแม่เห็นเหรอ
46:41ใช่จนเห็น
46:42ไม่ใช่เห็นหนิงเดียวนะ
46:44ฉันยังยินเต็มกันสองหัว
46:45ด้วย
46:46แล้วแกกายตำรวจถ้ามันคุย
46:47อะไรกัน
46:50ไอ้พวกกรเมษานั่น
46:51มันชู้แก่ใช่ไหม
47:03พี่แม่หัวร้ออะไรนี่
47:04อะไรเหรอ
47:06ฮะ
47:08ที่ฉันตบแกเนี่ย
47:10ถ้าตบเรียกสักดีของแกจาก
47:11คืนแม้เข้าใจหรือเปล่า
47:14วันหลังอย่าทำอะไรรับหลังใช
47:16่นี่
47:17เล่าออกมาให้หมด
47:19แกเล่าออกมาเลย
47:21ตั้งแต่ต้นจนโจมว่าแกกาย
47:23ตำรวจ
47:23นั่นเป็นมายังไง
47:24ไปเชอกันต้นไหน
47:26ลองมาจากนี้
47:56นี่คือชุดที่แม่เองใส่แต่
47:57งงานครับค่ะ
48:02ถ้าเก็บว่าสามวันไว้เป็น
48:03อย่างดี
48:05พอคิดว่าวันหนึ่งเองก็ต
48:07้องได้ใช้
48:08แต่ก็ไม่คิดว่า
48:11มันจะเหลี่ยวขนาดนี้
48:16ตอนนี้ค่าทำใจได้แล้ว
48:18ที่สิicherjomลับไอตวัลเป็นล
48:20ูกคลืน
48:22ยังไงมันก็เป็นถั่วของเอง
48:23แล้ว
48:27และต่อไป มันก็จะต้องเป็นพ่
48:29อคงหลานค่าด้วย
48:38หลังจากวันนี้เนี่ย
48:43เองต้องเปลี่ยนสถา tämäของเองนั้
48:45นนั้นน้อยางรู้จัน
48:45เองไม่ใช่เด็กสาวอีกต่อไป
48:53แต่เองต้องเป็นผลยาที่ดีของ
48:55สามเเท
48:58ไม่เป็นแม่ที่คอยปกบ้องลูป
49:02แต่ไม่มีสถาอะไรเนี่ย
49:05เองก็อยากเป็นลูป quatreอยู่ดี
49:08จำเลยนะ
49:18อ่ะ
49:19อ่ะ
49:20อ่ะ
49:33พี่จัน
49:36อย่าสวยมาก
49:38อ่ะ
49:40ทำไมทำหน้าแบบนั้นอ่ะ
49:42ฉันไม่รู้ว่าฉันคิดถูกห
49:43รือคิดผิด
49:44ที่บอกพ่อไปว่าฉันเป็นเมีย
49:46ร์ตะวัลแล้ว
49:49แกจะมาคิดแบบนี้ตอนนี้ไม่ได้
49:50แล้ว
49:51มันไม่ประโยชน์แล้วลูกจั
49:52น
49:54อย่างเดียวที่แกควรจะทำตอนนี้
49:57ก็คือหาทางหรือเฟื้นความ
49:59สงจำของตะวัล
50:01แกจะได้รู้ว่าที่หลุดที่ไหน
50:03แล้วแกก็จะได้กลับมาใช้ชีว
50:05ิตปกติสักที
50:12นิ้ม
50:46นิ้ม
50:47นิ้ม
50:49คัน ก็จากไปอีก
50:50แล้วแบบอสที่หาอีกกับท่
50:52านชายราวิการ
50:53พื้อเยอะ
50:55ยียม
50:58ป้าะไปแล้วเหรอ
51:00กูจะให้โอกาสมึง ถ้ามึงทำส
51:03ำเร็จ กูจะให้อย่าถอนผิด
51:05นุกจัง
51:29จากคนรู้สึกแปลก ไม่เข้าใจ เป
51:34ลี่ยนเป็นคนห่วงใหญ่ทุกครั้
51:37งที่เจอ ความผู้พันฉันและเธอ
51:41เมื่องทุกฟ้าทำโนดไว้ ให้เรามา
51:46เจอกัน
51:50ดังห้องนาวพัดผ่านทุกเทม
51:54ัน ดังแต่วันห่อนไปก็แค่ว
51:58ันวาง ความผู้พันฉันและเธอ เม
52:03ื่องทุกฟ้าทำโนดไว้ ให้เรามาเจ
52:08อกัน
Comments