- 3 hours ago
ดูละคร ย้อนหลัง
Category
😹
FunTranscript
00:01รายการต่อไปนี้เหมาะสำหรับผ
00:03ู้ชมที่มีอายุ 13 ปีขึ้นไป
00:05อาจมีภาพ เสียงหรือเนื้
00:07อหาที่ต้องใช้วิจรรยานในก
00:09ารรับชม
00:10ผู้ชมที่มีอายุน้อยกว่า 13 ป
00:11ี ควรได้รับคำแนะนำ
00:32ที่มีอายุนต่อไปกัน
00:34ถ่ายต่อไปกัน...
01:07ขอไปเธอ
01:11เพลงนี้ฉันเศร้า
01:15ข้าไม่อยากเลยแล้ว
01:21เพลงใหม่ก็คงเศร้าดังเก่า
01:29ด้วยความเศร้ามาจากใจคนเล่นเ
01:31อง
01:56ในโลกนี้มีกี่คนที่พลัดพล
02:00่า
02:02มีกี่คนที่สมหวัง
02:05เราสองคนยังได้เห็นหน้ากัน
02:11ยังได้เล่นพิมพ์ด้วยกัน
02:13แล้วถือว่ามีโชคแล้ว
02:18จากเศร้าไปยาย
02:39ผู้ขนรำลือค่ะ
02:42ว่าพระจะทาดกันระยาดอันง
02:44ามที่สุดในผู้กับ
02:48แต่หารู้ไหม
02:51ว่าทีงามที่สุดของพระเจ้าอ
02:53่า
02:54ไม่ใช่ใบหน้า
02:59แต่คือจิตใจ
03:08ข้าเข้าใจแล้ว
03:12เรามาเล่นพินกันต่อด
03:15ที่สุดของพระเจ้า
03:19ที่สุดของพระเจ้า
03:39นี่คืออันนต่อ
04:07ลูกคิดดีแล้วหรือ
04:09ที่จะไปเป็นชายาของมังจีชว่
04:11า
04:13เพคะ
04:16วันนี้ลูกอาจเป็นแค่เพียง
04:17พระชายาของประมหาประชา
04:21และในวันขึ้งหน้า
04:24มังจีชว่าจากเป็นพระเจ้าข
04:26องสาวดี
04:30แต่อำหนาจอยู่ในมือชาย
04:33หากวันได้มังจีชว่าไม่เสน
04:34่หาในตัวลูก
04:37อำหนาจนั้นอาจจะไปอยู่ในมือ
04:38อยื่ออดเขานะ
04:44จริงไหมคะ
04:46ที่อำหนาจแพรจริงนั้นอยู่ใ
04:48นชาย
05:03และหากเมืองจีชวา ไม่ยอมให้มา
05:06แต่โดยดี
05:08เสด็จพ่อ ก็คงต้องชิงมาให้
05:12ลูกแล้วพี่ค่ะ
05:37เจ้าพี่ดูเกษมสำราญดี เสด็
05:40จไปที่ใดมาหรือพี่ค่ะ
05:42น้องท่านก็สงทราบดีอยู่แก
05:43่ใจ ว่าค่าไปที่ใดมา
05:48ถ้าฉันนั้นก็คงมีต้องอ้อ
05:50มขอม
06:00ม่อมฉันขอสั่งห้าม ไม่ให้เจ
06:03้าพี่ไปเล่นผินเอง
06:12เจ้ามีมีสิทธิ์มาสั่งค่ะ
06:17ค่ะ
06:17ค่าสั่งท่านไม่ได้จริงหรื
06:19อไหมคะ
06:23ขนาดเจ้าพี่ไม่อยากเสกกับท่
06:25า เจ้าพี่ยังต้องทำเนี่ย
06:35เราสองพิเศษกัน ด้วยหงสาวดี
06:38หมายผู้มีกระทางอังวะ
06:41แม่มีได้ด้ะ ค่ากระยกย่องท
06:43่านในฐานพระชายา
06:46แต่การอันใดที่เป็นความสุข
06:47ของค่า เจ้าอย่าได้มาก้าวกาย
07:00ไม่ได้ไปค่ะ
07:01เพราะอันใด เจ้าต้องการสิ่
07:03งใดกันได้
07:06นอกจากเป็นหญิงที่มีอำนาจ
07:08สูงสุดแห่งหัวสาวดี
07:12สิ่งที่ม่อมฉันต้องการ
07:15คือการได้เห็นเจ้าพี่ถูกทรมา
07:18น
07:19สิ่งใดที่เจ้าพี่ทรงโปรด
07:22ราบ
07:23น้องจักขัดขวาม
07:25ไม่ให้เจ้าพี่มีสุขสมนัศได
07:27้
07:32ตกให้ค่า
07:40นั่น
07:40นั่น
08:14เจ้ามีเหตุต้องไปเยือนหงสือว
08:15่าดีแล้ว
08:16พระเจ้าค่ะ
08:30สโตมหังจอมีสารมาถึงเรา
08:32เจ้าแจ้งว่าเจ้าทำร้ายพระช
08:33ายาจนเลือกตกยางออกมาเนื่องอั
08:36นใดกัน
08:40ลูกมีได้ทำร้ายน่ะ
08:42แต่นางล้มลงไปเอง
08:44เป็นเหตุสุดวิสัยพระเจ้าค
08:46่ะ
08:48สโตมหังจอยมเชื่อทิดา มี
08:50รือจักเชื่อเจ้า
08:52ในสารแจ้งว่าพระทิดาให้น
08:54้อยใจนะ
08:56ผู้เป็นบิดาจักมาหงสาวดี
08:58เพื่อรับนางกลับไปอังหวะ
09:10ภาษาเปลือด
09:13กับเนื้อความตัดเพราะรำ
09:15พันในสาง
09:17ที่แท้เป็นกลศึกเนี่ย
09:22อาศัยเหตุนี้
09:24พระเจ้าสโตมังจอจะมีข้ออ
09:26้าง
09:26เครื่อนพล้ายพลลงมาเป็นชิดห
09:28งสาวดี
09:31ก็ลูกไม้เก่าดังเช่นครั้น
09:34ใช่ว่าความไม่รู้
09:36ว่าสโตมังจอคิดแข็งเมื
09:38อง
09:39แต่เมื่อเจ้าออ attachingพริ het กับนะศ
09:40ีนในต่อแล้ว
09:41ก็คิดว่าจะเห็นแก่หน้ากัน
09:42บ้าง
09:44ทั้งนี้เป็นเพราะเจ้า
09:46จากล้ายเนื่องในบ้านไม่ดี
09:48จึงแบบที่สองผลเสียมาถึงบ
09:50้านเมือง
09:51เช่นนี้เจ้าจะทำเช่นไร
09:54- ขอเดชะพระอายามีปุ่น นี่เรื่
10:00องอะไร เร่งว่าไหม
10:02สหารสอนแน่ของเราแจ้งมา พังอ
10:04ังวะเคลื่อนทับแล้วพระเจ้าค
10:06่ะ
10:08ฉะรอยอังวะจากว่างร้างสึก
10:10นานเกินไปกับมัง
10:12สะโตมังจอจึงก็หายสึกถ
10:14ึงทีนี้
10:16ดี ในเมื่ออย่ารบ ก็มารบกัน
10:20ให้หนังใจ
10:22พระเจ้านั้นทบูเร่ง ส่งมีพระ
10:24ราชองค์การให้เกนพล้ายพล
10:28เรียมนำทับหลวม ขึ้นไปทำศ
10:30ึกกับพระเจ้าสะโตมังจอแ
10:32ห่งอังวะ
10:34ด้วยพระองค์เอง
10:46ขวายบังคมเสร็จพอ
10:49ข้าให้เจ้าไปเฝ้าคนทันผนต์
10:50ในป่ะ ไม่ได้เรียกหาจะกลับ
10:53มาใหญ่
11:08ลูกมีการสำคัญจากเผ็ดทูน
11:10การนั้นได้ต้องเจรอจากันยามน
11:12ี้
11:14ลูกเกรงความจากไปถึงเจ้าพี่
11:16มังจีสูอ่ะ
11:18รึกพระนเรธหรือ
11:22ลูกอยู่ภายนอก
11:23ก็ได้ทำการสอดแนมไปด้วยจริ
11:26งได้รู้ว่ะ
11:28บัตินี้
11:30พระนเรธจะตั้งกองทหารส่วนพระ
11:32องค์
11:33คัดเอาแต่ที่ฝีมือชกาศ
11:37เกรงว่าน่าจะกำลังคิดการให
11:40ญ่
11:42จึงเร่งมากราบทูน
11:44เพื่อเสร็จพ่อจากทรงตัดไฟ
11:46เสียแต่ต้นหลบ
11:54และส่งมีพระบัญชาให้ค่ะ
11:56นำกองทหารจากพริษณุโลก
11:59ขึ้นไปช่วยรบด้วย
12:04เจ้าจงกลับไปกราบทูนพระเจ
12:06้าหงสาวดี
12:07ว่าเราเจ้าฝ้าพริษณุโลก
12:09ขอรับสนองพระราชองค์การ
12:11นำทัพไปร่วมรบสึกอังวะ
12:13โดยทันที
12:16พระเจ้าค่า
12:33หากจะตัดไฟแต่ต้นหลบ
12:35เจ้าว่าค่าควรทำเช่นไหร่
12:40คราก่อน
12:42เสร็จพ่อให้มันไปทำสึก
12:44และเสร็จสึก
12:46ก็ให้รอบสังหารเสียแต่
12:48ลูกทำมีสำเร็จ
12:50มันจึงรอดมาได้
12:54สึกอังวะครานนี้
12:57หากอ้ายเสร็จไปร่วมรบด้วย
12:59ลูกจากขอแก้มือ
13:07เช่นนั้น
13:09อาจจะให้เจ้าขึ้นไปรอกอังว
13:11ะกับข้า
13:14และให้มังจีชวาอยู่เฝ้าเมือง
13:16แทน
13:18หากไม่มีเจ้าพี่มาคอยขัดขวา
13:22อ้ายเสร็จไม่รอแนบกับเจ้า
13:24ข้า
13:24อ้ายเสร็จไม่รอแนบกับเจ้า
13:32ข้า
13:32เดือนสาม แรมหกคำ ปีมาแมน
13:36ข้านำทับ อันมีช้างสามร้อย
13:40มาสามผัน และพระพลอีกหบมือน
13:44ออกจากพี่สนุโลก
13:46ไปร่วมกับทับหงสาวตี
13:48เพื่อทำสงครามกับอังวะ
13:53ไม่เกินสองเดือนเราคงรุดถึงเม
13:55ื่องอังวะ
13:57ทับพระนเรศออกมาจากพี่สนุโล
13:59ก
13:59น่าจะมาถึงช้ากว่า
14:03ถ้ามาถึงแล้ว
14:05เจ้าจะกลงมือเยี่ยงไร
14:07ครานี้พระนเรศไม่ได้อยู่ลำพังต
14:10ัวเช่นคราก่อน
14:12หากมีอันเป็นไป
14:14ปกทหารที่ติดตามมาด้วย
14:16ผมไม่ยอมนิ่งเฉย
14:19ลูกคิดไว้แล้ว
14:22จากเอายาเบือ
14:25ผสมกับน้ำให้พวกมันกิน
14:28ค่าให้ตายสิ้นทั้งหมด
14:32จากไม่มีผู้ใด
14:34ก็ความวุ่นวาย
14:37เอาเฉพาะพระนเรศกับทหารตัว
14:40นายเธอ
14:43ใครพลที่เหลือ
14:44หากยอมสวามีพักก็เก็บไว้
14:46ใช้งาน
14:48แต่หากไม่ยอม
14:51ค่อยค่ายตาย
15:12ที่นี่ดีนัก
15:14มีน้ำมีปลา
15:15อาหารอุดมสมบูรณ์
15:17เราพักกันสบายสักสองสามวัน
15:19แล้วค่อยเดินทางต่อแทย
15:23พระเจ้าค่ะ
15:25ทุนตามสัตว์จริง
15:29เพลานี้ก็ได้ม่อมเดินสิบก้
15:30าว
15:31ก็ถอยก้าวหนึ่ง
15:33ไม่อยากให้ไปถึงอังวาเลย
15:38ค่ะรู้
15:40แต่เขาเรียกมา
15:41เราไม่ไปไม่กลายเป็นกระบบทเลย
15:45กระมองเสียดายไพ้พลและชั้งมา
15:47อุตสาห์สั่งสมฝึกกลือมา
15:51ฝึกจะหารเอาไว้ใช้
15:53กลับต้องเอาไปตายเพื่อหงสาว
15:54ดี
15:55กิดแล้วช่างเจ็บใจนะ
16:06นั่นสินหัง
16:15เสร็จพ่อ
16:17บัตรนี้ทักเมืองแปร์
16:19เมืองตองอูแลเมืองร้านชั้ง
16:22ต่างมาถึงกันโดยพร้อมหน้
16:23า
16:24ยังก็แต่
16:26ทับพิสนุรค
16:28แปโยท็ายาเท่านั้น
16:29ชั้งมีสารแจ้ง
16:32พณะเรฟ
16:33เดินทับออกจับพิสนุรค
16:35ตั้งแต่เดิน 3
16:37บัตรนี้ย้างเข้าเดือนหลือ
16:39พูดมันถึงลุกถึงเมื่องเคล
16:40ง
16:40หายมันถึงเชื่องฉานัก
16:48มันอ้าง Mack har
16:50แต่ค่าไม่เชื่อ
16:54ไอ้ดวง เอ็งเขียนบอกไปว่า พ
16:57ี่ค่าเดินทับล่าช้า
17:03เป็นด้วย
17:06ช้างชนกัน โบราณว่าเป็นอ
17:08ภมงคล ห้ามย่าตลาทับ
17:12เช่นนี้ดีไหมพระเจ้าค่ะ ด้วยเก
17:14ิดเหตุอาเพศ รายมิ่งเมืองถ้
17:17ากระชาฐานต้น มีการคุ้งสั่
17:19ง
17:20ไม่เอา ไม่แช่งพ่อเมือง ไม่เป็
17:23นมงคล
17:25แต่ตามตำราว่า เหตุต้องเกิด
17:27แก่ช้างต้นช้างส่ง จึงจั
17:29กถือว่าเป็นลางร้ายนะพระเจ้
17:30าค่ะ
17:42เฮ้ยเพศ ถ้าขอยยีมของเล่นของ
17:45เองหน่อยแทน
17:51นับแต่นี้ไป เองสองตัวมีชื่อ
17:54ใหม่ว่า ปลายแก้วจากรัฐ และ
17:58ภายสวัสดีมงคล เป็นช้างต้
18:01นของค่ะ
18:02ขอเดช้า แต่มันเป็นแมงกว่
18:05าง
18:06ตุกตาศิกบาลให้ใช้แทนคนได
18:08้ แล้วค่าจะอวยยดให้แมงกว่
18:09าง แล้วเรียกมันว่าช้าง มัน
18:11ก็เหลือของค่ะ
18:13ไอ้ดวง เองเขียนไป ด้วยมีเหต
18:17ุ พลายแก้วจากรัฐ ชนกับภาย
18:22สวัสดีมงคล
18:24โอนทํานายว่าเป็นอาเภท ต้องห
18:27าเริกยาม ทําวิธีปัดรังค
18:29วานเสียก่อน ถึงจะเดินทับต่
18:31อไปได้
18:32เป็นเยี่ยงอะไร พอใช้ได้หรือไม่
18:39โอนทําวิธีปัดรังความตาย
18:47หาได้ไม่
18:51บัดนี้พระมหาเทนคันชอบ ย้
18:54ายไปจำพันศาที่วัดมาเมืองแคร
18:56ง
18:57พระมหาเรธไปอยู่ทับที่นั้น มั
18:59นตั้งใจจะกลาบพระอาจารย์
19:01แล้วมัสการพระคุณเจ้า
19:09ในเมื่อมันไม่ยอมมาตายดี ๆ ท
19:11ี่นี่ ก็มีแต่ต้องตายที่เหมือง
19:14แครง
19:17เช่นนั้น ลูกขออาศาทย์ พระเด
19:20็กหัวพระเรธบัทวาย
19:23ไม่ต้อง เจ้าอยู่ช่วยนบทางนี้
19:30เหมืองท่านเรฟ ข้ามคนในใจนะ
19:54อังว่าอังว่าอันนี้แท้จ
20:01ริงเป็นการภายใน
20:02อาหลานชิงอำนาจกัน ถ้าไม
20:04่อยากไปให้เปลืองแหลง
20:08มีไปก็เท่ากับนี้ทับ มีเกรง
20:12อายาหลวงหรือ?
20:14หากเกรงก็ต้องเกรงอันร่ำไป
20:16มันจะจบสินวันดายแล้วพระค
20:17ุณเจ้า
20:24คำโบราณว่า ทะเล เขี่ยวงา ส
20:30ตรี ราชา อาวุธ ถ้าสิ่งน
20:34ี้ประมาติไม่ได้
20:36หากมีเกรงพระเจ้านั่นถ้าเปล рук
20:38แล้ว
20:39ถึงกำลังน้อยกว่า ก็หาเก
20:56รงมั้ย
20:58แต่ที่อย่างหักกันไม่ได้ ก็ด
21:00้วยห่วงพ่าพี่นางลัวม頂จี
21:02ชวาดอก
21:04ถ้าคิดไม่ตอกเลยพระคุณเจ้าว
21:06่าจะต้องทำเช่นไร
21:22กุ้งที่เกิน เอาออกไป
21:38น้องท่านเจ็บป่วยอันใด ยายจ
21:40ึงนี้ยอมเสเบย
21:43อุกกักขังยังนาเฉลยฉันน
21:44ี้ ใครมันจะไปกินลง
21:47สึกครั้งนี้ เจ้าเป็นคนก่อ พ่
21:50อค่าค่าสั่งกักขังเอาไว
21:52้
21:53ไม่ลงโทษก็ส่งพากรุณามาก
21:55แล้ว
21:56จักลงโทษค่าหรือไปคะ จัก
21:59ลงโทษค่าหรือ
22:01ซึกครั้นนี้ จักโทษผู้ใดก็โ
22:04ทษองค์เองเถิน
22:06หากเจ้าพี่ดีต่อค่า วันนี้ก
22:09็คงไม่มีผู้ไดต้องล้มตาย
22:10เจ้าไม่ต้องอ่าง พ่อเจ้าหาเห
22:13ตุทำสึง
22:14หมายชิงหงสวดีจักพ่อค่า
22:16แล้วมันผิดหรือไปคะ
22:18ทั้งเมืองหงสวดี เมืองแปล์ ม.
22:21ตะมา ลานช้างและอโยทยา
22:23เราก็ต่างชิงเข้ามาทางซิ้น
22:27ใครดีใครได้
22:29พระเจ้านั้นทำดูเล่งจะห่วงอำ
22:31นาจเอาไว้แต่มือตัวผู้เดี
22:32ยว
22:33เช่นนี้ที่ว่าชอบแล้วนะ
22:43เจ้าพี่
22:44เจ้าพี่กลับมาก่อน
22:45เจ้าพี่
22:47สิ้นเสร็จปูแล้ว
22:55หัวเมืองพากลับแข็งข้อจร
22:56ิงดังว่า
22:58ขอเดช้า
23:00มีสารจากพระเจ้านั้นเธอพระเจ้า
23:01พระเจ้าข้า
23:02แจ้งว่าเป็นการสำคัญ
23:29พระเจ้าật
23:33พระเจ้าขัดพระเจ้าองค์กาส
23:37มีหยอมยกทับไปช่วยรบที่อ
23:38ำวัง
23:40แต่พ่อมãพท์ปัญ něชา
23:43ให้ค่าตัดสินลงโทษประหาร
23:46มีให้เป็น銀่nelland ซือไป
23:53พระองค์
23:55พระองค์
23:58เจ้าเจ้าไปเต็มตัวให้เพราะ
24:02เราจะไปเมืองคล้องบันนี้
24:03มิได้พระเจ้าค่ะ
24:05เวลานี้พระเจ้าของสาวดีมิประ
24:06ทัพณ์อยู่
24:08พระองค์เป็นพราหาอุบราชา
24:10ต้องประทัพอยู่เป็นตัวแท่พ
24:11ระองค์
24:12มีอาจเสร็จนี้ออกไปน่aucสาว
24:13ดีได้ỗ่ะ เฉ้าคะ
24:14เฉ้า เย้าพ่อมีรับสั่งให้ป
24:15ระหาชีวิตภนaret
24:17ข้าจากอยู่ชัยๆได้เหยี่ยงได้
24:20น่าสนุกแท้
24:26ให้ค่าตามเสร็จเจ้าพี่ไปด้วย
24:27เธอด
24:29ข้าอยากดูเจ้าพี่ผ่านภนaret
24:34ข้าจากไปซอบโสนท่วนความ ม
24:36ีได้ไปประหารผู้ได้
24:38จะได้ยิ่งไร เสร็จพ่อมีรับ
24:41สั่งให้ประหาร เจ้าพี่ก็ต้องป
24:42ระหาร
24:43หรือเจ้าพี่จากฝากฝืนพระรา
24:47ชองค์การหรือ พระเจ้าค่ะ
24:54ปากพร้อย
25:18ที่พระอนุชาตรัด ก็ชอบด้วย
25:20เหตุผลนะพระเจ้าค่ะ
25:23มีพระราชองค์การให้ประหาร อย่
25:25างไรก็ต้องประหาร
25:32ถ้ารู้ หากฝ้างตเวน มีใช้แค
25:38่ผิดกฎหมาย ผิดวิร์ไน่ทั้
25:40งหาร
25:44แต่ยังรู้มินพระราชมนะ ลบห
25:47รูพระเกียตติยอดของพระเจ้า
25:48ของสวัดี
25:56แต่ข้ากับพันเรธเป็นดังพี่
25:57เน้อง
26:00จักทำได้เยี่ยงด้วย
26:06เอาอย่างนี้เธอพระเจ้าค่ะ
26:09กระมอง
26:10จักขออาศา
26:18อาศาอันไทย?
26:20ในเมื่อพระองค์มีอาจขัดพระ
26:22ราชองการ
26:24แต่ก็มีอาจประหารพระเรธได้
26:27กระมองจักอาศาเป็นธุระให้พ
26:30ระเจ้าค่ะ
26:44ด้วยเป็นพระราชองการ
26:47พี่เองมีอาจเพิรกเฉยได้
26:50จึงใครขอเฉินให้น้องท่านเสร
26:52็จมา
26:53เพื่อปรึกษาหารือ
26:55หาหลทางผลหนักให้เป็นเบา
27:01เจ้าพี่อยากให้ค่าไปหากันนั้นเลย
27:03พระเจ้าค่ะ
27:19เพราะอองค์ต้องเฉดดไปพี่หลาง
27:20silver
27:42เจ้าพี่ส่งงาน น่าจะหวังใจ
27:45ด่ะ
27:46เอาเธอ ผมเจ้าไม่ต้องกลัวไป ถ้
27:50าจะไปเง็นเงียบ
27:54นอกจากพวกเราแล้ว ก็หามีผู้ได้ร
27:58ู้ไหม
28:29กลัวไป!
28:31เธอเข้าไป
28:45sizใคร?
28:55เฮ้นแล้ว พร้อม
28:58เฮ้มยง
29:23บอกกูมา
29:24พวกมึงหมายข้ากูได้เหตุใด
29:26ใครใช้มึงมา
29:53หยุดถัด
30:00พระกุนเจ้า
30:05พ่อได้แล้ว
30:06พยากีรณ์ พยาระ
30:30พยากีรณ์ พยาระม มันรับรา
30:32ชการอยู่ที่นี่แหละ
30:34มันเป็นลูกสิตรของอัตมา ม
30:36ีเชื้อสายมอนด้วยกัน
30:37ที่ 14 What?
30:42ฟาได้ยินมาว่า
30:43พระ นễเรศก็เป็นสิตเอกของพระ
30:45มหาเ� brute
30:46หมันกัน
30:47พอข้าได้รับคำสั่งให้มาประ
30:49ทุทธซาลายพระ availability
30:50ฟาจึงได้รีบนำกวาม
30:52ม Anal มาหารืaut กับพระคุนเจ้า
30:55มีคนสั่งใดค้าค้าจณะนั้น
30:56แหละ
30:59พระเจ้าค่ะ
31:01มันเต็กสองว่าอยากทำ
31:03แต่ก็มีกราขัดทำสั่ง
31:05อัตมาริให้มันแส่งทําเป็
31:06นว่า รอบสังหารพระองค์แล้ว
31:08แต่ไม่สำเร็จ
31:09พูดใดสัง อ้ายมังจประโรใช
31:11้หรือไม่
31:19มังจประโร มันก็ทําตามคำ
31:22สั่งของนายมัน
31:25และนายมันเป็นผู้ใดนั้น พระอง
31:29ค์ก็ส่งทราบดี
31:46โตบิ
31:47โตบิ
31:47โตบิ
31:49โตบิ
32:00โตบิ
32:01โตบิ
32:02โตบิ
32:02โตบิ
32:12แน่เร็จ
32:15เราสองคน
32:17จะอยู่ข้างเดียวกันตลอดไป
32:20ใช่หรือไหม
32:23ถ้าทั้งอยู่ข้างข้า
32:26ข้าก็จะอยู่ข้างทั้ง
32:28คือเป็นสักจะวาจ๊ะ
32:42ที่เป็นสักทางว่า
32:43ที่เป็นสักทางว่า
32:47ที่เป็น
33:21ที่เป็นสักทางว่า
33:21พี่หิ่นมาว่า
33:22ทรงสั่งโบย
33:24และขังพระพี่เลี้ยงมังจาประ
33:25โร
33:27มันด้วยเหตุอะไรกัน
33:29ข้าทรงสั่งไปถึงพระนเรศ
33:31เชิญให้เสร็จมันเจียรอจากก
33:32ัน
33:34แต่ระหว่างท่าน
33:36มังจาประโรมันกับสั่งคนไป
33:37ซุ้มลอดทำลาย
33:39หมายเอาชีวิตพระนเนี่ย
33:42เป็นไปได้หรือ
33:44ถ้าพี่เลี้ยงมีใจจงรักพั
33:46กดียิ่งนัก
33:47ใหญ่จึงกล้า
33:49ใจพักดีของมัน
33:51มีให้เสร็จพ่อ
33:53มีใช้ให้ค่า
33:56ข้าดี
33:58ที่พระนเรศมีเป็นไร
34:01แต่เวลานี้
34:03น่าจะคิดว่าทางของสวดีรอ
34:05บค่า
34:07น่าจะแขนข้ายิ่งน่ะ
34:15แต่ครานี้
34:18แม่พระนเรศจักข้าดีรอดไม
34:20่ได้
34:26แต่อย่างไรก็ไม่พลโทษประหาร
34:32ข้าให้มาเริ่วส่งสารประชีย
34:33์แจ
34:34หวังช่วยหาทางพลหนักให้เป็
34:36นเปล่า
34:39แต่มีรู้ว่าน่าเรศจักทุก
34:40เราความโกศ
34:42ยอมฝังค่าบ้างเดี๋ยวไหม
35:04แม่ว่าพระมาอุปราชามังจ
35:06ีชวา
35:08จะไม่ได้คิดประทุสล้ายหมายเอา
35:09ชีวิตข้า
35:12แต่เวลานี้
35:14ข้ากระถือมีความผิด
35:16คิดคตเป็นกระบทต่อพระเจ้าน
35:19ั้นถ้าบุเลง
35:21อันจะเรี่ยงโทษประหานั้นหาได
35:23้ไหม
35:42ถึงขลาแล้วประคุณเจ้า
35:50ที่ข้าจะเป็นไทย
35:53มีอีกต João
35:56ตัวสนุขความโกษ
35:58มีอีกตัวสนุข
36:00แค่น้ำสนุข
36:05ความโน้ม
36:06มีอีกตัวสนุข
36:28ข้าดะเทพเทวดา อันสถิตอยู่
36:32ทุกคิดสานุษิต จงเสด็จมาเป
36:35็นทิฟพยาญ ด้วยพระเจ้าหงส
36:38าวดี มีตั้งอยู่ในความสุจร
36:40ิษ คิดตะทำพยาญตารายแก่เรา เรา
36:45จึงขอประกาศ ให้เมืองพิสนุ
36:48โลก และอายโทยากับเมืองหงสา
36:52วดีนั้น
36:53ข้าดกัน นับตั้งแต่วันนี้ ไป
36:57จนสิ้นกระปะวัสสาร
37:24ข้าดกัน นับตั้งแต่วันนี้ ใ
37:29นะ ชอนุษิต นับตั้งแก่เรา จะไม่
37:33กำลังสาวบ้าง ทั้งแก่เรา มี
37:34ตัวเป็นทุกค flavoredภู вполнеโร่น คว
37:40ามสาวนี่ ชั้น จากน livingiertละกับเท
37:40้าตรง และอายโทยากคิดสิ้น
37:40กระประเจ้าตรง แก่เรา มีตั้งแต
37:52่ความสาวนายสัมลิ่ม ตัวร
37:52ี adoreที่ไม่กำลังสาวนาย ทุกค
37:52ิดส Tracy ความสาวานี่ าจนสิ้นก
37:53็ค
37:58- เจ้าข่าว เร็วสิเจ้าแม่จ
38:00้ามาฟังเขาใหญ่เร็ว
38:01- โอ้ย หยุดก่อน อะไรอ่ะเจ้าแ
38:03ม่
38:04ข่าวอันใดหรือ ข่าวดีห
38:06รือข่าวร้าย
38:08ข่าวจับพี่นเรธ จ้าแม่ พระ
38:10สิทมอรัฐ
38:11พึ่งมาเข้าเฝ้ากลับทุนพ่อ
38:12บัตินี้เอง
38:13- ไป ถ้าอย่างนั้นรีบไป ไปเจ้าข
38:16่าว
38:19- พระวิสุดกระสัตวีเสด็จมา
38:21ประดี
38:28- ลูกส่งข่าวมาว่ากันอะไรบ้
38:29างเธอคะ
38:31- เมื่อแรมสองค่ำเดือนหก ร้าน
38:35เรศหลังทักษิโนโท ให้เทวด
38:38าฟ้าดิตเป็นพยาด
38:40- ว่าพิสนุโนกและอโยทยา
38:45จากไม่ขึ้นต่อหงสาวดีอี
38:46กต่อไป
38:47- เราเป็นไทยแล้ว เราเป็นไทยแล้
38:52ว
38:53- เราเป็นไทยแล้ว
38:59- แต่ถ้าพระเจ้านั้นถ้าบุเรง
39:04สงสร้าง ไม่ส่งหยินเจออมแ
39:07น่
39:07- พระณะเรศเตรียนการต้องไว้
39:12เช่นไหร่ ประสีทบอรัษ
39:15- มีพระราบบัญชาให้กลับอ
39:18อกมาเผ็ดทูน ขอให้อายุทยาเกร
39:20ณพย์ผลเต็มสะเบียร
39:22- รักษาป้องคุมประตูมึงให
39:23้มั่น ทรงคาเนวต้องเกิดสง
39:25ครามใหญ่เป็นแน่พระเจ้าค่ะ
39:29- เราก็เห็นเช่นนะ เจ้าขาว จงช
39:36่วยกัน ตลาดเตรียมทุกอย่าง
39:38ให้พร้อมไว้
39:39- รับด้วยกล้าว พระเจ้าค่ะ
39:41ประเดียวก่อน รับพระสุผันกระ
39:45ยาแล้ว
39:46พระสุพันตก Luck ยากับลูก
39:48ยังถูกร้างเป็นตัวประกัน
39:49อยู่ที่นั่น
39:51หากรบพุ้งกัน
39:53ลูกกับล่านจะทำเช่นไหลเหล้
39:55า
39:58ขอโดจ�
40:00เฮลานี้พระเจ้านี่ทับเบรงแลทับ
40:01หลวง
40:02ยังกในทรัwaliทำศึกนอยู่ที่อ
40:03ังวะ
40:03พระนาเรศ
40:04ฉุยเอาจังหว่านี้ยกผลง крутไป
40:06หงสำวดีแล้วพระเจ้าค่ะ
40:09เผ้า
40:12ไม่มีใครใจร้องนี่เกินพี่ค่
40:13ะ
40:16แม่ต้องห่งแล้วแม่จ้า
40:18มีคนแร่มไปรับพระพินานกลั
40:20บบ้านแล้วจ้ะ
40:39ลูกเกินพี่คงไม่ได้
40:47กลัวอยู่ตรงนี้
40:48ต้องกัน
41:21กลัวิ่ง
41:37ลองสาย
41:38พี่นี่ใจ
41:41หิดจ้าอย่างไวใจพี่
41:47ได้เจอกันก็ดีแล้ว
41:50เราจะได้หาทางช่วยกัน
41:52ให้เจ้าผลจากโทษประหา
41:53ไม่จำเป็นดอกจ๊ะพี่
41:57ค่ามิจำเป็นต้องรับโทษนะแล
41:58้ว
42:00ปัดนี้
42:02ค่ามิใช่เจ้าพระเทศสลาทที่อย
42:04ู่ใต้อานักของของสาววดีอ
42:05ีกต่อไปแล้ว
42:09ก็เลยนะ
42:15เมื่อแรมสองข้ำเดือนหก
42:18ค่าหลังทักสิโนโทษให้เธ
42:20วดาฝาดินเป็นพยาด
42:23ว่าพิศรุโลกและไอโยทยา
42:26จะไม่ขึ้นต่อของสาววดีกต
42:28่อไป
42:30ค่าเป็นไทยกับตัวเรา
42:45แต่เราเคยสัญญาว่าจะยืนอยู่ข
42:48้างเดียวกัน
42:49หากยืนอยู่ข้างเดียวกัน
42:56ต้องยืนเคียงบ่าเคียงไหล
42:57เท่าเทียมเยี่ยงมิสหาย
43:01ไม่ใช่ผู้หนึ่งเป็นนาย
43:04ผู้หนึ่งเป็นค่า
43:24เช่นนั้น
43:27บัตรนี้เราสองคน
43:32ยืนอยู่ขวนละห้างกับละสิ
43:33นะ
43:33ใส่ของรับคืนรึดรึดรึด
43:34รึดรึดรึดรึดรึดรึดรึ
43:39ดรึดรึดรึดรึดรึดอาจั
44:03ง
44:03ของสาวดีเพิ่งมีชายต่ออั
44:05งวะ
44:09พ่อค่ากำลังคือเคิมนะ
44:12อากรู้ว่าเจ้าแข็งเมือง
44:15เจ้าเจอสึกหนักแน่
44:18ถ้ากเลี่ยงไม่ได้
44:19ก็ต้องเป็นไป
44:22ข้าจึงใครจะขอร้องเจ้าพี่
44:25ข้าจะขอพาพพินานกลับอโย
44:27ทยา
44:45ข้าค่ายให้มีได้เรา
44:50ข้ามีพลหกเมือน
44:52บัตรนี้อยู่นอกกำแพงเมืองของ
44:54สาวดี
44:56หากจำเป็น
44:58ข้าก็จะบุกฝาเข้ามาพาพี่นาน
44:59ออกไปให้จงได้
45:07เจ้า
45:10เจ้า
45:11จะกรบกับพี่เลย
45:14น้องชาย
45:27ข้าจะพาพพี่นานกลับตอน
45:30หากเจ้าพี่ช่วยข้า
45:34ข้าก็มีจำเป็นต้องรบกับผ
45:36ู้ได้
45:57วิง
46:01ว่านอนุทยan when you look,
46:02ลักลอบไปทางท้ายวัง.
46:05พาหม่อมชัดลักลอบออกไปทาง
46:06ท้ายวัง.
46:11แล้วมินอ 같아요...
46:14และผู้คนในตำหนักของหม่อมชั
46:16ดแล้วไหมคะ?
46:19มินอTAATE..
46:21เป็นพาร่าชัดที่ได้
46:23ที่สืบสายเลือบมาจากเสร็จปู
46:25น.
46:27ก็ปล่อยให้ปล่อยอโยทยามีได
46:29้.
46:32คงเสด็จกับได้เพียงพระองค์
46:34เอง
46:35กับข้าหลวงที่ตามมาเท่านั้น
46:39การนี้ถือเป็นการลำ
46:41จักธรรมเอิกเกริกให้ผู้อื่
46:43นดูมิได้
46:46จักเดินทางกันเมื่อได้หรือ
46:48เพคะ
46:49อีกห้าวัน
46:52พระน่ะเทจักมารอรับ
46:54จงเตียงพระองค์ให้พร้อมเฝ็
46:56ด
47:12ข้าบางจีนอง
47:15ถวายบางคมมายังเบื้องบาทพระ
47:17เช้าหงสาวดีนันทบุเรง
47:19ราราชบิดา
47:32อีกเตียงพระเช้า
47:58ได้เวลาแล้วเพคะ
48:16เซ็ดเทิดเพคะ
48:18ไม่ต้องห่วงลูก
48:31โอ้โฮนดี
48:35หากเจ้าต้องอยู่คนเดียว
48:38เจ้าจะอยู่เยี่ยงไร
48:40รูปอยู่ได้เพคะ
48:43ท่านมันจริงชวาว่าลูกต
48:45ัวแล้ว
48:46อีกไม่กี่ปีก็ต้องเสกออกไปอย
48:48ู่เมืองอื่น
48:50ไม่ได้อยู่กับแม่อยู่ดี
49:01จริงของเจ้า
49:05หากไม่ได้อยู่ด้วยกันเพลานี้
49:09ต่อไปก็คงไม่ได้อยู่ด้วยกัน
49:11แล้ว
49:17เพื่อเยี่ยวก็ดี
49:18ไม่ได้อยู่กัน
49:21ท่านมันด้วยกัน
49:26เยี่ยวกัน
49:27ของเยี่ยว
49:28เยี่ยวกัน
49:41สกิน
50:10คุณความคุณสิ
50:13ที่นายเสร็จแล้วพ่อองค์เรีย
50:15วรอบ แล้ว เพ้าของส่วนพ่ออง
50:18ค์เหรอ
50:22พี่มาลา
50:27อะไรนะ
50:33ขอบใจนะเจ้าดำ นี่ไม่ลืมพี่
50:40สาสเสียงมารับพี่ถึงหงสา
50:42วดี
50:45อะไรกัน พี่จะไม่กลับไปกับข้า
50:49อย่างนั้นเลย
50:54พี่อยากกลับไปโยทยาทุกล่ม
50:56หายใจ
51:00แต่พี่ไม่อาจเทงลูก แลบริวั
51:03นเอาไว้ข้างหลังได้
51:12ยอมให้พระพิมนางกลับไปกับ
51:13เจ้า
51:15ก็มีสมควรแล้ว
51:20ถ้าก็พระธิดาที่เกิดแต่พระเจ
51:22้าบุเรงรองกลับไปด้วย
51:26ทางผมสาวดีคงไม่ยอมแน่
51:28ไอโยทยาเป็นไทยแล้ว
51:39แต่พี่ข้ายังไม่อาจเป็นไทย
51:40ได้
51:42เสียใจนะ
51:45เจ้าดำ
51:49ครานี้พี่เป็นคนเลือกเอง
52:07พี่ขอปากใจของพี่
52:12ไปกับเจ้าด้วย
52:17หากวันน่า
52:18มีวัสนา
52:23ที่จะกลับไปกลาบพระบาทพ่อก
52:25ับแม่ให้จงได้
52:35มีวัสนา
52:57- ข้าไปอยู่ในดีสักวัน และเค
53:18็ดโดยดีว่าเจ้าทําผิดต
53:20่อของสาวนีเยี่ยงไหล
53:21- หักแต่ข้า ต้องการรักษาช
53:23ีวิตพายผลไว้เพียงเท่านะ
53:24- ข้ากับไต ข้ากับบาท คุณท
53:27ี่ต่อยคือพล้ายฟ้าประชาชน
53:28ถ้าใช้พวกปกคอไม่ หนึ่งว่า
53:30เจ้ารู้ ยังมันต้องตายเปล่า
53:32- หากต้องการเป็นถ่าย เราจะแพ้ไม
53:36่ได้ แม้แต่ครั้งเดียว
53:38- จ๊ะพี่ย์ทำกันอะไร
53:55- หากตอนที่ปันที่นี่ية
53:59- sof siempreให้ค дор etwas ห passage
54:00- มันจะแพ้ ส่ง The fossilสนidir
54:01เธอเยี่ยม
Comments