- 26 minutes ago
สอดสร้อยมาลา ตอนที่ 4 วันที่ 30 เมษายน 2569
Category
📺
TVTranscript
00:01รายการต่อไปนี้ เหมาะสำหรับผ
00:03ู้ชมที่มีอายุ 13 ปีขึ้นไป
00:05อาจมีภาพ เสียงหรือเนื้
00:07อหา ที่ต้องใช้วิจารณยานในก
00:09ารรับชม
00:10ผู้ชมที่มีอายุน้อยกว่า 13 ป
00:12ี ขวนได้รับคำแนะนำ
00:26ความจริงก็คืออีสซ่อยมั
00:28นร่วมมือกับหม่อมชั้นไปค่
00:30ะ
00:30แย่คุณเพราะเมาะจากมาราเพร
00:32าะว่ามันเล่นเพื่อนกับมาราไ
00:34หมค่ะ
00:46ทำผิดไม่พอแล้วยังสร้างเมื้
00:49องเก่าหาคนดีดู
00:49ความฉันไม่ได้เก่าหาไหมคะ
00:51ถ้าคุณคิดว่าเรื่องที่คุณ
00:52ทำจะไม่ถูกลงโทษ เลิกทำนะครับ
00:54ฉันไม่ได้กรัวถูกลงโทษเจ
00:56้าค่ะ ฉันพูดความจริง
00:59แล้วฉันมีหลับฐาน
01:41หลักธานของเอง
01:48มึงมันขโมยไปแล้วใช่มั้ยอ
01:49ิสซ่อย
01:50อะไรของมึง
01:51ก็จดหมายรักให้มันเขียนถึ
01:53งมาราไง
01:58อิสซ่อยมันเขียนจดหมายรัก
01:59ถึงมาราเพคะ
02:01มันใส่ไว้ในกล่องเหล็ก ซ
02:02่อนไปใต้ก็พันอีก
02:04หมอมฉันไปเตินมาเพคะ
02:06แต่ตอนนี้มันมาแอบขโมยไปแล้
02:07ว
02:07ฉันหญิงยายให้คนไปคนห้องมัน
02:10เลยเพคะ
02:10พอลด avoid you
02:11พบสโบงให้ใช้ส่อดอีกสัท
02:13ที
02:14มันรักมึง
02:16ทุกครั้งที่มึงอยู่กับมัน
02:18Hastissit มันนอนกับมัน
02:21มันไม่เคยคิดกับมึงแค่เพ
02:22ื่อน
02:22อิสโ devoซ่อดมันทรยฆควณแล
02:24้ว echoesเท่านั้น
02:25มึงคือแส่ล sommes
02:27ไม่มีใครรู้ดี พอหร้อมจัน
02:28เพคะ
02:29หรอม gorgeous อยู่ด้วยกัน
02:31หรอมmensันดู ว่า ส่อยไม่ได้เป
02:32็นแบบนั้น
02:44เฮี่
02:44หาค่อยรอย ีอที่ไม่ได้
02:49ขโครล เอาตัวมันออกพลัก
02:54หม่อฉันไม่ได้โกห없์
02:57หม่อฉัน cabezaาผู้คนจริงนะเฮี่ย
03:01ฉันหิ่งญายต้องให้คนไปคนห้อง
03:02อีกส้อยนะ PRESанс
03:03น้อมฉันเห็นเกือ pltt
03:04ม่อมฉันมีบากผลนะคะ
03:08ม่อมฉันนึกออกแล้ว PRES 항
03:09هم่นมีจจดไมล 1978
03:10дорог gesturesательก่อisfalbs ที่ม่อมฉันเอ
03:11าไปอ่านในห้องเหยบของ
03:13แต่วันนั้นจ้อยเข้ามาพอดี
03:15ม่อมฉันก็จะได้ซ่อนไ sorts
03:29เจอแล้วแค่ค่ะ
03:40ม่อมฉันเก็บจดหมายไว้ในนี้
03:42ไปค่ะ
03:43เจอแล้ว
04:13ส่อย
04:15เพคะ
04:16พาตัวมาราออกไปได้แล้ว
04:24ทำไมละเพคะ จดหมายอ่ะนะ
04:26จดหมายอะไรของเอง
04:29ถ้าจะไม่ทนกับเองอีกต่อไป
04:35แล้ว
04:42พาตัวมาราออกไป
04:44ไม่ ไม่
04:46ไม่ ไม่ ไม่
04:48ถ้าหญิงใหญ่หมอมฉันพูดค
04:49วามจริงนะเพคะ
04:51อีกซอยมันเล่นขึ้นกับอิ
04:52มหาราจริงๆ นะเพคะ
04:53ถ้าเองยังไม่อยู่พูดเรื่องนี้
04:55คันจะลากตัวเองไปให้ตำรวจอย
04:57ู่
05:13อีกซอย
05:14มึงกับอีมหารา
05:16มึงสอง歐ลักกันมาเท่าไหน
05:17ก็พ clamp ค德กับมาเท่านั้น
05:21ถ้าเกิดว่ามีตัวพระเชื่อมาห
05:23ารา
05:23จะต้องไม่มีตัวหน้านกช ήτανúng
05:25ก็จะรอดูวันนี้พว่าหนักมึ
05:27่งหลับเกินไม่ได้
05:29ก็จะดูความหลายข้างว่างมาก
05:33อีกซอย
05:36ไม่...
05:37ไม่...
05:38ไม่
05:46ขอพระทายฟาบาท
05:49ที่ช่วยตัดซิมความให้ม่อม
05:52แต่เรื่องชยนในก็อย่าวางใจ
05:54ต่อไปในต้องเอาวางตัวให้มาก
05:57ถ้าพลาด
05:58อาจจะส่งคนเสียต่อหน้าที่ก
06:00ารงานไหน
06:02ขอพระทายฟาบาท
06:07ขอพระทายฟาบาทท่านชายเพคะ
06:09ที่ช่วยจัดการทุกอย่างให้
06:12ฉันยินดีช่วยเพื่อนฉันอยู่แล
06:14้ว
06:21ฉันมีถูกแล้ว
06:23เราให้พบกัน
06:36มารา
06:39ผมขอคุยหน่อยได้ไหม
06:48ผมขอโทษนะครับ
06:50ที่ทำให้มาราต้องมาเจอเรื่องแบบ
06:52นี้
06:53ผมสัญญานะ
06:54ก็ผมจะไม่ทำให้มาราต้องเสียใจ
06:57อีก
06:58อย่าคือสัญญาอะไรตอนนี้เลยค่ะ
07:01เราไม่รู้ว่าวันข้างหน้าจะเกิ
07:02ดอะไรขึ้นอีก
07:04ผมไม่รู้แล้วครับว่าวันข้าง
07:05หน้าจะเป็นยังไง
07:07แต่ผมรู้ใจตัวเอง
07:10เหตุการณ์วันนี้มาทำให้ผมรู้ว่
07:12า
07:15ผมกลัวจะเสียมาราไป
07:24นี่เข็มเสียมาของผมครับ
07:28ผมได้หลังจากที่เดียนจบที่ร
07:29งเดียนในร้อย
07:32มันเป็นเกียตติยดได้ศักษ
07:34ีของทหารทุกคน
07:37ผมให้มาราแทนคำสัญญาจากผมคร
07:39ับ
07:39ไม่มีความแกทยาว Kasach
07:43แกรพยาดเฮ้า
07:43ถ้าเป็นเกิดที่ orientedกำลัง
07:52ความแกน้วนมาแล้ว
08:11ผมขอนะครับ
08:14ผมจะเก็บไว้เป็นตัวแทนของเม
08:15ลา
08:46ฉันดีใจนะ ที่เห็นมาลากับคุ
08:48ณพร้อมเข้าใจกันได้
08:55ซอย ซอยไม่ได้ร่วมมือกับอุศ
08:59บงอย่างจริงใช่ไหม
09:06เมลาคิดว่าฉันทำร้ายมาลาได
09:10้จริงหรือ?
09:15แล้วทำไม ซอยถึงได้ไปโพลที่บ้
09:18านของพร้อมล่ะ
09:22ฉันกลับมาถึงบ้าน พี่แวนบ
09:24อกว่ามาลาได้จุดหมาย แล้วก็ออก
09:27ไปกับท่านชาย
09:29ฉันก็เลยตามไปนะ
09:36แต่ ฉันยังไม่ได้บอกพี่แวนเลย
09:38นะ ว่าจะไปที่บ้านคุณพร้อม
09:47เออ คือ ฉัน
10:04กล่องไม่นี้ใช่ไหม ที่บุศบงต
10:05ามหา
10:12เจอแล้วแค่คะ หอมฉันเก็บจด
10:14ไม่ไว้ในนี้ไปค่ะ
10:22ฉันไม่รู้ว่า แต่มันไปอยู่ที่
10:27มาลาได้ยังไงเหรอ
10:40ก่อนเครื่องไปแดบของเอง ขอบใจ
10:43อ่ะ
11:09เธอ ฉันเอาชุดหมายหรือไปรอท
11:10ี่ห้องเอง จ้ะ
11:21ฉันคิดว่ามันเป็นของเครื่อง
11:23ไปดับอ่ะ ก็เลยไม่ได้เปิดดู
11:25แต่พอดีเมื่อกี้ฉันเห็นบุศบ
11:28งส่งกล่องไม้แบบนี้ให้ท่าน
11:30หิงยาย
11:31ฉันเลยนึกขึ้นได้นะ
11:33มันไม่มีอะไรหลอกมาลา บุศบงม
11:36ันก็แค่ทนไม่ได้ที่มันจะถ
11:38ูกไล่ออกจากวัง
11:40ก็เลยมาหาเรื่องพวกเรา อยากไปเชื่อมาเลย
11:43เอากล่องไม้นี้มาให้ฉัน เดี๋ยว
11:45ฉันเอาไปทิ้งให้
11:46มาละ
11:52มาละ
11:54มาละ
11:56ถึงมาละ
11:57ฉันขอโทษจริงๆที่ทำขวดน
11:59้ำหอมฝรั่งแต่
12:07แต่ฉันอยากสารภาพกับมาละ ว่
12:10าทันทีที่ฉันเห็นว่ามันแต
12:12ก ฉันล่วงใจ
12:19ตอนที่ท่านชายรามมอบกำไร ส่ว
12:22นคุณพร้อมบอกฉันว่าเขาช
12:24อบมาละ
12:26ฉันกลัวว่าจะเสียมาละไป และ
12:28นั่นทำให้ฉันรู้ตัวว่าฉัน
12:30รักมาละ
12:32ฉันไม่ใช่รักอย่างเพื่อน
12:33ถ้าม��ละรู้ คงโกรถฉันมาก
12:46เพราะละคิดกับฉันแค่เพื่
12:47อน ไม่เคยคิดเป็นอย่างอ dialogue
12:50แต่ฉันโก้หุบตัวเองไม่ได้
12:52ฉันแ Dianeใจว่านี้ไม่ใช่ความรั
12:53กอย่างหล่งหลักช هي Sempre
12:55ทุกทุกทูช่วยยาม
12:56ถ้าเป็นรักที่อยากจะให้เราได้ค
13:08ู่กันไปตรงอดชีวิต
13:11คือว่า
13:12ก็คิดกับฉันได้ไหม
13:16ซัอยรู้ไหม
13:17มันจะทำรายทุกอย่าง
13:19มันจะทำรายอะไร
13:23เดี๋ยว
13:25มันจะเป็นความรับของเราสองคน แล
13:27้วฉันจะเอาจัดไม่นี่ไปทิ้ง
13:30ถ้าเราก็ลำคู่กันเหมือนเดิม
13:31มันจะเหมือนเดิมได้ไงซ่อย
13:33เป็นไหมฉันรู้แล้วว่าซ่อยข
13:34ิดอะไรกับฉัน
13:35แล้วจะให้ฉันมองหน้าซ่อยเหมื
13:36อนเดิมได้ยังไง
13:37ทำไมจะไม่ได้
13:39ฉันก็อยากเหมือนฉันคนเดิมไง
13:40มารา
13:42มาราไม่ต้องรับฉันตอบก็ได
13:43้
13:44ขอให้ฉันนี้ล่ามคู่กับมาระ
13:47เหมือนเราเคยสัญยากันไว้ Giulia
13:49เราจะลัมคู่กันตลอดไป plein บัน
13:51เป็นกับเงินเหมือนพี่นูค์ก
13:52ับพี่แaaaaed หรือ
13:57แค่เอาจดหมายนิ้วเผ่าดิงม
13:58ันไม่รอหรอกนะซ่อย
14:00ซ่อยต้องเล punkคิดซ่อยต้องเลนร
14:02ุง componet แบบนี้กับฉัน
14:04มันไม่ใช่เราที่จะหายกันย่ายๆ
14:05นะ مาระ
14:08ฉันแค่รักมาลาได้ฉันทำไปแล
14:10้ว
14:12แบบนี้มันทำไม่ได้อัitutional
14:15Money
14:19มาลา
14:20ฉันแค่รักมาลา
14:23ฉันไม่ได้ทำให้ใคร เสิดร้อนสั
14:24กหน่วย
14:28ฉันสัญญา
14:29ฉันจะไม่เรียกร้องอะไรเลย
14:31ขอแค่ให้เราได้ลำค osóbกัน
14:33ได้อยู่คว Star-K 플�izes
14:35แค่นี้ฉันก็มีความสุขแล้
14:37ว
14:43ถ้ายังอยากเป็นเพื่อนกัน
14:45เลิกคิดแบบนี้
14:47ไม่อย่างนั้น
14:49แม้แต่ของว่าเพื่อน
14:51ฉันก็มีให้ซ้อยไม่ได้
14:56มาแล้ว
15:00มาแล้ว
15:01มาแล้วเปิด
15:04มาแล้วเปิด
15:07คุยกับฉันก็มี
15:09มาแล้ว
15:12อย่าให้คนให้ว่าเราถออะไรกัน
15:16เจ็บกว่าทุกครั้งที่เคยเสีย
15:19ใจ
15:21เสียใจ
15:23เสียใจเยอะเจ้าไหร่
15:25เสียได้วันข้า
15:28ร่วมไม่ว่าฉัน
15:31เสียใจมาแค่ไหน
15:35เพื่อเองที่ไหร่ใจ
15:37ปลาย
15:38และให้จะหมดลายทั้งใจ
15:41ยังไม่ได้เพื่อใจ
15:44กว่าจะรู้ตัว
15:46ก็วันที่สายไป
15:49เพื่อเองที่เชื่อใจ
15:51ไม่ได้อีกรักจะเจ้าไหร่
15:54เสียใจเท่านั้น
15:58คนที่เจ้าร้ายกัน
16:01ไม่เคยร่ายว่าเป็นเธอ
16:06ไม่ได้
16:09ฉันที่นางบุษบา
16:19ยังจำมีหน่าไม่ได้
16:20แต่ความรู้สึกภายในใจ
16:22แสนคุ้นเคย
16:24แต่ไม่กล้าพูด
16:25ไม่กล้าถามว่าเขาคือคนที่จะ
16:27รักหรือไม่
16:28ให้ความรักของตัวละคร
16:30พาเองไป
16:32แล้วท่วงท่ารำ
16:33ก็จะแสดงความรู้สึกของตัว
16:34ละครออกมาเอง
16:39เจ้าค่ะ
17:07โซ่อย
17:11โซ่อยฉันขอโทธ
17:13ไม่ต้องขอโทธหรือมะละ
17:15ฉันพิจจังหว่าเอง
17:17มองคุณอย่าทำโทธมาละเลยนะจ๊ะ
17:19คะ
17:20ลิ้มะพา โซ่อยไปรงหмоเร็ว
17:41เฮ้าไหร่หรือมาลาออก
17:45ฉันจะขอลาออกจากคณะลาคลล
17:47องกลับนี้กับพ่อเพคะ
17:49เฮ้าไหวตัวเป็นคนของในหลว
17:52งแล้ว
17:53จุจุก็จะมาลาออก
17:55เองเห็นวางเป็นท้องทุ่งท้อง
17:57หนา
17:58ที่นึกจะเข้าจะออกเช่นไหร้ก
17:59็ได้งั้น หรือ
18:03มาล่า
18:05เองมีกันหาอะไรหรือ
18:16ม่อมสันของประทานภายที่ทำให้
18:17ท่านยังยายกริว
18:20แต่ถ้าม่อมสันอย друг warmer
18:24ม่อมสันอาดทำให้ท่านยังย
18:25ายขายพระพักได้เพคะ
18:30ท protos
18:31ถ้าเองหมายถึงในทรหา เพื่อนข
18:33องชายรรม
18:35ทุกอย่างความจริงก็กระจ่าง
18:37แล้ว
18:39เอngจะมาคิดมากอันใดอีก
18:42นะ เองบอกว่าเองรักการรรม
18:45และชุดจุจะมาทิ้งการรรมไปอย
18:47่างนี้หรือ
18:47หมอม ฉันไม่เคยคิดจะทิ้งการ
18:49รรมเลย Wissenschaft
18:50ถ้าเช็ңนั้น ต่อบข้ามทีสิ
18:53ว่าเองมีเลือกอึดอักอันใ
18:55ด
18:56ถึงคิดจะออกไปจากที่นี่
19:10เป็นเพราะซ้อยใช่ไหม
19:13เองจะหนีซ้อยงั้นหรือ
19:22ไม่เกี่ยวอะไรกับซ้อยเลยเพคะ
19:24ม๋อมฉันอยู่ที่นี่ต่อไม่ได้
19:25เองเพคะ
19:26ท่านหยิง 관심inctionsให้เพคะ
19:32เอ็กท่านเลิก Yours要กล้าเข้ามาทำ
19:33ใหม่สาย
19:35บทดี ม๋อมฉันทำแหมเสร็จ
19:36อุ้นดำบอกว่ามารwomanอยู่ที่นี่
19:38เพคะ
19:40ม๋อมฉันจะกลับทุ packing
19:42ท่านหยิงแต้ว่ามารั้ไม่ผิด
19:43นะเพคะ
19:44ที่ม๋อมฉันเจ็บตัวเป็นเพร
19:46าะ가라
19:46ม๋อมฉันไม่ ongoing lovely
19:51ม๋อ
19:54ถ้าเองไม่อยากอยู่ที่นี่
19:56งั้นค่าจะฝากเอง
19:57ให้ไปอยู่กับขนาดลาคล
19:59ของพระองค์เจ้าวังใหญ่
20:03ไปเก็บข้าวของซะ
20:05เดี๋ยวค่าจะให้คนไปส่ง
20:34มาแล้ว
20:36ฉันไม่ให้มาแล้วใคร
20:37ท่านหยิงยายอนุญาตแล้วค่อย
20:38มีสิทธิ์อะไรมาห้ามฉัน
20:42ฉันไม่ให้ไป
20:44มาแล้ว
20:52ไม่ใช่
20:59ฉันจะพอออกให้ reduction
21:00ก็ไปแค่ไหน
21:06ฉันก็พอeremosกัน
21:07แค่ไหน
21:09ค่าวหน้า
21:09เกร vengeance
21:09เกรกหน้า
21:09ใจเกรดิวังดี
21:09ฉันก็ต้องเกรดิวังด้วย
21:13แค่ไหน
21:20หละ
21:20ฉันก็พลดิวังด้วย
21:34ฉันถูกจับแย่กับมารา ฉั
21:35นคงเสียใจมาก ๆ
21:39ไม่มีข้าง เพราะฉันจะรำผู้ซ
21:42้อยไปตละชีวิต
21:43แล้วซ้อยก็ห้ามไปหลังคนอื่น
21:46ด้วย
21:47สัญญา
21:49ฉันสัญญา เราสองคนจะรำด้วยกั
21:52นไปตละชีวิต
22:17มันได้ยังร้อย ไม่จ้างหัวใ
22:22จเป็นของเธอเท่านั้น
22:26ขอโทษที่ไปรักเธอ เอาลูกไหน
22:29อีกไหมซ้อย?
22:32ลูกนี้ไหม?
22:33กำลังสุดแบบนี้ซ้อยชอบเลย
22:39โทษท่านอีกบ้า
22:50ลูกดีป่ะ
22:53โทษทีป่ะ
23:05เจ้าว่าดึงเท่าว่าโลก
23:15มาโหราย
23:21เป็นที่อยู่
23:24สำรรัจจัง ระวัน
23:33แปนนัน ฉันบอกแล้วไงเยอะ
23:36ลำให้มันจ้อยๆ เหมือนไม่ซ้อย
23:38เขาหน่อย
23:40ไม่เห็นไล numerator
23:42่ะ ฉันบอกว่าไปดูไม่มาราเค้
23:44าไปแล้ว
23:45หนุ่มมิ hospital ไม่แบบLYอ electron
23:45หนึ่งแล้ว ยังรำไม่เหมือนไปมา
23:48ราเขาเลย
23:51ว่าไง แม้ครูยุด
23:52ทางรำของเรากับขนาดละครหลว
23:55งต่างกัน
23:56ม่อมฉันขอเวลาฟึกอีกนิ
23:58ดเพคะ
24:04ฝาบาท แม่มารา นางละครจากขน
24:07าดละครหลวงมาขอเข้าเฝ้า
24:09มีจดหมายจากม่อมเจ้าจงจิต
24:10ถึงฝาบาทด้วยพระเช้า
24:31ท่านไม่เคยดีใจอะไรเท่ากับวันน
24:33ี้เลย
24:34เดี๋ยวท่านจะทำจดหมายขอบคุณ
24:37ท่านหญิงจงจิต
24:39ที่ให้มาราว่าอยู่ที่นี่
24:40แล้วท่านจะดูแลมาราเป็นอย่างด
24:43ีที่สุด
24:44ให้สมกับที่ท่านหญิงจงจิ
24:46ตฝากฝังมาให้มารามาอยู่กับฉั
24:48นที่นี่
24:49เดี๋ยวจะให้มหัสเล็กพาไปที่
24:58เรื่องพักนะ
25:00แม่มาราเป็นถึงตัวเองของค
25:03ณะละครหลวงเนี่ย
25:05ก็ต้องแยกไปพักที่เรื่องเล็ก
25:08จะพูดอยู่แออัดกับพวกฉันไม
25:10่ได้
25:14นี่ครูหยุดที่คอยพบคุมดูแล
25:17ขณะละครของฉัน
25:20แล้วครั้งหลังครูนั่นก็ขณะ
25:23ละครของฉันทั้งนั้นล่ะ
25:25ต่อไปก็คงจะคุ้นเคยกันนะ
25:29แม่มาราต่อไปเขาจะมาอยู่กับเรา
25:31ที่นี่
25:49เงินหลวงหมดไปกับความฟุงเฟ
25:51อร์
25:52แต่ทหารและประชาชนยังอดอยาก
25:54ไรความเป็นทำ
25:55ถึงเวลาแล้วที่เราต้องลุกขึ
25:58้นท่วงความยุดทิทัง
26:08นายเห็นแล้วใช่ไหมว่าใบปลิ
26:10วนี้ก็จายไปทั่วแล้ว
26:12แต่มันก็เป็นเรื่องจริงนี้คร
26:13ับ
26:15ชาวบ้านอดอยากเดือดร้อน
26:17ปัญหาแบงปรอมก็ยืดเยอะไม
26:19่มีใครเข้ามาแก้ไข
26:21แต่ทำแบบนี้มันเสียกับความ
26:22มั่นคง
26:23ประชาชนยังแตกแย่
26:24ยังไงก็ต้องพวกคุมผู้อยู่ใ
26:26นระเบียบ
26:26นายไปหามาว่าต้นต่องใบปลิ
26:29วนี้อยู่ที่ไหน
26:31ขอบท่าน
27:00ขอบท่าน
27:10นายต่อจริงirts
27:12นายต่อ
27:20ยังก็เดียว
27:21นายต้องจริงแล้ว
27:30นายตัน
27:57ที่ดูสิ
28:05กำลังดี ไม๊ให้เจอร์ฉัน
28:17ฉันยาต catal sou
28:23หลาย Graph พิกับ
28:33ชะยน
28:41ขอบทางไหน เร็ว
28:48ไม่ต้องห่วง นี่เพื่อนเราหมดพร้
28:50อม
28:52มันก็คิดเหมือนกับทุกคนเลย
28:53แหละ
28:54ตายได้ใจนะ
28:58ได้หมายถึงคิดอะไร
28:58ไม่...ก็น่าอยากเปลี่ยนแตงบ้าน
29:01เมืองเหมือนกันไม่ใช่หรอ?
29:08นี่พวกไหน
29:09มันยังไม่เกิดขึ้นเร็วๆน
29:10ี้
29:11ตอนนี้เราแค่ร่วบรวงคนนี้คิ
29:12ดเหมือนกับพวกเรา
29:14แต่ข่าวจากวงใน
29:16บอกว่าวันฉันมงคลปีนี้
29:18พ่านจับพระราชาฐานอัพยะโ
29:19ทษพูดเก็กเข้าหม่อยออกมา
29:21เราจะได้มีแนวรวงเพิ่มขึ้น
29:27พวกนายทำอะไรกันอยู่
29:56มันเหมืองจะพัฒนาได้อย่างไร
29:57ถ้าประชาชนยังอดอยากขาดข
29:59้าวปลา
30:00และความเป็นทำ
30:01เองทำอะไรจ้อย
30:18ผมคุยค่ามานอนที่นี่
30:20เพราะว่าต่อไปนี้
30:21ค่าจะต้องมานับเป็นตัวพระแ
30:23ทนมารา
30:31นี่ของมาราหรือเปล่า
31:01มารา
31:02มารา
31:20ซอยเก็บไว้เธอ
31:23แต่มันเหมาะกับมารามากกว่า
31:30นี่ไงมาราเคยบอกว่ามาราชอบ
31:32มันเนี่
31:33เก็บไว้เธอมารา
31:36ถึงเราไม่ได้อยู่ด้วยกัน
31:37อย่างน้อยก็ให้ปีนนี้เป็นตั
31:38วแทของฉันที่ได้อยู่กับมารา
31:40เก็บไว้เธอ
31:41พอเธอซ้อย
31:43ไม่เข้าใจเหรอฉันทำแม่มีเพ
31:44ื่ออะไร
31:45ใช่ ฉันไม่เข้าใจ
31:47ทำไมอ่ะมารา
31:49ฉันไม่น่ารังเกียดขนาดแล้
31:50วเลยเหรอ
31:58อย่ามาที่นี้อีก
32:21มาร้อย
32:38ขอบาท แม่ส้อยนางละครหลวง
32:40มาขอเข้าเฝ้าพระเจ้าค่ะ
32:44ให้ของอ่ะ
32:58หมอมฉันมาเข้าเฝ้าเพราะอยากข
33:00อไปนางละครอยู่ที่วังนี้พี่ค่
33:02ะ
33:05นี่มันอะไรกัน
33:08แล้ว..ท่านหญิงโจงจิตจะจะร
33:10ักเรื่องนี้หรืออย่าง
33:12ท่านหญิงได้อย่างไม่ร hospitalized
33:15ถอย่างนั้นเข้าขนรับเอง会ยไม
33:17่ได้
33:17oricเห็นเป็นหน υยงนางละครหลวง
33:22ถ้ามาได้รับพระมิผอะไรult ลух หร
33:23ือให้ employ
33:24เข้าขรับเองตeuไม่ได้
33:26แพะแม่มาล้าคนเดียว
33:29ก็เกิงใจจะแย่อยู่แล้ว
33:31แต่ม宝ฉันอยากอยู่ที่ขนาควาว
33:32าตจึงๆ เพrooms
33:34ให้หมอมฉันทำยังไงก็ได้ เดี
33:36๋ยว หมอมฉันจะไปทุฬลากัดท่
33:37านหญิงยาย
33:39ฝ่้าบาทรับหมอมฉันด้วยนะ
33:40พ่ geography
33:45หมอมฉันขอประทาน Porp said
33:49แต่หากฝาบาทรับซ้อยไว้
33:52หม่อมฉันจะขอล้าออกเพคะ
34:01มิด
34:03เองสองคนเล่นอะไรกันอยู่
34:05รับ
34:06หม่อมฉันทุนความจริงเพคะ
34:09ถ้าที่ไหนมีซ้อย
34:11จะต้องไม่มีมาล้าเพคะ
34:41ก็คิดแบบนี้กับฉันแม่ไ
34:43หม
34:44ซ้อยรู้ไหม
34:45มันจะทำร้ายทุก Millar
34:50ถ้าอยากอยากเป็นเพื่อนกัน
34:53เล ponytailคิดแบบนี้
34:55ไม่อย่างนั้น
34:56แม้แต่เขาว่าเพื่อน
34:59ฉันเขามีให้ซ้อยไม่ได้
35:03พวกมึงรักกันมาเท่าไหน
35:04ก็ขอให้วันนึงมึงสม
35:05เกลียดกันมาเท่านั้น
35:07ถ้าเกิดว่ามีตัวพระเชื่อมาแล
35:09้ว
35:09จะต้องไม่มีตัวนางเจอสด้อย
35:11ก็จะรอดูวันนี้ผมปกลับให้ก
35:13ันไม่ได้
35:14ก็จะดูความเจ็บไฟของพวกมัก
35:35เพิ่งหรือต้องแฟน dar
35:48ที่นอก
35:51นี่
35:52ไป ไป หมาอะไรล่ะ
35:55ไอ้ตากแล้ว
35:56ไป ไป ไป ของไม่อยู่แล้ว
35:59ไว้ นี่ น้องด้าน ไปแทบกันเธอ
36:01ต้องเป็นด้วย
36:02โหย รอดหน้อง โหย
36:04ไปลง ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ
36:08โอ้ย ปวดร้าวเผา
36:14ไปท่าน่า
36:15หวักคนกับผีมันลักกันไม
36:17่ได้หรอกนะ
36:18ตัวกายมาเถิดนัก มาหางเมื่อมั
36:23ก
36:23ไม่ไป พี่ไม่ไปน่ะ
36:28พี่อยากโกรง ไม่ออกนอกดง
36:36ไปเธอนะ
36:37ต้องงนงอก นากไม่ขอไปไหน
36:43เงินใจโรง คอยรักพี่นี้จริ
36:54ง
37:04ละครแบบใหม่มีแต่กันกรรม
37:06แบบ ไม่ปรณีทางสะเลย
37:16แต่คนดูก็ดูชอบกันดีนะ
37:34ม่อมชั้นจะขอทุลาออกจากคณ
37:36ะละครรวมเพคะ
37:43ข้าได้ข่าวว่า เองไปทูนขอ
37:45อยู่กับเสด็จวังใหญ่ แต่ท่าน
37:48มีรับ แบบนี้แล้วเองยังอยาก
37:52จะออกอยู่อีกหรือ
37:54มอมฉันไม่ได้ลาออกไปอยู่กับ
37:56พระองค์ท่าน แต่จะไปสมัครอยู่กั
37:59บโรงละครเกษมสุขไหมคะ
38:02เองฝึกละครรำมาทั้งชีวิต แล
38:05้วจุจุเองจะเปลี่ยนไปแล้วละ
38:06ครสมัยใหม่ที่มีแต่กรรมแบ
38:07บแบบนั้นหรือ
38:11เพคะ มอมฉันอยากมีชื่อเสียง อย
38:16ากเป็นที่รู้จักของคนทางพระนคร
38:18แต่ถ้ามอมฉันอยู่ที่นี่ คงไม่
38:21มีทางถึงวันนั้น
38:24ต่อให้คนทางพระนครสนใจเอง แต่
38:28ก็ไม่ได้หมายความว่ามาลาจะหั
38:30นกลับมามองเองเด็บนะสั 공
38:32แต่ถึงมอมฉันอยู่ที่นี่ มาลาก
38:35็ไม่มีวันมอง— มอมฉันเหมื
38:36อนกัน
38:39แต่ถ้าได้ออกไปข้างนอก มอมฉั
38:42นยังมีโอกาสที่จะได้อยู่ใกล
38:44้กับมาลามากว่าMarka¥ ไปคะ
38:50เองยอมรับแล้วใช่หรือไม่ ว
38:54่าเองไม่เหมือนพวกค้า
38:57ไม่รู้หรือย่างไร ว่าทำเช่นนี้ม
39:00ันไม่ถูกต้อง
39:02แต่มันก็ไม่ผิดนี่เพคะ
39:03แต่มันจะทำลายทั้งอนาคตของเอง
39:06รวมทั้งของมาราด้วย
39:11ข้าหน่าเห็นเองมาแต่เล็กแต่น
39:13้อย ถึงได้เตือน
39:17เช่นนี้แล้ว เรื่องอันใดที่มัน
39:20เป็นไปไม่ได้
39:22เองก็หยุดซะ
39:24ถ้าหมอฉันหยุดได้
39:27ทุกอย่างคงไม่เป็นแบบวันนี้
39:29หรอกเพคะ
39:47ผมฉันขอพ่าไทยท่านหญิงย
39:51ายที่ไม่ตามผมฉันนะเพคะ
40:03ขอพ่าคุณผมกูที่ประสิทธิ
40:05ษาวิชาการรำให้กับฉันนะเจ้
40:08าคะ
40:13แต่ต่อจากนี้
40:17หมอมฉันขอออกไปประเชินโลกข
40:19้างนอก
40:22ด้วยตัวของหมอมฉันเองเพคะ
40:26ข้าห้ามเองไม่ได้ใช่ไหม
40:34โลกข้างนี้
41:05โลกข้างนี้
41:33มาหาใครหรือ
41:35ฉันมาหาเจ้าคุณเรศเจ้าค่ะ
41:37เจ้าของรูนครท่านอยู่ไหมเจ้าค
41:39่ะ
41:40ตามฉันมา
41:50คุณเราตอนนี้ก่อนนะขอรับ
41:51เดี๋ยวผมไปเรียนเจ้าคุณเรีย
41:52ดท่านก่อน
42:00ขอบคุณเจ้าค่ะ
42:09ก่อน
42:17รอนมาขอพบฉันหรับ
42:20ฉันที่ซ่อยเจ้าข่ะ
42:22ฉันอยากมาขอสมักเป็นนางละครอย
42:25ู่ที่นี้เจ้าข่ะ
42:27ฉันได้ยินปีไป quasiหรือบ่ะ น
42:30ั่งเอกแห่งคนนต์ละ sempre
42:31ขอมาอยู่ในหน้าฉันอีกคนแล้ว
42:34ร่อ
42:37อีกคนหรอเจ้าคะ
42:45อาจเดี๋ยวเรามาเริ่มกันใหม่
42:46ไปจาก
43:04เจ้าไปจาก สนุกของสนุกของสน
43:09ุกของกัน
43:38ที่แม่ครูจะกลับไปหาเขาอีก
43:40ทำไมฮะว่า ที่แล้วข้าวก็แล้
43:42ว VIEienne liaisonกับหมูกับหมา
43:44ถ้าจะบนขนาดนี้แม้งกลับ
43:46ไปก่อนเธอ ฉันไปเองก็ได้
43:49ถ้าแม่ครูแข็งแรงนั้น intricnight
43:51ก่อน ฉันก็อยากจะให้ไปเองอยู่หร
43:53อกเจ้า
43:57ก้อยๆเดียว
44:18อันนี้แปลก จริงจาก
44:35เฮ้ย โลกแล้วพวกเรา
44:36เข้าไปเลย ー �
44:37อันนี้ล่ะ เหมือน
44:55พัฒูท่าน circles
45:04บ้าodel
45:06พุมระวง อย่าเข้า品 Happis
45:21ยเต
45:22เปินขังครับ
45:26คุณไหวมั้ย
45:29ต่อมมิบ้า
45:36ใช่นะ ใช่ตัว
45:42มาลา ดื่มน้ำสะขอร์น่ะ
45:49มีเพิ่งหายแล้วออกมาทำไมเนี่ย
45:52ช่วงดีไปเจอลูกเชิญแก่บอก
45:54ขี่สามล้อดมาส่งมาลาคำแมน
45:55ที่นี่
45:56ผมก็เลยตามมา
45:58เอ่อ ความเพียงของแมนเองจ๊ะ
46:00ที่ห้ามแม่ครวยไม่ได้
46:06เดี๋ยวสักพักหน้าดูผมไปส่
46:07งมาลาคำแมนที่บ้านเนี่ย
46:10มันก่อนกลับอ่ะ
46:13ฉันขอให้คุณพร้อมพาฉัน
46:15ไปที่ที่หนึ่งได้ไหมคะ
46:17แม่ครูจะไปหากคุณซ่อนสุดาท
46:18ี่กองถ่ายค่ะท่านแม่พล
46:34อ่ะ
46:40ถ่ายหนังเสร็จแล้วเหรอคะ
46:42วันนี้ยกกองครับ
46:44พวกวันรุ่นมันตีกัน
46:46เหนื่อยถ่ายต่อไม่ได้ครับ
46:48นันแมนกแสดงเป็นแหล่งน
46:49ั้นหมดครับ
46:50มึงซ่อยสุดาอย่างอยู่ไหม
46:52ไปแล้วครับ
46:52อ่ะ
47:05ไม่อยากเจอเขา
47:06แต่ไม่แอบดูเขาเนี่ย
47:08ตรงๆเธอจะรักวิดเกลียดเขา
47:09แน่จ้ะ
47:16นันหลับกับกันนะ
47:21มากลับกัน
47:21ไม่ปลูก ไม่ปลูก
47:24เป็นอะไรมั้ยคะ
47:26ค่อยๆมาเจอ
47:27ค่อยเดือนนะ
47:31ตกลงที่มีคนบอกว่าเขาปล่อย
47:34รู้ไหมเค้าบวดเป็นอะไร
47:36ยังไม่รู้นะ
47:37แต่เขาน่าจะหนักอยู่
47:39เพราะเนี่ย
47:40เขาหยุดสอนบัสกภักนั้นนะเธ
47:42อ
47:45เดี๋ยวนะ
47:46ฉันไม่เข้าใจ
47:48ตอนแรกเธอบอกว่า ไม่ครูมาราเข
47:50้าหนีเธอ
47:51แต่ตอนนี้เธอหนีเขา
47:55ที่เล่ามามันหมดใช่ไหม
47:58ไหนเล่าต่อไปสิ
48:06หลังจากที่ฉันกลับมารา ต้
48:09องแยกอยู่คุณละคัณะ
48:13ชีวิตของฉันกลับมาราก็สว
48:14นทางกัน
48:17มารายิ่งไปไกลในสายละคอนลำ
48:21ส่วนฉันนับหนึ่งกับละคอน
48:25ร้องสมัยใหม่
48:29แต่ตอนนั้นฉันก็หวังว่า
48:32ฉันจะด่งดังแล้วก็มีชื่อเส
48:33ียง
48:35จนมาราต้องหันกลับมามองฉั
48:37น
48:44ท่านเจ้าคุณช่วยดูฉันหน่อย
48:45ได้ไหมเจ้าค่ะ
48:46ว่าฉันดีพอหรือยัง
48:49มันจะย่งบอกกูอีกแล้วใช่ไ
48:50หม
48:50ข้างนี้ก็ไม่ยอมมันหลอกอี
48:51กส่อย
48:54ก็ต่างงานกับผมนะมารา
48:55มันไม่ว่ามาราเผียจายแค่ไ
49:02หน
49:02ว่าที่เห็นคนที่เขาลัก ไปในฬ
49:05ังคุณ
49:05กับคนที่ไม่มีบุญคุณกับเข
49:06า
49:06มาราผมไม่ต้องไปหาไง
49:08มันยืดยาว ต็อฝ uncomfort อย่างเอา
49:10มาราไปดูแลเทองใช่มา
49:11เหมือนกันไปแล้ว ทุก่อน lives
49:14ไม่เกินไป รอกกับบอก
49:19เธอเธอทิ้งไปije รัดเท้า
49:22พี่แล้วดีข้อม толькоหน้า ผู้ที่พ
49:26ูดนี้
49:26ก็ติดีกว่า เราимостьก็ไม่ขอร่
49:29Export
49:29ในนะจัยทะมัน
49:37พี่ แล้วดี我們的 indarig็งดี friendship
49:41ก็ติดีกว่า Rock scope พามิ ให้การозможно
49:52เธอ
Comments