- 16 hours ago
Category
📺
TVTranscript
00:00รายการต่อไปนี้ เหมาะสำหรับผ
00:02ู้ชมที่มีอายุ 13 ปีขึ้นไป
00:04อาจมีภาพ เสียงหรือเนื้
00:06อหาที่ต้องใช้วิจรณยานในก
00:08ารรับชม
00:09ผู้ชมที่มีอายุน้อยกว่า 13 ป
00:11ี ควรได้รับคำแนะนำ
00:14ผมเคยได้ยินว่า คนเป็นแฟนกั
00:17น
00:18มักจะได้รู้จักกันและกันมา
00:20กขึ้น ก็ตอนออกเดินทางไปไหนด
00:22้วยกัน
00:24และนี่ก็คือการออกเดินทางไปด้
00:26วยกันครั้งแรกของพวกเรา
00:31แล้วมันก็เป็นอย่างที่เขาว่
00:33าจริงจริง
00:35โอ้โห มันใช่ไหมว่าที่เหลี
00:36ยวตรงนี้
00:37เป็นไงอ่ะ หลงเลย
00:38กูจับกูมาทันย์มา 6 ชั่วโม
00:40ม
00:40จนตูดกูเนี่ยมันจันลาบ
00:42หน่อยแล้ว
00:42กูเหมือน แล้วกูไม่ลืมเหลียว
00:44เว้ย
00:54ขอบคุณครับ
01:00โอ้โห มึง
01:03ตอนนี้เราอยู่คนละทางกันที่จะไปเลย
01:05ดูดิ
01:08กูปักหมุดผิดที่ว่า
01:10นี่ย่ะ กูว่าแหละ
01:12เออ กูผิดเอง ที่ขับรถเองก็
01:16ไม่ได้
01:18ผิดเอง แค่ดูแมปอย่างดูผิ
01:20ดเลย
01:22โอ้โห มึงไม่ได้แม่ความมาแ
01:25บบนั้น
01:28ทั้งทั้งที่เราครบเกินมาตั้งนาน
01:29ขณะนี้
01:30ก็ยังมีหมุมให้ได้ปลาดใจ
01:32อยู่
01:34โซลาเขาอ่อนไหวกว่าที่ผมค
01:35ิด
01:36ผมก็คงต้องใจเย็น ๆ
01:38และพยายามเข้าใจเขาให้มากขึ้
01:40นกว่านี้
01:41เดี๋ยวพักที่นี่คืนนึงก่อน
01:45แล้วก็พร้องดูค่อยว่ากัน
01:54เย้ย
01:58สวะ มันไปอะไรวะ
02:01นุก
02:02อะไร
02:03อืม
02:05เย้ย
02:06เย้ย
02:08เย้ย
02:08เย้ย
02:11เย้ย
02:12มันไปแรกมันนี้ สวะ
02:18ลุง
02:21สันเหรอ
02:25ผมอยู่นี่ยังไง
02:30เราไม่กลัวทุกแกใช่ไหม
02:32ไปไหร่ ลุงไงดิ
02:33ไปสิ
02:34ไป
02:35ไป
02:35ไป
02:35ไปไปไป
02:36เป็นไป
02:41เป็นไป
03:02- ทำด้วยที่ไม่หลับอีกแล้วเห
03:03รอ?
03:04ครับพี่
03:05- น่าเห็นใจโซลาวะ souff瞒
03:08หนูก็โดยนะพι cuisine
03:09แล้วนี่
03:11- ไม่ได้ขอมูลอะไรเพิ่มกันเป็
03:13นไหม?
03:13เออ
03:14ฉัチให้อยู่จากจดหมายก Launch Me
03:16- เหมือนจะเป็นที่อยู่ออกคนที่ช่
03:19วยนายสารันจริงๆ
03:20แต่ข่าวรายคือ
03:22ขาวเขาขายบ้านหลังนั้นไปแล้
03:24ว
03:24เหมือนจะมีปัญหànเรื่องเงินนะ
03:27แต่อย่าพึ่งทอค่ะพ่าคุณ
03:28เพราะฉันมีข่าวดี
03:31คือฉันไปเจอบ้านใหม่เขามาแล้
03:33ว เป็นส่วนผลละไม้
03:35แล้วก็เหมือนพ่อเขาจะกลายไปเป็
03:37นชาวส่วนแล้วด้วย
03:38เดี๋ยวนะพี่
03:40แต่พ่อเขาเคยเป็นเจ้าของโรง
03:42งานผลิดของเล่น
03:44แล้วไงไปเป็นคนส่วนได้
03:46พวกกูก็ไม่รู้เหมือนกันว่ะ
03:48พวกมึงลองไปเช็คแล้วกัน เดี๋ย
03:49วกูส่งออกเชื่อไหน
03:52ฉันส่งไว้ล่ะ
04:02ซอมได้ทุกอย่างจริงๆเลยนะครั
04:03บน้าสลัน
04:04ถ้าไม่เคยบอกว่าเป็นนักทุร
04:05กิจมาจากคุณเทพ
04:07นี่คิดว่าเป็นเช้าบ้านทั่ว
04:08ไฟเลยนะครับเนี่ย
04:09เออ แต่กูก็ซอมไม่ได้ทุกอย่
04:11างหรอกนะ
04:16พี่เองบอกว่ามันเปิดเปิดเปิด
04:18เองเนี่ย
04:19ไอ้ที่ตั้งเวลามันเสีย ผมต้อง
04:21ซื้อใหม่แล้วล่ะ
04:22เดี๋ยวผมจะโทรสั่งจากคุณเทพ
04:23์ให้เลยครับนะ
04:25สลัน มีคนจากคุณเทพ์มาหามึ
04:27งว่า
04:29เฮ้ยเดี๋ยวนี้เขาส่งขอบกั
04:30นไวเนอะ
04:31เฮ้ยเดี๋ยวนี้
04:33เฮ้ยเดี๋ยวนี้
04:36เฮ้ยเดี๋ยวนี้
04:42เฮ้ยเดี๋ยวนี้
04:45เฮ้ยเดี๋ยวนี้
05:12เอา ลุ่ง จุดกัน
05:15เท่าไหร่
05:19ลุ่ง จุดกัน
05:20ลุ่ง ลุ่ง
05:21พา จุดกัน
05:23ลุ่ง จุดกัน
05:32โอ้โห มีไง จุดกัน ลุ่ง พ
05:35่อ
05:43เออ กระโทษนะ บาเก้าที่วิ่งหน
05:45ี
05:45นึกว่าเป็นเจ้านี่
05:57คุณพ่ออยู่ที่เนี่ยครับ
05:59เป็นไง มาไง ถึงว่าอยู่ที่เน
06:01ี่ย
06:02ก็...
06:08ไป ไป ไป ไป
06:10โอ้ย ไม่ต้องสนใจเขา เขาอยู่มา
06:12นานแล้วครับเนี่ย
06:23ลุง
06:28สัง
06:33ห้อ
06:35ห้อ
06:36ห้อ
06:36ห้อ
06:38อื้อ
06:38ห้อ
06:43พ่อครับ แม่อยู่ไหนอ่ะ
06:47อะไรนะ
06:49ผมถามแม่อยู่ไหนอ่ะครับ
06:53คือผมมีเรื่องนี้ต้องบอกคุณพ
06:55่อ
07:03ฟังแล้วอาจจะดูแฟนตาซีน
07:05ิดนึงนะครับ
07:06แต่นี่คือเรื่องจริงที่ผู้ผมเจ
07:09อกันอยู่อ่ะ
07:21สัน
07:26สันจริงๆใช่ไหมลูก
07:28ครับ
07:30สันอยากจะแม่ใช่ไหม
07:32อยากครับ
07:36สันจำได้ไหมว่าครั้งสุดท้
07:38ายที่เจอแม่ตอนไหนอ่ะ
07:45ผมจำได้ว่า
07:47แม่พักเลิกงานครับ
07:51ตอนนั้นก็มันจะกลับบานด้วย
07:52กัน
07:53แล้วแม่ก็พูดกับผมว่า
07:56การมีลูกอ่ะ
07:58มันทำให้แม่สูตรเสียทุกส
07:59ิทุกอย่างไป
08:03นั่นคือทั้งหมดที่สันจำได้
08:06เหรอ
08:07จำอะไรได้อีกป่ะ
08:11เป็นไรอ่ะปลดหัวเหรอ
08:19เดี๋ยวพ่อไปเอายามาให้นะ
08:21รับหนึ่งนะ รับหนึ่ง
08:28ไหวไหมเนี่ยเรา
08:31โอเคไหม
08:33ผม
08:34จุดอัดนี้ไม่รู้ว่าลู
08:43พ่อ
08:46ทำอะไรครับเนี่ย
08:46ก็หนีดีกว่าถามได้
08:48หนี เออ
08:49หนีอะไรพ่อ
08:50พ่อ ทำอะไรอ่ะ
08:53นี่จำให้เราไปชอบกันป่ะ
08:55คนจนจนจนพ่อ เราไปชอบถึงไม่
08:57ไหวร่ะ
08:57อ่ะ
09:01สัน โอเคไม่ได้เจ็บตรงไหนนึ
09:03่เปล่า
09:06กลูกไม่เจ็บ
09:07แต่พ่อหัวไม่เจ็บแน่
09:11สวะ
09:13สวะ
09:17โอ้ย แต่ขนาดนี้ยังฟิสอยู่
09:19เลย
09:24อ่ะ
09:25โอ้ย cosine สัตว์
09:27เฮ้ย ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ
09:38เฮ้ย ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ
10:02ผมยังไม่รู้ตัวเองด้วยสำหร
10:03ับ
10:07ผมจะมาคุยเลยกับพ่อ
10:11ผมก็ไม่อยากจะมีปัญหาแล้ว
10:18นี่สุดใหม่
10:21พ่อสุดให้คุมปานี้
10:22อ่านเหมือนแล้วนะพ่อ
10:29ถ้าผมก็เข้าใจนะ
10:31พ่อจริงๆผมไป
10:36ผมแค่
10:38จะมาขอโทษ
10:43ขอโทษที่เป็นต้นเหตุ
10:46ที่ทำให้แม่ต้องตัดสินใจทำ
10:48อะไรอย่างนั้นไป
10:50ไปครับ
11:06เดี๋ยวก่อนเดี๋ยวพรุ่งไป
11:12สันมากับพ่อได้ไหม
11:25สันมากับพ่อได้ไหม
11:38คือตอนแรกตั้งใจว่า
11:40เก็บไว้ให้สันนั้นแหละ
11:42แต่สักวันเราได้
11:44เจอกันอีกครั้ง
11:57ที่จะให้คือมีแค่นี้ใช่ไหมคร
11:58ับ
11:59กลับนะ
12:01สัน
12:06ที่ลูกคิดว่าตัวเองเป็นต
12:07้นเหตุที่ให้แม่ทำแบบนั้น
12:10พ่อไม่เห็นด้วยนะ
12:15โอเค
12:17พ่อรู้ว่าพ่อไม่มีสิทธิ
12:18์จะมาเปลี่ยนความคิดของสันเห
12:20รอ
12:22แต่พ่อยินยันได้เลยว่า
12:25สันไม่ใช่ต้นเหตุ
12:31แล้วถ้าสันมาถามหาต้นเหตุ
12:32ว่าทำไมแม่เขาตัดสินใจแบ
12:36บนั้นอ่ะ
12:40ก็ประพ่อเองแหละ
12:49โซล่า
12:51หนูคิดว่าสัตว์ตัวไหนต้
12:53องการการดูแลเป็นพิเศษจ้ะ
12:56อื้อม .. ลูกนกครับ
12:59ทำไมอย่ Gentle คิดอย่างนั้นล่ะ
13:01ก็เพราะลูกนกยังบินเองไม
13:03่ได้
13:04เอ้ แล้วลูกสิ่งโตอย่างโซล
13:07่าล่ะ
13:07ต้องการการการดูแลเป็นพิเศษม
13:10ั้ย
13:11ผมรู้ว่ายุคนี้มันต้องวีด
13:13ีโอเกม
13:14ของเล่นที่จับต้องได้
13:17มันยังเป็นที่ต้องการสำลั
13:18บคนอยู่
13:21เอาเงินพี่ พี่ได้เรื่องแล้วนะพี่
13:23แจ้งผม
13:24ครับ สวัสดีครับ
13:37คูปานี้
13:38คุณพ่อ
13:39มันนี้เหล่า
13:40คือคูดีนเสียงคนเหมือนทะเล
13:42อกันในบ้านนะจ๊ะ
13:43ในบ้านเหรอ
13:44สักพักนั้นล่ะ
13:47เรากลับกุ้นครับ
13:48จ๊ะ จ๊ะ
13:50ตอบแม่หน่อยได้มั้ย
13:52ทำไมถือแค่นี้ถือเองไม่ได้
13:55คุณ คุณ
14:00เกิดอะไรขึ้นครับ
14:01ก็ดูเอาเองแล้วกัน
14:08สัน
14:11สันไปนั่งเล่นก่อนไหม
14:13ได้
14:13ไม่เป็นไรนะ
14:21คุณไปนั่งพักก่อนไหม
14:23เดี๋ยวผมจัดการตรงนี้เอง
14:48ตั้งแต่แม่เขาลากคลอด
14:50รายคลาดของแม่ก็ถูกยกเลิ
14:52ก
14:54แม่ก็คงอยากกลับไปมีตัวต
14:55นอีกครั้ง
14:57อ้าวพี่เทว
14:59หมุนแกน
15:01แต่ก็เหมือนโอกาสนั้น
15:02มันก็ค่อยค่อยเรือนลางลงไปเร
15:04ื่อยเรื่อย
15:05อีกคนที่พ่อเห็นใจไม่ต่างก
15:10ัน
15:11ก็คือลูกเอง
15:15โซรราไม่เป็นไร
15:17พอโซรรหรื нашей Kelial
15:19ปSLโทษท yellow
15:20ออUP
15:21é อ๋...
15:22พอโซรราเป็นหรือสุดเลย
15:26โซรรหรือว ''
15:28โซรรรหรือปั้งตัวเอง.»
15:35หลไม Szอรรรา firefight Comedy
15:41parallel
15:53เก่งสิ่งสู่ชมกัน Bardzo ทุกคน
16:12ตั battังบาราดแล้ว แล้วยоеเวล้า
16:14เนี้ย
16:15มันก็เทียนแปลงไป
16:17ถ้اعควณจะเป็น waveform คya
16:20- ไม่เป็นไรนะคุณ
16:24เดี๋ยวรอ byłaคลิดไอเดียไปเสน
16:25อเขาใหม่ zeker
16:27คุณเคยคิดได้ปันใจว่าคุ
16:28ณคิดได้อีกแล้ว
16:29- ใช่ไหมสัน?
16:32- ใช่ครับ แม่ทำได้
16:39อย่าผมขอรับสายนี้ก่อนนะครับ
16:43กับ
16:45กับ
16:46กับ
16:46กับ
16:47กับ
17:26กับ
17:26กับ
17:27กับ
17:27กับ
17:28กับ
17:28กับ
17:28กับ
17:30กับ
17:30กับ
17:34จริงๆ
17:37วันนั้นผมก็อยู่ในเหตุการณ์ด
17:38้วย
17:40กับ
17:40กับ
17:40น้ำนาจจะเป็นความเจ็บปวดส
17:44ำนับสัน
17:49แต่สำหรับพ่อแล้วอ่ะ
17:50ความเจ็บปวดนั้นนะ
17:51เหมือนไม่ได้เจ็บที่บันนั้น
17:54กับ
17:58กับ
18:09หลังจากเหตุกันนั้น
18:14สันก็ไม่ได้สติดกลับมาเลย
18:18ถึงหมอจะบอกว่าสันพ้นขีด
18:20อันตรายแล้ว
18:22แต่เขาก็ไม่รู้เลยว่าสันจะตื่น
18:25ขึ้นใหม่อีกครั้งเมื่อไหร่
18:29คลูปราณีเองก็เป็นห่วงส
18:31ันมาก
18:32ถึงได้มาเยี่ยมสันบ่อยๆ
18:37และแล้วปฏิหารก็เกิดขึ้น
18:41สันไหมครับ
18:43ผมไม่ได้ชื่อสัน
18:46ผมชื่อโซล่าตรงหาก
18:49โซล่าแบบว่าแสงอาทิตย
18:50์ที่สดใส
18:52ที่พอจะไปเยี่ยวย้าขอใจของท
18:54ุกคน
18:55นี่ทำอะไรไม่ได้เลยหรอลูก
18:58แต่ลูกป้าคือใครอ่ะ
19:00ไม่ป้าคือแม่ก็ผมเอง
19:32ทิ้งสันไป
19:35แล้วก็ไม่บอกใครสะคน
19:40มีทิ้งแค่
19:41จะใหม่ใช่บับแรกใช่บับนั้น
19:44กับเรือนก้อนนี้จากการขายบริ
19:48ษัทได้
19:50จริงๆน่ะพ่อเข็นอีกหลาย
19:51ใช่บับได้แหละ
19:53แต่ว่า
19:55พ่อไม่กล้าสุด
19:58เพราะว่าทุกครั้ง
20:01ที่พ่อหนึ่งถึงวันนั้น
20:03ได้สั้นตื่นว่า
20:04กลายเป็นอีกคนหนึ่ง
20:08ก็เป็นการตกย้ำพ่อว่า
20:11รู้ของเรา
20:14เขาอยากจะหนี
20:20ใครมันจะอยากถึงกับพ่อแย่
20:22แย่แบบนี้ว่า
20:41พ่อตั้งหัก
20:43ที่เป็นต้นเหตุทำไมแม่จะสิต
20:45ใจทำแบบนั้นลงไป
20:46ต้องต้องตอนตอนต่อ
21:10ถ้อาจ้ายกัน!
21:11ได้ตาย ไม่เป็นต้องต่อ
21:12ก็ไม่ได้แปลอยู่หลาย
21:12ก็จะไม่น่ะก็ไม่มาก
21:12น่ะแม่นก็จะระวังกัน
21:15กลับเตอรรพส์
21:16มันไม่ใช่ความปิดพ่อแล้วนะ
21:21ถึงมันก็ไม่ใช่ความปิดตร
21:22งสันเหมือนกันไง
21:43สุละ
21:47ข้างหลังรู้
21:53คุณแจอะไรเหรอพ่อ?
21:55คุณแจกรองของเล่นครับ
21:58แต่พ่อไม่รู้ว่าแม่เขาติ๊
22:00กไว้ทำไมนะ
22:24คุณแจกรองของเล่นครับ
22:27คุณแจกรองของเล่นครับ
22:48แม่ไม่เข้าใจว่ามันเกิดอะไรข
22:51ึ้นกับแม่กันแน่
22:55แม่รู้สึกว่าตัวเองเหมือน
22:58คนไม่มีค่า
23:01มันแย่ถึงขนาดที่แม่ไม่
23:05รู้แล้วด้วยซ้ำ
23:07ว่าแม่เป็นใครกันแน่
23:11เหมือนกับแม่
23:13ไม่ใช่ตัวแม่เองอีกต่อไปแล
23:15้ว
23:18ถึงแม่จะพยายามกลับมาเป็นแ
23:20ม่อีกครั้ง
23:23แต่มันก็ยังยากเกินไป
23:26แม่รู้สึกเหนื่อยเหลือเกิน
23:30ชนแม่ทนทัพไม่ไหวแล้ว
23:33แม่จะกลับไปทำงานใช่ไหมครับ
23:42คงไม่แล้วล่ะ
23:45เพราะว่าการมีลูก
23:46มันทำให้แม่สูนเสียทุกสิ
23:49่งทุกอย่างไป
23:50มัน ISBN
23:51ชusionsแม่ขอโทษ
24:16แม่ไม่ได้ตั้งใจจะหมายพลังให
24:17้อย่างนั้น
24:30น้องสันครับ
24:33แม่เขาฝากเรามาบอกสันนะ
24:36ว่าแม่ขอโทษ
24:38แม่ไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้
24:40น
24:43ต่อไปแม่จะระมัดระหว่างคำพ
24:47ูดมากกว่านี้
24:51อย่ากโดดแม่นะครับ
25:06แต่แม่รู้ดีว่าแม่มีค่า
25:09ต่อทั้งพ่อแล้วก็รูปมากขน
25:13าดไหน
25:21ทั้งสองเป็นกำลังใจเดียว
25:25ที่ยังทำให้แม่อยากมีชีวิต
25:28อยู่ต่อไป
25:35แม่น่ะรักพ่อ
25:39แล้วก็รักสันมากๆนะ
25:44แต่คนที่แม่ลืมรักไปมากที่ส
25:46ุด
25:51เขาคือ
25:55ตัวแม่เอง
26:25ไม่ต้องหลองค่าเลยนะ
26:26แม่น่ะ ที่รอมีอุ๊ย
26:37สัน
26:40สันเหมือนลูก
26:44สันจำเรื่องเป็นหมดได้เลยนะพ่อ
26:48แม่เขาไม่ได้ตั้งใจจากพวกเราไป
26:50นะ
26:52เขาทำอุ๊ยสันดังหาก
26:59อันรู้นะ
27:01พ่อพ่อทำทุกอย่าง
27:05เพื่อจะดูแลสัน
27:08ดูแลแม่
27:11อันรู้
27:13ถึงแม่เขาก็รู้มาตลอดด้วย
27:20เพราะงั้น
27:24เรามาใช้ชีวิตให้มีความสุข
27:29เพื่อแม่เขากันหนึ่งนะครับ
27:32วันนี้มาตามหา
27:36ความฝันที่หุดหน้า
27:40มองไปสุดข้อฟ้าเห็นนบิ้น
27:44มาตั้งแต่ไกล
27:47ไม่ต้องกลังวนใจ
27:51สุดท้ายจะพบว่า
27:56สินที่ตามหา
27:59อาจใช้เวลาอีกไม่นาน
28:06ให้เช้าวันนี้มีแสงตาวัน
28:10ทุกเรื่องราวจะพานผลไป
28:14แม่สุดหรือจะทุกไม่เป็นร
28:18้าย
28:22จากคอยวัดฝันในเช้าววันให
28:25ม่
28:25อาจมีไม่เป็นดำใจ
28:29ในทุกครั้ง
28:31เสร็จอาธิตย์จะพา
28:37เราพานไป
29:07สันเข้ารับยาวเลยแล้วครับ
29:09ขอบคุณเค้า
29:10อ่ะ นี่นะ
29:17มาปร่างจากสวน
29:19เอาไปบนนี้เลย
29:21เพื่อเพื่อนๆ นี่กลงเทพด้วย
29:22ขอบคุณมากเค้า
29:24แต่
29:25ผมไม่ได้เตริมอะไรมาให้เลย
29:26โอ้ย ไม่เป็นไร
29:28แค่ช่วยดูแลทั้งสันทั้งโซ
29:30ลาร์นี่ก็
29:32เยอะมากพอแล้วครับ
29:33ขอบคุณนะ
29:37โซลาร์ตั้งหากครับ
29:39ที่มันฝ่ายดูแลผมอ่ะ
29:42ถ้าไม่ได้โซลาร์เนี่ย
29:44ก็ไม่รู้ว่าชีวิตตอนนี้ผมจะ
29:45เป็นยังไงครับ
29:51เอ๊ะ เดี๋ยวกก็
29:57จดหมายอะไรอีกนะคุณพ่อ
29:58ไม่ใช่จดหมาย
29:59มันคือเลสที่เที่ยว
30:02เราก็มีร้านดีๆเยอะแยะเลย
30:04ขอบคุณแม่นะครับ
30:05เที่ยวไว้สะดวกนะครับ
30:09คุณพ่อครับ
30:12คือ
30:14ถ้าคุณพ่อสะดวกเลยครับ
30:16แวะไปเยี่ยมพวกเราที่อุงเทพบ้
30:18างนะครับ
30:22ได้ครับ
30:24คือ เรื่องสะดีๆ
30:28นี้อีก
30:29มากคิดเซอม
30:31เฝื้า
30:33ถูกเซอมือก
30:34นี้อีก
30:34ดีๆ
30:35นี้อีก
30:55มาแอบทำเราอยู่ตรงนี้เนี่ย
31:01ก็แค่มาสูตรการณ์เฉยๆ
31:06มึง มันกวงแปกๆไป
31:12แปกๆ แปกเลยวะ
31:16เล่นได้ไม่ค่องเหมือนมาก่อนเหร
31:18อวะ
31:19แบบ ไม่เหมือนตอนที่ต้องซันเล
31:22่นอ่ะ
31:24ก็คงมึงเพราะ มึงก็คือม
31:28ึง
31:30สันก็เป็นสันแหละมัน
31:42กูว่า น้องสันเขาคงเข้าใจ
31:46แล้วแหละ
31:47ก็ไม่ค่อนกดทับความเจ็บปว
31:49ดเอาไว้
31:51แล้วสร้างกูขึ้นมา
31:53ก็ให้ลืมอดีจะเจ็บปวดไป
31:56พอซันเขาจำเรื่องทุกอย่างได้
32:00แล้วก็ยอมรับเรื่องทั้งหมดที่
32:01มันเกิดขึ้น
32:05กูรู้สึกได้นะ
32:09ว่าน้องเขาได้ปดล็อกแล้ว
32:15น้องเขาหายดีแล้ว
32:18ถ้าซันหายดีแล้ว
32:25แล้วมันก็เป็นตัวตรที่น้
32:27องสร้างขึ้นมา
32:30แล้วถ้ามันไม่กลับไปเป็นสั
32:31น
32:34น้องเขาหายไปไหนว่ะ
32:47เหมือนว่าน้องสันเขาจะกลับเข
32:49าไปอยู่ในใจกู
32:51แล้วก็หลับไปลึกมาก
32:55เหมือนเขาเลือกที่จะปล่อยให้กู
32:57แต่ให้ชีวิตต่อไปหลังจากน
32:59ี้
33:01แล้วทำไมซันถึงทำอย่างนั้นไว
33:03้
33:05คงอยากให้พวกเราได้อยู่ใดกันมั
33:07น
33:13มึงกำลังจะบอกว่า
33:16กูกับน้องสัน
33:19ไม่ต้องสลับล่างกันมันเป็
33:21นวันแล้ว
33:24สันเขา
33:26อยากให้กูอยู่กับมึงทุกวัน
33:27เลย
33:39เด็กนี่รู้มากทุกทีเลยนะ
33:46ขออย่างใจไปทำงานนะครับวันนี้ผม
33:48หลังจากที่ทุกอย่างที่ใคร
33:50สอร่อยครับ
33:51โซลาเขาก็ดูมีความสุขมากข
33:53ึ้น
33:56ไม่ได้มีอะไรติดทั้งข้าใจเขา
33:58อีกต่อไปแล้ว
34:05ก็ได้นะครับ
34:08โอ้ย
34:08โอ้ย
34:10โอเค
34:12แล้วก็คงไม่ใช่แค่โซลาเขวน
34:14ิวด้วย
34:15ที่เปลี่ยนไป
34:16เก่งเหมือนกันที่เราอ่ะ
34:17ทำไมเขาอันไม่ซ่อมเป็นอ่ะ
34:19คุณนะครับ
34:20มีอะไรนี้ช่วนแบบน้าครับ
34:23ปกตินะกวาดก่อนถู
34:24หรือว่าถูก่อนกว่านะครับ
34:31แต่บางอย่าง
34:33มันก็ไม่เคยเปลี่ยนไปเลย
35:12แบบน้ำ
35:12บายบายครับ
35:13บ๊ายบายครับ
35:54เย็นนคิด
35:57สวัสดี
35:58เย็นสู้
35:59ไม่รอสู้
36:01สวัสดี
36:01เย็นรีบ
36:03สวัสดี
36:04สวัสดี
36:05สวัสดี
36:10เฮ้
36:10เฮ้
36:13เดี๋ยวนะ
36:15แล้ว
36:16นี่มึงไม่ได้อาบน้ำ
36:17แล้วมึงเข้ามาทำไมเนี่ย
36:20โทษ
36:26กู
36:27แอบมันเขียนโปรดการ์ต
36:30จะสงให้มึง
36:30กูก็มันจะเขียนโปรดการ์ต
36:36โทษ
36:37โทษ
36:38โทษ
36:41แล้ว
36:42จะเขียนว่าอะไร
36:44ก็
36:46จะเขียนโทษมึงเนี่ย
36:49ที่มึงสามารถปดหลอกปมในใ
36:51จตัวยังได้
36:52โทษ
36:54แค่นั้นแหละ
36:55แล้วมึงไง
36:57จะเขียนอะไรให้กู
37:01โทษ
37:02โทษ
37:02โทษ
37:02คุณกันไอฮะ
37:03โทษ
37:06โทษ
37:08แค่?"
37:11ử
37:32ขอบคุณมึงมากนะ
37:38ขอบคุณมึงมากอย่างนี้
37:47ไป จะอาบน้ำแล้ว
37:50เดี๋ยวมึงก็หรอกรู้ว่ามึง
37:52จะอาบน้ำอีก
37:54คราวนี้เนี่ยนะ
37:56กูจะเย็นคุมมึงเอง
38:00คุณมึงคุมมึงคุมมึงคุ
38:27มมึง
38:28เพราะเป็นคุมแค่หยืนคุม
38:42อย่างเดียว
38:44เปลี่ยนใจแล้ว
38:52แล้วมันก็คงจะจริง อย่างที่
38:54โซล่าเขาบอก
38:57ยังไงพวกเราก็ยังจะมีเรื่องร
38:58าวใหม่ๆ
39:00ให้ได้เรียนรู้ แล้วได้รู้จัก
39:02กันมากขึ้นเรื่อยๆ
39:06ขอแค่พวกเราไม่หนีมัน และจับ
39:09เมือไปด้วยกัน
39:11ก็พอแล้ว
39:16ขอแค่พี่เจอทุกวัน มันเสี
39:19ยงอากาศ
39:20แล้วมันอาดูจะทำลือตาไหน
39:24ฉันข้าเธอคงไม่ได้ มันคงจะ
39:27ไม่วัน
39:31HAPPY BIRTH DAY TO YOU
39:36คุณว่า ห้าสันมาทันเล
39:41มันจะทำอะไรอย่างแรกวะ
39:44ขอบคุณมากนะ พี่ควากูกับซั
39:46นมาเที่ยวทะเลตามสัญญา
39:49อยากลิ่นน้ำ ฉันกับมึง แล้วก
39:51็ซันเหรอนะ
39:52เฮ้ย สว้า
39:55คุณโซลาจะขอคุณผมแบบมาแล้
39:58ว
40:03อาจเป็นเสียงเพลงที่จะค่ายฟ
40:06ัง
40:07อาจเป็นเสียงดังทับทนไม่
40:09ไว้
40:11แต่ไม่ว่าจะเป็นเสียงอะไร
40:16เธอจะยังเนียนมัน
40:19ทุกสิ่งที่ได้ยันมันมีเส
40:21ียงของอากาศ
40:23มันมีเธอข้างกันทุกเพลงเรา
40:25ทุกผ่านไป
40:31รักเธอจะรักเธอต่อไปนั้นนั้น
40:35ค่ะมีเธอทุกวันมันเสียง
40:38อากาศ
40:39แรกมันอาจรู้เธอทำไมต้า
40:42แต่ให้ฉันข้าวเธอคงไม่ได้
40:45มันคงจะไม่ไว้
40:47เพราะเรา ยังต้องดีรู้ตักเวล
40:50า
40:51ขอเพียงให้เธอทียังขึ้นข
40:54้างเช่น
40:57ไม่ว่าอากาสักเพลงพัน
41:00อาจริง ที่จะต้องด้วย
41:03รักเธอจะรักเธอ จริง และสุด
41:10ที่ที่จะมีกลับกัน
Comments