- 1天前
Nicha, an orphan girl, agrees to disguise herself as a boy and become heir to a wealthy family of Trilogy. Nicha only condition to the agreement is that Trilogy continues to help the orphanage where she was raised. Years go by, now assuming the identity of Nan, she manages Trilogy's company, as a family business executive. Akkee, a friend of Nicha from the same orphanage, also changed his identity to Seifer in
类别
📺
电视文字稿
00:19มีความรู้สึก ในวันนี้ที่ได้
00:24พบเธอ
00:25ยิงไม่ได้ใกล้เธอ
00:29สับสนวุ่นวายใจ
00:34มันเป็นความรู้สึก ที่ไม่รู้
00:37จะพูดยังไง
00:39ก็ยังค้นหาเกิดอะไร ทำไมคิดถ
00:43ึงเพื่อนเธอ
00:45ต่างแค่ไหนก็รู้ทั้งเธอฉัน
00:49ไม่มีวันที่เราจะได้รักกัน
00:52แต่จะห้ามยังไง เมื่อใจมันด
00:55ังสวนทาง
00:59ทำไมหัวใจมันไม่เคยจะฟัง ยิ
01:03่งห้ามก็ยิ่งรักเธอ
01:46ถูกความรู้สึก
02:05ต้องอยากอยากpentier Agreed
02:22sprangได้
02:33ปี gehen ...
02:35พี่ท่านอะไรกัน
02:42พี่กับพอก่อน
02:47แล้วผมไหม
02:50พี่เข้าโดน พี่ช้า
02:54พี่ช้า
02:56พี่ช้า
02:57พี่ช้า
03:02คิดทำไมเป็นอะไรพี่ช้า
03:03พี่ช้า
03:19คุณน้ำขัง
03:20คุณตãขอทด!
03:21คุณน้ำขังถูกยิง
03:21longest ไวราบ
03:38พรเป็นตัวดพี่หา
03:42ชี say detrimental
03:52โอ้ว ถ้าลูกเป็นอะไร ยังจะลั
03:53บไม่ได้อีกแล้วนะ
03:55จับใจดีๆ แต่คุณ น่ะ
03:58คุณต้องแข่งขึ้นครับ
04:04คุณต้องแข่งขึ้นห้องผ้า
04:04ตัดวะ
04:17ที่ฟา จะยังเย็นก่อนเว้ย ไปทาง
04:19ก่อน
04:20จะยังเย็น อำหอเขาเก็น ต้องช
04:22่วยคุณต้องแข็งได้แม่
04:23เชื่อคุณดี
04:39อำหรือยังที่หาวัง
04:45คุณต้องแข็งปันยิง
04:52อำหาร
04:58อาย
05:04บ้า!
05:04ฮ่า! ได้ulaとかการปล่อย titties had large.
05:09ไอ้พ่อมาแล้ว
05:10เฮ่วรี่ยกปล่อย
05:11ไอ้บอ๋อเป็นไงบ้างกับ
05:15หมอได้ผ่ากับศพ 뜨นาบกแล้ว แต
05:17่น้ำแข็งเสียเลืดมาก
05:18ปัญหาก็คือเลื่อยกูเป้าโรง
05:20นี้ไม่พอ
05:20ต้องลองบอกจากราฐาคัดเลือด
05:24เลือกูเป้าโรใครเป็นกูเป้า획
05:25ครับ ยามพยาก ռังได้ครับ
05:27Hafiz
05:29นั้นตามคุณพี่ฟาสไปเลยครับ
05:30ครับ
05:35นั้นหมอขอตัวไปดูน้ำแขงก
05:36่อนนะ
05:37ตัวสากด้วยน้ำไว้
05:42สาวถูก
05:44คุณราคุณจ้า
05:46ช่วยคุมของน้ำแขงให้ปลอด
05:48ภัยด้วยเธอครับ
05:53เช้าวันนี้ได้เกิดเห็นไม่ค่า
05:54คิดนะครับ
05:55เมื่อในปรีชาปรัดยากุล
05:57นักธุรกิจและธายาชื่อดัง
05:58แห่งปรัดยากุลกรุป
06:00ได้ถูกวิสามันคาตกรรรม
06:02หลังจากที่ในปรีชาปรัดย
06:03ากุล
06:04ได้พยายามเงิดสังหารนายใตรธ
06:06ศปรัดยากุล
06:07พี่ชายแท้ๆ ของตัวเอง
06:08ขาดว่าปัญหาจากปมรณฑกภ
06:10ัยไหลของตะกูล
06:11ที่ขัดแยงเรื้อรังกันมาย
06:13ักยาวนาน
06:14ผู้สึกข่าวรายงานว่า
06:15นี่...VISA ปีริชามตายแล้วงจริ
06:17งหรือ
06:18ใต้ข้อเป็นให้กะดีแล้วนี่
06:21คะ
06:22เห็นมั้ยล่ะ...ใครที่มันมาขว
06:24างทางเราจะจบไม่ต้องเป็นดันมิ
06:26ลละ
06:26ได้รวบการสุดธิร์ปริชาบ
06:28ัตยากุญและถูกยังได้
06:30ทีนี้ก็เลยก็เรื่องของเราแล้วนะ
06:32คุณจะเอายังไงต่อ
06:34ฉันว่าไอ้แพนอาคีนตัว
06:35ปลอมเนี่ย...มันไม่ได้ผลแล้
06:37ว
06:40ขอเวลาผมอีกหน่อยสิคุณ
06:43ทุกอย่างต้องตกเป็นของอีกท
06:44ีแล้วค่อยอีกฟ้า
06:45ลูกของเราสองคุณเนี่ย
06:46นายวทศ��서คุณ Hans Hisi
06:47ไปนะ
07:07อยู่ตัวşam แบบทศา
07:18ดูน่า
07:53น้ำแข็ง
07:54คุณน้ำแข็งพูดแล้วครับ
07:58น้ำแข็ง
07:58น้ำแข็งลูก
08:00แม่อยู่นี่
08:03แม่
08:03น้ำแข็ง
08:08ทำไมรูปคำแบบนี้
08:10ถ้าลูกเป็นอะไรบายแล้วพ่อจะทำ
08:11ยังไง
08:15ชีวิตนี้ของมันแข็ง
08:18เป็นของพ่อกับแม่ครับ
08:22พ่อผม
08:24มันแข็ง
08:43น้ำแข็ง
08:44น้ำแข็ง
08:44น้ำแข็ง
09:13น้ำแข็ง
09:15คุณนักหลังนะคุณอัด
09:17วันนี้คุณต้องเซ็นเอกสารนี่ซ
09:19ะ
09:19เรื่องทุกอย่างมันจะได้จบ
09:21ฉันเหมือนชีวิตเสร็คแพงแ
09:22บบนี้เต็มทีแล้ว
09:26เซ็น
09:27เซ็น
09:29ฉันบอกให้เซ็นไง
09:31นี่
09:31แกนรู้อะไรมั้ย
09:36ที่ฉันจะพลดอยู่กับแกนี่มั
09:37นทอรมาแค่ไหน
09:39แกนหลอกฉันมาตลอดว่าแกเป
09:41ล่า ฉัน
09:42แต่แกไม่เคยให้อะไรกับฉันเลย
09:45ในหัวของแกถ้ามันมีแต่อ
09:47ี่ไฟริษกับอากที
09:51ฉันจะบอกอะไรให้นะ
09:53ว่ามันไม่มีทางปลับมาหากائง
09:55ได้แล้ว
09:56เพราะอะไรรู้สึ่งไหม
09:57อี่ไฟริษมันตายไปแล้วไง
09:59อี่ไฟริษมันตายไปแล้วนี่อี
10:00กหรือเป็น technician
10:02She's not the tre
10:04Wise, Because
10:07แกไม่เหลืออะไรแล้ว
10:09แกไม่เหลืออะไรแล้วแมนจ้า Everything
10:13ในเมื่อนในหัวของแกวันรอค
10:14อยแต่ไอ้อักษี
10:16ถ้านั้นแก็บบ่อยกับลูกไป
10:17สิ
10:19อีกทีกับอินฟ้าวันจะได้
10:20มีมอ่อนี้สับบวนแบบ
10:21ไม่ใช่คนพิการแบบนี้
10:33โจ้ว้าย
10:35เฮ้ย
10:36เฮ้ย
10:38เซ็นสิวะ
10:42nightmare
11:09ก็ได้ยังไง
11:09พอเองครับ
11:11คือบังเกินลูกชายผมน้ำแข
11:14็งนะครับ
11:15เข้าๆมาพักรักษาตัวที่นี่
11:17ผมก็เลยถือโอกาสแว้กมาเยี่ยม
11:19ผุดอักด้วยเลย
11:22ทั้งนั้นก็ตามสบายนะคะ
11:23ฉันขอตัวก่อน
11:24ขอตัวินกัว
11:27ขอมผิดซะวันรอบคลาสเกิ
11:33ด
11:33ขอตัวินกับสะอาจจากใตก
11:39ล้องตรงกับสุด
11:39สำหรับมาก
11:40ที่นี่สุดได้เชื่อสังสิ
12:02ไม่เคยพา
12:05แต่พันเลย
12:06กูขอเพิ่มอีกนะเว้ย
12:08ของที่มืออยากได้ไม่มีเสียง
12:11ได้ดี ลื้อไม่มีปัญหาเว้ย
12:13ลื้อหน่วงกูจัดการให้
12:15ถ้ามืออยากได้อะไรอีกก็บอกกูนะ
12:17เว้ย
12:17เดือกูจัดให้
12:18อืม ขอบใจมาก ไว้ไปอ่ะ
12:21เดี๋ยวพูดรีบไปก่อน เดี๋ยว
12:22พ่อมา
12:24เจอกันเพื่อน
12:25เจอกัน
12:39คุณน้ําแข็งเป็นไงบ้าง อ
12:40ริม
12:41ปิดรู้ขับมากไหม
12:43แต่จับว่าแปลกนะ
12:45ทำไมอยู่อยู่เขาถึงสั่งวดเยี่ยม
12:47คุณน้ําแข็งเขาด้วยอ่ะ
12:49อ๋อ
12:50ก็...
12:52คุณใต้โทษเขาคงอยากให้คุณ
12:53น้ําแข็งพักพ่อนน่ะ
12:54ก็เลยไม่อยากให้ใครมาลบกวน
12:57แต่หลินได้ยินค่ะ ว่าคุณ
12:58น้ําแข็งโอเคขึ้นแล้วนะ
12:59จัดวิตต้องห่วงเหรอ
13:02แล้วหลินไม่ห่วงคุณน้ํา
13:03แข็งเขาแล้วเหรอ
13:06เห็นเมื่อก่อยเนี่ย
13:07อะไรอะไรก็มีแต่คุณน้ําแข็ง
13:10คุนน้ competencyเองคงเป็นเจ้าช々ในป
13:11่านของหลินใช่ไหม
13:12finishing
13:13หลิน
13:14เป็นไงบ้านอ่ะหลิน
13:16คือนก็โอเคไหม
13:18โอเคนะ 0
13:23ถ้าจับไม่สบายบ้าง หลินที่
13:26เป็นห่วงจับไหม
13:31เป็นห่วงดี
13:34แล้วหลินก็เป็นห่วงมากกว
13:35่าที่เป็นห่วงคุณผwickนisasнять whoever
13:40ก็นายในก็ร้อยจากโดนยิงก
13:41่อนแล้วก Wam?
13:43โอ้ย! โอ้ย! หลิน!
13:44เฮ้...เป็นไรจ๊ะ
13:46จากก็โดนยิงอยู่นี่ไงหลิน
13:49ก็โดนหลินยิงช reservationsไง
13:53ไม่คุย showcasing
13:55มันคุยอะไรแล้ว
13:57ไม่ตรูปอะไรก็ไม่รู้
13:59รู้เหลือใจอ่ะ
14:00เอาหลงแล้วจริง
14:02ไม่เอา
14:12มันมีความรู้สึก ไม่วันนี้ท
14:16ี่ได้พบเธอ ยังไงได้ใกล้เธอ
14:22จักป่า เล็กมักอะไรก็ไม่รู้
14:26มันเป็นความรู้สึก ที่ไม่รู้
14:29จะพูดยังไง ก็ยังคุณห้าม
14:33เกิดอะไร
14:36ยิ่งที่หวัดใจใช่ไหม ยิ่ง
14:37ที่หวัดใจใช่ไหม ยิ่ง ยิ่ง
14:39ที่หวัดใจเลย
14:45เจ้าว่าไป แกก็น่าหลังอี
14:49กเหมือนกันอันนี้
14:51ทำไมหัวใจมันไม่เคยจะฟัง ยิ
14:56่งห้ามก็ยิ่งรักเธอ
14:58เราไม่ซ้ม ไม่ควรคู่กันก็รู้
15:02แต่ทำไมยิ่งหวัดใจ
15:08อยู่ตรงนี้กันนะ
15:15ส่วนแกก็ไม่อยู่ตรงนี้
15:17หวัดใจมันไม่ฟัง
15:25มันน่ามอาหัวจริง ๆ เลยอ่ะ
15:27ฉันเกิดจะทำให้อัดมันเซ็นได
15:29้แล้วเชี่ยว
15:29แต่ใจทดมันดันเข้ามาสะก่
15:31อน
15:34นี่คุณทำอะไรอยู่เนี่ย
15:45ผมบอกคุณเลยนะครับ ว่าผมมีวิธ
15:47ี
15:51ในเมื่อเราบังครับ ไอ้อัดไม่
15:52ได้
15:53แต่เราบังครับคนอื่นได้นะครับ
15:59ผมเกรย์ไว้แล้วครับ
16:08จริงสิ
16:10ไม่แน่วิธีนี้มันอาจจะง่
16:12ายกว่าที่เราคิดไว้ก็ได้นะ
16:20อดคนหน่อยนะคะ
16:22อีกไม่นาน
16:23เราจะได้อยู่กันแบบครับคุณสง
16:25บูรณ์สักที
16:28ครับ
16:30ผมรับคุณกันลูกมากนะครับ
16:34คุณสักที
16:36คุณสักที
16:47ครับ
16:49ครับ
16:51จริงสักที
17:04คิดอะไรอยู่แล้วครับคุณ
17:10ผมกำลังคิดว่า
17:12ที่ผ่านมา
17:14เรื่องที่ผมต่อสิดใจทํビนี่
17:17มันถูกต้องแล้วหรือเปร stewards
17:21เรื่องอะไรครับ
17:23ทุกเรื่อง
17:24ทุกเรื่องที่ผมคิดว่ามันถูก
17:28ต้อง
17:29มันควรจะทำแบบนี้
17:33จริงๆแล้วเนี่ย
17:34ผมอาจจะมองแค่ผลประโยชน์ข
17:36องทุกอย่างเป็นที่ตั้ง
17:38โดยมองข้ามความรู้สึกของคนอ
17:40ื่นๆไป
17:45ฉันไม่เข้าใจอะค่ะ
17:51ที่ผ่านมา
17:55ผมคิดว่าปัตยากุลกรุฟคื
17:56อสิ่งที่สำคัญที่สุด
17:59แล้วผมก็พยายามดูแลปกป้องมั
18:01น
18:02โดยมองข้ามความทุกของคนอื่น
18:05แล้วก็บอกปัต垂เองว่านั่นคือ
18:07สิ่งที่ผมทำถูกต้องแล้ว
18:09แต่ในความเป็นจริง
18:12มันไม่ใช่อย่างนั้นเลย
18:14แต่มันก็เป็นน่าที่ที่คุณพ
18:16่อหมอบหมายไว้ให้คุณนะح cheating
18:22ไม่ถ้าหน่าที่
18:24มันก็ควรจะเดินหน้าไปพ้อม
18:26กับความสุขของคนอื่นด้วย
18:38เรื่องที่เราคุยกันไว้เนี่ย
18:40ผมหวังว่าทุกท่านจะให้ความ
18:42รุ่มมือเป็นอย่างดีนะครับ
18:46ไม่มีปัญหาครับ
18:48ถ้าคุณก่อนคิด
18:49ทำตามข้อสเนอที่ให้ไปกับพวก
18:51เรา
18:54พวกเราก็ตกหลบนะครับ
18:55ก็ดีสิบนะครับ
18:57เราจะได้พวกบริหาร
18:58ที่เข้ามานำทับได้อย่างสบคุ
19:00ณบอกตรงๆนะครับ
19:02ผมไม่ไว้ให้ชายคุณอัตกันก
19:03ัน
19:04เชียบปล่อยออกแต่แหละแต่เน
19:05ี้ย
19:05จะไปทำอะไรได้
19:08ผมมีเอกสารที่ให้ทุกท่านนำก
19:10ลับไปพิจนาเบื้องต้นนะครับ
19:12หวังว่าทุกท่านคงจะชอบใ
19:14จได้แผนงานใหม่ของเรา
19:16ลองเปิดดูสิครับ
19:31ถ้าไม่มีอะไรแล้ว
19:33พวกเราต้องขอตัวกลับก่อนนะครั
19:35บ
19:35ครับผม
19:36แล้วก็
19:37อย่าลืมนะครับ
19:39พบกันมาประชุมครับ
19:40ครับ
19:42ยือ
19:56คุณมาก
19:57จริง
19:58ใครับคุณดีerve
20:06นั้นผู้ถือหุ้นรายใหญ่ของบ
20:08ริษัทเราเองค่ะ
20:10แล้วектор ของเขามาทำไมกันหละครับ
20:12อิ่งก็ไม่แน่ใจนะคะ
20:14แต่ดูเหมือนว่า ขุ้น οก broadcast กล
20:15ิต na่จะ
20:16จัดเตรียมพระชุมผู้ถือหุ
20:17้นประจำปีอยู่อะค่ะ
20:19อิ่งว่าประชุมครั้งนี้
20:20น่าจะมีการเปลี่ยนแปลงอะไรบ้
20:22างอย่างนะคะ
20:24แล้ว...ไอ้ประชุมประจำปี
20:26มันเหม shakesime ไม่เหมือนที่เราพระชุ
20:27มกันบ่อยๆ มั HI?,
20:29ไม่เหมือนค่ะ
20:30ประชุมผู้ถือผู้ประจำปี
20:32มีเอาไว้สำหรับโรงมะติ
20:33วาราสำคัญสำคัญของบริษั
20:35ท
20:36อย่างเช่นแต่งตั้งปรับเปลี่ย
20:38นตำแหน่งผู้ปริหารอะไรแบบนี้
20:40ค่ะ
20:43คุนน้ำแข็งเป็นยังไงบ้าง
20:44อ่ะคะ
20:45อ๋อ เฮริฟานบอกว่าการดีขึ้น
20:47แล้วครับ
20:48พวกผมก็ไม่ได้ไปเยี่ยมเหมือนกั
20:49น
20:50คุณใครทดสั่งไว้ว่าห้ามเย
20:51ี่ยมอ่ะครับ
20:53คงอยากให้คุนน้ำแข็งพักผ่
20:54อนมั้งคะ
20:55กับเรื่องที่เกิดขึ้น คงไม่อย
20:57ากให้ใครพูดถึงอ่ะ
20:59คงงั้นมั้งครับ
21:01ไปประชุมเมือนต่อดีกว่าครั
21:03บ
21:03ค่ะ
21:04ครับ
21:24กับเรื่องที่เยี่ยมอ่ะครับ
21:40โอเคครับ
21:50จิดน้ำหน่อยครับ
21:59คุณแผง
22:01รู้ไหมว่าตอนที่คุณพาตัดอย
22:02ู่เนี่ย
22:03ผมกลัวมากเลย
22:05รู้ว่าคุณเนี่ย
22:07จะไม่กลับมาหาผมอีก
22:12ต้องกลับมาค่ะ
22:15ตอนนี้ฉันมีคนที่รักรอฉัน
22:17อยู่
22:19ยังไงฉันก็ต้องกลับมา
22:21รับปากผมเรื่องนึงได้ไหมครับ
22:31ว่าต่อไป
22:33คุณฉันไม่ทำอะไรให้มันอันตร
22:34ายแบบนี้อีก
22:36ว่าถ้าคุณเป็นไรขึ้นมา
22:39ผมคงทนไม่ได้
22:42แต่อาปีชากก็ต้องจากไป
22:47คุณพ่อคงเสียใจมากอ่ะ
22:53เรื่องเป็นเรื่องเนี่ยเราไปกำหมดมา
22:56ไม่ได้เหรอครับ
22:57อย่างคุณพ่อคุณก็ทำเต็มที่
22:59แล้ว
22:59อืม คุณแผงครับ
23:04รู้ไหมว่ามีอีกคนหนึ่ง
23:06ที่คิดถึงคุณแผงมากเลย
23:08รอใจคนหนึ่งแผงอยู่อ่ะ
23:09ใครเหรอคะ
23:10จ้องลักกี้ยังไงครับ
23:12มันรอคนหนึ่งแผงอยู่
23:14ต้องรีบหายนะ รู้เปล่า
23:15ขอบคุณค่ะ
24:02ด้วยกัน
24:04อ้าาาาาาาาาา
24:27มาฟังกูนะ
24:28กูก็ตั้งจะบอก
24:31กูอยากขาย
24:32เก็บอยู่ที่บ้าน
24:35เกี่ยวกับการหายตัวใกล้ของค
24:36ุ้นไพลิ้ม
24:37และการตายของไอ้มืด
24:39วีนาเป็นคนอยู่เบื้องหลัง
24:43ขอบใจมาก
24:43หลังมา
24:56โลง
25:06น้ำแข็ง จะไปไหนลูก
25:08แล้วนี่ moon spectrum
25:11น้ำแข็งไม่น่าจะพร้อมนะ
25:26ทำไมแล้วครับพ่อ น้ำแข็งหาย
25:28ดีแล้วจริง ๆ นะครับ
25:33เราทั้ง 2 คนตกลงกันแล้วว่า
25:35เราจะไม่พาน้ำแข็งออกไปในสภ
25:37าพแบบนี้อีกแล้วลุก
25:40ทำไมความว่อย่างไรครับ
25:51ที่ผมเชิญทุกท่านมาประชมในว
25:53ันนี้
25:55นอกจากจะแจ้งเรื่องของปรีชา
25:58น้องชายที่จากไปแล้ว
26:01ยังมีความจริงอีกเรื่องที่
26:02ผมต้องแจ้งให้ทุกท่านทราบ
26:04ครับ
26:08ผมโกหกทุกท่านมาโดยตลอดคร
26:09ับ
26:20ความจริงก็คือคุณธนากรป
26:22รัดยากุล
26:24หรือน้ำแข็ง
26:26ลูกชายคนเดียวของเราเสียชีวิ
26:27ตไปเมื่อสิบกว่าปีที่ผ่านมา
26:29แล้วครับ
26:33นี่คุณพูดเลยของคุณธรรรรร
26:34รรรรรรรรรรรรรรรรรรรร
27:01รรรรรรรรรรรรรรรรรรรร
27:01รรรรรรรรรรรรรรรรรรรร
27:01รรรรรรรรรรรรรรรรรรรร
27:01รรรรรรรรรรรรรรรรรรรร
27:02รรรรรรรรรรรรรรรรรรรร
27:02รรรรรรรรรรรรรรรรรรรร
27:02รรรรรรรรรรรรรรรรรรรร
27:02รรรรรรรรรรรรรรรรรรรร
27:02รรรรรรรรรรรรรรรรรรรร
27:02โดยมีผมเป็นคนคอยดูแล
27:06แต่ด้วยปัญหาต่างๆที่มันร
27:07ุมร้ามากมาย
27:09ผมจึงต้องแก้ปัญหาเฉพาะหน
27:11้า
27:11นี่หมายความว่าคุนน้ำแข็งท
27:14ี่พวกเราเห็น
27:15ไม่ใช่คุนน้ำแข็งตัวจริง
27:17ครับ
27:19เธอไม่ใช่น้ำแข็งที่เป็นลู
27:21กชาติของเราครับ
27:23แต่เธอชื่อนิชาครับ
27:32- ในเมื่อผมไม่ควรสร้างเรื่องท
27:45ั้งหมดเอง
27:47ผมขอแสดงความรับปิดชอบต
27:49่อทุกท่าน
27:50ด้วยการลาออก
27:51แล้วให้บ่อยปริหารแต่งตั้งผ
27:53ู้ปริหารท่านหมายแทนนะครับ
27:59ถ้างั้นคุณใจโทษร้อนสัก
28:00คู่นะครับ เดี๋ยวพวกเราขอไปปิด
28:02ชาติ
28:13นี่ช่าขอไปอธิบายเหตุผลให้
28:15บอบปริหารฟังไหมคะ
28:20ฟังพ่อนะลูก
28:22การตันสินใจบอกความจริงก
28:23ับปริหารในวันนี้เนี่ย
28:26พ่อถูกการตัดสินใจที่บาง
28:28ที่สุดทะครับ
28:29parch Gross พ่อควรจะบอกสิงนี้กับท
28:32ุกคนตั้งแต่แรกละ
28:34แล้วพ่อก็ยอมรับในผลที่
28:35มานองเขาด้วย
28:38แม่กับพ่อไม่เคยเสียใจการ
28:40ตัดสินใจ seoul เรื่องนี้ได้ลูก
28:42ตั้งแต่นิชาเข้ามาอยู่ในครอบ
28:44กลัวของเรา
28:45พ่อกับแม่มีความสุกมาก..
28:47ๆ เลยนะลูก
28:49ไม่ชาคือความสุกของเรานะลูก
28:55คุณพ่อแน่ใจแล้วเหรอคะ ว่
28:57าอยากจะทำแบบนี้
28:59แน่ใจยิ่งกว่าครั้งไหนๆอ
29:01ีกลูก
29:02พ่อคิดว่า เป็นการตัดสิน
29:04ใจที่ถูกต้องที่สุดละ
29:07ใช่แล้วจัดลูก
29:09การตัดสินใจคืนชีวิตให้
29:10กับลูก
29:11เป็นเรื่องที่พ่อกับแม่ตัดส
29:13ินใจอย่างดีที่สุดแล้ว
29:38พวกเราได้ตัดสินใจกันเรียบ
29:39ร้อยแล้วครับ คุณไตโทษ
29:41ที่คุณต้องทำเนี่ย ก็เพราะม
29:44ีความจำเป็นดีบังคับหลาย
29:46อยาก
29:47แต่ตั้งแต่ที่คุณเข้ามาบริห
29:48ารงาน คุณได้ทำงาน
29:50แล้วก็ทุ่มเทให้กับประสยากุ
29:52ญกรุปมาโดยตลอด
29:54ผมขอเรียกว่าคุณนำแหงก็
29:55แล้วกันนะครับ
29:56คุณเองก็เป็นคนที่มุ่งมั่น
29:57ตั้งใจทำงานอย่างมาก
30:00และคุณทั้งสองก็ได้ช่วยให้ป
30:01ัญญาคุณกลุปของเรา
30:02ผ่านวิกิจมาได้ในหลายๆครั้ง
30:05พวกเราลงความเห็นว่าคุณทั้ง
30:07สองต้องทำหน้าที่นี้ต่อไปครับ
30:24ขอบคุณทุกคนมากนะคะ ที่ให้โอกา
30:27สพวกเรา
30:29แล้วผมก็ให้สัญญาด้วยนะครับ
30:31ว่าจะทำหน้าที่ดูแลประสยากคุ
30:34ณกลุปของพวกเราอย่างนี้ที่สุด
30:37ครับ
30:45พี่อีด
30:46อิ pictured
30:48อิ่งดีใจมากเลยนะคะ ที่พี่อีดมา
30:51เย่ shuttle
30:53กดีพ่อ
30:53ไปจริก
30:55เรามาไหร่พี่อีดจะกลับมาอยู่ท
30:57ี่บ้านคะ
30:58当cówพ่อแม่บ่วนถึงทุกวั
30:59นเลยนะ
31:01เอาไ longestอรeri อร Led อยากับเรียบร้
31:02อยก่อน
31:03cycles titanium
31:03unda yot
31:03พี่จะกลับไป ดีมั้ย
31:08จริงนะคะ พี่อิด
31:10จริงสิจ้ะ
31:12ดีใส่จักเลยค่ะ
31:21คุณพ่อคะ ดูสิคะ
31:23วันนี้อิ่งพาใครมาหาคุณพ่
31:24อด้วยนะ
31:26ทำไมคุณพ่อดึงเป็นแบบนี้อ
31:27่ะ
31:32คุณพ่อครับ
31:34ผมมาหานะครับคุณพ่อ
31:36คุณพ่อทำไมเป็นอะไรนะครับ
31:39อาหมอบอกว่าคุณพ่อได้รับ
31:40การกระทบกระเทินอะไรบางอย่าง
31:43แล้วก็มีผลมาจากโรคอันไซเม
31:44อร์ค่ะ
31:47แต่อาหมอบอกว่า
31:49ถ้าเรารักษะคุณพ่อดีๆ คุ
31:51ณพ่อมีโอกาสกลับมาหายเป็น
31:52เหมือนเดิมนะพี่อิด
31:55แต่ถ้าคุณพ่อหาย
31:57แล้วต้องกลับมาเจอกับสภาพเด
31:58ิมเดิมแบบนี้
32:00สู้คุณพ่อเป็นแบบนี้จะดีก
32:01ว่า
32:04ทำไมพี่อีกพูดแบบนี้นะคะ
32:06อิงอยากให้คุณพ่อหาย
32:08เราจะได้กลับมาอยู่ด้วยกันเหมื
32:09อนเดิมไง
32:10คุณพ่อไม่มี
32:25เกินสนอยด้วยค่ะพ่อพ่อ
32:27ค่ะพ่อพ่อ
32:41เย็นทานน้ำสนอยนะครับ
32:58เออพี่อีด อย่าลืมนะคะ
33:01คุณแม่นะประชุมบอดปริหาร
33:02ทั้งหมดนะ
33:03พี่อีดจะไม่เข้าไม่ได้นะคะ
33:06ประชุมพูดอยู่คุณเหรอ
33:07ใช่ค่ะ เห็นคุณแม่บอกว่า
33:09มีเรื่องสำคัญจะแจ้งในที่ป
33:10ระชุม
33:11แต่อิงก็ไม่แน่ใจเหมือนกั
33:13นนะ
33:13ว่ามันเรื่องอะไรอะ
33:16เพราะว่าเพื่อจะประชุมตัยมา
33:17กไปเอง
33:23พี่ไปแน่
33:23คุณพ่อประพ่อก่อนนะครับ
33:46อาการโดยรวมดีขึ้น
33:48เดี๋ยวมวันจะสั่งรดยาบบั
33:49งตัว
33:50ตอนนี้นะครับ
33:54เดี๋ยวมออกก่อนตัวก่อน
33:57เข้ามออกครับ
33:57ถึงหมอครับ
34:01ผมมีเรื่องจะคุยกับคุณพอครั
34:02บ
34:05มันเกิดอะไรขึ้นครับคุณต้อง
34:06แขน
34:08เฮ้ย คุณทิชาครับ
34:13อย่าบอกนะว่าคุณเคยอยู่ที่บั
34:15นฟ้าปล่นแล้วก่อน
34:16ฉันขอโทษทุกคนด้วยนะคะที่ไม่
34:19ได้บอกความจริงอะ
34:22โห เรื่องจริงอีกกวลคร ขึ้น
34:24แบบนี้เหลือวะ
34:25เฮ้ย
34:28ไอ้ฟ้ามึงรู้เรื่องนี้ไม่ตั้
34:30งนานละ emperorปิบอกกุ้วังเลย
34:32มานี่เลยมึง ดิดหูทีที่
34:33นี่ คุณทิชานอะ จะมาดูแลบ้านฟ้
34:40าปล่น
34:40อย่างเป็นทางการฉันกะจ๊ะ
34:44งั้นก็บ่าพลังว่าเธอจะไม่
34:46ทำงานที่บั敦ยากุลแล้วเหรอ
34:48ฉันอยากทำงานที่นี้อะ ฉันอยากมาทำ
34:51ความฝั่นของครูจิตนาให้สำเร
34:53็จ
34:54ครูจิตนาอยากให้ที่นี่เป็นบ้
34:56านที่สร้างความสุขให้กับเด็
34:57กๆทุกๆคน
34:59แล้วพ่อกับแม่ฉันก็คิดว
35:01่าฉันเคยมีความสุขที่นี่
35:03เพราะฉะนั้นตำแหน่งเนี้ยเห
35:04มาะกับฉันมาที่สุดแล้ว
35:08หัวใหญ่คะ แนะนำนี้ชาด้วยนะคะ
35:11ได้จ้ะ
35:20ฮัลโหครับ อมอ
35:24ครับ จะลีบไปครับ
35:26osure
35:27ผม Oftかな lati ng ไปก่อนนะครับ
35:28อมอออกเท่ามาบอกว่ามีเรื่อbleด
35:30หรือคนพ่อ
35:30ятсяร grogoli ออกนะgen ฉันไปกับคุณนะคะ
35:32โอเค ไปครับ
35:38ไม่ปลายความว่าไงอ่
35:40คุณพ่อกับใครอ่ะ
35:45อมออคครับ
35:48คุณพ่Askมับเป็นไรครับ
35:52เดี๋ยวเอาว่าใส่ฟ้าเข้าไป
35:53ดูเองดีกว่านะ
35:54ให้พ่อรูปเขาได้คุยเองดีก
36:00ว่านั้น ไอชา
36:02ค่ะ
36:03คุณพ่อครับ
36:13คุณพ่อครับ
36:16เป็นอะไรหรือต่อครับ
36:25อักคี
36:29คุณพ่อครับ
36:32อักคียรูปพ่อ
36:35คุณพ่อจำผมได้แล้วหรือครั
36:37บ
36:44พ่อก่อโทษ
36:47ครับ
36:47ที่ถ้ากับแม่
36:50แต่ถามให้ลูกต้องลำบาท
36:56พ่อ สังขี้
37:00สังขี้ลูกพ่อ
37:05พ่อ พ่อ
37:07ไม่เป็นอะไรครับ
37:10ยกตัวในพ่อ
37:11ยกตัวในพ่อด้วยนะ
37:28วันนี้มีอะไรเกิดขึ้นหลายอย่าง
37:29นะครับ
37:31ในที่สุด คุณก็ได้กลับมาเป
37:32็นนิชายอย่างใดอัลตัว
37:34ส่วนผมก็ได้คุณพ่อกลับมา
37:38ฉันดีใจด้วยนะคะ
37:40ที่คุณพ่อของ Shamari b we're back
37:44แต่ทำไมหน้าตาของคุณไม่มีคว
37:48ามสlestุขเลยนะคะ
37:52- ผมเป็นห่วงคุณพ่อนะครับ
37:53- พออนี้ท่านจะบอกใครไม่ได้ว่า
37:57ความจำท่านกลับมาแล้ว
37:59- dles erro ไม่อย่างนั้น
38:00- ท่านจะตกอยุนไงต่อไมครับ
38:02เนี่ย?!
38:05- คุณกลัวว่าคุณเวีployนะจุ
38:07ดจะทำร้าย مسայคุณพ่อใช่ไหมคะ?
38:11- คุณฟีนาประคับให้คุณพ่
38:15อ
38:16- เส็นนมอบมาระดกให้
38:18- แล้วท่านไม่ยอมครับ
38:51ผมอยากจะพาท่านหนีไปอยู่ใ
38:53ฉันกับคุณพอ
38:55มีความจริงมาเกิบทั้งชีวิ
38:57ต
38:58แต่สุดท้าย
39:00คุณพอก็ตัดสินใจ
39:02ที่จะใช้ชีวิตที่เหลืออยู่คว
39:03ามจริง
39:05และไม่ว่าก็ตัดสินใจยังไ
39:09ง
39:10ฉันจะอยู่ใครของคุณฝสย์
39:22ที่มันฟองที่มันแสดงว่าเย
39:26็นชา แต่ความจริงที่มีขึ้
39:29นใน อยากจะกลนออกไปให้เธอได้รู้
39:34ว่าฉันรัก ว่าฉันรัก แร
39:36กแต่เท่าไร และมันมากมาขนาดไ
39:40หน
39:41นี่ชาลูก
39:44นี่ แม่กับพี่นีไปเอาเสื้อผ
39:47้าแล้วก็เครื่องประดับมาไว้ให
39:48้หนูที่นี่เจอ
39:49หนูจะได้ไม่ต้องแ ا� التي払吻ไปที่บ
39:51้านน้องอีกซะ
39:53ขอบคุณนะคะแม่
39:54จ้า
39:55ขอบคุณนะคะพี่นี
39:56ค underneath เอาไปเก็บนะให้คุณชาลูงง
40:00ót
40:01ไปแล้วก็ดีด้วยนะ bushพาด้วย
40:06ไงจ้ะ คนสวยของแม่
40:08ดีบแต่งตัวซ่ะนะจ้ะ เดี๋ย
40:10วคุณสายฟ้าจะมารับไม่ใช่ฮะ
40:12วันนี้เป็นวันพิเศษนี่น่า
40:18พี่นี แล้ว เดี๋ยวคุณดิชาแต
40:20่งตัวไม่ทัน
40:21มาแล้วค่ะ
40:22ไปลูกแต่งตัวให้เสือ ๆ เลยนะ
40:24ค่ะ
40:28เอ้า พี่นี ไป ตะลึงอยู่นั่นแห
40:29ละ
40:34คุณคิดว่าคุณจะปิดเรื่องข
40:35องคุณอาจไปได้นานแค่ไหน
40:36คือคุณพ่อบอกว่าตอนนี้คุ
40:39ณวีนา
40:40กำลังพยายามล็อปตี้ผู้ถูก
40:41หุ้นอยู่ครับ
40:42คุณคิดว่าน่าจะเป็นเรื่องการ
40:44เปลี่ยนแปลงตัวผู้ปริษัต
40:45ิ
40:46แต่ว่า...คุณกร � 찐เป็นแค่ร
40:49ัκสาการแท้น
40:50ไม่น่าจะมีอำนาจทำได้
40:52คุณพ่อกิดว่าคุณกรเก็กเ
40:54นี่ย
40:54อัliesจะกำลังรอบิพูดออกคุ
40:57ณที่คิดไม่নซือกับบริธริ
40:59สัตินะครับ
41:00ครับ คุณพ่อเป็นหัวเรื่องนี้
41:01มากกว่าครับ
41:02แล้วคุณอาจพาคุณสายฟ้าไป
41:04แสดงตัวไม่ได้เหรอพะ
41:05เพราะว่าในเมื่อตอนนี้ก็รู้
41:06แล้วว่าคุณคืออักทีทายา
41:07ตของตระกูลอินทรวงอ่ะค่
41:09ะ
41:09คือปัญหาไม่อยู่ว่า...
41:11พินกรรมของคุณตาเนี่ยครั
41:12บ
41:13คุณพอก็ไม่ทราบว่าอยู่ที่ไ
41:14หน
41:15มีแค่คุณแม่กับคุณตาท
41:16ี่รู้เท่านั้นครับ
41:18ก็หมายความว่า...
41:22เพราะว่าไม่มีหลักฐานที่ถ
41:24ูกต้องตามกฎหมาย
41:26ครับ
41:28ไว้ คุณหนู สวยจังเลยค่ะ
41:37พร้อมไปกันเลยยังคะ
41:50ครับ ลักกี้ เดี๋ยววันนี้จะพา
41:52ลักกี้ไปเรียกวันเกิดนะ
42:01หนูไปก่อนนะคะ
42:03จ้า ลูก
42:07พี่นีคะ อ้าปากจุนมาแรงวัน
42:09ปิ้นเข้าปากหลายตัวแล้วค่
42:11ะ
42:13คุณหนูสวยค่ะ พี่นีก็เลยจะลึ
42:16งไปหน่อยค่ะ
42:17ขอบคุณนะคะ
42:20เดี๋ยวผมจะรีบพานิชาลมาส่
42:21งนะครับ
42:23จ้ะ ดูแลน้องด้วยนะคะ
42:26ไปลูกไป
42:29มากี้ ไป
42:36สวยจังเลยนะคะคุณผู้หญิง
42:38อื้ม ฉันเหรอ
42:42คุณหนูว่าค่ะ
42:43ค่าจะไม่อยากอยู่ที่นี่ก่อนใช่ม
42:47ั้ย
42:47อยู่ค่ะ อยู่
42:48คุณผู้หญิงก็สวยค่ะ
42:55เอ้า
42:57ยังไม่ใส่เคลียวเนี่ย
43:06อันน้อง subsidian
43:26จ๊ะ วัยอ
43:28วันนี้วันเกิดใครวะ ได้ยิ่ง
43:30มาเท่านดova
43:31แล้วไอฟ้เล่าหมายให้หัว họcมาเ
43:32นี่ย
43:32เอ็นรักไว้ดิ่งแต่เช้าแล้
43:33ว
43:33นั่นเปล่อน
43:34วันนี้วันเกิด LOCK- ce
43:36เดี๋ยวเราจะไปเจอสัยคว้าLI-ส
43:37ัยคว้า ฟ้า ๆ และว่า นิชาท
43:37ี่งานเลย
43:38ผู้แกับช Intel ชาย แต่ก็ไปงานไม่ท
43:40ัน
43:41ใจจากข09학교
43:42เพื่อนไหวอะ
43:43ไม่ใช่ กูไม่รู้เหมือนกัน
43:58แต่ก็ไม่น่าใช่นะ พรอยจำได้ว
44:01่าไม่ใช่วันนี้
44:02ต้องจำได้
44:07สวัสดีครับพี่ชา พี่ชา
44:10รักกี้ รักกี้
44:14ชิดสิ่งจังเลย หลักเหมือนเร
44:15ิมเลย
44:16ต้องพรอย เข้ามาขึ้างในก่อนส
44:18ิ
44:18ครับ พรอยไป
44:19ไป ลักกี้
44:25พี่พิชชา สาฤต์กับบอม ไม่
44:27รียงค่ะ ว่าวันนี้ไม่เกิดใ
44:29คร
44:29วันนี้เป็นวันเกิดมากกี้ย์จ
44:33か
44:34จริงเหรอค่ะ แล้วพี่พิชชา
44:36รู้ได้ไงคะว่าเป็นวันนี้
44:37ก็เจอของมากกี้ไปคันบอก
44:40บอมสวัสดีครับ
44:46ขอวันดีค่ะ
44:49นี่วันก็จัน Edinburgh essentially
44:51พวกเรา์ทPP deviation
44:54คุณส่ายฟ้าเนี่ยแหละเป็น
44:55คนที่ Lucky รอซะ Temple
44:58แล้วผมก็ได้ Lucky มา zone
45:00íz meinenวันวันจะจอบ江ภูมิด expanded
45:03ดีใจจังเลยค่ะ Lucky ได้เจอกับเจ็
45:08กของที่แท้จริงแล้ว
45:12พี่เค้าบอกสุยสวย
45:16กูน่าจะใช่ว่า
45:18ใช้ไหมฤิน
45:20ฤิน居า ใช่หลังนี้ บอกว่า
45:22ใช่บ้านหลังนี้บ้า
45:23เออ เออใช่หลังนี้ล่ะ
45:25- ดูอะไรและ?
45:27ดูสิ ภาคเอฆ ทินงเกff велไปแบบ
45:29นี้ได้ยังไง
45:30คงฉันไม accountable
45:33ถ้าแกดูต่อนคัฎoko เนี่ย ไม่
45:34จび
45:34accounts く้ง educación Pokémon ถึงแก เอาไป
45:34ตัวเนี่ย
45:35Nash ค่อยดูต่อ ก็ได้กำนวงสน
45:40ุกเลย
45:41เอายังสาโตเลยอะ
45:43โอ้โห เห้ย
45:46สวยมากเลยว่า
45:48อยู่ข้อพนาวธัง RESUR çiปcierps
45:49มาได้ครับ
45:49ใครบาง
45:50ใครบSome
45:53รักกี้
45:54นีคุณผิ Algun
45:57นี่มันหมาที่มันว่า Ellis
45:59ใช่
46:00มันหารักกี้เจินได้หร Barr
46:02impacts
46:03นี่คือหมากี่ที่หายไป
46:04เพื่อรักกี้
46:05เฮ้ย
46:06รักกี้
46:07e lo
46:07โ loh
46:09เฮ้ ฝ้า นิ่ใจด้วยหนูกือ ไห
46:10รอ ที่หาเจอแล้ว לא
46:11เฮ้ś วันนี้มันเกิดลักกี้ด้
46:13วย authentication
46:14ใช่
46:14มันเกิดบึึงด้วย
46:15เกิดไปเดียวกัน
46:17เฮ้ ดีเลย
46:18ก็ได้ Repeater One
46:19สั horrาว่าของกินตั้งเยอะได้แ
46:20น่เลย
46:20หิวมากเลยว่า
46:22milibre
46:26มาแล้วจ้า
46:28บ เพราะ
46:34จุษันไม่เกิดแล้ว คนสายป๊า
46:38ขอบคุณนะครับ
46:38ขอบคุณที่ทานก่อนนะครับ
46:52เยอเยอ เยอ
46:55มาเฮ้ เยินเลย
46:57สุขสัญคืนนี้
46:59สุขสัญความประเจ้า
47:00ให้ไว้ใจอยู่ได้
47:04อัฟีเบรร์เดร์นะลักกี่
47:06แฮฟีเบรร์เดร์นะลักกี่
47:08ขอบคุณนะครับ มีด้วยกันแล้
47:12ว
47:30บ๊ายบายนะลักกี้ ไว้พี่มาหาให
47:33ม่นะ
47:34เรากับกันนะครับ มาเจอ 합คือ a Arms
47:36ขอบคุณครับ
48:02จอด บ้างกัน donner!
48:03จอด!
48:04เวอร์จะมากiesen!
48:09วิธิ์นท underneath!
48:12วิธิต specialized!
48:13เวอร์ บ้าช่วยหนี้!
48:16เวอร์อสิ!
48:16ตอนข้างนี้!
48:17โว้ไมมเจอกัน!
48:19น้องสิ!
48:19น้องแต่พริ่อน!
48:22มันอยู่ razorมัน!
48:26ปะกี่ จะไป!
48:27โว้ไมมี ๆ
48:28ง Staat ตัวที่แก เป็น passions
48:33รักกี้!
48:34พี่ขับรักอย่างไรเนี่ย
48:35ขอโทษครับ
48:36เช่งมารักกี้
48:38รักกี้!
48:40ก็อะไรคุณนะ
48:44ไม่เป็นไรนะรักกี้
48:45รักกี้เจ้าก็ไม่เป็นอะไรของคุณ
49:08ตอนนี้คุณหมอกกันมาเตรียมการ
49:09ถาตัดอยู่ร้อนกับครู่นะคะ
49:11อันนี้ของน้องค่ะ
49:25ลักกี้จะต้องปลอดภัยนะ
49:46อ้าวล่ะ อ้าวล่ะ
49:48อ้าว ลืมตาได้แล้วลูก
49:52โอ้ว
49:56ตาไงล่ะคุณตา
49:58มาของอักเคียร์ล่ะ
49:59ของขวันบันเกิดจากตา
50:01ก็ค่อยอุ่งก็ดี ๆ นะ
50:03ให้ของจึง ๆ หรือคะ คุณตา
50:04คุณตา คุณตาย คุณตาย ๆ ๆ
50:07ที่สุดที่สุดท้าย
50:42ที่สุดที่สุดท้าย
50:43คุณค้า น้องกลับภายแล้วนะคะ
50:45จริงหรือคะ
50:45มีอะไรหรือเป็นเหร้าฟัย
51:24อย่าบอกใครว่าชื่ออังกี้
51:26ให้บอกว่าชื่อสายฟ้าไป
51:27อังกี้อย่าเอาไป
51:28อังกี้
51:37มันคืออะไรอ่ะ
51:47ผมว่าผมรู้เลย
51:49ว่าคุณแม่ให้ผมตามหาหลัก
51:51กี้ทำไม
52:07อยากจะโกนเอาไปให้เธอได้รู้
52:11ว่าฉันรัก ว่าฉันรัก รั
52:13กเธอเท่าไหร่
52:14และมันมากมายขนาดไหน
52:18ฉันต้องฝืน ฉันต้องฝืน ซ่
52:20อนอยู่ครั้งใน
52:21ความรับที่เก็บอย่าเรื่อยมา
52:25ฉันไม่รู้ ฉันไม่รู้ แล้วก็ไม่
52:28กลา
52:28ไม่กลาได้ที่จะพูดไป
52:32ก็รู้ความจริงที่เธอจะรับให
52:34้ไหว
52:36กับตัวต้นของฉันที่เป็น
52:39ว่าฉันรัก ว่าฉันรัก รั
52:41ก รักเธอเท่าไหร่
52:42และมันมากมายขนาดไหน
52:46ฉันต้องฝืน ฉันต้องฝืน สอน
52:48อยู่ข้างใน
52:49ความหลับที่แก็บอย่าเรื่อยมา
52:51ก
52:52ฉันไม่รู้ ฉันไม่รู้ แล้วก็ไม่
52:55กลา
52:55ไม่กลาได้ทีที่จะพูดไป
52:59รับความจริงที่เธอจะรักไม่
53:02ไหว
53:04กับตัวตั้งของฉันที่เป็น
评论