- 2 hours ago
ดูละคร ย้อนหลัง
Category
😹
FunTranscript
00:01รายการต่อไปนี้
00:02เหมาะสำหรับผู้ชมที่มีอายุ
00:0313 ปีขึ้นไป
00:05อาจมีภาพ เสียง หรือเนื้
00:07อหา
00:07ที่ต้องใช้วิจรรยานในการรั
00:09บชม
00:09ผู้ชมที่มีอายุน้อยกว่า 13 ป
00:11ี
00:11ขวนได้รับคำแนะนำ
00:22ข้ายกทัพออกจากหงสาวดี
00:26และได้พาชาวอโยทยาที่ยัง
00:28เหลืออยู่
00:29กลับมากับค่าด้วย
01:05ข้าเดินทัพผ่านเมืองมอธมะ
01:07พระมหาเทนจึงได้ชวนให้ชาว
01:10มอนติดตามข้ามา
01:12พระยาเกียน พระยารามก็ตามมาด้
01:15วย
01:17ข้าเดินทัพผ่านเมืองมอธมะ
01:32เจริญพร มหาประพิศ
01:35เหนื่อยหรือไม่ประคุณเจ้า
01:36แย่แล้วพระเจ้าค่ะ
01:39อันใดวะ พระพงสาวดีตามมาพ
01:41ระเจ้าค่ะ
01:42ที่มี qualquerโอollar
01:42อยู่ไม่ห่างแค้เด็ดเท้า 2 วัน
01:43เท่านั้น
01:45ทัพโปรงสาวดีพวกออกจากเอ้
01:47องวานได้ไม่นาน
01:47ตำมาดินี้ได้เยี่ยงอะไรวะ
01:50ที่ยกมา
01:52ทัพเร็วของพระยาจจงโตพระเจ
01:53้าค่ะ
01:55เด็กล่วงหน้ามาก่อน จากปลอด
01:57ได้ทำเยี่ย่งไหร่พระเจ้าค่ะ
02:03คราวนี้มีทั้งเด็ก ทั้งคู่หญ
02:06ิงและคนแก่
02:07เดินได้ช้า จากเคลื่อนทับนี้ก
02:11็คงไม่ทันแน่
02:17นี้ไม่ทัน ก็ต้องสู้หัวสัก
02:19คราพระคนเจ้า
02:23คนของเรามีน้อย หากสู้มีได้ หลว
02:26งแต่ชาบ้านจะพากันตายสิน
02:39ข้าฝากพระคุณเจ้า นำชาบ้าน
02:41เดินหน้าต่อไป
02:43ไอ้ดวง เองพระธานกองหนึ่งไปค
02:45ุมกันชาบ้าน
02:46ไอ้เพช ไอ้สี เองพระด้านเองข
02:49องเรามาที่นี่ทั้งหมด
02:50เราจะกลับไปสู้กับมัน จันคั
02:52บของสวดีเอาไว้ให้ได้
02:54ข้าเจ้าค่ะ
03:00ทุกคน เก็ดของ เดียงตัวของเดิ
03:04นทาง
03:05เอ้า เล่นเก็ดของ
03:06ไปแล้วพวกเรา
03:07ไปแล้ว
03:21โดยพระเจ้าสโตมังจอแห่ง
03:28อังวะ ภายสึก และหลบนี้ไป
03:32ข้าขอแต่งตั้งให้มังเลตยา
03:34เป็นเจ้าเบือง
03:36ดูแล๊
04:02เรามีคำสั่งให้พระมาหาอุปรา
04:04ชา จับพระนาเรศมาสำเร็จโทษ
04:08เหตุได้จึงละเลยและปล่อยไป
04:12ค่ามีได้ละเลย
04:15ถ้าได้ส่งบางจาประโร ให้ไปน
04:17ำตัวพระนาเรศกับบาสอบสว
04:18นถนความ
04:21แต่มันกลับลอบประทุศราย หม
04:23ายเอาชีวิตพระนาเรศ
04:25ด้วยเหตุนี้พ Allan Leff จึงหลบหนี
04:28ไปพระเจ้า
04:29มังจากประโรมันทำด้วยรู้ดี
04:31ของเจ้าไม่กล้าทำ
04:34การช่างแตกล้างพระนามพระหาาอ
04:37ุปราชา
04:38โดนลงอายาไปก็สงควนกัน
04:39โทษแล้ว
04:41แต่การที่คิดข้ากับบทที่หล
04:43บหนี
04:43หาใช้ความผิบ Lee
04:48ร้องใส่หน้าไปดี
04:50ให้มังจากประโลพนโทษและกล
04:52ับมารับราชการดังเดิม
04:54รับด้วยก้าวพระเจ้าข้า
04:56ส่วนพระมหาอุปราชามังจ
04:58ีชว่า
04:59ให้นำทับหลวงมีช้าง 500 ม้า
05:025,000
05:03คนเดินเท้า 70,000 ไปสมทบกับพยา
05:06จันโต
05:07และจับตัวพันเรกกลับมาสำ
05:09นัดโทษให้จงได้
05:12นี่คือการชดใช้โทษของเจ้า
05:32ส่งคลามมีผู้แพ้และผู้ชนะ
05:41ด้วยพระเจ้าสโตมังจอเป็นก
05:42ระบท
05:43และไม่ยอมรับโทษ
05:44รับหนีไปซึ่งพระชนที่ต่างเม
05:47ือง
05:48เราเห็นแก่วะอังวะมิบรรย
05:50า
05:51พระมาณดาของเจ้าเป็นพระพี่นาง
05:53ของเรา
05:54ถึงงดเว้นโทษไม่ประหารเจ็ด
05:56ชั่วโคต
05:58แต่ให้ถอดถอนเจ้าออกจากตำแหน
06:00่งพระชายาพระมหาอุปราชา
06:05ผู้แพ้จะเป็นเช่นไร
06:08กระสุดแต่ผู้ชนะจะกำหนด
06:13นับแต่นี้เจ้ากับพระมหาอุป
06:16ราชามังจีชวาถือวะขากก
06:18ัน
06:19ให้เจ้วหญิงนัดซีนแม่ดอ
06:21ออกจากตำหนัก
06:22ไปพรรมนักที่ท้ายวังร่วม
06:23กับพระมาณดา
06:25และห้ามเสด็จออกจากของสาวดี
06:27ตลอดไป
06:59อดน Sunshine
07:00หนุ่งกล้อง Natural
07:11ในดาท dx
07:34ถ้าต้องการเป็นไทย
07:40เราจะแพรมีได้แม้แต่ครั้งเดีย
07:42ว
07:54รอมแล้ว ชั้นแต่ภาพ
08:03วันดี วันดีแต่คิด!
08:16สวัสดี!
08:22ขอบคุณที
08:47ใหญ่ให้คนของเรา
08:50จึงเป็นชั้นนี้
08:52พันเรศ วุกเข้าตื่นขายตอนฟ้
08:55าสาม
09:11ทางเราต้านไม่ไหว
09:13แกแต่ถอยนี่มาตั้งหลักอยู่ตร
09:14งนี้พระเจ้าค่ะ
09:25ที่พลบาทเจ็บเสียกว่าครึ่
09:27ง
09:29ที่ไม่บาทเจ็บก็อีดเลยนะ
09:30ตาหาเหล่านี้ได้ตามก็มองมาจาก
09:35สุดอังหวะ
09:36ประเจ้าอยู่ไว้เล่นเดินครับ
09:38ไม่ได้หลับนี้นอน
09:39ให้ตามพระเจ้าให้ถังให้จงได้
09:47จะกระทั่งสึก
09:48ต้องมีทั้งแรงไกลและแรงใ
09:51จ
09:51ทางหมดเส้นทั้งสองประการแล้ว
09:54ต้องกระทําสึกลือเยี่ย่งไ
09:56หร่
09:58มีแต่จะเดินเข้าไปเก้าข้าเลยส
09:59นุกมือเท่าหนึ่ง
10:00วิ...
10:02อันโอ้..แอเคนเป็นอะไร
10:05โอ้ย ยแน่ง任感 poiomeller
10:10มองนายอีกนุ
10:10อันโงพ์ Aber
10:15ตัวโราáficนότεรถ
10:16มองมียาหรือมั้ย
10:17นี่เป็นเอาอยากที่เจ่าหมอแล้ว
10:19อันโง แล้ว
10:23โอ้นโงพ์ Alyiku
10:24แน่งkan
10:31เอน้อ!เอน้อ!
11:07ใครผลเป็นเช่นนี้ จะเอาชนะพันเร
11:11ศได้หรือ
11:20อับหลวงของค่าย ประมาจากศึก
11:23เอาวะเช่นกัน
11:27เจ็บบ้างพิการบ้าง
11:31มีได้ดีไปกว่าเจ้าสึกเท่า
11:32เลย
11:32แต่สงมีพระบัญชา ว่าถ้าไม
11:39่ได้ตัวพันเรศ มีให้กลับไป
11:43พวกเราจากทําชันใดได้เราประเจ้
11:45าค่ะ
11:58ทําชันใจ
11:59ทําชันใจ
12:05ทําชันใจ
12:06ทําชันใจ
12:08ทําชันใจ
12:13ทําชันใจ
12:14อน puisเมื揚บ business
12:20ทําชันใจ
12:42ท remplns
13:11เจ้าจำต่อที่เราเรียนดับได้
13:12หรือไม่
13:23เจ้าชอบบันดาบ ชอบสอมนั่
13:26นหรือ
13:27แต่เจ้าพี่มิชชอบ ขร้านจะสอ
13:29ม อยากเลิกไว้ไว้
13:31ค่าเหนื่อยแล้ว อยากเลิ่นยังอ
13:33ื่น ยังไม่ถึงเวลาพักเลย
13:36เอาค่าอยากก็เลิก ค่าก็จะบอกเจ
13:39้า
13:43เจ้าชอบทน อย่าจะดินๆ ข้างส
14:04ุดขับ
14:04โอ้ย!
14:15ปัญนาลิด! ธานาลีก ธานาล
14:17ิง!
14:39เฮ้ยเธอร์
14:44เฮ้ยเธอร์
15:14หือดีว่าพ่อนักแล้วจากทำอะไร
15:16ก็ได้อย่างนั้นหรือมันจีถ
15:18วะ
15:40ข้าไปอยู่ในดีสักวันและเท็
15:43ดโดยดีว่าเจ้าทำผิดต่อพ
15:45่อทำผิดต่อหงสาวดีเยี่ยง
15:46ไหร่
16:04ตัวง่ะ
16:08lamaไม่รู้
16:51ที่ยินว่าพระมหาอุปราชาย
16:53ังมีได้เสวยตั้งแต่มะวาด
16:56จึงจัดนำอ้อยมาถวาย
16:58จากได้ชื่นใจ
17:04คุกตารักนี้หาใช้ที่ของพระเจ
17:08้าแอควรเสด็จใหม่
17:15มังจีชวาพระทับอยู่ที่ใด
17:20หมอมฉันก็จักอยู่ที่นั่น
17:26เสวยก่อนสักนิดเธอร์
17:28เรื่องอื่นมีพักต้องเจราจา
17:54นี่ต้องเสด็จมาอีกแล้วนะ
18:01ถ้าเสด็จพ่อรู้เข้า
18:04ท่านจากพ่อโดนกริวไปด้วย
18:09โซงมีคำสั่ง
18:11ให้หม่อมฉันมาเยี่ยมท่านเอง
18:19พระเจ้านันหับบเรง
18:21สงรักท่านดังดวงใจ
18:25มังจีชวาติดคุ
18:30ระองค์กลับทุกเสียยิ่งกว
18:31่า
18:33ข้าท่านผิดเดิมใน
18:36ที่ข้าสั่งทอยทับใช่ว่าใจ
18:38ข้า
18:38ถ้าแต่ข้าต้องการรักษาชี
18:42วิตพ่ายผลไว้เพียงเท่านั้น
18:46ถักวันข้างหน้า
19:06พระมหาอุปราชา
19:08มีได้คิดขัดพระราชองค์การ
19:12ผักแต่มีแม่ตาต่อไพร่พ
19:14ลดอกเพคะ
19:15จึงตัดสินพระไทยไปเช่นนั้น
19:18ย่ามสึกยัมมีคนตาย
19:21มูลจังทิดเล็กคิดน้อย
19:23ดังค่าควายสิได้พลิก
19:25จึงเสียทั้งขึ้นทางล่อง
19:32หับเจ้ามีใจไม่ตาไพร่พลจ
19:35ริง
19:36ยามออกสึก
19:37จงสั่งให้พวกมันบุกไปข้างหน
19:39้า
19:40ยังเพราะมีห้นทางรอด
19:42แต่ถ้อยกลับมาแล้วใส
19:44มีแต่จะต้องตายด้วยอาญาศึก
19:46เท่านั้น
19:48เศรย์พ่อ
19:51ผู้ที่ถอยทับกลับมากับเจ้า
19:54สมควรโดนโทษประหาร
19:57อันนี้เห็นแก่เจ้า
20:00จึงสั่งให้เขียนด้วยรวดหนั
20:01ง
20:02และตัดหูพวกมันทิ้ง
20:05ข้าที่กูดไม่รู้ฟัง
20:22คำสั่งเจ้าชีวิต
20:25พูดคำไหนต้องเป็นคำนั้น
20:29หากวันข้างหน้าเจ้าคิดทำสิ
20:30่งใด
20:33ไปต่องให้จงดี
20:38ข้างหน้า
20:39ข้างหนัก
20:48สิ่งกัน
21:37สุดท้ายที่สุดท้าย
22:00เจ้าขาว
22:17เร่งเดินผ่างทั้งวันทั้งคื
22:18นมีได้พักหน่วยหรือไม่
22:25แล้วดูทีหรือ
22:27ครั้งผอมทั้งดำกว่าเก่าตั้
22:28งวากมาย
22:31เอ้า
22:32ก็ลูกกินนอนอยู่ในสนามรบ
22:34แม่จักให้งามสักปาลใดเล่
22:36า
22:37ห่อมฉันจะบทว่ารูกป้าวม
22:39ีได้หรือเพคะ
22:43เรื่องดำนั้นอย่าบทเลยแม่จ้า
22:45ถึงลูกไม่ออกรก ลูกกันดำ
22:47อยู่แล้ว
22:49เรื่องรูปงาม
22:50ยกให้เจ้าขาวมันเถอะ
22:53คนนี้ก็งามเกิน
22:55เสด็จออกคราใด
22:56สาวสันกำนันในชะไม้มองก
22:58ันไม่เป็นอันธรรมการทำงาน
23:02ก็มีเรื่องนี้แหละ
23:03พาฉนะพี่
23:04ว่า
23:09และเขาบนเสด็จพระสุพันธ์ก
23:10ระยาเล่า
23:11จะเสด็จถึงพระนครมาได้
23:16เอ้ย
23:31พี่มาไม่ได้แล้วจริงไหม
23:35ฮะ
23:37มีเหตุใดได้แล้ว
23:55พี่ฝากความมาในสารนี้
23:57พระเจ้าค่ะ
24:01พี่บอกว่า
24:03อักแม่อ่านแม่จะเข้าใจ
24:25ข้า
24:27สุพันธ์กระยา
24:30ถ้าหวายบังคมมายังเบื้องบ
24:32าทพ่อกับแม่
24:34ด้วยความรัก
24:35อาหลายเป็นล้นพ้น
24:40ลูกพามินอัทเวกลับไปอโยท
24:43ยาด้วยไม่ได้
24:45แต่มีอาจตัดใจทิ้งลูกไ
24:47ว้โดยลำพัง
24:49จึงมีได้ตามพระนเรศกลับไปส
24:51นองพระเด็กพระคุณ
24:53ดังที่ตั้งใจ
24:56แม่ลูกจัดอยู่ของสวดี
24:59แต่ใจพักดีต่อพ่อแม่
25:02และอโยทยาของเขานั้น
25:06มิมีวันเสื่อมคลา
25:14หัวออกคุณกันแม่
25:21จักทิ้งลูกอะไรได้
25:31พ่อ
25:43เราทําทีต่อลูกอีกนัก
25:48ทิ้งให้ไปอยู่ตัวคนเดียว
25:50ทาบกางอาริกราชสัตรู
25:54อโยทยากับผมสวดีอย่างไรก็ต
25:56้องรบกัน
26:01ทุกพันกระระยาอยู่ทั้งนั้น
26:05อย่ารอดปากเยี่ยวปากกาไปได้ห
26:09รือ
26:17มาพอดี
26:23เจ้าพี่ของเจ้าเราอยู่ที่ใด
26:26พี่เจ็บไข้ยังไม่หายดีหรื
26:27อ
26:29ไข้ตัวหาย
26:31แต่ไข้ใจอาจจะยังพระเจ้าค
26:33่ะ
26:37ไข้อยู่ตรงนั้น
26:42ไข้อยู่ตรงนั้น
26:48รับหน่อยก้าพระเจ้าค่ะ
26:51เจ้าพี่ไม่ใส่ใจในการศึก
26:54ไม่หน่ำซ้ำ
26:55ยังมีใจฝากฝ่ายสตรู
26:58ถ้ามหาอุปราชาของคงสาว
27:00รี
27:00เป็นไปเสียเช่นนี้
27:02เราจะเอาชนะอโยทยาได้วันใด
27:04ค่าไม่เห็นทางได้
27:08วันตัวเจ้า
27:13ไม่ว่าอีก
27:28วันต่อ
27:35รุ่น
27:49อะไรอยู่ที่นี่
27:51ข้าเรียกให้ไปเข้าเฝ้าก็ไหมไป
27:54ลึงไปแล้วเลยว่าตัวเองเป็นใ
27:55คร
28:00ถ้าท่านเห็นว่าข้ามีคู่คว
28:02ร
28:05จากทดทอนเสียก็ได้
28:08ตั้งแหน่งพระมหาอุปราชา
28:10คือพูดที่จะมาคลองแผ่นดีน
28:11ี้ต่อจากท้า
28:13เจ้าไม่เสียได้เลยก็นั่นหนึ่ง
28:19ถ้า...
28:27นี่อาจเป็นได้หลังเช่นท่าน
28:32ถ้าเป็นเยี่ยงไหร่
28:34ตัวเที่ยงอมหิต หิตปนุษย
28:37์เหรอ
28:39หลานชาง ย้วน เชียงใหม่ อโยท
28:42ยา
28:42ทุกคนหมายกันใหญ่
28:46ผู้ใดเท่งแข็งกว่า
28:48ผู้นั้นยังมีใช้
28:50ตบข้างก็เป็นเยี่ยงนี้
28:52หากเจ้าไม่ข้าผู้อื่น
28:54ผู้อื่นก็จะข้าเจ้า
28:58ถ้ากันไป ข้ากันมา
29:00คนที่ตายขึ้นพite
29:01พร้ primeiraป concise ชน
29:02พาใช้ให้ผู้หนีของไหม
29:04คนเกิดมาตientras miesนี้น่าที่
29:07ถ้าวโจงว่าอาจรรย์ผู้ก
29:10รรมนี้
29:10แรกมาได้เลือดเข謂เยอะมากมายเพี
29:12ยงใด
29:13ยังไม่ตโทยเถลา
29:14มังlleย aconteวงรองตรงรักษา
29:21อาจรรย์ไหวให้ลูกให้ร้าน
29:23homageเจ้าเธอก็อังจิทanneว้า
29:30เฮ้าเจ้าไหร่
30:10เราขอแต่งตั้งให้พระนางราชธา
30:13ติกระลัยยา
30:15เป็นพระอาคระชายาในพระมหาอ
30:17ุปราชาพมังจีชว่า
30:19และขอบนวยพอร์ให้เจ้าทั้งส
30:21อง
30:22ร้องคู่กันตราบนานเท่านาน
30:27เป็นพระมหากรุณาพระเจ้าค่ะ
30:39หลังพี่เทียพิเศษ
30:42ขอให้พระมหาอุปราชา
30:44ดำเนินการเกนไพร้ผล
30:48เครียงทับให้พร้อม
30:51เพื่อนำทับไปเตียยอทยา
30:56ความำเกนไฟ
31:00คัดต่อมสอง
31:01สวันน้ำตัว
31:11สุดท้าย สุดท้าย
31:41ขอคุณพระทนาตรัยเทวะอารั
31:45กษ์ทั้งหลายปกป้องคุมคลอง
31:48อโยทยา
31:50ให้อยู่รอดปลอดภัยไปจนชั่ว
31:55โลกชั่วหลาน
32:01และคุมคลองสุผันกระยะ
32:06ให้แคลวขลาดจากเพศภายทุกป
32:10ระกาศด้วยเธอด
32:12สุดยังโลก
32:31พูด
32:41พ่อ
32:49พ่อ
32:50พ่อไม่เป็นกันอะไร
33:02เมื่อคืนไปไหว้พระ แล้วเกิดหน
33:05้าเมื่อ
33:05ใครว่าไม่เป็นกันอะไรเพคะ
33:09หมอหลวงว่า พระรุหิตตีขึ
33:12้น
33:13หากรักษามิทุเรา จากเป็นกระส
33:15ัย พระไทยพี่ก้า
33:18ค่ายังไม่ตายตอนนี้ดอก
33:21เจ้ารำ
33:22เจ้าขาว
33:24มานี่
33:34การที่สั่งให้ไปทำ เป็นเยี่ยงได้
33:41หัวเมืองทั้งเนื้อ ทั้งพิซ
33:43ิวโลก พิชัย สวันขโลก สุ
33:46ขโทย กำแพงเผ็ด และพิจิต
33:50ลูกได้ถ่ายข้าวเทกรัว อบพ
33:52ยพเมืองด้านนอกทั้งปวงเข้ามา
33:53ในพระนครเรียบร้อยพระเจ้าค่
33:54ะ
33:56ดี ขึ้นปล่อยไว้ ถ้าพงสว
34:00ดียกมา จักยึดไปเสือเปล่า
34:04เจ้าขาว ดีให้ไปซ่อมกำแพง
34:09และคุดคู่เมืองทางตะวันออก
34:11ให้กวางลึกเป็นแม่น้ำ ประจ
34:14บกันรอบพระนคร สำเร็จแล้วห
34:17รือไหม
34:18กำลังเร่งมืออยู่ พระเจ้าค่
34:19ะ
34:23เสด็จพี่ไปค่ะ
34:25เรื่องการสึกนะ หว่ายให้เป็นทุ
34:27ลากของลูกลูกเธอไปค่ะ
34:30หากทรงกระงวนมากเกินไป เพราะ
34:33ว่าระกายจากสู้โชมนะไปค่ะ
34:38นั่นดำลูงมิยอมเสียอโยท
34:39ยาไปแน่
34:42คงมาล้อมตีจงกว่าจะได้คื
34:44นไป
34:46เราจากต้องเจอกับสึกใหญ่
34:50เจ้าดำ เก่งกล้า แต่ใจร้อน ช
34:55อบบุกไปข้างหน้า
34:59เจ้าขาวสุขุมกว่า
35:02ต้องขอยระวังหลังให้ เจ้าทั้
35:05งสอง
35:08อย่าทอดทิ้งกันเป็นอันข
35:09าด
35:11จังไว้
35:17เจ้าข้าขอ
35:24เต้าขอ มันเยก
35:31เจ้าข้าขอ ศั geez
35:37เธ้าขอ ศัฑวร์
35:43ขอบคุณ ขอบคุณ!
36:17ขอบคุณ ขอบคุณ ขอบคุณ!
36:43ขอบคุณ ขอบคุณ ขอบคุณ ขอ
36:45บคุณ ขอบคุณ ขอบคุณ ขอบค
36:49ุณ ขอบคุณ ขอบคุณ ขอบคุณ
36:53ขอบคุณ ขอบคุณ ขอบคุณ ขอ
36:55บคุณ ขอบคุณ ขอบคุณ ขอบค
36:56ุณ ขอบคุณ ขอบคุณ ขอบคุณ
36:56ขอบคุณ ขอบคุณ ขอบคุณ ขอ
36:56บคุณ ขอบคุณ ขอบคุณ ขอบค
36:56ุณ ขอบคุณ ขอบคุณ ขอบคุณ
37:04ขอบคุณ ขอบคุณ
37:24วันอาทิตย์ ขึ้นเก้าคำ เด
37:27ือนสิบสอง จุลศักราษ 948
37:32พระเจ้านันทบุเรง จริงต้องน
37:34ำผล 25 ม พร้อมช้างมากรีธาท
37:39ัพมาโยทยา ด้วยพระองค์เอง
37:42พระพินางสุพันกระระยาทรงข
37:47าวมาว่า คลานี้พระเจ้านันทบุ
37:49เรงคุมทัพหลวงด้วยพระองค์
37:51เอง
37:52มีผล 25 มืน ช้างพันสอง มาอีก
37:55มืนสอง และมีทัพจากหัวเมือง
37:57มาร่วมสมทบ รวมทางสิ้น 24 ท
38:00ัพ
38:03คุณพลาคุณเจ้า ยี่สิบทีท
38:05ัก
38:08กลัวได้ไว้ไอ้เพชร
38:11ถ้ากลัวอะไร ชู้เมื่อไหวเอาแค
38:14่ตาย
38:14พระเจ้าค่ะ
38:15ไอ้สี ไอ้เพชร
38:21เช้าบ้านเองหลงอยู่ข้างนอก
38:23เองไปต้อนเข้ามาหยุดกำแพงเม
38:24ืองเสียให้หมด
38:26ส่วนเองไอ้ดวง พาถ้าหายไป
38:28รวบรวมสเบียง
38:29เก็บเกี่ยวพืชบนของเช้าบ้าน
38:31เข้ามาเก็บไว้งำแพงเมืองเสี
38:32ยด้วย
38:33พระเจ้าค่ะ
38:39เบาบ้านที่ไงหมดทุกหลัง
38:41ยันเหลือไว้แม้ที่ผมนักแ
38:42ก่สดทรู้
38:43ช่วยดันเบา เร็ว
38:52เจ้าขาว
38:54เราม่าเตรียมพองรับเสร็จ
38:55พระเจ้านั้นถ้าพูดเลงให้สมพ
38:57ะเกียร์สึกไหม
38:58ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
39:20ท้าย
39:29ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
39:30ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
39:35ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
39:37ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
39:42ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
39:42ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
39:42ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
39:42ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
39:42ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
39:44ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
39:44ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
39:54ที่ส
39:57กรองสอดนายมองไปดูมา
40:00เรามีใครผลน้อยกว่าทางหงสา
40:01วดีมากนะ
40:07เช่นนั้น
40:08ต้องมียกพลเข้าประท pleas
40:09ไม่โดบยืดเยอะติดพัน
40:13พวกเราออกไป
40:14อยากให้มันทันตั้งตัว
40:15ค่ายได้มากที่สุด
40:16ใช้เวลาน้อยที่สุด
40:18เดี๋วรีบกับเข้าค่าย
40:20ค่าจะเป็นคนนำเอง
40:21นี่แรงประเท่าป่ะ
40:23ไม่ทับคนเดียว
40:26มีค่าเก้ากับอาหารนับพรร
40:27รร Interview
40:28домаอุทธகளล่างนี้ได้พระเจ้า แย
40:29กได้ leaning
40:31ข้าค่าเดียว มีค่าเก้ากับ
40:32อาหารนับพรรรษ
40:33ค่าสิคเมร์ข้าก่อนไม่ย neatว่
40:34ซ่อนเราน้อยน้ำใจจางสำคัญ
40:53หาค่าหลบบรรชาการอยู่ข้างห
40:54ลังไพ้พล จะมีก้าบุกไปข้
40:55างหน้า
40:57ให้ทุกคนดูค่า
40:59ค่าไปทางไหนให้ตามไปทางนั้น นี่
41:00คือคำสั่ง
41:02พระเจ้าค่า
41:27ค่าเป็นลูกพ่อ
41:30เป็นพร้ำหาอุปราชาแห่ง
41:31โหงสาวดี
41:34เป็นหน้าที่อันติดตัวมาตั้
41:35งแต่เกิด
41:36ชอบหรือไม่ ก็มีอาจเปลี่ย
41:39นเป็นอื่นใดได้
41:41หน้าที่เป็นดังเมกหมอก บทบัง
41:44ดวงต่วน
41:46คำอธิฐานของเราทั้งสอง จึงมี
41:49อาจเป็นจริงได้
41:51ต่อจากนี้ ก็ต่างทําหน้าที่
41:54ของตัว
41:56หากพบเจอกัน ก็มีต้องยังเมื่
41:59อ
42:01ต่อจากนี้
42:03เจ้าซ่อนที่เจ้าเลย
Comments