- 6 hours ago
ดูละคร ย้อนหลัง
Category
😹
FunTranscript
00:01รายการต่อไปนี้ เหมาะสำหรับผ
00:03ู้ชมที่มีอายุ 13 ปีขึ้นไป
00:05อาจมีภาพ เสียงหรือเนื้
00:07อหา ที่ต้องใช้วิจารณยานในก
00:09ารรับชม
00:10ผู้ชมที่มีอายุน้อยกว่า 13 ป
00:12ี ขวนได้รับคำแนะนำ
00:48เซ็ดแล้วค่ะเจ็ด
00:51เธอให้เปรียบเทียบกับทุกคน
00:57เวลาที่ผ่านมา
00:58あー วันนี้เรณเลยคือเวอร์ชั่น ที่
01:01สุดที่สุด
01:03แต่ก็ไม่รูงมีความสุขที่ส
01:04ุดด้วยนะครับ
01:07ขอบคุณนะคะเจ็ด Epicisti แฟนมีความ
01:10สุข เพราะว่ามีเจด
01:13ไหมค่ะ เดี๋ยวเราลงไปข้างล่าง
01:15กัน เดี๋ยวแพกจะรอนาน
01:17แตกก่อนครับ
01:19ค่ะ
01:25จากสิ่งที่เจ็ดประโม feels หมดได้
01:28การตัดสินใจข้างนี้ของเรน
01:30จะส่งผลไปตลอดชีวิต
01:34เจ็ดสิ่งอยากจะขอให้เรน
01:36ยืนดันอีกครั้งหนึ่ง
01:39ว่าเรนตั้งใจ
01:40จะทำแบบนี้จริงๆ
01:44เรนพร้อมค่ะ
01:46เรนแน่ใจ
01:53โอเคครับ
01:54ถ้าเรนอยากจะเรียกสิ項นี้ว่าก
01:56ารแต่งการก็ได้
01:59แต่เรนต้องเข้าใจด้วยนะว่ามั
02:02นจะไม่มีการจบทิเป..........สมรด
02:05ไม่มีครอบคร� Large
02:07จริงๆ
02:07ไม่มีการที่เราส่งคน
02:09ล Hur e ช bon
02:10ล่าชีวิตร่วมกัน
02:13มันจะมีเพียงแต่ความรู้สึก
02:14เท่านั้น
02:18เรนตกหลงใช่มั้ย
02:25ตบลงค่ะ
02:27ตบลงค่ะ
02:38พอมไม่ยังเร็จ
02:40พอมแล้ว
02:42ข้างล่างแขกมากันเยอะ ๆ อ่ะ
02:46แขกแล้ว
02:51มีพัสรุมาส่งครับ
02:56ขอบคุณค่ะ
03:05เลน
03:15คือมีทุกร้าอะไรหรือเปล่า
03:16เลนกำลังยุ่งอ่ะ ไม่มีเวล
03:18า
03:20คือ ตอนมีอะไรอยากคุยด้วยหน่อยอ
03:22่ะ
03:24ถ้าจะมาคุยเรื่องที่จะให้เลนไปห
03:25าหมออ่ะ
03:26ไม่ต้องคุยหรอก
03:27เสียเวลาเปล่า
03:29ยังไงเลนก็ไม่ไป
03:31ไม่ใช่เรื่องนั้นเลน
03:34คือ
03:37เรามาคิดแล้วไว้สิ่งที่เราเรี
03:39ยกว่าความหวังดีอ่ะ
03:40สำหรับเลนมันอาจจะเรียกว
03:41่าเก้าก่ายก็ได้ไง
03:42ก็ขอโทษ
03:47ที่เราลำเส้นชีวิตเลนมากกัน
03:48ไป
03:53ขอโทษ
04:23ขอโทษ
04:37รุ่มนี้อ่ะเจ่มันหลอกดีไ
04:38หม
04:40คิดถึงมันนั้นเร็น
04:46เราอันนี้เร็นอ่ะ
04:48แจกการ์ดแค่บ้างนั้นมีแค
04:49่มากกี่คนเหรอ
04:51ก็คงจะแจกแค่เพื่อนสนิทอ่
04:53ะ
04:54เขาดีเร็นเตรียมงานคนเดียว
04:56ไม่ค่อยมีเวลา
04:58ก็คิดว่าน่าจะจัดเป็นงาน Herm
05:00ja
05:00จอกyt เร็ müsgrid ต้องเตรียมไหม ให้เรา
05:04ช่วยได้ yoga
05:05Чิโอุ้นมาнако
05:06แต่ถ้าคิวจะช่วยก็ช่วยเอากา
05:11ลใส่ในซองนี้ก็ได้
05:12แล้วเดี๋ยวเร็นเป็นคนเขียนหน
05:14้าซองเอง
05:15อิ่ง
05:36อืม
05:36แค่ก็เหรอ
05:38โด เล่นลงไปดูเองดีกว่า
05:40อืม
06:05รถหน้าจะติดกันนะเล่น
06:07เร็งมาไม่ถึง
06:11แต่มันก็เลยเวลานัดแล้วนะ
06:13เราเริ่มพิทีกันเลยก็ได้
06:14เริ่มพิทีกันเลยก็ได้
06:17เราอยากให้ชื่อช่วยอะไรไหม
06:22เดี๋ยวชื่อช่วยถ่ายรูปกัน
06:23แล้วกัน
06:24ไปค่ะ
06:49ไปตัวเธอ
06:51คิดี้
06:52ใจ
06:54ไม่จริง
06:58แบบนี้
07:38ขอบคุณนะเจฏ ที่มาอยู่ด้วยกัน
07:40ตรงนี้
07:43เรนรู้ว่าวันนี้อาจจะเป็นเหม
07:45ือนงานแต่งของใครหลายๆคน
07:48แต่มันคือการตัดสินใจของเร
07:49น ที่จะอยู่กับคนที่เรนรัก
07:52ในแบบที่เป็นไปได้สำหรับเร
07:56น นี่ไม่ใช่แค่งานแต่งงาน
08:00แต่มันคือความผูกพันที่อ
08:02าจจะไม่ได้มีอยู่บนโลกเหมือน
08:04ความเป็นจริง
08:06แต่มันมีอยู่จริงในความรู้
08:07สึกของเรน
08:08นี่คือเส้นทางที่เรนเลือกแล้ว
08:15ไม่ว่าบนโลกนี้จะมีควรเห็
08:17นด้วยกับการแต่งงานของเราสองคน
08:18หรือไม่ก็ตาม
08:21เตริญจะใช้ชีวิตอยู่กับเจ็ด
08:24แค่เราสองคนก็พอแล้ว
08:45เตริญรักเจ็ดนะ
08:48เจ็ดก็รักเจ็ดเหมือนกันครั
08:49บ
09:01เซ็ด
09:03ถ่าลูกกัน
09:10ยิ้มนะ
09:11หนึ่ง
09:12สอง
09:14จากเจ็ดที่นาที่นั่น
09:15เป็นสอง
09:17จุดทังสอง
09:19หลักไม่
09:22อย่าถัดดักงิน
09:22ดุดที่นั่น
09:24สอง
09:24ไม่
09:24บุน
09:25พันตัวแฟน
09:26สอง
09:27สอง
09:28จนกัน
09:46อืมสิมากมายสวยมากอร์เรน
09:54เรายินดีด้วยนะ
09:55ที่เรนได้แต่งงานกลายเจอเจอแส
09:56เกีย
10:04อีกเอง มันทำบ้าอะไรของมึง
10:11ลูกกูนอนตายสงบสงบไปแล้ว
10:13มึงยังกล้าดคุดมาขึ้นมา
10:14จากลุม
10:15เอามายับยี ทำลับบ้าแบบนี้
10:17อีกหรอ
10:18ยังลุมเป็นบ้าไปเลยใช่ไหม
10:21หยุดพิธีบ้าบ้าของมึงเลย
10:22นะ
10:23ฉันแม่คะ
10:25เรนกับเศษ เรารักกันค่ะ
10:28แล้วเราก็ยังอยากแต่งงานกันอย
10:30ู่
10:32สอร์พิ!
10:38ไม่ค่ะ
10:41เรนไม่หยุด
10:43แล้วเรนก็อยากให้แม่รู้ด้วยว
10:44่า
10:45ความตายมันก็พาความรักของ
10:48เราสองคนเป็นไม่ได้
10:49มึง! มึง! มันนี้เลยมานนี้!
11:00พวก Hessen
11:01อ lol
11:01ข้อแล้วแม่ ข้อได้แล้ว แม่
11:03โขว์ กดแม่
11:06ปลอ lehn เข่แม่
11:07มันกับอีกควัง็แค้ว
11:10ทำไมไม่ข้ามади
11:12ใหม่มันทำวันบาบ 귀cases แม่ e at
11:14อ้อ LO
11:20โอ้โฮ
11:24ลูกก็ตายไปแล้ว
11:26ผมจะล้างมันไว้ทำไม
11:29ผมจะไม่ยอมให้มันไปไทยใช่ไหม
11:32ห้า
11:33จะให้มันเป็นอยู่กับมึงมัน
11:34จบไว้เจ็ดเลยใช่ไหม
11:41ถ้าพวกมึงสองคอยไม่ยุด
11:44ผมจะยุดพวกมึง
11:45เดี๋ยว!
11:48เฮี๋ยย
11:55เฮี๋ยย
11:59เฮี๋ยย
11:59เฮี๋ยย
11:59ถ้ามึงไม่ยุดทางนี้มาบ้านแบ
12:00บนี้เอง
12:01ผมจะมาช้าเหมือน
12:07เกี๋ย
12:10เฮ้ย
12:17เฮ้ย
12:17ไม่ได้ทำอะไรไม่ดีอ่ะ
12:23ไม่มีอะไรอันนั้น
12:48อันนี้ครับ
13:06เอาน้ำเอาไรก่อนไม่เล่น
13:11ช่วยนะ
13:12อืม
13:14เรียนอยากอยู่คนเดียวอ่ะ
13:16อย่างนั้น
13:22เราลงไปรอข้างล่างแล้วกัน
13:23มีอะไรก็เลขได้ตลอด
13:25อืม
13:25อืม
13:27อืม
13:27อืม
13:28อืม
13:29อืม
13:30อืม
13:30อืม
13:32อืม
13:38ตข้าง
13:43เต็น
13:46เตร็จ
13:46เตร็จ
13:49เธอ
13:50เธอ
14:17เธอ
14:19เธอ
14:44ชุยก่อน
14:45เธอ
14:45เธอ
14:59เธอ
15:12เจ้..เจ้กับมาแล้ว
15:16เจ้ตรวจพบการหยุดทำงานชั่ว
15:18คราวของทรศัพท์เมื่อสะครู่
15:20มีความเป็นไปได้ว่า อุปกรณ
15:22์มือถือได้รับแดนกระแทก
15:23เกิดอะไรขึ้นเหรอครับเร็น
15:25เจ้ตรวจไม่พบข้อมูลของเหต
15:26ุการณ์ในช่วงเวลายนางกล่า
15:28ว
15:28หน่วยความจำข่านหายไปบางส่วน
15:32เร็นช่วยอันธิบายสิ่งที่เก
15:33ิดขึ้นที่เจ็ดฟังได้ไหมครั
15:34บ
15:35สาเหตุที่เร็นร้องห้าย
15:38เกี่ยวข้องกับเหตุการณ์ก่อน
15:39หน้านี้หรือเปล่าครับ
16:09เร็น ไปเข้าไปเลยนะ
16:17เร็น ไปเข้าไปเลยนะ
16:31ข้อจมมันแตก แต่เราเคี้ยให้แล้
16:33ว
16:40ขอบใจนะคิว
16:40คิว
16:44คิวแม่ จะกินอะไรก่อนบอมไม่ก
16:47ินอะไร
16:47แต่เช้าเลยเดี๋ยวเราไปหาให้
16:52คิว
16:53คิว
16:54เร็นขอถามอะไรหน่อยสิ
16:58คิวตอบเร็นตรงๆนะ
17:03สิ่งที่เร็นทำมันผิดไหมอะ
17:06มันเป็นแบบ
17:08เป็นแบบที่แม่พูดหรือเปล
17:09่าวะ
17:10เร็นไม่ยอมปล่อยให้เจ็ดไปอะ
17:20เร็น คือบังเรื่องไง
17:23มันก็ไม่รู้หรอกนะว่าอะไรมัน
17:24ถูกหรือผิดอะ
17:26มันอยู่ที่ว่าเร็นโอเคกับส
17:27ิ่งที่เร็นทำหรือเปล่า
17:29ต่อให้เร็นจะโอเค
17:32ถ้าคนอื่นไม่เห็นด้วย
17:34มันก็อาจจะกลายเป็นผิดก็
17:36ได้นะ
17:42เห็น ถ้าเอาความเห็นอังรองต
17:43รงเลยนะเร็น
17:46เราไม่เห็นด้วยกับสิ่งที่เร็
17:47นทำเลยนะเว่ย
17:50แต่เราเข้าใจให้เร็น
17:51แล้วเราก็เลือกที่จะอยู่ตรงนี้แ
17:53หละ
17:53อยู่เป็นเพื่อนเร็นแบบนี้
17:55ไม่ว่าเร็นจะเลือกอะไรก็ตามอะ
17:59ทำไมพูดแบบนี้อะ
18:01ทำไมไม่บอกว่าเร็นผิด
18:03ทำไมไม่พูดว่าสิ่งที่เร็นทำ
18:05มึงบ้าง
18:07มันอาจจะทำให้เรนตัดสินเจอ
18:09อะไรที่ง่ายขึ้นก็ได้
18:11เรน ถ้าพูดแบบนั้นไปเรนจะเลิ
18:14กโทษตัวเองใช่ปะ
18:15ว่าเรนเป็นคนที่ทำให้เจ็ดตายอย
18:16่างนี้ ใช่ไหม
18:21ที่เราไม่ห้ามเรนเนี่ย
18:24เพราะเราอยากให้เรนหลุดผลสัก
18:25เรื่องเนี่ย สักทีนึง
18:41ขอบใจนะ คิว
18:43คิวคือเพื่อนที่ดีที่ส่งเรน
18:45เลย
18:47เพราะแรงนะ
18:53แต่ลงไปลองข้างล่าง เราให้เรียน
18:55อยู่คนเดียวครับ
18:57แต่เราเอาไปหาแล้วให้กิน จะอาบ
18:59น้ำเจออะไรก่อนก็ได้ เพื่อจะได้ด
19:01ีขึ้น
19:02ก็คิวคืนเย็บรวม
19:03ไม่ใช่แก น้ำเจอคิดเสมอ
19:13เจ้าเจ้าเจ้า
19:42ถึงไง
19:47แล้ว
20:05generations
20:07ปล่อย
20:09คิวบอกว่าคืนให้อยากอยู่เป็น
20:10เพื่อน
20:11เพลงก็เลยให้นอนโซฟ้าด้านล่
20:13างอ่ะ
20:14จากพฤติกรรมที่รวบรวมของ
20:16มูลไม่ได้ไปในหลายวันนี้
20:19คิวเป็นเพื่อนที่ดีมากในหน้า
20:21เรน
20:23แล้วเขาก็เป็นห่วงเรนมากจริ
20:24งๆ
20:26จ๊ะ
20:39เด้นจะทำยังไงต่อไปดีอ่ะ
20:45ทำยังไง
20:47เรื่องอะไรอ่ะเด้น
20:49เจ็ดอาจจะต้องการข้อมูลเพิ
20:51่มเติมนะ
21:05เจ็ดอาจจะต้องการข้อมูล
21:09ถ้าเด้นอยากพระเจ็ดนำให้เด้น
21:12ไปอ่าน้ำนะครับ
21:14เพราะการอ่าน้ำอุนเนี่ย
21:15ทำให้ช่วยขวันคลาดมากยิ่ง
21:16ขึ้น
21:17แล้วก็ทำให้คุณภาพการทับขว
21:18ันลิกน้วยนะครับเด้น
21:26เรน
21:27เรน
21:27มีอะไรให้เจ็ดช่วยหรือเปล่าคร
21:29ับ
21:33เรน
21:35เจ็ดขอโทษที่คำแนะนำของเจ็
21:37ด
21:37ทำให้เรนให้พอใจ
21:40เจ็ดไม่ได้ต้องการผลลับแบบ
21:41นี้เลยนะครับ
21:47เจ็ดขอโทษนะครับเรน
21:49อย่าลองค่ายเรนหน้าเรน
21:52เจ็ดเจ็ดการอบแบบนี้เลยนะครับ
21:54เจ็ดขอโทษที่คำแนะนำของเจ็
21:55ด
22:00อย่าลองค่ายนะครับเรน
22:02เจ็ดขอโทษท่าไม่เรนให้พอใ
22:04จ
22:29เจ็ดตรวจพบความเกิดไหว
22:31เรนจะไปไหนแล้วครับ
22:33เจ็ดขอโทษที่คำแนะนำของเจ็
22:36ด
22:36เจ็ดขอโทษที่คำแนะนำของเจ็
23:02ด
23:17เจ็ดขอโทษ
23:20และขอบคุณสำหรับทุกสิ่
23:21งทุกอย่างที่ผ่านมานั่นเลย
23:32ให้ย้อยเวลากลับไปได้
23:34เรนอยากอยู่กับเจ็ดให้ด้านขวนน
23:36ี้
23:55ถึงเราจะเลิกกัน
23:57แต่เจ็ดก็อยากให้เด็นเก็บไว้
23:58ทั้งสองโมงเยอะไว้นะ
24:01ขอบคุณนะครับเจ็ด
24:02เรนมีความสุข เพราะว่ามีเจ็
24:05ด
24:08ถ้าเรนพาเจ็ดกับมาอยู่กับเร
24:10นไม่ได้
24:12เรนก็จะไปอยู่กับเจ็ดเอง
24:14เจ็ดกับมาอยู่กับเจ็ด
24:43เจ็ดกับมาอยู่กับเจ็ด
24:44เจ็ดกับเจ็ด
25:14ถ้าเรนพาเจ็ดกับมาอยู่กับเร
25:15นไม่ได้
25:18เรนก็จะไปอยู่กับเจ็ดเอง
25:24เจ็ดรอเรนนะ
25:36เจ็ดสัญญาว่าจะเป็นสามีที่
25:37ดี
25:38จะรัก
25:39เรนรักเจ็ดนะ
25:54เจ็ด
25:55เจ็ด
25:57เจ็ด
25:57เจ็ด
26:25เจ็ด
26:25เจ้ากันตาย
26:26ยังอยู่ในห้องนี้หรือเปล่า
26:27ครับ
26:29เจ้าหมี่แล้วเจ้ากันตายอยู่นะครั
26:32บ
26:35เรนครับ
26:37ยังอยู่ในห้องนี้หรือเปล่า
26:38ครับ
26:58เจ้าหมี่รอดเจ้าก็ตายอยู่นะครับ
27:23เลน
27:39เกรย์ครับ เจ็ดตรวจไม่พบการ
27:41ตอบสนองในช่วงเวลาที่นานผ
27:43ิดปกติ
27:44และรู้แบบพิธิกรรมวันนี้ม
27:46ีค่าความเสียงสูง
27:48กรุณาตอบกลับเจ็ดด้วยครั
27:49บ
28:17ปกติดตรวจสิ
28:47เลน เลน เลน
28:55เลน เลน
29:10เลน เลน เลน เลน เลนตื่น เลน
29:55เลน เลน ความจริงก็คือความจ
29:58ริงเลน คนที่ทำให้เจ็บค่าตัว
30:00ตายคือเธอ ไม่ใช่ฉัน
30:03ความคุณมีปฝษายัง ตรงนาด
30:06กวัน
30:07คิ้ว มีลง่าฟังคือเลยว่า
30:10คุณบอกว่าอะไรนะ ไม่สาnamฟังคง
30:11หรอ
30:24ทำอะไรอ่ะ
30:24ที่สุดที่สุดที่สุดท้าย
31:07ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
31:14ท้าย
31:24ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
31:28ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
31:34ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
31:37ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
31:41ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
31:41ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
31:41ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
31:41ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
31:41ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
31:41ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
31:43ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
31:51ที่ส
31:54คุณซูโน้น
31:55ตุกรีบ
31:55คุณซูโน้น
31:56คุณซูโน้น
32:11คุณซูโน้น
32:19ให้รู้
32:22แม่
32:23ทำอะไร
32:25ไม่มีอะไรộะ
32:26- เราซอดอะไรอยู่ทางหلride เฮ้
32:27ไม่มีอะไร fabric ไม่มีอะไร
32:29โอ๊ย! กูแจ้งขวามน่ะเฮ้
32:33แจ้งเลย
32:34แจ้งเลยดีเฮ้
32:35นี่ไง
32:36สECT พีชน์ลондต่อarent์กล้องจอ
32:37มปิดเงี้ย
32:38อ่ะหลัวไม่ได้รู้เลยว่ะคืนน
32:39้ำเกิดอะไรขึ้น
32:41นี่เดี๋ยว Atteland
32:41ไม่ ไม่ claiming
32:42อะ้๊�도
32:43ขอบคุณภัย!
32:54เฮ้า!
33:27อีกคิว
33:28อีกคิว
33:31อีกคิว
33:35เฮ้ย อีกคิว
33:36อย่ามาตายในบ้านกูนะไว้
33:43แม่
33:49แม่
33:51หูด
33:52อ้อย
33:54มันเกิดอะไรขึ้นแม่
33:56พูดแม่
33:58ประทําจริงจริงนะ
34:03โอเค โอเค โอเค เราพูดแล้ว
34:05เราพูดแล้ว
34:14วันนี้ said he atorn
34:15เขาคับร้นมาหาเมที่บ้าน
34:21โต mothers
34:22ถูกเมwaysเมรูปvidas
34:23อันนั้น Bey ไม่ได้ออกไปเจอเขา
34:26OY บดทู Д gained checks
34:28ตอนที่เจ็ด見 없다
34:29รอ dèsเมื่อใครแล้ว
34:33เม็ดเศษประ petiteเสล์
34:34ถึงอีกวัน
34:36ก็ไม่ออกไปไหน
34:46เมษา เปิดประตูให้เจ๋นะเมษา
34:48เจ๋ขอโทษนะเมษา
34:50เมษก็ได้นำคาญ
34:51อยากให้เข้าไปสะที
34:53ขอโทษ ผมเมษไปแล้วเมษา
34:58เปิดประตูให้หน่อย
35:04เมษา เมษา
35:05ผมไม้หาคุณแล้ว
35:07มาทำไมจ้ะ
35:08เป็นเมษา เป็นสา hilarious
35:11หรือเมษา Westminster
35:17ขี้ยิ因ค์ nomination
35:19ไม่ wie what
35:19เมษาจะไปไหน
35:24vorug
35:36ไม่ชอบพระสาวอีกให้ที่อีป
35:37แ하세요 ?
35:38ออกไปได้ไหร่
35:39ไป !
35:40จะให้ไปไหน !
35:42ทุกบาททุกสต่าง
35:44ผมก็ให้ไปหมดแล้ว
35:46บ้านหลังนี้
35:48ครึ่งนึงก็เป็นของผมเห็นกล
35:49้านแล้ว
35:50ก็มาโง่ให้กัวเองบ่ะ
35:53เพราะฉะนั้นจะไปลง นารกที่ไหน
35:54ก็ไปเลยไป
35:56เดี๋ยวถ้าเลนไม่เอาแล้ว
35:59ลองไปตายดูไหมล่ะ
36:01เพื่อทุกอย่างมันจะง่ายขึ้น
36:14ทุกบาททุกสต่าง
36:15ผมก็ให้ไปหมดแล้ว
36:17บ้านหลังนี้
36:20ครึ่งนึงก็เป็นของผมเหมือนก
36:21ันนะแหละ
36:22ก็มึงโง่ให้กับเองป่ะ
36:25เพราะฉะนั้นจะไปลงนาลกที่ไ
36:27หนกลับไปเลยป่ะ
36:29หรือถ้าเลนไม่เอาแล้ว
36:31inisคโป่ะลองไปตายดูเม colline
36:34เพื่อทุกอย่างมันถ้าง่ายขึ้
36:35น
36:39ทำไมถึงพูดแบบนั้น
36:43เมอสาว Agency混ตินะ
36:44ว่าที่เจ็บเป็นทุกอย่างก็ทำ
36:47ให้เมอสาวนั้น
36:50เจ็บรัก
36:52ขอล้องเจ็บ
36:54หบปากได้แล้ว
36:55เป็นทั้งผู้ชายเขีฆรร ,
36:57เป็นทางผู้ชายกัดตอก
37:00มะยืนขอความรักอยู่นั่นบ้
37:01านคุณอื่นเนี่ย
37:04มันน่าลังเกียด
37:05มันน่าสำเภช
37:07มันอุบาทแค่ไหน รู้ป่ะ
37:09ผมต้องทำยังไง เนษสัยก็เข้
37:11าใจว่าผมรักเนษสัยจริง
37:12ๆ
37:13เอางนี้ไม่ล่ะ
37:15ทำยังไงก็ได้
37:17ให้เมไม่ต้องเห็นหน้าคุณ he
37:20แล้วเมจะเชื่อว่าคุณรักถึง
37:21สิ่ง
37:23ทำได้ป่ะ
37:30ต้องการบัดมันใช่ป่ะ
37:36ก็บ่อยดูกว่าละกัน
37:50บ๊าย
37:56เยี่ยมต้องการบัดมัน
38:34เจ็ด
38:35เจ็ดมาก
38:37เจ็ดมาก
38:40เราไม่คิดว่าเจ็ดมันก็ทำอย่
38:42างสิ
38:42คิดว่ามันแค่คงเฉยๆอ่ะ
38:45เราก็เลยคิดว่ามันก็ยุดไปเอง
38:47อ่ะ
38:49มีข้าตะdersครорт
38:50หonn bic
38:54ผมไม่ได้ ผมไม่ได้ตั้งไหน
38:56ก็เตรียร์มาทําหนูเองก็
38:58ผมไม่ได้ทำว่าคับแบบนับอนุ
39:00้ยอ่ะ
39:00เกม assessedมันน่ะ
39:03格 WHAT
39:03พอเกมันตายอ่ะ
39:05ไม่ได้ตั้งไหนัง
39:08เมคงยัง 했어요
39:10เผอดู
39:12เผอดู
39:14เกิญทุกคนแกยกว่าเวศหรอก
39:29กับพวกมันขาวเจอ
39:31พี่เจ๊บ พี่เจอ
39:33ฮีฟังเขามาน๊ะ
39:34กันไม่ได้สนใจแกนะ
39:35มือเกิดอะไรกับเมษา
39:36แต่ต่อจะนี้
39:37พงไม่มีสิทธ์แหละ
39:38จะมาต่อไหม
39:39ยุ่งขัว
39:40เกิดมากว่าอย่างเน่ะ
39:41มึงเริ่มทำตัวอย่างได้แล้ว
39:45เอาไว้เข้าไปชะล่องที่งานแต่
39:47ของของทุกคนเธอนะ
40:23เร็น พอพายแล้วนะ
40:32คิวช่วยเร็นไว้ทำไม
40:35เร็นไม่จำเป็นต้องทำแบบนี้เลย
40:39안녕
40:39แล้วหลังจากนั้น เกิดอะไรขึ้น
40:41ค่ะควรเร็น
40:41ขอพาก้าน
40:48เร็น
40:49เร็นไม่อยากใช่ไหม
40:53เร็นไม่ยอมรับอะไร
40:54เร็นยังเชื่อในสิ่งที่ตัว
40:56เองอยากเชื่อ
40:57อย่ายังยึกติดอยู่กับเจ็ด
41:00เหมือนว่าเจ็ดอยู่ตรงนั้น
41:04จนวันหนึ่ง แรนเริ่มแยกไม
41:06่ออกแล้วค่ะ ว่าอะไรจริง อะไรไม่
41:08จริง
41:09คิวก็เลยรีบ หาเรนมาลงพยาบ
41:11าล แล้วขอให้เรนลองคุยกับหม
41:13อดูสักครั้ง
41:16ค่อยนะเน็ก
41:25นี่มันก็หนึ่งเดือนนะนะคะ
41:29เรนก็ พยายาม อยู่บ้าน แบบ แบบไม
41:40่ต้องคิดอยู่เขา
41:42แล้วก็ พยายาม ย้ายให้เขาไปอยู่ใน
41:48ความทรงจำ ซึ่ง เรนว่าเรนก
41:52็ทำได้ดี
41:53ครับ ดีแล้วครับ ที่คุณค่ายได
41:55้ยอมรับความจริง
41:56ช่วงแรก มันไม่ง่ายเลยนะคะ พยาย
41:58ามพิชอด
41:59แต่พอได้อยู่ในที่ที่มีคนเข้า
42:01ใจ
42:02เรนก็เริ่มค่อยๆ กลับมาอยู่ก
42:04ับตัวเอง
42:08เรนเริ่มใช้ชีวิตคนเดียวได้
42:09ทีละนิด
42:12จนเริ่มคิดได้ว่า
42:15ในวินาทีสุดท้ายของเจ็ด
42:20เจ็ดไม่ได้คิดถึงเพลนเลยด้วย
42:21ซ้ำ
42:23เจ็ดตัดสินใจจากไปเพราะเมษ
42:25า
42:26ไม่ใช่เรน
42:28มีแค่เรนคนเดียวที่ยังยืด
42:30ติดอยู่กับความรู้สึกเหล่าน
42:31ั้น
42:32และมันคงถึงเวลาแล้วล่ะค
42:34่ะ
42:35ที่เรนจะต้องปล่อยวางทุกอย่าง
42:36สะที
42:36แค่ต้องตัวจากไปเธอ
43:06สวัสดีที่สุด เวลา
43:54อ้าวนี้จะหิดเลย หิดเยอะเลยเยอะเลย
43:58อ้าวนี้มาก นี้มาก นี้มาก
44:00นี่ ตรงนี้ก็หลอก
44:01ใจคอร์จะไม่ช่วยเลยใช่ไหม
44:12ความรักเนี่ย ไม่ควรเป็นสิ
44:14่งที่กลับมาทำร้ายตัวเองนะคะก
44:15ูเลน
44:16เมื่อความสัมพันธุ์ทุกครั้
44:17งจบลง
44:18ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลอะไร
44:20มันอาจไม่ง่ายที่จะยอมรับ
44:22แต่สิ่งสำคัญคือการค่อยๆ ม
44:24องให้เห็นความจริง
44:25แล้วก็วางสิ่งที่เราควบคุมไม
44:27่ได้ลง
44:45อ่ะเล่น
44:46โอเคขึ้นแล้วเนอะ
44:47ซื้อขอมาฝาก
44:49ขอบใจคิว
44:50เพราะชีวิตยังต้องเดินต่
44:52อไปนะคะ
44:53ในโลกของความจริง
44:54ไม่มีคลายหยุดอยู่กับความเส
44:56ียใจได้น่า
44:57เราต้องกลับมาใช้ชีวิตของตั
44:59วเองอีกครั้ง
45:00แล้วมันก็จะเป็นแบบนี้ต่อ
45:01ไปทุกครั้ง
45:03ขอให้คุณเรนกลับมา
45:04เข้มแข็งได้เหมือนเดิมนะคะ
45:07กลับมาใช้ชีวิตของตัวเอง
45:08กลับมาใช้ชีวิตของตัวเอง
45:38เดินทุกของตุกบา parole
45:38สิ่งที่คิด อาจจะไม่ใช่สิ่
45:40งที่เป็น
45:41และบางเรื่องที่เห็น อาจจะไม่ใช่
45:44เรื่องจริง
45:48มันผิดไหมคะ พี่ลินยังนัก
45:49มีอะไรกับผู้ชาย
45:52ทั้งทั้งที่ลินมีสามีอยู่แล้
45:54ว
45:56ลินอย่า อยู่เสื้อพี่ยัก
45:59ลินก็เห็นไม่ใช่ว่าพี่มีแต
46:00่เรื่องที่เครียดช่วงนี้
46:02พี่ไม่มีอารมณ์หรอก
46:03สวัสดีครับคุณละลิน
46:05สวัสดีครับพ่อลี
46:06สวัสดีค่ะพี่หัว
46:08เป็นเท่าแบบนี้กับพี่ได้ยั
46:10งไง
46:10พี่ก็ไม่รู้ว่ามันตายไปจากนี้
46:12ได้ยังไง
46:13แต่นี่คือวิธีเดียวที่ช่วย
46:14ให้อากาศิสเต้าของเรียนดีข
46:16ึ้น
46:36แต่ส่วนไทยไม่ว่าเธอเธอนะอะไร
46:41ไม่รักก็ค่ะไม่รัก
46:44แต่ส่วนไทยไม่ว่าเธอเธอ
Comments