- 18 hours ago
Category
📺
TVTranscript
00:01รายการต่อปีนี้เป็นรายการทั่
00:03วไป สามารถรับชมได้ทุกว่าย
00:34แม่ค่ะ แม่
00:39คุณน้า คุณน้าฝืนแล้ว
00:52คุณน้าไม่สบายเหรอคะ ทำไมอยู่อย
00:55ู่ถึงเป็นลมไป
00:57วันนี้อากาศร้อน แล้วคุณพิม
00:59พ์ เข้าครัวเตียมอาหารรอหนู
01:01ดวงตั้งแต่เช้าก็เลยเป็นลม
01:06คุณน้าพิมพ์ไม่น่ารำบากเข
01:08าดวงเลยนะคะ
01:11น้าไม่รำบากเลย
01:14ให้น้า ได้ทำอะไรเพื่อน เพื่อนหนูบ้าง
01:29แล้ว
01:29วันนี้ หนูดวงมาหาหน้าเรื่องอะไรเห
01:35รอจ๊ะ
01:38เรื่องแม่ค่ะ
01:39เรื่องแม่ของหนูดวง
01:41แล้วมาถามคุณพิมพ์ทำไมคะ
01:46คุณน้าพิมพ์อย่าปิดปัง
01:47ดวงเลยนะคะ
01:51ดวงรู้แล้วว่า
01:57ถ้าอยากรู้เรื่องแม่
01:59ให้มาถามหน้าพิมพ์ค่ะ
02:02รุงผู้ใหญ่บอกไว้แบบนั้น
02:09คุณน้าคะ
02:15คุณน้าพิมพ์บอกดวงได้ไหม
02:16คะ
02:17ว่าแม่ดวงคือใคร
02:26ว่าหนูเดินทางมาแต่เช้า
02:29คงจะหิว
02:30รถไปทานอะไรก่อนแล้วกันนะจ๊ะ
02:32แล้วเดี๋ยวเราค่อยพูยกัน
02:34คุณน้าคะ
02:37น้าสัญญา
02:39น้าจะเล่าทุกอย่าง
02:41ทุกเกี่ยวกับแม่ของหนูดวงให
02:43้หนูดวงฟังนะ
02:45น้ำ eineำลังสุดที่น้องคุณ
02:46พิมพ์บinking
02:55เปล่า
02:56ดวงคุณครับกด้วย
03:10ดังนั้นก็๊ะ
03:11ขอบก slogan
03:17แกวไวิทย์ดูขน้องสน์สั
03:18ยเต็ม Literally Mom
03:18เพราะแย่ย่ayaisber Berufs
03:20จะปล่อยให้ดวงมากครับผู้ริต
03:22ใจinker을 받을다
03:23예쁘게 데胡�殿
03:24คือว่าแย่avec
03:26oric
03:26atl milksând
03:29แย่คือคัสrisาล่าง처럼
03:31เพราะแย่ measuring
03:32ช่วย debriefs
03:32precautions
03:33คือว่าม inequit
03:35判 blessed
03:37คริงสิควัณหัวหูเจอรราะ
03:38กระบอสม her and คริงความจริงไว
03:42้เจอร์ดวง就 FX
03:45명่วันนmis มันบางยิงกับfinielit
03:48มันขึ้นอยู่ก็ว่า
03:50Nicole ตินควนนั้น
03:52เขาสีหักมีอย่าง Sole Final
03:53มร่อยควา Canton ดีน่ะ
03:56เพออยู่แบบสุขสบาย
03:58สมก็มร่อยแหละ
03:59สิแปลดปนี้อย่างกับ alma
04:00มร่างจิ่งคนสาบไคว้
04:03มาชุบโต
04:04เป็นเศษที
04:08ยาตมันใจว่าพวกนี้ค่อนนั่
04:10น บาดฟักผู้ใด ร้ายกว่าจะข
04:13อง
04:14ผมบาขอใจเลยว่าตอนนี้ยากกำล
04:15ังเหตุอย่างอยู่
04:16ไตวิทยาตมีฟักข่าวใจน
04:18้สักว่า
04:19วินาที่เห้าฮักไฟ ง่วงไฟ
04:22หลายๆ
04:23เง้ากระจะกปร้องเบิ้งแน่งเขา
04:25ให้ดีที่สุด
04:26ขึ้น ไ OD ปร้องดวงออกออกจากผ
04:29ู้ริต
04:30กันพิต gerneรู้ที่แล้ว
04:31ว่าผู้นิดเขาเศรษให้ดวงเสี
04:33ยใจ
04:34เดี๋ยว ควิทย์ไปทรงใหญ่นะ
04:38แล้วกับใหญ่ฝากเบิงดวงใหญ่น
04:40ี่เดือ
04:50ขันดวงพอกับไอ้ผู้
04:52เราเบอร์กเรื่องที่บริธับมัน
04:53เท่าล่ะ
05:08ถ้าคุณอยากรู้ว่าคลายเป็นนก
05:10ต่อให้พ่อแกงขามะนุษย์
05:12ฉันจะบอกความจริงทุกอย่าง
05:15แต่คุณต้องมาคนเดียว
05:32แกโทรหาไกอ çalışอ่ะมิธ
05:33ก็พี่ไกาวิทย์สิ
05:37ออ๋อ จะรายงานว่าถึงที่หมายอย
05:40่างปลอดภัยแล้ว
05:42อืม แกพูดอย่างก็ว่าพี่ไก
05:44าวิทย์เคยสนใจว่าฉันจะเป
05:45็นตายร้ chosen
05:46bisa ไหน
05:46หมุมหวัด
05:49แต่ฉันว่ามันแปกแปกนะ
05:50ที่พี่ไกาวิทย์คล่ะverse คอยข
05:52วางมาที่แกมากรุงเทพ
05:54แต่กลับโทรมาทางนี้ว่าแกจะ
05:56มาเฉย
05:58แกรว ว่าพี่ใครวิทย์ กับย
06:00ายจะมีแผนอะไรอีกใช่ไหม
06:02แล้วสองคนนั้น เคยปล่อยอะไร regulatory ที่ไ
06:05หนلب Dat
06:14ฉันเชื่อใจนะพิมพ์นะ ไม่ว่า
06:17พี่ใครวิทย์ กับยายจะมีแผน
06:18อะไร
06:20ฉันมั่นใจ ว่านาพิมพ์ไม่เอ
06:22าด้วย นะ lara
06:24ท่า เด็กเด็ก
06:26นี่เข้าเปลี่ยกเสร็จแล้วจ้า
06:28ให้ฉันรู้กันเร็ว
06:30มาจ้า
06:38เฮ้ ผิดดวก ซึ่ง บือ ไว้
07:00เช่ hi อยากกินอะไรบอก นะคะ
07:11ไม่ใช่ค่ะ
07:13ดวงแค่ไม่คิดว่าน้าจะเตรี
07:15ยมเยอะขนาดนี้นะคะ
07:18น้า ๆ สีคะ
07:19คือพวกเราก็แค่จะมาคุยเรื่อง
07:22ไม่อยากจะเตรียมอาหารมือนี้ ให้
07:25ดีที่สุด สำหรับลูกสาวข
07:29องน้า
07:31ขอบคุณนะคะ ที่เห็นดวงเหมือนล
07:44ูกสาว
07:56ตอนเด็กๆ เวลาที่ดวงเห็นเพื่อน
08:00หออกก่องข้าวที่แม่ทำไปให้ไป
08:03กินที่ลงเรียน
08:07ดวงได้แต่ขิดแล้วก็สงสัยว
08:11่า ไปกับข้าวฝีมือแม่จะอ
08:15ร่อยหรือเปล่า
08:18แล้วตอนเช้า เวลาที่แม่ทำอาห
08:22าร กินอาหารฟุ้งไปทั่วบ้าน
08:27จะรู้สึกมีความสุขแค่ไหน
08:37ดวงไม่รู้ว่า ชาตินี้ ดวงจะ
08:44ได้กินอาหารฟิมือแม่หรื
08:46อเปล่า
08:50งั้นก็ให้หนูตวงคิดว่า อา
08:54หารเวือนนี้เป็นอาหารที่ แม่เต
08:59รียมไปให้รู้
09:07เย็บ ขินเยอะเยอะนะจ๊ะ
09:28มาที่ปลาดฉันหลวดวง
09:33แม่ทำอาหารไม่อร่อยเหรอ
09:35ถ้าเกิดไม่ถูกปลาด นุดวง
09:37แม่ไปทำให้ใหม่ได้นะ
09:44ค่ะ
09:45ขอ хот
09:47อร่อยอย่างที่ไม่เคยคิดมาก่อน
09:50เลยค่ะ
09:53ถึงชาตินี้ด่วงจะไม่ได้กิ
09:56นอาหารฟรีเมือของเแม่
10:00แต่ด่วงก็โจคดีมากค่ะ
10:03ที่ได้กินอาหารฟรีเมือของค
10:05ุณ
10:09คุณนะ
10:11ขอบคุณนะคะ
10:28จะกินข้าวเขาน้ำตากันเหรอ
10:29คะ
10:30ไม่เอาค่ะเลิกลองนะคะ
10:32กินข้าวกันเถอะ
10:34ใช่ค่ะ
10:35แกเลือกลองให้อะไรนะดวง
10:39โอเคลองให้ทำไม
10:41ก็ฉันตื่นต่างไง
10:43ที่เห็นแกได้สารฝันกินกับ
10:45ข้าวฝีแม่
10:47กินเยอะเยอะเลยนะ
10:56แล้วคุณผู้ริตไปไหนเหรอคะ
10:58ไม่ๆมากินข้าวได้กัน
11:12ผมมีทุระต่วนทางนี้
11:13ได้ทางนี้ริษาจัดการเอง
11:16เสร็จทุระทางนั้นเราก็รีบกล
11:17ับมาทำมาที่ของตัวเองแล้วกัน
11:26คุณมีทุระต้องกลับไปจัดก
11:27ารเนอะ
11:29เรื่องงานคุณพ่อนะคะ
11:32แต่เดี๋ยวค่อยจัดการ
11:33ริษาจัดการได้สบายมาก
11:36แล้วไหนว่าคุณจองตัวที่ร้
11:37านอาหารเอาไว้ไง
11:39ก็ถ้าริษาไม่บอกแบบนั้น
11:41คุณจะยอมเอามากับวิษาละคะ
11:43แล้วอยากกินแค่ประมีสำเร็จ
11:45รูป
11:47ที่นี้นะ
11:55ผู้จัดไม่ได้หรือคะ
11:57ว่านี้คือมือแรกที่เราเจอกัน
12:12หลังจากที่เริ่มกับผู้ชายค
12:13นนั้น
12:14ริษาก็ไปเรียนที่จรีนตามคำ
12:16แนะนำของคุณพ่อ
12:17แล้วริษากักปราบมาช่วยงานข
12:18องคุณพ่อ
12:20ไม่นึกเลยนะคะ
12:21tra n spooky
12:22ดิวง allegations
12:32เรื่องดีๆในชีวิตของริษาเก
12:34ิดขึ้นได้พอคุณเลยนะคะ
12:37ถึงแม้ว่าตอนนี้เราจะเป็นแค
12:39่หุ้นส่วนธุรกิจกันก็
12:40ตามเธอ
12:46คำพูดของคุณในวันนั้นทำให้
12:49ริษาเตือนตัวเองอยู่เสมอ
12:51ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น ริษาก็ม
12:54ีค่าพอ
12:55แล้วก็ทำให้ริษาอยากพัฒนาตั
12:57วเองให้ดีขึ้นเรื่อยๆ ไม่แพ้
13:00ใคร
13:02แล้วที่คุณเลือกจะมาที่นี่วันน
13:05ี้
13:08แค่อยากรำลึกถึงความหลัง
13:10นะคะ
13:11วันที่มิตภาพของเราเริ่มต้
13:13นขึ้น
13:15แต่ตอนนี้คุณดูเข้มแข็งกั
13:17บผมอีกนะ ริษา
13:20ไม่ถึงเรื่องอะไรเหรอคะ
13:24อ๋อ เรื่องที่ริษา move on จากคุณได
13:28้นะหรอ
13:30ก็คุณเป็นคนบอกริษาเองไม่ใช
13:31่เหรอคะ
13:33ว่าการที่ครบคนที่มีคนอื่นอยู่ใ
13:35นใจตลอดเวลา
13:36มันอันตราย
14:03ความสัมผ่านของดวงอับสอนก
14:05ับกลายวิทย์กำลังไปด้วยด
14:06ี
14:07เราก็ไว้ใจกันมากๆ
14:08ไม่อย่างนั้นกลายวิทย์ไม่ยอ
14:10มให้ดวงอับสอนมาที่กรุงเทพ
14:11แล้วคะ
14:12ทั้งทั้งที่ก็รู้ว่าจะต้องมา
14:13เจอคุณ
14:15เห็นกลายวิทย์บอกว่าจบงาน
14:16วงส่วงเจ้าแม่ปีนี้
14:18ยายหอมจะให้ใกลายวิทย์แต่ง
14:19งานกับดวงอับสอน
14:22คุณก็รู้จักดวงอับสอนดี
14:23นะคะ
14:24ว่าถ้าเขาไม่ได้รักก็คงไม
14:26่ยอมแต่งด้วย
14:27ต่อให้ยายหอมจะบังครับก็ต
14:29าม
14:37แล้วคุณรู้เรื่องดวงอับสอนก
14:38ับไกลวิทย์ได้ไง
14:41กลับบ้านค่ะ
14:42วันนี้คุณพ่อริษาบอกว่าจะ
14:44กลับมาตอนค่ำๆ
14:45ริษาอยากกลับบ้านไปอยู่กับท
14:47่านค่ะ
15:03คาดว่าส่งครามประสาติของฉ
15:05ันจะได้ผล
15:12ร้านออกไฟให้ดวงช่วยไหมคะ
15:15ขอบใจจ้ะ
15:25คุณผู้ลิทย์
15:28ราดวงอับสอน
15:37เอ่อ...แล้ว ihood ไกลวิทย์อะ
15:40พี่ไกลวิทย์ไม่ได้มาด้วย
15:43ฉันมากับมิน
15:44ความสัมพานของเอกลวงอับสอน
15:48กับไกลวิทย์กำลังไปด้วย
15:49ดี
15:50เราก็ไว้ใจกันมากๆ
15:52ไม่อย่างงั้นGraemeоды sweets
15:54ไม่ยอมให้ไกลวงอับสอนอาท
15:54ิง amiga
15:55ทั้งทั้งที่ก็รู้ว่าจะต้องมา
15:57เจอคุณ
16:01แล้ว...เธอจะยกถ้าขนมไป...
16:06นาดอกฝ่ายบอกว่า...
16:07คุณออกไปกินข้าวกับคุณธิ
16:09สา
16:09ฉันก็เลยไม่ได้เตรียมไหมให้
16:11แต่ถ้าคุณจะกิน...
16:13เดี๋ยวฉันไปเตรียมให้ค่ะ
16:17ยังไม่ลบกวนเธอดีกว่า
16:20ค่ะ
16:30แล้วร่วปกวงอับสสย์จะคุ
16:31ยอะไรของแม่
16:38ฉันเริ่มเลยละกันนะ
16:41เอ่อ..เราจะคุยเรื่องแม่ของดวง
16:43ได้ละยังเหรอคะคุณนะ
16:50แม่ของดวง
16:53ที่เธอมากรุงเทพก็พอเรื่องนี้
16:54เหรอ
16:57แล้ว
16:59แม่ไปรู้จักกับแม่ของดวง
17:00อับสอนได้ยังไงครับ
17:05คือแม่
17:10แม่ของดวง
17:13เป็นนางรำของเจ้าแม่
17:18แต่วันหนึ่งเขาก็ไปพบผู้ชายท
17:20ี่เขารัก
17:22ก็เลยอยากจะเป็นใช้ชีวิตอยู่ด้
17:24วยกัน
17:25ก็เลยหนึ่งตามกันไป
17:32ทางทางที่ยังลำถวายพระทานไม่
17:36จบด้วยซ้ำ
17:38แล้วคุณนารู้เรื่องนี้ได้ยัง
17:40ไงเหรอคะ
17:43นารู้
17:44ก็เพราะว่านา
18:00นาก็คือคนที่พาแม่ของดวงหน
18:03ีออกไป
18:17ทำไม
18:18ทำไมแม่ถึงทิ้งดวงเหรอคะ
18:24แม่ไม่รักดวงเหรอ
18:28เหรอ
18:28หรือว่า
18:29ดวงเกิดจากความไม่ตั้งใจเหร
18:31อคะ
18:31ไม่ใช่นะ
18:46เรื่องนี้อันนายยืนยันได้
18:54ดวงเป็นลูกที่เกิดมา
18:57จากความรักของพ่อ
18:59ยะแม่
19:14เกิดอะไรขึ้นเหรอคะ
19:19รถกระบากของพ่อดวง
19:22ถูกรถสิบล้อที่เสียหลัก
19:24พุ้งชน
19:26พ่อของดวง
19:29ก็เลยตายในที่เกิดเหตุ
19:31มันก็อาจจะเป็นเพราะ
19:42แม่ของดวง
19:44รำถวายเพราะทาสไม่สำเร็จ
19:46เรื่องรายๆนี้ก็เลยเกิดขึ้นกั
19:48บพ่อของดวง
19:50แล้วก็คงจะเป็นเวนกรรม
19:53ที่แม่ของดวงทำให้เยยหอมเสี
19:55ยใจ
20:01แม่ก็เลยเอาดวงไปทิ้งไว้ก
20:02ับแย่หอมเหรอคะ
20:04ไม่นะ
20:08แม่ของดวง
20:12ทำทุกวิธีทางที่คนเป็นแม่จะ
20:15ทำเพื่อลูกได้
20:38ไม่ต้องก็เลย
20:42ไม่ต้องกลับกลับกลับกลั
20:46บกลุ่ง
20:46โอเค
20:52รวมยังไม่หายตัวร้อนเลยพี่ด
20:54อกฝ้าย
21:01เมื่อคืนนี้เราจะไปนอนที่ไหนกันด
21:03ี
21:04เดินที่มีก็ยังไม่พอค่าโ
21:06ชว์ห้องเลย
21:11แต่ก็น่าจะพอค่าเดินทาง
21:21ไม่น่าพี่ดอกฝ้าย
21:23ไม่น่าพี่ดอกฝ้าย
21:28นำพังเราสองคนนะ
21:30ยังพอทนเล่ร้อนหางงานได้
21:36แต่ดูคงคงทนไม่ไหวหรอกพิ
21:37มพ
21:44ตอนนี้พี่ก็ไม่แน่ใจ
21:46ว่าระหว่างถนนเส้นนี้
21:56กับชีวิตของพวกเรา
21:58อะไรมันมืดมนกว่ากัน
21:59ก็กลัวงต้องลาด
22:02กลัวงต้องกัน
22:05คงนั้นเมื่อด้วย
22:32สุดท้ายแม่ของดวงก็ต้องเอ
22:36าดวงไปฝากไว้ให้หอมเลี้ยง
22:38แค่ดวงรู้ว่าแม่ไม่ได้ทิ
22:54้งดวงแม่รักดวงแค่นี้ด
22:58วงก็ดีใจแล้วค่ะ
23:03แล้วทำไมแย่หอมถึงบอกว่าด
23:05วงเป็นเด็กที่ถูกทิ้งเอาไ
23:07ว้แล้วแม่ของดวงก็ตายแล้ว
23:09ครับ
23:13สำหรับแย่หอมแม่ของดวง
23:16ก็คงไม่ต่างอะไรจากคนที่ตายไปแล้
23:19ว
23:21ก็คงดีกว่าการที่จะให้หนูดว
23:23งรับรู้ว่าดวงแม่ทิ้งไป
23:25ก็คงดีกว่าการที่จะให้รู้ว่
23:28าหนูดวงมีแม่แย่แย่แบบ
23:30นั้น
23:32ถึงเขาจะเป็นยังไงเขาก็เป็น
23:34แม่ของดวง
23:37ดวงอยากเจอแม่ค่ะ
23:42แล้ว แม่พอจะรู้ไหมครับ ว่าแ
23:46ม่ของดวงอยู่ที่ไหน
23:53คือ แม่ของดวงไปทำงานที่เกาห
23:58ลี เขาพยายามเก็บเงินเพื่อนให้จะ
24:03มารับดวงไปอยู่ด้วย
24:06คุณน้าพอจะติดต่อแม่ของ
24:08ดวงได้มั้ยคะ
24:10ไม่ได้หรอกจ๊ะ
24:13แม่ของดวงทำงานผิดกฎหมาย
24:16อะไรก็เก EngELL Comics ได้ด้วยแรงงานที่ส
24:18ิ่งที่ไปทำงานอย่างผิดกฎหมาย
24:21แบบที่เห็นในขาวเหรqueatha
24:24ที่ถูกจับทุกทรงตัวกับ
24:27หรือไม่ก็ป่วยตาย
24:30ถูกทำร้ายจน תาย
24:32booth
24:33โอ้ย ฉันขอโทษแก
24:38บางทีในหน้าที่ส่งแม่ดวง
24:39ไปอยู่เกาหลี
24:41อาจจะรู้ที่อยู่ของแม่ดวงก็
24:42ได้นะครับ
24:46แม่ก็...
24:48พยายามให้เพื่อน...
24:51ช่วยตามหาในหน้าคนนั้นอยู่
24:57คุณน้าคะ
25:00คำถามที่ดวงอยากรู้มาตลอด
25:04ว่าแม่ดวง...
25:07ชื่อน้ำสะกุลอะไรคะ
25:13พอน...
25:14พอนสอนใจ
25:16แม่หนูดวงชื่อพอนสอนใจ
25:20ถ้าแม่ถูกส่งตัวกลับมา
25:29เราก็ไปตามหาในทาเบียนราดได
25:31้
25:35ฉันไม่เพื่อนที่พอจะจัดการเรื่
25:36องนี้ได้อยู่
25:40ฉันจะช่วยเธอตามหาแม่ให้เจอ
25:44ฉันสัญญา
25:53ที่ดวงมาวันนี้...
25:56ดวงแค่อยากรู้ว่า...
25:58แม่ดวงเป็นใคร
26:01ฉันดวงขอลาก่อนนะคะ
26:05อ่ะ เรากลับกันเธอแก
26:08ฉันดวงลานะคะ
26:12ขอบคุณนะคะ
26:15หนูดวง
26:18น้ำมีเพื่อนที่กำลังให้ช่วย
26:20ตามหาแม่ของหนูดวงอยู่
26:23เห็นบอกว่า...
26:24อีก 2-3 วัน
26:26ก็น่าจะรู้เรื่อง
26:28ยังไง...
26:29ดวงอยู่ที่นี่...
26:31เราฟังข่าวไหมจ๊ะ
26:38ค่ะ
26:39ค่ะ
26:39ดวง...ดวงอยากรู้ข่าวของแม่
26:41ค่ะ
27:05ฉันจะบอกความจริงกับมุ่ง
27:06ทุกอย่าง
27:07ฉันจะบอกว่า...
27:07ฉันเป็นแม่
27:09ฉันเป็นแม่รวงกับสอน
27:10tecnología
27:12มึ่งต้องกลัว...
27:14มึ่งเป็นแม่มัน
27:15มเกิดมัน
27:16ทำไมแล้วจ๊ะ
27:18๋อมึ่งอะ
27:19เขา doctrineง่ได้แล้ว
27:20งี่รูกมึ่ง והмоดมองก่อน 늦่
27:23ฟิม sortirได้ไหม
27:24ตอนที่คุณเวช
27:25ขอฟิม่าแต่งงาน
27:27เค้าถามอะไรฟิม시
27:28ขอถามชั้นว่า
27:31ชั้นมีลูกมีครอบครัวอะไร
27:34และพิมพ์ตอบว่า
27:36ฉันมีสามมี
27:38แต่สามมีฉันตาย
27:40แล้วลูก คุณเวชกรถามเรื่องนี้
27:44เพราะไม่อยากให้คลายแบ่งปัน
27:45ความลักไป
27:47นอกจากลูกของเค้ากับพิมพ์
27:50ฉันถึงบอกเค้าographics
27:54ว่าลูกฉันตาย
28:14แม่ม่ะ
28:27ทำไมไม่ให้หนูดวงกลับ
28:31สงสารลูก
28:34อยากจะชดเชินเวลาให้กับลูกบ
28:36้าง
28:38แต่คุณเบษกรใกล้จะกลับจาก
28:40เมืองจีแล้ว
28:41ถ้ามาเจอหนูดวงอับสอนที่นี่
28:44พิมพ์จะบอกคุณเบษกรมากยัง
28:46ไง
28:48อีกลางหลายวันกับคุณเบษก
28:49รจะกลับ
28:54ขอให้ฉันได้มีเวลาอยู่กับล
28:55ูกบ้างทนาพี่ดอกฟ้าย
29:00ของโอกาสให้ฉันได้ทำหน้าที่แ
29:04ม่ของหนูดวงบ้าง
29:21คุณพ่อมาถึงนานแล้วเหรอคะ
29:24เดี๋ยวไปดื่มไหมแล้วหรือลุ
29:25ก
29:29เรื่องมันวุ่นวายมากถึงก็น
29:30่าต้องไปดื่มใครเทียนเลยหรอ
29:34ก็แค่เดิมชิวชิวนิดหน่อย
29:36อ่ะค่ะ
29:41ถ้าปัญหามันหนักหน้ามากพ
29:43่อชูจัดการใช่ไหม
29:46คุณพ่อไม่ต้องเป็นห่วงแล้
29:47วคะ
29:48ทั้งเรื่องโรงงาน เรื่องงานที่นี่
29:52ริษาจัดการเองได้
29:56พ่อมาถึงเรื่องผู้หญิงที่ตาม
29:58เตืออุลิสอยู่นะ
30:00ถ้ามันวดวายมาก เดี๋ยวพ่อจ
30:02ัดการให้
30:04ไม่ต้องคุณพ่อก็รู้ ว่าริษา
30:09ไม่ชอบยอมแพ่ใคร
30:12วิษาจะหาทางเขาฉะนาดมันให
30:13้ได้
30:21นักหน้าอับสร
30:26ไม่ว่าชาติไหน ข้าจะรักเอง
30:31ชั่วกับชั่วกัน
30:34เฮ้ย!
30:35ไอ้ดีน!
30:39เฮ้ย!
30:48ระหว่างริษา กับนังดวงอั
30:50บสร มีแค้นที่ต้องชำราดก
30:51ัน
30:53ริษาต้องชนะเหมือนให้ได้
31:01พ่อไม่ส่วนลองนั้นว่าลูก
31:02กับผู้หญิงของนั้นมีความแ
31:04ค้นอะไรกันดักหน้า
31:06แต่พ่อชอบที่ลูกสาวพ่อค
31:08ิดจะเอาชนะให้ได้
31:10โดยเฉพาะผู้หญิงที่มาจากหมู่
31:13บ้านกัน
31:15พ่อขอจะไม่ยอดแพ้มกัน
31:38เธอสองคนพักห้องนี้แหละ
31:42เราห้องข้างข้างห้องใครเหรอคะ
31:45ห้องฉันเอง
31:48ใกล้ดีจัง
31:51โอ้ย
31:52นี่เข้าแพทอยัง
31:56เข้าแค่บอกว่าหงอยู่ไก่กั
31:57น
31:58ตัวมีปัญหาอยัง
32:00ไว้ไว้ตี
32:02โอ้ย
32:04เข้าไปอับน้ำดีกว่า
32:21เธอสองคนไม่ขับรถกลับบ้านเม
32:23ื้นเมื้นคำๆก็ดีละ
32:25รอฟังขาวแม่เธออีกสักส
32:26องสามวัน
32:28แล้วเดี๋ยวฉันช่วยขับรถพ
32:29าไปทรง
32:30ตอนมามินยังขับได้เลย
32:32ถ้าไม่ไหวจริงๆก็โทรให้
32:35พี่ไกลวิทย์มารับ
32:37เธอกับไกลวิทย์
33:01นี่ไง พี่ไกลวิทย์มาพอดีเลย
33:04งั้น ตามสบายแล้วกัน
33:21มีคนทรงบ่อแส ซุ้มแก่งข
33:23้ามมนุษย์มาหายอายบ่อ
33:25สมมารถจังไหน
33:26ไอ้เปิดเพจรับแจงบ่อแส พ
33:28วกแก่งข้ามมนุษย์
33:29ที่ระบาทนิ้งบวันเท้าตอนอย
33:30ู่ขึ้นมาก
33:31และคนที่ติดตอทรงขอมูลหาย
33:33อาย ไว้ใจได้อยู่บ่อ
33:35เขาบอกว่า เป็นคนที่เกือบตกเป
33:37็นเยือของซุมมั่น
33:38หรืออยากให้บอแสกับห่า บอ
33:41อยากให้มันเกิดกับพูดให้อี
33:42ก
33:43ตอนนี้ ไอ้ยะฝ่าลงมือเห็น
33:45เองได้เบอ?
33:46ถ่าอีกสองสามมือ ดวงกลับ
33:48ไป เขาจังปิดศากันว่าจะเอา
33:49จังได้ดี
33:50ไอ้ยดีใจด้อ ที่ดวงเป็นห
33:52่วงไอ้
33:54ถึงสีในฐานะ อายกระตาม
33:57อายกายวิทย์
33:58รับปากกับดวงก่อน
34:00ว่าอายสิบอร์ลงมือเห็นเ
34:02องผู้เดียว
34:04เอ้ย แค่นิดก่อนนะดวง
34:35ค่อยสิให้ใกายวิทย์กับดว
34:37งอัพศร
34:38หมั่นกันไว้ก่อน
34:39เมื่อใดที่คอยคัดเลือก
34:41นางล่ำมาแท่นดวงอัพศรใด
34:44คอยสิให้ดวงอัพศรแต่งงานก
34:46ับกายวิทย์
34:54อายกηνในฐานก็ก่อน
34:55เฟ้น
34:55ตอนเลือกไม่ส Gracian ธ were
35:04ฉันเลือกว่าเธอไม่มีใจให้ไ
35:05ก L- วิทย์
35:06ฉันแค่ไม่ทันตั้งตัว
35:08ฉันไม่มั่นใจ
35:10คุณ กลับไปเทอคนภูริต
35:13กลับไปหาคนที่รักคุณ
35:15ฉันคอรหา
35:20แกเป็นคนพูดเอง
35:21ทุ caut Liak
35:24รองถึงใจเลือกฉันแล้ว แกยอ
35:25มรับสัก
35:55ก็คงจะกลับมารักกันเหมือน
35:57เดิน
35:58ช่วงเวลาที่ฉันจะได้อยู่กับ
36:00เธอ
36:03ก็คงเหลือแค่
36:10ตอนที่เธออยู่ที่นี่สินะ
36:24ที่นี่สินะ
36:27สีพบจากที่นี่สินะ
36:28ที่เธอเจ้า ต้องน่าย
36:29คุณสุดที่สินะ
36:29นี่สินะ
36:52กลับกลับกลับ
37:39หน่อยๆก็นายๆนะ ถามเลยละกัน
37:42ทำไมยายถึงปล่อยให้ดวงไปเจอกั
37:43บพิมพ์มา
37:44หรือว่าจะแกล้งทรมานสองค
37:45นนั้น
37:46เอ้า กลับใจดี เป็นดีเลย
37:50ก็ให้ไอ้ดวงมันไปใส่เวลา
37:52กับแม่มันบาง สักเทือนึงน
37:55่ะชีวิต
37:56และยายอ่ะ ทำไมการที่ผินไม่ยอ
38:00มเป็นนางรำ มันถึงร้ายแรงส
38:03ำหรับยายจนต้องตัดแม่ตั
38:05ดลูกกันอ่ะ
38:23เจ้าแม่ สอยลูกแม่ท้อน พิ่
38:27มลูกสาวของขน่อย บ้วยนัก ข
38:31อให้พิ่มหายจากควยไข่
38:36บัดเทือพิ่มยายมาก ลูกสิถ
38:39วายพิ่ม ให้เป็นนางร่ำถวายหง
38:42เจ้าแม่
38:44ขอให้เจ้าแม่เมตา ให้หนทางช
38:47ีวิตใหม่กับอุกทั้งสองคนด
38:49้วยเธอด
38:57เจ้าแม่อับสอน เพื่อนให้ชีวิ
38:59ตใหม่ขว่ยกับไอ้พิ่มย
39:01แต่ว่าไอ้พิ่มย มันเนละ
39:03คุ้น ยายก็น่าจะบอกเรื่องนี้ให
39:07้พิ่มมันรู้บ้างอ่ะ
39:09บอกกับควดเนละคุ้น มันส
39:12ิหูเรื่องบอม มันบอกกับควด
39:13และภาษาพิ่มได้เดียวนี่
39:19นอกจากชีวิตใหม่ เจ้าแม่อั
39:22บสอนน่าจะให้นิสัยใหม่ๆกั
39:23บยายบ้างเนอะ
39:25ดือ ที่ผี ไม่มีใครเกิน
39:27อ๋อ อ๋อ นี่นี่
39:31อ๋อ อ๋อ อ๋อ
39:32อ๋อ อ๋อ
39:34สะบ้อ หือ
39:41วไอสอง
39:45Brittine
39:45เกือที่มูลยอ ดวงeler
40:07ไอ้ไก่วิทย์ ลับปากกับด
40:09วงกร
40:10ว่าไอ้ซิบอร์ลงมือเห็น
40:11เอียงผู้เดียว
40:14ยังหน่อย ดวกับเป็นห่วงไอ้
40:17เต้ยเริ่มนี้มันถาว่าดีก
40:18ันดี
41:00กูอยู่นี่
41:02มึง...ได้ขาวอยากเจอกุณาpton
41:05ถึงขั้นสระแนะเปิดเพษให้คนข้
41:07อมูลกู
41:08มึงอยากรู้มากนะใช่ไหม
41:10ว่าใครเป็นนกต่อให้พวกกูได
41:12้หลอกคนในหมู่บ้านมึง
41:13ใช่ ก
41:15ูก���ก็อยากเห็นหน่ามึงว่าถ้
41:24ามึงรู้ว่าอีกชั่วที่เป็น
41:25ใครเหมือนกันถ
41:28้ามึงรอดวันนี้ไปได้
41:41ขอบคุณ
41:43ขอบคุณ
41:59ขอบคุณ
42:02ขอบคุณ
42:21เดี๋ยว
42:22เดี๋ยว
42:47เดี๋ยว
42:47เดี๋ยว
42:48เดี๋ยว
42:48เข้า
43:04เรести
43:05ชอบไว้
43:39นาย Нิน่소년 2 ครั้งแล้ว ครับ
43:41ไม่ต้องจัดการพวกมันนะครับ
43:46ทำไม inspira пр grinding it?
43:48ไม่ก็ทำงาน bij uns!
43:54ก็ไหนคือพวกมินอยู่ room
43:56ไม่ inflammation
43:58มันก็ทำให้กูนิดถึงตอนที่
44:03โลกgado'dor
44:05หักหน้าบอกเลือกรูปกู
44:06มันจำไว้
44:11มีจะกูกับรูปเท่านั้นมีสิ
44:13ทธิ์เลือกว่าจะให้ใครอยู่ใครไป
44:15ใครขวางสิ่งที่กูกับรูปต
44:16้องการ
44:18มันเตรียมเจอความชิบภายได้
44:20เลย
44:26นาย นาย นาย
44:30นาย
44:34มันเตรียมเวพ้น
44:49ที่ทุกร Heather
44:56ดวงไม่ได้รับมันใกล้วิต
44:57�
44:58ต้องการอะไรว่าม่ะ
44:59ฉันอยากได้ยิน usual ตากดวง
45:01ว่าไม่ได้รับมันใกล้วิต
45:02�
45:02แล้วรู้สึกยังไงกับฉัน
45:03ฉันหลีกทางให้คุณพิสา ฉั
45:05นไม่อยากยุ่งกับคุณอีก
45:06เธอรู้bloe คamazว่าหรีกทาง
45:08เอาไว้ใช้สำหรับคน มีสึกใ
45:10นอะไรก็ตาม
45:11เธอรู้ดีว่าเธอมีสึกในหั
45:12วใจของฉัน
45:13และทำไมจะยอมสลาสิ่นนั้นให้คน
45:15อื่น
45:15ตอนนี้ ลูกสาวฉันกำลังสน
45:17ุกกับการู้ช่วย
45:18เมื่อไห่ที่ลูกสาวฉันหมดส
45:20นุก
45:20ไอเด็กนางรำนั่นตายด้วยมือ
45:22ฉันแม่
45:22ไม่ต้องให้ออกลบออกหาคนแล้วนะ
45:24ครับ
45:24ไม่ต้องค่อยหาคนมาส่งให้นะครั
45:25บ
45:25เพื่อร่อยกับการที่นาย
45:27เลิกยุ่งกับลูกชายของผม
45:28กูไม่มีทางเลิกยุ่งกับลู
45:30กมือ
45:30และหมู่บ้านของคุณ
45:32คนในหมู่บ้านมือ
45:33ทำกูไว้เจ็บแสง
45:34โดยเฉพาะอีเจ้าแม่ของพวกม
45:36ือ
45:36ขอกาศิบัยมให้ไฟ
45:37น่าทำนายรูปพอได้อีกขึ้น
45:39กัน
45:39แล้วมึงจะรู้
45:40ระหว่างกูกับมือ
45:41ใครเนื้อกว่ากัน
Comments