- 6 hours ago
ดูละคร ย้อนหลัง
Category
😹
FunTranscript
00:01รายการต่อไปนี้เหมาะสำหรับผ
00:03ู้ชมที่มีอายุ 13 ปีขึ้นไป
00:05อาจมีภาพเสียงหรือเนื้
00:07อหาที่ต้องใช้วิจรรยานในก
00:09ารรับชม
00:09ผู้ชมที่มีอายุน้อยกว่า 13 ป
00:11ีขวนได้รับคำแนะนำ
00:30การรับคำแนะนำ
01:07เธอจริง
01:28เฮ้ยมานเร็วจัง
01:41พวกคุณเองเหรอ
01:41หรอ ถ้าจะมาหาเซ็น เซ็นไม่อยู่
01:44นะ
01:45ไม่ใช่เหรอครับ ผมมาหาคุณอะไร เราม
01:48ีเรื่องสำคัญแน่จะคุยด้วย
01:50นั่นกลัวเซ็นว่าหรอก ฉันเค
01:55ยมาที่นี่บ่อย
01:56คุณ คุณ
01:58คุณมีอะไรจะพูดกับเรารีบพูด
02:06มาเหรอ
02:10รู้ไหม
02:12ว่าเซ็นมันทำกลิ่นของเธอเอ
02:13าไปขายอ่ะ
02:26น้ำหอมกลิ่นใหม่ที่เซ็นพ
02:27ูดถึงคือกลิ่นอะไร
02:29ทำไมไม่เสร็จสักทีอ่ะ
02:33ต้องไปเงียบทำไมแล้วก็พูดมาสิ
02:37เฮ้ย
02:37ถ้าผมพูดแล้วก็อยากไปบอกใครแล้
02:39วกัน
02:40ไม่อยากผมตกงานแน่
02:43อืม
02:44บอกมา
02:48มันก็คือกลิ่นของเกสอนนั่น
02:50แหละ
02:52ก็ได้เป็นหรอกเข้ามานะ
02:54ก็...ใช่
02:55เฮ้ย...แต่ว่า...น้องเกสอนเค้าก็
02:58อยากลงมาผ attaches
02:58ไอ tãoไม่นี่ยกปถังทำอะไรเนวนาน
03:02มันก็คือหรอกเข้าอยู่รีป่
03:03ะวะ
03:05แล้วจะให้มันทำห่า despite saying
03:07อยู่อยู่ฝ่าไม่บอกเกสอน ว่า...
03:09จะขอเอากลิ่นจากท Narrant Act
03:11頑 hypothes
03:11นั้นต้านที่เซ็นมันทำตัวเป็
03:15นคนดีดูแล jsŁ pedof
03:16เกสอนเนี่ย
03:17ก็คือมันวางคนใช่ไหม
03:19ก็ถ้าได้น้ำหÓมดาศำกลิ
03:20่นเกสอดมา
03:21กูสitungมาก็น่าจะร้อต
03:23พลเกสอน
03:25ที่เซ็นดูอะไรทำดีด้วยอ่ะ
03:27คงหนึ่ง 100 รักจริง
03:29ที่ไหนได้
03:30หรอกให้รัก
03:34เอียิงเซ็นมันยังไม่ได้บอก
03:35คุณว่ามันจะเอากลิ่งตัวك
03:36ุณไปทำน้ำหอมใช่ไหม
03:38คุณคุณจะบอกเหรอ
03:39เกรีปปี้จะไป
03:41อยากพูดอย่างนี้ PRES dzi
03:47สรุปเซ็นต์มันไม่ได้บอกเธอ
03:49ใช่ป่ะ
03:50ว่ามันจะเอากลิ่นเธอไปขายอ่ะ
03:56คุณก็รู้นี่
03:57ว่ากลิ่นของคุณทำให้ผมขลัง
03:58ขนาดใน
04:00ผมแค่อยากเก็บกลิ่นของคุณเอ
04:02าไว้
04:03แค่นั้นเอง
04:07เขาไม่เคยพูดเนื่องทำขาย
04:12เขาบอกว่าเขาทำเขารักเรา
04:18การคอกัน มีทางนาย มีทั้น อันน
04:20ี้
04:23และหันมีทางนี้แล้วเจอ
04:28ต้องมีทางนี้ มีการทานนี้
04:30ตื่นว่า มีทางนี้ คือตัดสิ
04:34่งละ
04:34การทí design & stronger
04:35การทางนี้ รีบทางนี้
04:36กลับกลับกลับกลับ
04:56คุณ
05:12เกียร์สอน
05:13เดี๋ยวผมไปเตรียมห้องนอนไว้
05:25ให้คุณนะ
05:28ไม่เป็นไร
05:32เรานอนนี้ยังละ
05:34เราคงรับกวนคุณไม่นาน
05:37ไม่ต้องเกรงใจ
05:38คุณอยู่ที่นี่เรื่อยเรื่อยนะ
05:42วันนี้เจอมาหนักแล้ว
05:44หักผลก่อนเธอ
05:47พวกนี้ค่อยว่ากันว่าเจ้าอย่
05:48างไร
06:05เจอมาหนัก
06:06เจอมาหนัก
06:20เจอมาหนัก
06:33เจอมาหนัก
06:51ไม่เป็นไรนะผมสับให้
06:55พาที่คุณใช้เช็ดเงินเราหายไปไ
06:57หนอ่ะ
06:59เช่ามาเถอะคุณ
07:00เดี๋ยวพืนใหม่ก็ได้
07:02ผมไม่เป็นโหเลย
07:08ผมก็สงสัยเหมือนกัน
07:10ว่าทำไมคุณเซ็นต์แน่ให้พน
07:11ังงานของกูสูงมา
07:13มาเก็บผ้าเช็ดเงินของคุณเกส
07:14หอนไป
07:17ตั้งใจจะทำอะไรกันแน่ครับคุณ
07:18เซ็นต์
07:52คุณก็แค่หลอกให้เราตายใจ
07:57แค่นั้นเองหรอ
07:59ด้วย
08:00วันนี่พร้องเต็มแล้ว
08:02นายจะต้องทำไม
08:09ครึ่งเธอ
08:11ไม่พร้องพร้องหลวด
08:14บ้าจริงนี้
08:40สิ่งคุณอยู่ที่นาย
09:12ขอบคุณของดี
09:21มันคิดละยังเนี่ย
09:25มันคิดละยังเนี่ย
09:55เราเทอชั้นไหน
10:26มีอะไรคืบหน้าไหม
10:30ยังวะ
10:32แต่เสื้อผ้าในตู้ไม่เหลือเลย
10:35แล้วว่าเขาตั้งใจออกไป
10:38หรือว่าเขากลับดอยหรือเปล
10:39่า
10:39นี่มึงไปทำอะไรเขาป่ะเนี่ย
10:43กูเขาไม่รู้อ่ะ
10:46แต่เมื่อคือเรามีนัดกัน
10:48แล้วเขาบอกเขาไม่ของจะให้กู
10:51เมื่อคือเคยังดูแฮปปี้มากๆ
10:53อยู่เลยนะเว้ย
10:56กูว่ามันต้องมีเรื่องอะไรสักอย
10:57่าง
10:58เขาเลยไปแล้วไม่ได้บอกกู
11:02โอ้ย
11:08โอ๊ย
11:09กูจะไม่ขอดูกล้องจรปิด
11:11คือว่าจะเห็นตอนนี้เข้าออกไ
11:12หน
11:12เฮ้ยเซ็นเซ็นเซ็นเซ็น
11:14อะไร
11:16มึงลอง
11:17โทรหา
11:18เมรย์ไม่ก็มีคินดู
11:22เมรย์
11:23มีคิน
11:25ทำไมว่า
11:26จุจุเกสอนหนีมึงไปแบบนี้กู
11:28ก็
11:28คิดออกอยู่ใครเรื่องเดียว
11:31มีคิดอ่ะ
11:31เฮ้ยเซ็น
11:32เรื่องอะไร
11:34เมรย์เซ็น
11:36กูเผื่อทำเรื่องเง้าไปเรื่องเอง
11:56คุณ อยากกินนมรองท้องก่อนนะ
11:58เดี๋ยวค่อยไปหาอะไรกินระหว่าง
11:59ทางกัน
12:01เอาปุ่นนะ
12:13ไปแล้วป่ะ
12:31ไป ไป
12:32พี่พ่อเกสอนมาใช่ไหม
12:50ขอขอให้ครูพ่อออกมา
12:52ขอหกกรับเกสอนไหม
12:53เกสอนไม่ได้อยากยุ่งไหม
12:55ไม่อยากยุ่ง
12:57แต่เกสอนมันน่าอุงสานป่ะ
12:58ที่โดนหล่อะนาหuga ไม่รู้เรื่
13:00องอะไรเลย
13:03โรก
13:09ผมขอโทษนะ
13:12ขอผมอธิบายเรื่องทั้งหมดก่อนได
13:13้ไหม
13:14เรื่อง le o t t e e แล้ว
13:16ไม่ต้องอัธิบายอะไร
13:19เดี๋ยวสิบุร
13:19เดี๋ยวสิบุร
13:24ผมขอโทษ
13:26ขอโทษที่ผมหลอกคุณ
13:30ไม่ใช่ครั้งเดียว
13:32เสร็จหลอกเราหลายครั้งแล้ว
13:36หลอกแล้วหลอกอีก
13:40เคยพูดความจริงบ้างไหม
13:43นั่นมันแค่ตอนแรก
13:51แต่ว่าผมยกเลือกโปรเจ็กทุก
13:52อย่างไปแล้ว
13:56แล้วผมสัญญานะ
13:58ว่าผมจะไม่ยุ่งกับกลิ่นข
13:59องคุณอีก
14:05ไม่เห็นเราเป็นตัวอะไร
14:06เป็นหนูทดลองเหรอ
14:12เคยเห็นเราเป็นคนต้องไหม
14:19คุณช่างผมก่อน
14:20เราไม่เชื่อทำพูดคุณอีกแล้ว
14:41อย่าตามแล้วมา
14:44สายลมพันเอาความงดนำ
14:47ของวันว่านที่เราได้จ้า
14:50เอาร่อยยิ่มข้างเธอ
14:52มาหวางเอาไว้ให้ฉันตรงนี้
14:56เพียงแค่กลิ่นลอยบนอากาศ
14:59ไม่อาจจะคว้ามาก่อน
15:02เฝ้ารอนับวันตลอด
15:05ตั้งแต่วันที่เราห้างไกล
15:10หยิ่นหอมหวนชวนให้คิดถ
15:12ึง
15:13ใครคนหนึ่งทิดได้พบเจอ
15:16ช่วนให้คิดถึงใครคนหนึ่ง
15:19ซึ่งคนคนนั้นคือเธอ
15:21เพียงสายลมพัดผ่ามาไกล
15:25รู้ไหมมีใครอยากเจอ
15:28หากว่าตรงนี้มีเธอ
15:32ช่วยกอดเอาไว้ไม่ยอมปล่อย
15:36เลย
15:58มีเธอ
15:59มีเธอ
15:59มีเธอ
16:01มีเธอ
16:02มีเธอ
16:03มีเธอ
16:05มีเธอ
16:05มีเธอ
16:29ทำใจให้สบายสบายนะคุณ
16:31ให้ทุกอย่างก็ดีขึ้น
16:35ขอบคุณนะ
16:37อันนี้คิดออกดียังนะ
16:42ถ้าเจอไงต่อ
16:43มีเธอมาคิดดูแล้ว
16:52เราจะไม่กลับไปหาเซ็นต์อีก
16:57เราจะกลับบ้าน
17:01บ้าน
17:03มีเธอ
17:06เราจะกลับดอย
17:11เราบอกมาตาว่าเราจะลงมาตามหาแม
17:12่ก็เดือนเดียว
17:14แต่นี้มันก็เริ่มมาสักพัก
17:15แล้ว
17:15อันนี้เมื่อเราไม่เจอแม่เราก็จะก
17:18ลับ
17:19อย่าเพิ่งหมดหวังสิ
17:21เรื่องแม่เนี่ย
17:22เดี๋ยวผมช่วยพวกนิ่ง
17:24แม่ทั้งคนเลยนะ
17:27จะถอดใจง่ายๆเลยเหรอ
17:28จริงปะหละ
17:30อืม
17:33อย่าพวกเราช่วยเองนะ
17:51นี่แม่เรา
17:53ที่บุษบา
17:58เมื่อ 20 กับปีก่อนแม่เจอพ่อ
18:01แล้วก็ตามพ่อเรามาที่กรุงเทพ
18:04ส่วนพ่อเราอ่ะ
18:06เป็นคนทำน้ำหอมที่เบิรษัทก
18:07ุซุมา
18:13แม่ตั้งถอง
18:15พ่อก็เลยอยากจะสกัดน้ำหอมกล
18:16ิ่นแม่
18:19กลิ่นชาวมูตาลนี่หอมผน
18:20านนั้นเลยเหรอ
18:26กลิ่นของคนมูตาล
18:28จะทำให้คนที่ได้กลิ่น
18:29ยักถึงสิ่งที่ทำให้เขามีค
18:31วามสุข
18:32ยังไงอ่ะ
18:46น้องเล
18:47กลิ่นกินเลยนะกลิ่นเยอะๆเลยนะ
18:50ลูก
18:52กลิ่น
18:55เป็นน้มๆ
18:59เหมือนน้มอุนๆ
19:00เล
19:01เติมนี้หน่อยไหมครับจะได้หวานห
19:03วาน
19:04แต่ครับแม่
19:05อ่าวะ
19:08อ่ะ อยู่กินเลยครับ
19:11น้ำพื้ง
19:15เยอะๆเลยนะ
19:16ได้เลยครับ
19:17มันหอมมากเลยนะ
19:19สอมเลย
19:20เยอะๆๆๆ
19:23อ่ะหวานเหรอ
19:38เยอะๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
19:47เพราะ denktว่าสิ
19:54กลิ่นหี่ตัวเธอมันจากมากเลย
19:56นะ
19:58ไม่น่าจะออกไปท่ามาร้ำหอมได้
19:59ป่ะ
20:01คนบอกติไม่ได้กลิ่นของเราด้วย
20:03ซำ
20:04คนอื่นจะได้กลิ่นของชาวมูต
20:06าลก็ต่อมาจาก
20:07เราทีท่างจะให้เขาได้กลิ่น
20:10แต่ก็จะเบาๆมากๆ
20:14ยกเว้น
20:20กลิ่นจะหอมเข้มข้นมาก
20:23ตอนนี้เรามีความรัก
20:31โอ้...ไม่น่าอะไร
20:34เซ็มมันเราออกเอาใจคุณเพราะ
20:35อยากให้คุณเนี่ย
20:37ส่งกลิ่นหอมให้มันเอง
20:43ส่งกลิ่น
20:55เอาวาวมาเลยครับขอบคุณมาก
21:07อีกษาสารเยอะแยะหาอะไรวะ
21:09ข่าว รายงาน
21:12เด็กษาสารทุกอย่างที่เกือบพ
21:13ลึก
21:13แล้วก็น้ำหอมบุษบาท
21:16เพื่ออะไร
21:17แผ่นงอเกสอนเหรอ
21:21กูเจ้าน่าที่ไหนไปงอเขา
21:23กูพูดอะไรไปเขายังไม่เชื่อเลย
21:30แล้วมึงทำทำไม
21:31แผ่นไหว
21:38ไม่ textbooksก็ทำเพื่อข่า
21:42ใช่...
21:42กูแล้วก็คาทำจริงจริง
21:50เยี่ยน ดีกว่า
22:28มาตาแล้วว่าแม่คอดเราบนดอย
22:31พ่อบอกให้แม่รอที่นั่น
22:34จนวันนึงแม่ลงไปตามหาพ่อ
22:36แล้วก็ไม่กลับมาอีกเลย
22:39แล้ว...แล้วพ่อคุณเลย
22:44คุณอาวิทยาบอกว่าพ่อตก
22:46บันดายตายไปด้างนานแล้ว
22:48แต่ไม่มีใครรู้เลยว่าแม่เราอยู่
22:50ที่ไหน
22:53ก็ว่า...
22:56น้ําหอมบุศบาทํามาขายแค
22:58ลอดเดียวก็หายไปเลย
23:01เพราะพ่อกับแม่เกสอนหายไปเน
23:03ี่ย
23:06นี่รู้จริงมะเนี่ย
23:08คนเล่นน้ําหอมขอรู้กันจ้
23:10ะ
23:11แม่ฉันก็เคยมีโควดหนึ่ง
23:13เหรอ
23:20มาส่งมาแล้วใช่ไหม
23:22มาส่งไปแล้ว
23:24อ๋อ...โอเคค่ะขอบคุณครับ
23:27นี่...น้ําหอมบุศบา แม่เราถ
23:30่ายลูกส่งมาให้ดูอ่ะ
23:43เกี่ยชีวิตไป บริษัททําคล
23:45ิ่นนี้อีกไม่ได้แล้ว
23:47มาเลยเก็บขวดเอาไว้เป็นที่ละ
23:48รึ
23:50ยี่สิบปี
23:53ทำไมยี่สิบปีเหรอ
23:55แล้วยี่สิบปีมันทำไมเหรอ
23:58มาแค่นี้ก่อนนะ
24:00ครับ
24:02ก็ตอนที่แม่ลงมหหาพ่อเราห
24:04ายไป
24:05เราอยู่สี่ค çıkar
24:06ปีนนัว 20
24:09จะท่าก sittenว่า
24:10ไดรู้ OP ดีแม่ลงมหาพ่อเมื่อ
24:12สิบ aquelaปีที่แล้ว
24:16เหรอ
24:16แล้ว
24:17แต่เมื่อกี้เขาบอกว่า
24:19คนที่ทำน้ำหอมบุชบาตายไปเมื่
24:21อ 20 ปีที่แล้ว
24:23ก็หมายความว่า
24:26พ่อเราตายไปแล้วตั้ง 4 ปี
24:29แม่ค่อยลงมาหาเหรอ
24:31ถ้าเรื่องทั้งหมดมันเป็นแบบ
24:34นี้
24:35แล้วแม่ลงมาหาใคร
24:45ตกรองพ่อเราตายเมื่อไหร่กัน
24:46แน่
25:18มีเมื่อกาทุกคน
25:19ทั้งแต่เมื่อด้วย
25:22มีเมื่อด้วย
25:22จะพ่อระเติดหรรรม
25:25คือบวุชคำissement
25:28รับที่เหลือ
25:33คือด้วย
25:36ก็ดี
25:37ก็คือด้วย
25:57คุณ ตอนนี้
25:59เซ็นต้องคือโลกทั้งใบของเรา
26:00แล้วนะ
26:05คุณว่าคือโลกทั้งใบของเรา
26:06แล้ว
26:11เซ็นต้องเราหลายครั้งแล้ว
26:14หลอกแล้วหลอกอีก
26:17เคยพูดความจริงบ้างมั้ย
26:20ไม่เห็นเราเป็นตัวอะไร
26:21เป็นหนูทดลองหรอ
26:27เคยเห็นเราเป็นคนบ้างมั้ย
26:34ทุกของผมก่อน
26:35เราไม่เชื่อทำพูดคนอีกแล้ว
26:36ภ์ thirds
26:43เชื่อton
26:43เชื่อ pam
26:43ตาช เป็นเราfö
26:49เป็นทำการแล้ว
27:07ทรับโลก
27:46เกียร์สอน
27:48คุณอยากทำแบบนี้เลยนะเกียร์สอน
27:52ผมขอโทษ
27:53ผมขอโทษจริงๆ
28:04ผมมันเร็ว ผมมันชั่ว
28:06คุณไม่ต้องให้อัพรายผมก็ได้
28:11แต่มีเรื่องนึงที่ผมไม่เคยหรอก
28:12คุณ
28:14ผมรักคุณ
28:15ความรักของเรามันเป็นเรื่องจร
28:17ิงนะเกียร์สอน
28:19ผมรักคุณ แล้วคุณก็รักผม
28:21ไม่ใช่
28:23นั่นเมื่อก่อน
28:27แต่ตอนนี้เราไม่ได้รักคุณแล้ว
28:31ใจเราไม่เต้นแรง
28:35แล้วเราก็ไม่มีกลิ่นหอมให้
28:36กับคุณอีกแล้ว
28:46เรามาที่นี่
28:49เพื่อคุยเรื่องของเราเท่านั้น
29:11เราอยากรู้ว่า
29:14จริงๆแล้วพ่อของเราตายเมื่อไร
29:18เยี่ยมกัน
29:18เยี่ยมกัน
29:19เยี่ยมกัน
29:20เยี่ยมกัน
29:22เยี่ยมกัน
29:24เยี่ยมกัน
29:25เยี่ยมกัน
29:32สวัสดีที่สุดท้าย
29:56สวัสดีที่สุดท้าย
30:28ต้องไหน
30:29ทุกคราวต้องวันไว
30:32รอยเกิบเจ้า เมื่อไหร่
30:35ทัดเธอไว้ในใจ
30:38เพื่อคงกลิ่นหอมไว้อย่างน
30:41ั้น
30:43คงไว้ได้แค่กลิ่น ที่ไม่เค
30:46ยเลือลา
30:48อย่างห้อมดังวันเก่า ยาเมื่
30:51อล่มโชยมา
30:54ทิ้งไว้เพียงอดีต ที่ไม่เค
30:57ยหวนมา
30:59ซ่อนเธอไว้ในใจ
31:30คงไว้ได้แค่กลิ่น ที่ไม่เค
31:33ยเลือลา
31:36อย่างห้อมดังวันเก่า ยาเมื่
31:39อล่มโชยมา
31:41ทิ้งไว้เพียงอดีต ที่ไม่เค
31:44ยหวนมา
31:47ซ่อนเธอไว้ในใจ
31:52คงไว้ได้แค่กลิ่น ที่ไม่เค
31:56ยเลือลา
31:58อย่างห้อมดังวันเก่า ยาเมื่
32:01อล่มโชยมา
32:03ทิ้งไว้เพียงอดีต ที่ไม่เค
32:07ยหวนมา
32:09ส่วนเธอไว้ในใจ
32:12ส่วนเธอไว้ในใจ
32:15อื้อ...
32:17อื้อ...
32:23ค่อยแล้วคิดใคร
32:26อื้อ...
32:32อื้อ...
32:37ส่วนเธอไว้ในใจ
32:47ส่วนเธอไว้ในใจ
32:59อะไรอ่ะ
33:01เอกษาเนี่ย
33:02เราได้มาจากเซ็นต์เมื่อวาน
33:05มันจะบอกได้ว่าพ่อตายเมื่อไ
33:06หร่
33:08ในอีกษันบอกว่าสิ้นสภา
33:10พการเป็นมันลักไง
33:11เมื่อวันที่ 18 ตุลาคม 2549 จากก
33:14ุปฏิเทศ
33:16มันก็...
33:1720 ปีพอดีเลย
33:22เงินแปลว่าตอนที่แม่ลงมา
33:26พ่อตายไปแล้วจริงๆ
33:31แม่ลงมาหาใครเหรอ
33:34แม่คุณอยู่บนดอย
33:37และใครเป็นคนบอกให้แม่คุณลง
33:38มา
33:41มาตาเล่าว่า
33:43แม่ได้จดหมายบอกว่าพ่อเจ็บ
33:44หนัก
33:46ให้แม่รีบลงไปหา
33:49พ่อเกสอนไม่อยู่แล้ว
33:50แม่รวนหลอกไง
33:55ผมว่าพวกเราต้องเอาจดหมายเลยมาดู
33:57ว่าจดหมายนั้นมาส่งมาจากที่ไ
33:58หน
33:59แล้ว...คุณมีจดหมายหรือเปล่
34:01า
34:10มาตา
34:31ส่งแล้วแค่นี้ก็พอ
34:33แค่ผมไปเป็นเพื่อนไม่ดีกว่าเห
34:34รอ
34:35อย่าเลย
34:36ชามูตาลไม่ค่อยชินกับการ
34:37ที่มีคนนอกเข้าที่หมู่บ้าน
34:42โอเคถ้าอย่างนั้น
34:43เดี๋ยวผมไปรอในเมืองแล้วกันนะ
34:45แล้วก็...อันนี้ชอบสามมือถือ
34:48ในเครื่องนี้มีเบอร์ผมอยู่แล้ว
34:49ถ้าคุณใส่ทุร้านเมื่อไหร
34:50่ก็โทรมาหาผม
34:55ขอบคุณนะ
34:56ที่สอน
35:07ที่สอน
35:07ที่สอน
35:18พี่จะกลับมาแล้วใช่ไหม
35:21พี่ปลอดภัยดีนะ
35:23พี่ปลอดภัยดีนะ
35:23ปลอดภัย
35:30พี่ไปไหนกัน
35:31พี่ถามมาได้อย่างไร
35:32ข้าจะลงหากพี่นั่นแหละ
35:34ข้ากลับมาตาเป็นหัวพี่มากเลย
35:36รู้ไหม
35:43มีใคร
35:44เม่ยมีใคร
35:45ไม่ใช่คนนั้นนี่
35:49เขาชื่อเมคิล
35:51เขามาส่งเรานะ
35:56ส่งเราเท่านี้แหละ
35:57เราเจอตะวันกับมาตาแล้ว
35:59ไม่ต้องเป็นห่วงหรอก
36:02โอเค
36:05สวัสสวัสดี
36:32สวัสสวัสสวัสดี
37:04สวัสสวัสสวัสสวัสดี
37:04เพราะสูทําไฟไหม้บ้านเขาไป
37:06หลายลัง
37:08มันล้ามไปทุกหลังค่าบ้าน
37:13นี่
37:15ขอโทนเขา
37:17ขอโทนเขาขอโทนทุกคน
37:25สุดทั้งแบบนี้ได้ยังไง
37:32เราขอโทษนะทุกคน
37:36เราขอโทษจริงๆนะ
37:38เราไม่ให้ตั้งใจ
37:40เราไม่รู้มันจะเป็นแบบนี้
37:42ขอโทษนะ
37:47แล้วมันอยู่ไหน
37:49ทำไมถึงไม่มาสบ
38:05พี่ใจคอแกจะไม่ไปตามเกศสอนมาหน
38:08่อยเหรอวะ
38:11ไม่มีประโยชน์เหรอครับอ่า
38:13เขาไม่มีกลิ่นหอมแล้ว
38:15ป่อนกับไปเถอะ
38:16อ่า
38:17แล้วพ่อของแกอ่ะ
38:18แล้วบริษัทของเราล่ะ
38:25พี่
38:27พ่อ
38:27พี่
38:27พ่อครับ
38:30เป็นไรพี่
38:32มีอะไรครับ
38:33พี่
38:37เชิญออกข้างน้องก่อนนะคะ
38:39เชิญออกข้างน้องค่ะ
38:41คุณค้า
38:41เซ็นมานี่
38:43มานี่เลย
38:44อะไรเนี่ย
38:45อะไรเนี่ยอ่ะ
39:06แกไปบอกมานะ
39:08ถ้ามันอยากรู้ว่าแม่มันอยู่
39:10ไหนอะ
39:10มันตามกับกับมานะ
39:29แม่
39:30ไม่นึกว่าเรื่องจะเป็นแบบนี้
39:33ในใครบอกว่าถ้าเขาได้กลิ่
39:35นเรา
39:36เขาคือคู่ของเรา
39:37แล้วทำไมคู่ของเธอถึงทำกับเธอ
39:41แบบนี้ล่ะ
39:51คนข้างล่างกับเรามันก็คง
39:53เป็นคนละพวก
39:54คนละพันด์งั้นไปแล้วมัน
39:59แล้วสู่อ่ะ
40:01คลับมาเนี่ย
40:03จะมาอยู่ที่นี่เลย
40:08หรือว่ามาทำไม
40:13มาตา
40:15มาตาจำได้ไหมว่าที่แม่เคยได
40:16้จดหมาย
40:19ที่บอกว่าให้ลงไปหาพ่อ
40:22จับนาย
40:22แต่ข้าก็บอกทุกอย่างก็ไปหมดแล
40:26้ว
40:26แล้วมาตาจำได้ไหมว่ามันเขีย
40:29นว่าอะไรบ้าง
40:30แล้วใครเป็นคนส่งมา
40:37สูงไปอังเอง
40:38วันที่ 4 มิทุนายน 2553
40:51ถึงบุษบา
40:53พี่รถคว่าม
40:56พี่อยากเจอบุธมาก
40:58ขอให้บุธลงมากรุงเทพให้เร็
41:00วที่สุด
41:01คนที่ส่งจดหมายนี้ให้
41:04เขาจะเป็นคนพาบุธลงมา
41:06รักและคิดถึง
41:08พรึก
41:09มีอะไร
41:14พ่อเราตกบันใด
41:16มีในโรดความ
41:18ไม่ควรนี้เป็นจดหมายปลอมเหร
41:20อ
41:20มิทุนายน 2553
41:27แต่พ่อถ่ายจริงๆ 2549
41:32ไม่ความว่า
41:33มีคนส่งจดหมายนี่
41:36เพราะมาหรอกให้บุธลงไปหาหา
41:38เหรอ
41:41ใครกัน
42:06นี่คือจดหมายที่มีคนส่งไหมให
42:07้แม่
42:08เดี๋ยวผมก็ตามซื้อให้
42:10คุณเชื่อใจผมได้นะเกะศ้อน
42:12เซนต์อยากจะเอาพ่อโต่อกู้์ข้
42:13างนั้น
42:15พ่อบอกผมหน่อยได้ไหมครับ
42:18ผมต้องทำทำ��니ไงนะพ่อ
42:19จะไม่เหลือรักทाนี้
42:28ก็ Linked เป็น Gegend เอง
42:29ขอแม่พี่สอนนั่นแหละคนล้าย
42:31พวกกัวสุมาร
42:33พี่สอน
42:34ผมพิดถึงคุณ
42:59ในใจ
43:01ไม่คุณใจ
43:04คุณแหละคนล้าย
43:19สอนเธอไว้ในใจ
Comments