Skip to playerSkip to main content
  • 6 hours ago
หลงกลิ่นเกสร ตอนที่ 2 (EP.2) วันที่ 2 พฤษภาคม 2569

Category

📺
TV
Transcript
00:00รายการต่อปีนี้เหมาะสำหรับ
00:02ผู้ชมที่มีอายุ 13 ปีขึ้นไป
00:04อาจมีภาพ เสียงหรือเนื้
00:06อหาที่ต้องใช้วิจารณยานในก
00:08ารรับชม
00:09ผู้ชมที่มีอายุน้อยกว่า 13 ป
00:11ี ขวนได้รับคำแม่นำ
00:17ปุษภา
00:18ปุษภา
00:24เบาเบาหน่อยสิพี่มาตา เกียร์ส
00:25อนผู้จะหลับไป
00:36ตอนข้าลงไปตลาด
00:39คนข้างล่างฝากจดหมายนี้มาให้สู่
00:41บอกว่าเป็นเรื่องขอขาดบาทต
00:43าย
00:49ถึงปุษภา
00:51พี่รถคว้ำ
00:52ที่อยากเจอปุษมาก
00:54ขอให้ปุษภาพลงเทพให้ได้เร็
00:56วที่สุด
00:57คนที่ส่งจดหมายให้นี้
00:59เขาจะเป็นคนพาบุษลงมา
01:02รักและคิดถึง
01:03ถึง
01:14อะไร
01:14นี่ เดี๋ยวก่อน
01:19นี่
01:20เกิดอะไรขึ้น
01:22ข้าต้องไปแล้ว
01:23เดี๋ยวพ่อน
01:24เกิดอะไรขึ้น
01:26พี่พึกรถความ
01:27อาการหนักมาก
01:29เขาอยากเจอหน้าข้ากับลูก
02:00ไม่ได้น่่ะ
02:08น้องอ่อน ถ้าช่วยมา
02:17มาตา เขาตกเขามา นอกไปเจอเราก็เลยช
02:20่วยเขาไว้
02:22จริงๆนะครับ ผมก็แค่นักต้
02:24องเที่ยวที่หลงป่ามาเท่านั้นเ
02:25อง
02:26โอ้โห บอกไปนี้เข้ามานั้นไหม
02:29เก็บไปนี้ก่อนไหนป่ะ
02:30บอกไปนี้ว่า แพ้ลงป่ามาถึง
02:31เข้าพร้อมาล่างกายกันเลยถับ
02:32มันพิกฎหมายหรือเป่า เฮ!
02:33ในป่าม��ไม่มีใครรู้เลย
02:35แตวานทั่วเนเย็นอย่าปรเร Revolution
02:37kasih อย่าไปกลับเขา
02:38เค้าก็ช่วยหลงป่ามา จะให้เป็น
02:40เรื่องใหญ่เลย
02:42พรương่ี้เช้าเราจะพาเขาไปส่ง слушท
02:43ี่ชาญป่าเอง
02:46งั้นคืนนี้ให้ตองวานเต้ามัน éc้
02:49�ด้วยที่นี่หล่ะ
02:50รุ่นนี้เช้าแกต้องเอาของป่า
02:52ไปขายที่ตลาดอยู่แล้ว
02:53แกก็เอามันลงไปส่งที่ข้างล
02:55่างเลย
02:56นาตา ไม่ต้อง
02:58อยากจะให้เอาไปคืนนี้เลยไหม
03:02ไป สูต้องไปกับข้า
03:08คุณ คุณ
03:24แม่ etmekแจ้งข sociales
03:25บ้านมันอยู่ห่างเจ้าคนอื่นตั้
03:26งกัน
03:26เล็กอย่างเขาก็แค่คนหลงทางบา
03:28ทเจ็บโดยซ้ำ
03:29เราดูแล้วนะ เขาไม่มีอังวุธ
03:31ไม่น่ามีพิดมี выпускอะไรนะมาตา
03:33เห็นคนข้างนอกหน้าตาสื้อ
03:35camouflage ระล Long ใจเด็กข้aus
03:36- ดูอย่างแม่แก่สิ เราไม่รู้ด
03:37้วยซ้ำ มาตา มาตา
03:39เราไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเกิดอะไรขึ
03:41้นกับแม่
03:42มีใครเห็นกับตาบ้าง
03:44บางทีแม่อาจจะยังไม่ตาย
03:47บางทีมันอาจจะมีอะไรสักอย่าง
03:48ที่ทำให้แม่กลับมาหาเราไม่ได้
03:50หรือบางทีแม่อาจจะร้อให้
03:52เราไปตามหาอยู่
03:54ที่ช่วยเขาเนี่ย ก็เพราะว่า
03:56อยากจะลงไปข้างล่างกับเขาใช่ไ
03:58หม
04:01เราช่วยพอเขาบาทเจ็บ
04:04แต่ถ้าเขาพาเราลงไปข้างลางได้
04:08หยุดคิด สูต้องอยู่ที่นี่
04:12แม่สูหายไปเพราะฉันห้ามไม่
04:15ทัน
04:16ฉันจะไม่ยอมให้เกินเรื่องแบบ
04:18นี้ขึ้นอีก
04:21ขึ้นบัน
04:23มาตา
04:23ขึ้นไปแล้วไม่ต้องลงมาอีก
04:27ไป
04:29กนิดสบายที่ปันกว้า
04:30แน่เยี่ยมไป ภัตริษย์
04:36อ่านวิหรือยยencies
04:40ก็ชิดทำให้เว้าไหร่
04:41ัติศกาหรือย่างถือ
04:43พวกพวกมันเจ็บ
04:57หยุดคลิด
04:58เยี่ยมมาก
05:52เฮ้
05:53เฮ้
05:57จะทำอะไร
06:03มันหนาว
06:05ก็แค่จะเดินมาปิดหน้าต่างแ
06:07ค่นั้นเอง
06:07แค่นี้
06:17เฮ้
06:19จะเย็นเย็น
06:25ก็กำลังจะไปนอนแล้ว
06:33ว่วงพอดีเลย
06:37กุดไหน
06:41ถ้าเก็นจะไปอ่ะหาใครไปด้วยนะ
06:54จะไปคนเดียวด้วยมานานตลาย
06:57มานานตลายเหรอ
06:58ถ้าพวกมูตาลเนี่ย
07:00ก็ไม่ชอบคนแปลกหน้า
07:01ก็อาจจะทำไล้ก็ได้
07:04ยังไงก็ระวังตัวให้มากๆหน
07:05่อยก็ดี
07:20ตื่น
07:20ตื่นแล้ว
07:26แล้ว
07:27รู้แล้ว รู้แล้ว ตื่นแล้ว
07:34ตื่นแล้ว
07:34ตื่นชุด
07:35ไป
07:40แล้ว
07:41ที่สอนนะ
07:42ทำไม
07:45จะไม่ให้ร่ำลากเลยหรือไง
07:46ไม่ต้อง
07:48รู้
08:00รู้
08:00เฮ้ย รู้แล้วนะ
08:01เราไปส่งสู่ต้องกลับให้ทันง
08:03านแต่ง
08:07มีงานแต่งงานด้วยหรอ
08:08ใช่
08:09ทุกคนในเผ่าต้องออกเป็นสัก
08:11กีพระยาน
08:12โอ้โอเครู้แล้วนะ
08:17ขอร้างหน้าแปลบนึงนะ
08:18จะทำอะไรก็ทำ
08:19ไป
08:41โอ้ย
08:43ตู้
08:44ตู้เป็นอะไร
08:46ตู้
08:47เอ่อ
08:48ตู้
08:51เฮ้ย
08:52ตู้
08:53ตู้
08:53เฮ้ย
08:54ตื่น
08:59ตู้
09:03เอ็ด
09:03กระวัน
09:05ไปทำอะไรเขาเนี่ย
09:06เปล่า
09:07อยู่อีกดีมันก็แหกปากล้อง
09:09แล้วก็ทำทางนี้
09:09โอ้ย
09:10โอ้ย
09:11โอ้ย
09:13โอ้ย
09:13มันก็ลมลงไป
09:17แน่ใจนะ
09:18ข้าไม่เคยโกหกพี่สอน
09:20มันเป็นอะไรอ่ะ
09:23โอ้ย
09:24โอ้ย
09:25หวานก็ดีขึ้นแล้วนี่
09:26คุณ
09:28คุณ
09:28คุณ
09:29อย่างไรบ้าง
09:30แกสอน
09:33อยู่ที่ๆผมก็ปวดหัว
09:35แล้วพื้นมันก็หมุนไปหมดเลย
09:40โอ้ย
09:41โอ้ย
09:41โอ้ย
09:42คุนนอนพักก่อนนะ
09:43โอ้ย
09:44โอ้ย
09:44โอ้ย
09:44โอ้ย
09:49ทีนี้จะเอาอย่างไร
09:52ไปยังไงก็ เขาลุยไม่ไหว
09:53วัดหมู่มาลงไปก็จบ
10:00แล้วถ้า ไปตายกลางทาง จะทำยังไ
10:01
10:02แต่วัน เขาไม่ไหว ก็คือไม่ไ
10:04หว
10:05ได้อยู่ต่อ ฉันคิดไม่เห็น penseonn
10:07ay
10:07- แต่มาตา บอกว่า... เราบอกมาตา เอง
10:17ก็ได้
10:18จะดีเหรอมาตา
10:21ก็ถ้าเกิดจะให้คนทั้งหลายคนเ
10:23นี่ย
10:23แบกมันลงไปข้างล่างเนี่ย
10:25ก็พอดีกลับมาไม่แทนงานแต่
10:27งงานอะ
10:29งั้นก็ตกลงตามนี้นะ
10:32เนอะ
10:34หรือมาตาไม่ต้องเป็นห่วงห
10:37รอก
10:38คนนอกนั่นอ่ะ
10:39แค่ลูกเดินยังไม่ไหวเลย
10:41เขาไม่สร้างความเดิดร้อยให้เรา
10:43หรอก
10:48สำเร็จไปแล้วหนึ่ง
11:08ทั้งหรอก
11:13เร็จไปแล้ว
11:37ผู้พันกับดอกไม้
11:38พ่อแกเคยเล่าให้อาฟังว่า
11:41พวกเขาแทบจะสื่อสารกันด้วยด
11:43อกไม้เลย
11:43ยังไงแกก็สังเกตแล้วหน่อย
11:46แล้วกัน
12:02อาว มากินข้าว
12:07พี่กลับ
12:09อาว ลองกลับ
12:11อาว
12:13อย่าขึ้นข้าว
12:14อาว
12:16อาว
12:17กลับไปแล้ว
12:22อาว
12:27กลับไปแล้ว
12:28มาตา
12:30ขอเข้ากับไข่ใส่หอได้ไหม
12:36อาว
12:36เจ้าไว้ให้เขาอ่ะ
12:38ป่านนี้หน้าตื่นแล้ว
12:41มีให้กินเท่าไหร่ก็กินแ
12:43ค่นั้น
12:51อาว
12:52ใช่จ้ะ
12:58แดดมันร้อน มีข้าวไปเอง
13:13นี่ กลับมากินข้าวนี่
13:19ข้าว
13:24เกียรสร!
13:25เกียรสร!
13:28เกียรสร!
13:29เฮ้ย!
13:30หุน!
13:36ผมตามหาคุณตั้งนาน
13:40หุน!
13:41หุน!
13:43หุน!
13:47หุน!
13:49หุน!
13:50หุน!
13:52เฮ้ย!
13:53สร!
13:56ผมตามหาคุณตั้งนาน
13:57เอ้ย!
14:01เป็นไงบ้าง
14:03สร!
14:04อย่ายอ่ะ
14:05เฮ้ย!
14:07เฮ้ย!
14:10ผมตื่นมาแล้วหาใครไม่เจอครับ
14:13ผมก็เลยเดินตามมา
14:14แล้ว
14:16นี่เขามีงานอะไรกันเหรอครับ
14:18ดูถ้าทางน่าสนุก
14:24อ๋อ!
14:25ผมได้ของแล้ว
14:27งานแต่งงานใช่ไหมครับ
14:29ตะวันบอกผมเมื่อเช้า
14:32งานแต่งงานของคนในเผ่า
14:35ผม
14:38ผมขออยู่ดูด้วยได้ไหมครับ
14:40ผมไม่อยากกลับไปที่กระท่อมคนเด
14:41ียว
14:43ผมรู้ว่า
14:45มีขึ้นน้ำด้วย
14:47ตะวัน!
14:51ขอบคุณกินน้ำก่อนได้ไหมครั
14:52
14:53เฮ้ย!
14:54ไป!
14:55โอ้ย!
14:56เดี๋ยว!
14:57ไปเลยแล้ว!
14:58เจ็บใจ!
14:58โอ้ย!
14:59โอ้ย!
15:12ปากมากดีนะ
15:14ข้าบอกแค่ว่ามีงานแต่งงาน
15:16ข้าไม่ได้บอกอะไรสักหน่อย
15:19มาถึงขนาดนี้แล้วคงปิดแม
15:20่นั้นแหละมาตา
15:31คือถ้าทุกคนไม่สะดวก
15:34ผมกลับก่อนก็ได้นะครับ
15:41พวกคุณเป็นช้าหมู่ตาล
15:44ผมรู้แล้วผมจะไปทำอะไรพวกคุณได้
15:47เฮ้ย!
15:48เฮ้ย!
15:48เฮ้ย!
15:49เฮ้ย!
15:49เฮ้ย!
15:50เฮ้ย!
15:56เรื่องแค่นี้ถึงค้าต้องแกง
15:58กันเลยครับ
16:00ตกลงว่าคนบนดอย
16:03หรือคนข้างล่างกันแน่
16:04ที่ร้าย
16:05เฮ้ย!
16:07เฮ้ย!
16:14พวกเรา
16:16เคยโดนคนข้างล่างทำร้าย
16:21เราต้องย้ายที่อยู่
16:25เราถึงไม่ติดต่อคนนอกเอง
16:28เพราะเราไม่อยากให้คนนอก
16:31มาทำร้ายใครได้อีก
16:34โดยชาพาสอน
16:40โทร
16:40โอว...
16:42ผมให้มีทางทำร้ายเกสอนแน่นอนคร
16:44ับ
16:45เกสอนเค้าช่วยชีวิตผมไว้
16:47ผมจะทำร้ายให้เกสอนทำไมล่ะ
16:50ถ้า...
16:51โ validation
16:51คุณไม่อยากให้ใครรู้ว่าพวกคุ
16:52ณอยู่ที่นี่
16:53ผมสัญญา ผมจะไม่พูด
16:58ผมก็อยากเป็นเพื่อนนะพวกคุณ
17:02อยากเป็นเพื่อนของเคสอน
17:06คนนอกเชื่อไม่ได้
17:16แต่เราเชื่อนะ
17:18เกินอ่อน
17:21มาตา
17:23คนที่ทำให้ดีกับแม่
17:25ไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกับคนคนนี้
17:26อย่าเอาเรื่องคนคนนึงมาตัดสิน
17:30ค้นอีกคนนึงเลยนะ
17:35เราเชื่อว่าเซ็นเป็นคนดี
17:39เขาจะไม่ทำร้ายเรา
17:42ขอบคุณนะ
17:50bearded
17:51เสียที่นะ
18:01เขาได้ส่งขนไปจูติพานบอกว่
18:03าพระหลงก็คุณแทนละครับ
18:06แต่ว่าตรั้งนำฝนตกนับ
18:08ข้าง Girin ส 소� subscription
18:09หลงมากรเวโหอยเผ้าม levers
18:12พอจะเป็นไปจ้า änии navigation
18:13ขอบว่าเขาจะibeดีลิกไปแทบน
18:15ี้ครับ
18:16เฮ้าขายายวงส่หา nàoนะครับ
18:19แต่ปลาแถบนี้ดิน Alert
18:21ถ้า Bent location เข้าไปแหısม
18:23มันจะเป็นปลารึก หหนทางชัน แ
18:26นะครับ
18:28tara겠어요
18:29ảo neck her two
18:29อยากช่วงกับทีมوفมได้นะครับ
18:30そう็óbไม่สามารถรอดู่ simplistic
18:33บันทีเข้าไปดีกว่าครับ
18:35เพราะ espí template에게คนutableันนี้
18:38ถ้าพาดมา ต้องต muchkovงส่向ullyเห็
18:41
18:53สวัสดี
19:19ความรักของคนเขามูตาล
19:23ไม่ได้อยู่ที่รูปกาย
19:25แต่อยู่ที่กลิ่นห้อง
19:28ที่ผูกมัดใจ
19:29ของเจ้าทั้งสองไว้ด้วยกัน
19:40นับตั้งแต่นี้ต่อไป
19:42ใจของเจ้าทั้งสอง
19:44จะรวมกันเป็นหนึ่งเดียว
20:08บันผชนรับรู้
20:10ความตั้งใจของเจ้าทั้งสองคนแล
20:12้ว
20:13เป็นอันเสร็จพิธี
20:16สวัสดี
20:17สวัสดี
20:23สวัสดี
20:29สวัสดี
20:30สวัสดี
20:43รีค fri
20:46พิธีของภาวมูลตาลเรียบง
20:48่ายดีเนาะ
20:50แต่ก็น่ารักมาก
20:53ฉันไม่กุ้นถึงไม่อยากให้คนน
20:54อกเข้ามาเห็นล่ะ
21:04ดอกไม้ป่าที่มันสวย
21:06ก็เพราะว่ามันสวย
21:09ไม่ใช่เพราะว่ามีคนมาเห็นสะหน
21:10่วย
21:14คมสะด้วย
21:17แล้ว...
21:19นอกจากดอกไม้บนนี้
21:21คุณอยากเห็นดอกไม้ที่อื่นมั้ย
21:25มันก็สวยเหมือนกันนะ
21:26ก็ไปกันก็ไปกันแล้ว
21:35ก็มาก
21:36เฮ้ย อ้าว เอ้ย อ้าว
21:47เอ้ย อ้าว
21:48นี่ นี่คือกุงเทพตอนกังคืน
21:58โห สวยจัง
22:01เอาไปดูสิ
22:10นี่ มันทำอย่างนี้ได้ด้วย
22:16เฮ้ย เห็นไหม ชัดขึ้น
22:23ส่วนนี่
22:26นี่ นี่คือทะเล
22:28ไม่ใช่กุงเทพนะ
22:30แต่ขับรถไปแค่สองชั่วโมงเ
22:32อง
22:37ทะเลเป็นสีฟ้าแบบนี้อะไรหรอ
22:41สวยนะ
22:44สวย
22:44สวย
22:45มันามุลい做
22:45ดู Honey
22:49ขอบโนคเอง
22:50เฮ้ย อ้าว
22:57พักไปแล้ว
22:59แบตหมดไงคุณ
23:02ของพวกนี้มันต้องใช้ไฟฟ้าถ
23:03ึงจะทำงานได้
23:05ก็เหมือนคนเราน่ะแหละ ต้องกิ
23:07นข้าวถึงจะมีแรง
23:11แต่ว่าถ้าคุณอยากเห็นที่สวย
23:13สวยแบบนี้ ก็มีทางเดียวแล้ว
23:15ล่ะ
23:17ต้องลงไปดูเอง
23:23ไปคุณเท่วกับผมไหม
23:26ผมจะพาคุณไปเที่ยวที่ที่คุณไม
23:28่เคยไป
23:30แล้วถ้าคุณอยากตามหาแม่ ผมจะ
23:32ช่วยคุณ
23:36จริงเหรอ
23:38แน่นอน
24:11ถ้าจะไปต้องไปคุณนี้เลย ตอนที่ท
24:13ุกคนอยู่ในงานแต่งนี้แหละ
24:33เราลงไปตามหาแม่ที่กุงเทพ
24:36เราจะไปแค่เดือนเดียว เราจะกลับมา
24:39ไม่ต้องห่วง
24:40ปลดดดดดดดดดดดดดดดดดด
25:05ดดดดดดดum
25:05ไม่ต้องundaμεนใจ
25:07ไม่ต้องโลกที่แบบนี้ เปิด 환 agric
25:10ielt
25:10รอตั้งาน รู้ว่าจะเปลี่ยนใจเส
25:12ร็จแล้ว
25:13ไปเถอะไหน
25:21ไป
25:21อยู่เดี๋ยวนี้นะ
25:26จะไปไหนกัน
25:27เกี่ยสองวิ่ง
25:30พูดมาลูก
25:34เกี่ยสอน
25:35เกี่ยสอน
25:35เกี่ยสอน
25:38โอ๊ย
25:41เกี่ยสอน
25:42เกี่ยสอน
25:42ทำไมทั่งตัวอย่างนี้
25:45เอาไปขังไว้ที่ยุงฉาง
25:55เฮ้ย
25:57อยู่ไว้เจอไหน่
25:58เจ็บดูไว้
25:59ปล่อย
26:01บอกให้ปล่อยไง
26:02มันมีหลุดหรอกไว้
26:03ปล่อย
26:05อย่าพูดมากนะ
26:12มาตาสั่งให้ข้าขังพี่กับม
26:14ันไว้ที่นี่
26:15รุ่งเช้าเขาจะมาปล่อย
26:17ส่วนมัน
26:18ข้าจะเป็นคนพาไปส่งเอง
26:21เฮ้ย
26:24เฮ้ย
26:26เฮ้ยกับมา
26:28ตะวัน
26:30ไอ้ตะวัน
26:40พวกตุกับเข้าไปงานก่อนเถอะ
26:41ข้าจะเผ้าตรงนี้เอง
26:42เฮ้ย
26:43บะ
26:48อุ้ย
27:03คุณ
27:07คุณ
27:08ผมขอโทษนะ
27:09ที่ทำให้คุณโดนแบบนี้
27:12มันก็เป็นความผิดของเราเหมื
27:13อนกันแหละ
27:15เราก็อยากลงไปตามหาแม่
27:17แต่ทำแบบนี้มันเกินไหมปะ
27:21ผมไม่ยอมหรอก
27:22ยังไงผมก็จะพาคุณไปตามหาแ
27:24ม่ได้
27:32คุณ
27:33คุณลองบิดไปทางนี้นะ
27:35หนึ่ง
27:36สอง
27:37สํา
27:41ออกแรงหน่อยคุณ
27:47โอ๊ย โอ๊ย
27:48คุณ
27:48คุณ
27:50นิ่งดึงมันยิ่งแน่นะ
27:55อ่ะ
28:00อ่ะ
28:15คุณ
28:15คุณ
28:15คุณ
28:16ผมว่าเราต้องขยับไปที่สํานั้น
28:18สํานั้น
28:20ไป
28:21โอ๊ย
28:23โอ๊ย
28:23โอ๊ย
28:23โอ๊ย
28:23โอ๊ย
28:23โอ๊ย
28:29มาอีก มาอีก คุณ
28:34หมดหน่อยนะ คุณ
28:38เฮ้นหนึ่งคุณ
28:39หมดหนึ่งคุณ
28:42หมดหนึ่งคุณ
29:15คุณ
29:32อะไรวะ
29:35cush
29:39ไป
29:40ไป
29:42ไป
29:45สอน
29:47ไป
29:49อาลูก
29:50สี่สอน
29:52ไป
29:59ไปไหม
30:00ไปไหม
30:13ข้างไหนอ่ะคุณ
30:19ทางนี้แล้วกัน มาเร็ว
30:24ไปไหม เร็วเร็ว มันช่วยกันหน่
30:26อยเร็ว ไปไหม
30:27ไปไหม
30:30อู๋ limp
30:31เดี๋ยว เร็ว reappเสีย
30:35ไหม
30:36เอ้อ ไง dall nu
30:41เร็วเดิ๊
30:44มาจากไฟได้แล้ว
30:46เอ้ย
30:49เขา Foreign
30:49ไปไสาหลีไปแล้ว
30:51ไปไสาหลีไปแล้ว
30:55continuer aim
30:56แล้วอืมแล้ว
30:56เดี๋ยวก่อน ตอนนี้ใช่กันแดบไป
30:58ก่อน เดี๋ยวอื่นไว้ที่หลัง
30:59ไป
31:04เร็วคุณ
31:27หลุดตรงนี้ไปกับมาได้แล้ว
31:30อีกนี้
31:33ไปเดี๋ยวเรา ไปตั้งปุ่นหนึ่ง
31:37ไป ไป
31:39คุณ คุณ คุณสอน
31:41คุณสอนตื่น ตื่นลูก
31:42ตื่น
31:43พี่ครับ พี่ครับ
31:46พี่
31:46คุณเป็น
32:00เป็นรบอยู่ตั้งไหนครับ
32:01เป็นรบอยู่ตั้งไหนครับ
32:37คุณ
32:37ขอบคุณที่มากนะครับ ขอบคุณ
32:38มากครับ
32:40บายจากนะครับ
33:00ใครครับ
33:05มูตาล
33:07มูตาล
33:26กาแฟนะ
33:28รู้
33:30คนมันนอยกันเยอะแยะ
33:32เรารู้มันคืออะไร
33:35ไม่ใช่
33:36ผมไม่ได้ว่าคุณไม่รู้จัก
33:38ผมแค่อยากให้กิน
33:42เกสอน
33:43นี่สันernเพื่อนผม
33:46สัน
33:47turn
34:05โอเค งั้น เดี๋ยวเรากลับกันบ
34:07่ายนี้เลย
34:09อยู่จองตัวเพื่อนให้
34:16คุณเกสอนครับ
34:18เดี๋ยวผมต้องขอบัติประชาช
34:20นคุณเกสอนด้วยนะครับ
34:22เราไม่มี
34:26เอาไงอ่ะ
34:30เดี๋ยวกันจัดการหนึ่ง
34:39เราต้องขอบคุณเกสอนครับ
34:42ไม่เป็นไงบ้าง
34:49เป็นอะไรบ้าง
34:56แสบตาแสบชมูกไปหมด
34:59ทางนี้เป็นไงบ้าง
35:04ยุงช่างมันเก่ามาก
35:07ไฟก็เลยลามไปเร็ว
35:10แต่นั้นยังไม่เท่าไร
35:13ลูกไฟมันกระเด็นไปโดนลัง
35:15คา
35:16บ้านหลายลังที่อยู่เท่าๆนั้น
35:19เสียหายไปเยอะมันค่ะ
35:51นี่คุณ
35:55คุณ
35:58จะนั่งมองไปตลอดทั้งทางอะไรหรื
36:00อไง
36:02มันแปลกตาไปหมดเลย
36:06ไม่เหมือนที่คิดเอาไว้เลย
36:12มันแปลกตาไปหมดเลย
36:35มันแปลกตาไปหมดเลย
36:42มันแปลกตาไปหมดเลย
36:56มันแปลกตาไปหมดที่ความสตาม
37:12ิน
37:18เจ้าเจ้า
37:51ปลาคุณ
37:51โอ้โฮ
37:53บ้านเหรอเนี่ย
37:57คุณ
37:58เข้ามา
38:14โอ้โฮ
38:23เวลคล้ำ
38:25บ้านผมเอง
38:27เต้าสบายนะคุณ
38:49โอ้โฮ
38:53โอ้โฮ
39:11ถึงแล้วคุณ
39:13โอ้โฮ
39:15สวยกันในรูปดีก่ะ
39:23ยินดีต้อนรับนะครับ
39:24คนเกียร์สอน
39:43เซ็นด้วยตัวมูตาลมาแล้วครั
39:44
39:44โอ้โฮ
39:47ไอ้ร้านชายเขานี่มันใช้ได้ห
39:49รอ
39:52มามา
39:54นี่เครื้องน้ำของคุณ
40:02ส่วนฟังนี้
40:05ส่วนอับน้ำ
40:06อันนี้
40:11ไปสั่งผม
40:13นี่ไว้อยู่ตัว
40:15นี่ฝักบวน
40:16คุณเลือบได้มันจะใช้อันนี้
40:18คุณใช้ให้เลนชาวต์ทั้งบน
40:22มีน้ำร้อนแล้วก็น้ำเย็นให้
40:25ปลัดตรงนี้
40:27จริงหรอ
40:34โอ้โฮ
40:35โอ้โฮ
40:35คุณ
40:37สักเย็น สักเย็น
40:38สักเย็น
40:49เย็นต้อง
40:53มามาได้วิ่ง
41:38โอ้โฮ
41:57เจ้าดอกไม้สอนกลิ่น หอมบาด
42:01หลือเกินใคร
42:03หอมเกินหักห้ามใจ ทุกคราว
42:07ต้องวันไว้
42:08รอยเกิบจ้องมาไหล ทัดเธอไว้
42:13ในใจ
42:13คือของกลิ่นหอมไว้อย่างน
42:17ั้น
42:20พ bis ยังทรดเยี่ยน
42:21จริงๆแล้ว โerenว่าสายชุดผมก
42:22็นาหรักแบบนี้
42:23ตอนนี้เราได้ตัวมูตาลมาแล้ว ด
42:25ูแลเข้าให้ดีที่สุด
42:27ฮันไหม ค้า ขอบคุณที่ได้ประ
42:30พิ่นไม่รู้สึกสิ่งเหรอ เข้
42:31ามาก่อนแซนครบขอไข
42:33เกสอนเขาไม่ได้ตัวหอมตลอดเว
42:35ลานะเว้ย
42:35ขลิ่นจากร่างกายคนเรานี่ มันเพ
42:37ิ่งอยู่กับปัจจายเยอะมาก
42:38ก็ไม่รู้หรอกนะ ว่าอะไรเนี่ยเป็
42:40นตัวกระตุ้นกลิ่นหอมของอ
42:42ูตตาย
43:08ก็ไม่รู้หรอกนะ ว่าอะไรเนี่ย ส่
43:27วนเธอไว้ในใจ
Comments

Recommended