Skip to playerSkip to main content
  • 2天前
Nicha, an orphan girl, agrees to disguise herself as a boy and become heir to a wealthy family of Trilogy. Nicha only condition to the agreement is that Trilogy continues to help the orphanage where she was raised. Years go by, now assuming the identity of Nan, she manages Trilogy's company, as a family business executive. Akkee, a friend of Nicha from the same orphanage, also changed his identity to Seifer in
文字稿
00:19มีความรู้สึก ในวันนี้ที่ได้
00:24พบเธอ
00:25ยังไม่ได้ใกล้เธอ สับสนวุ
00:31่นวายใจ
00:34มันเป็นความรู้สึก ที่ไม่รู้
00:37จะพูดยังไง
00:39ก็ยังคุณหาเกิดอะไร ทำไมคิดถ
00:43ึงเพื่อนเธอ
00:45ต่างแค่ไหนก็รู้ว่าทั้งเธอ
00:48และฉัน
00:49ไม่มีวันที่เราจะได้รักกัน
00:52แต่เธอห้ามยังไง เพื่อใจมัน
00:55ดังส่วนทาง
00:59ทำไมหัวใจมันไม่เคยจะฟัง
01:02ยิ่งห้ามก็ยิ่งรักเธอ
01:05เราไม่ส้มให้คุณคู่กันก็รู้
01:09แต่ทำไมยังอยากพบเธอ
01:12เกิดสับสนขึ้นมาที่ภายในใ
01:15
01:16จากทุกคนที่ได้ไปเธอ
01:18ก็ไม่รู้จะทำยังไง
01:22ให้มันก็รัก
01:24ถ้าหัวใจมันไม่ฟัง
01:27ตัวแทน
01:28กลับกลับกลับกลับ
01:58ชุด!
01:59ไม่ข็แล้ว!
02:16้าได้ไหน!
02:17ปิดแบบพิทย์!
02:17ปิดแปENTS!
02:18ใàyว!
02:24ปิดแ Thous็งนาค Lori-Kran
02:27ลูกขึ้นก่อน ลูกขึ้น
02:30ลูกขึ้น หวังเลย
02:47พุษัยฟา
02:48พุษัยฟา
02:52พุษัยฟา
03:02พุษัยฟา
03:03พุษัยฟา
03:03แม่ครับ
03:06ไป นี่ไปลูก
03:07เร็ว อยากกลับบ้าน
03:09ไปหาลักกี้
03:10หาลักกี้ อย่าไป
03:11พุษัยป้า
03:16พุษัยป้า
03:17พุษัยป้า
03:26พุษัยป้า
03:27พุษัยป้า
03:30พุษัยป้า
03:31พุษัยป้า
03:32พุษัยป้า
03:32พุษัยป้า
03:33พุษัยป้า
03:35พุษัยป้า
03:36พุษัยป้า
03:37พุษัยป้า
03:38พุษัยป้า
03:40พุษัยป้า
03:42พุษัยป้า
03:44พุษัยป้า
03:46พุษัยป้า
03:47พุษัยป้า
03:48พุษัยป้า
03:53พุษัยป้า
03:55ไม่ต้องห่วงนะ เดี๋ยวอ้าดู
03:56ไง
04:32คุณสายต้องก็ถูกยิงนะครับ
04:35ก็ได้ขึ้นเนี่ยลูก
04:38มีคนประดักทำได้เหรอครับ แม่
04:41อ่ะ อย่างนี้ไม่พลายนะลูก
04:44ตอนนี้สายฟ้าอยู่ในมือวะหมอ
04:46ล่ะ
04:46สายฟ้าจะต้องไม่เป็นอะไร
04:47ลูกถูกชัดดีๆนะลูก
04:50แต่คุณสายฟ้าคงช่วยชีวิต
04:51ผมมาครับ
04:52คนถูกยิงอะ
04:55ไม่เป็นอะไรลูก ไม่เป็นไร
04:56ใสายฟ้าต้องไม่เป็นอะไร
04:57เชื่อแม่น่ะลูก
04:58นี่ Brilliant! onse Seb ค่ายกับเข้า
05:12ผมก็ไม่รู้เหมือนกันนะครับ
05:16เกöttเกิดอะไรขึ้น
05:17แต่ระว่างทางที่เรา เรากำลังขับ
05:19รสตลับบ้าน
05:19อยู่ização ๆ ก็มี сигิดหลัดหนึ่งมา
05:21ดับน่าเรา
05:22แล้วเขาใช้เปินมาขับให้เราลงจ
05:23ัดรถ
05:24พวกมันจะเข้ามาทำร้ายผม
05:25แต่ว่าคุณสายฟ้าเข้ามาช่วย
05:27ก็เลยโดดยิ่งแท่นะครับ
05:28นี่มันไม่ใช่ HisChief mea gorb
05:31นี่พี่แท่จะข้ากัน хочуใ gratitude
05:32more 아버 prov
05:33นูรู้เหรอวะ
05:43ว่าคนแก่god
05:44ไม่รู้จะ Management
05:49เฮ้ยเย็นก่อน
05:58โอ๊ย โอ๊ย หมอบนะ
05:59เป็นไงบ้างครับหมอบ
06:05ยังดีที่กระสุดไม่ได้เข้าจ
06:06ุดสำคัญ
06:07แต่ใส่ฟ้าเสียเลือดมาก
06:09ยังไงผมต้องดูกับการทิกษ
06:10ัยยาย
06:12และก็คุณคิดอะไรขึ้นหลัง
06:14ขอบคุณมากนะครับ อ่ะหมอ
06:19เดี๋ยวหมอ หมอกลับไปดูความเร
06:20ียบร้อยก่อน
06:21ขอบคุณนะ
06:23หมอฝากด้วยนะครับ เปล่าเลยนะครับ
06:25หมอ
06:44คุณคิดว่าเป็นฝรีมือของ
06:45ปรีชาหรือเปล่าคะ
06:47ผมเองไม่อยากให้เป็นแบบนั้น
06:49แต่ว่ามันมีเหตุที่ทำให้คิด
06:51ว่าอาจจะเป็นไปได้
06:53ปรีชาคงจะโกรดที่น้ำแข็
06:55งชนะการประมุต
06:56แต่เขาก็ไม่น่าจะรุนแรงกับ
06:58รูกเราขนาดนี้
07:05เรารอดจะทำยังไงดีหรือคะคุ
07:06
07:07ฉันเป็นห่วงลูกมากเลยอะ
07:10คุณไม่ต้องห่วงไหม
07:13ผมคงต้องทำอะไรสักอย่างเพื่อน้ำแ
07:16ข็ง
07:18ผมจะไม่มีวันยอมให้ใครมาทำร้
07:20ายลูกเราอย่างเด็ดขาด
07:39ผมจะไม่หนี
07:42ผมจะไม่ทิ้งคุณแม่ไป
07:45อ่ะ ลักกี้ไปด้วย
07:50เดี๋ยว อักกี้ ไม่ได้เลยลูก
07:51เอา ลักกี้ไปด้วย
07:54ลักกี้
07:55เดี๋ยวดีแล้วลูก
07:58คุณแม่ครับ
08:00แม่ครับ
08:08อย่าบอกใครว่าเชื่ออักกี้ให้
08:09บอกว่าเชื่อใส่พลาดไป
08:11ไปซิลูก
08:12แม่ครับผมจะพลาดเลยไปด้วย
08:20คุณแม่แล้วครับ
08:23ผมก็ไม่ทิ้งคุณแม่
08:29ใช่ไหม
08:30ผมขอโทษ
08:40แล้วคุณไปอยู่ที่ว่าฟ้าโปร
08:42ดได้ยังไงนะคะ
08:44มีคนสองคนมาทำลายผมกับคุณแม่
08:46ครับ
08:49แล้วนี่คืนนั้น
08:53คุณแม่ของผมก็
08:59เสียงปืนมันดังมากครับ
09:04ตอนนั้นผมกลัวมาก
09:07คุณบอกป่านอะไรนะมากเลยใช่ไหมคุณ
09:09แซ่ค
09:29คุณแม่แค่
09:30คุณแม่ไอ้
09:32คุณแบบมากเลย
09:32คุณแซ่ปละ
09:34คุณไม่เป็นไรใช่ไหมครับ
09:37พวกบอกภัยดีคะ
09:39เนี่ยคือนบุนถูงกิด
09:41แต่อ่าหมอบอกว่ากลาสูงไม่ได
09:42้โดดสำคัญนะคะ
09:53เยี่ยมต้องนุกด้วยค่ะ
09:57ทำดีกว่า
10:00ผมก็ไม่ได้เจอคนอีกแล้วหรอ
10:07คุณต้องนอนพักผ่อนเยอะๆนะคะ
10:09แล้วก็ห้ามดือกเข้าใจไหมคะ
10:14ค่ะ
10:15คราวสวนสิ
10:16ใช่ๆ ใช่ไม่ Robot
10:19คุณน้ำแข็งมาตายเช้าเลยนะครั
10:21
10:22พอดีผมต้องมาคุยกับอาหมอ din
10:26แกเป็นไงบ้างเนี่ย
10:28หนังเหนี่ยวจังเลยนะโดนยิงไม
10:30่เป็นไรเลย
10:32ไม่เป็นบ้าไฟหรอ
10:33เจ็บอยู่เนี่ย
10:36หายไวๆนะคะ
10:37ตอนที่คุณวายุบอกอิงตกใจท
10:39ับแย่แน่
10:41ขอบคุณนะครับ คุณเอง
10:44เออ แล้วมึงพอจะจำหน้าคนลายได
10:45้ไหมว้ายฟ้า
10:50ฉันแท่ใจว่า มึงมืดมากเลย
10:52ก่อน
10:57กูว่านะ มันน่าจะเป็นให้
10:58อ๋อ
11:06อ๋อ มันลักษาตัวให้ไหรี
11:08ก่อน ไปว่ากัน
11:10อืม
11:14ฟิมือแกใช่ไหม
11:18พี่พูดอะไรอ่ะ ผมไม่ได้ทำ ผมไม่รู้
11:20เรื่อง
11:21ฉันยังไม่ได้บอกว่าแกทำอะไรล
11:23่วนไป
11:24อูนรอท้องแบบนี้ หมายค่ะว่
11:27าเรื่องที่แกส่งคนตามไปยิงน้
11:28ำแข็ง
11:29ฟิมือแกจริงๆ ใช่ไหม
11:33อย่ามาปลักปัมผม
11:35คนยายน้ำแข็งเกี่ยวไปขัดแข
11:37่งขัดขาชบ้านเขา
11:39ถ้าจะมีคนคิดจะข้า ก็ไม่เห็
11:41นจะแปลก
11:44และถ้ากลัวมากนัก ก็มานาออก
11:47จากที่นี่ซัก
11:51ใจเห็นครับ prepare me
11:52ใจเห็นครับ จะหยันครับ ใจเห็
11:53นครับ
11:55ไอ เข้เช criticizedииกดูเว้น
11:56ฉันน่าจะทำอย่างงี้ตั้งนานแล้
11:58
11:59ฉันมันเป็นพี่ที่ไม่ดีエ sentences
12:02ไม่ตัดเดินแก ฉนแกเสียผู้เส
12:05ียคนอย่างนี้
12:06มึงที่เสียละมาสางสอนyquito
12:08มึงมียกสมบันของคุ้ nutruse
12:10แล้วเอาลูกมาบางหน้าแยกสมบ
12:11ันคุกอีก
12:12สักวันหนึ่ง
12:14กูเจ้าของของกูคืน
12:15ไป
12:24เราคุณทำแข็งจะกลับออฟฟิส
12:25เลยไหมคะ
12:26กลับเลยครับ
12:28ผมมีงานต้องเครียร์อีกหลาย
12:29อย่าง
12:30คุณหลินกับคุณจัดกลับ
12:31กับผมเลยก็ได้นะครับ
12:33ได้ครับ
12:35ฝ้า
12:36พวกกูกลับก่อนด้วย
12:38ขอบคุณนะที่มัน
12:40หายไปไวเพื่อน
12:42ลูกแล้วเจอเองด้วยนะ
12:47ไปก่ายุ เจอกัน
12:48กลับดีๆนะคะ
12:49ครับ
12:59ไอฟฟา
13:00มันคิดเหมือนกูไหมวะ
13:02ว่าคนที่มารอบยิงมึงเนี่ย
13:03ต้องเป็นมันแน่แน่เลยวะ
13:11ตอนนี้ก็ยังพวกกูภัย
13:13เรายังไม่มีรับทางนะ
13:22เรายังมีหมอ
13:24เชื่อนกับ
13:26เป็นยังไงบ้าง
13:28ยังปวดต้องไหนอีกหรือเปล
13:29่า
13:31ยังเจ็บที่แท้อยู่ครับ
13:33อืม งั้นเดี๋ยวหมอเพิ่มจะให้
13:36ครับ
13:46ตอนนี้ไม่มีอะไรน่าเป็นห่วงแล
13:47้ว
13:48พักสัก 2-3 วันก็กลับบ้
13:50านได้
13:53เปล่า
13:53حدิง ยัง pouquinho
13:55คุณหมอประวิทน์แพ้ผู้เชีย
13:56วช้าทางด้านสมองครับ
13:58ที่ผมเข้าประวิทยาชและพักส
13:58า consolidation
13:58สมองครับ
13:59กับกับ Sparked
13:59คุณหมอครับ
14:01นี่คุณße partir사�ักประวิทยาช兩jść
14:02รู้สาพนากร áกคับ
14:03ที่ผมมาปรึก Sabah
14:04lat prochain
14:06คุณหมอจะช่วยพ่อ 처� cogn overdue
14:08ได้ไหมค่
14:18ก็อย่างที่คุณเห็นเนี่ยแหล
14:19
14:20ตั้งแต่กลับมาก็ไม่ยอมพูด
14:22ยอมจ่าอะไร
14:24จำฉันไม่ได้
14:25จำอย่ายอิงก็ไม่ได้
14:27สงสัยคงจะเป็นอัลไสด์เมอ
14:28ร์
14:29หรือไม่ก็สมองคงจะได้รับก
14:30ารกระทบกระเทือนจริงๆ
14:32ถ้ามันเป็นแบบนี้จริงๆ
14:40แล้วเราจะเอาอย่างไรด้วยพี่เนี่ย
14:41ครับ
14:57กระจยามเสร็จยกประดบพี่ลูก
14:58ได้หรืออย่าง
15:00ทำไมเธอถึงลองเขาของฉันหรือ
15:02ไหน
15:04เขาสองคนเป็นรูปฉัน
15:06ถึงยังไงฉันก็ต้องยกประ
15:07ดบให้เขาสองคนอยู่ดี
15:10เดี๋ยวฉันขอเวลาหน่อยก็เท่
15:11านั้น
15:12ฉันจะไม่หลอรออะไรต่อเวลา
15:14เพราะแทนไม่เคยรับอีกทีก
15:16ับอิงฟ้าเลย
15:16กันถึงได้รอแต่อาคีมันก
15:18ลับมา
15:22ฉันจะบอกอะไร
15:24ว่าบันจะไม่มีทางได้กลับมา
15:26หาแก
15:27เพราะฉัน
15:29จะไม่ยอบให้มันกลับมา
15:31ทั้งที่ยังไม่ลมหายใจ
15:33แกจะทำอะไรลูกฉัน
15:35แกทำอะไร
15:37ฉันจะบอกต้องรวน
15:38โอ้ย
15:44ดูสันลูกก็ตอนนี้สิ
15:47ก็จะมีเป็นยามาทำอะไรฉันได้
15:54เดี๋ยวก่อน
15:58ฉันยอมเซ็นโยกวินายกรรม
16:00ให้ทีกับอิงฟ้าก็ได้
16:04แต่ว่าต้องมีข้อแรกเปลี่ย
16:05
16:07ข้อแรกเปลี่ยนอะไร
16:11ต้องพาอพีมมาหาฉัน
16:17นี่...คุณคิดจะทำอะไรกันแน่นี่
16:22ฉันก็อยากจะพิสูจน์อะไรกันอย
16:23่าง
16:23ไม่ต้องมีข้อคุณคิด
16:30อืม
16:32ก่อนอื่น
16:33แล้วต้องตรวนอาการของพูนพ่
16:35อของก่อน
16:36หมอทั้งที่ทำการรักษาได้ครับ
16:38ไม่คิดว่า
16:40ท่านอั اงening จะบอกคุณแม่
16:42ให้พากคุณพ่อมารักษากับคุ
16:43ณหม้อเป weapons
16:44คุณ ...ved dat?
16:45คุณ Funesi
16:45คือ ...เวลงนี้ผมยังไม่อยากให้ค
16:47ุณวีนารู้
16:48รอไหมค่ะ
16:50ทำไมน่าค่ะ?
16:52คือ ...
16:56ก่อนหน้านี้คุณวีนา HIS fats to go abroad
17:00แต่ว่าเข้าแบบไว้ไห้ใจหม
17:02อที่มังไตรค์
17:03เราไม่อยากเผียนเนวทางการรักษ
17:05ากับ
17:06ผมว่าเดี๋ยวให้คุณหมอเนี่ย
17:08ด้วยเจอคุณพ่อคุณเองแบบให
17:09้เนียบก่อนดีกว่าครับ
17:10อิงว่ามันก็จริงนะคะ เพราะป
17:14กติแล้วเรื่องรักษาคุณพ่อ
17:16เนี่ย คุณแม่ไม่ค่อยให้ใครมา
17:17ยุ่งค่ะ
17:19ถ้างนั้นหัวมีโอกาส ยังจะพ
17:20าคุณพ่อมาพบคุณหมอนะคะ
17:22ได้กัน
17:24ถ้าคุณอีกมีใจให้ผมช่วยเ
17:26นี่ย บอกเลยเลยนะครับ
17:28ขอบคุณมากเลยนะคะ
17:31อย่างนั้น เดี๋ยวหมอเข้าดูกั
17:33นนะครับ
17:34ขอบคุณครับ
17:35ขอบคุณครับหมอ
17:53คุณช่วยเตรียอเมริกศาล
17:55หลักฐานการต้นจริงของปรี
17:56ชายผมดี
17:58ชุมก็ถึงพุ้นทุกมุยหมด
18:00ผมจะเป็นคนชีย์แจนิ่นที่ผมอ
18:01ีก
18:11ใครสั่งให้มันไปทำเล่งวุ่นว
18:15ายแบบนี้ว่ะ
18:16เธอ ว่า
18:17คุณสั่งให้มันไปสั่งสอน
18:18ไม่ได้ไหมค่า
18:20แล้วนี่ตลวดจังสาอกถึงก
18:21ูไหม
18:22เองโก มุ่งไม่หาที่หลบรัก
18:24ภากเลย
18:24อยากเสือให้ตลวดจับได้อีก
18:26เดี๋ยวจะสวยnesหมด
18:27เส้ออยู่นี่
18:33ตอนนี้เราต้องระวังตัวให้มากหน
18:35่อย
18:35พี่แต่ทดค่องจะเล่นงานคู่อยู่
18:38มึงไม่บอกนุตจะรีให้หย Earl's Funk
18:39pi และจุทั้งสอบแต่
18:41เข้าใจไหม
18:42ได้ครับเขียบ ก่อน
18:58- ผลกันเรียนดีมากเลยนะครับเ
19:05นี่ย
19:05- มาใจครับ? ครับ
19:06- อยากได้อะไรมั้ยครับ เดี๋ยวพ่อ
19:09ซื้อให้
19:09- ครับ
19:10- โอเค
19:12- เอา ว่าไงเราปีช้า
19:14- ไหนก็ผลกันเรียนให้พ่อด
19:16ูหน่อย
19:18- ปีช้า
19:20- จะยินพ่อมั้ยครับ
19:21- หัว
19:35- ทำไมผลการเรียนบันอย่างนี้건
19:37ะลูก
19:38ฝ์มีตั้งใจเรียนหรือบ VNDE
19:40- คิดเกียดอย่างนี้
19:41- ไม่ตั้งใจเลยอะ
19:43- ทำไมไม่ดูพี่เป็นตัวยาง
19:45มีตัวผลการเรียนแบบนี้โต
19:46ขึ้นไปทำอะไรกิน
19:48- ไม่เป็นไรหรอครับพ่อ
19:50เดี๋ยวผมจะช้อช่วยสอนอิ่งคร
19:52ับ
19:53หงั้นเหรอ медุ?
19:54ครัป
19:54อย่าวนี่ดีOne of the Normans
19:56น้องเค้าได้เก็บกี่เห jardins
19:57ครับ
19:58โฮ่นี่หรอปีชา
20:01ลองค์ทำอยู่ที่อยู่แหละ
20:04เอาแป่งมาในใจ
20:05ว่าเอา arriver Thomas
20:06เอาล็อกกับ 4
20:08-85 ครับ
20:09-11 เชื่อต้อง
20:14วันนี้ก็แล้วอรวจพ่อได้ครั
20:16
20:16ผมสอบได้ครับ
20:20นี่มีปีช้า เดี๋ยวเพิ่งกว
20:22ลพ่อได้ไหมครับ เห็นไหมครับว
20:24่าพ่อทำงานอยู่
20:27แต่พ่อดูหน่อยนะคะ เอาไปเล่นก่อน
20:29ไปครับ แต่เดี๋ยวก็ดูไป
20:30ไป
20:31ไป
20:51รีเฉรีย์กับผมช่วยครับ เครี
20:53ย์ก่อนบาตลืนILY
20:57เฮ้ยเสียงอะไรแต่งเนี่ย
20:58ใครทำอะไร
20:59โห เราที่ชั Sharp
21:02นี่ทำไมทำข้าวอกไม่อยู่านแค่ไหน
21:04แบบนี้
21:04ar wide chasing why
21:05ไม่ต้องเถียง
21:07สอนเท่าไ Reset
21:08ทำไมจึงแบบนี้
21:10ไม่เลย Invest
21:11น้องไม่ได้ทำครับ
21:12ไม่ precisoictions
21:16ทำไม as- façon apartments
21:23ทำ instincts
21:43พี่ขอโทษนะ
21:46ไม่เป็นไรหรอกครับ ยังไงพ่อ
21:48ก็ไม่รักผมอยู่แล้ว
21:51ในเมื่อพ่อไม่เห็นผมอยู่ในสาย
21:53ต้า แล้วพ่อจะเสียใจ
21:56จริงๆแล้วถูกยิงก็ดีเหม
22:16ือนกันนะครับ
22:21ดียังไงค่ะ
22:24ก็จะได้มีคุณน้ําแข็งคอย
22:26ดูแลอยู่ข้างๆ
22:28อยู่ไว้สองต่อสองแบบนี้
22:31ผมย่องโดนยิงทุกวันเลย
22:32อย่าพูดแบบนี้สิคะ มันไม่ด
22:36
22:40คุณจะต้องไม่เป็นอะไรนะคะ
22:48ผมสัญญานะครับ ผมจะไม่ยอมเป็น
22:51อะไร
22:55คุณน้ําแข็งจะทิ้งผมไปไหน
22:56นะ
23:00อยู่กับผมแบบนี้นะครับ
23:10ค่ะ ฉันสัญญาว่าฉันจะไม่
23:14ทิ้งคุณไปไหน
23:29พักผ่อนเยอะเยอะนะคะ
23:42อะไรนะ พวกเราโดนยิงเหรอ
23:46ค่ะ คุณสายฟ้าไงคะคุณแม่
23:48พระดังงานที่เห็นมาจากปรัดย
23:49ากุณ
23:51แล้วคุณสายฟ้าไปกับยิงได้
23:52ยังไง
23:54อิ่งก็ไม่แน่ใจเหมือนกัน
23:55ค่ะ
23:56แต่วันที่เกิดเรื่องคุณสายฟ้
23:57าอยู่กับคุณน้ําแข็ง
23:59เราก็มีคนตามมาดังทำร้ายค่ะ
24:02มีอะไรก็ไปทำไป
24:29ผมคิดว่าอันก็ไม่มีเหมือน
24:31คนปรีชา
24:33ที่โกดเรื่องให้ปัดยากคุณได้
24:34งานกับคุณไป
24:38ฉันก็สงสัยเริ่มไม่อยู่กั
24:40
24:41ในเมื่อยปรีชา
24:42มันขโมยงานประมูลของฝั่งน
24:44ั้นมาให้ทำเราแล้ว
24:45ทำไมเรายังแพ้
24:47คุณเองก็ตรวจแผนงานมาก่อน
24:49แล้วไม่ใช่เหรอ
24:56ก็คงจะเป็นคนทุกปรัดยากคุ
24:58ณไม่ได้เลือก
25:00หรือมันก็ค่อมูลถึงพล
25:01าด
25:06อาจจะหมายความว่า
25:08สายฟ้ายังติดต่อกับเจ้าใน
25:10เก่าอยู่หรือปลา
25:15คุณไม่ได้อะไรล่ะ
25:18ที่เราแพ้การประมูลครั้งเนี้ย
25:20มันจะเกี่ยวกับเด็กคนลายนั้นเป
25:21ล่า
25:23เป็นไปได้ไหมที่มันจะเข้ามาที่
25:25บริษัทเรา
25:26เพื่อรวงความรับให้ปรัดยา
25:28คุณ
25:37อืม ให้เราสิค่ะ มากี้
25:49อืม
25:50อืม
25:50อืม
25:59น้ำแข็งนมอุ่นอุ่นลูก
26:01ขอบคุณครับ
26:02อืม
26:02อืม
26:03น้ำแข็งนมอุ่นอุ่นลูก
26:03ขอบคุณครับ
26:04อืม
26:04นี่จะจัดของไปมูลนิที้พรุ่
26:06งนี้เหรอลูก
26:07เอ้ แต่ว่า
26:08พรุ่งนี้มันเป็นวันหยุด
26:09นี่
26:10มันเป็นวันของน้ำแข็งนะล
26:11ูก
26:12น้ำแข็งไม่ได้จะไปที่มูลนิ
26:14ที้เหรอคะแม่
26:15แต่ว่าน้ำแข็งจะพาลักกี้ไป
26:17เที่ยวตั้งหาครับ
26:18อ๋อ
26:21แม่ครับ
26:33ทำไมแม่ถึงรักพ่อเหรอครับ
26:38ที่แม่รักคุณพ่อเนี่ยก็
26:39เพราะว่า
26:40คุณพ่อเป็นคนดี
26:42แล้วก็ห่วงใหญ่แม่มาก
26:44แล้วที่สำคัญนี่ลุก
26:46คุณพ่อยอมเสียสละดทุกอย
26:48่างได้ p e แม่ไง forma
26:56ถ้าน้ำแข็งได้เจอคนที่รับน
26:58้ำแข็ง
26:59และเขาก็ยอมเสียสละดทุกอย่
27:01างได้เพื่อน้ำแข็ง
27:03น้ำแข็งก็คุณจะรู้จังคว
27:04ามรักเนี้ย
27:09อื้อ...
27:10หรือว่า
27:11ตอนนี้จะเริ่มดูจักแล้วกว่า
27:13มิ้ว
27:16แม่ครับ
27:23โอเค โอเค แม่ไม่ควรลูกแล้ว
27:25ไม่เป็นหน่อยแล้ว
27:27กุธนายได้ได้รึกแล้ว
27:28กุธนายครับแม่
27:31ก่อนดีจ้ะ
27:33บ๊ายบายลักกี้
27:41พ่อโทษนะคะ
27:55คุณหมอนสั่งยาให้กลับไปทานท
27:56ีต้านนะคะ
27:57แล้วก็ยาลือมะแม่ครับ
27:59ขออบนี้คับ
28:00เอ่อ
28:01วันนี้เห็นคุณยังแข็งไหมคร
28:02ับ
28:02วันนี้ยังไม่เห็น ไม่ค่ะ
28:04ขออบนี้ครับ
28:11- บาคกี้! บาคกี้! บาคกี้! บาคก
28:19ี้! บาคกี้! บาคกี้! โอ้ย! นี่คิด
28:22ถึงแกมากเลยรู้ไหม? ฮึง! ถึงพี่
28:24บ้าบ้า! แล้วนี่มาได้ยังไงเ
28:26นี่ย?
28:28- อืม! คกี้! คุณสายฟ้าคะ!
28:32- มาได้ยังไงครับเนี่ย? ก่อนหน
28:56้านี้ผมเคยคิดว่า เรื่องของผมเน
28:58ี่ย ปลาดที่สุดแล้ว
28:59- แต่พอได้ฟังเรียกของคุณน
29:01ี้ ก็พูดไม่ออกเลยครับ
29:04- ฉันก็คิดเหมือนคุณนั้นค
29:07่ะ แต่ฉันอยู่กับความปลาดน
29:10ี้มา 20 กว่าปีแล้ว จนมันกลาย
29:12เป็นความเคยคิด
29:13- ตลอดเวลาที่ผ่านมา คุณคง เห
29:17งามากแน่ๆเลย หรอกใครก็ไม่ได้
29:21มีเพื่อนก็ไม่ได้ ใช้ชีวิตเหม
29:24ือนคนปกติทั่วไปก็ไม่ได้
29:27แต่มันก็คุ้มนะคะ
29:29สำหรับคำเมอร์ครอบครัว
29:30และความรัฐที่คุณไตรโทษก
29:33ับคุณวิธมาดานมีให้ฉัน
29:35ตั้งแต่วันที่ท่านรับฉันอ
29:36อกมาจากที่บ้างฟ้าโปรด
29:38ฉันบอกกับตัวเองเสมอนะคะ
29:40ว่าฉันก็มือนจะเป็นมีชีว
29:42ิตใหม่
29:55นิชากินเล่น!
29:59โทยสวัยไล่นี่เปล่า
30:05แม่เป็นอะไรก็แค่เรียกกันเรา
30:07ธรรมดา
30:08เราเป็นบอย
30:12คุณคืน
30:15เด็กผู้หญิงที่เรียกกันเราไ
30:16หลวันนั้นนี้นะ
30:20ใช่ค่ะ
30:21วันนั้นเราเจอกัน
30:25แล้วฉันก็ออกจากบ้านฟ้าโป
30:26รด แล้วก็ไม่ได้กลับไปที่นั่น
30:28อีกเลย
30:29ตลกดีนะครับ
30:48เราเคยใจกันแค่วันเดียว แล้
30:50วก็ได้กลับมาใจกันดี
30:56ฉันไม่รู้หรอกนะว่า คุณไปที่
30:59นั่นวงคืออะไร
31:01แต่ฉันดีใจนะ ที่คุณยังเป็
31:05นสายร้าคนเดิมของพวกเรา
31:06คุณรู้ไหนครับ
31:15ผมดีใจนะครับ ที่ได้รู้ว่าคุ
31:17ณเป็นผู้หญิงนะ
31:22เวลาที่เราอยู่ที่กันสองคน
31:23ถ้าคุณอยากพูดเขาว่า คุณคร
31:28ับ
31:29ก็ได้นะครับ
31:30ผมว่ามันน่าจะ น่ารักดี
31:33น่ารักดี
31:40แต่...
31:43แต่อะไรค่ะ
31:48หลังจากวันนี้
31:52ผมจะไม่ย้อนให้คุณหายไปในอีก
31:53นะครับ
31:57แม่ว่าคุณจะเป็นคุณนิช้
31:58า แต่เป็นคุณน้ำแข็ง
32:01ผมก็ความจะอยู่ข้างคุณเสมอนะคร
32:03ับ
32:04โดยก็ self-taught
32:05เยี่ยวกัน
32:05อยู่เถอะ
32:12เยี่ยวกัน
32:13ทำได้อีก
32:13คุณอยู่กัน
32:14ทำได้อีก
32:22น่าจะพลังมาก
32:23บ้านที่เท่ยว่า
32:25ทุกคนเกิน
32:25แต่ก็ยีดให้ฟ้า
32:38สัตว์
32:42เลย
32:43ชั้นขอโท่นะคะ
32:46ที่เพื่อมาบอกความจริงกับคุ
32:48
32:49ไม่เป็นไรครับ
32:50ผมเข้าใจ
32:52เฮ้ย
32:53เรื่องความปรัญญากูลมัน
32:54ทับซอแล้วก็ก็อัดต là literally
32:56ขนคิดว่าคนที่มาดังทำ ل้ายล
33:00่อง um
33:01น่าจะเป็นคนของคนปีชา друз
33:04แหละเสรียงว่าตอนนี้
33:06คุณ
33:07ตำลังต่อนอยู่ในอัดต Jess
33:09แต่ไม่ต้องกลัวนะคะ
33:10ผมจะพยายามหาหลักฐานนั้นมัด
33:12ตัวคนปีชาให้ได้
33:17แหลกนะคะ
33:19ถึงฉันจะไม่เคยเจอท่านเจ้าส
33:21ุทว์ทงยด
33:22แต่ฉันก็รู้สึกอบปุ่น
33:25เหมือนท่านคุ้มครองฉันอยู่
33:28ฉันจะไม่ยอมให้อาพรีชา
33:29มาทำร้ายปัตยだからกุนกรุปเดทข
33:31าดครับ
33:43ผมก็จะไม่ยอมให้ใคร
33:45มาทำร้ายคนเหมือนกันนะครับ
34:11กลับมาทำงานได้แล้วเหรอคะคุณ
34:17สายฟ้า
34:19ครับ ยึงงานอยู่ช่วยแล้ว yourselves bow
34:21ใครจะกล้าแล้วคนเก่งๆ หายังค
34:23ุณ demandsおอpiercing
34:25อื่นว่า
34:26อีกมีเรื่องจะมาบอกนะค่ะ
34:30Libr、เราจะมีโอกาสพnaireพาłaไป Swan
34:33เพราะคุณแม่ไป vê it's called
34:35ที่ต่างประเทศประมาณ 2 3 วัน
34:37จริงหร cam
34:40ทำงั้นความดีเลยครับ
34:41แล้วช่ługนี้คุณพ่อเป็นไงบ
34:42้างครับ
34:43คุณพ่อยังชำแข่ไม่ได้ 對
34:47Akurin
34:48วันวันเอาแต่มอไปข้างนอก
34:50มีมาส่งสักคุณพ่อค่ะ
35:08คิดถึงนะครับ
35:10ทานยาด้วยนะ
35:14ไม่มีใครป่อเลยครับ
35:28อืม
35:31ทำงานเครียดมากเลยละคะ
35:32คุณน้ำแข็ง
35:36ก็เห็นยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ท
35:39ัวสัพ
35:39ก็เลยคิดว่าทำงานอ่ะ
35:41สุดเป็นบ้าไปแล้ว
35:45อืม
35:46อืม
35:46วันกีนี้แน่ไงเนี่ย
35:48เจ็บนะ
35:50แม่แสลแคตต้องเกิดขนาดน
35:53ี้เลยเหรอ
35:54เกลาว
35:55อืม
35:55อืม
35:56อืม
35:56อืม
35:58อืม
36:09อืม
36:11อืม
36:23และอีกเรื่อง
36:24ตอนนี้อาปรีชาสงบนิ่งผิ
36:26ดปกติ
36:27ไม่มีการเคลื่อนไหวทางบัญชี
36:29รับ
36:31เคลื่อนไหวทางบัญชีรับเหรอ
36:32ครับ
36:35อืม
36:35อืม
36:36คือพ่อให้คนสื่อเพรื่องนี้อยู่
36:39นะ
36:39ตอนนี้อาปรีชาไม่เคลื่อนไหว
36:41อะไร
36:42พ่อก็เลยเดาใจไม่ถูกว่า
36:44เขาคิดจะทำอะไรอยู่
36:46แต่ผลเจ็ดของเราไม่มีปัญหาเลย
36:49ใช่ไหมลูก
36:50ตอนนี้ยังไม่มีนะครับ
36:52ยังอยู่ในขั้นตอนของการรอเซ็
36:53นสัญญาต
36:54หลังตรวจสอบพุณสมภัติ
36:55อยู่
36:56แต่ผมคิดว่าไม่น่ามีปัญห
36:57าอะไรครับ
36:59ยังไงก็อย่าประหมาตแล้วกัน
37:01นะ
37:02จะไปไหนมาไหนก็ระวังตัวด้วย
37:09พอขอโทษนะ
37:12ที่...
37:14ไม่สามารถทำให้ลูก
37:15ทำตัวเหมือนคนปกติได้
37:27ผมบอกพอแล้วไงคะ
37:29ว่าผมดีใจที่ได้ทำอะไรเพื่อตอบ
37:31แทนบุมคุณพ่อกับแม่
37:33ผมไม่เป็นอะไรเลยจริงๆครับ
37:43ขอบใจมากนะลูก
37:56ล้านนี้ล่ะครับคุณอิง
37:59เดี๋ยวคุณอิงเข้าไปลองผมใน
38:00ล้านก่อนนะครับ
38:01ผมช้องโตไว้แล้ว
38:02เดี๋ยวผมขอตัวไปเข้าไปน้ำก
38:03่อน
38:04ได้ค่ะ
38:05เดี๋ยวผมตามเข้าไปนะครับ
38:06ค่ะ
38:08ค่ะ
38:18คุณก่อนกิดนี้ว่า
38:19คุณอิงช้า
38:22ทำอะไรกันวัน
38:51ขอบคุณอิง
39:15เธอมาก็ดีแล้ว
39:17เห็นไอกษาสารการไปชมที่ห้อง
39:18กลงที่ทางเอเจนซี่สมให้ฉันไ
39:20หมอ่ะ
39:29ไม่เห็นนะคะ ดีฉันจะเข้ามาเครีย
39:31ร์เอกษาสารพี่ต้มมาเช้า
39:32แต่ก็ไม่เห็นเอกษาสารการประช
39:34ุมเลยนะคะ
39:52เต็มว่าจะลืมเอาไว้ที่ห้อง
39:53ของกันคงไม่ต้องใช่ต่อมระช
39:56ุมด้วยอ่ะ
39:57เดี๋ยวฉันไปหาให้นะคะ
39:59ไม่เป็นไร ปลอดีว่าฉันจะปร
40:01ับแล้ว แล้วก็เดี๋ยวเดี๋ยวน
40:02ิดเอง
40:03ค่ะ
40:24เธอเข้ามาทำอะไรที่นี่
40:41อ๋อ
40:43พอดีผมทำริเซอร์จเกี่ยวกับโ
40:44ครงการใหม่นะครับ
40:46แล้วมีคำถามจะทำพงกรณกิด แต
40:48่พงกรณกิดไม่อยู่เลย
40:48จะเอาเอกศาลมาวางตอนตอนนี้ครับ
40:51เอกศาลอะไร
40:53เอาให้ฉันดูเสียง
40:57นายเป็นไหน
40:58จริง
40:59ตอนนี้
41:27จะไม่เปิดดูหน่อย
41:29เกือเขามีเรื่องสำคัญ
41:30อ๋อ ไม่มีอะไรสำคัญเหรอครับ
41:40ขอโตบันนะครับ
41:43เดี๋ยว
41:45สำหรับเธอทำตัวแปลกแปลก
41:46นะ
41:47เป็นอะไรที่เปล่า
41:48เปล่าครับ
41:56ฉันขอดูธุรษักษ์ดีสิ
42:01ฉันขอบคุณ
42:03ขอบคุณ
42:43ขอบคุณครับ
42:58เจ้าสุดนั้นไหมครับ
43:25วันนี้เป็นวันพิเศษอะไรหรือเป
43:27ล่าคะ
43:27ถึงได้พาอิงออกมาทานเข้าข้
43:29างนอกกัน
43:30ความจรงๆวันที่ผมได้ทานเข้าก
43:32ับคุณอิงจะเป็นวันพิเศษท
43:34ุกวันนะครับ
43:39ผมเห็นคุณอิง quกรียะเรื่องก
43:40ันทางพ่อ
43:41GREND
43:42ยาก้อยากพารคนอีกมาเกลยมบริย
43:42าการบ้าน
43:44เก้าโลกพร่งกันกันกัน
43:52ทำไมมือคืออร์วงเป็นแบบ
43:53อีก ใจเย็นก Rey город กริจ
43:55otenลกอยาไล่
43:58ข้อมูลที่ทำของผม ข established
44:00เป็นข้อมูลที่ของกันออกจาก
44:01คนของคือหมูจริง
44:02ถึงอยากอนเราก็ไม่มีอะไรไม่เห็น
44:04สวงท้ายรับความ leveling
44:06หรือก่อน
44:08ฉันไม่ควรภัยอาภีจะใช้มาก
44:10กับตรงนี้
44:11แต่ก็ยังอยู่ในข้างตรพี่จาน
44:12
44:13ยังไม่คือศรรยาฉันหรอก
44:21ใช่ที่พ่อคิดว่าจริงๆ
44:24วิชามาร่วมกับตรงนี้ของว
44:26
44:29แต่รูปที่นัดเจอกันแบบนี้
44:32มันจะเอามาเป็นหลักฐานมาตัว
44:33อาภีชาไม่ได้นะครับพ่อ
44:37พ่อรู้อยู่แล้วว่าหลักฐานแ
44:39ค่นี้ไม่สามารถจะกลางกับปร
44:40ีชาได้
44:42แต่พ่อยังมีหลักฐานอื่นมี
44:45พ่อให้คุณอีกกับคนแบบออก
44:57กล้องไปซ่อนเอาไว้ในห้องของ
44:58ลูก
45:01พ่อรู้แล้วว่าปรีชาต้องใช
45:03้วิธีแบบนี้แน่
45:08ขอบคุณนะ
45:10ที่ไม่ได้บอกนั้นแขนร่วงหน้
45:11าไว้ก่อน
45:12เขาไม่อยากให้มีอะไรปิดสังเกต
45:17ถ้าอย่างนี้เราก็สามารถเอาผิ
45:19ดอาภีชาได้แล้วใช่ไหมครับ
45:23คุณหมายความว่าอย่างไร
45:25ก็หมายความว่าผมสามารถเปลี่ย
45:28นขาวให้มาเป็นดำ
45:30เปลี่ยนข้างผู้ชนะให้มาเป็นอิ
45:31นทรวงได้นะสิ
45:38คุณจะทำเป็นไง
45:39ในเมื่อโปรเจ็กนี้มันอย่ายจะ
45:42ขนาด
46:04หลักฐานแค่นี้น่าจะจัดการ
46:06กับรีชาได้แล้วล่ะ
46:08แต่พ่อยังมีแหล่งข้อมู
46:10ลสำคัญอื่นอีก
46:12ซึ่งเขาจะให้ข้อมูลเพิ่มเต
46:14ิมกับเราได้
46:15แหล่งข้อมูลอะไรเหรอครับ
46:26พ่อมูล
46:35ที่มันฟองที่มันแสดงว่าเย
46:39็นผู้ชา
46:40แต่ความจริงที่มีข้างใน
46:44อยากจะกล้อนออกไปให้เธอได้รู้
46:48ว่าฉันรักว่าฉันรักรั
46:50กแต่เท่าไร
46:51และมันมากมายขนาดไหน
46:55ฉันต้องฝื้น ฉันต้องฝื้น
46:57ส่อนอยู่ข้างใน
46:58ความรับที่เก็บอย่าเรื่อยมา
47:02ฉันไม่รู้ ฉันไม่รู้ แล้วก็ไม่
47:04กลา
47:05ไม่กลาได้ที่จะพูดไป
47:09รวบความจริงที่เธอจะรับให้
47:11ไหว
47:13กับตัวคนของฉันที่เป็น
47:15ว่าฉันรัก ว่าฉันรัก รั
47:18กเธอเท่าไร
47:19และมันมากมายขนาดไหน
47:22ฉันต้องฝืน ฉันต้องฝืนส่
47:24อนข้างใน
47:25ความรับที่เก็บอย่าเรื่อยมา
47:29ฉันไม่รู้ ฉันไม่รู้ แล้วก็ไม่
47:32กลา
47:32ไม่กลาได้ที่จะพูดไป
47:36ก็รู้ความจริงที่เธอจะรับให
47:39้ไหว
47:41กับตัวตัวของฉันที่เป็น
47:55พี่ฉันต้องเธอจะไปได้
评论