- 17 hours ago
Category
📺
TVTranscript
00:00ทหette 備เวลา
00:28ราชมุดเคย
00:32แต่เท้าเปล่า
00:34เมื่อกี้
00:36ตอนที่ตัดศินโรงโทษ
00:39วัยมิงไปแล้วนั้น
00:41ท่านก็ได้เห็นแล้ว
00:44ไม่ท่าว่า
00:45ท่านรู้สึกยังไง
00:48วัยมิง
00:50ท่าพี่คิดชั่ว
00:51อย่างมหันนักสมควรตายแล้ว
00:55ท่านเปล่าตัดสินคดี
00:56ได้อย่างเที่ยงทำ
00:58ข้ารู้สึกเรื่องสายยิ่งนัก
01:01อย่าเพิ่งเรื่องสายข้าเร็วไปน
01:04ัก
01:04ตอนนี้ถึงตาของท่านแล้ว
01:08เมื่อกี้เมื่อยมิงพูดไปชัดเจนแล
01:10้ว
01:11ว่าเรื่องนั้นไม่ได้เกี่ยวข้อง
01:12กับข้าเลย
01:14ไม่ว่าจะเกี่ยวข้องหรือไม่น
01:16ั้น
01:17B. นั่นเป็นเรื่องที่ค่าต้องแต่
01:18สวนท่านต่อไป
01:20ยั Evans macro จะไปแต่สวนคัดเรื่องอะไร
01:23B. ในมื้อค่า มีอีคดีน
01:27B. ชิ้นเสียงเหลี่ยนจากหนูบ้
01:30าน จักกูลเฉิญ
01:31B. ฟองสามีเฉิญสื่อหมื่อย
01:34B. อกกตัญญู และทิ้งลูกทิ
01:36้งเมีย
01:36B. และท่าน คือจำ Zumراi ที่ถูกป
01:39ลองร้อง
01:41ไม่สาบว่า ท่านจะแก้ตัวยัง
01:43ไง
01:44ท่านพ่อท่าแม่ของค่า สีช
01:56วิตเพราะว่าอดอยากที่บ้านเก
01:57ิด
01:59ตอนนั้น ค่อยอยู่ในเมืองหลวงเจ
02:01ืองไม่รู้เรื่องอะไร
02:03ค่ารู้ดีว่า ค่าผิดฐานอัก
02:05ษันยู
02:08ค่อยดีรับการลงโทษจากใต้
02:10เท้าเปล่า
02:11ดี แล้วขอหาทิ้งลูกทิ้ง
02:15เมียล่ะ จะทำยังไง
02:19ท่านเปล่า สามีพรรยาในโลก
02:24ไม่ใช่จะอยู่กันเจ้าแก้เท่า
02:26แล้วท่านเปล่าจะลงโทษข้าเพ
02:29ราะเรื่องนี้
02:31ข้างก็ไม่มีอะไรจะพูดแล้ว
02:34อืม ท่านยอมรับตรงไปตรงมา
02:38ดีเนี่ย
02:39ในเมื่อท่านอยู่บนบันลัง ค่
02:42าเองไหนเลยจะกล้าบบิดพริ้ว
02:46ค่าเพราะรับการลงโทษจากท
02:48่านแล้ว
02:49ช้าก่อน นี่เป็นแค่คำฟอร์ม
02:52รองของชิ้นเสียงเหลียน
02:54แต่ค่ายังมีอีกขดีนึงที่
02:57เกียวข้องกับท่านด้วย
03:00ท่านเป๋ายังมีขดีอะไรจะตายสู
03:02ญค่ะอีก
03:03รอมแปลงฐานะ แอบแต่งงานใหม
03:06่
03:06ลอกรูงห้องเต ลบรูเบื่องสูง
03:09แต่ท่านเป๋าท่าน
03:11ค่าดีนี้ไม่ต้องมีโจทย์
03:13ทุกคนต่างฟ้องร้องได้
03:15ค่าปกคร้องใครฟง
03:18ค่ายอมมีหน้าทีนี้โดยตรง
03:20ท่านเป๋า
03:21นั่นเพราะเว้ยมิงบะครับค่
03:23า
03:24ค่าไม่เห็นเว้ยมิงบะครับแต
03:26่งงาน
03:27กับเห็นท่านใช้ฐานราชบุตเค
03:29ย
03:30ออกคำสั่งใช้งานเว้ยมิง
03:32แล้วใจเชื่อได้ยังไง
03:34แต่ท่านเป๋า
03:36ท่านวางกลับดักให้ข้าความ
03:37ติดกับอย่างนั้นใช่ไหม
03:38ทุกปัก
03:40หากไม่ใช่เพราะท่านโรบในรา
03:42บยด
03:43บทบังจิตสำนึก
03:44จะมาตกอยู่ในศาภาพมิได้ยัง
03:46ไง
03:47แต่เท้าเปล่า
03:49ข้าเป็นที่ราชบุตเคยในรา
03:51ชนิกูล
03:53สารไขฟงไม่มีอำนาจจะมาตายส
03:55วนข้า
03:57ราชบุตเคย
03:59ท่านดูให้ชัดซิ
04:01เอ้ย
04:04เกื้องประหาร Burch
04:05ถ้าเจ้าอยู่ที่นี่อย่าคิดนี้
04:25ไปนะ
04:25เจ้านะเท
04:26พระรับ พอดหมวกับชุดประจำต
04:29ัวเอาก่อน
04:30พระรับ แต่เธอเปล่า ท่าน
04:52เธอนสื่อใหม่ เมื่อรับพระเกลาว
04:55นา ได้เป็นจองห่วน
04:58ควรเชิดชุวงตระกูล รับสุ
05:01ขร่วมกัน
05:03แต่เจ้ากลับลงราบยดสันเสร
05:06ิน ทอดทิ้งผู้รวมทุกรวม
05:08สุข
05:09พร้อมแปรงฐานะเข้าสู่ราช
05:11วง ไหร่ความเป็นคนคิดค่าล
05:14ูกเมี่ย
05:15สำหรับคนเร็ว ที่ทรยศหักห
05:17ลัง ลืมพระคุณเช่นนี้
05:20ถ้าปล่อยให้รอยนวนสบายอยู่เ
05:22นื้อกดหมาย
05:23ความเป็นทําและกดหมายจะสักส
05:26ิทยังงั้นเหรอ
05:27บันนี้ ด้วยความเป็นทํา กำตาม
05:31สนอง
05:32ถ้าขายฟ้ากว้างใหญ่ ไม่อาจร
05:35อดผล
05:36ข้าจะลงโทษประหารท่านตามกด
05:38หมายของตาทรง
05:41ได้แบบ จำถิ เรื่องประหารหัวน
05:44ังก่อน
05:44ครับ! ไม่นะ ใ kosteniki Master
05:48แต่เทาเป้า.. ain't it éveto
05:54ไม่
05:54ไม่นะ
05:57quedaเทาเป้า แม่ตาคันด้วย
05:58แม่ตาคันด้วย
06:00ไม่นะ
06:01ไม่
06:01였습니다
06:02คนนี้ ช่วยคันด้วย
06:08ใ迎นต่อเมตรงกัน
06:11ด atroc kob y
06:34เป้าเจิด
06:35กราบทูนไทยเห่า
06:37ในสารนั้นมีกฏของราชสำนั
06:40ก
06:41ตอนนี้มีเครื่องประหารที่ห้องเต
06:43่พระราชธาน
06:45ขออภัยที่เป้าเตืองไม่อาจถ
06:47วายบังคมพระองค์ได้
06:50ข้ามันได้มารับการถวายบังค
06:52ม
06:53ข้ามมาเพื่อถามว่า
06:55ท่านคิดจะทำอะไรกันแน่
06:57ทูนไทยเห่า
06:59กราบมกำนังตัดสินคดี
07:02และลงโทษตามกฎหมาย
07:04ที่ข้าถามก็คือ
07:06ทำไมจับราชบุตเคย
07:07มาถอดมวก
07:08ถอดเสื้อกลุง
07:09ลงโทษเช่น
07:10ทูนไทยเห่า
07:12เฉินซื้อเหมยคือนักโทษที่
07:14กระมมกำลังตัดสิ้นวงโท
07:16ษอยู่
07:16บางอ่าน
07:19ราชบุทเคยเป็นถึงราชนี่ก
07:21ูล
07:22ท่านไม่มีสิ lasers ตัดสิ้น
07:23ไทย เยา
07:25บั치� Adam
07:26มีเครื่องประหารหัวมังกรที่
07:27ห้องเตประฐานอยู่
07:29ฆ่าขอให้ห้องเตอภยฆ่าโทษ
07:32แล้ว
07:32ราชโอ้งการกำลังจะตามมา
07:35แต่ตอนนี้ กระมม
07:37ยังไม่ได้รับราชองการเลย
07:41ราชองการยังมาไม่ถึง
07:43ข้าก็สั่งให้ปล่อยคนไม่ได้ใช่
07:45ไหม
07:46ทายเห้า
07:47ตามกฎหมายของต่าส่งระบุกไว
07:49้อย่างชัดเจน
07:51วังหลังห้ามยุ่งเกียวกับ
07:53การปกครอง
07:55เป๋าจึง
07:58ทหาร
08:00ชิงตัวมา
08:03ผมรับจัน
08:04ขอรบต้องเขา
08:06ในสารนี้ถ้าคล้ายก้าชิงต
08:08ัวนักโทษ
08:09ให้ประหารได้ไหมละเว้น
08:17ดีนี่เป๋าเจอ
08:18วันนี้ถ้ากล้าประหารราชมุด
08:20เคย
08:21ข้าก็จะทำให้ท่านหลุดจากตำแ
08:23หน่ง
08:23เสียใจตลอดชีวิต
08:25ไทยเห้า
08:27โรศสมทอดพระเนศ
08:37คำว่าสุจริตเที่ยนทํานั้น
08:39มีได้เป็นแค่เครื่องประดับเพ
08:41ื่อความดูดี
08:51ราประทัพท์เจ้าเมืองไขฟงน
08:53ี้
08:54ฟาบาดพระชธาน
08:56หุนนางขาดหวัง
08:58ราศโดนมุ่งหวังให้รักษ
09:00ากฎหมาย
09:01แล้วจะต้องมาเปลี่ยนแปลงเพื่อ
09:03เฉินซื้อเหมือนได้ยังงั้น
09:06บันนี้
09:07เพื่อปกป้องนักโทษ
09:09ไทยเห้าอาจจะทรงปลดกระม่
09:11อม
09:12ไทยเห้า
09:15อย่าว่าแต่มัวคุ้นนางเลย
09:18ต่อให้เป็นหัวของเป๋าเจิงเ
09:20อง
09:21วันนี้ก็ตกประหานชีวิตของเฉ
09:23ินซื้อมัยให้ได้
09:31เจ้าหนิที่
09:32ขอรับ
09:34เปิด
09:35ขอรับ
09:37แท่เห้าช่วยด้วย
09:38โอ้งหญิงช่วยกันด้วย
09:39แท่เห้า...
09:42แท่เห้าช่วยกันด้วย
09:43โอ้งหญิงช่วยกันด้วย
09:46ช่วยกันด้วย
09:48ช่วยกันด้วย
09:51นี่ ราชองการ
09:55เป้าเจิง ราชองการมาถึง
10:03หรือเจ้าจะทำตามอำเภอใจ
10:05ไม่แยะแสราชองการงั้นเหรอ
10:08ปิดประโจง
10:10เป้าเจิง
10:22หรือเป็นแห้
10:31อันนี้ เป็นแหละ
10:38เป็นแห้วน
10:57ท่านพ่อ ท่านแม่
11:03ถ้าหากได้เท่าเบาลงโทษซื้
11:05อหมื่อยไปแล้ว
11:08นับจากนี้ไป ลูกที่น่าสงสาร
11:12ทั้งสองก็ไม่มีพ่ออีกต่อ
11:14ไปแล้ว
11:21ก็ไม่มีพ่ออีกก็ไม่มีพ่
11:24ออีกก็ไม่ได้
12:06ท่านเบาลงโทษซื้อหมื่อย
12:13เพียงแต่ ข้าตอบแทนที่จ่าย
12:16ก็คงไม่น้อย
12:20หลังจากแต่เท้าเข้าหวังแล้
12:21ว ต้องถูกลงโทษยังไงบ้าง
12:23เนี่ย
12:26ก็พูดอยาก ทุกปลดจากตำแหน่
12:29งคงเลี่ยงในอยาก
12:31ถ้าพูดถึงโทษแม่รับรา
12:32ชโอ้งการ ก็อาจจะมีโทษถึ
12:36งชีวิตได้
12:38แล้วแต่เท้าเปล่าไม่ทราบเหล
12:40ือว่าจะลงเอออย่างนี้
12:42แต่เท้าทราบนี้
12:43แล้วยังจะไปอีกเหลือ
12:45นี่คือสิ่งที่ท่านต่างจากคน
12:47อื่น เพื่อความถูกต้องแล้ว
12:50ท่านเห็นความตายเป็นสิ่งนอก
12:52ตัวไปนานแล้ว
12:55ถ้ารู้ว่าจะเป็นอย่างนี้ ข้าย
12:57อมข้าเฉินซื้อใหม่ตัวแต่
12:59แรกซะดีกว่า
13:00แต่เท้าจะไม่ต้องเหลือร้อนด้
13:01วย
13:02ไม่นะ ผมรักจัน
13:04การรักษากดหมายความถูกต้อง ย
13:19ิ่งใหญ่เนื้อสิ่งอื่นใน
13:21เองก็เท่ากับว่าข้าไปคนทําร
13:25้ายได้ทํา
13:27ไม่ ไม่ใช่อย่างงั้น
13:29โดยดิสัยของแต่ท้าว
13:31เดิมท่านก็ไม่ยอมปล่อยชัน
13:33สื่อใหม่น่ะ
13:35เพียงแต่ว่าอาจไม่ถึงกับ
13:37ชนّกับฮ้องเต้
13:39เธอimasอาทานorroานพ่างสุวน
13:41Komma Al ediyor
13:41อันนี้เราไม่สามารถที่จะช่วยอะไร ไ
13:43ต้เท้าเปล่าได้แล้วอย่างนั้น
13:44เหรอ
13:45อัด ยากมาก
13:49แต่เท้ากับไทยเท้า เกิดขัดแ
13:51ย้งกันโดยตรง
13:53รู้ว่าราชโอการมาถึง แต่เขาไม่
13:55ยอมรับ
13:56ห้องเต้ แม้ให้ความสำคัญกั
13:59บไต้เท้า
14:01แต่เขาทรงต้องปกป้องสักษี
14:03ของท่าน
14:14ยังมีอีกความหวังหนึ่ง
14:15ความหวังอะไร บอกค่ะซิ
14:19ท่านอ้องแปด
14:22จริงด้วยทำไมค่unyaลืมนึดถึ
14:24งท่านอ้องนะ
14:25ถ้า ในโล่นี้จะมีใครพูดได้
14:27ของเตปิจครckaท好哥
14:29เกล้งว่าคงไม่ตίαท่านอ้องแ
14:31ปดเขาจะไปพบท่านอ้องแ однуด้วย
14:32บอกครับ จะมีสิทย์เขา Εออกวาง
14:35ได้
14:36ก็ไปพร้อมกับท่านอ้องแปด
14:37เลย
14:38ข้าจะรออยู่ที่นี่
14:45บ้างนี้
15:23กลับกลับ
15:39- อะไรนะ ท่านเป๋าเข้าวังไปแล้วเห
15:53ลือ?
15:53- หลังจากเลิกสาร แต่เท้าได้ร
15:56ับร่าชงการให้เข้าวังดูด
15:58- ฮ้ย! ท่านเป๋าชึ่งดื่นหนึ่
16:02งนักเป็นแบบนี้อยู่เหลือ
16:03- ที่จันเจามาที่นี่ เพื่อจะขอให
16:06้ท่านอองช่วยเหลือ?
16:07- นี่เจ้า... จะให้ข้าเข้าวังไป
16:11ห้ามห่องเต Few?
16:13- อย่า futuroจะช่วยที่เท้าเป้าได้ม
16:16ีเพียงท่านอองเท่านั้น
16:17- แต่ว่า ข้าอยังไม่เข้าใจเร
16:22ื่องราวทั้งหมดเลยนะ
16:24- วางและไทยเถอะจันเจาจะไปกับ
16:26ท่านออง
16:27- ระหว่างท่านจะไรงานให้ฝั่งไปด
16:29้วย
16:31ก็ได้
16:33จะช้าไม่ได้แล้ว
16:35เรียมเกี่ยวเข้าวัง
16:36ก็แล้วค่ะ
16:43พอจึง
16:45ท่านชักมักอาจนัก
16:47ฉันซื้อมัย
16:48เป็นน้องเคยของข้า
16:50จะจะข้าเขา
16:51กลับไปเอารายงานข้าก่อน
16:53หรือไม่คิดจะฟังความเห็นข
16:54องข้าเลย
17:00ไท้เอาอุตษาห์สั่ดนตกไปถ
17:01ึงสาน
17:03แต่กลับห้ามเจ้าไม่ได้
17:05หรือว่า
17:05แม้แต่ไท้เหาวก็ไม่อยู่ในสาย
17:07Gates
17:09รู้ทั้งรู้ว่ารักเจ้าโอการไปถ
17:11ึง
17:12แล้วก็น้วกล่าคันขืน unless
17:13ยอมรับ
17:15เปราCrowd
17:15เลือก pattาจะสำรักของตาทรง
17:19ส Чер sencill kair feng เป็นผู้คุม
17:22หรือว่าแผนทิดนี้
17:23เป็นของธรรโกศปغรัวละ
17:26กระม่มส wissen ควรตาย
17:28ข้อยฟาบาส โปรดลงโทษประห
17:30ารกระม่ม
17:31เพื่อใครความกลิ้ว
17:33มันใหม่ง่ายอย่างั่นเนี่ย
17:35คิดว่าเจ้าตายไปแล้ว
17:37เรื่องมันจะจบลงอย่างนั้นเหรอ
17:39ไปให้ความกำเริ่มเชิบสาร
17:40ลบหลูดเนื้องสูง
17:42และไม่จงรักความดี enjoyment
17:45ถ้าข้าจะประหารเจ้า
17:46ก็ต้องดูว่า
17:48จะทำแบบนี้ไปทำไม
17:50ดูสิว่า เจ้าจะแก้ตัวยังไ
17:53ง
17:56ฟะบาด จะให้กระหมอมทูนตามตร
17:59งหรือพระยะค่ะ
18:00แน่นอนสิ นึกข้ายังจะอยากฟั
18:02งคำพูดกระหกปิดบังหรือ
18:03ยังไง
18:05กระหมอมมิกรา
18:07ดี งั้นเจ้าก็ตอบคำถามกับข
18:10้ามาตามตรง
18:11รักดึกกล่าว
18:13ทำไมจะต้องถึงอย่างข้าฉันซื
18:15้อใหม่นัก
18:17ไม่ศราбฟะปาด ศราบเรื่องค件事情
18:20ของเฉิญซื้อใหม่มากน้อยเพีย
18:22งได้
18:22เฮ้ จะกลับย้อนถามค่ะหรือ
18:25ฟะ passed
18:27ที่กระหมอมต้องประหารเฉิญซื้
18:29อใหม่
18:29เพื่อเคานั้นสมควรตายจริง ๆ
18:33ถ้าที่ฟForms ราบไม่เหมือนที่ก
18:35ระหมอมStone
18:36ฟะปาดคงยากที่จะยอมรับ
18:39ได้
18:42ไม่ว่าค่ะจะรู้เรื่องคolesinden นี้ส
18:43ักแค่ไหน
18:44เจ้าก็เล่าเรื่องทั้งหมดให้ค่า
18:45ฟังกันแล้วค่าจะตับสินใ
18:48จเองว่ามันถูกต้องหรือผิ
18:50ดยังไง
18:51รับได้กล่าวเพียค่ะ
18:59ตอนนี้เป่าเจิงอยู่ในห้องส่ง
19:01อักษร ห้องเต้ไม่ปล่อยเขาแน
19:03่
19:05จะหวางใจเถอะ ค่าจะต้องให้ห้อง
19:07เต้ลงโทษเขาให้ได้
19:10แสดท์แม่
19:13เจ้าก็อย่าเสียใจไปเลยนะ
19:16ราชบุทขึยมีชะตาที่ต้อง
19:18ประสบเพราะกรร poisonous
19:20แสดท์แม่ จะไม่ได้เสียใจเพร
19:24าะเขา
19:25แม่รู้ดีว่าเจ้าสงที่จะต้
19:27องสารๆนِท็อม
19:30อันอย่างนี้นะ เจ้าก็ย้ายกลับ
19:32มาอยู่ในวังมาอยู่กับแม่
19:35แต่ยังไง ลูกก็ต้องเกิดมา
19:37ให้ยายหลานสองคน ได้อยู่ร่วมกั
19:40นเธอ
19:42เฉดต์แม่
19:46ไม่เอาอย่าร้อง
19:48เฉดต์แม่
19:50ลูกคิดว่า
19:52เป้าเจิงไม่ได้ผิดหรอก
19:58ลูกแม่
20:00นี่เจ้าพูดอะไรออกมา
20:02เจ้าเจิงต้องมีความผิดสิ
20:05ไม่
20:06ลูกได้คิดอย่างดีแล้ว
20:09ราชบุท govern ทิ้งชินเส orange ละลู
20:11กใจ
20:12วันน่าเขาจะทำอย่างนี้กับเรีย
20:14กันเหมือนกัน
20:14ไม่หรอก
20:16เขาถูกเว้ยมิงบังคับ
20:18เว้ยมิงไปบังคับให้เขา
20:19เว้ยมิงปแปลงฐานา
20:21เพื่อมาอาจัยเจ้า เขาเป็นทางจ
20:24องหงวน
20:24ไหนเลยต้องกลัวคันที เริก ๆ คน
20:26หนึ่ง
20:27เพราะว่า เขาเป็นบร่นดิต ไม
20:29่เคยพบเจอคุณนาง
20:30เพล่ electric Hoşbar
20:30เขา พึ้งเข้าเมืองหลวงมา เจอค
20:32ุณนางเป็นครั้งแรก
20:33ตอนแรก ก็เลยกลัว การขูของไห
20:36ว้มิ้ง แล้วก็ไม่กล้า дляหัว
20:38และจากนั้นล่ะ เขาได้เป็นราช
20:41บุทเคี้ย crap
20:42มันพระยาติของห้องเตแล้ว
20:44เขาจะแก้แคนไว้หมิงก็ได้
20:46จะเอาชีวิตยังไงก็ได้
20:48ทำไมเขายังทำตามคําสั่ง
20:50ท injections ทำร้ายคนตามใจไว้หมิง
20:52รวมถึงให้ข้าลูกเมียได้ล
20:54งข้อ
20:56นิเจ้าหมายความหมาก
20:59ตอนที่เขายอร์เบรงเป็นฐานารา
21:01ชีบุตเคย
21:02เป็นเพราะเขายอรัพเอง
21:05เขาทำstrokeเช่นนี้ก็เพื่อรราบยัด
21:06สันเสิรอ
21:08เสด็จแม่
21:11ท่านเปล่าประหารเขาถูกต้องแล
21:13้ว
21:14ไม่งั้นวันน่า
21:16เขาต้องทำรายลูกแน่
21:25ฝาบาท
21:27เฉินสื่อเมื่อยจิตใจโหดเฮีย
21:29ม
21:29ยิ่งกว่าเดราชาน
21:31หากฝาบาทจะถามกระมอมอีกครั้
21:34ง
21:34กระมอมก็ยังยืนยันลงโท
21:36ษ
21:36เขาโดยไม่หลังเลย
21:39เรื่องเป็นแบบนี้เองล่ะ
21:41ตอนแรกถึงข้าจะโกรถที่ประ
21:43แปลกฐาณะมารอกรวงข้า
21:45แต่ก็คิดว่า
21:46เพราะเขาถูกไว้มีงบังครั
21:47บ
21:49แต่ตอนนี้ดูแล้ว
21:51เขาก็สมควรตายจริงๆ
21:53ขอพระไทยพี่ค่ะ
21:54ช้าก่อน
21:56ข้าอยังไม่ได้ยกโทษให้เจ้า
21:59อองปาทสดี
22:10เธอดีกว่า
22:11เธอดีกว่า
22:15เธอดีกว่า
22:17ช่วงดีกว่าจะมาทันเวลา
22:19ไม่อย่างนั้น
22:19ขุนนางพักดีของหองเต
22:22เสาหลักของต้าส่งคงจะต้อง
22:23ตายด้วยประหัดของฝาบาตเป็น
22:25แน่
22:26สัฐ์เด็ดอ่า
22:27เห็นได้ที่กล่าวเช็คดี
22:30ถ้าฝาบาตได้ทรงสราบถึง
22:31การกระทำของเฉิญสื่อเมื่อยแล้ว
22:33คงจะไม่ถามคำถามนี้แน่นอน
22:36สัฐ Task ข้ารู้ว่าเฉิญส่ามคว
22:38รตาย
22:39แต่เป้าเจิงก็ยังคงมีคว้
22:41าผิด
22:42ทั้งยังผิด, จนไม่อาจอภัย
22:44ได้
22:44อEuro...,ถ้าอยากนั้นฝาบาสสว dominated ให
22:47้ฟังได้มั้ย
22:49ฉันสิ่มมัยแม้สมควรจะต
22:50าย
22:51แต่เขาก็เป็นน้องเคยของค่า
22:53ถ้าจะค่าเขา, ทำไมเป็น荷รายงานค
22:56่ากน
22:56แล้วก่อลงโทษตามกฎหมาย
22:59Applause, ตามความเขาใจต่อเชิญสิ่ม
23:02มัยของฝาบาท
23:04การปกป้องจากไทฮาและองค์หญ
23:06ิงฝ่าบาทจะยอมให้ท่านเป๋า
23:08ลงโทษเขาได้ไหมล่ะ
23:14แต่ว่าเสด็จแม่ปฏิสารเคยฟ
23:16ง เขากลับให้เห็นแก่พระพัก
23:18ทั้งยังกล้าถียงเสด็จแม
23:20่
23:22ฝ่าบาท
23:24ตอนที่ประทมห้องเต้ก็ตั้งรา
23:26ชวง เคยมีรับสั่งเอาไว้
23:29ให้หวังหลังห้ามยุ่งการป
23:31กครอง
23:32คำสั่งนี้ก็ยึดถือกันมาโด
23:34ยตลอด
23:35ไทฮาถึงแม่จะเป็นพระมาณหน้
23:37าของห้องเต้
23:38แต่จะขัดองค์การประทมห้องเต้
23:40ได้ยังไงกัน
23:41อัดคืด
23:45แต่เธาเป๋าลำลงความเที่ยงทํ
23:47ามีคล้ายบ้างที่ไม่รู้
23:49ต่อให้ต้องขัดพัดไทฮของไ
23:51ทฮา ก็เพื่อประป้องราชสำนั
23:53ก
23:53และอย่างนี้จะเรียกว่าท่านเป๋
23:55าผิดได้ยังไง
23:57แต่เขารู้ว่ารاชโอการของข้าไปถ
23:59ึงแล้ว
24:00เพื่อกับผิดพระตูไม่ตอบรับ
24:02จะเป็นพระผิดขัดราชโอการ
24:05ถ Nok Hmm
24:06เรื่องนี้ท่านจะแก้ตัวแทนยั
24:08งไง
24:10อ่ะ Dok
24:12อันนี้ ค่าเองก็ไม่รู้จะแค่ต
24:14ัวยังไง
24:16เออ...แต่เท้าเป๋า ทำไมถ้าไม่กล
24:19าบทูนฝาบาตสะเองเลยล่ะ
24:22ประจึง แหละลองพูดมาให้ค่า
24:24ฟังซึ่ง ท่านไม่อะไรจะพูดอีก
24:30ทูนฝาบาต ความผิดของเฉินซ
24:33ื้อใหม่นั้น ไม่เพียงแต่กรม
24:35อมอยากประหาร
24:36เรื่องนี้หากผู้ใดรู้เขาก็คิดว
24:39่าสมควรจะประหาร
24:41ถ้าว่าราชโงการของฝาบาต ค
24:45ืออภัยโทษ ไม่ให้ค่า
24:48ถ้ากรมอมขัดราชโงการ ก็เท
24:51่ากับดูบินพระเกียต
24:55หากกรมอมทำตามพระราชโงการ เช
24:59ิญซื้อใหม่ แม้จะพ้นโทษไป
25:01แล้ว
25:03แต่ฝาบาตคงจะต้องถูกครหาว
25:06่าปกป้องยาดมิด ยอมบิดเบ
25:08ือนกฎหมายเป็นแน่
25:11กรมอมเกิดเป็นคุณหนาง ไหนเลยจะ
25:14ย้อมปล่อยให้ฝาบาตเป็นเช่
25:15นนั้น
25:19ด้วยความจนใจนี้ จึงกำต้อง
25:22สั่งให้ปิดประตู
25:26ขอแค่ยังไม่รับราชโงการ
25:28ไม่ว่ายังไง ก็จะไม่ทำให้ทรง
25:31เสื่อมพระเกียต
25:33กรมอมไม่มีทางเลือกจริง ๆ ข
25:36อฝาบาตทรงพิเจอนาด้วย
25:42ข้าขอใจท่าน ผิดไปแล้วจริ
25:44ง ๆ
25:48ฝาบาต เมื่อเป็นเช่นนี้ ยังจะให
25:52้ท่านเปล่าคุกเข้าอยู่อีกเห
25:53รอ
25:56ท่านเปล่า ท่านรีบรุกขึ้น
25:58เธอ
26:01ขอพระไทยฝาบาต
26:12ขอพระไทยฝาบาต หรือว่าฝ
26:13าบาต มีอะไรลำบากพระไทย
26:19กรมอมจะพย่อมรับผิด ขอให
26:22้ท่าหาทรงขายเกริว
26:26อย่างนันก็ดี
26:26safe
26:29อ้ tegen organized
26:30อย่ารีบร้อนไปนัก
26:32รองให้ไทยเขาทรงหายกลิวสก
26:34่อน
26:34แล้วค่อยเข้าไปก็ไม่สาย
26:36เพียกค่ะ
26:37กรมอมเข้าใจแล้ว
26:49แต่เท้ากลับมาแล้ว
26:50อืม
26:51คงทำให้จันกงสุนเป็นห่วง
26:53สินะ
26:54แล้วห้องเต้
26:56ส่งเขาจันในความละมาติของ
26:58เท้า
26:59เลยไม่ได้เอาโทษ
27:01โอ้โอ้โอ้
27:02ยินดีด้วยขอรับ
27:05ท่านกงสุน
27:06คำว่ายินดี
27:08ไม่ออกจากเกินไปหน่อยเหรอ
27:10เอ่อ
27:13นั่นสินะ
27:14เขาน้อยพูดผิดไปเอง
27:17เทfoot การientsจวนเป็นยังไงบ้างเห
27:19ล่ะ
27:20แต่เท้า
27:21แต่เท้าสุนกับแต่สือหยวน
27:22ฟุง
27:23ได้กลับหรัวโจไปแล้ว
27:25ไม่ทั聂ได้ลากับแต่เท้า
27:27จึงฝ่าขาน้อยมาละแทนครับ
27:28อืม... เขาสองคนอุตสาห์เดินท
27:32างมาช่วย
27:33วันน่ามีโอกาสเข้าค่อยกลับ
27:35ไปที่หลูโจสักครั้ง
27:37ด้านหนึ่งก็กลาดได้ไปเยี่ยม
27:38ครอบครัว
27:39สอง เพื่อไปขอบคุณพวกเขา
27:42เริ่งแต่ว่าใต้เท้าน่าจะยุ
27:44่งจนหาเวลาว่างไม่ได้
27:47ถ้าเป็นอย่างนั้นก็ช่วยไม่ได
27:49้
27:51แล้วชิ้นเซียงเหลียนล่ะเป
27:52็นยังไงบัง?
27:56พอรู้เรื่องเฉินสื่อเหมือนถูก
27:57ประหารนางก็ร้องหายเสียใจมาก
28:03อืม... ก็ไม่แปลกหรอกนะ
28:07ถึงความคับแค้นเต็มออกจะได
28:08้คลีคลาย
28:10แต่ยังไงก็เป็นสามีพระยามา
28:12นาน
28:12จะลืมง่ายง่ายใดอย่างไร
28:17แล้วนางคิดจะกลับบ้านเมื่อไ
28:19หร่
28:20นางรอจะท้ากลับมา
28:22เพื่อบราได้เท้าขอรับ
28:24อืม... งั้นเฉินนางไปคุยที่ห้อง
28:27โถม
28:28ขอรับ
28:28หรือได้เท้า ไทยเท้ามีรับส
28:32ั่งให้ข้าวเฝ้าขอรับ
28:35ข้ารับทราบ ให้ไปเตรียมเกี่ย
28:37วได้
28:38ขอรับ
28:43ขอรับทราบ
28:44ขอรับทราบ
29:07ขอรับทราบ
29:07อืม... แต่ว่า...
29:09คือ...
29:10ไม่ต้องห่วงหรอก
29:11ข้ามั่นใจว่าจะไม่มีเรื่องอะไร
29:36กระมม เป้าเจิงเจ้าเมืองไขฟง
29:39ถวายบังคมไทยเห่า ส่งพระเจ
29:41ริญพันปี พันพันปี
29:45ลุกขึ้นได้
29:48กระมม ผิดไปแล้ว
29:50อ๋อ... ท่านมีความผิดอะไรเหละ
29:54กระมม พูดจะร่วงเกินต่อไท
29:56ยเห่าไป
29:57ขัดพระสวนี ทำให้ส่งกลิว
30:00มีความผิดไม่อาจอภัย
30:03ท่านเงยหน้ามองสิว่า ค่ายังโ
30:05กรธอยู่ไหม
30:08อ๋อ... ไทยเห่า
30:15ลุกขึ้นมาแล้วค่อยพูดเธอ
30:17กระมม รับดิกราว
30:27ตอนนั้น ค่ากโรธมากจริง ๆ
30:30แต่หลังจากที่คิดดูแล้ว ค่
30:32ากลับโรธตัวเองมากกว่า
30:35เหตุใดทรงจรับเช่นนี้
30:38ค่าเองเป็นถึงไทยเห่า
30:40ได้ชื่อว่าเป็นแม่ของแผ่น
30:42ดิน
30:43แต่กลับดูคนไม่ออก ไม่แยกแย
30:45ะเรื่องราว
30:46ค่าจะไม่กลัวตัวเองได้ยัง
30:47ไงกันล่ะ
30:49ไทยเห่าทรงห่วงองหญิง
30:53ก็เหมือนกับแม่ทุกคนในแผ
30:54่นดิน
30:56นี่นับเป็นเรื่องปกติ
30:59เหตุใดทรงโทธพระองค์เอง
31:02แต่ว่าค่าน่ะกลับทำเพื่อเฉิ
31:04นสื่อเมื่อย
31:05ที่ดูดีแต่เปลือกนอก
31:07และเลยความเป็นทำ
31:08และเลยกดหมาย และเลยมโนธรรม
31:10วางแผนหาทางช่วยเหลือเขาให้
31:12พ้นผิด
31:13ค่าน่ะควรจะรับโทธจากท่าน
31:15เป้าถึงจะถูก
31:22ท่านเป้า ค่าก็พูดออกมาจากใจ
31:25จริงแล้ว
31:26ทำไมถึงได้คุกเข่าอีกล่ะ
31:28รีบลุกขึ้นมาเธอ
31:30ขอพระไทยไทยเหา
31:36ที่ค่าเรียกท่านมาในวันนี้
31:39นอกจากจะบอกว่า
31:40ค่ายินดีไม่ถือสา
31:42กับเรื่องอะไรที่ผ่านมาแล้ว
31:44ยังอยากขอร้องกับท่านเป้าแ
31:46ทนองหญิงอีกเรื่องนึง
31:50ไทยเหาโปรทรับสั่งมาได้
31:52กระมัมมมことจะทำอย่างเต็มที่
31:55ไม่ นี่ไม่ใช่สิ่งที่ท่านตัด
31:58สินได้
31:59ต้องให้ชิ้นเสียงเหลejนยิง
32:00ยอมด้วย
32:02อ๋อ...ชิ้นเสียงเหล clicking
32:04ถูกแล้ว
32:05ถ้านางยินยอม
32:07องหญิงอยากไปพบนาง
32:09ที่สารไขตฝังสักครั้ง
32:11อ๋อ...
32:12อา ...
32:16องค์หญิงต้องกายพบค่าเหรอ
32:18ถูกต้อง
32:20แต่ท้าให้ค่ามาถามเจ้าดู
32:23ถ้าหากเจ้าไม่อยากพบ
32:24ก็บอกมาได้เลย
32:26แต่ท้าจะประดิเศษให้
32:32ได้
32:33ค่าจะพบ
32:38นางยอมไปพบองค์หญิงอย่างนั้
32:40นเหรอ
32:41เพราะรับ
32:43แต่เค้าไม่เข้าใจ
32:45ทำไมองหญิงที่อยากจะพบนางoping
32:47และทำไมนางถึงได้ตอบรับยอม
32:48พบละ
32:50นั่นก็เพราะ
32:52นางสองคนต่างเสียสามีไป
32:55และมีลูกที่ต้องดูแล
32:57ความลุกสึกแบบนี้
32:58มีพวกนางเท่านั้น
33:00ที่จะเข้าใจกันได้
33:05องหญิงยอมรถอองค์มาพบนาง
33:07Jaime ถึงสารใครพวก
33:09ก็เรียกได้ว่าหาได้ยากหญิ
33:11งนะ
33:13ชิ้นเซียงเหลียนแหละที่จะ
33:15พบหน้าองหญิง
33:16เรื่องนี้ไม่ง่ายเลยนะ
33:24ผู้หญิงที่ไม่ผิดสองคน
33:26ต้องมาเจ็บบวดอย่างที่ไม่อาจ
33:28ชดเฉยได้
33:30เป็นเพราะความโลบของเฉินสื่
33:32อเมื่อยทะทะ
33:40ความโลก
33:41ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
34:20ขอบใจนะ เช่ Application ช่วย or me
34:20ขอบใจนะencja ยอมมาพบค้ะ
34:25ซิงเหลียน ไม่ variosหรือว่า องง
34:28หยิงอยากพบเรื่องเรื่องอะไร
34:35เจ้าเป็นผู้หญิงที่เข้มแข็
34:36งมาก
34:38ข้านึงไม่ออกเลยว่า
34:40ผู้หญิงตัวคนเดียวอย่างเจ้า
34:42จะเรียนพ่อแม่สามมีและลูก
34:44ลูก
34:45ใช้ชีวิตอยี่ลำบากอย่างนั่น
34:48เจ้าอยู่ได้ยังไง
34:49ดังนั้นจ misinต้องอยากพบเจ้าให้
34:51ได้
34:54ไม่
34:55องกหนatasิหลัดชมเกินไปแล้ว
34:58สิ่งเหลียญแค่เคยเรียนมาน
34:59ิดหน่อยแค่นั่นเอง
35:02ตอนเด็กท่านพ่อเคยสอนคุณธร
35:04รมของ ส CNN
35:06พ่อแม่ของสามี ลูกลูก
35:12แล้วก็ สามีร้วนเป็นชีวิตข
35:15องค่า
35:17แต่กลับเป็นพระค่า ทำให้เจ้า
35:19เสียส่วนหนึ่งในชีวิตไป
35:21ไม่ ไม่ใช่ความผิดขององค์ยิง
35:24เลย
35:30แม้ค่าจะเกิดมาเป็นเชื้อพระ
35:32วง แต่นอกจากตัวเองแล้ว ก็ไม่
35:35มีที่พึ่งที่ไหนอีก
35:38การมีครอบครัวที่สมบูรณ์ เป
35:40็นความฝันสูงสุดในชีวิ
35:42ตของค่า
35:44ค่ายอมทิ้งตำแหน่งองค์ยิ
35:45ง ไปใช้ชีวิตครอบครัว คนธรรม
35:49ดาสามัน
35:53แต่ว่า บอมฉันกลับทำให้คว
35:56ามฝันขององค์ยิงพังทะลาย
36:00ไม่ นั่นไม่ใช่ความผิดของเจ้า
36:07ไม่ว่าจะเป็นความผิดของใคร เรา
36:10ต่างก็เสียสามีไปแล้ว
36:15เจ้าหมายความว่า ชีวิตของเราไม
36:18่สมบูรณ์อีกแล้วเหรอ
36:20ไม่เพคะ ที่เสียงเหลียนจะบอกก็
36:23คือ พวกเราต่างก็มีลูก ดังน
36:27ั้นพวกเราก็ยังมีอนาคต
36:31แต่ข้าไม่มั่นใจว่า จะดูแลพ
36:34วกเขาเติบโต ได้เหมือนกับเจ้า
36:37ไหม
36:38ต้องทรงทำได้สิไหมคะ มือไหร
36:41่ที่ได้เป็นแม่คน
36:45ในโลกนี้ ก็ไม่มีอะไรที่ทำไมได้
36:48แล้ว
36:53ขอบใจเจ้ามาก อย่าทรงขอบใ
36:55จเลยค่ะ
36:58ความจริงแล้ว ชะตาชีวิตข
37:00องคนเรามีบางอย่างที่คล้ายกลึง
37:02กัน
37:04หลังจากที่ได้พบเจอกับความท
37:06ุก เราจะได้เรียนรู้ความเข้มแข
37:09็ง
37:30ยังไงก็ต้องขอบคุณเจ้า ข
37:33อบคุณที่มอบความกล้าหารก
37:35ับค่า
37:38ขอบความันเกรียน ต้องขอบค
37:41วามกล้า
37:46คุณที่равствาว เรียน มาราไต้ทา
37:56วขอบคุณ
38:04นี่เจ้าไปคุยกับองค์หญิงมา
38:06แล้วล่ะ
38:07ค่ะ เสียงเหลียนกำลังจะมาล
38:10าได้เท้าค่ะ
38:12อืม ขายังยืนยันคำเดิมอยู่
38:17วันน่า หากต้องการความช่วยหร
38:19ืออะไร ก็มาพบคาได้เสมอ
38:23ขอบคุณได้เท้า เสียงเหลียน
38:26ลาได้เท้า
38:33ไปเธอ
38:34ค่ะ
38:44ไม่รู้ว่านางกับองค์หญิงคุ
38:46ยเรื่องอะไรกันบ้างนะ
38:49นั่นเป็นความรับพวกนางสองคน
38:53ความจะมีแต่พวกนางเข้านั้นที่อ
38:54อกรู้
39:10คลับทั้งพูทั้งจาสิลูก
39:18คลับทั้งพูทั้งจาสิลูก
39:30ท่านพ่อ ท่านแม่ ข้าจะพาพวก
39:34ท่านกลับบ้านแล้ว
39:37เรากลับบ้านกันเธอนะ
40:06แม่ เรากลับบ้านได้แล้วเหรอ
40:07นี่จังเลยได้กลับบ้านแล้ว
40:10ฉันเกิด ตรงไม้ กลับถึงบ้
40:13านแล้ว ไม่มีของดีๆให้กินอี
40:15กแล้วนะ
40:15ไม่เป็นไรครับ ขอให้ได้กลับบ
40:17้าน กินอะไรก็อร่อยหมด
40:27อ่ะ ชุนคือ เอาละ ขอบใจมาก
40:31นะ
40:32แม่ ท่านลงกองซื้นมา ท่านกอง
40:34ซื้น
40:37เก็บของเสร็จแล้วเหรอ
40:41เสร็จบิดแล้วค่ะ
40:43แต่ว่า ฉันยังลืมของสิ่ง
40:46นี้
40:53การเรียนไม่ใช่เรื่องpaced laps
40:56การสอบขาดเลือก ขาดเป็ดขุน
40:58นาง ก็ไม่ใช่เรื่อง 느�马
41:00ถ้าทุกคนไม่มีใครเรียน ก็จะ
41:03ไม่มีขุนนาง
41:04แล้ว... คุนดางดี-uri-air อย่างท่
41:06านเปล่า จะมาจากไหนล่ะ
41:17ดันสินะ ท่านกงสุนชีน่าถ
41:19ูกต้องแล้ว
41:20สิ่งเหลียนจะไม่ลืมเลย
41:24ชุนเกิร
41:26ครับท่านลุงกงสุน
41:29จะต้องตั้งใจเรียน
41:31ว่านหน้าจะได้เป็นที่พึ่ง
41:33แม่เจ้าจะได้ไปผิดหวัง
41:34เข้าใจไหม
41:36เข้าใจครับ
41:38แล้วฆ่าล่ะ
41:42เจ้าเนี่ย
41:43ก็เป็นเกมดีกระตรงยูผ่อแ
41:45ม่เจ้าก็แล้วกันนะ
41:47เข้าจะกระตรงยูถ่อท่านเอ่ Brilliant
41:55ไปกันได้แล้ว
41:56เศษ 쉽ONG discover
41:57การแบดเหลือ
42:00ไม่เจอ인지เข้า
42:08เธอปิดจับแล้ว
42:17กลับแทงว่า
42:22ฝ่าดนใจ
42:23แล้ว
42:33แล้วกันภาพลุ่มกองสต้อน
42:55อ๋า ดูนั้นสิ
42:59เจ้าเจ้าเจ้าเจ้า
43:30เมื่อเจ้าเจ้า แล้วเหตุก prof detvertต
43:33้องด้วย ผมค่า glaubeคว Glaวไม่แล้ว she
43:36feels better
43:36不用ноп Similar with life
43:38看着脱香得开别碍 cut to movements
43:42光红打亮开不笑
43:45裡面 saying de pact Lyme
43:46我朋友要比过仇人好
43:49는人一步世界打多少
43:53这 lucky bullet
43:54culturally Question 2
43:57不需要 急着让别人知道
44:00种场果 种感情 用意才是宝
44:05成果人情 乱乱 最明朗
44:11现在将谁 傻瓜 研制过草
44:14愿爱好心又好玩
44:19人生有什么才不算傻
44:22自己跨了帮你就好
44:26สวัสดีกว่า สวัสดีกว่า
44:30สวัสดีกว่า
Comments