- 13 hours ago
Category
📺
TVTranscript
00:07เจ้า คาว ไม่อยากไปให้เพลิงแบบ
00:19พระเจ้านั้นทับูเร่ง ขึ้นไปทำ
00:22สึกกับอังวะ
00:23สึกครั้งนี้ เจ้าเป็นคนก่อน
00:25อาหารที่งำนาจกัน ถ้าไม่อย
00:27ากไปให้เพลืองแบบ
00:28ข้าส่งสารไปถึงพันริเชิญ
00:30ให้เสด็จมาเจียรอจากกัน
00:31มังจากประโรมันกลับสั่งคน
00:33ไปซุ้มรอดทันลาย
00:34เพลานี้ ข้ากระถือมีความผิด
00:37คิดคตเป็นกระบบต อันจะเรี่ย
00:39งโทษปหานั้นหาได้ไหม
00:40ด้วยพระเจ้าของสาวดี นิตัง
00:43อยู่ในความสุดจริต
00:44เราจึงขอประกาศให้เมืองพิศร
00:46ูโลก และอโยทยากับเมืองหงส
00:49าวดีนั้นข้ากัน
00:51ถับหงสาวดีเพื่อมีชายต่อ
00:53อังวะ แต่รู้ว่าเจ้าแข็งม
00:54ึง เจ้าเจอสึกหนักแน่
00:56ถ้าจึงใครจะขอร้องภาพพิน
00:58ากรับอโยทยา
00:59การนี้ถึงเป็นการหลับ จักทำ
01:01เอิกริกให้ผู้อื่นรู้มีได้
01:03อย่ายเสด็จแบบพระองค์เดียวแล
01:04้ว
01:05พี่มามา พี่ไม่อาจเท่งลูก แลบร
01:09ิวันเอาไว้ข้างหลังได้
01:11ข้ายกทับออกจากหงสาวดี
01:31และได้พาชาวอโยทยาที่ยัง
01:33เหลืออยู่ กลับมากับข้าด้วย
02:10ข้าเดินทับผ่านเมืองมอตมาก
02:13พระมหาเทนจึงได้ชวนให้ชาว
02:15มอนติดตามข้ามา
02:17พระยาเกียน พระยาราม ก็ตามมาด้
02:20วย
02:37เจริญพอร์ มหาประพิศ
02:40เหนื่อยหรือไม่พระคุณเจ้า
02:41แย่แล้วพระเจ้าค่ะ
02:44อันใดวะ
02:45พระพมสาวดีตามมาพระเจ้าค่ะ
02:47อุต节 อยู่แม่ห้างแค้ใดเต้า
02:48ส้องวันเท่านั้น
02:50พระพมสาวดีพวก者ออกจากอังว
02:52าร์ทได้ไปนาน
02:53พ้อร์มาถึงนี้ได้ successiveยี่ยงไห
02:54ร่วะ
02:55ที่ยกมา เป็นทับเล็กของพระยา
02:57จร่างโตพระเจ้าค่ะ
02:58ทางนั้นหน้าจากรู้แก็ว เลยส่ง
03:00ทับเด็กล่วงหน้ามาก่อน
03:02จากปลดด้วยทำ يี่ย Cort
03:08พระนี้มีทังเด็ก ทังกูหญิ
03:11งและคนแกะ
03:12เดินได้ช้า จากเคลื่อนทับนี้ ก
03:16็คงไม่ทันแน่
03:22นี้ไม่ทัน ก็ต้องส่วงสักค
03:24ลาพระคุณเจ้า
03:28คนของเรามีน้อย หากส่วงไม่ได้ ห
03:31รวงแต่ชาบันจะพากันตายสิ้
03:32น
03:44ค่าฝากพระคุณเจ้า นำชาบัน
03:46เดินหน้าต่อไป
03:48ไอ้ดวง เองพระธานกองหนึ่งไปค
03:50ุ้มกันชาบัน
03:51ไอ้เพชร ไอ้สี เองพระธานเองข
03:54องเรามาที่นี่ทั้งหมด
03:55เราจะกลับไปสู้กับมัน ยันคั
03:57บของสวดีเอาไว้ให้ได้
03:59พระเจ้าขอ
04:05ทุกคน เก็ดของ เตรียงตัวของเด
04:09ินทาง
04:10เอ้า เล่นกับของ
04:11ไปแล้วพวกเรา
04:39เอา เล่นกับของีต
05:37พระเจ้าสะโตมังจอแห่ง
06:07แค่จริงแล้ว
06:09ศึกฐานี้ไม่ควรเป็น
06:13เรามีคำสั่งให้พระหมาอุปราช
06:15า
06:16จับพระนเรศมาสำเร็จโทษ
06:18เหตุได้จึงละเลยและปล่อยไป
06:23ค่ามีได้ละเลย
06:25ถ้าได้ส่งมังจาประโร
06:27ให้ไปนำตัวพระนเรศกับมาสอบ
06:29สวนทุนความ
06:32แต่มันกลับรอบประทุศราย
06:33หมายเอาชีวิตพระนเรศ
06:36ด้วยเปิดนี้ทанาดจึงหลบหนี
06:39ไปพระเจ้า
06:40มังจาประโรมันทําด้วยรู้
06:41ดี
06:42ว่าเจ้าไม่กล้าทํา
06:45การที่มันแอบอ้างพระน่ำพระ
06:47หมาอุปราชา
06:48โดนลงอายาไปก็สมควรกันโ
06:50ทษแล้ว
06:52แต่การที่คิดค่ากับ kuntที่หลบ
06:53หนี
06:54หาใช้ความผิดigië
06:59รองใส่นาไปดี
07:01ไอ่มังจาประโรحพทนโทษ
07:03และกลับมารับราชการดังเดิ
07:04ม
07:05รับด้วยก้าพระเจ้าค่า
07:06ส่วนพระมหาอุปราชามังจ
07:08ีชว่า
07:09ให้นำทับหลวงมีช้าง 500 ม้า
07:135,000
07:14คนเดินเท้า 70,000 ไปสมทบกับพยา
07:17จันโต
07:18และจับตัวพระเมรษกลับมาสำ
07:20นัดโทษให้จงได้
07:23นี่คือการชดใช้โทษของเจ้า
07:42ส่งคลามมีผู้แพ้และผู้ชนะ
07:51ด้วยพระเจ้าสโตมังจอเป็นก
07:53ระบท
07:53แต่ไม่ยอมรับโทษ
07:55รับหนีไปสิ้นพระชนที่ต่างเม
07:58ือง
07:59เราเห็นแก่วะอังวะมิบรรย
08:01า
08:02พระมาณดาของเจ้าเป็นพระพี่นาง
08:04ของเรา
08:05จึงงทเว้นโทษไม่ประหาร 7 ชั่
08:07วโคด
08:08แต mins. ทอดท๔้อนเจ้าออกจากธรรม
08:10แหน่งพระชายาพระ ha อุปราชา
08:15ผู้แพ้จะเป็นเช่นไร
08:18กระสุทษแต่ผู้ชนะจะกําหนด
08:23นับแต่นี้
08:25เจ้ากับพระมาณหาอุปราชามั
08:27งจีชวาถือวะขากกัน
08:30ให้เจ้วหญิงนัดสีนแม่ดอ
08:31ออกจากตำหนัก
08:33ไปพำนักที่ท้ายวังร่วมกั
08:34บพระมาณดา
08:36และห้ามเสด็จออกจากของสาวดี
08:38ตลอดไป
09:07กับพระมาณดา
09:45หากต้องการเป็นไทย
09:50เราจะแพรไม่ได้แม้แต่ครั้งเดีย
09:53ว
10:02กับพระมาณดา
10:34กับพระมาณดา
11:00หรือ ดึงเป็นเชื่อนนี้
11:03พันเรศ วุกเข้าตื่นขายตอนฟ้
11:05าสาง
11:22ทางเราต้านไม่ไหว
11:24ได้แต่ถอยหนีมาตั้งหลักอยู่ตร
11:25งนี้พระเจ้าค่ะ
11:36ให้ผลบาทเจ็บเสียวกว่าครึ่
11:37ง
11:39ที่ไม่บาทเจ็บก็อีดโรยนะ
11:41ถ้าหาเหล่านี้ได้ตามก็มองมาจ
11:45ากสิบอังหวะ
11:47ประเจ้าอยู่ไว้เล่งเดินทัพ
11:49ไม่ได้หลับที่นอน
11:50ให้ตามพระนเรศให้ทางที่จองได้
11:58จะก็ทั่งเสร็จ
12:00possible
12:00หนังเร่งครายและแรงใจ
12:03ผ่างหมดเส้นทั้งสองประการแล้ว
12:06แต่กลับสึกละเยี่ย่่งร้าย
12:09มีแต่จะเดินเข้าเข้าค่าเรือน
12:10สนุกบือเท่ принципе
12:11เฮ้แน Jinping
12:15เป็นอะไร
12:16พี่เดิย
12:18เป็นเป็นอะไร
12:19kommt Lui algún
12:21ยังไง ไอ้นู
12:22ไอ้นู
12:25ตัวร้อนจัน
12:26นี่ยาหรือมั้ย
12:28นี่ไปเอายาที่ก็ตัวหมอแล้ว
12:29ไอ้นู
12:33ไอ้นู
12:34ไอ้นู
12:35ไอ้นู
12:37ไอ้นู
12:51ไอ้นู
12:51เรามีกัน
13:18Preisผลเป็นชั้นนี
13:19center
13:21จะเอาชนะพันเรศได้หรือ
13:30อับหลวงของค่าเอง
13:33ก็มาจากศึกเอาวะเช่นกัน
13:37เจ็บบ้างพิการบ้าง
13:42มีได้ดีไปกว่าเจ้าสักเท่า
13:43ไหร่
13:47แต่สงมีพระบัญชา
13:49ก็ถ้าไม่ได้ตัวพันเรศมีให
13:51้กลับไป
13:54พวกเราจากธรมชันใดได้เราประเจ้
13:56าค่า
14:42ขอบใตัวอดสัย
14:45เฮ้ย!
15:18เจ้าพี่ทำกันอะไร
15:21เจ้าจำตอนที่เราเรียนดาบได้ห
15:23รือไม่
15:34เจ้าชอบบันดาบ
15:36ชอบสอบนั่นไหร่
15:37แต่เจ้าพี่ไม่ชอบ
15:39คราวอันจะสอม อยากเลิกไว้ไว
15:41้
15:41ค่าเหนื่อยแล้ว
15:43อยากเลิกอย่างอื่น
15:44ยังไม่ถึงเวลาพักเลย
15:47เอาค่าอยากตัวนั่น
15:48ห้ากจะบอกเจ้า
16:11ตัวมาใช้
16:25ปัดนาตรีจท้นหน้าแล้ว
16:30เอ๊ย
16:30อืม!
16:49ไว้ทาง!
16:55ไว้ทาง!
17:18มันจริงเท่า
17:21หือดีว่าพ่อนักแล้วจากทำอะไร
17:27ก็ได้อย่างนั้นหรือมันจริ
17:28งเท่า
17:51ข้าวไว้อยู่ในดีสักวันแล
17:53ะคิดดูให้ดีว่าเจ้าทำผิด
17:55ตอบพ่อทำผิดตอบหงสาววะ
17:57ดีเยี่ยงไหร่
17:57มันจริงเท่า
18:27ใสัวกับไว้
18:31อยู่ไว้
18:33อยู่ไว้
18:41หน้า
18:43อยู่ไว้
18:48อยู่ไว้
18:56ใจว้าง
19:02ที่คิดว่าพระมหาอุปราชาย
19:04ังไม่ได้เสวยตั้งแต่มะวาด
19:07จึงจัดน้ำอ้อยมาถวาย จากได้
19:09ชื่นใจ
19:15คุกตารางนี้ หาใช้ที่ของพระเจ้
19:19าแอควรเสด็จไหม
19:26มังจีชวาพระทับอยู่ที่ใด
19:31หม่อมฉันก็จักอยู่ที่นั่น
19:37เสวยก่อนสักนิดเธอร์
19:40เรื่องอื่นมีพักต้องเจราจา
20:05นี่ต้องเสด็จมาอีกแล้วนะ
20:07ถ้าเสด็จพ่อรู้เข้า
20:15ท่านจากพ่อโดนกลิวไปด้วย
20:20ท่านจากพระเจ้า ท่านดังดวงใ
20:33จ
20:36มังจีชวาติดคุก
20:40พระองค์กลับทุกข์เสียยิ่
20:42งกว่า
20:44ท่านจากพี่จำได้
20:47ที่ค่าสั่งทอยทับใช่ว่าใจ
20:49ค่า
20:49สักแต่ค่าต้องการรักษาชี
20:53วิตพ่ายผลไว้เพียงเท่านั้น
20:57หากวันข้างหน้า
20:58ผู้ที่คัดคำสั่งเราเป็นผู้อื่
21:00นมิชิดเจ้า
21:01จะให้เราทำเยี่ย่งได้
21:12ขอเดชะ
21:17พระมาหาอุปราชา
21:19มีได้คิดขัดพระราชองค์การ
21:23ผักแต่มีแม่ตาต่อพระพลด
21:25อกไปค่ะ
21:26จึงตัดสินพระไทยไปเช่นนั้
21:28น
21:29ยามสึกยัมมีคนตาย
21:32หมู่จังคิดเล็กคิดน้อย
21:34ดังค่าควายเสียได้พริก
21:36จึกเสียทั้งขึ้นทางล่อง
21:44ถ้าเจ้ามีใจไม่ตาพระพลดจร
21:46ิง
21:47ยามออกสึก
21:48จงสั่งให้พวกมันบุกไปครั้งหน
21:50้า
21:51ยังพอมีห้นทางรอด
21:53แต่อากถอยกลับมาแล้วใส
21:55มีแต่จะต้องตายด้วยอาญาศึก
21:57เท่านั้น
21:59เจ้าพระ
22:02ผู้ที่ถอยทับกลับมากับเจ้า
22:05สมควรโดนโทษประหาร
22:08แต่นี่เห็นแก่เจ้า
22:11จึงสั่งให้เขียนด้วยรวดหนั
22:12ง
22:13และตัดหูพวกมันทิ้ง
22:16ข้าที่พูดไม่รู้ฟัง
22:33ขำสั่งเจ้าชีวิต
22:36พูดคำไหนต้องเป็นคำนั้น
22:40หากวันข้างหน้าเจ้าคิดทำสิ
22:41่งใด
22:43ไปตรองให้จงดี
22:49ขอบคุณ
22:50ขอบคุณ
22:51ขอบคุณ
22:59เจ้า
23:27เธอร์น
24:07พี่นาแรด
24:11เจ้าขาว
24:28เร่งเดินผ่างทั้งวันทั้งคื
24:29นมีได้พักหน่วยหรือไม่
24:36แล้วดูทีหรือ ครั้งพอมทั้ง
24:39ดำกว่าเก่าตั้งวากไม้
24:42เอา ก็ลูกกินนอนอยู่ในสนามรบ
24:45แม่จักให้งามสักปานใดแล้ว
24:48หมอมฉันจะบดว่ารูกบ้างมีได
24:50้หรือเพคะ
24:54เรื่องดำนั้นอย่าบดเลยแม่จ้า
24:56ถึงลูกไม่ออกรบ ลูกก็ดำอย
24:58ู่แล้ว
25:00เรื่องรูปงาม ยกให้เจ้าขาวมั
25:02นเถอะ
25:04คนนี้ก็งามเกิน เสด็จออกคราใด
25:07สาวสันกำนั่นในชะไม้มองก
25:09ันที่เป็นอันทําการทำงาน
25:13ก็มีเรื่องนี้แหละ ข้าฉนาพ
25:15ี่
25:15อุว
25:20และขอบวนเสด็จพระสุพันธ์
25:21กระยาเล่า จะเสด็จถึงพระนครไม
25:24่ได้
25:27เออ
25:42พี่มาไม่ได้แล้วจับไหม
25:46ฮะ มีเหตุใดได้แล้ว
26:06พี่ฝากความมาในสารนี้ พระเจ้าค
26:08่ะ
26:12พี่บอกว่า หรักแม่อ่านแม่
26:15จะเข้าใจ
26:36ค่ะ สุพันธ์กระยา
26:41เท่าไหวบังคมมาอย่างเบื้องบ
26:43าทพ่อกับแม่
26:45ด้วยความรัก อาไลยเป็นล้น
26:48พ้น
26:51ลูกพามินอัทเวกลับไปอโยท
26:54ยาด้วยไม่ได้
26:56แต่มีอาจตัดใจทิ้งลูกไ
26:58ว้โดยลำพัง
27:00จึงมีได้ตามพระนเรศกลับไปส
27:02นองพระเด็กพระคุณ
27:04ดังที่ตั้งใจ
27:07แม่ลูกจัดอยู่หงสวดี
27:10แต่ใจพักดีต่อเพราะแม่
27:13และอโยทยาของเขานั้น
27:17มิมีวันเสื่อมคลาด
27:26หวัวออกคุณเป็นแม่
27:32จักทิ้งลูกอะไรได้
27:42พ่อ
27:54เราทําผิดต่อลูกหญิงนัก
27:59ยิงให้ไปอยู่ตัวคนเดียว
28:01ถามกลางอายริงราชสตรู
28:05อโยทยากับผมสวดีอย่างไรก็ต
28:07้องรบกัน
28:12สุผันกระระยาอยู่ทั้งนั้น
28:18เดี๋ยวรอดปากเกี่ยวปากกาไปได
28:20้ลือ
28:29มาพอดี
28:34เจ้าพี่ของเจ้าเราอยู่ที่ใด
28:37พี่เจ็บไข้ยังไม่หายดีหรื
28:39อ
28:41ไข้ตัวหาย
28:43แต่ไข้ใจอาจจะยังพระเจ้าค
28:45่ะ
28:49ไข้อยู่ตรงนั้น
29:05หาอุปราชามาบัตarena
29:21ทางนี้
30:00ยายมาทอดอะไรอยู่ที่นี่
30:03ฆ่าเรียกให้ไปเข้าเฝ้ากันไม่
30:04ไป
30:05ลืมไปแล้วเหลือว่าตัวเองเป
30:06็นใคร
30:11ถ้าท่านเห็นว่าฆ่ามีคู่คว
30:13ร
30:17จากทอดทอดเสียก็ได้
30:19ตั้งแหน่งพระมหาอุปราชา
30:22คือผู้ที่จะมาควงแผ่นดีนี้
30:23ต่อจากท้า
30:25เจ้าไม่เสียดายเลยกันนั้นหนึ่ง
30:29ถ้า...นี่อาจเป็นได้หลังฉั
30:40นท่าน
30:40ถ้าเป็นยี่ยงไหร่
30:46หัวเทียงอำหิต หิตประนุษ
30:48หรือ
30:51หลานฉาง ย้วน เชียงใหม่ อโดท
30:54ยา
30:54ทุกคนหมายเป็นใหญ่
30:58ผู้ใดเท่มแข็งกว่า
31:00ผู้นั้นยังมีใช้
31:02ตบค่างก็เป็นยี่ยงนี้
31:04หากเจ้าไม่ข้าผู้อื่น
31:05ผู้อื่นก็จะข้าเจ้า
31:09ห้ากันไป ห้ากันมา
31:11คนที่ตายคือพล้ายฟ้าประชาช
31:13น
31:14หากใช้พวกของไหม
31:16คนเกิดมาตางนี้น่าที่
31:17ในว่าเจ้ารู้
31:20ว่าอาจักภูกรรมนี้
31:22แรกมาด้วยเหลือด้วยเหลือมาก
31:24มายเพียงใด
31:25ใหญ่มาต้องตายเปล่า
31:30อังใจปำรุงรักษาอานาจ
31:33ับ
31:33นี่ว่าให้ลูกให้ร้านของเจ้า
31:35เธอ
31:35อังจริษา
32:22เราขอแต่งจริษา
32:23เราขอแต่งตั้ง
32:24ให้พระนางราชท้าชกระลัยยา
32:26เป็นพระอาคระชายาในพระมหาอ
32:29ุปราชาบมังจีชว่า
32:31และขออำนวยพอร์ให้เจ้าทั้ง
32:33สอง
32:34รองคู่กันตราบนานเท่านาน
32:39เป็นพระมหากรุนาพระเจ้าค่ะ
32:51หลังพี่เทียพิเศษ
32:53ขอให้พระมหาอุปราชา
32:56ดำเนินการเกนไหร่ผล
32:59เครียมทับให้พรอม
33:03เพื่อนำทับไปเตียโยทยา
33:53ขอคุณพระรัฐนัตรัย
33:55เทวะอารักทั้งหลาย
33:58ปกป้องคุมคลองอโยทยา
34:02ให้อยู่รอดปลอดภัย
34:05ไปจนชั่วโลกชั่วหลาน
34:12และคุมคลองสุผันกระระยะ
34:17ให้แกลวคราด
34:20จากเพศภายทุกประกาศด้วยเธอร
34:23์
34:42คุมแกล説
34:54พ่อ
35:00พ่อ
35:01พ่อไม่เป็นอะไร
35:14เมื่อขึ้นไปไหว้พระ แล้วเกิด
35:16หน้าเมื่อ
35:17ใครว่าไม่เป็นอะไรเพคะ
35:21หมอหลวงว่า ใครรูหิตตีขึ
35:23้น
35:24หากรักษาไม่ทุเรา จักเป็นกระ
35:27ใส ราฐไทยพี่ก้า
35:29ค่ายังไม่ตายตอนนี้ดอก
35:33เจ้ารำ เจ้าขาว มานี่
35:45การที่สั่งให้ไปทำ เป็นเยี่ยงได้
35:53หัวเมืองทั้งเนื้อ ทั้งพิส
35:55ู้โลก พิชัย สวันขโลก สุโ
35:58ขไทย กำแพงเผ็ด และพิจิต
36:02ลูกได้ถ่ายข้าวเทกรัว อบพ
36:04ยพเมืองด้านนอกทั้งปวงเข้ามา
36:05ในพระนาครเรียบร้อยพระเจ้า
36:06ค่ะ
36:08ดี คืนปล่อยไว้ ถ้าพงสวด
36:12ียกมา จักยึดไปเสร็จเปล่า
36:16เจ้าขาว ดีให้ไปซ่อมกำแพง
36:20และคุดคู่เมืองทางตะวันออก
36:23ให้กวางลึกเป็นแม่น้ำ ประจ
36:25บกันรอบพนคร สำเร็จแล้วห
36:29รือไหม
36:29กำลังแร่งมืออยู่ พระเจ้าค
36:31่ะ
36:34เสด็จพี่แพ้คะ
36:36เรื่องการสึกนะ ปล่อยให้เป็นทุ
36:39ลากของลูกๆ เธอแพ้คะ
36:42หากทรงกังวลมากเกินไป เพราะ
36:44ว่ารากายจากสู้โซมนะแพ้คะ
36:49นั้นถ้าบุเรงไม่ยอมเสียอโ
36:51ยทยาไปแน่
36:54คงวันล้อมตีจงกว่าจะได้
36:55คืนไป
36:58เราจักต้องเจอกับสึกใหญ่
37:02เจ้าดำ เก่งกล้า แต่ใจร้อน ช
37:07อบบุกไปข้างหน้า
37:10เจ้าขาวสุกคุมกว่า ต้องข
37:14อยระวังหลังให้เจ้าทั้งสอง
37:19อย่าทอดทิ้งกันเป็นอันข
37:21าด
37:23จำไว้
37:29เจ้าต้องขอ
37:30เจ้าต้องขอ
37:55เจ้าต้องขอ
37:56เจ้าต้องขอ
37:57เจ้าต้องขอ
38:27ต้องขอ
38:28อ้าาาาาาาา!
39:00อ้าาาาาาาาาาาาาาาาาา
39:01าาาาาาาาาาาาาาาาาาาา
39:02าาาาาาาาาาาาาาาาาาาา
39:05าาาาาาาาาาาาาาาาาาาา
39:07าาาาาาาาาาาาาาาาาาาา
39:09าาาาาาาาาาาาาาาาาาาา
39:10าาาาาาาาาาาาาาาาาาาา
39:11าาาาาาาาาาาาาาาาาาาา
39:11าาาาาาาาาาาาาาาาาาาา
39:13าาาาาาาาาาาาาาาาาาาา
39:20าาาาาาาาาาาาาาาาาาาา
39:20าาา
39:36วันอาทิตย์ ขึ้นเก้าคำ เด
39:40ือนสิบสอง จุลศักราษ 948
39:45มัดเจ้านั้นทบูเรง จริงต้อง
39:47นำผล 25 หมด พร้อมช้างหมา รีท
39:52าทับมายโทยา
39:54ด้วยพระองค์เอง
39:58แล้วพี่นางสุพันกระระยาทรง
39:59ขาวมาว่า คราวนี้พระเจ้านั้นท
40:02บูเรง คุมทับหลวงด้วยพระอง
40:03ค์เอง
40:05มีผล 25 หมื่น ช้างพันสอง หม้าอ
40:08ีกมืนสอง และมีทับจากหัวเม
40:10ืองมาร่วมสมทบ รวมทั้งสิน
40:1224 ทับ
40:16สุดท้าคุณเจ้า 24 ทับ
40:20กลัวหรือว่าไอ้เผ็ด ถ้า
40:24กลัวอะไร สู้เมื่อไหวเอาแค่ตาย
40:27พระเจ้าค่ะ
40:28ไอ้สี ไอ้เผ็ด ชาวบ้านแห่
40:35งหลงอยู่ข้างนอก เองไปต้อนเข้า
40:37มาหยุดกำแพงเมืองเสียให้หมด
40:39สวนเองไอ้ดวง ถ้าถ้าหายไป
40:41รวบรวมสเบียง เก็บเกี่ยวพื
40:43ชบนของชาวบ้านเข้ามาเก็บไว
40:44้กำแพงเมืองเสียด้วย
40:46พระเจ้าค่ะ
40:47พระเจ้าค่ะ
41:08พระเจ้านั้น ถ้าบูเลงให้สมพระ
41:10เกียร์สักใหม่
41:39เย็ดตาสักให้สมพร้อมือโ
41:42รศ ขอดีกว่า...
41:48พระเจ้าค่ะ
41:49พระเจ้าค่ะ
41:50พระเจ้าค่ะ
42:03ทางที่นี่สักวันเต้า
42:05เยี่ยวสักวันเผ้า
42:10กองสอตในมองไปดูมา
42:13เรามีพระผลน้อยก Mueller ของสาวดีมา
42:15กนัก
42:19เช่นั้น...ต้องมียกพลเข้าประ
42:22ทาง
42:22ไม่โดบเยื้อๆติดพัน
42:26พวกเราออกไปอย่าให้มันทันตั้ง
42:27ตัว
42:28ข้าให้ได้มากที่สุด ใช้เวลาน
42:30้อยที่สุด
42:31เดี๋ยวรีบกับเข้าคาย
42:33ข้าจะเป็นนำเอง
42:35วินาพเธอเข้าประ
42:38อออออ».
42:38ไม่ทับคนเดียว
42:39มีค่าเทByer and
42:40หา retention
42:40พร้องประอั accelerfy ่ะอั married พ่อ
42:42เท็ดไล่ล่ะ
42:44ข้าข้าคนเดียว
42:44มีค่าเท่าก่อนหารักพัน
42:46ค่าสิกเวมีค่าก่อนมีจ abbiamoARS ต
42:47ัวนึง
42:52ฉะนนั้น ข้า นำเอง
42:56พี่เปิดถึงโอราชท번ิสุัฒ
42:57นาท sellers
42:57แห่งอโยทยา
42:59จะเอาชีวิตไปเสียงได้แย่งไ
43:01หร่
43:03คนเราน้อยน้ำใจจึงสำคัญ
43:06หาค่าหลบบรรชาการอยู่ข้างห
43:07ลังไพ้ผล
43:07จะไม่ก้าบุกไปข้างหน้า
43:10ให้ทุกคนดูค่า
43:11ค่าไปทางไหนให้ตามไปทางนั้น
43:13นี่คือคำสั่ง
43:15พระเจ้า
43:42ค่าเป็นลูกพ่อ
43:45เป็นพร้ำหาอุปราชาแห่ง
43:47โฮสาวดี
43:49เป็นหน้าที่อันติดตัวมาตั้
43:51งแต่เกิด
43:52ชอบหรือไม่
43:53ก็มีอาจเปลี่ยนเป็นอื่นใด
43:55ได้
43:57หน้าที่เป็นดังเมกมอง
43:59บทบังดวงตะวัน
44:01คำมาธิธานของเราทั้งสอง
44:04จึงนี้อาจเป็นจริงได้
44:07ต่อจากนี้
44:08ก็ต่างทำหน้าที่ของตัว
44:12หากพบเจอกัน
44:14ก็มีต้องยังเมื่อ
44:32ก็มีต้องก็มีต้องก็มีต้
44:39องการด้วย
45:00ก็มีต้องก็มีต้องก็มีต้
45:07องการด้วย
Comments