- 3 hours ago
Category
📺
TVTranscript
00:01รายการต่อไปนี้
00:02เหมาะสำหรับผู้ชมที่มีอายุ
00:0413 ปีขึ้นไป
00:05อาจมีภาพ เสียงหรือเนื้
00:07อหา
00:07ที่ต้องใช้วิจารณยานในการรั
00:09บชม
00:10ผู้ชมที่มีอายุน้อยกว่า 13 ป
00:11ี
00:12ควรได้รับคำแนะนำ
00:31ม่อมฉันต้องขอประทานอาภั
00:32ยที่เสียงมารยาศ
00:40แต่ม่อมฉันเก่งว่า
00:42มาราคงเป็นห่อมของใครไม่ได้
00:43อีกแล้ว
00:46เพราะมาราเป็นของกำผมแล้ว
00:49พี่มันอะไรกันชาย
00:59ม่อมฉันชอบมารามานานแล้ว
01:01เลยตั้งใจจะมาขอคับเด็ดรุ่ม
01:05ฉันชาย
01:17มารา
01:18ทำตามที่ฉันพูดไว้ก่อน
01:31คุณชาย
01:32เจอพูดไปรอคอน
01:36จะให้มอมฉันรอให้หลายของต่
01:38อเด็ด
01:38มันเหยียกหน้า
01:39นี่กว่านี้เหรอ
01:41ไหนบอกว่าแม่มาราไม่มีใครเ
01:42นี่ย
01:43แล้วนี่มันอะไรกันมอบ
01:45มอมฉันต้องขอประทานอาภัย
01:47ท่านหลูงไม่ทราบเรื่องนี้มาก
01:49่อน
01:50ประยุดเลย
01:52บาราเป็นคนของลุง
01:55ลุงจะเจ้าใครๆก่อนได้
01:58แล้วทำไมถึงมาร่วงเกินคนของล
02:00ุง
02:06มอมฉันรักบารามานานแล้ว
02:09ตั้งแต่อยู่ขณะละครหลวม
02:11จนถึงตอนนี้ก็ไม่เคยเลือกรั
02:12กได้
02:16เด็ดรุงให้โปรด
02:18ยกมาราให้ม่อมฉันได้ไหมพระ
02:20ยะค่ะ
02:23ฉันชาย
02:31นี่แค่ปลอให้มันเข้ามาเนี่
02:32ย
02:33ม่อมแค่จะมาคุย์กับคุณมา
02:34รา
02:37แต่ตอนนี้ม่อมเข้าใจแล้ว
02:40ว่าพวกเจ้านายไม่มีสัตวรรค
02:42์
02:42ไว้ใจไม่ได้
02:43ดีประช้ำนาจบัดใหญ่กฎีค
02:45ุณอื่นอืน
02:45ยุดเลยล่ะ
02:46หรืมมันไม่จริงฝ่าบาด
02:47พร้อม นายออกไปก่อน
02:49เดี๋ยวแล้วอธิบายในฟังที่
02:50หลัง
02:52เฮ้ย!
02:53ถ้าจัดหนึ่งเลย จับมัน
02:55ไอ้ตาศาษณ์มันต้องรูนมา
02:59เฮ้ยค่ะ
03:00ถ้าจ่าเรื่องมาได้จังที่สุด
03:02เฮ้ยค่ะ
03:15ฉันขอโทษน้ำมาแล้ว
03:17ที่ไม่ได้บอกก่อนว่าจะทำแบบน
03:19ั้น
03:20แล้วฉันก็คิดไม่ถึงว่าพ
03:22ร้อมจะมาได้ยิน
03:26ผมสันเข้าใจไปค่ะ
03:29ดีแล้ว
03:30เขาจะได้เริ่มมาอุ้นวัยกับ
03:32ผมชั้นสิทธี
03:38เรื่องพร้อม
03:40ฉันว่ารอให้ใจเย็นๆก่อนค่
03:41อยคุยกันนะ
03:44ส่วนเรื่องเพราะองค์โชรสิท
03:45ธ์
03:46ท่านของกลิ้ว
03:48และของไม่มายุ่งกับเธอแล้ว
03:52ส่วนเรื่องของฉันกับเธอ
04:09เรื่องจะพูดกับพ่อของเรา
04:11เรื่องเริ่มจากงานกลับมาล่า
04:17เอ้า
04:19เรื่องจะไม่ลัดผิดช่องคนหงลู
04:24ม่อมฉันยินดีแล้วไม่ชอบ
04:26มาล่า
04:26ดี
04:31เด็ดลุง
04:33แล้วเพื่อนของอ่อมฉัน
04:35มันลูกเขามาถึงในวัง
04:38หรืออย่างทำร้ายร้าคาไทย
04:41มันจะต้องติกครบถึงสามเรือน
04:45มันจะได้สาสม
04:46ก็ต้องมายุ่งมาแล้ว
04:48เริ่มครบของมันไปเลย
04:51แล้วเตรียมตัวแต่งงานกัน
04:59เยี่ยมตัวเตรียมตัว
05:11ฉันขอโทษนะมาล่า
05:14ฉันค่ะตั้งใจจะช่วยเธอจากพ
05:16ระองค์โชนรัสสิน
05:18เดี๋ยวฉันจะไปอธิบายกับพอ
05:19มเอง
05:23ส่วนเรื่องการแต่งงานมันจะไม่
05:25เกิดขึ้น
05:28เดี๋ยวเราจะไปทูนกับท่านป้า
05:29ให้คุยกับท่านลุงเอง
05:34ขอบพระทายไปค่ะ
05:49ป้าเห็นด้วยกับท่านพ่อของ
05:51ชายรามนะ
05:52ว่าเราน่ะสมควรที่จะต้องแต่
05:54งงานกับแม่มลา
05:56แต่มลารักพร้อม ชายทรยดเพื่
06:00อนไม่ได้ค่ะ
06:01ทรยดอะไรกัน นี่เขาทำกับเราถึง
06:04เพียงนี้
06:05ยังเรียกได้ว่าเป็นเพื่อนกั
06:07นอยู่อีกหรือ
06:08แต่ชายเขาใจพร้อมนะคะ ถ้าเป็น
06:13ชาย ชายเขาโกรดเหมือนกัน
06:17ท่านป้า ท่านป้าช่วยทูนท่
06:20านพ่อให้หน่อยนะคะ
06:22ชายไม่อยากเห็นมาราถูกบังคั
06:24ดแต่งงานกับคนที่ไม่ได้รัก
06:27แล้วชายจะทำอย่างนั้นเองได้อย่าง
06:28ไร
06:29แต่ป่าก็ไม่แน่ใจหรอกนะว่า
06:32จะช่วยชายรามได้หรือเปล่า
06:35ถ้าท่านป่าช่วยทูน ชายเชื่อ
06:38ว่าท่านพ่อต้องฝัง
06:40แต่วันนี้เสด็จวันใหญ่นะ
06:43ท่านเรียกพ่อของแม่มาราให้
06:45เข้าไปคุยเรื่องการแต่งงานกับ
06:47ท่านพ่อของเรา
06:51ยังชายขอธูลาก่อนนะครับ
06:54ค่อยพระดังนี้
07:01เป็นพระการุณาที่เสด็จโปรด
07:03ลูกหม่อมฉัน
07:04ถือว่ามารามีวัสนาพระยะ
07:06ค่ะ
07:07อืม...
07:09ก็แบบนั้นว่าในเขมไม่ขัด
07:10ข้องที่จะให้มารา
07:12มาแต่งานกับหลานทายฉัน
07:15ให้เรื่องพิธีการเดี๋ยวท่านจ
07:16ัดการให้
07:17รู้ท่านว่าไง
07:21งั้น
07:35เออแล้วแต่นั้นพี่
07:36อืม...
07:39อ่ะ
07:40เด็ดลุ่ง
07:41ลุ่งได้ตกลงกับพ่อของเรา
07:44แล้วก็พ่อของมารา
07:46เรื่องการแต่งานเราก็มารา
07:49เรียบร้อยแล้ว
07:51คือ บอมฉันขอคุยเอามาราก
07:54่อน
08:17ฉันไปคุยอันป้ามา
08:19ถึงได้รู้ว่าท่านลูงนัดก
08:20ับพ่อของมารามาคุย
08:22เดี๋ยวฉันจะไปบอกกับท่านลู
08:23งกับท่านพ่อ
08:24ให้ยกเลือกงานแต่งนี้
08:27แล้ว...เสด็จวังใหญ่กับเสด็
08:29จพ่อของท่านชาย
08:30จะไม่กริวท่านชายได้ไหมคะ
08:33เรื่องนั้นไม่ต้องห่วง
08:35เดี๋ยวฉันจัดการเอง
08:40ขอพระท่านอภัยกะม่อม
08:42พ่อของคุณมาราขอเขาเซ้ากะ
08:43ม่อม
08:47ไม่เป็นไร อยู่กับเราไม่ต้องมีว
08:50ิธีรีต้อง
08:54ขอพระไทฟาบาท คือกระหม่อม
08:57ขอโทษดด้วยที่มารบกวน
09:00กระหม่อมขอพระไทฟาบาทที่ไม
09:02่ตามมาลา ตอนที่ไม่พวงกล้าเย
09:05อะเสีย
09:07ไม่พวงกลางมนมากที่ต้องทิ้
09:08งมาลาไว้กับกระหม่อม
09:11ก็ม่อมเลยต้องเลี้ยงดูลูกมา
09:13เพียงคนเดียว
09:15วันนี้ลูกได้คู่ของที่ดี
09:19ก็ม่อมก็หมดห่วงแล้ว
09:28ฝากมาลาด้วยนะครับ
09:48เราสัญญา
09:51ว่าเราจะไม่ทำให้มาลาเสียใจ
09:56ขอไทฟ้ามา
10:11แต่ว่ามาลาต้องแต่งงานกับท
10:12่านชายรัมจริงด้วย
10:16มาลาที่ฉันเคยรู้จักไม่ได้ย
10:18อมแล้ง่ายแบบนี้นะ
10:20มาลากล้าที่จะเดินออกจากคณะล
10:21ะครหลวง
10:22เพื่อที่จะซื้อสัตว์กับคว
10:23ามรู้สึกตัวเอง
10:25ท่านทำไมตอนนี้เป็นแบบนี้แหล
10:26ะ
10:29เราส payloadจะให้ฉันทำยังไง
10:32ถ้าฉันปัとติเสธท่านชายรั
10:33ม
10:35วันหนึ่งฉันก็ต้องถูกบาง
10:37ครับให้ไปเป็นหม 좋은ใครสักคนอีว
10:38ดี
10:39ก็แปลว่ามาเราไม่ได้รักท่าน
10:41ชายรัมเนี่ย
10:48ตอนนั้นฉันเห็น overturnścieพ่อและฉั
10:49นพูดไม่อ่อนจริง
10:50พ่อพ่อรู้ว่าฉันไม่อยากแต่
10:53งงานดับท่านชาย
10:54พ่อก็ต้องเสียใจ
10:56เสด็จก็ต้องเสียพัก
10:58แต่นี่มันทั้งชีวิตเลยนะมารา
11:02ต่อไปท่านชายรามีห่อมคนอื่น
11:06มาราจะทำยังไง
11:06ก็คงทำอะไรไม่ได้
11:11แล้วก็ใช้ชีวิตต่อไป
11:23ฉันไม่ตามซื้อมาให้ Stones
11:25tools ไม่ชวนที่ซ้อมนายเป็นคนของ
11:27เสด็จวองแย่จริงๆ
11:28เขาน่าจะโดดนายมาก
11:30สั่งขังนายสามเดือน
11:32แคนน่าจะไม่พอนะ
11:33ท่านต addition ตัดกละธาษณ์พระทร
11:42รมนัวensa
11:45ถึงว่าเป็นการพ Circ Ang
11:51สุดท้ายบ้านมืองนี่ก็เป็นข
11:53องเขาอยู่ดี
11:56แค่นี้ยังไว้พอนะ
12:09ได้สาบว่า วันที่ 24 เดือนนี้
12:13ท่านชายรามโรนสี ผู้พี่ภาคส
12:15ากระทรวงยุติธรรม
12:16จะได้กระทำการวิวาหะมงคลกั
12:19บนางสาว มาราเทวันอุไทย
12:23นางเอกขณะของพระเจ้าวรวงเธอ
12:27และองเจ้ารังสิมัน
12:28ขออำนวยพร ให้บาวสาว จงมี
12:32ความเจริญชั่วการะนาน
12:39ที่เขาร่วงโทษนายขนาดนี้เน
12:41ี่ย
12:41ก็เขาปลัวว่านายจะไปขัดขว
12:42างานแต่งของราชายของเขา
12:46เป็นไง พื้อลักของนาย
12:47เจ้า
12:49เจ้า
12:54เจ้า
12:54เจ้า
12:55เจ้า
12:58はい
13:22เจ้า
13:23เจ้า
13:24เจ้า
13:24เจ้า
13:24เจ้า
13:32เดี๋ยวมาล่า
13:44มาล่าจำได้ไหม
13:47ที่ฉันเคยบอกว่า
13:50ถ้าวันไหนที่เธอให้โอกาสฉั
13:52น
13:54ให้เอากับไงนี้ประสวง
14:09ขอบคุณให้โอกาสฉันให้มาล่
14:10า
14:13ฉันรู้ว่าเธอไม่ได้รักฉัน
14:16แต่ต่อจากนี้ไป
14:20ฉันจะดูแล
14:21และรักมาล่าคนเดียว
14:27คุณเดียว
14:29ท่านป่าใครบอกกับฉันว่า
14:32มาล่าไม่อยากแต่งงานกับพวกเจ้
14:34าไหน
14:36เพราะพวกเจ้าไหนมีเมื่อหลายคน
14:40แต่มาล่าไม่ต้องห่วง
14:43มาล่าจะเป็นหม่อมเพียงคนเดีย
14:44วของฉัน
15:14ท่านป่าใครบอกกับฉัน
15:17ท่านป่าใครบอกกับฉัน
15:20ท่านป่าใครบอกกับฉัน
15:22ท่านป่าใครบอกกับฉัน
15:54สนุกไหม
15:56สนุกเพคะ
15:58แต่เมื่อกี้ท่านพี่แพ้มองฉันนะ
16:00เพคะ
16:04งั้นเมื่อพี่ไปอาบน้ำค่อน
16:06เดี๋ยวไปเจอที่คอฟฟิชอบไหม
16:07โอเคค่ะ
16:08งั้นเดี๋ยวมองฉันไปสะอาหาร
16:10ไว้รอท่านพี่นะเพคะ
16:13อ่ะ
16:13อ่ะ
16:19อ่ะ
16:39สบายดีไหมมารา
16:46ไม่สิ
16:49ตอนนี้คงเรียกมาราเฉ่าๆไม่ได
16:51้
16:53ต้องเรียกมองมาราสินะ
17:00ไม่ต้องกลัวผมหรอก
17:02ผมแค่อยากคุยด้วย
17:10เห็นท่านพี่บอกว่า
17:12คุณถูกสั่งยายไปโคราสด้วย
17:15ผมเพิ่งเด็กกลับมา
17:19ผมเป็นห่งคุณมากน้ำอาลา
17:23ผมมีหลายคำถามที่อยากจะถามคุณ
17:27ท่านชายบางครับให้คุณแต่งงาน
17:28กับท่านใช่ไหม
17:31ตอนนั้นเราแค่เทราะกันว่าค
17:32ิดต่าง
17:34ผมเชื่อ
17:35ว่าคุณยังรับผมอยู่
17:41อย่าพูดถึงมาเลยเจ้าค่ะ
17:43เดือนก็ผ่านไปนานแล้ว
17:46ผมอยู่กับคำถามไม่มากหนึ่งปี
17:49ตอบผมเธอ
17:51พบพ่ออะไรคุณถึงแต่งงานกับ
17:53ท่าน
18:06ตอนที่แต่งงาน
18:09ฉันยอมแล้วว่าฉันไม่ได้ร
18:11ักท่าน
18:16แต่ที่ผ่านมา
18:19ท่านได้พี่สูงให้ฉันเห็นแล้
18:20วว่าท่านไม่คนดี
18:24เป็นคนที่ฉันสูงควรจะรัก
18:44ขอบคุณที่ต้องความถามผม
18:52ขอให้มีความสุขนะ
18:58มันมาล่ะ
19:21เจ้า
19:47ฝ่าบาทเห็นหม่อปุ้ยกับหม
19:48่อมาล่า
19:51แต่ฝ่าบาทไม่เข้าไป
19:55ไม่กลัวหม่อมาล่าเปลี่ยนใจ
19:56เหรอฝ่าบาท
20:02มาล่าไม่มีวันเปลี่ยนใจ
20:04หมอลืมใบว่าฝ่าบาทมั่นใ
20:07จในตัวเองแบบนี้เราไม่เห็น人民
20:10ใจ таким
20:12แต่เรา Kommunใจในตัวมาล่า
20:17แล้วนายเป็นอย่างไรบ้าน
20:19หมอมต้องขอพระดายฝ่าบาทที่
20:23ช่วยให้หมอมกลับมาในวันนี้
20:28เราเสียแดกความสามารถคองานาย
20:31ketchup cadence. 10 คืespат
20:31นายอย่างช่วยบ้านเมืองดmemaría
20:32shirts. หม่อมสัญญา
20:41ว่าหม่อมจะใช้ความสามารถของ
20:42หม่อ
20:43ทำให้บ้านเมืองstandard
20:46วันนึง
20:49หม่อจะกลับมาตออกแทน why
20:50คุณของฝากบาย
20:53ที่ช่วยม่อมในวันนี้
21:09แฟซ่อย ช่วยอุนหน่อยสิจ้า
21:13เมื่อฉันแถมให้
21:18ช่วยด้วย
21:23เฮ้ย
21:25เฮ้ย ไปจ่าบมันไป แล้ว
21:30จ่าบมันไป เอาไปสองหงวด
21:33แฟซ่อยเป็นไงบ้าง
21:35ในไรเจ้าค่ะ
21:37ขอบใจจ้ะ
21:41นี่แม่กัญญา ตัวพระจักขน
21:44าดละครปราโมวไทย
21:46ตอนจากวิธีไป แม่กัญญาจะมาอย
21:48ู่กับเรา
21:49เล่นเป็นตัวพลาคู่กับแม่
21:50ซ้อย
21:53ฉันเคยมาดูแม่ซ้อยแสดง
21:56ฉันชอบนะ แม่เล่นเก่งดี
21:59ยินดีที่จะได้ร่วมงานกัน
22:08ยินดีเช่นกันจ้ะ
22:14เกี่ยมน้ำแบบนี้
22:15ขอตัวูกแม่
22:17ถึงสวัสดีทั้งสักของาล
22:26แม่ มันตอนที่นี่
22:32แก่งสวัสดีที่ตัว
22:36แก่งสวัสดีที่กับ
22:40ใช่พ่วงแก้วตัวหน้างัน ชี
22:47วันดี เพราะแม่ผู้ แม่ตัว
22:54เมื่อ ท่านยำงี้ หลอกลางชีวิ อ
23:04้าว
23:09เธอจนใด ไม่หาย สวาดที่ แต่สี
23:19ที่ ช่างสเน่
23:23เฟอออออง pues ตรที ตะหัว
23:28จากขอตอลทรับใตละขอตแล้
23:29วшь แม้enosดิ เคือนนะ เเล่นทีราย
23:32คนดูonce บ้างงี้
23:34แต่บ Lif Sim
23:34แต่โฟงเ�atorioรดตัว เหราะแม่ก
23:37รรรยา แล้วน่าฝัก campa 믿
23:39คนที่บ้าโฟงเกิดได้ ชอบแม่
23:40สoy เหล่ωνกับแม่กรรรยา มาก
23:42กว่าเล่นกับแม่อุются
23:44ตัวโปกกัน
24:10พวกตามดูนี่
24:10ตัวของพวกตามดวล
24:12หรือใครที่จะคอยจับเป็นได้ด
24:14ี
24:15เพราะว่าจะทำให้คิดว่า
24:17เราจะมาที่ออกหาสนุด
24:19ถ้าอย่างนั้น
24:21บ่อนการพนานะคะ จะถือว่าเป็นท
24:23างเลือกทางหนึ่ง ที่จะช่วยได้
24:28เพื่อนไหมคันนี้น่าสนใจดิ นะช
24:30นิ้น
24:32หมดพร้อม ให้어야스트เรียนทุนพ NOT
24:34ค่ะ
24:35รุ่นดีกว่าท่านชายลานะครั
24:36บ
24:36ตกติพวกนักเรียนทางอางกลิ
24:38الأงกตจ์จะอยู่ข้างพวกเจ้าหน่ะ
24:40แล้วคุณมาหาผมทำไม
24:43พร้อมมันถูกพวกเจ้าหน่ายก
24:44ixe容
24:45สั่งแย้ไปโคลาดมาปีหนึ่งคร
24:47ับ
24:48และมันก็ทำให้ผมเห็นว่า
24:50พวกชาวบ้านอยู่กันอย่างแรงแ
24:51ค้ง
24:53ผมเชื่อว่าบ้านเมืองของเราดีขึ
24:55้นได้
24:57Democracy
24:59จะทำให้ประชาชนมีสิทศริภา
25:01พเท่าเทียมกัน
25:03ไม่ต้องทนถูกให้ใครกดขี่อี
25:05กต่อไป
25:06แต่คุณรู้ใช่ไหมว่าต้องผมพา
25:08พวกคุณไปแนะนำกับท่าน
25:11พวกคุณจะถอยไม่ได้แล้ว
25:15เรามีวัwicพระสาสตร์มีไว้ให
25:16้เรียนรู้
25:1812 ปีที่กุ่มเก็กเมงติดคุ้
25:19ก
25:21ไม่เคยเปลี่ยนหัวดมการของพวก
25:22ท่านได้
25:24ผมอยากเรียนดูความบิจภาพจาก
25:26พวกท่านครับ
25:27แล้วผมก็ 점รใจว่าแนวคิดข
25:29องพวกท่าน
25:31จะมีประโยกกับเรา
25:35และไม่กลัวจะโดนจับติดคุ
25:37้กเหมือนพวกท่านเห Zoom
25:39ยิ่งช่วงนี้พ่อราชเทวีก
25:40ลังจะมีพระสุทธิการ
25:42ใครๆก็หวังว่าจะมีพระชออก
25:44รถเป็นราชทายญาต
25:45และยิ่งเข้มมวดไปอีก
25:47ถ้าผมกลัวผมไม่หมายที่นี่
25:49สยามมันถึงเวลาท้องเปลี่ยน
25:50แปลงแล้ว
26:14เฮ้ย
26:14หาอุ่งท่านก็เป็นอะไรนี้เมื่อ
26:16ละ
26:18ก่อนหน้านี้อาการก็ดีขึ้นแล้
26:22ว
26:23ทำไมอยู่อยู่
26:25ทรงสุดลงอีก
26:29เดี๋ยวเพิ่งรองหายไปเลยอวนดำ
26:32จะเป็นลางไม่ดีเอา
26:34ตั้งสมาธิตดีๆ
26:35เรามาช่วยกันส่วนมนให้พระคุ
26:37มของพวกท่านกันดีกว่า
26:55หม่อมเจ้าคะ
26:56เสด็จกับท่านชาย
26:57เสด็จกลับมาจากวังหลวงแล้
26:59วเจ้าค่ะ
27:08อีก
27:09เฮ้า
27:09จริง
27:10เฮ้า
27:38ขอบคุณครับ
27:45ขอบคุณครับ
28:11คุณครับ
28:13ไม่ได้สอมแล้ว
28:15วันนี้เราต้องมาจัดแสดง
28:19ไม่รู้สวนทุกคนแล้ว
28:40เปล่า
29:06สวัสด dizerครับ
29:07แขกจะได้มาพูดอยู่กันไありがとうございます
29:08ได้สุดาฟะถึงแล้ว นั่งรอถ
29:10อยู่ที่โตครับ
29:12นี่ คุณดำเมืองนักไขอีกหร
29:14ือเปล่าอ่ะ
29:15ถ้าไม่ดูไปงานประการณ์ป่ะ
29:16ชิบก็ไม่รู้นะ
29:17ก็แค่บอกว่าจะมาพวยหนังใหม่
29:19ที่จะเปิดต้องเงินหน้าท่านนั้
29:20นเองอ่ะ
29:33เชิญครับ
29:39ฉันขอโทธนะธ town
29:41ฉันขอโทธนะ ast scientists
29:42ถ้าฉันไม่ทำแบบนี้ เราก็คงไม
30:00่ได้คุยกัน
30:01ฉันพูการเธอふีโครั้งแล้วว่
30:03าฉันไม่มีอะไรจะคุยกับเธอ
30:05ซอย ผมขอนะ
30:09นั่งแล้วคุยกันดีๆดีกว่
30:10า
30:20ฉันอยากให้ซอยคิดอีกทีนะ
30:23เรื่องที่จะรำในงาน 25 พุทธศัต
30:25วัตร
30:26ฉันบอกกับคนจัดงานไว้ว่า
30:28เราจะรำเรื่องเลิกใช้คำว่าเราได้
30:31แล้ว
30:32ไม่ว่าจะเรื่องไหน
30:33ฉันก็ไม่รำ
30:37ฉันรู้นะว่า
30:40ซอยอย่างโกรทยันอยู่
30:43ฉันอยากให้เรากลับมาเป็นเพื่อนก
30:44ันเหมือนเดิม
30:47เธอจำไม่ได้หรอ
30:49ว่าเธอเป็นคนพูดว่า
30:51ไม่มีอะไรไม่เดิม
30:53ened
30:54รับ媽, ซอย
30:55ถ้าซอย Hernandezไปไหนเหลือ
30:58เรื่องน่างกありがとう
30:59ผมโทษที
31:01คนซอยรู้จักแม่ครูมาลากับท่
31:03าน black mpl rhythms พร้อมอยู่แล้วใช่ไหมคร
31:04ับ
31:05คร่ะใครจะไม่รู้จักคนสนิทของ
31:07ไหนทหารใหญ่แฮงกองพนล่ะคะ
31:10ท่านห 필พลจะมาร่วมองทุนกับ
31:12แบบน cuantoนี้
31:14ส่วนแม่ครูมาลาจะมาเป็นที่ป
31:16รึกษากลองไทย
31:17คอยดูแลเรื่องการรMC กับระเมียม
31:19ในวัง
31:21เอานล่ะค่ะ
31:22อยากทำอะไรก็ทำเลย
31:25แต่ถ้ามีเขา
31:27ฉันไม่เล่น
31:31คงไฟait ไฟaitaitaitaitaitaitaitaitaitaitaitaitait
31:44aitaitaitaitaitaitaitaitaitaitaitaitaitaitaitaitaitaitaitait
31:46aitaitaitaitaitaitaitaitaitaitaitaitaitaitaitaitaitaitaitait
31:51aitaitaitaitaitaitaitaitaitaitaitaitaitaitaitaitaitaitaitait
31:51aitaitaitaitaitaitaitaitaitaitaitaitaitaitaitaitaitaitaitait
31:52aitaitaitaitaitaitaitaitaitaitaitaitaitaitaitaitaitaitaitait
31:52aitaitaitaitaitaitaitaitaitaitaitaitaitaitaitaitaitaitaitait
31:52aitaitaitaitaitaitaitaitaitaitaitaitaitaitaitaitaitaitaitait
31:53aitaitaitaitaitaitaitaitaitaitaitaitaitaitaitaitaitaitaitait
31:53aitaitaitaitaitaitaitaitaitaitaitaitaitaitaitaitaitaitaitait
31:54aitaitaitaitaitaitaitaitaitaitaitaitaitaitaitaitaitaitaitait
31:56ฉันรู้นะว่า ซ่อยยังโกรดฉ
31:58ันอยู่
31:58แต่ฉันอยากจะขอให้ซ่อยรำด้วย
32:02กันกับฉันแค่ครั้งนี้ครั้ง
32:03เดียว
32:04ถือซ่อยว่า...
32:06เป็นการรำด้วยกันครั้งสุดท
32:08้าย
32:09ครั้งสุดท้ายของเรามันจบไปนาน
32:11แล้ว
32:13แล้วถ้าจะให้ฉันคิดถึงคว
32:14ามเป็นเพื่อน
32:15ทำไมเธอไม่เห็นตั้งแต่วันนั้นล
32:17่ะ
32:19ซ่อย
32:20ถ้าฉันบอกแล้วไงว่าฉันไม
32:21่ได้ตั้งใจ
32:22enas Katrina
32:23ฉันขอโทษ
32:25ふกล์ฝายไปแล้ว
32:27ซ้อย เดunctionสี่
32:28ซ้อย ฝั่งฉันก่อน
32:30ซ้อย เดี๋ยวก่อน ซ้อย ฝั่งฉัน
32:32play
32:33fly
32:35อ๊ะ
32:42มาล่ะ
32:45มาล่ะ ละรัดมาเร็ว
32:48entre tpson
32:48มาล่ะ
32:50มาล่ะ
32:53ฉันไม่ได้ทำอะไรนะ
32:57มาล่ะ
32:59มาล่ะ
33:10คุณชอย แม่ครูเป็นไงบ้างซะ
33:13ก็แค่เป็นลม ทำไมทบตกใจขน
33:15าดนั้น
33:19ถ้าในผล แม่ครูเป็นไงบ้าง
33:21ซะ
33:22ปลอดภายแล้ว แต่คือนี้ต้องน
33:25อนที่นี่นะ
33:27แม้ก็ไปดูแม่ครู ไป
33:33นี่มันอะไรกันนี่
33:34ก็แค่เป็นลมไหมใช่เหรอ
33:40หรือเขาไม่ให้บอกฉัน
33:44ไม่บอกก็ไม่กำบอก
33:46เป็นเบล็งกระดู
33:49ระยะลุกราณ
34:12พร้ออย่างนี้สินะ
34:14เขาถึงอยากจะรำกับฉันตั้งคร
34:16ั้งสุดท้าย
34:18รักเธอจะเอายังไงณ like
34:20ถ้าอยากรำกับเขา
34:21ฉันจะการเรื่องคิวให้ได้นะ
34:24ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน
34:26เรื่องมานานมาแล้ว
34:29เราต่างคนต่างอยู่
34:32แล้วฉันก็ไม่มีเขาในชีวิ
34:33ต
34:36แต่ฉันก็รู้ว่าเขาอยู่ที่ไหน
34:37สักที่น
34:40แต่ตอนนี้
34:42เขากำลังจะไม่อยู่แล้ว
34:46ฉันเข้าใจเธอนะ
34:49ถึงจะแย่กันสิบกว่าปี
34:52แต่ดูก็รู้ว่าเธอสองคน
34:54คงผ่านร้อนผ่านหนาวอะไรจะกันมา
34:56มาก
34:57ถึงปากจะบอกเขาไม่สนใจ
34:59แต่มันก็ตัดกันไม่ได้ง่าย
35:01ๆใช่นะ
35:16ฉันก็นึกไม่ถึงเหมือนกัน
35:19ว่าฉันกับเขาจะตายมาเป็นแบ
35:20บนี้
35:22มันมีอะไรนักหนาเหรอซ้อย
35:24ทำไมเธอสองคนถึงไม่เผาผีกันข
35:26นาดเนี้ย
35:31หรังจากรัชการที่หกสวรรค
35:34ต
35:34รัชการที่เจ็ดขึ้นคองราช
35:38เรศภาวะที่เศรษฐกิจย่ำแย
35:40ก
35:41เงินในทองพักครั้งแทบไม่เหล
35:43ือ
35:43ท่านทรงจำเป็นต้องตัดค่า
35:45ใช้จ่ายของหลวง
35:46ยุพกรมมหารสบเหลือแค่กอง
35:50นังรำและนักดนฟรีในคณะ
35:52ละครหลวง
35:53แตกกระสานทร้านเซ็น
35:56อุศษา
35:58ความจริงเองอยู่กับข้าต่อ
36:00ไปก็ได้นะ
36:02ถึงแม้ว่าจากนี้ไป
36:04จะไม่มีขนาดละครให้เองต้องฝ
36:06ึกสอมแล้ว
36:08แต่เองก็อยู่กับข้าต่อไปได้
36:10นิ
36:11ถึงยังไงเส้ะ
36:13ข้าก็จะไม่ยอมปล่อยเองเป็นคน
36:15เฝ้าน่าประตู
36:17หรือว่าให้เองไปเป็นคนทำกับ
36:18ข้าวร้อกนะ
36:21ขอบพระไทยเป้ opaque
36:22ด้วยเดี๋ยวท่าจะเขียนจดหมาย
36:35рим้าหาบอยๆ
36:37เจ้าขạoมอมคู่
36:40ขอบใจน. Warum later
36:42ที่รับคนของป้าไว้ดูแล
36:46เป็นไง อว้นดำเป็นเพื่อ ของมา
36:48รา
36:50ไม่เป็นไรเลยค่ะ
36:52หมอมฉันตั้งใจว่าจะเปิดคณ
36:54าลละคร เล็กๆ psilonเด็กๆ ไปไ brokers
37:00ดีใจด้วยนะ
37:01ยิ้มจ้อย
37:03ที่ได้ไปอยู่ขนาลคอนแม่เรื่อน
37:05เขามีพลาญ บูลช่วยเขียงบทให
37:07้
37:09ฉันเชื่อ ว่าraction ก็มีชื่อเสีย
37:11งแน้
37:12อย่าหลือไปดูพวก船ด้วยนะมารา
37:17พวกเองทุกคน ไปอยู่ที่ไหน
37:24ก็อย่าลืมละครรำนะ
37:27ถึงแม้ว่า วันนี้ใครจะมองว่
37:30าเป็นเรื่องฟุ้มเฟือย
37:32แต่พวกเองก็รู้อยู่ใช่ไหม
37:35ว่าสิ่งที่พวกเราทำทุกวันนี้
37:39ไม่ใช่แค่เป็นการรำสวย หรือ
37:42รำงาม
37:43แต่เป็นการสืบสารมอนระดบ
37:47ซึ่งเป็นรากฐานของชาติ
37:51ให้คงอยู่คู่แผ่นดินตลอดไป
37:56ข้าฝากทุกคนด้วย
38:15เจ้าคุณเรกทนขับทุนไม่ไห
38:18ว
38:19จนต้องขายลงละครให้กับฉัน
38:20กับผู้พัน
38:22แต่ฉันกับผู้พันก็เป็นแค
38:24่เพื่อนกันเท่านั้นนะ
38:43เจ้า
38:45เจ้า
38:54ตามที่สัญญากันไว้
38:56เราเป็นผู้ส่วนกันครึ่งๆ
38:58ฉันลงเงิน เธอลงแรง
39:01โรงละครนี้เป็นที่ทำมาหากินเด
39:04ียวของพวกเรา
39:05ยังไงฉันก็จะทำให้ได้เจ้าค
39:07่ะ
39:10ขอบคุณท่านมากที่ช่วยเหลือ
39:11พวกเรานะเจ้าค่ะ
39:16เธอเป็นผู้หญิงไม่กี่คนที่ฉั
39:17นเรียกได้เต็มปากว่าเพื่อน
39:19วันนึง
39:21ฉันอาจจะต้องการความช่วยเหล
39:23ือจากเพื่อนอย่างเธอ
39:28ถ้าหมู่อย่างฉัน
39:31จะช่วยรัชสีได้
39:34ฉันก็ยินดีเจ้าค่ะ
39:53ฉันก็ยินดีเจ้าค่ะ
39:58หลบหน้าหน่อยสิเจ้าค่ะ
40:01เราจะกรสิกรสิกรสิกรดิกร
40:05ดินรืม
40:09ฉันใจ
40:14ฉันใจ
40:22ยินมัสิ
40:24พี่จากรสิกร
40:27เบาๆ
40:33โอ้ย ไม่เอา ไม่เอา ดูเหลือน จั
40:39นเจ้าคอยจ้อง
40:50ขอประไทยท่านชายมากนะพี่คะ พี่
40:53พาหมอมมาลามาดูหมอมฉัน
40:55ก็ละคอนของซ้อยสนุก ฉันดู
40:57แล้วก็อยากดูอีก
41:00ฉันรู้ว่าหมอมอยากช่วยฉัน แต
41:03่มีก็เก็บไว้บ้าง เสธภกิจ
41:05ไม่ดีแบบนี้
41:08ท่านชายอย่าตามใจหมอมมากนะพี่
41:10คะ
41:17แต่ฉันเห็นคนดูในลงละครซ้
41:20อยวันนี้ น่าจะขาดทุนหน้าดู
41:23เลยนะซ้อย ซ้อยจะไว้เหรอ
41:28ยังไงฉันก็ต้องไหว ฉันย
41:30ังพอมีทางอยู่
41:38สุดท้ายพวกเจ้านายก็กลูกหก
41:39เราอยู่ที่ บอกว่าจะให้มีรัฐธร
41:41รมนุน
41:42แต่พอร่างคืนไปก็หาเขาอางต
41:44ีตก ไม่ยังประกาศใช้
41:47ผมเคยบอกท่านแล้ว บอกว่าพวกเจ้
41:49านายไว้ใจไม่ได้
41:51ทั้งทั้งที่รู้ว่าชาวบ้านล
41:52ำบาก คดีฟองร้องนี่สินก็ท่
41:55วมสารไปหมด
41:56แทนที่จะช่วยให้มีรัฐธรรม
41:57นุน แต่กลับไม่ทำอะไรเลย
42:01ที่เวลาทำที่ไหน รู้อย่างท่านชาย
42:03ลามสิ
42:04เงินเหลือเฟิร์เปิดขนาดละ
42:05ครให้เมีย
42:09หน้ายิตสับสมบันไปใจเช่าบ
42:10้านให้หมด
42:13ตอนนี้ต้องสายพลเรือและสายทห
42:15ารบกพร้อมกันหมดแล้ว
42:17พวกคุณเตรียมตัวรอฟังคำ
42:19สั่งได้เลย
42:56ตัวฟังค่าวนะครับท่าน
43:07มาหาฉันถึงที่นี่ มีทุราะ
43:09ดว่าในหรือ
43:10ท่านรู้จักค่ะ ผู้กล่องพร้
43:12อมเดียวรู้เจ้าค่ะ
43:15ผู้ทุราะของเธอเถอะ
43:19ขอบฐานทุกเจ้าค่ะ
43:22ฉันมาเรื่องโรงละคร
43:24ช่วงนี้คนดูหายไปยืดเลยเจ้าค
43:26่ะ
43:26ฉันเลยอยากจะ
43:30ขอกoitดูเงินไปหมุнในโรงละคร
43:32หน่อยเจ้าค่ะ
43:33แต่ว่าฉันจะเรียบหากเงินมท
43:36ยอคืนให้น้องเจ้าค่ะ
43:38ถ้าไม่ไหว ก็ปล信ไปไม่ซ้อย
43:41ไม่เจ้าค่ะ
43:43โรงละครนี้ ทำให้ผู้หญิงอย่า
43:44ฉัน��ทางเลือก
43:46เป็นที่ทำมาหากินเหลียง demicker
43:48ยังไงก็ต้องรักษามันไว้
43:49ให้ได้เจ้าค่ะ
43:51นี่ฉันก็เพิ่งให้เขาเขียนบ
43:52ทละครเรื่องใหม่
43:53ให้มันทันสมัยขึ้น
43:55อีกเดียวก็คงดีเจ้าค่ะ
44:00ฉันชอบความใจสู้ของเธอนะซ่
44:02อย
44:03เรื่องเงินแต่ฉันช่วยได้
44:06แต่คงถึงเวลาที่หนูจะต้องช่
44:08วยแล้วเราจะสีแล้ว
44:12ยังจำสัญญาของเธอได้ใช่ไหม
44:16จำได้เจ้าค่ะ
44:18ท่านจะให้ฉันช่วยอะไรหรือเจ้า
44:20ค่ะ
44:29ซ่อย
44:32อ้าว
44:36ว่าไงจ๊ะเฮ้อ ไม่เจ้าของโร
44:39งละคร
44:41เดี๋ยวนี้มีน้ำมีนวนขึ้
44:43นเยอะเลยราสีจับนะเรานะ
44:48หม่อมฉันได้ลูกครับมาจากเมื
44:50องจีนเลยนำมาเท่าไหวท่านอย่าง
44:52ยายเพคะ
44:53ไม่สบใจจ้ะ
44:54แล้วก็เอาขนมมาฝากเพื่อนๆด้วย
44:57เอาไปรับสิ
45:01นี่จ้ะ
45:04นี่ทำอะไรกันอยู่หรือเพคะ
45:07ก็ปลูกผากกินเองไงจ้ะ
45:10ยุคเนี้ยจะต้องประหยาติ
45:12จะได้ช่วยหลวงท่านลดค่าใช้
45:14จ่ายด้วย
45:17นี่เองน่ะโชคดีมากเลยรู้ไหมท
45:19ี่มาวันนี้
45:20เพราะถามหากว่ามันอาทิตย์
45:22น่าแล้วก็เราก็ของจะไม่ได้เยอกั
45:24นรอก
45:26ท่านยายยายจะเสร็จไปไหนหรือเพ
45:28คะ
45:29วันพุดน้าน่ะ
45:30ข้าจะตามเสร็จธุณกำ leverไปเมือง
45:32น้น
45:35เมืองน้นอากาศดีนะเพคะ
45:37หน้าเที่ยวด้วย
45:39แล้ว
45:41ท่านหญิงยายไปกี่วันหรือไ
45:43หมครัน
45:47ทุมประหมอมกลับจะเด็ดวันเด
45:48ียวเจ้าค่ะ
45:49กลับมาวันคือหาร
45:53ถ้าอย่างนั้น
45:54เราต้องริษณ์ไปแจ้งท่าน
45:56อาจจะเลื่อนไปก่อน
45:59เลื่อน
46:00เลื่อนอะไรรรู้เจ้าค่ะ
46:04ราชภัณ์อ doe
46:05ซ้อยกลับไปค่ะ
46:07แล้วห้ามพูดเรื่องนี้กับใครเด
46:09็ดขัด
46:16พี่ซ้อยขอไว้
46:20ขอบคุณเจ้าค่ะ
46:37ตอนนี้ทุนกลับมองเป็นผู้สำ
46:38เร็จรร 아� Problems
46:40ถ้าจะกะอการ
46:42ต้องชบคุ분พระองค์ให้ได้
46:45แต่เมื่องนวนทั้งไกล เสล้นทาง
46:46กรำบาท
46:47แถมการจับกรุ่ม
46:50มันเสี่ยงที่จะผิดพลาดได้นะ
46:51ครับ
46:52ผมว่าท่านเราเสULL มือโientos meant
46:53ชุมให้เรารwurfอดโม้ kö วั tie ชลง
46:55พร้อให้ทุนกลับมอง finance กลับ
46:58มาสักก่อน
46:59ขอจะได้ง่าต่อการคับคุณตั
47:00ว
47:04ข้างขั้นเดี๋ยวนี้
47:07โทษเจ้าอะไร
47:21สรุปเราซอยไปดีมาจากใคร
47:23ไปรู้จักกับพวกเขาได้ยังไง
47:25แล้วที่เอามาบอกเป็นอันตลายก
47:26ับซอยหรือเปล่า
47:28คนพวกนั้นไม่รู้ว่าฉันรู้
47:29แต่หมอมกันท่านชายนั่นแหละ
47:31ที่น่าเป็นหง
47:33คนพวกนั้นดูจากโกรดพวกเจ้าน้
47:35ายมาก
47:36ฉันว่ามอมกัน太ชายนิดหมี่ไป
47:38ก่อนดีไหม
47:40มินรู้จักタ่านชาย
47:41ก็พอฉันรู้ไงมาระ
47:45ถึงรู้ว่าถ้ามาระพูดท่าน
47:47ชายอitativo
47:49หลบไปที่ไหนก็ได้สักพักหนึ
47:51่งหรอ
47:51สักพักให้มิดกว่าอะไรให้ดี
47:51ขึ้น
47:52ดีหรือถ้ b Corcor cual
47:52แต่เราไม่ได้ทำอะไรผิด
47:56ทำไมเราก็ต้องหนี
47:58พวกที่มีความคิดไม่ดีตั้งภ
48:00าที่ต้องคิดใหม่
48:02ซ่อย
48:04รืมไปแล้วหรอ
48:05ว่าเรามีทุกวันนี้ในใดพรา
48:06ชไทย
48:08พวกเขาไม่สนว่าใครเคยมีกล пиш
48:09Susan
48:10ยืดแต่ความคิดตัวเองเป็นfin
48:12angan
48:13และคนที่ไม่เฟังพู่อื่นแบบนี้
48:15จะมาเรียกล้องความเท่าเทียมได
48:16้ยังไง
48:19ท่านชายดามเองก็พูดอยู่บี่บ่
48:20อยเรื่องระบบใหม่
48:22แต่ท่านคิดควรหามความสมัก
48:23ใจจากผู้อื่นด้วย
48:25แล้วถ้าสุดท้ายว่าเขามังค
48:27ับผู้อื่น
48:29มันก็ไม่ต่างอะไรจากระบบเขาที่
48:30พqueเธอต่อต้าน Ontario
48:34มารา
48:36ฉันก็ไม่รู้หมายเด Porque будут ceas
48:37แต่ฉันเป็นห่วงมารากับท่าน
48:40ชาย
48:43มาราเปิดเกินท่านชายด้วยว่า
48:44อย่าวัยใจใส่ใ Fuß
48:46therefore тон chi
48:47ใคร
48:52ท่านชัยน่าจะทราบอยู่แล้ว
48:56ระวังตัวด้วยน้ำมราด
49:06ซอยบอกว่าท่านพี่ทราบ
49:08ว่าคนนี้ซอยบอกให้ระวังตัวเป
49:09็นใคร
49:09ใครหรอไปค่ะ
49:14เท่าจากบุษอาหารแล้ว
49:17ก็ยังมี
49:20พวกนักเรียนทุนหวงข้อมเก
49:21ี่ยวห้องด้วย
49:22คุณพร้อมเหรอพี่ค่ะ
49:35พี่ก็ไม่ค่อยได้คุยกับพร้
49:36อมเหมือนกัน
49:39แต่ได้ยินมาว่า
49:42พร้อมเขาไปครบหายกับพวกนัก
49:43เรียนฟลังเซน
49:48พวกนันมีหวงข้าวหน้า
49:56วันนี้ท่านพ่อก็บอกว่า
49:58ได้ยินเรื่องกับบุษมานาของบ
49:59ุษยัง
50:02แต่พวกก็ส่วงเรื่องกลางบนแล้
50:04ว
50:06ว่าถ้าไม่เกิดขึ้นจริงๆ
50:09มันจะออกมาในรูปแบบนี้
50:14หวมฉันไม่อยากจะชื่อ
50:16พวกคุณพร้อมจะเป็นกับบุษ
50:17ยัง
50:31พี่ก็หวังไว้เหมือนกัน
50:44ไม่เป็นต้องฑาร์ดตัวน่า
50:45พระตัวน่oses
50:48เต็มทัวน่า
50:53ไม่ต้องดับกัน
50:54ตอนที่หลัง
50:56ที่จากแปลแบบนี้
50:59พวกนันไม่ต้องศัตริงๆ
51:17พาลอมา
51:41นุษ!
51:46นุษ!
51:47กระม่อม!
51:48ร้อยเอกพร้อม!
51:49จะรูนพังที่พง
51:51มีอยู่เรื่องสำคัญมาทุนกระม่
51:52อม
51:53ถ้าจะคุยกับเราก็ต้องเก็บป
51:55ืน
51:56เราไม่ใช่พวกหลาย
51:58ที่ต้องคุยอยู่ด้วยอังวุษ
52:00อับปืนลง
52:03ป่าแล้วมา
52:10ขอมันเฉินฟาบาท
52:13เอาที่ฯετεช่างไปในโรงน้ำ
52:14ครับรู้การเปลี่ยนแปลงกับป
52:15กครอง
52:16ที่พาทитนั่งแงอนั่นตะสมาคม
52:21น่ากจะพูดให้มันสวยรู ?"
52:24Buffer
52:24arded your равot bargain
52:25els
52:27ช่างสัตว์คำ
52:28ความarterอยากbit
52:34อยู่ที่ผ่านที่นั่งอันนานแล้ว
52:37ถ้าจะจับตัวทั้ง
52:39ฉันขอไปด้วย
52:45หม่อมคงไม่เข้าใจ
52:46ว่าที่ที่ท่านชายจะไป
52:49ไม่ใช่ที่ที่คู่แล้ว Lay จะไปปิกน
52:51ิ์กันหม่อม
52:54หม่อมมาลากโปรดเข้าใจ
52:56ว่ะนี่คื malar is something kind
53:00แต่ฉันเป็นภาลยาระท่าน
53:01ถ้าท่านพี่ไปไหน
53:04ฉันก็จะไปด้วย
53:05ไม่ว่าอย่างไรก็จะไม่ถึงท่าน
53:12ม่อมเชื่อว่าฟาบาทเข้าใจ
53:13สถานการณ์นี้ดี
53:16ในฐานนาสามี
53:20ย้อมต้องปลกป้องความปลอด
53:21ภัยให้กับภรยา
53:27ฟาบาทโปรดพูดให้ม่อมมาล
53:29ะเข้าใจด้วย
53:37ไม่เป็นไรน้ำมากล่ะ
53:46เขาก็แค่ตัวพี่ไปควบคุมไว
53:48้
53:49เขาคงไม่ทำอะไรพี่เหรอ
53:53พ่อยไง
53:54เขาเป็นเพื่อนแก่นั้น
53:55งั้นเราขอไปเปลี่ยนสื้อภาคก
54:00่อน
54:01ต้องเสด็จไปเดี๋ยวนี้ฝาบาท
54:06อยากทำให้เป็นเรื่องใหญ่
54:10ยุนิฟอร์มนี้เป็นของผู้มี
54:12เกียร์
54:13ที่ได้รับความไว้ใจให้ใช้อ
54:15าวุดได้พวกเดียว
54:17ข้าดวังว่าจะใช้อาวุดได้
54:18การปกป้องคนในประเทศ
54:20แต่นี่
54:22กลับมาทำร้ายกันเอง
54:25ถ้าประชาชนอยู่ดีมีสุข
54:26กำมองก็คงไม่ต้องใช้วิธีน
54:27ี้กันหรอก
54:28สิ่งที่พวกมอมกำลังทำ
54:31คือทำเพื่อคนในประเทศ
54:33สักวันทุกคนคงเข้าใจ
54:37เช้นเสด็จมอม
54:38สักวันทุกคนคงเข้าใจ
54:42สักวันทุกคนคงเข้าใจ
55:05poorly
55:11โมห tarde
55:13federสักวันทุกคนช่วงuelle
55:18สักวันทุกคน Liebe
55:19ไๆเอาทุกคน blev
55:21นี่ไหม
55:21โด Lan
55:21cổ Century
55:22เยาะ
55:23โทวันทุกคน
55:26เยาะ
55:26แล้ว blinking
55:27โมห�만
55:27เยามะ
55:28ไอ้...อย่าเอา assassin ไอ้...
55:31ไอ้...' ยาamarห์มัน
55:32ทองกัน!
55:33เปล่า!
55:33เฮ้!
55:34อย่าฆ่าไม камา perpet ไอ้...
55:37ไอ้สัติอย่างเชี่ย
55:39น่อ MOM
55:39บ้า!
55:40ขออนุปะ
55:41บ้า ไม่เป็นอะไร
55:43ไอ้... sono...
55:49พุ์จันปิ
55:50บ้าม when พุ pulled picture
55:53พุ銘เฉราจะให้ตับก Milan così
55:58ตังพ Yahoo
56:01วาญหาตังพstory
56:05พืบครู
56:09สำหรับ
56:44อาจเป็นเพียงลงพัดพัน
56:47ที่ถ้าไม่เคยต้องกัน
56:51กลายกันเท่าไรก็เหมือนยังก
56:54ลายออกไป
56:59เธอจะได้ยินหรือเปล่า
57:02พอจะเข้าใจหรือเปล่า
57:06นิ่งคำว่ารักที่ฉันนั้นซ่
57:10อนไม่ไหว
57:11ไม่ใช่ไม่รู้ว่าของต้องจับต
57:15ะเย็บมันได้ยังร้อย
57:19เหนื่อจะหัวใจเป็นของเธอเท่าน
57:23ั้น
57:30คุณมิดชาท่านชาย
57:32คุณมิดชาท่านชาย
57:32คุณตั้งปราจให้ Size แข็มราจ
57:42ประมาณบาติ
57:50เมื่อ khảวโก่
57:53ไม่ว่าอย่างไร เราก็จะพามาแล้วไป
57:56กับเรา
58:22ไม่จะเข้าใจได้มั้ย
58:28ขอโทษจะกับใจคุณที่รักเธ
58:32อ
Comments