- 3 hours ago
Category
📺
TVTranscript
00:00รายการต่อไปนี้ เหมาะสำหรับผ
00:01ู้ชมที่มีอายุ 13 ปีขึ้นไป
00:03อาจมีภาพ เสียง หรือเนื้
00:05อหา ที่ต้องใช้วิจารณยานในก
00:07ารรับชม
00:08ผู้ชมที่มีอายุน้อยกว่า 13 ป
00:10ี ขวนได้รับคำแนะนำ
00:31หลังออกไข้ทรพิศปลางตาย ข
00:35้ารักษาตัวอยู่แรมปี
00:41ผมสาวดีเข้าใจว่าข้าอ่อน
00:42แอดลง จึงสิ้นความระแว่ง
00:45ในตัวข้า
00:49สามจากท่านงังจีชวาพระเจ้า
00:51ค่ะ
01:04แต่สายใยแห่งพี่น้อง ของค่าก
01:08ับมังจีชวา ไม่เคยห่างหายไป
01:30ค่ะขวนได้
01:50น่องพี่ เจ้าแข่งแดงดีแล้ว
01:53ใช่หรือไหม
01:54ชกดีที่ค่ารอดตายมาได้
02:01เจ้าพี่
02:02น้องค่ะ
02:07มาของข้าบาทเสร็จระหวังทาง
02:09เลยมาช้าไป
02:11ข้ารอได้
02:12ข้ารู้ไว้ยังไงเจ้าพี่ก็ต
02:14้องมา
02:18วันอุตตรายันของทุกปี
02:21เราสัญญากันว่าจะมาพบกันที่
02:23นี่
02:24ยังดีที่ข้ามาทัน
02:38วันอุตตรายัน
02:39คือวันที่พราทิทย์มีกำ
02:41ลังกล้า
02:44ท่านว่าคำอธิทธาน
02:45ต่อพราทิทย์ในวันอุตต
02:46รายัน
02:47จากมีพลังพริกษตาชีวิต
02:49ได้
02:51เช่นนั้น
02:52เรามาธิทธานพร้อมกัน
02:59ข้าขออธิทธานให้สองแผนดิ
03:02น
03:02อยู่ร่วมกันด้วยความสมบสุ
03:05ข
03:07เป็นบ้านพี่เมืองน้องกัน
03:11ตลอดไป
03:27ที่เรียกพวกเจ้ามาในวันนี้
03:30ก็ด้วยมีการสำคัญ
03:32ด้วยพระเจ้าร้านช้าง
03:34ส่งรัชศาลแจ้งมาว่า
03:37เราบรรดาเศยหน้าอามารถ
03:38พากันแข็งเมือง
03:41จึงขอให้
03:42หงสาวดี
03:44ยกทัพไปปราบปราม
03:50ขอเดชะ
03:52โดยพระเจ้าอยู่หัวทรงพระปั
03:54ชวน
03:55ก็ม่อมขออาศาลนำทัพขึ
03:57้นไปปราบปรามพวกกับบทเองพ
03:58ระเจ้าค่ะ
04:05ค่ารู้มาว่า
04:08เหตุที่เกิดนี้
04:10ก็ด้วยพระเจ้าร้านช้าง
04:12หย่อนทดสภิตราชธรรม
04:15อวยยดให้กับบรรดาญ่าตัว
04:17เอง
04:19ทำให้เราอามารถไม่พอใจ
04:21จึงหนีไปซุ่มซ่อน
04:24และรวมกันก่อขบท
04:30ศึกขานี้
04:32ค่าต้องขึ้นไปจัดการเอง
04:35พวกเจ้า
04:37จงไปจัดเตรียมกลองถับไว้
04:39ให้พร้อม
04:48กับทรักพอ
04:49กับทรักพอ
04:50ระทรักพอ
04:52ก็ปราจทรักพอ
04:53พวกงใหล่
04:55ศึกของชื่อสมัติ
05:17มังจีนอง
05:19อะไรดือเจ้าพี่
05:21หยุดกินก่อนเถิน
05:22ค่าเห็นแล้วนำคัญทุกตานะ
05:24นำคัญก็หายไปทางอื่นสิ
05:33มังจีนอง
05:36หยุด
05:42พวกเจ้าอย่าตีกัน
05:51คุณ
05:51พ่อ
05:58เฉดตัวปู
06:00เป็นช่านไหนบ้างพระเจ้าค่ะ
06:03ประการณ์ไม่สู้ดี
06:06หมอหลวงไม่ให้ออกไปไหน
06:11ค่าจะต้องไปปราบกระบทที่ลาน
06:12ชานแถบพระอก
06:15พวกเจ้าอยู่ที่นี่ค่อยดูแลเสด็
06:16จฟูให้ดี
06:19หากมีเหตุอันใด ให้เด็งส่ง
06:22ขาวถึงพ่อในทางที
06:25พระเจ้าค่ะ
06:28และที่สำคัญ
06:30การที่เสด็จฟูประชวนครั้งนี้
06:33อย่าได้แพร่งพลายออกไปเป็นเด
06:35็ดขาด
06:39พระเจ้าค่ะ
06:43พระเจ้าบุเรงนองพระชนมาอยู่ร่
06:46วง 60 กว่าปี
06:48อาการประชวนครานี้มีใช้เรื่องเล็
06:51กน้อย
06:52หากเป็นสัญญาณว่า
06:54หงสาวดีอาจใกล้ถึงพลา
06:57ผัดแผ่นเน็น
06:59แลแม้ว่าจากได้แต่งตั้งพระม
07:01หาอุปราชามังชัยสิ่ง
07:03เป็นผู้สื่อราชปันลังแล้วก
07:05็ตาม
07:07หากสิ้นบารมีของพระเจ้าบุเร
07:10งนองแล้วใส
07:12อาจมีผู้หวังแย่งชิงบร
07:13รังก็เป็นไปได้
07:30ของคอยปี
07:31ไม่มีประชวนมี
07:33มีประเจ้า
07:47พระราชธิดา นัดซีนแม่ดอ
07:49ร์ เสด็จ
08:23เสด็จพ่อมีรับสั่งหาลูก
08:25มีแจ้งว่ามีเหตุอันใด
08:27พระเจ้าบุริงน้อง พระเจ้าลุ
08:30งของลูกทรงประประชวน
08:34สมควรที่เราจากต้องเข้าเฝ้าส
08:36ักรา
08:46ปัดนี้พวกขุนนางที่เป็นกบท
08:48ถูกปราบลงสิ้น
08:50พระเจ้าร้านช้างสำนึกในพระก
08:52รุณา ได้เท่าไหวช้างงานหนึ่
08:54งคู่
08:55เพื่องประดับทองคำ และแก้วมั
08:57นีเป็นบรรณาการพระเจ้าค่ะ
09:01เรื่องบรรณาการทั้งหลาย เราขอมอ
09:06บให้พระหมาหาเวราชาเป็นบรร
09:08มเนสึก
09:09และขอขอบใจ ในกายกระธรรมท
09:12ี่สำนัดรวงด้วยด้วยดี
09:14เป็นพระกรุณาพระเจ้าค่ะ
09:20ขอดีชะ พระหยามีพ้นกล่าว
09:23พระหยาทะละ มีการอันได้
09:26พระเจ้าสโตมังจอ เสร็จมาพร
09:29้อมเจ้าหญิง นัศินแม่ดอ
09:30พระทิดา
09:32ขอเข้าเฝ้าพระองค์พระเจ้าค่
09:34ะ
09:34จูจูเสด็จมา มีมีหมายมาบอกเหล
09:37่า เห็นผิดที
09:40มีเพียงเท่านั้น พระเจ้าสโตม
09:42ังจอ ยังนำไพรคนมามือนหนึ่
09:44ง
09:45บัตรนี้ หยุดอยู่นอกกำแพงเม
09:48ือง พระเจ้าค่ะ
10:06ถวายมังคมพระเจ้าค่ะ
10:09เชิญพระเจ้าอังวะและพระทิด
10:11า ระทับตามสมควร
10:31ที่มาหาเราในครานี้ มีจะแจ้งมาก
10:35่อน มีเหตุใดรือ
10:39ข้ามีใจระรึกถึงประเจ้าโบ
10:40รงนองผู้เช็ดถา
10:43คู่นากาจลุยิงมากเข้าเฝ้าบ
10:44วกเรื่องพระเจ้าคล дости ranking
10:46ตามประสายญาตณ์ที่เท่านั้น พระ
10:48เจ้าค่ะ
10:49การเคลื่อนกำลังพล นั้นต้องม
10:52ีพรราชองการจากพระเจ้าหงสา
10:53วดี
10:54จึงจะกระทำได้
10:56พระอง هธ์ก็สงแจ้งอยู่แก draws
11:07พระอง
11:14หลานใครมากราบสักการักพระท
11:16่าช่วยโมโดร
11:18แต่ยากเกียนที่เป็นหญิง
11:20เปร้งว่าระหว่างทางจะมีผู้ได
11:22้คิดร้าย
11:24จึงจัดฐานอารักขามาพอให้อ
11:26ุ่นใจ
11:28แต่หากทำให้พระองคุณเครื่องพระไ
11:30ทย
11:31หลับต้องกราบขอพระชธานอา
11:32ภัยด้วยเธอดไปคะ
11:37เอาเธอด
11:39มาก็ดีแล้ว
11:41เฮลานี้มีข่าวอากุศล
11:44มีคนเล่าลือกันว่าเราเจ็บไข
11:47้หนักหนา
11:49พระเจ้าอังวะเห็นด้วยตาตั
11:51วเอง
11:52หากได้ยินคำร่ำลือ
11:55จะได้มีหลงผิดคิดว่าเราใก
11:56ล้ตาย
12:13พระเจ้าอังวะไม่ได้มาดีแม่
12:16คงได้ยินมาว่าเสด็จพ่อล้
12:17มเจ็บ
12:18จึงยกผลมาเพื่อดูราชเรา
12:20ถ้าปล่อยว่าเยี่ยงนี้จะเป็น
12:21ไพยนะพระเจ้าค่ะ
12:23สะโตมวางจอ
12:26ถึงเจ้าคนและแม่
12:28แต่เขาพ่อเดียวกัน
12:30เราถือเป็นน้อง
12:33และยังอภิเศษกับพิศาของเจ
12:35้า
12:36นับว่าเป็นยาถึงสองชั้น
12:40จากทำอะไรต้องคิดให้ท่วนทีนะ
12:45แต่ลูกไม่ไว้ใจอังวะ
12:55สะโตมวางจอ
12:58ถึงแม้จะมักใหญ่ไฟสูง
13:01แต่ก็เกรงใจเราอยู่มาก
13:04มีกล่าธรรมันดายรอก
13:07เธอไม่ต้องตีตวนไปก่อนไข้
13:11ค่ายังมีตาย
13:15เซวยพระออสดก่อนเธอดพระเจ้า
13:17เครอบ
13:23วันใช้ลูกบางหน้า
13:27ค่าก็จะใช้บ้างจับบางไหน
13:32ค่าไม่อย่างพิเศษกันเจ้าหญ
13:34ิงนัดจีนแม่ดอ
13:36ค่ามีได้ชอบพอนัง
13:38จะไม่ต้องชอบ
13:39แต่เจ้าต้องเข้าพิเทียพิเศษ
13:42และรับนางเป็นพระชายา
13:44และเจ้าจะชอบหรือเจ้าชางก็
13:46สุดแท้แต่เจ้า
13:48วันทางหน้า
13:52เจ้าจะมีสนมน้อยใหญ่กี่คนก็
13:54ตามใจ
13:55แต่วันนี้เจ้าต้องเข้าพิธีอ
13:57ัพิเศษให้ข้าก่อน
14:03พ่อคิดเอานัดซีนแม่ดอลมา
14:05เป็นตัวประกัน
14:07เพื่อครบคุมพระเจ้าอังวะ
14:11ใช่
14:13วันพรุ่งข้าจจักเจรจากพ
14:15ระเจ้าอังวะ
14:16และเข้ากลาบทูนเสร็จประหัว
14:18ของเจ้าให้ส่งสาบ
14:19เจ้าจะเป็นผิวไม่ได้
14:21นี่คือคำสั่ง
14:37เปิดประตูวัง
14:39ท่านมังจีชว่า
14:41ยามวิการเยี่ยงนี้
14:43หากไม่มีคำสั่งให้เปิด
14:44ก็...
14:47เจ้าเห็นตาประจำพระอบ
14:48พระมหาอุปราชามังใช้สิงม
14:51ี่หรือไหม
14:58ข้ากับมังจับประโร
14:59จะออกไปทำราชการหลับ
15:02ห้ามทุกคนแพ้งภาย
15:06พระทุกข้า
15:06พระทุกข้า
15:23เรากลับอังว้ากันเถอะ
15:25มังจีชว่าก็หนีไปแล้ว
15:27เงินอยู่ต่อไป
15:29คนมันจะยอดเยอะให้รี่อาย
15:31ลูกเองมีได้อยากประพิเศษกับ
15:32มังจีชว่า
15:34ที่ยอม...
15:36ก็เพื่อสนอพระคุ้นบิดา
15:40อังไงเป็นชายเสียเปล่า
15:42กลับหนีหน้าไป
15:44หากลูกต้องยอมก้มหน้ารับค
15:46วามอับอาย
15:46แต่เพียงผู้เดียว
15:49ชาดนี้ลูกตายตาไม่หลับแน
15:51่
15:58ช่วงคิดจะทำอันไง
16:02มึงจีชว่าจะต้องรู้
16:09ว่าหากทำให้ลูกโกร
16:11มึงจีชว่าจะต้องรู้
16:14แย่วจะเป็นช่างไร
16:24ท่านนี้ออกจากมือเรียงก้าโ
16:26ปรด ท่านกลายเป็นคนเช่นนี้ไปได
16:28้
16:29ค่านึกไม่ถึงจริงๆ
16:33ค่าก็แค่ลองคิด
16:35คิดว่าเธอหากเป็นเจ้า เจ้าจ
16:37ากทำเยื่องไหร่
16:39อ๋อ ท่านจะบอกว่าท่านชั่วมั
16:42นค่านเอง
16:44แล้วที่รักตราประจำเพราะอง
16:45ค์นี้ออกมาเช่นนี้
16:47กลับไปจะมีโทษสถานใดเรารู้ห
16:49รือไม่
16:55ชั่งเธอด
16:59ความผิดข้ออื่นของค่า หนัก
17:02หนากัวนี้นะ
17:06ถ้าอะไรหนีมากลายถึงนี้ คิดว่
17:08าไม่มีใครกล้าตามมาหรืออะไร
17:12ต่อให้ตามมา
17:15ในเมื่อค่าเป็นแขกอยู่ในเมื่
17:16องของเจ้า
17:18เจ้าก็ต้องจักคุ้มของค่า
17:20มีให้ใครทำอันดายค่าได้
17:22จริงหรือไม่
17:26เจ้าพีของค่า
17:28นับวันยิ่งมากเลย ไว้ใจไม่
17:30ได้เลย
17:34เป็นพอค่าได้ครูดี
17:37เป็นพอเจ้าเอาความคิดตนเป็
17:46นใหญ่ เรารู้
17:48มังจีชวานี้ไป
17:50นัดซีนแม่ดอต้องอับพาย
17:52แต่โตมังจอบก็เจ็บแค้แท
17:56นพัฏิดา
17:59ข้าจะให้คนไปลากขอมังจีชวาก
18:01ับมาลัดผิด
18:02ชิดขัดคำสั่งค่ะ
18:04มังใช่สิ่ง
18:06เจ้าอย่าเอาแต่ออกคำสั่ง
18:09ผู้ได้ไม่ฟังก็ลงโทษ
18:12เจ้าเป็นผู้ปกครอง
18:14ทำฉันนี้ไม่ได้
18:17ถ้าไม่เด็ดค่ะ จะปกครองคนได้ย
18:20ิ่งไหนพ่อเจ้าค่ะ
18:20ปกครองคนได้ความครัว
18:23อยู่ได้ไม่นานหรอก
18:26หากคนถูกกฎกีคมเห็นจนทรม
18:28ข์ไม่ไหล
18:30ความตายมันก็หาเกลงป зай
18:33คนที่มีกร lattice
18:35จะมีซะกิคนกัน
18:39พระองค์ผชนอายุมากแล้ว
18:42พระพลนамиก็ถูกทย
18:44มันพลอยให้พระไทยอ่อนลงดτό
18:46กับมัง
18:48เพราะเจ้า
18:50เห็นว่าเราฉลาแล้วแล้วซัก
18:53ถึงนิคิดจับคู่
18:55ให้มังจีชวด
18:56โดยไม่คิดหาหลือเรา
18:59เกราบอกเจ้าแล้ว
19:02วูล สโปรมังจอ
19:04ไม่กล้าขังข้อกับเรา
19:06แต่เจ้าไม่ฟัง
19:10เจ้ากรวว่าจะคุมประจากอังว
19:13ะไม่ได้
19:15จึงคิดเอาลูกเข้าไปตัวประ
19:16กัน
19:19เจ้าคิดว่าเราจะตายวันตายพู
19:21งหรืออะไร
19:22พ่อ!
19:28ขอได้ท่าน
19:29ข้ามิเคยคิดอาจกุศน
19:33แต่เสด็จพ่อส่งพระประชวนมา
19:36หลายเดือนแล้ว
19:37ถ้าภารณาใหม่ก็ยากที่จะฝืน
19:39คืน
19:40ข้อได้สักการบ้านเมืองบางเรื่
19:42องก็ต้องเด็ดขาดพ่อเจ้าค่
19:43ะ
19:47เด็ดขาดเจี้ยงเจ้าขนั้นหรื
19:48อ
19:50พ่อ!
19:53พ่อเจ้าค่ะ
20:01ออกไป!
20:03ไป!
20:07ำลังไป!
20:11เจ้าค่ะ
20:18เฮ้าค่ะ
20:20เจ้าค่ะ
20:35เยี่ยง
20:36แห้ว...
20:38แห้ว...
20:39แห้ว...
20:40แห้ว...
20:42แห้ว...
20:45แห้ว...
20:46ก็จบทุกคน
20:47พี่โล่ง
20:49พี่วก็ออกิน
20:57เกิดๆ
21:14สรรวมสองแคว
21:18สวัสดีแห่งสองลำน้ำ
21:20งามสมชื่อจริงๆ
21:22ข้าเกิดที่นี่
21:23โตที่นี่
21:24ในสายตาค่า
21:26ที่ใดก็ไม่งามไปกว่าสองแคว
21:45ได้ปลาไหมแล้วไอ้นุม
21:51ยังไม่ได้สักตัวเลยจรุง
21:56วันนี้ค่าก็จับมาได้โขวอยู่นะ
21:59อ่ะ
21:59อ่ะ
22:00เองปันไปกิน
22:01เองสองคนก็อยากที่เกียร์นะ
22:11ปลามันขึ้นเต็มแม่น้ำเลย
22:15ทุกว่าจะโน้นเองขนเองแบบ
22:16นี้
22:17มันจะโอดใต้เอานะ
22:21จ้ะ
22:22ขอบใจจะลง
22:44เจ้าอยู่ที่นี่รู้สึกสบาย
22:46ไม่เหมือนตอนอยู่ของสาวดี
22:50ที่นี่คือบ้านของค่า
22:52ค่าอยากไปไหนค่ากับไป
22:54อยากทำอันใดค่าก็ทำ
23:01บ้านคือฉะนั้นด้วย
23:03บ้าน
23:05คือที่ที่เป็นของเรา
23:08ที่ที่เราเป็นใหญ่
23:11ในบ้านของเรา
23:12ก็ไม่มีใครมาบังคับขมเหงเรา
23:14ได้
23:17พิสนุโรคือบ้านของค่า
23:20ผมสาวดีไม่ใช่
23:36หากบ้าน
23:39เป็นดังที่เจ้าว่า
23:43หงสาวดีก็ไม่ใช่บ้านของค่
23:45าเช่นกัน
23:55ขอเนชะกระมม
23:57มังจ้าประโรพระเจ้าค่า
24:03พระเจ้าหงสาวดีบุเรงนอง
24:09ทรงมีรับสั่ง
24:10ให้ท่านมังจีชวา
24:12เข้าเฝ้าเป็นการดวน
24:13พระเจ้าค่า
24:14ทรงมีรับสั่งสาวดีบุ
24:43คงให้ผู้ได้รู้เห็น
24:45มีได้เป็นแน่พระเจ้าค่า
24:47ทรงมีรับสั่งสาวดีบุ
24:51ทรงมีรับสั่งสาวดีบุ
25:16กันข้างหน้า
25:17การค้าการทูด
25:20จากสำคัญกับการสะหาร
25:23เราจะใช้ดาบปกครองคนเหมือนเมื่อก่
25:25อนไม่ได้
25:28หากคิดจะรักษาอาจากนิไว้
25:30คงสาวดี
25:32จะต้องผู้มิดกับเมืองประเทศส
25:34ระท์ทั้งปวก
25:38หลังก็คิดเช่นนั้นพระเจ้าค
25:40่ะ
25:43การทำส่งคราม
25:45ไม่เป็นผลดีตอบผู้ใด
25:47หากไม่ทำส่งคราม
25:49ผู้คงรวมอาจากพวกกรามนี้ขึ
25:53้นมาไม่ได้
25:57หากแต่ผู้นำที่ดี
26:00ต้องรู้ว่าเมื่อได้ควรทำส่ง
26:02คราม
26:04เมื่อได้ควรหยุด
26:10เสียดหาย
26:11ที่พ่อไม่เคยคิดจะหยุดเลย
26:23พ่อของเจ้า
26:26เป็นนักรบที่เก่งกล้ายิ่งคร
26:27ับ
26:30หากวังว่าจะให้หนังจากนี้อยู่
26:32เย็นเป็นสุข
26:36บันลังหงสาวดี
26:38ก็มีอาจฝากไว้กับพ่อของ
26:40เจ้า
26:42เสร็จปู
26:45บางที่จะว่า
26:48กูจะให้เจ้าสื่อปันลัง
26:52เป็นพระเจ้าองงสาวดีองค์ต่
26:54อไป
26:55บางที่พ่อเป็นพระมหาอุฟารา
27:07ชา
27:08ในวันข้างหน้า
27:10พ่อจะต้องเป็นพระเจ้าของสาว
27:11ดี
27:14เสร็จปูจากเปลี่ยนแปลงได้ย
27:15ิ่งไง
27:16ทุกอย่างยอมเปลี่ยนแปลงได้
27:20ปูเองก็ไม่อยากให้เป็นเช่นนั้
27:21น
27:23แต่เราเป็นเจ้าแผ่นดิน
27:25ต้องเอาการของแผ่นดินมาก่อน
27:30จะมัวเห็นแก่หน้าใครไม่ได้
27:33หลังจากปูตาย
27:41ระเทศสลาดทั้งหลายต้องคิดแ
27:43ข็งเมือง
27:45มีว่าพระเจ้าของสาวดีจะเป็
27:47นผู้ใด
27:48บ้านเมืองจะวุ่นวาย
27:50หากปูแต่งตั้งเจ้าที่แต่วันน
27:52ี้
27:53ประบีของปูยังอยู่
27:55จะไม่มีใครกล้าคิดก่อใครก
27:57ระบด
27:59แม้แต่มังใช้สิ่งพ่อของเจ
28:01้า
28:04มีแต่พระเจ้า
28:05ที่ปูมิดวางใจ
28:22คุณพระนาย
28:23มีเรื่องน้อนอันใด
28:28มีสารดวนจากท่านมังจีชวา
28:30พระเจ้าค่ะ
28:44คันจะขึ้นเป็นพระเจ้าของสา
28:45ววะดีงั้นหรือ
28:49เซริจปูมีพระพสงเช่นหนัง
28:52แต่พระองค์ตัพ
28:54ว่าการนี้จากสำเร็จหรือไม่
28:57ก็ขึ้นอยู่กับเจ้า
28:59ใหญ่ขึ้นอยู่กับค่า
29:03หากค่าขึ้นสเบอร์ราช
29:06เจ้าเมืองทั้งหลายในผู้การส่
29:07วนใหญ่ร้วนเป็นพระยาดของค
29:08่าทางสิ่น
29:10แม้มิดพอใจ
29:12ก็อย่างต้องเกรงในบารมีของพ
29:13ระเจ้าบุร่งน่ะ
29:17แต่พิซูโลกและโยธยาหาได้
29:19เกี่ยวดอง
29:21ซ้ำยังเป็นอลิราชสตรุ
29:23อาจจะสบช่องพากันแข่งเมือง
29:25ได้
29:28ปันเจ้าเมืองอื่น
29:29เห็นว่าโยธยาและพิซนุโล
29:31กแข่งท่อ
29:32มีหรือจากอยู่ใช่
29:36ผมสาวดี
29:37จากต้องพระเชิญสึกรอบได้
29:39แต่หากพิซูโลกและโยธยา
29:41ยังสวรรมมีพัก
29:48ไม่มีสึกนอก
29:50ก็จะไม่มีสึกไหน
29:52ใช่หรือไหม
29:56น้องพี่
29:59องค์สาวดี
30:01จักสงบสุข
30:03หรือลุกเป็นไฟ
30:06ก็ขึ้นอยู่กับเจ้าแล้ว
30:11ท่านจะแข็งเมืองหรือไม่
30:36ของสาวดีผลัดแผ่นดินก็
30:37เป็นโอกาสเหมาะจินกังว่า
30:41แต่ค่าไม่ได้อยากสู้กับมังจ
30:42ีชวา
30:43ที่ค่าสู้
30:45ก็เพื่อปลดตัวเองให้เป็นไท
30:46ยเท่านั้น
30:46แต่หากค่าไม่สู้
30:51ยอมสวรรมมีพักต่อมังจ
30:52ีชวาต่อไป
30:56แล้วค่าจะได้เป็นไทยเมื่อใด
30:58เหรอ
31:04ช้างที่ผูกไว้
31:06หากเราปลดโซ่มันเมื่อใด
31:08มันก็เป็นไทยเมื่อนั้น
31:13การนี้ขึ้นอยู่กับเจ้าของโซ
31:15่
31:17หาได้ขึ้นอยู่กับช้างไม่
31:18มีใช่รึเป็นคะ
31:47ที่ค่าต้องการ
31:49คือเป็นไทยกับตัว
31:51ไม่อยู่ใต้อานัสของผู้ใด
31:58หากค่าขึ้นสวรรรม
32:00เจ้าจะแข็งเมื่อง
32:02ไม่ยอมขึ้นต่อของสวดีใช่
32:04หรือไม่
32:05เจ้าพี
32:07อำนาจนั้นอยู่ในเมื่อท่าน
32:10ขอเพียงเจ้าพี่ยอมอร่อย
32:12ค่าเขาจะเป็นไทย
32:18ไม่มีผู้ใด
32:19ต้องค่าฝันกัน
32:23ค่าเจ้าเป็นไทย
32:26เราหลังจากนั้นล่ะ
32:29ค่าเขาจะอยู่ข้างท่าน
32:32พิสนุล่ะ
32:34จะอยู่ข้างหงสวดีในฐานหน้านี้
32:38ยามสึก
32:39เราร่วมรบ
32:41ยามสมบ
32:43เราจะเป็นบ้านที่เมืองน้องกัน
32:52ค่าศักธีไปกราบท่านเศรปู
32:54บันนี้
33:07น้ำค่าศักธีไป...
33:15อ่ะ
33:35สงสัย
33:37สารจากพาพี่เลี้ยงมามังจาบโ
33:38ลประจ้าค่ะ
34:07เสร็จพอ
34:16โกกเจ้าเอาไว้ก่อน
34:21ข้าทำผิดอันไทย
34:35มังใช้สิ่ง
34:37ฟังพอ
34:37ข้าฝึกอาวุธมันตั้งแต่จ
34:39ามความได้
34:41อายุครบสิบสาร
34:44ข้าออกไปลบทางสองค่าเพียงข
34:46้างท่าน
34:47และพระเจอร์ตะเป็นชเวตี้
34:49ข้ารกใจนัสสตู
34:50จนได้พระราชธานนาวมังใช้ส
34:52ิ่ง
34:53ได้หัวยุดเป็นพร้ำหาวรา
34:55ชา
35:02ของสวัสดีอันเป็นใหญ่
35:04สร้างมาจากหยดเลือก
35:07และแปลวดสัวข้า
35:10เหตุใบพอจะทำรักค่าอย่างนี้
35:21พระทำจากนี้ก็ค่าได้ยิ่งไหม
35:30ข้อ แลชาวของสวรีทุกคน ทางส
35:37ำเนึกในบุญคุณของเจ้า
35:41แต่รู้เอ้ย เจ้า สร้างอันจัก
35:46รได้
35:49แต่เจ้ามีอาจรักษาวนาไว้
35:51ได้ดอก
35:52ข้ารักษามันอยู่ ด้วยดาบของค
35:55่า
35:56เจ้า จะพาบ้านเบืองไปสู่สงคราบ
36:00ที่ไม่มีวันจบ
36:03จะกินสงคราบข้างสัญญา หรื
36:06อจะกลัวไปไย
36:09ข้ารักรูกก็จริง แต่ข้าอ
36:13าบเลือดต่างน้ำ สร้างอันจ
36:15ักครูกรามจะยิ่งใหญ่เช่นนี้
36:17ถ้าจะยกให้คนอื่นไม่ได้ ข้าว
36:20ิยม
36:41เร่งเข้าเฝ้าเธอพระเจ้าค่ะ พ
36:44ระเจ้าอยู่หัวทรงมีพระบัญช
36:45าว่า ท่านบังจีชวาเสด็จมา
36:47เมิดใด
36:49ให้ว่าเร่งนำเข้าเฝ้าได้เมื่
36:51อนั้น ไม่ต้องรันวรอ
36:53ข้าวิยมัน
36:55ข้าวิยมัน
36:57ข้าวิยมัน
37:17เก่ Parce blocked
37:19เจ้าเครื่อง
37:39ข้าวิยมัน
37:41บังจีชาวา มักราฟเซร็จป
37:46ู
38:10เจ้า มักราฟเซร็จปู
38:52บังจีชาวา กลับไปหงสาวด
38:55ี พร้อมกับความฝันอันยิ
38:57่งใหญ่
39:01สันติภาพ ระหว่างสองเผ่นดิ
39:04น อยู่ใกล้เพียงแค่เอื้อม
39:09แต่โชคชาตา ของค่ากับบังจ
39:12ีชาวา มีได้กำหนดเอาไว้เช่
39:14นนั้น
39:18พระเจ้าของสาวดีบุเรงนองสว
39:20รรณคต โดยมิทันได้แต่งตั้
39:22งให้บังจีชาวา
39:25เป็นพระเจ้าของสาวดีพระองค์
39:26ใหม่
39:35ความฝันที่อายทยากับหงสาว
39:38ดี จักเป็นบ้านพี่เมืองนอง จึ
39:44งดับศูนย์ไปพร้อมกัน
40:00เมื่อได้ผ่านพิธีถือน้ำกระท
40:02ําสัตรแล้วใส
40:04ถ้าคู่ได้คิดคดพระยะต่อค
40:06่ะ ขอให้นิตายดี
40:09เจ้าจงรักษาตัวให้ดี ต่อ
40:11แต่นี้ไป ไฟสงคามจะหลามไปทั่ว
40:14ถ้าเราคุ้มอังวะไม่ได้ ค่อย
40:21ก็ไม่อาจนอนตาหลับ
40:23เจ้าจากต้องไปขอข้ามาพระเจ้า
40:24อังวะ และเข้าพิธีอภิเศษก
40:26ับนัดซีนแม่ดอ
40:27คนไม่ไหวก็ไปกับค่า ในเขตก
40:30ำแผงเวืองพิศนูโรคค่าเป็
40:31นอย่าง
40:32ค่าจะไม่ยอมให้ใครมันทำไรเจ้
40:33าพี่
40:34สิ่งใดอันพึ่งมี หมดฉัน
40:38ก็ต้องได้
Comments