- 1 day ago
ดูละคร ย้อนหลัง
Category
😹
FunTranscript
00:00รายการต่อไปนี้ เหมาะสำหรับผ
00:01ู้ชมที่มีอายุ 13 ปีขึ้นไป
00:03อาจมีภาพ เสียง หรือเนื้
00:05อหา ที่ต้องใช้วิจารณยานในก
00:07ารรับชม
00:08ผู้ชมที่มีอายุน้อยกว่า 13 ป
00:10ี ขวนได้รับคำแน่นำ
00:28คุณพร้อมมาทำบุญหรือครับ
00:30สิ่งที่นายทำคือการต่อตั้นให
00:31้ผู้นำ
00:32ถ้าถูกจับได้ ไหนคือกระบท
00:39มันที่คุณเคยกระบท ต่อพวกเจ
00:40้านายนั่นเดี๋ยวครับ
00:44kadéral tragic
00:44เราต่างกันแค่วันนั้นคุณทำส
00:45ำเร็จ
00:46แต่พวกผมอาจรดสำเร็จในวัน
00:47ในเวลังหน้า
00:49ฉันเข้าใจ
00:51ว่าสิ่งที่พวกนายทำคือเป็น
00:53หงประเทศชาติ
00:54แต่มันเสี่ยงเงินไป
00:56คุณต่างกันทุ่งไหนแล้วกลั
00:57บ
00:57ตุกวันนี้สัตวเดินกัน เต็ม
00:59พ้าน เต็มเมือง
01:00นarseอยู่ د諦 Allied 믿 book
01:01แต่ตาย digamosитсяเกินอาหรือความตาย
01:04ผมขอสู้เพื่อบ้านเมืองดีกว่า
01:06แล้วถ้านายเป็นอะไร ไปรูปเมืองน
01:07ายจะอยู่ยังไง
01:08ถ้าผมไม่ทำสิก่อนครับ
01:09รูปกับเมืองผมอาจจะไม่มีแผ
01:11่นดินอยู่
01:13ถ้าอยากจะจับผมก็เอาเลย
01:16แต่ถ้าไม่มีหลักฐานก็อย่า
01:17มาขวางผม
01:18ฉันเป็นอาหาร
01:19ฉันปกป้องบ้านเมืองในรูปแ
01:21บบของท่าหาร
01:24ถ้ามือไหร่ที่ฉันมีหลัก
01:25ฐาน
01:27ท่านจะจับไหน
01:55หัวอากปก
01:57หัวอากปกอยู่ हน ai
02:07เออเออ อ่ะไง
02:13พระพุทธท่าจาวขา
02:17จับกิ่งเพะกา
02:19นั่นเป็นไหร่
02:22ตัวเขียวเขียว
02:24ก็เอาเลี้ยวไป
02:28เข้าพร้งไม้ทางนี้เอ่ย
02:54ก็เชื่อสันแกมัดให้
02:56ฉันจะได้กินเข้ากินอย่า
03:26เวลาออกไปเธอ
03:28แน่ใจนะ เอาไหว
03:33ฉันเลยช่วงอยากฝินมาแล้ว
03:36เตอร์มีแรงแล้วล่ะ
03:43เย็นเยี่ยกลับไปหามันเองล่
03:44ะ
03:54มันไม่อยู่ที่มันลาได้ไง
03:57ฉันคิดรวมมันหายไปแล้วซะ
03:59อีก
04:01ตอนนี้ซ้อยไปมีเรื่องกับทหารญ
04:02ี่ปุ่น
04:04บุตสบง เอาปินมาขายให้คุณพ
04:07ร้อม
04:09คุณพร้อมไปฝาฉันนะครัว
04:15มาแล้วล่ะ
04:18เอาไปคืนเขาเลย
04:21คุณพร้อมคุณไม่ได้อยากได้ข
04:22องซอย
04:25ยังเก็บไว้ที่มาแล้วก็ได้
04:28เดี๋ยว
04:30ฉันจะกลับไปแล้ว
04:31เพียงที่กลับเจ้าคุณเรีย
04:33หาเงินใช้นี่ครบเมื่อไร
04:37ฉันจะมาขอคืนนะ
04:42ก็ดีนะ
04:45คนไทยกับการร้องทำทําเพลง
04:47กัดกันไม่ขาดหรอก
04:50ยิ่งถูก
04:52ก็ยิ่งต้องหาอะไรทําให้หายถ
04:54ูก
04:58แม่เมลา
05:00แม่เมลาอยู่ไหม แม่เมลา
05:02แม่เมลา
05:08แม่เมลา
05:09มีอะไรหรือ
05:14พ่อครูให้ฉันจะบอกแม่เมลาช
05:15่วยตามพวกพันให้หน่อย
05:16อยู่อยู่ช้าวบ้านก็จะพังรองโ
05:17มริเกอ่ะ
05:18จะไม่ให้เราลิ้นสิหลาดแล้ว
05:24มีอะไรหรือ
05:24ไม่...
05:32พวกมึงนี่บอกมาจัดที้นี้เลย
05:34ไอ้พวกขายชาติ
05:35พวกฉันไม่ขายชาติจะต่อเมื่อ
05:37ไร
05:37・เพลาะพวกมึงลิเกของเราไม่ให้
06:07ยิปุ่นลู א
06:07ไป
06:09ปล่อยด้วย
06:12บาท มูลละเบิดทาง
06:14ลูกเย็นวันก็ต้องไปลงหรอ
06:15ไม่รู้จัดร้อยไหม
06:16พวกมึงไม่ถูก ไม่ร้อย
06:18กลับไปแล้ว ลิเก้ย พวกมันดู
06:20พวกมึงอยากจะมาหากินกับพวกมั
06:22นก็
06:22ไป
06:25พวกมันขึ้นเลยประสาบ
06:33อันยา
06:39ไม่เป็นปล่อย
06:43คิดกับพวกมัน
06:46นี่ ต้องไป
06:46คิดจะสาย
06:46เฮ้ย ค่อยหนู
06:49ไม่
06:50หลังนาน
06:52ไม่ ไม่ไป
06:56พวกมันอยู่
06:59พวกมันอยู่
07:00ก็ยứ
07:01เอ้อย
07:07ไปยืมล้อย
07:09ไป
07:10อย่ำมาถ่า
07:10พ lui
07:17อย่ำ Bizim
07:19เอิdat
07:20พ lui
07:20โอ้มเล RED
07:25ง่าย
07:26เข้า หรอ
07:33ยาว!
07:34ยาว!
07:39ยาว毛!
07:44กิmmm เห็นท fitness!
07:49พวกแกนแหละประชังถ implies แต่สิ
07:52่งที่พวกแกนทำ
07:53einfach for me
07:54ก็กล้อมซิก
07:56บาก ปี 10-11
07:58มึกเรา..
08:01ช่วงกฎรยาการ สึก
08:02ใครกลแต่ความวนว่ายต้องถูก
08:04จับให้หมด
08:08ลิเก grants ของฉันไม่เหลือแล้ว
08:27ที่สิ่งบายที่แก น่าที่จริ
08:29งสิ้นของจบทแก และก็ไม่เป็
08:34นแค่จะมีนักอย่างไม่ที่สุด
08:41กว้าจะเที่ยบมาก
09:14- ไม่เป็นไรนะจ๊ะพ่อครู เดี๋ย
09:18วพวกเราช่วยกันสร้างขึ้นใหม
09:19่ก็ได้
09:20- มันไม่ใช่แค่รวงลิเกเหรอ
09:26แม่มารา แต่มันคือหัวใจข
09:29องคนลิเกอย่างฉัน
09:34ที่ผ่านมา บางคนก็มองว่าพวกเรามา
09:40เล่นลิเกเพราะเราไม่มีทางเลือก
09:42- แต่สำหรับฉัน ลิเกมันไม่
09:47ใช่อาชีพของคนที่ไม่มีทางเลื
09:49อก
09:49- หลายๆคนก็เลือกจะมาเล่นทั้งท
09:52ี่พ่อแม่ก็ห้าม
09:53- ถึงแค่จะมองว่าเต้นกินล
09:59ำกิน แต่เราก็เลือกแล้ว เลือกที่
10:04จะรักมัน
10:05- ฉันเข้าใจพ่อครูแล้วจ้ะ
10:11แต่ถ้าพ่อครูรักมัน พ่อคร
10:16ูก็ต้องสู้ เพื่อจะรักษาริเกไ
10:19ว้
10:19- อย่าไปฟังคำของชาวบ้านเลยจ
10:22้ะพ่อครู
10:24- เมื่อก่อนเวลามีใครมาด่าหรือ
10:26มาดูถูก ฉันจะไม่เคยสนใจเลย
10:29- แต่ตอนนี้ดูดิดู มันไม่ใช่
10:34ระเบิด มันไม่ใช่คนต่างชาติ
10:36- แต่มันคือคนไทยที่ทำลายคนไ
10:39ทยด้วยกันเอง
10:48- เมื่อพวกเขาไม่มองเห็นคุณค่
10:50า ฉันก็ไม่รู้ว่าจะรักษาไ
10:54ว้เพื่อกใครอีกแล้ว
10:55- แล้วครูสมารกับขนาดลิเกบ
11:08ุญสมารก็หายไปจากพระนคร
11:10- สงครามยังดำเนินต่อไป ฝ่
11:14ายสัมพันมิตย์ทิ้งระเบิด
11:15ต่อเนื่อง
11:16- ประเทศไทยผ่านวิกิจหลายต
11:19่อหลายครั้ง
11:20- มันทางขนิธน์เธอร์เกรอบ
11:23ทุกสาติ
11:23- มันทางขนาดการแน่นสูงก
11:31ัน
11:31- 地ภาพ่อได้สห้ายต่อหรอ
11:33- มันทางขนาดการแบบนี้
11:39- ไม่ต้องหรอก
11:42- ไม่ต้องหรอก
11:52อร่อย อร่อยมากครับ อร่อยไหม
11:57อาการติดฝินของฉันค่อยค่อย
11:59ดีขึ้น
12:00ฉันกลับมาลาถึงจะตับมาอยู่
12:02ด้วยกัน
12:03แต่เราก็รู้ว่ามันไม่เหมือนเดิ
12:06ม
12:08สวัสดีท้อย
12:08กินก็เสียอภาษด้วยกันไหม
12:12สวัสดีค่ะ
12:15ไม่เป็นไรค่ะ ฉัน กินมาจากที่
12:16โรงพิมณ์แล้ว
12:17วันนี้ดีหน่อย
12:19ไม่ค่อยยุง
12:20แค่ออกใบรับส่งงานพิมณ์
12:22ของโรงพิมณ์ให้ลูกค่าค่
12:24ะ
12:24ดูซ้อยสรดสายขึ้นนะ
12:26ดีขึ้นแล้วใช่ไหม
12:30ถ้าหมายถึงเรื่องฟิน ฉันเลิก
12:32ได้แล้วค่ะ
12:33ยินดีด้วยนะ
12:36แล้วมีก็ regrets
12:38เงินงวดสุดท้ายค่ะ
12:46ส่วนเงินเงินผมหมดแล้ว ก็ไม่
12:48จำเป็นต้องทำงานหนักเหมือนเดิ
12:49มแล้วนี่
12:50ช่วงนี้ระเบิดลงหนักด้วย
12:54ผมว่าส่วนทำงานแค่กังวัล
12:56ที่โรงพิมพ์อย่างเดียวดีไ
12:57หม
12:59ฉัน...ทิ้งการรองพิมพ์ไม่ได
13:01้เหรอคะ
13:03ขอตัวนะคะ
13:16มารายเห็นขาวนี้แล้วใช่ไหม
13:18อืม...ที่เขาว่ากันว่า...
13:21รัฐบาลจะจ่ายเงินให้กับคนท
13:23ี่แต่งงานกัน แล้วก็...
13:25จัดงานแต่งหมู่ให้ด้วยใช่ไหมคะ
13:28ตอนนี้ฉันดียินตอนแรก คิด
13:30ว่าเขาพูดเรื่องกันสิ
13:33ท่านพูดทำอย่างนี้ประชากรมากข
13:35ึ้น
13:36จะได้มีแรงงานและพัฒนาประเท
13:37ศ
13:38ประเทศเราจะได้เป็นมหาอำนาจอย
13:40่างประเทศอื่น
13:42อันนี้...ใบสมัครสมรถหมู
14:00ผมเขียนชื่อของผมลงไปแล้ว
14:03ถ้าเกิดว่า...มาราพร้อมเมื่
14:05อไหร่...
14:07ก็เขียนชื่อของตัวเองได้เลยนะ
14:22อันนี้เกิดว่า...
14:38อันนี้เกิดว่า...
14:51อันนี้เกิดว่า...
15:04อันนี้เกิดว่า...
15:08หวมฉันขออนุญาต...
15:11ให้โอกาสกับคนพร้อมอีกครั้
15:13งนะพี่คะ
15:13อันนี้เกิดว่า...
15:44มันจะอยู่ในใจหวมฉันเสมอไป
15:46พี่คะ
15:47แต่ในวันนี้...
15:51หวมฉันขออนุญาต...
15:53ให้โอกาสกับคนพร้อมอีกครั้
15:55งนะพี่คะ
16:37อันนี้เกิดว่า...
16:40อันนี้เกิดว่า...
16:41อันนี้เกิดว่า...
16:43อันนี้เกิดว่า...
16:44ไม่รู้ค่ะ...
16:45นุเขียนตามตัวอักษรร์ใน
16:47เกิดไม้ของพ่ออันนี้
16:50แม่บอกให้แก่ว่าให้พ่อ...
16:51แก่ออกมาทำไม...
16:54มีคนฝากสดหมายไว้พี่นะคะ
17:00สัง journal สามารถตามตัวไปพ่ออั
17:06นนี้เกิดว่า eraทำเกิดว่า
17:08ทับให้พ่อเกิดว่า...
17:09มีคนฮ่าร���iscernuit?
17:09โน坏...
17:09โน坏...
17:10มีคนฮ่าร์...
17:11โน坏...
17:11โน坏 โน坏
17:13โน坏...
17:15โน坏...
17:17โน坏 โน坏...
17:18โน...
17:18โน坏...
17:22โน坏...
17:25มันนี่เร็ว มันได้ยังไงเมีย
17:28มันนี่เร็ว
17:29มานั่งเร็วๆๆ
17:34ท่านก็เลยสั่งให้ทางกลมท่ำ imaginar
17:49promote
17:50amar Tail ที่คนคลายเคียช และกลับมาเช
17:52ื่อมันในประเทศเรา
17:53อ่วงขาวมาชวงฉันไปสมัครเร
17:55fian Renard副วิทีว
17:56ฉันก็เลยมาชวนมารากับ seat yehmn ren
17:58ard
18:00ฉันชวนย้อยกับยมแล้ว
18:02แต่สองคนแน่สัดโหน
18:03ส่วนบุท discover g ก็เป็นคนในญี่ป
18:08ุ่น
18:09พวกเขาก็เป็นนายทหารญี่ปุ่น
18:11เจอกันตอนบุท se ไปร้องเพลงที่ข
18:14ับเจ้าคุณร Richmond
18:16ไปด้วยกันนะ
18:17ฉันอยากให้มารากับซ่อยกลับมา
18:19เล่นละครับด้วยกันอีกครั้ง
18:24ฉันคงไปไม่ได้นะ ขอโทษณ์นะ
18:29ซ่อย มาราไม่ไปแล้ว
18:31แต่ซ่อยต้องไปด้วยกันนะ
18:33ใช่ ไปด้วยกันน่ะซ่อย
18:47הע faisaitวงกัน
18:56โอเค มือฉันเย็นเชียบเลยอะ
18:58มือฉันก็เย็นเหมือนกัน
19:00โอ้ยเชื่อได้งานมันเนี่ย
19:04เอานะ คิดว่าเหมือนเรากำลังจะ
19:07ออกไปดำกัน
19:09แล้ว
19:21นางสาวจุทามาพินิทชน
19:26เจินด้านใน
19:29ฉันไปห้องน้ำก่อนนะ
19:31ฉันไปด้วย
19:32ต้อยไปด้วยกันไหม
19:34ไปเลยแต่ฉันเข้าที่ให้
19:39นัน поехกัน
20:17ข้าวไว้
20:55มีใครเห็นกำไรทองของฉันไหม
20:57เมื่อกี้ฉันถอดลืมไว้ตรงน
20:58ี้
20:59กำไรทองของเธอเหรอ
21:00ฉันเห็นคนที่นั่นข้างเธอหยิ
21:02บใส่กระเป๋า
21:04ใบนั้นอะ
21:10ขอดูของฉันนะ ขอดูอะไร
21:11ไป
21:12ไป
21:14ปิด
21:29นี่ยังกำไรของฉัน
21:30เธอขโมยหรอ
21:32ฉันไม่ได้ขโมย
21:33เธอลืมไว้เองฉันเลยเก็บไว้
21:34ให้
21:35ถ้าเก็บไว้ทำไมไม่ให้ตั้งแต่
21:37แรก
21:37ฉันยังไม่ทันได้คืนเลย
21:39ดูอยู่เธอก็มาคนกระเป๋าของฉัน
21:47ถ้าของเจอหรือยัง
21:48จะได้ต้องตอบต่อ
21:50เจอแล้วค่ะ
21:51คนนี้เป็นคนขโมยไฟ
21:52แล้วเขาก็เอาฟินมาด้วยค่ะ
21:58ฟินของใส่เหรอ
22:08เธอแล้วค่ะ
22:10ฉันไม่ได้ขโมยนะ
22:11ฉันต้องเจอจะคือในเขาจริง
22:13ๆ
22:17ผมคุยกับเจ้านะที่แล้วจะขอกำ
22:18ไรแล้วนะครับ
22:19เขาไม่เอาความผิดซ้อย
22:20ซ้อยกลับบ้านได้
22:22กลับได้ยังไง
22:23ฉันยังไม่ได้ทดสอบเลย
22:25ซ้อยทดสอบไม่ได้ละ
22:28เจอนาที่เขาตัดเสร็จซ้อย
22:30ได้ไงอ่ะมะละ
22:31ฉันไม่ได้ขโมย
22:32และฉันก็ไม่ได้ทำอะไรผิดด้วยส
22:33้ม
22:33ฉันจะไปคุยเหรอเขา
22:39พออธุซ้อย
22:40เขาไม่ส่งซ้อยให้ตำรวจกระบ
22:42ุนเท่าไหร่แล้ว
22:43ไม่มีใครเขาฝั่งคนขี่ยายังซ้
22:45อยเหรอ
23:08ออกไป จะไปไหนก็ไป
23:13ฉันไม่ได้ขโมยกับไหร่น้
23:14ำมาล่ะ
23:16เลอกโกของด้านละซ้อย
23:17ขนาดเงินฉันซ้อยอย่างขโมย
23:20นั่นไหนบอกว่าจะเลอกฝิน แต่ย
23:21ังไม่ติดกระเป๋าอยู่
23:25ถ้าอยากจะพาตัวเองเป็นลงนา
23:26ลกก็ไปเลย
23:27จะทำตัวหน้าสมเพชที่ไหนก็ไป
23:32เออ ฉันมันหน้าสมเพช ใครมัน
23:36จะเป็นเหมือนคนพร้อมล่ะ
23:37มีทั้งต้ำแหน่ง มีทั้งอำน
23:38าจ
23:40ทำผิดแค่ไหนมลากก็ให้อภัย
23:43ลืมไปหรือป่ะ ว่ามันนั่นแห
23:45ละค่าท่านชายรับ
23:51แต่เขาก็ช่วยซ้อยไม่รู้ต้องกี่
23:53ข้างแล้ว
23:55ถ้าวันนี่ซ้อยไม่ได้เคานิตทร
23:56ุกไปแล้วรู้ไหม
23:58ใช่ มันมีบุญคุณกับฉัน
24:01แต่มันทําผิดฉันไม่ได้ทํ
24:03าผิดอะไรเลยมาแล้ว
24:05ทำไม يا któ alumnetludุ
24:19แล้ว
24:20ไป
24:21เหมือนก็ไม่ต้องมายุ่ง
24:23แต่ฉันจะอยู่ที่นี่
24:26ไม่ไป
24:42หลังจากวันนั้น
24:44ฉันกลับมาลาก็ต่างคนต่างอยู่
24:46ทางทางที่เราอยู่บ้านเดียวกัน
25:12ฉันใช้ชีวิตในแบบที่ฉัน
25:14มีความสุข
25:17ถึงมันจะเป็นแค่
25:19สุขปล่ำปลอมก็ตาม
25:28ส่วนมาลาก็มีความสุข
25:30กับคนที่มาลาเลือก
26:02สุขปลอมก็ตลอมก็ตามไป
26:11ขอบคุกัน
26:12ไม่มีความสุขโก้สine
26:19ขอบคุณสิ
26:25ขอบคุณสิ
26:30อื่มมาก
26:46นาลา
27:01ไปที่ไงบ้างครับ
27:09เมื่อนเมื่อนค่ะ
27:17ฉันไม่อยู่ที่นี่ได้ไงค่ะ
27:19พี่คนบอกว่า
27:21มาราโดนชนจนลมและมุสติไป
27:24กุ้นก็เลยไปตามของมา
27:26ต่อไปนี้มาราจะไปไหนต้องระวัง
27:28ด้วยนะครับ
27:29ตอนนี้ไฟสัมพันธมิตย์เที่
27:30ยงระเบิร์ทั้งกลางวันและกล
27:31างคืน
27:32ถ้าจะออกไปไหนให้สังเกตรุมร
27:34ุบภายไว้
27:35ถ้าเกิดอะไรขึ้นก็ลบได้ทัน
27:36ที
27:38ถ้าคุณมาราปอดภายแล้ว
27:40ผมขอตัวกลับไปดูบ้างนะขอทั
27:41พ
27:42กระนกกับแม้อยู่กันแค่สอง
27:43คน
27:52มารามีอะไรหรือเปล่า
27:55ก่อนที่ฉันจะสลก
27:57ฉันเหมือนเห็น
28:00เห็นใคร
28:03ท่านชายค่ะ
28:14เป็นไปไม่ได้
28:17ฉันเห็นจริงๆ
28:29ท่านชายคงพ่อจนมาราตื่น
28:35คงไม่ทิ้งไปแบบนี้หรอก
28:43หรือว่า
28:44อาจจะมีเหตุผล
28:47ที่ทำให้ท่านเปิดเผยอองค์ไม่ได
28:48้
28:48เป็นไป
28:52ที่สุดที่สุดที่สุด
29:30ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
29:31ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
29:31ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
29:31ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
29:32ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
29:37ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
29:43ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
29:47ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
29:48ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
29:48ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
29:48ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
29:49ที่ส
29:49คนบาทเจ็บเยอะ มีทหารพลุกพ้
29:52านเต็มโล่มให้บาทไหม
29:54ฉันยือมคงเข้าไปหามาราตอน
29:56นี้ไม่ได้
29:58ให้พร้อมดูแลมาราไปก่อนนะดี
29:59เนอะ
30:01ทำไมท่านชายติมวัยใจผู้พัน
30:03ขนาดและการับ
30:05เขาเป็นคนยินท่านชายและการับ
30:10พร้อมช่วยชีวิตเชื่อไหมต่
30:11างหา
30:13เสร็จออกนอกประเทศไปก่อน
30:16รองให้เรื่องสงวมแล้วก็กลับมา
30:17หามารา
30:18หม่มสัญญา
30:19ว่าจะดูแลมาราเป็นอย่างดี
30:25เราฝากไหนดูแลมาราด้วย
30:33แสดงว่า
30:35ชิดผู้พันธ์มาดูแลคนมารา
30:36ก็ว่าเขารับปากกันทั้งชาย
30:38ไว้หนูรับ
30:40ใช่
30:43หลังจากนั้นฉันก็ลบไปอยู่ก
30:44ับท่านพ่อที่ปีนั้น
30:46จนได้ข่าวเมื่องคณะกลุกบ้
30:48านกลุก
30:48ก็เลยได้กลับมาช่วย
30:51แต่พあั้ศ บาทเจ็บจนเกือบเอา
30:53ชีวิตนี้ไม่รอ
30:54ถ้าโชคดี
30:58ที่รูปน้องกลาวท่านพ่อช่
30:59วยเอาไว้
31:02เสด็จพ่อของท่านชาย
31:03ได้โทรเลขไปบอกภาษาหายที่อั
31:04งกฤตเรียบร้อยแฟ
31:06ส่วนนี้คือ พร้สปอร์ liminal, Hangout,
31:08ไปที่นายอศัย pros.
31:11แล้วตอนนี้พวกองเท่งไปอย่างไรง่
31:13าง mim้น tähän
31:14พậ้องเศรษไปใส่ง้นข 살ดพ dental r
31:16ian
31:16ตอนนี้ราชบาตแล้วพยายามหลั
31:19งบุติเกี่ยวข้อง
31:21ภาปานนี้เศรษไปจากที่นี่というกงม
31:39เราขอบใจคุณหลวง
31:42วันนึงเราหวังว่า
31:44เราได้ตอบแทนบูลคุณ
31:47ที่คุณหลวงช่วยร้อย
31:50แล้วฉันก็ไปอยู่ที่อังกฤษ
31:54ตอนที่ในหรวง
31:55กับสมเดทพระประลวมราสินน
31:57ี
31:57เสกดดไปประทับที่นั่น
31:59ฉันก็แอบไปช่วยงานเจ้าไหน
32:00ที่รับใช้พวกท่านอยู่
32:02แล้วทำไมท่านชายไม่ติดต่ออา
32:04ใคร sue
32:04แล้วกว่าทับ
32:05ทุกคนเข้าใจว่าท่านBro Renner
32:09คนที่รู้เรื่องฉัน
32:11คนนั้นจะไปอันตราย
32:13แล้วพร้อมก็จะมีความผิดไป
32:14ด้วย
32:18ขนาดตอนที่ท่านพ่อสิ้นใจ
32:20ที่ปีนั้น
32:22ฉันยังไปดูใจท่านไม่ได้หร
32:24ือ
32:26แล้วจดหมายที่เคยมีคนฝากมาให้ผม
32:29ที่เขียนทำว่า
32:31MAR
32:32มาจากท่านชายใช่ไหมก็รับ
32:36MAR
32:37ก็คือ
32:38RAM
32:41ชื่อของท่านชาย
32:42ใช่
32:45Freud
32:45ตอนนั้นฉันได้ข่าวคุมใต้
32:47ดิ้นที่ต่อตั้นทุกญี่ปุ่
32:48นพระนะคอน
32:49ก็เลยลองฝากมาดูเพื่อจะติดต่อก
32:51ูได้
32:54แต่หลักขนั้นผู้ฉันก็ถูก
32:55จำตามมอง
32:56ก็เลยส่งข่าวมาไม่ได้อีก
32:59แล้วฉันก็ได้ข่าวเรื่อง
33:01มาราแทงรูป
33:04ฉันอยากจะหาทางกลับมาแต่ก็
33:07มันเป็นรุปฏิเหตนาการับ
33:09คุมซ้อยเมา
33:11ขับรถมัวชุมคุณ มอรา
33:12ตั้งแต่วันนั้น...
33:14คุณ มัรา กับคุณซ่อย ก็ไม่
33:15เซ้๋งพิท lacked neglect
33:17ยังดีที่คุณ มอรา ได้ไปสอร
33:19ราม ทเพณใช่บ
33:19การค่ายทุกกี่ได้บ้าง
33:22นี่ แรกก็ไม่เลิกไป
33:24ก็ vine
33:25ไปแล้วนะครับพี่เธอยุอีก
33:29ฉันได้ฟังอยู่
33:33ส่งแล้วกับที่เป็นมานะ
33:36ไม่เคยทิ้งสิ่งที่ตัวอย่าง
33:37ละ
33:39แล้ว
33:40ท่านชายจะยอมไปหาคุณมาราเมื่
33:42อไหนแล้วก็รับ
33:44ให้พร้อมดูแลมาราไปก่อนไหนด
33:45ีแล้ว
33:47ฉันขอทำอะไรกัน
33:51แต่ว่า
33:55มีอะไรหน่ะพุ ensuite
33:58ท่านชายมีเรื่องอะไรต้องทำอย่างเปล
34:00่า Mamma
34:01กูลก็อยู่กับผมพวกใต้เดียน
34:03ใช่ไอีก
34:06ฉันเป็นเซรธรีไทย
34:08กูลก็รู้ว่าพรรกิจที่พวก
34:09เราทำมาต้องเสียงแค่ไหน
34:12ถ้าเกิดอะไรขึ้น
34:15ฉันไม่อยากให้มาราต้องมาเสียใ
34:16จ
34:17ด้านชาย
34:18เอาเป็นว่า
34:19กร groundsให้พรรกิจเสร็จสิ้นก
34:21่อน
34:22เราคْยะว่ากัน
34:25กำลับมัน นี้ สำหรับวันม
34:27ัน
34:30ที่เรา ลุปล่อยกินอย่างการดมิ
34:36จธิ์
34:36คอร์uc ที่คุณโอลนัติด
34:38น่าวันอันเจ็บที่ได้สุด
34:45ที่คุณสำหารชาติดลงกต้น
34:53ยิมบริธรรรคอยากที่ไม่ต้อง
34:54มี
34:55ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
35:40ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
35:45ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
35:45ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
35:46ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
35:46ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
35:46ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
35:46ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
35:46ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
35:46ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
35:46ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
35:46ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
35:54ที่ส
35:54ฉันไม่อยากใหมันมาโดนตัวฉั
35:56น
35:56เธอยังคิดว่าเธอยังเป็น
35:58สักข้าว Belleวังหรือไง
36:00ฉันไม่ให้เธอไปนอนกับนนั้น MAY mathematically
36:03เท่าไหร่
36:03สุดท่าน
36:11อย่าไหล่ชั้นเลยนะแซะ
36:15ฉันไปที่ไหนก็ไม่มีใครรับฉ
36:17ัน nå อย่าไหล่ชั้นเรียน
36:18รู้จับก็งามตัวดี
36:21อิก Keys เขิร์นขึ้นแต่ตัว
36:22ต้องมันลับแค่
36:35ไม่พอแล้วมัง
36:38ให้คุณกี๊อยู่ด้วยพวกนี้ไม่ก
36:40ี๊ก็เลย
36:40เข้าไป เข้าไป
36:57พักพวกผมก็สื่มแล้วขอรับ
36:58มีคนถูกส่วงเป็นสอบที่สั
37:00นทิบาลสองคน
37:01จับได้ที่ใช้หน้า
37:02ชื่อรหัสดำกับยิ่งขอรั
37:04บ
37:07นั่นก็เป็นสายของอเมริกา
37:10เดี๋ยวฉันจะช่วยส่งขาวบอก
37:11ให้คนข้างในช่วยด้วย
37:26นี่คือรายชื่อของคนที่หายตัว
37:27ไป
37:28ฝากคุณช่วยด้วย
37:30ได้ก่อนครับ
37:41เวลากินข้าวและกินอย่า
37:42และพักข่อนเยอะๆนะครับ
37:44แล้วอย่าลืงกำชับกับทุก
37:45คนนะครับ
37:47ว่าอย่าไปอยู่ใกล้รงไฟฟ้า
37:48สถาน
37:49ดูสถานี้รถไฟมันเป็นจุดท
37:51ิ้งละเบิด
37:52ค่ะ คุณพร้อมไปเข้าเว้นนะคะ
38:03ดูแลตัวเองดีๆนะครับ
38:25กุณ
38:27กุณ
38:28คนที่มาบอกกุณเรื่องฉันโดนชน
38:29ที่ตลาด
38:30เป็นใครเหรอ
38:31กุณรู้จักเขาไหม
38:34คุณมาลาอยากรู้ไว้ทำไมเมื่อครั
38:35บ
38:35แค่อยากไปขอบคนข์นอะ
38:41ตกลงคุณรู้จักเขาไหม
38:44ไม่รู้จักครับ
38:46รู้แค่ว่าเป็นคนในตลาด
38:47แต่ว่าถ้าคุณมาราอยากรู้เน
38:49ี่ยเดี๋ยวผมให้ถามให้นะครับ
38:52จ้ะ
38:54ขอบใจนะ ฝากด้วย
39:25พวกเขาสนิทกันมากเลยเหรอกุ้
39:27น
39:29ขอรับ
39:32ไม่ใช่แค่เพื่อนใช่ไหม
39:36คุณมารากกับคุณพร้อมกำ
39:38ลังจะแต่งงานกันขอรับ
39:43แต่งงาน
39:47แสดงว่ามารากกลับไปละกับ
39:48พร้อมกันเหรอ
39:54ตอนที่คุณมาราเข้าใจว่าท่
39:56านชายสิ้น
39:58แล้วก็ยังแทงลูกอีก
40:01ตอนนั้นคุณมาราดูแย่มากเลยนะ
40:03ครับ
40:04แต่โชคดีที่มีผู้พันคอยดู
40:06แล
40:08เมื่ออย่างนั้นผมว่าหนึ่งไม่อ
40:09อกเหมือนกันว่าเธอจะผ่านมาได้
40:10ยังไง
40:18มันเป็นความผิดของฉันใช่ไ
40:19หมครับ
40:22ที่ฉันติดต่อเขาไม่ได้
40:27ฉันไม่เคยคิดที่จะทิ้งมารา
40:28ไว้เลย
40:29แต่สถานการณ์มันทำให้ฉันต้
40:31องทำแบบนี้
40:33และฉันก็เชื่อมาตลอด
40:36ว่าพร้อม
40:37จะดูแลมารา
40:39เพื่อรอฉันตามพี่สัญญา
40:43นี่ฉันไว้ใจคนผิดเหรอ
40:47เมื่อท่านชายจะทำยังไงต่อแล้
40:48วก็รับ
41:15เมื่อว่า
41:16ก็ขอบตัวนั้น
41:17อ blurred
41:29อิว
41:30มาแล้ว
41:32บอกว่าไง
41:33ไม่ให้สูงฝินในบ้าน
41:35ก็ฉันนอนไม่หลับ
41:37พออ่าง
41:39คนอื่นเขนนอนไม่หลับไม่เห็นต้
41:40องสู่ฝีดเลย
41:42เพราะนี้ไง
41:43คนคkówถึงดินท้ากันว่าทั้ง
41:44ขี้ยา ขี้ของ
41:45ฉันจะเป็นอะไรก็ชีวิตของฉัน
41:48ทุกวันนี้ฉันก็จ่ายค่าเช่
41:50าห้องให้มะลา
41:51ที่นี่ก็ถือว่าเป็นствеของฉั
41:53น
41:54มะลาไม่มีสิตรid этогоน contamination
41:57ออกไป
41:57ออกไป
42:04ไซ่!
42:05ไซ่!
42:09ไซ่!
42:10ไซ่!
42:30ไซ่!
42:43ไซ่!
43:01ท่านพี่
43:03ท่านพี่จริงๆใช่ไหมเพคะ
43:16ท่านพี่ยังไม่สิ้น ท่านพี่ย
43:18ังมีพระชนชีพอยู่
43:35หายไปไหนมาเพคะ ท่านพี่ยังไม่ติ
43:38ดต่อผมฉันเลย
43:41ไปไปทำอยู่ที่ได้มาเพคะ
43:59แบบนี้ พี่ยังไม่
44:08เป็นเช้าะกันมี
44:08ข้าวสองคนเป็นมีมาแล้ว
44:22แบบนี้ค่อย
44:29- ซัก! ซัก! ฉันได้ยินเสียผู้
44:43ชายคุณกลับมาแล้ว
44:43- ปิดบังแล้วฉันอยู่ใช่ไหม?
44:46- ไปไหน?
44:47- ไปหับความสุขอ!
44:49- ไป! ไป!
44:50- สันธิบาลสงรหัสรายชื่อ
44:52พวกเซรีย์ไทยที่แซกซึ่งเข
44:53้ามาให้แล้ว
44:54- ท่านผู้นำสั่งไว้ตามจำให้
44:55ได้ดวนที่สุด
44:56- พี่สัญญาพี่จะกับมายุกว่
45:03ามาแล้ว
45:04- ขอโทษทีนไปรักเธอ
45:14- ที่ได้ที่ฉันไม่อยากถามใจ
45:17- จะกิดคำว่ารักไม่ได้อย่างไร
45:21- จากโทษตال ...
45:27- ๆ จากับจะเป็นชัสดความสุด
45:33ิน Ernest
45:33- ระวังตร思ffer LEGOๆ ก็ลบกثر
45:35- ลูกถูกตก Tal union
Comments