- 3 hours ago
สอดสร้อยมาลา ตอนที่ 4 (EP.4) วันที่ 30 เมษายน 2569
Category
📺
TVTranscript
00:01รายการต่อไปนี้ เหมาะสำหรับผ
00:03ู้ชมที่มีอายุ 13 ปีขึ้นไป
00:05อาจมีภาพ เสียงหรือเนื้
00:07อหา ที่ต้องใช้วิจารณยานในก
00:09ารรับชม
00:10ผู้ชมที่มีอายุน้อยกว่า 13 ป
00:12ี ขวนได้รับคำแนะนำ
00:26ความจริงก็คืออีสซ่อยมั
00:28นร่วมมือกับหม่อมชั้นไปค่
00:30ะ
00:30แย่คุณเพราะเมาะจากมาราเพร
00:32าะว่ามันเล่นเพื่อนกับมาราไ
00:34หมค่ะ
00:46ทำผิดไม่พอ แล้วอย่างสร้างเรื่
00:49องกล่าวหาคนหอี toch
00:49ركวามฉันไม่ได้ กล่าวหาไหมค
00:51่ะ
00:51ถ้าคุณคิดว่าเรื่องคุณทำล
00:52งโทษ เล่อกจำầะครับ
00:54ฉันไม่ได้กลัวถูกลงโทษ เจ
00:56้าค่ะ ฉันพูดความจริง
00:59แล้วฉันมีหลักฐาน
01:41หลักษันของเอง
01:48ปืน มึงมันขโมยไปแล้วช่วย
01:49เป็น NASA
01:50อะไรของมึง
01:51ก็จดหมายรักให้มันเขียนมาห
01:53ราไง
01:58NASA มันเขียนจดหมายรัก ถึงมาห
02:00ราanovатов
02:00มันใสงความอย่าง纜้iad ความ Ley timeframe
02:04หมอมเฉอไป์ชั้นไม่เติมมาเพคะ
02:06แต่ตอนนี้มันมาแบบขโมยไปแล้
02:07ว
02:07ฉันหิ่งยายให้คนไปคนห้องมัน
02:10เลยเพคะ
02:10พอเธอบกที่บ索ง
02:12老โยวนความให้ส่องอ issoที
02:14มันรักมึง
02:16ทุกครั้งที่มึงอยู่กับมัน
02:18ได้ชิตมันนอนกับมัน
02:21มันไม่เคยคิดกับมึงแค่เพ
02:22ื่อน
02:22จอ��
02:23มึงใส่หลายกู
02:27ไม่มีใครรู้ดี freely เป halfway lei
02:29หมอมเฉอไพarde
02:34บุ� Produce บง ตันใจ ปันน้ำ เป็น
02:36ตัว เพื่อนДа sisu
02:39ถ้านหิ่งยายให้ควร ไปทำกับ ซ
02:40อยด้วยhoeлет ca
02:42หมอมฉัน ไม่ได้ปันน้ำเป็นตั
02:43วเถอะ
02:44พอจury fulfill
02:46เองเจ๊กราวเราหา ใคร เลยรอยแบบน
02:48ี่ไม่ได้
02:50โครน
02:51เอาตัวมันออกปัญ
02:54หมอมฉันไม่ได้
02:55หมอมฉัน ไม่ได้โกหลก พ Eeคะ
02:57หมอมฉัน
02:59นังจำพวก allemติ้งน personaje
03:01ฉันหญิงยายต้องให้คน läh retro มองฉ
03:04ัน بنีบากผ่านนะคะ
03:08มองฉันนึกออกแล้ว Platz. มีจวดไหม
03:10ฉละบGHT 큰 ที่มองฉันเอาไปานของเก
03:12็บของ
03:13แต่วันนั้นจ้อยเข้ามาพอดี มอง
03:15ฉันได้ซ่อนไว้
03:29เจอแล้วแค่ค่ะ
03:40ม่อมฉันเก็บจดหมายไว้ในนี้
03:42ไปค่ะ
03:46เจอแล้ว
03:46เจอแล้ว
04:13สอย
04:15เฮ้ครับ
04:18พาตัวมาราออกไปได้แล้ว
04:24ทำไมแล้วเพคะ จดหมายอ่ะนะ
04:26จดหมายอะไรของเอง
04:33ถ้าจะไม่ทนกับเองอีกต่อไป
04:34แล้ว
04:36เอาตัวมันไปเก็บของ
04:37แล้วไปตามพ่อมันด้วย
04:39บอกให้มันรับตัวลูกสาวม
04:40ันกล่ำไปได้แล้ว
04:42เอาตัวมันออกไป
04:44ไม่ ไม่
04:46ไม่ ไม่ ไม่
04:48ทานหญิงยายหมอมแบบฉันภูม
04:49ิความจริงHz
04:53ถ้าเองยัง 싫กไม่อยadicผู้ریนะ
04:57ค sleeping
04:58เองจะโดนขดีอ挨า
05:00ข้อหาช Lance glaube
05:02ต้องเสื้อมเฉียทื่อยเสียง เชื่
05:04อลับตัวไหมออกไป
05:05ーデิว
05:06ว voz วันนึงทานหญิงยายจะต้องเส
05:08ียบาไทย
05:08เอาตัวไหมออกไป
05:10I just
05:11โstar out
05:13it sot
05:14มึงกับอิโมรา
05:16มึงสองค่ารักกันมากกันไหม
05:17ก็ขอให้วันนี้ มึงสองค่ądเป็
05:19นเครียดมากเท่านั้น
05:21ถ้าเกิดว่ามีตูประเชือโม
05:23รา
05:23จะต้องไม่มีตัวนางเร็จหน้อย
05:26ก็จะรอดูวันนี้พวกมึงหลับ
05:27ไม่กันไม่ได้
05:29ก็จะดูกว่าจะพลажд์ให้เค้านะคะ
05:30หัวๆ
05:31ไฟ make
05:34please
05:46ขอพระท้ายฟาบาด
05:49ที่ช่วยตัดซิมความให้ม่อม
05:51แต่เรื่องชยนไหนก็อยากวางใจ
05:54ต่อไปไหนต้องรับวางตัวให้มา
05:55ก
05:57ถ้าพลัดอาจจงบลเสียต่อ
05:59หน้าที่การงานไหน
06:02ขอพระท้ายฟาบาด
06:07ขอบพระท้ายท่านชายเพคะ
06:09ที่ช่วยจัดการทุกอย่างให้
06:12ฉันยินดีช่วยเพื่อนฉันอยู่แล
06:14้ว
06:21ฉันมีถูกแล้ว
06:23เราให้พบกัน
06:36มารา
06:39ผมขอคุยหน่อยได้ไหม
06:48ผมขอโทษนะครับ
06:50ที่ทำให้มาราต้องมาเจอเรื่องแบบ
06:52นี้
06:53ผมสัญญานะ
06:54ก็ผมจะไม่ทำให้มาราต้องเสียใจ
06:57อีก
06:57อย่าคือสัญญาอะไรตอนนี้เลยค่ะ
07:01เราก็ไม่รู้ว่าวันทางหน้าจะเก
07:02ิดอะไรพันอีก
07:04ผมไม่รู้แล้วครับว่าวันทางน
07:05้าจะเป็นยังไง
07:06แต่ผมดูใจ 我是 เอง
07:10เหตุการณ์วันนี้ทำให้ผมรู้ว่า
07:15ผมกลัวจะเสียมาราไป
07:24นี่เคมเสมาของผมครับ
07:28ผมได้หลังจากที่เดียนจบที่ร
07:29งเดียนในร้อย
07:32มันเป็นเกียตติยดได้ศักษ
07:34ีของทหารทุกคน
07:37ผมให้มารายแทนคำสัญญาจากผมคร
07:39ับ
08:11ผมขอนะครับ
08:14ผมจะเก็บไว้เป็นตัวแทนของเม
08:15ลา
08:46ฉันดีใจนะที่เห็นมารากับคุ
08:48ณพร้อมเข้าใจกันได้
08:55ซอยไม่ได้ร่วมมือกับอุศบง
08:59จริงๆใช่ไหม
09:06มาราคิดว่าฉันทำร้ายมาราได
09:10้จริงหรือ
09:15แล้วทำไมซอยถึงได้ไปโพลที่บั
09:18นของพร้อมล่ะ
09:22ฉันกลับมาถึงบ้านพี่แวนบ
09:24อกว่ามาราได้จุดหมาย
09:27แล้วก็ออกไปกับท่านชาย
09:29ฉันก็เลยตามไปนะ
09:35แต่ฉันยังไม่ได้บอกพี่แวนเลย
09:38นะ
09:39ว่าจะไปที่บ้านคุณพร้อม
09:47เออคือฉัน
10:03กลงไม้นี้ใช่ไหมที่บุศบงตาม
10:05หา
10:12เจอแล้วค่ะ
10:13หอมฉันเก็บจดหมายไว้ในนี้ไป
10:15ค่ะ
10:22ฉันไม่รู้ว่า
10:26แต่มันไปอยู่ที่มาราได้ยังไง
10:28เหรอ
10:40ก่อนเครื่องไปแดบของเอง
10:42ขอบใจจ้ะ
10:43อันนี้ศบวกแบบนี้
11:09ฉันเดี๋ยวต้องชื่อบิ่มไปล
11:10่อยที่ห้องเอง
11:11ถ кусอยด้า
11:11bsก็ได้ขนาดไว้
11:13ในโลกอย่างมี
11:13- ฉันคิดว่ามันเป็นกลังเค
11:23รื่องไปดับอ่ะ ก็เลยไม่ได้เปิด
11:24ดู
11:25- แต่พอดีเมื่อกี้ฉันเห็นบุษ
11:28บงส่งกล่องไม้แบบนี้ให้ท่
11:30านหิ่งยาย ฉันเลยนึกขึ้นได้
11:32นะ
11:32- มันไม่มีอะไรหลอกมาลา บุษบง
11:36มันก็แค่ทนไม่ได้ที่มันจะ
11:38ถูกไล่ออกจากวัง
11:40- ก็เลยมาหาเรื่องพวกเรา อยากไปเชื่อม
11:43ันเลย เอากล่องไม้นี้มาให้ฉันเดี
11:45๋ยวฉันเอาไปทิ้งให้ มาล่ะ
11:46- มาล่ะ มาล่ะ ถึงมาล่ะ ฉันข
11:58อโทษจริงๆที่ทำขวดน้ำหอ
11:59มฝรั่งแต่
12:00- แต่ฉันอยากสารภาพกับมาล่ะ
12:10ว่าทันทีที่ฉันเห็นว่ามั
12:11นแตก ฉันล่วงใจ
12:13- ต่อย ตอนที่ท่านชายรามมอบกำ
12:21ไร ส่วนคุณพร้อมบอกฉันว่
12:24าเขาชอบมาล่ะ ฉันกลัวว่า
12:26จะเสียมาล่ะไป และนั่นทำให้ฉัน
12:29รู้ตัวว่าฉันรักมาล่ะ นั่
12:32นไม่ใช่รักอย่างเพื่อน
12:33- ถ้ามาล่ารู้ คงโกรดฉันมา
12:45ก เพราะมาล่าคิดกับฉันแค
12:47่เพื่อน ไม่เคยคิดเป็นอย่างอืม
12:50แต่ฉันก็หกตัวเองไม่ได้ ฉั
12:52นแน่ใจว่านี้ไม่ใช่ความรัก
12:54อย่างหลงไหลช่วงทุช่วยยาม
12:59- ทุกทุช่วยยาม
13:02- เห็นหลัก ที่อยากจะให้เราได้คู่
13:08กันไปต secunda le Fitness
13:11- เห็น 그때 คุณdamn ใช่ like me
13:13- คือ gemeinsliaügenกับฉันไอ้มันไ
13:14หม
13:16เสร็จจENล Mantle
13:16- สร้อดหนี้ มันจะทำライนทุกย่
13:18าง
13:18- มันจะทำак Shan' อะไร
13:23- เดี๋ยว
13:24- นี่จะมันด mismos ความรับเรา สองคน machst
13:27แล้วฉันจะเอาจ cosmic what's into what we have
13:29- ไอ้เราก็รักขู้กันเหมือนเด
13:31ิม
13:31มันจะเหมือนเดิมไหนไม่ไซ่
13:33deeplyماฉันรู้แล้วว่าไซ่ขิดอะไร
13:34กับฉัน
13:35แล้วจะให้ฉันshand m Rechts possível being like we had nothing
13:37ทำไมจะไม่ได้
13:39ฉันก็ยับมันฉันคนเดิมไง
13:40มาแล้ว
13:42มาล่าไม่ต้องรักฉันตอบก็
13:43ได้
13:44เพื่อก็ได้
13:45ได้รำคู่ข �قมมาล่าเหมือนที่
13:47เราเคยสัญญากันไว้ไง
13:49เราจะรำคู่กันตลอดไปนะไม่
13:51- เป็นไก่ gleichenเหมือนพี่หนูกับพ
13:52ี่เป็นหรือ?
13:53alleenน worldview นี้ต้องสนุนยอด์หรZA
14:00ไม่ต้องหลอกคิด succeedsต้องเรื่องรู้
14:02สึกแบบนี้กับฉัน
14:04ไม่ใช่เราที่จะหายกันนี้ท achieving
14:05NG ฉันเรากรักมาแล้วได้ Surprise
14:10ของฉัน trophy เลิกส่วนอ้ายุ
14:19- มารา ฉันแค่รักมารา ฉันไม
14:23่ได้ทำให้ใครเดือดร้อนสักหน่
14:25วย
14:28ฉันสัญญา ฉันจะไม่เรียกร้
14:30องอะไรเลย
14:31ขอแค่ให้เราได้ลำคู่กัน ให้อย
14:33ู่ค่ะ ๆ กัน
14:35แค่นี้ฉันก็มีความสุขแล้
14:37ว
14:43ถ้าอย่างอยากเป็นเพื่อนกัน เลิก
14:46คิดแบบนี้
14:47ไม่อย่างนั้น แม้แต่ของว่าเพื่
14:50อน
14:51ฉันเขามีให้ซ้อยไม่ได้
14:53- มารา มารา มาราเปิด
15:02- มารา หมอน หัวเดี๋ยวฉันก็ห
15:08รอ
15:09- มารา ๆ มารา ๆ
15:11อย่าให้คนได้วักรุงไลว่า เรา
15:14ถออะไรกัน
15:14- ทุกครั้งที่เคยเสียละใจ
15:20- เสียละหรือทีหรือเธอไร
15:25เสียละหัวใดหวันข้าง
15:27- โทษพัน ร่องหมายว่าฉัน
15:31เสียใจมาแค่ไหน
15:35เพียงที่ร้ายใจไป
15:38และให้จะหมดลายทั้งใจ
15:41ยังไม่ได้เพื่อใจ
15:44กว่าจะรู้ตัว
15:46ก็วันที่สายไป
15:49เพียงที่เสียใจไป
15:52ยังรักจะเท่าไร
15:54เสียใจเท่านั้น
15:58คนที่จะร้ายกัน
16:01ไม่เคียร่อยว่าเป็นเธอ
16:16ฉากนี้นางบุษบา
16:19ยังจำมีหน่าไม่ได้
16:20แต่ความรู้สึกภายในใจ
16:22แสนคุ้นเคย
16:24แต่ไม่กล้าพูด
16:25ไม่กล้าสถามว่าเขาคือคนนี้
16:26จะเองรักหรือไม่
16:28ให้ความรักของตัวละคร
16:30พาเองไป
16:32และท่วงท่ารำ
16:33ก็จะแสดงความรู้สึกของตัว
16:34ละครออกมาเอง
16:39เจ้าค่ะ
16:39เจ้าค่ะ
16:49เจ้าค่ะ
17:08เจ้าค่ะ
17:12เจ้าค่ะ
17:14ขอโทษเรามาละ
17:15ฉันพิจจะหว่าเอง
17:17มองครูอย่าทำโทษมาละเลยนะเจ้าค
17:19่ะ
17:20รีบมาพา ซ้อยไปรงหมอเร็ว
17:23เจ้าค่ะ
17:41เจ้าค่ะ
17:42หรือมาลา
17:45ฉันจะขอลาออกจาก DNS LHW ต่อ mooi
17:47กับฝ่าค่า
17:50เองถวายตัวเป็นคนของในหลวง
17:52แล้ว
17:53จุ ๆ ก็จะมาลาออก
17:55เองเห็นวางเป็นท้องทwardkap
17:57ท้องหน้าที่ใน% comprehensive ด้วยงันหร
18:00ือ
18:03มาลา
18:04ромี่กันไม่ believers
18:16หม่อมสันขอประทานพภัยที่ทำ
18:17ให้ท่านอย่างยายกริว
18:20แต่ถ้าหม่อมสันยังอยู่ที่น
18:22ี่ต่อไป
18:24ม่อมสันอาจทำให้ท่านอย่างย
18:25ายขายพับภักได้ไหมคะ
18:30ถ้า calculation build 對วิ่งeyolog ถ้าถึงใน
18:32ทหาร เดือนของชายร้าง
18:35ทุกอย่างความจริงก็กระจ่าง
18:37แล้ว
18:39อิ่งจะมาคิดมากอะไรอีก
18:42นายเองบอกว่าเองรักการรำ
18:45แล้วจุดูจะมาทิ้งการรำไปอย่
18:47างนี้หรือ
18:47หมอมฉันไม่เคยคิดจะทิ้งการ
18:49รำเลยเพคะ
18:50ถ้าเช็นนั้น ตอบค่ามาทีสิ
18:53ว่าเองมีเรื่องอิดอักอันใ
18:55ด
18:56ถึงคิดจะออกไปจากที่นี่
19:10เป็นเพราะซ้อยใช่ไหม
19:13เองจะหนีซ้อยงั้นหรือ
19:22ไม่เกี่ยวอะไรกับซ้อยเลยเพคะ
19:24หมอมฉันอยู่ที่นี่ต่อไม่ได้เ
19:25องเพคะ
19:26ท่านหญิงยายเพคะ
19:32เองเธอร์เธอร์เข้ามาทำใหม่ซ้
19:34อย
19:35พอดีหมอมฉันทำแผลเสร็จ
19:36อุ้นดำบอกว่ามาราอยู่ที่นี่
19:38เพคะ
19:41หมอมฉันอยากจะกลาบทุนท่านห
19:42ญิงยายว่ามาราไม่ผิดนะเพคะ
19:44ที่หมอมฉันเจ็บตัวเป็นเพรา
19:46ะว่าหมอมฉันไม่ระวางตัวเอง
19:47เพคะ
19:52มารา
19:54ถ้าเองไม่อยากอยู่ที่นี่
19:56งั้นค่าจะฝากเอง
19:57ให้ไปอยู่กับขนาดลาคล
19:59ของพระองค์เจ้าวังใหญ่
20:03ไปเก็บข้าวของซะ
20:05เดี๋ยวค่าจะให้คนไปส่ง
20:34มาละ
20:36ฉันไม่ให้มาละใคร
20:37ท่านหญิงยายอนุญาตแล้วฝ่อย
20:38มีสิทธิ์อะไรมาห้ามฉัน
20:42ฉันไม่ให้ไป
20:43เฮ้ย!มาละ
20:46เยี่ยมอัน
20:59ช่วยช่วยกับของมัน
21:00สิทธิ์
21:15- ขอบคุณ ขอบคุณ ขอบคุณ ข
21:26อบคุณ ขอบคุณ
21:33ฉันถูกจับแย่กับมารา ฉั
21:35นคงเสียใจมาก ๆ
21:39ไม่มีทาง
21:40เพราะฉันจะรำผู้ซ้อยไปตลัด
21:42ชีวิต
21:43แล้วซ้อย ก็ห้ามไปหลังคนอื่น
21:46ไว้
21:47สัญญา
21:49ฉันสัญญา แบ้วสองคนจะรำด้
21:52วยกันไปตลับคีวิต
22:13ไม่ใช่ไม่รู้ว่า คงต้องเจ็บแต
22:17่เก็บมันได้อันร้อย
22:20ไม่จ้างหัวใจเป็นของเธอทางน
22:24ั้น
22:26ขอโทษที่ไปรักเธอ
22:28เอาลูกไหนอีกไหมซ้อย
22:32ลูกนี้ไหม
22:32กำลังสุดแบบนี้ซ้อยชอบเลย
22:34เธอได้ทำ darf
22:38จายนล่ะเธอ besอก
22:44ด้วย ด้วยที่รัก ด้วย
22:47แค่อย่าจะทุกตรงนี้
22:50ต้องด้วยที่ฟะ ด้วยที่รัก
23:26ฉัน
23:29เจ็ก เจ็ก
23:33แต่ปานทัน
23:35ฉันบอกแล้วเถา Williams
23:36ล้ำให้มันชน RC
23:37เหมือนแบบมาย Patient
23:40ไม่เนส์
23:42拉 Bill ว่าไปดูมา켜
23:43țiเป็นมาลาเขามาแล้ว
23:45นี่มันเกือบนึงแล้ว
23:47ยังล้ำ сос McCormaw っ Hardy
23:51ง่ายแบบ Queujut
23:52ทางรำของเรากับคนน Stan
23:55ราคอหลวงต่างกัน
23:56ม่อมฉันขอเวลาฝึกอีกนิ
23:58ดแพ้คะ
24:04ฝ่าบาท แม่มารา นางละครจากข
24:07นาดละครหลวงมาขอเข้าเฝ้า
24:09มีจดหมายจากม่อมเจ้าจงจิต
24:10ถึงฝ่าบาทด้วยพระยะค่ะ
24:31ฉันไม่เคยดีใจอะไรเท่ากับวันน
24:33ี้เลย เดี๋ยวฉันจะทำจดหมายขอบค
24:37ุณท่านหญิงจงจิตที่ให้มาร
24:40ามาอยู่ที่นี่
24:40แล้วฉันจะดูแลมาราเป็นอย่างด
24:43ีที่สุด ให้สมกับที่ท่านหญ
24:46ิงจงจิตฝากฝังมาให้มารามาอย
24:48ู่กันฉันที่นี่
24:55เดี๋ยวจะให้มหัสเล็กพาไปที่
24:58เรื่องพักนะ
25:00แม่มาราเป็นถึงตัวเองของค
25:03ณะราคลหลวงเนี่ย
25:05ก็ต้องแยกไปพักที่เรื่องเล็ก
25:08จะพูดอยู่แอร์อัติกับพวกฉ
25:10ันไม่ได้
25:14นี่ครูหยุดที่คอยควบคุมดู
25:17แลคณะราคลของฉัน
25:20แล้วครั้งหลังครูนั่นก็คณะ
25:23ราคลของฉันทั้งนั้นล่ะ
25:25ต่อไปก็คงจะคุ้นเคยกันนะ
25:29แม่มาราต่อไปเขาจะมาอยู่กับเรา
25:31ที่นี่
25:49เงินหลวงหมดไปกับความฟุงเฟ
25:51อร์
25:52แต่ถ้าหารและประชาชนยังอด
25:54อยากไรความเป็นทํา
25:55ถึงเวลาแล้วที่เราต้องลุกขึ
25:58้นท่วงความยุกติทํา
26:08น้ายเห็นแล้วใช่ไหมว่าใบปล
26:10ิลิวนี่ยากจะจายไปทั่วแล้ว
26:12แต่มันก็เป็นเรื่องจริงครับ
26:15ชาวบ้านอดอยากเดียวดร้อน
26:17ปัญหาแบงปรอมก็ยืดเยือ
26:19ไม่มีใครเข้ามาแก้ใคร
26:21แต่ทําแบบนี้มันเสียกับค
26:22วามมั่นคง
26:23ประชาชนยังแตกแย่
26:24ยังไงก็ต้องพวกคุณผู้อยู่ใ
26:26นระเบียบ
26:26นายไปหามาว่าต้นต่องใบปลิ
26:29วเนี้ยอยู่ที่ไหน
26:31ขับท่าน
27:07ขนะครับ
27:26เยี่ยมมาแน่!
27:28โอ้มีก็!
27:29แน่ไง!
27:34ต่อreyครั้งแน่ Πาลาน...
27:37จริงแน่!
27:38แน่นก็ไม่เยี่ยมสำคัญ!
27:50เยี่ยมมา!
27:53ฮหฮุกฤกิจตรึques
27:54กลักรฟิเมcakes
28:08กลักรฟิเม vomitiera
28:09กelleอ่ะ
28:12กลักรฟิเมúpmäß
28:13หากมี fingerprints
28:15ทธ้ายมาอา Michelle
28:16จ้าจ้า โทษเตอร์มาแล้วนะ
28:19จ้า โทษเตียน ไม่จ้า โทษเตี
28:21ยน มันเตียวบาง ไม่ยังกับท
28:22ี่จ้า
28:24เช้ยน
28:41เข้าไปทางไหน
28:42เดี๋ยว
28:48Advisor
28:49มันต้องร 두ง นี่เพื่อนเราหมดพร้
28:50อม
28:52มันก็คิดเหมือนกับทุกคนเลย
28:53ใช่ น 현재 y then
28:58ได้หมายถึงคิดอะไร
29:00ก็น่าอยากแตนแปลบ้านเมืองเหม
29:01ือนกันไม่ใช่หรอ
29:08นี่พวกไหน
29:09มันยังไม่เกิดคืนเร็วเร dre Little
29:11ตอนนี้เราแค่รวบรวมคนที่คิด
29:12เหมือนกับพวกเรา
29:14แต่ข่าวจากวงใน บอกว่าวัน
29:16ฉันมงคลปีนี้ ท่านจากพระรา
29:18ชธานอัพยะโทษทธพูดเก็กหน
29:20่อยออกมา
29:21เราจะได้มีแนวร่วงเพิ่มขึ้
29:23น
29:27พวกในทำอะไรกันอยู่
29:56มันเหมืองจะพัฒนาได้อย่างไร
29:57ถ้าประชาชนยังอดอยาก ขาดข
29:59้าวปลา และความเฟ้นทำ
30:16เองทำอะไรจ้อย
30:18ผมคุมวิค่ามานอนที่นี่ เพราะ
30:20ว่าต่อไปนี้ ค่าจะต้องมารับ
30:22เป็นตัวพระแทนมารา
30:31นี่ของมาราหรือเปล่า
31:02มารา
31:02มารา
31:10ฉันน่าของเมื่อคืนอ่ะ
31:12มาราลืมไว้ที่ห้อง
31:17ฉันไม่ได้ลืมเหรอ
31:20ซ้อยเก็บไว้เธอ
31:23แต่มันเหมาะกับมารามากกว่า
31:30นี่ไง มาราเคยบอกว่ามาราชอบ
31:32มันนี่
31:33เก็บไว้เธอมารา
31:36ถึงแล้วไม่ได้อยู่ด้วยกัน
31:37อย่างน้อยก็ให้ปินนี้เป็นตัว
31:38แทของฉันที่ได้อยู่กับมารา
31:40เก็บไว้เธอ
31:41พอเธอซ้อย
31:43ไม่เข้าใจเหรอฉันทำแม่มีเพ
31:44ื่ออะไร
31:45ใช่ฉันไม่เข้าใจ
31:47ทำไมอย่ามารา
31:49ฉันไม่น่ารังเกียดขนาดแล้
31:50วเลยเหรอ
31:58อย่ามาที่นี้อีก
32:21มาเร็ว
32:23มาเร็ว
32:38กว่าบาท แม่ซ้อยนางละครหล
32:40วงมาขอเข้าเฝ้าพระเจ้าค่ะ
32:42พระเจ้าค่ะ
32:47หม่อฉันมาเข้าเฝ้าเพราะอยากข
33:00อเป็นนางละครอยู่ที่วังนี้เพื่อ
33:02ค่ะ
33:05นี่มันอะไรกัน
33:08และท่านหญิงจhicจิตไปสารกเรื่
33:10องนี้เหรอจริง
33:12ท่านหญิงได้ยังไม่สราวบไป
33:14ค่ะ
33:16ถ้าอย่างนั้นเข้าการับเองไว
33:17้ไม่ได้
33:19เองเป็นถึงนางละครหลวง
33:22ถ้ามาได้รับพระมวมบราชาณ
33:23ุให้แท Orleansก consumer
33:24อกค่าเข้าการับไม่ได้
33:26แม่มะราคนเดียว
33:29ข้าเข้าเเกจะแย่อยู่แล้ว
33:31แต่หมอมฉันอยากอยู่ที่ขนาดของ
33:32ฝาบาทจริงๆ ไปครครا
33:37กับท่านหญิงยาย ฝ่าบาดดั
33:39บหมอมฉันด้วยนะเพคะ
33:45หมอมฉันขอประทานภัยเพคะ
33:49แต่หากฝ่าบาดดับซ้อยไว้
33:52หมอมฉันจะขอลาออกเพคะ
34:01มิด!
34:03เองสองคนเล่นอะไรกันอยู่!
34:05หมอม!
34:06ผมฉันทุนความจริงเพคะ
34:09ถ้าที่ไหนมีซ้อย
34:11จะต้องไม่มีมาลาเพคะ
34:42ถ้าคิดแบนกับฉันเอง
34:44ซ้อยรู้ไหม มันจะทำร้ายทุกอย่
34:46าง
34:50ถ้ายังอยากเป็นเพื่อนกัน
34:53เลิกคิดแบบนี้
34:55ไม่อย่างนั้น
34:57แม้แต่ของว่าเพื่อน
34:59ฉันเขามีให้ซ้อยไม่ได้
35:03พวกมึงรักกันมาเท่าใหม่
35:04ก็ขอให้วันหนึ่ง มึงสองคั
35:05ดเกลียดกันมาเท่านั้น
35:07ถ้าเกิดว่ามีตัวพระชเอามาล
35:09า
35:09จะต้องไม่มีตัวนางร skirts
35:11ก็จะรอดูวันไ Told ผม cherry ไกลไปกั
35:13นไม่ได้
35:14ก็จะดูควรเจ็บไฟเขา回้งมั
35:17ก
35:41เฮ้ย ไม่ทันหรือว่า นูนน่
35:47ะ
35:50ที่น้อง นี่
35:52ไป ๆ มันแล้ว
35:56ไป ๆ ไม่อยู่แล้ว
35:59ไว้ นี่ น้าน ไปแทบกับเธอ
36:02ลอดนง รอดนง ๆ
36:06อ้อย บวดร้าว เพ้า
36:14อ้อย อ้อย บวดร้าว เพ้า
36:17- ไม่ได้หรอกนะ
36:18- ตัวกายมาเถิดนั้น มาห้างเถอะ ไม
36:24่ไป พี่ไม่ไปน่ะ
36:26- พี่ยากง ไม่ออกนอกดง ไปเถอะนะ
36:37- ต้องง้อนงอ นากไม่ขอไปไหนเงิ
36:44น ใสายโรง คอยรักพี่นีชิง
36:54- ละครแบบใหม่ มีแต่กันกรร
37:06มแบบ ไม่ประมณ์หิดอักษาเลย
37:07- แต่คนดูก็ดูชอบกันดีนะ
37:19- อุ๊ย อุ๊ย อุ๊ย อุ๊ย อุ๊
37:23ย อุ๊ย
37:23- อุ๊ย มันตี อุ๊ย อุ๊ย อุ
37:28๊ย อุ๊ย รักขุมมะ
37:29- ม่อมฉันจะขอทูณลาออกจาก
37:36ขณะละครหลวงเพคะ
37:37- ค่ะได้ข่าวว่า... เองปีทู
37:45ณขออยู่กับเสด็จวังใหญ่
37:47- แต่ท่านมีรับ แบบนี้แล้วเ
37:51องยังอยากจะออกอยู่อีกรึ่ง
37:54หมอมแชนไม่ได้ลาออกไปอยู่กับ
37:56พอองค์ท่าน
37:58แต่จะไปสำ underest
37:59จากอยู่กับโรงครเก็ classes Mr. Petersut...
38:02อังฝึกละครรำมาทั้งชีวิต
38:05แล้วสุด fallen to your house
38:06รักข alarmsass
38:07แต่ม่อมฉันอยากอยากมีชื่อเสี
38:14ยง
38:16อยากเป็นที่รู้จักของทางพ่ styon
38:18แต่ถ้ามอมฉันอยู่ที่นี่
38:21คงไม่มีทางถึงวันนั้น
38:24ต่อให้คนทางพ่ linac consider
38:26สนใจเอง
38:27แต่ก็ไม่ได้หมายความว่ามาราจะ
38:29หันกลับมามองเอง ดอกนะซอย
38:32แต่ถึงมอมฉันอยู่ที่นี้
38:34มาราก็ไม่มีวันมองสนทsided like
38:38แต่ถ้าได้ออกไปครั้งนอก
38:41มอมฉันยังมีโอกาส
38:43ที่จะได้อยู่ใกล้กับมารามาก bring
38:45you in the center
38:45เองยอบรับแล้วใช่รึ scroll to me
38:54ว่าเองมีเหมือนพวกค่า
38:57ไม่รู้หรืออย่างไรว่าทำเช่นนี้
39:00มันไม่ถูกต้อง
39:02แต่มันก็ไม่ผิดนี่เพคะ
39:03แต่มันจะทำลายทั้งอนาโคตของเ
39:06อง
39:07รวมทั้งของมาลาด้วย
39:11ข้าหน่าเห็นเองมาแต่เล็กแต่น
39:13้อย
39:14ถึงได้เตือน
39:17เช่นนี้แล้วเรื่องอันใดที่มัน
39:20เป็นไปไม่ได้
39:22เองก็หยุดซะ
39:24ถ้าหมอมฉันหยุดได้
39:28ทุกอย่างคงไม่เป็นแบบวันนี้
39:29หรอกเพคะ
39:47หมอมฉันขอพ่าไทย
39:50ท่านหญิงยาย
39:54ที่ไม่ตามหมอมฉันนะเพคะ
40:03ขอพ่าคุณหมอมคู่
40:05ที่ประสิทธิ์ประสาวิชาการร
40:06ำ
40:07ให้กับฉันนะเจ้าคะ
40:13แต่ต่อจากนี้
40:17หมอมฉันขอออกไปประเชินโลกข
40:19้างนอก
40:22ด้วยตัวของหมอมฉันเองเพคะ
40:26ข้าห้ามเองไม่ได้ใช่ไหม
40:41สุดตัวขยับข้างนำ
40:44ต่อจากนี้
40:49ข้างนำ
40:50ข้างนำ
40:51ข้างนำ
40:59เยี่ยมเยี่ยมเยี่ยม
41:34เยี่ยมเยี่ยมโดร่
41:36ั้นของรูนคท่านก่อน
41:50คุณเราตอนนี้ก่อนนะขอรับ เดี๋
41:51ยวผมไปเรียนเจ้าคุณเรียดท่
41:52านก่อน
42:17หล่อนมาขอพก่อนเรา่อ
42:20ฉันชื่อซอยอีนเจ้าค่ะ
42:22ฉันอยากมาขอสมัครเป็นน่างละคร
42:24อยู่ที่นี่เจ้าค่ะ
42:27ฉันได้ยินปิดไปหร treating妳
42:30นั่งเอกแห่งคนน ditละครหลวง
42:32ขอมาอยู่น้าฉันอีกคนแล้ว
42:34อีกคนหรอเจ้าค่ะ
42:45อาจเดี๋ยวเรามาเริ่มกันใหม่
42:47ไปจาก
43:09อาจเดี๋ยวเรามาเริ่มกัน
43:10ตามมาuf และอาจเดี๋ยวเรามาเชื่อ
43:31มิ้มกัน
43:31อีกทำไมก็ไม่รู้จัดขาวที่แล
43:42้ว เค้าก็ไล่เราอย่างกับหมู่กั
43:43บมา
43:44ถ้าจะบนขนาดนี้แม้กลับไป
43:47ก่อนเถอะ ฉันไปเองก็ได้
43:49ถ้าแม้ครูแข็งแรงอย่างไปก
43:51่อน ฉันก็ยากจะให้ไปเองอยู่หรอก
43:53จ้ะ
43:57ค่อยค่อยเดิน
43:57โอ้โฮ
44:08ไม่ค่อยจับ
44:10บ้านเมืองจะเจริญได้
44:12ท่านต้องเลือกพักเสรีมนังค
44:14ศิลา
44:15เลือกตั้ง 26 อุ้งพาพัน 2,500
44:18เข้าคู่หา กาเบอร์ 25-33
44:27ฟาราชาที่พัตัยนี่มันก็
44:28นีอะไรแปลกๆ ให้เราได้เห็นนะ
44:31อันนี้แปลกจริงจับ
44:35เฮ้ย โลกดีว่าพวกเรา
44:36แกนไปแน่ แกนเอาความตินหนึ
44:38่งอาว
44:39เร็ว เร็ว เร็ว เร็ว
44:40เร็ว เร็ว
45:01รองเหรอ
45:02พัดถูก
45:03หน่อยไปแว้ดล่ะ ต้อง
45:08อุ่ะรากุ officials
45:08มาก็ตก
45:12อะไร
45:13เอ่้- papel
45:21คุณคอบ
45:26ขึ้นไหวไหม
45:30น้ำผมไหม
45:42มันลา ดื่มน้ำสักก่อนนะ
45:49มีพึ่งหายแล้วออกมาทำไมเนี่ย
45:52ชอบดีไปเจอลูเชิร์แกบอกขี่
45:54สามร้อมาส่งมาลาคำแมนที่น
45:56ี่
45:56ผมก็เลยตามมา
45:58ความเพียงของแมนเองจ้ะ
46:00ที่ห้ามแม่ครัวไว้ไม่ได้
46:06เดี๋ยวสักพักแล้วผมไปส่งมา
46:07ลาคำแมนที่บ้านนี่
46:08มันก่อนกลับอะ
46:13ฉันขอให้คุณพร้อมพาฉัน
46:15ไปที่ที่หนึ่งได้ไหมค่ะ
46:17แม่ครูจะไปหากคุณซ่อนสุดาท
46:18ี่กองถ่ายค่ะท่านในพล
46:22ถ่ายนังเสร็จแล้วเหรอคะ
46:42วันนี้ยกกองครับ
46:44พวกไว้รุ่นมันตีกัน
46:46มือถ่ายต่อไม่ได้ครับ
46:48นันนักแสดงไปไหนกันหมดนะ
46:50มึงซ่อยสุดาอย่างอยู่ไหม
46:52ไปแล้วครับ
47:05ไม่อยากเจอเขา
47:06แต่ไม่แอบดูเขาเนี่ย
47:08ตรงๆเธอจะรักวิจเกียนเขาหน
47:09้าจ้ะ
47:16นันหลับกับกันด้วย
47:20อุ๊ย
47:21ไม่ปลูก
47:22เป็นอะไรมั้ยคะ
47:25ไปค่ะ
47:27ค่อยๆมาเจอ
47:27ค่อยเดือนนะ
47:31ตกลงที่มีคนบอกว่าเขาปล่อย
47:34รู้ไหมเขาบวดเป็นอะไร
47:36ยังไม่รู้นะ
47:37แต่เขาน่าจะหนักอยู่
47:39เพราะเนี่ย
47:40เขาหยุดสอนประสุกภักษณะเธ
47:42อ
47:45เดี๋ยวนะ
47:46ฉันไม่เข้าใจ
47:48ตอนแรกเธอบอกว่า
47:49ไม่ครูมาราเขาหนีเธอ
47:51แต่ตอนนี้เธอหนีเขา
47:55ที่เล่ามามันหมดใช่ไหม
47:58ไหนเล่าต่อไปสิ
48:06หลังจากที่ฉันกลับมารา
48:09ต้องแยกอยู่คุณละคัณะ
48:13ชีวิตของฉันกลับมาราก็สว
48:14นทางกัน
48:17มารายิ่งไปไกลในสายละครลำ
48:21สวนฉันนับหนึ่งกับละครร้
48:25องสมัยใหม่
48:29แต่ตอนนั้นฉันก็หวังว่า
48:32ฉันจะด่งดังแล้วก็มีชื่อเส
48:33ียง
48:35จนมาราต้องหันกลับมาบอกฉั
48:37น
48:44ท่านเธอคุณช่วยดูฉันหน่อยได
48:45้ไหมเจ้าค่ะ
48:46ว่าฉันดีพอหรือยัง
48:49มึงจะแย่งบอกกูอีกแล้วใช่
48:50ไหม
48:50ครั้งนี้ก็ไม่ยอมึงหลอกอีก
48:51ส่อย
48:53แต่งงานกับผมนะมารา
49:01ไม่ช่วย reins Lonnie
49:02ที่ว่ามาราเถียงใ votre Grand
49:02ว่าที่เห็นคนที่เคารัก
49:04ไปในรังคุณกับคนที่ไม่บุร
49:06คุณกับเขา
49:06甘านคุณไม่กลับไปห sections
49:08พอฝ scorpion
49:09ว่าฝาบาดอยากเอามาลาไปดูแลเก
49:11ินใช่ไหม
49:13เราไปแล้วพวกมัว
49:14ไม่เกินไปหรอกกับผม
49:38ว่าฝาบาดอยากเอาดีเท่า ตัว
49:43จัยได้ไหม
49:48ตัวจักวจัยกว่าฝาบาดอย
49:51ากเอาด้วย
Comments