- 12 minutes ago
ดูซีรีย์จีน ดูละครจีน พากย์ไทย ย้อนหลัง
Category
😹
FunTranscript
00:01รายการต่อไปนี้เหมาะสำหรับผ
00:03ู้ชมที่มีอายุ 13 ปีขึ้นไป
00:05อันมีภาพ เสียงหรือเนื้
00:07อหาที่ต้องใช้วิจรณะยานใน
00:08การรับชม
00:09ผู้ชมที่มีอายุน้อยกว่า 13 ป
00:11ีกว่าได้รับคำแนะนำ
00:28นี่พอนมเธอเป็นพระหน้ากรรมก
00:31ารนักเรียนใช่ไหม
00:32อ๋อครับ มีอะไรเหรอครับ
00:35ไม่ได้ต่างใจจ้าจุ่นจานรบ
00:37กวนนักเรียนรกนะ แต่ว่า
00:40พูดมาตักครับรุงเศค มีคนทํ
00:42าผิดกดลงนี้เหรอครับ
00:43จะว่าแบบนั้นก็ไม่เชิงหรอก
00:45แต่ไม่ดักเรียนบางคนอยู่ที่ห่
00:47องคอมพิเตอร์จนดึก
00:48ดูเหมือนจาอยู่ดึกขึ้นเรื่อย
00:50เรื่อย
00:51ฉันก็บอกร้ายรอบแล้ว
00:53ครับ เดี๋ยวผมจะลองดู
00:55ขอบคุณนะครับรุงเศค
01:08นี่เคยคิดไม่ว่าที่กิจการเรา
01:11ดีขึ้น เพราะเครื่องพิมพ์น
01:13ี้
01:13เหมืองความว่างไง
01:15ฉันว่าลูกคาจำปอกตำเงิน
01:17เราได้ nam
01:18เหมือนเป็นละสนาทพิเศทของร
01:19้านไปแล้ว
01:20พอเป็นแบบนี้ คุณ คุณก็จำ
01:22ง่ายขึ้น
01:23ก็จริงของนาย
01:25โอเค เก็บเครื่องพีมัcke in krij beばแ
01:26บบนั้นเธอ
01:27กิจการเรียนเรากิทดีขึ้น
01:29ไอ้บรื่อง สำคัญคือวิดюโ
01:31อต้องชัด
01:31เสียงต้องดีตั้งหน่ากเรา
01:33จริงด้วยอ่ะ
01:36ฉันต้องไปแล้ว แม่ทำเข้าเย็น
01:38ไว้
01:38โอเค ตัวจัดการให้เอง
01:40โอเค
01:50ฮัลโห ว่าไง
02:00ไม่มีปัญหา ฉันจะปั๊มซีด
02:02ีเทื่อนดีกว่าเราอีกล่ะ
02:06อืม แค่นี้นะ
02:15จิกระด้าสไซคอร์ ตอนที่เก้
02:18า การเสียสลับ
02:22อดิตซุปเตอร์สตาละครเวที่
02:24ออกโรงเรียกร้องค่าตัวเสี
02:25ยงมั่นชิ้ง
02:26ทำดีมากรับประพอ ไม่ใส่หน้าก
02:28ากกลางใส่ผลเนี่ยนะ
02:29สัญหาเรื่องมาบน ตลก
02:37ฮัลโห นี่ ดังใหญ่แล้วนะ
02:47เธอมาพูดแค่นี้เหรอ
02:50คุณห้องกลงคี่ลืมจะตาย สองส
02:52ามวันก็ลืมแล้ว
02:54คุณห้องกลงเลือกจำนะ
02:56ฉันเป็นนักแสดงมาตั้งนาน ใคร
02:58จำฉันได้บ้าง
02:59ประโดนด่าคนพวกนั้นได้พูดถ
03:01ึงว่า
03:01ฮัลโห นั่งอยู่มานานแล้วเหรอ
03:03คิดบวกไว้หน้า
03:05ก็ยังดีกว่าไม่มีใครรู้จ
03:07ักนะ
03:10ฮัลโหล
03:12ช่อยม่านเช้ง คือสาวเอมเคขน
03:15าดแท้
03:15สมัยสาวๆเคยติดคุก
03:19ทำไมต้องขุดเรื่องเก่าๆกันด้
03:21วยนะ
03:22โห้ย โลกนี้มันบ้าไปแล้ว
03:25โห้ย จบแล้ว จบแล้ว ฉันจบเห
03:31ล่า
03:31เลือกอ่านคอมเมนต์ได้แล้ว
03:33อ่านไปก็โมโห เปล่าๆ
03:35มันโอดไม่ได้นี่นา
03:37โหย โลกนี้ โลกอาจจะเปลี่ยน
03:40ไปก็ได้
03:42ลองคิดดูสิ
03:44ขนาดที่เจอปาทองในห้องน้ำ
03:46ได้เนี่ย
03:47อะไรก็เป็นไปได้ทั้งนั้นแหละ
03:50อืม
03:51คืนพรุ่งนี้ว่างไหม
03:54ทำไมเหรอ
03:55ฉันจะพาไปชิวที่นึงเนี่ย
04:05จะพาไปไหนทำไมต้องทำตัวลึกรั
04:07บด้วย
04:07ดูการแสดง ยังมีการแสดงอย
04:09ู่อีกหรอ
04:10ไปเดี๋ยวก็รู้เอง
04:12แต่ไม่รับประกันความเลิดนะ
04:14ไม่เป็นไรหรอก
04:15ขอแค่คนจำไม่ได้ก็พอ
04:18ดูพี่ลึกกว่าเดิมอีก
04:19ทำไมไม่ถอดว่านกันแดดออกล่
04:21ะ
04:27พามาผิดที่หรือเปล่านี้
04:29ไม่นะ
04:32ฉันว่าเป็นที่นี่แหละ
04:36มาดูการแสดงหรือ
04:40มาดูเหมือนกันหรอคะ
04:41พอปร่างครับผมไปทีมงานแล้วร
04:43หารพานล่ะ
04:44อ๋อ 94092
04:47โอเคครับ โอเค
04:48ที่หายากมากนะคะ
04:49คุยไม่ได้นะ
04:50มัตรกาศเพราะกันโควิดน
04:51่ะเข้มนวดมาก
04:52ถ้าโดนจับได้ก็แย่ละสิ
04:53เชิญครับ
04:57พื้นมันลื่นระหวังนะ
04:59อืม
05:00โตนั้งครับ
05:07คนละ 250 รวบเป็น 500
05:10ต้องจ่ายล่วงหน้านะครับ
05:13ฉันใจ
05:14โถ่ไว้นะครับ
05:14ถ้าจะสั่งต้วนมิดุปีเศษนะ
05:16ครับ
05:16นี่สแค่ตรงนี่เลยครับ
05:20ขอบคุณมากนะคะ
05:21มาสแแقتร์เลยครับ
05:22เอาเลย
05:23ขอโทษนะคะ
05:25แต่คุณน่างล้ม Sham frene
05:29เอาไม่น่ะ ฉันว่า น่าคุณ
05:31มากเลยอ่ะ
05:32มีสาวสวยมาแอลแบบนี้ดีจั
05:33กนะครับ
05:34พอนี่ผมรีบนะครับ
05:35กูดแมน ใช่ไหมคะ
05:37ใช่ครับ แล้วคุณ
05:41มะเขือเทศ
05:42มะเขือเทศ นั่นเธอก็สิวเช้งเห
05:45รอ
05:45โอ้ ที่นี่เป็นร้ายของโปรกร
05:47รมกลับนะ
05:48โซลิงกับอาวมิงแล้วก็ฉั
05:49นหุ่นกันนะ
05:50ว้าว ผ่านมาตั้งหลายปีแล้วนะ
05:53เปิดร้านอาหาร
05:54ด้วยกันเหรอ
05:56เอ่อ เรื่องมันยาวนะน่ะ
05:59นี่กัดแสดงเริ่มแล้ว ค่อยข
06:01nimดกันนะ
06:01ดูกัดแสดงก่อน
06:05ทดสอบ ทดสอบ
06:0711212
06:0816ienna
06:08เ� iceberg 102AB
06:11สวัสดีครั curiosity
06:11เราดู
06:12ช่วงนี้โลกลับาน
06:13ผมบั่นแจมว่าพวกค amd
06:14คงข่าดแครนความบันถึง
06:15บางคนอันสงสัยว่า
06:17ทำไมพวกเราถึงจากกันสะดงคืน
06:18นี้
06:19เพราะผม อยากใช้ที่นี่ ช่วยนำคว
06:23ามสุข ความบันเทิง
06:24และความหวัง มาให้กับทุกคน เพ
06:27ื่อให้ทุกคน
06:28ได้กลับไปใช้ชีวิตปกติ
06:30การแสดงในข้ามคืนนี้ ไม่ใช่ล
06:32ะครเวธี
06:33แต่คนที่อยู่ที่นี่ ในคืนนี้ เป็นน
06:35ักแสดงที่โดดเด่งกันทุก
06:36คน
06:37การแสดงได้ของคืนนี้ จะเป็นการ
06:39แสดงมายกล
06:40ขอเสียงต้อนรับ คอปเปอร์ฟ
06:42ิล แผ่นดิ้นใหญ่
06:44เฮ้ย คุณครับ ช่วยเอามือถือ
06:51ออกมา
06:52เปิดแฟตหน่อยได้ไหมครับ
06:55แบบนี้เหรอคะ
07:04ทำได้ไง
07:11นี่คือ ขนไก่กับสีอี้ว
07:19ทุกท่านครับ ข้าวมันไก่ส
07:22ีอี้ว
07:22โ้โฮโฮ
07:25สัตว์ครับ
07:26ขอบคุณครับปเปอร์ฟิลแผ่
07:27นดิ้นใหญ่นะครับ
07:28และจากกันแสดงมายกษที่น่า
07:29ถึงก็ได้เวลา
07:31เดี๋ยวมายก็โฟนแล้วครับ
07:32เอ้า โทษเต็บอร์ชานะ
07:33อายเร็วขึ้นไปเลยครับ
07:35ก็รับมกเช่ง
07:36ครับ
07:37เอ้...หน้าตาคุ้นๆนะครับนี่
07:39เอ่อ...ใครใส่หน้ากาก็คุ้นๆก
07:41ันหมดครับ
07:42เอ้า...ตลกนะเรานี่
07:45ฉันก็บึงพูดงั้นเมื่อขึ้
07:46งชั่วโมงก่อนนะ
07:48เขาไง?
07:50ใครเหรอ?
07:51เพื่อนซูเปอร์แมน
07:53อ๋า...
07:54อืม...
07:58วันนี้ผมไม่อยากให้ใครหัวเราะคร
08:00ับ
08:00ถ้าทุกคนขำนังเกิน
08:02เดี๋ยวจะมีคนหาเจอ
08:04เรามาเงียบ ไปด้วยกันถึงครับ
08:06เออ ... ว่าแต่อันไงเงียบกว่
08:08ากันครับ
08:09ระหว่างเงียบชีกับเงียบชี่
08:11ชี่
08:14ซอรี่ๆ ผมยังไม่ได้แน่นำตั
08:16ว
08:17ทุกคนเลยไม่มีประติกิaced czymได้อะไร
08:19ก็ไม่แปลก acet
08:21ขอแน่นำตัวก่อนครับ
08:22ผมชื่อมี หมก เส้ง
08:24คืนนี้จะแสตงเดี่ยวไprech สิบห้
08:26ال คืนนี้
08:27คืนี่ .. พูด คุณได้รับให้ระห
08:28วังทางغลับบ้านแน่
08:29ทำไมนะเหรอ
08:30เพราะจะขำจัดหน้าตาหลายภา
08:32คอะไรไง
08:35เออ...คือ...
08:37นี่คิดเองหรือเตรียมบทมั
08:39น
08:39ไม่รู้
08:42ผมเพิ่งไปตรวจ CPR มา
08:44นึกว่าจะมีพยาบัลสวยๆ มาเก
08:46็บตัวอย่างให้
08:48แต่พอเข้าไปในเต็นโทร นำเป็
08:50นคุณตาซะได้
08:51ก็ได้ ให้คุณตาทำก็ได้
08:54ยังไงก็แค่ตรวจ ตอนที่แก
08:55ก็จะตรวจ
08:56แต่ทำไม้หลงคืนด้วย
08:58คนปกติจะเปลี่ยนให้ใช่ไหม
09:00แต่เขาไม่เปลี่ยน ทุกคนช่วยตั
09:02ดสินธีครับ
09:03แกบ้าหรือไง
09:05แล้วหลังจากนั้น แกก็เอาไม้
09:07มาทิ่มจมูกผม
09:08ว่า...เลือดพุ่งเลย
09:10ผมเลย ไม่ได้ผลตรวจ CPR
09:13ไม่รู้ว่าจะกลับไปทำงานได้เมื่
09:15อไร
09:15เดี๋ยวนี้ทำมาหากินลำบากใช่ไ
09:17หมครับ
09:18ลองคิดดูสิครับ ถ้าเกิดว่
09:20า...
09:21ถ้าเกิดว่า...
09:22คือนี้ มีคนในนี้ทำตัวเป็นงูเห
09:25่าล่ะ พวกคุณจะถูกกรับ ว้
09:27าว ทำเรื่องคุณพินาสของแท้
09:30นี่ กลัวอะไรเบิร์นั้น เป็นงูเห
09:33รอ ใช่ คุณนั่นแหละ
09:38เชื่ออะไรครับ คุณเพื่อนยาก นี่ไม่ต
09:41้องกลัวเหรอครับ
09:43ถามจริงเลยนะ
09:45พูดถึงงู ทำไมงูถึงเรียกว
09:47่างู งูมันอันตราย และงูก
09:50็เจ้าเล่มาก มันจะโชคเราตอนที่
09:53เราไม่ทำมองเห็นนะครับ
09:55ลองคิดดูสิครับ ทำไมเราถือบอก
09:57ว่า งูเลยไปทั่วล่ะ
10:00หนูกับงูไม่เหมือนกันนะ มีค
10:03ำกล่าวว่างูกับหนูอาสั
10:04ยอยู่ได้กัน เป็นเป็นแน่ไหมว
10:06่าคนที่เราไปชอบการปล่อยงูก็
10:07อยู่ในรังเดียวกัน
10:09บ๊อกเกิดอะไรขึ้นอ่ะ
10:11มีงูค่ะ รีบหนีเร็วเร็ว歇ว
10:14สิ
10:14พวกคุณฝาฟ้า ฟืนกดการชุม
10:15นุ่ม
10:16ห้ามออกไปไนก็ทางนั้น
10:17เป็นรวจาริท์ความสุงหกป
10:19นั่นลงสุดเหลือน ไปจริงจัง
10:21นะสิ
10:22ไปเร็ว
10:34สุขออาณมัยอาหาร อยู่เดียว
10:36นี้นะ
10:45เฮียบร้อย
10:47ไปได้
11:05เมื่อกี้ใครบอกให้วิ่งอ่ะหรอ
11:08ฉันเองอ่ะ
11:10โซริงไม่ผิดหรอก
11:12ทำไมนะต้องหหนี
11:13รามเราจะทะเบียดในชื่อของเราอ่
11:15ะ
11:17ก็แค่เสียข้าปรับ
11:18ตั้งแต่วันนี้ไป
11:19สั่งกล้องเดียวก็ส่ง
11:20อยู่ชั้น 6 ก็ส่ง
11:22อีกไม่นานก็คืนทุนแล้ว
11:24ต้องบีลูกค้าก่อนไหมเหล้าห
11:26รอ
11:27ถ้าทางคนดูจะอินกันไปหน่อยอ
11:29่ะ
11:31ว่าแต่นั่นเพื่อนเหรอ
11:34ใช่ ชื่อสิวเช้งเนี่ย สิวเช้
11:38ง
11:39เออใช่ พอดีเราเรียบเริ่มกัน
11:40แสดง แล้วลืมบอกว่านี่สิวเช
11:42้ง กับมะเขือเทศ สาวรากติด
11:44กันไง
11:45โอ้ย ตัวขึ้นเยอะเลยนะ จำแทบ
11:48ไม่ได้แน่
11:50แต่ทุกคนดูไม่เปลี่ยนไปเลยนะคะ
11:53นี่ ฉันดูโครสนาเธอด้วยนะ ซื
11:56้อนากากมาด้วย
11:58อย่าพูดถึงเลย
11:59เอ๊ะเรื่องที่พึงเกิดนะ ฉันอยู่
12:01ข้างเธอนะ อย่าไปเที่ยงเช sleekเลย��ก accuse
12:03พวกเขาอُ Punic gifts
12:05เดี๋ยวจริงๆ ฉันเลิกเชื่อเร
12:06ื่องโชคชstoreมานานแล้วนะ
12:08แต่เรากลับมาเจอกันอีก โชคชจ
12:11ารัดรัมพาน่าแน่ๆ
12:11พวกคุณเลือกเล่ละครเวีดทีร cabbage
12:14ường คุณ przyp
12:17อfive panda
12:18ก็เลย มาเปิดร้านอาหารแท้ negóค่
12:21ะ
12:21โอ้ว พวกเราจะมารılมตั Vil Working경 criteria 9f
12:233 00% ค์ trophy
12:23的是จะทำอะไรได้ อะไรดังนั้นก็ทำหมดแล้
12:26ว
12:26ใช่แล้ว ทั้งร้านฝากขาย ขายวาฟ
12:29์ให้ ขายเรื่องห์ดื่มเล่าด้วย
12:31แต่ก็แจ๊งหมดทุกคร้านเลย
12:34สุดท้ายก็ต้องเลือกทางมั่นค
12:35ง lesiaมือร้านอาหาร ก็น่าจะรอ
12:37ด
12:37แต่เน้วมากเกิดโรกล้าบาท
12:39แต่เราก็ได้รู้อะไรอยู่นะ
12:47พอตอนนี้มีโลกระบาดอะไรอะไรก็ไม
12:49่ราบรื่น
12:50เพราะโลกระบาดทำพิศพวกเรามาก
12:53ที่สุด
12:55ชั้นก็เลยคิดว่า...
12:57ทำไม...
12:58เราไม่กลับมาทำสิ่งที่อยากทำ
13:01และสิ่งที่เราทำได้ดีล่ะ
13:02งั้นคุณก็คือผู้คำกับตอน
13:04นั้นสินะครับ
13:05เยียกๆกันไปตั้งหลายปี แต่ก
13:07ลับบัจจะกันอีกครั้งจนได้
13:08เนี่ย
13:09ทำไม...เราไม่ทำละครเวทีเรื่องใหม่แล
13:12้ว
13:13พูดจริงเหรอคะ เขาเคยพูดอยู่
13:16นะ
13:16แต่สถานที่โดนปิดไปแล้ว ไม่เป
13:19ิดไม่ร้อง
13:19ใช่ ละครเพื่อนผมทุกเรื่องก็ได้แ
13:22ค่ซ้อม
13:22ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าแสดงได้ไ
13:24หม
13:28นี่มันความฝันเลยนะ ไม่อยากรอนท
13:31ุกหน่อยเหรอ
13:33นี่ นายเป็นใคร ไม่ใช่เรื่องของนาย
13:36นะ
13:36ฉันยังไม่ได้คิดบัญชีกั
13:37บนายเลยนะ
13:38อะไรกัน ผมยังไม่โทษคุณ
13:40จะทำให้ผมทำงานไม่ได้
13:42ชั่วโมงละร้อยหกสิบไปนะ ฉั
13:44นจะงานได้ให้ดี
13:44ขอโทษนะคะ
13:46ฉันไม่สนใจค่ะ
13:51ทำไมแล้ว
13:53ตอนนี้ฉันมีปัญหาเยอะพอแล้
13:56ว
13:57ที่จริงฉันเป็นนักแสดงมาห
13:59ลายปีแล้ว
14:00ฉันเหนื่อย อยากพักแล้ว
14:13นี่
14:16รู้สึกยังไงบ้าง
14:18ข้าเหนื่อยนิดน่อยนะ
14:21ให้ไปส่งที่บ้านไหม
14:24อยากอยู่คนเดียวสักพัก
14:26ไปนะ
14:39นี่
14:40ไม่กลวนตอนข้าปรับ 5,000 อีก
14:41เหรอ
14:42ชั่งมันเธอ
14:44ไม่ได้สูตรอากาศบริสุดมั
14:46นนาแล้ว
14:50ไม่อยากเชื่อเลยว่าจะได้เจอพวกเขา
14:52อีก
14:52ใช่ ห้องกลงอยากจะตาย
14:54ยังมาเจอกันได้อีก
14:56ฮัลโหลพ่อ
15:03ข้า ออกจากโรงพยาบาลแล้วเห
15:04รอ
15:06โอเค
15:08โอเค บาย
15:10พ่อเธอเป็นอะไรเหรอ
15:12เกิดโควิดเนี่ย
15:13ตอนนี้หายแล้ว
15:15ห้องนี้ก็กลับบ้านได้แล้ว
15:17ว่าแต่
15:19พ่อเธอยังเป็นคนเก็บขยะอยู่
15:20ไหม
15:23คนเก็บขยะเหรอ
15:24ซุประแมนกับฉันเคยเจอเขา
15:28พ่อไม่เคยบอกฉันเลย
15:29แต่พ่อเธอเป็นคนเก็บขยะแบบ
15:31นี้
15:31ถ้าทานหนักเอากันนะ
15:42ทำไมต้องหงมาขนาดนี้ด้วยวะ
15:45พวกเราโรยแล้ว
15:46มีออนเดอร์ใหญ่เข้ามา
15:47อยากมาว่าทั้งสต็อคเลย
15:49ฮึด จริงดิ
15:50แล้ว ๆ
15:51ทำไมไม่ส่งไปล่ะ
15:52ทำไมยังไหร้อยู่อีก
15:53ไอ้บวนี่
15:54ฉันต้องไหร้เพิ่มอยู่แล้วส
15:55ิ
15:55ฉันบอกไปว่ามี 2,000 แผน
15:57เขาอยากได้หมดเลย
15:58ถ้าทานจะเป็นผู้จัดจำนาย
16:02นี่ ในบอกว่า
16:03เขาไม่ยังจับบันเกิดชดเชิ
16:04นให้นาย
16:04ไม่ใช่เหรอ
16:04เฮ้ย
16:05พ่อบอกว่ามีเรื่องดวน
16:07โดนเรียกกลับไปประชุม
16:09ถ้าทางจะหนัก
16:10ถึงว่าไวรัสซอมบี้
16:11ปุคห้องโกงแล้ว
16:12โคตรจะบ้าเลยวะ
16:14ก็ใช่
16:15แต่ไม่ต้องจัดก็ดีแล้ว
16:16รายเป็นเดียวก็เสร็จ
16:17เออ ไปซื้อแผนดิสปราบมาเพิ
16:19่มหน่อย
16:19อืม ไปดูนี้แล้ว
16:27ทำไมถึงใช้ถุงขยะละ
16:29ลูกค้าขอมานะ
16:31ต้องรอบครอบกว่าจริงๆด้
16:32วย
16:32นี่ ประเท่าหน้าก็ได้
16:34รู้ไหมว่าคนซื้อเป็นใคร
16:35ทำไมถึงสั่งเยอะขนาดนี้
16:37เพื่อนออนไลน์
16:38เจอกันผ่าน Execute
16:40หวันทำให้ทำแผ่งอยู่นะ
16:41เจอก็ไม่เคยเจอแถมยังของให้เส
16:43ร็จถุงขยะอีก
16:44แต่ค่าอาจำริยัง
16:46ว่าไง
16:49ไม่ต้อง
16:50พูดอะไรทั้งนั้น
16:51หอ
16:59แม้
17:02โอ้มว้าว
17:05รถเย็นนี่ยมดีนะเนี่ย
17:06ชานเด็กล่า
17:07นี่มันอะไร
17:09ผมเจนวิสีดีพวกนี้อยู่วันถนน
17:12จะจะโก้ rec h อีกหลับ
17:14ถ้าเห็นนอะไรพวกนี้อยู่ในห้องคร
17:15อบ Rick de
17:16ในว่าคุณภาพนี้เปลี่ยนที่
17:17สุด ในย่านนี้ไง
17:19แล้วเข้าอยู่ally
17:20หอ๋งไหน
17:20เข้าไม่ได้อยู่รงเร pursuingbungเร็จเรา
17:22ผมแได้แผ่นพวกนี้เองครับ
17:23เขาแค่ไปช่วยส่งผม
17:25รู้ไหมว่ามันผิดกฎหมาย แถมย
17:27ังทำในรงเรียนอีก
17:29รู้จะยึดของพวกนี้ให้หมด บอกให้
17:31ผู้พวกครองมาพบครูด้วย
17:33ผู้ชอยครับ แล้ววิศีดีพวกนี้
17:34ล่ะ
17:35เอาไปทิ้งให้หมด สองคนไปช่วยเขา
17:37โอ้ยืนอยู่ทำไม กลับบ้านไปซิ
17:43งั้นเราไปก่อนนะครับ
17:56นั่นที มันได้ดีมาก
17:59ครับเป็นหน้าที่
18:00ครับ ร้ายแรงขนาดนั้น 계속นะ
18:05สุерб manageable
18:18ฮืม เดี๋ยวนะ
18:21เราคุยกันเรื่องที่พ่อใช่ไหมคน
18:23เก็บขยานี่ทำไมจูจูพูดเรื่อง
18:25VCD ขึ้นมา
18:25อดท้นหน่อยสิ มันต้องมีเส้
18:28นเรื่องไง
18:301 แผนราคา 1 ดอนล่า
18:32VCD 2,000 แผนก็เท่ากับ 2,000 ดอนล่
18:35า
18:35กว่าจะร้ายแต่ละแผนได้ก็ต
18:36้องนาน
18:37อีกอย่าง ต้องใสเข้าออกเครื่อง
18:39จุดนิวระบมไปหมด
18:40จะเสียไปประบร่าไม่ได้
18:42เลยไปหาถ่าขยากล้ายใกล้
18:49นี่ ต้องหาจริงๆเหรอ
18:53ถ้าหาไม่เจอก็เสียงกันเปล่
18:54าสิ
18:55อาจจะโดนย้ายไปที่อื่นแล้วม
18:57ัง
18:57จะย้ายไปที่อื่นได้ยังไง
18:59พวกเขาแค่เอามาทิ้งไว้ที่น
19:00ี่
19:01ชุชันหาหน่อยนะ
19:02เอ้ย อยู่ไหนนะ
19:14คนลง
19:16เธอคือ
19:17เพื่อนของถกระโทษครับ
19:18เราเคยจะกันที่รงพยาบาล
19:20อ๋อ เพื่อนรวมฉันลูกสาวฉั
19:22นเหรอ
19:23แล้วบอกเธอมาทำอะไรที่ก็ขยาเหรอ
19:25อ๋อ เราเผอ UMCD 23 แผ่นทิ้งค์นะ
19:28ครับ
19:28เลยมาดูว่าจะหาเจอไหม
19:30เอ้ย ตรงนี้สุขปกได้ให้ลูก
19:32ทำเหรอ
19:33ลบไปมันไม่มีกี่แผ่นอ่ะ
19:34ก็แผ่นเดียวรู้เป็นกองเหรอ
19:36เอ้ย คุณลงพ่อออกจากโรคพย
19:41าบาล
19:41ไม่เป็นไรหรอกครับ
19:42ไม่ต้องหาหรอกครับ
19:44อัฐาน ไม่อยากได้แล้วจะตามหาทำไม
19:47ไม่อยากได้จริง ๆ หรือ
19:48ครับ เฮ้ย
19:50เดี๋ยวฉันนำเกินฉันจ่ายคื
19:52นให้
20:08นั่นให้จริง
20:08คุณลง ทำไมไม่เอาไวรสักษ์ท
20:10ี่บ้านหรอครับ
20:11สือพ่าพวกนี้เห็นจะตายอ่ะ
20:14จริงสิ
20:14ยังไม่ได้ถามชื่อพวกเธอเลย
20:16อ๋อผม ซุปเมันครับ
20:17สวัสดคำวักเซ็ง
20:18สวัสดีครับ คุณลง
20:20ชื่อเราตลกดีนะ
20:23จริงสิ
20:25ลูกสาวฉันไม่รู้ว่าฉันเป
20:26็นคนกิดพยา
20:27แกคิดว่า ชั้นทำงานถีราห ก
20:29อดรถ
20:29ทำสองงานบาลบากหรือครับ
20:32ทำง kort recyclingมันสูง ลูกศาาฉันช
20:35อบในสะเก็ด
20:36จะไม่ให้ไปเรียนก็ไม่ได้
20:39เพ่าะเป็นพ่อคนก็จะเข้าใจ
20:41เอ้ย ปะก็เป็นแค่งานงานหนึ่
20:43ง
20:44เพราะแค่ลูกศาาวมีความส
20:46ุข ให้ทำถังเกินก็ยังไว้
20:49พ่อแอกปรับสองจอบโดยไม่
20:51บอกฉัน
20:53พ่อทำงานหนักขนาดนี้เลยเหรอ
20:59แต่พ่อเธอพูดถูกนะ
21:01ช่วงนี้ป๊อกกี้เรียนรอเลอร
21:03์สเก็ด
21:03ถึงจะไปแพงเท่าไอ้สเก็ด
21:05แต่ก็ยังแพงอยู่ดี
21:06แต่ตอนนี้ไม่ได้เรียนแล้วพ่อ
21:08รกระบาด
21:09ในรักลูกสาวจริงๆ ฮะ
21:12ก็โอเค ฉันก็เหมือนพ่อเธอแล
21:14ะ
21:21ฉันมีเรื่องอยากถามนายมานานแล้ว
21:25แม่ของพ๊อกกี้อยู่ไหนเหรอ
21:29แต่ถ้านายไม่อยากตอบก็ไม่ต้อง
21:30ตอบเนี้ย
21:31เออไม่เป็นไร
21:34เรียกทางกันทางถังทีที่พ๊
21:35อกกี้เกิดน่ะ
21:37ไม่ค่อยได้เจอกPlease
21:38ฉันตรงวันตะคอบคุกเปลี่
21:40ยนเดียว
21:40แม่จะมาคนเดียวเหมือนกัน
21:46ห้ะ
21:49เวลอดทำไม
21:50นี่เธอรู้มั้ย
21:51ฉันเคยติวให้ลูกพีนลูกน
21:53้องเธอด้วย
21:53ревères.. jáman 2019...
21:56งั้นนายก็เป็นคนที่ทำให้ฉันโ
21:58ดนอาไล่ออกจากบ้านก็
22:00นstalนใจ
22:00โดนแบบนั้นด้วยเหรอ
22:01ใช่เนอทซี่
22:03returning back to my mom
22:03อ่ะสيدเหรอ
22:04ครับกัน
22:04Yizer
22:06ของเล่นอัดเสียงอยู่ feel
22:08บ้านมาใหstat
22:12ฉันให้เข้าไป
22:13มีเสียงฉันอยู่ด้วยนะ
22:16ห้า
22:17ไม่อยากรู้ว่ามีนั่นมีเสียงด
22:19้วย
22:20อ๋อ
22:24จริงๆ เราไปโอกาสเจอกันหลายครั้
22:25งนะ
22:26แต่ตันไม่รู้จักกันสั้นนั้น
22:27สุดยอดเลย
22:30จริงด้วย
22:32อ้าว ลูก
22:39นี่กระโทร
22:41เดี๋ยวนี่มีคนเข้าคลีนิกเย
22:42อะเลย
22:43สงสัย ติดเชื่อไวลักกัน
22:45แกก็หวังตัวด้วยนะ
22:46ค่ะ
22:50อะไรเนี่ย
22:53แม่แกซื้อมาให้
22:55ไม่เอา
22:57แม่แกจะไปแล้วนะ
22:59ทุนศัพธ์ใหม่ใช่นะ
23:00รับไว้เธอ
23:02ทำไมต้องรับด้วย
23:04แม่เขาอยากคุยกับแกให้มากข
23:07ึ้นไง
23:07จะได้หาแกเจอง่ายขึ้น
23:10แม่เป็นคนจะไปเอง
23:11มีเวลาสงข้อความมาแปลว่า
23:12เป็นห่วงหนูแล้วเหรอ
23:15ยะโทษแต่แม่แก ฮิคข้าพิ
23:17ของพ่อเองด้วย
23:19พ่าทำผ่านหลายอย่างเงินเดือร
23:21์ที่พ่อได้
23:22มันไม่พอใจแบ้งค์ทุกเดื
23:23orteคักันโดยสำ panda
23:24ทำไมทุกอย่างต้องเป็นเรื่องเงิน
23:25ด้วย
23:26ใช่ ทุกอย่างเกียวกับเงินไม่ร
23:28ู้เหรอ
23:28ถ้าอาแก้ไม่ให้เราอยู่ด้วย เราค
23:30งไม่มีที่สุกหัวนอน
23:31นายจะดงเรียนข้าขัดนมข้า
23:33ดีสะเก็ด แข่นี้ก็โชคดีมา
23:35กแล้ว
23:36ถึงอะไรกันอีก เพราะออกจากโร
23:38งพยิบาลแท้ๆ ทำไมงุญหิดอ
23:39ีกแล้ว
23:48โอ๊ย
24:00พวกนี้เลิกเรียนแล้ว ทำอะไรไหม
24:13มีเรียนสะเก็ดน่ะ
24:19อ๋อ ถ้าสะเก็ดเก่งไหม เรียน
24:21มานานยัง
24:25สอง สามปีแล้ว
24:34ฉันเพิ่งเท่าแล้วกับพ่อ เดี
24:36๋ยวต้องนอนแล้วนะ
24:41อืม
24:54อะไรเหรอ
24:55ตอนที่พ่อผมเพิ่งเสีย
24:58เทดนี้ใครมานานกับผม
25:00ผมที่เรียกเลือกฟันได้
25:02ผมยกให้พี่ เอาไว้เป็นเพื่อนนะ
25:05ชื่อเทดนี้เหรอ
25:06อืม
25:08ขอบคุณนะ
25:10พี่กาธุ ยินดีต้อนรับ
25:14ยินดีต้อนรับสู่ชมรมดำด
25:16ำ
25:17คืออะไรเหรอ
25:18ยินดีต้อนรับสู่ชมรมดำด
25:20ำ
25:20อืม
25:21อืม
25:21อืม
25:37อืม
25:37อืม
25:37อืม
25:39อืม
25:46อืม
25:47อืม
25:47อืม
25:48อืม
25:49อืม
25:50อืม
25:51อืม
25:51อืม
25:51อืม
25:53อืม
25:55อืม
25:56อืม
25:56อืม
25:58อืม
25:58อืม
25:59อืม
26:05อืม
26:17สวัสดี
27:01เธอเยี่ยม
27:10ถ้าพึ่งดื่มครั้งแรก ขอได้
27:12ร้อนเป็นไฟแน่
27:14เดี๋ยวพอโตขึ้น ก็ดื่มไว
27:26้เองแหละ
27:36จริงๆ ใช่ว่าพ่อแกจะไม่ห้
27:39ามแม่แกนะครับ
27:47เอาเล่าให้อาหน่อยสิ
28:02ไม่กี่ปีก่อน พ่อแกจับได้ว
28:05่าแม่แกไปเจอแฟนเก่า ทะเล้
28:08อกกันใหญ่โต แกคงได้ยินพวก
28:11เขาทะเล้อกกันสินะ
28:13อืม พ่อแม่ไม่เคยคุยกันเอ
28:16าตะฝากผัณ แต่โน่นึกว่าเป
28:19็นแค่ปัญหารื่องเงิน
28:21เรื่องเงินก็ใช่ปัญหาแหละ แต
28:23่ปัญหาใหญ่ที่สุดคือ2 คนน
28:25ั้นเข้วกันไม่ได้เลย
28:28จจริงท côก็คุยกันแล้วนะ ส
28:32ุดทosiแม่แกก็ตกลง จะทำหน้า
28:34ที่ตัวเอง ได้อยู่บ้าน
28:38แล้วเกิดอะไรขึ้นคะ
28:42แต่พ่อแกก็รู้ ถึงตัวแม่
28:45แกจะอยู่ตรงนั้น แต่หัวใจไม่
28:47อยู่แล้ว
28:50ตอนที่แม่แกอยู่บ้าน เหมือนคนไร
28:53้วิญญาณ
28:55ไม่พูดไม่จา เอาแต่บอกว่าเคร
28:58ียด ถึงขั้นติดบุรีด้วย
29:02สุดท้ายพ่อแก ก็ตัดสินใ
29:05จปล่อยแม่แกไป
29:10แต่มีอยู่สิ่งหนึ่ง ที่พ่อแ
29:13กไม่ยอมเสียไป
29:15เขาบอกแม่แกว่า ไม่ต้องการอะไร
29:19อีกแล้ว ต้องการแค่แกคนเดีย
29:23ว
29:36แล้ว...
29:36สวัสดีกว่า
30:34เฮ้าเวลา
30:38ฮัลโหล พูดอยู่ค่ะ
30:42ค่าคุณวองเป็นไงบ้างค่ะ ค
30:44่าอยากขายที่นี่นะคะ
30:49วันธรรมดา มาวันธรรมดาก็
30:51ได้ค่ะ
30:54เดินหน้าบ้านก็ว่างแล้วค่ะ
30:57อืม ขอบคุณค่ะ บายค่ะ
31:02เย้ ฮัลโหล พูดเจ้า
31:06รอมด้วยค่ะ
31:08เย้ มี สุขยับคุณค่ะ
31:14ทราบตสวัต culminน คลิกกลิ่ม
31:38ทำไมมาเร็วจัง ไม่กินเข้าเที่ย
31:40งเหรอ
31:41เพิ่งดึกได้ว่ามีอะไรจะให้ เลยมาเร
31:43็วนะ
31:44อะไรอ่ะ
31:46น่าย
31:48เพื่อนร่วมงานซุปประแมนเอามา
31:49ให้ฉัน
31:50เธอไม่ได้อยู่ห้องกลงเฉลยเก็บ
31:52ไว้ให้
31:53ได้เวลาคืนเจ้าของแล้ว
31:54โอเค
32:05เป็นไงบ้าง
32:11ทุกอย่างหายหมด ทั้งมันทำอะไรไม่
32:14ได้แล้ว
32:16ใกล้จะสิ้นสุดแล้วฉัน
32:21อีกไม่กี่วันกระแสก็เปลี่ย
32:23นแล้วนะ
32:27ฉันยอมรับฉันตากรรมแล้ว
32:29มันคงไม่เหมาะกับฉันจริง
32:30ๆ
32:38จริงสิ
32:39การแสดงเมกคืนไม่รู้เลยว่าช
32:41มรมละครอยู่ที่นั่น
32:42ไม่รู้เนี่ยสิ มกเซ็งเป็นคนบ
32:45อกให้ไป
32:48ไม่อยากเชื่อว่าผ่านมาตั้งหลาย
32:50ปี จะมารวมตัวกันเปิดร้านอา
32:52หาร
32:53นั่นสิ คิดไม่ถึงเหมือนกัน
32:55เนี้ย บางเอิญชมัดเลย
32:58พวกกำกับไม่ดีดไปหน่อยหรอ ข
32:59อให้เราเล่นละครเวทีเนี่ยนะ
33:03เขาอาจจะจริงจังก็ได้ จะไม่
33:05ลองคิดดูเหรอ
33:07เป็นโอกาสที่จะได้แสดงเลยเนี่
33:09ย
33:12ไม่ละ รัวคนดูจะปาไข่ใส่นะ
33:25อะไรนะ เรือกบันทึกสีงเหรอ
33:27อืม ซุประแมนเคยใช้ตอนเป็นหม
33:31อฝึกหัดนะ
33:33อยากรู้จังว่าบันทึกอะไรเอาไ
33:35ว้
33:39อยากฟังไหมล่ะ
33:50ไม่นานมานี้ทางโรงเรียนพบว่
33:52า
33:53มีนักเรียนคนหนึ่ง ใช้สัพย
33:56ากรของโรงเรียนทําสิที่ขา
33:57ดต่อราเบษวิไหน
33:59นักเรียนคนนี้ จึงถูกลงโท
34:01ษตามสมควร
34:03รู้ขอเตือนว่า ทุกคนอย่าทํา
34:05ผิดกฏ
34:07นอกจากนี้ ด้วยเหตุผลส่วนตั
34:10ว ช้อยมุยไล
34:11จะล่าออกจากตําแหน่งประทานก
34:13เรียน
34:14ด้วยเหตุนี้ ประทานกเรียนคนใหม
34:17่คือเหลยกินเยา
34:23สวัสดีครับ ผมคือประทานกเรี
34:26ยนคนใหม่ ผมชื่อเหลยกินเยา
34:29คนที่รู้จักผม จะเนี่ยผมว่าสิ
34:30วพัง ทำไมนะเหลือ
34:33เพราะว่า เจ้ามาจากสิวพังเย
34:35า
34:51นี่ ไม่เคยเห็นมาก่อนเลย ประทานกเร
34:55ียนทำงานอยู่ไปไหนก็ไป บัตรนั
34:57กเรียน
34:59เจอรี่ไปไหน ขลับไปเรียนครับ ห
35:01้องไหนเหรอ ห้องซี่ซี่
35:04คิดตัวแสบ ทำไมลาออกล่ะ
35:12เป็นอะไรไหม
35:20โถกาโทก วิชาพัศาจีน
35:22ใครมันต้นคิดว่าต้องเซ็น
35:29กระดาษข้อสอบนะ ดักดานใช่ม
35:31ัด
35:31ใช่มีล่ะ มากคืนฉันเท่าแล้
35:33วกับพ่อ ไม่รู้จะคุยกับพ่อย
35:35ังไงเลย
35:37คราวนี้เรื่องอะไรอยู่ล่ะ
35:38ก็เรื่องพ่อกับแม่นั่นแหละ
35:41ผู้ใหญ่ก็แบบนี้แหละ น่ารม
35:43คาร อย่าไปสนเลย
35:46แต่ครั้งนี้เป็นความผิดฉันเ
35:48องนะ
35:49มีอะไรเหรอ
35:50ฉันคิดมาตลอดว่าทั้งหมดเป
35:52็นความผิดพ่อ
35:54แต่มีอีกหลายอย่างที่ฉันไม่
35:55รู้
35:56งั้นเรารู้ตอนนี้ก็ดีแล้วหละ
36:01เธอว่าทำไมผู้ใหญ่ถึงมีลูก
36:03ฉันสงสัยมาตลอด
36:04ถ้าพ่อแม่ไม่มีฉันก็คง
36:06ไม่ต้องลำบาก
36:08อย่ามองโลกในแง่อะไรสิ ไปพ่อผ
36:11่อนหย่อนใจกันเท่าเราดีมะ
36:19ไง สอบไปไงบ้าง
36:25ทำตัวแบบนี้ทำไมสอบได้ขนาด
36:27ดีจังละ
36:28เขาเรียกว่าพรสวรรย์
36:30จะไปไหนกันเหรอ
36:32ว่าจะไปกินข้าว
36:34แต่เดี๋ยวไม่เรียนสะเก็ตไม่
36:35ใช่เหรอ
36:37ไม่ไปแล้วไม่มีอารมณ์
36:38แต่ข้าเรียบันแพงนะ ย้ายเสี
36:41ยปล่าวสิ
36:42อีกอย่างพ่อเธอทำงานหนักมากนะ
36:44มันนี่จะไปหรือไม่ไปก็ไม่เกี่ย
36:46วกับนาย
36:49ไปเธอ
36:50นี่ ทำไมเดินช้าจัง
37:03ฉันจะไปเล่นสะเก็ตต่อ
37:08เธอกลับบ้านก่อนเธอ จะกันพวกน
37:10ี้นะ
37:11อืม บ๊ายบาย
37:13บ๊ายบาย
37:13บ๊ายบาย
37:24มาแล้วเหรอ กินข้าวหรือยัง
37:26ยังค่ะ
37:27นั่นเดี๋ยวทำอะไรให้กิน
37:29เปลี่ยนชุดก่อนสิ อาจจะซัก
37:30ผ้า
37:31ค่ะ
37:31นั่นส่อง
37:32จะทำไมแน่นาน
37:41ขอดีไว้
37:42บ๊ายบาย
37:43บ๊ายบาย
37:52ติดตริย
37:53ขอดีต
37:53ขอดีด้วย
38:01อืม
38:01อืม
38:01อืม
38:08อืม
38:23ไงสุดท้ายก็ไปแล้วสะเก็ดมา
38:25เหรอ
38:28ใช่
38:28เพิ่งกลับถึงบ้าน
38:31อ๋อ
38:32นั้นก็ดีแล้ว
38:37ทำไมถึงอยากให้ฉันไปเล่นสะเก็
38:39ดนับแล้ว
38:44ไม่รู้อะไรมาเหรอ
38:51ห้ะ
38:55เปล่า
38:56ไม่รู้อะไรเลย
39:00แต่ว่าข้าเรียบังแพงนะ
39:01จะให้เสียเปล่าสิ
39:03อีกอย่างพ่อเธอทำงานหนักมากนะ
39:05ถ้าอาจแกไม่ให้เราอยู่ด้วย
39:07เราคงไม่มีที่สุขหัวนอน
39:08ไม่จะรงเรียน
39:09เงินข้าขนม
39:10เงินข้าดีสะเก็ด
39:11แค่นี้ก็โชคดีมากแล้ว
39:24ไม่เงินเดือนถึงหอนกวันผ่าน
39:26รงกังคืน
39:27หอนกวันพ่อลูก
39:29วันพุทย์อย่าลืมไปเรียนส
39:31ะเก็ดนะ
39:33พ่อจ่ายข้าเรียนให้แล้ว
40:01วันพอติย์อลูก
40:02แกว่าตอย่างนี้
40:08ไม่ได้ว่า
40:09ไม่ได้ว่าจะได้ยินสะเก็ด
40:09้าหล่างป자가ได้
40:15ทางตาลังนี้
40:22พ่อติยร์กับมาก
40:25แค่啋ลงกัน
40:29ต่อต là
40:55นี่
40:55รูปเบิร์
40:56นี่
40:58ท่อสุกปกนะ
40:59อย่าทำแบบนี้สิ
41:00เห้ย สามวสอีก
41:02แล้วนะ
41:08ลูก
41:11พอส którąกับคุญมาถร้าย
41:12ไม่รูปปล่อย
41:13คือนั้นพ่อกับฉันคุยกันน
41:15านมาก
41:17พ่อบอกว่า
41:18stoppingท่านคู่ของพ่อกับแม่
41:20ไม่ได้มีความรักอยู่ในนั้นเลย
41:23ตอนนั้น
41:23พ่อช่วยคลอบ risk
41:24ลัวแม่สาส่างเรื่องเงินให้
41:27แม่ถึงได้ต่างงานกับพ่อ
41:30ที่จริงก่อนแม่จะแต่งานกับ
41:32พ่อ แม่มีคนที่ชอบอยู่แล้ว
41:35ตอนนั้นเองที่ฉันเข้าใจ ว่า
41:38ในชีวิตเราอาจต้องเสียสละ
41:40บางสิ่ง
41:41เพื่อแรกกับบางสิ่ง แม่ว่
41:44าจะไม่อยากก็ตาม
41:49หลังจากคืนนั้น ฉันก็บอกพ่
41:52อว่า ฉันไม่อยากให้พ่อลำบา
41:55ด
41:56ฉันเลยตัดสินใจเลือกเรียนส
41:57ะเก็ด
41:59เป็นการเสียสละครั้งแร่ง
42:01ในชีวิตฉันเลย
42:26เก็บของหมดแล้วเหรอ
42:28พ่อเก็บหมดแล้ว
42:30นี่พ่อนี่ข่งโรงพิยาบาลเพ
42:32ราะว่านว่าลุกกระบาททั้ง
42:33สองรอบเลยนะ
42:34ไม่ใช่ wcześniej
42:35ตอนนั้นยังไม่มีโลกซาสเลย
42:37จริงเหรอ
42:40พ่อค่ะ
42:41หืม
42:42พ่อจำตรุกตามีที่ร modern ให้หนู
42:45ก้อนเด็ก ๆ ตัวนั้นได้ไหมคะ
42:48พ่อยั는지เก็บเอาไว้หรือเปล่
42:49า
42:49ไม่รู้สิ
42:51ก็พอไม่ได้แต่ต้องของแกเลยนะ
42:54นั่นจะเก็บไว้ที่นันสักแข
42:55็งนี่แล้ว
42:57ช่วยหาให้หน่อยได้ไหมคะ
42:59ได้สิ ไปกับบ้านกัน
43:38ดี ดี ต้องรับที่ถูกรับพ่
43:39อแม่หลิงเดียว
43:41หน้าเบื่อใช่มั้ย
43:49จากนี้ไปกับพ่อคุณ
43:51คุณคุณคุณคุณคุณคุณคุ
43:56ณคุณคุณคุณโกรแบบนี้
44:04ใช้เธอตรงโลงโปรด
Comments