Skip to playerSkip to main content
ยิหวาดาตัง ตอนที่ 23 (ตอนจบ) วันที่ 30 มีนาคม 2569
ยิหวาดาตัง EP.23 (ตอนที่ 23) ย้อนหลัง วันที่ 30 มีนาคม 2569
ยิหวาดาตัง EP.23| 30 / 3 /2026
#ยิหวาดาตัง #ยิหวาดาตังตอนที่23 #ยิหวาดาตังย้อนหลัง

Category

📺
TV
Transcript
00:00เอาเล็กไหลกับไลกอด จะได้ไ
00:01หม
00:01ท่านรู้ quererว่าถ้า เองไม่มีเล็
00:03กไหลก frozen
00:03เอ็งก็จะไม่มีอาร์ความรีกต
00:05่อไป
00:05เต้ยปกับช่วยครับค่า คุณถ
00:07ั่วด้วยเธอ
00:08ถ้าจะนำเล็กไหลไปรอ แน่บ้
00:10างเป็นกิด
00:10ส่วงไปทำลายทหน Exercise รอเล็กไหลก
00:11ับ ของมูกมัน
00:12ไป
00:14แทงเกมวิที่หัวใจมัน
00:19ใภัยที่เอาเก็บไลกอบ送
00:21ท่าน เอาหัวหัวเยี่ยม และพวกข
00:23องมันให้ค่ะ
00:24เฮ้ย!
00:25มัติยาโน มัติยา มัติที่
00:28โสถายะ สาประสา
00:29ไอ้เพชรมันรู้ตัวนะ มันถึ
00:31งได้ส่งควรมาสิงกฤษแรกไ
00:32ล่
00:33กูจะคอยดู ว่าพวกมึงจะต้านฐ
00:35านกองครับ
00:36ภีดิบของกูได้ยังไง
00:51ลาซอ?
00:55นั่นไม่ใช่พี่ลาซอหรอกพ่อ
01:12จริงสิ
01:12ไอ้ลาซอจะมาอยู่ที่นี่ได้ยัง
01:17ไงกัน
01:19พ่อเป็นหวงพี่ลาซอ
01:22ฉันรู้
01:24มีพ่อวันไหนภ loosely ที่ไม่เป็นห
01:26วงคุร work
01:28ถึงfour ไอ้ว่าค่าจะปากแข็ง
01:30ไม่เคยบอกของสักครั้ง
01:33แต่ไม่มีวันไหนเลย
01:35ที่ค่าจะไม่เป็นหวงมัน
01:39ถ้าพี่ลาซอได้ยิ้น
01:42คงจะดีใจนะพ่อ
01:47แล้วãyดีไอลอาgreen with th когда п Θиту
01:48ามันกลุงไม่กลับมาจนทุกว
01:49ันนี้
01:53บังทีมันอาจเป็นเพราะว่
01:54าค่าเป็นต้นเห็น
01:57ค่าไม่เคยแสดงออกเลยสักครั้ง
01:59ว่าค่ารักมัน
02:02มันเลยพาย 아무 longerทำทุกอย่าง
02:05เพื่อที่ให้ค่ารัก
02:07ทำแบบนี้ทำไม ชารุษาจะ보다ฟืม rotated
02:09by วิชาagitนไหน
02:10แล้ววิชาเสนทอัurunอย่างนี้...
02:12มันก็จะลียนอย่างงั้นเหรอ
02:13มึงชิ้มขายคนเดียวไม่พอ
02:15มึงจะพาคนอื่นก็ชิ้มขายไปก
02:16ับมึงด้วย
02:17ถึงมึงจะเป็นโลกกู
02:19แต่มึงทำผิดกฎกูก็จะไม่รา
02:21เว้น
02:22มึงออกไว้จากชุมเสือของกู
02:24สะ
02:29ถ้าย้อนเวลากลับไปได้
02:33ค่าอยากจะเข้าใจ
02:36และแสดงออกให้มากกว่านี้
02:38ว่าค่ารักมัน
02:44พาอย่าโทษตัวเอง
02:46ในสิ่งที่ไม่มีวันหวนกล
02:48ับมาเลยนะ
02:50ทุกวันนี้
02:52ฉันเห็นว่าพ่อพยายามทำทุก
02:54วิธีทาง
02:56เพื่อที่จะให้พี่ราซอคนเก่ากลั
02:58บมา
03:02ฉันคิดว่าพี่ราซอรับรู้
03:05ว่าพาหักพี่ราซอมากแค่ไ
03:08หน
03:14มันยังไม่สายเกิดไปใช่ไหม
03:19ชักข้าจะขอถ่ายโทษให้กับ
03:21เอง และหลาสอง
03:35ไม่ว่า เองไปตามอียมมหาคาท
03:39
03:58ไม่เยี่ยม ข้าจะถ่ายทอดอากมข
04:02องข้าให้กับเอง
04:03พ่อ
04:06ทำไมละพ่อ
04:07เพราะเองคือคนที่หมอสมที่สุ
04:09
04:10วิชาอาคมสำนักเขาพร่ม
04:13กวนที่จะได้อยู่กับคนดี
04:17จะได้เอาไว้คอยช่วยเหลือผู้ท
04:18ี่ตกทุกได้อยาก
04:21แต่ทุกวันนี้พ่อเข้าใช้กระถ
04:22่าอาคม
04:23คอยช่วยเหลือคนอื่นอยู่แล้วนี่
04:25ค่าเป็นโจน
04:29ขึ้นชื่อว่าโจน
04:31ต่อให้ปล่นคนรวยมาช่วยคนจน
04:34ยังไงเสียก็ผิดสีนผิดธ
04:36รรม
04:36ผิดกฎหมายบ้านเมื่อ
04:39ถ้าไม่คู่ควรกับอาคมสัย
04:41เวท
04:42ที่พ่อเท่าโครบพุดประสิติ
04:43ปศาสตร์วิชามาให้
04:45แต่ถ้าพ่อไม่มีอาคม
04:48แล้วใครจะเป็นผู้นำล่ะ
04:51เองก็ไอ้เยี่ยมไง
04:54ข้าฝากพวกเองดูแลทุกคนด้วย
04:58ฉันอยากให้พ่อลองทบทวนเรื่อง
04:59นี้อีกสักครับ
05:01เตรียมตัวให้พ่อม
05:04คืนนี้
05:06ข้าจะถ่ายทอดอาคมของข้าให
05:08้กับเอง
05:22พ่อคงอยากให้เองมีอาคม
05:25จะได้ไว้ใช้ปกป้องดูแลค่า
05:29แต่ค่าเชื่อว่าพ่อผมไม่ได้ค
05:31ิดแค่นั้นน่ะ
05:32แล้วถ้าพ่อถ่ายทอดอาคมให
05:34้เอง
05:36พ่อค่าจะเป็นอะไรไหม
05:45เองจะถ่ายทอดอาคมให้เยี่ยมจ
05:47ริงๆเหรอวะ
05:59ค่าว่าเองไม่ต้องถ่ายทอดอ
06:00าคมทั้งหมดให้เยี่ยมหรอก
06:03เก็บไว้ใช้ยามครับขันบ้าง
06:13จักลับแค่NT
06:16สารน้อง
06:46ละ ละ ละ ละ
06:56หัว
07:03ไอ้วัด
07:07ข้าถ่ายทอดอาคมทั้งหมดให้
07:09กับเองแล้ว
07:12ตอนนี้มีแต่เองเท่านะ
07:14ที่จะสู้กับไอ้เผ็ดอ่ะ
07:20ไม่ต้องห่วงนะพ่อ
07:23ข้าจะหาทางช่วยลาสอ
07:25และกำจัดไอ้พยากาศเผ็ดให้
07:27ได้
07:32เกิดแก่เจ็บตายเป็นของธรรษ
07:34ดา
07:35เมื่อมีใครนีบน
07:36เองเมื่อต้องเป็นอุ่มค่ะ
07:43เตรียมตัวให้พ่อ
07:46จากพ่อ
07:56พ่อ
07:57พ่อ
07:59พ่อ
08:01พ่อ
08:02พ่อ
08:03พ่อ
08:23พ่อ
08:24พ่อ
08:32พ่อ
08:35พ่อจ๊ะ
08:41เยี่ยงต้มยาบำลุงมาให้นะจ๊
08:43
08:44พ่อกินสักหน่อยนะ
08:54พ่อต้องพักถ่อนเยอะๆนะจ๊ะ
08:56ก็ได้มีแรง
09:00ไอ้เยี่ยม
09:03อาคมที่ค่าถ่ายท่อได้กับ
09:05เอง
09:06มันจะยิ่งแกนกล้า
09:08หาบเองมันทุกคนกายใจอยู่สะ
09:10มาร์
09:14จ๊ะอ่ะ
09:15ฉันจะไม่ทำให้พ่อผิดหวัง
09:19ค่าละเสียดายแทนได้ยอด
09:22ที่ไม่มีโอกาสได้เห็นเองเค้ม
09:24แข็งแบบเนี่ย
09:26ฉันเองก็เสียดาย
09:30ที่พ่อไม่ได้อยู่ดูฉันเป็นก
09:31ำลังอย่างนี้พ่อต้องใจไว้
09:37คิดถึงเรื่องนี้ทีไล่
09:40ค่าก็ยังนึกเสียใจไม่หาย
09:44ที่หวันนั้นค่าไปช่วยพ่อของ
09:45เองไม่ทัด
09:47เกิร์กมันผ่านมานานแล้ว
09:50พออีกคิดมาก
09:53ฉันไม่ได้โกรด ไม่ได้เกรียด
09:55ใครอีกแล้ว
10:05ยี่หวาดึงให้ฉันกลับมาเป็
10:06นคนเดิมอีกครั้ง
10:09ความรักของยี่หวาทำให้ฉันร
10:11ู้ว่า
10:12จิตใจที่คิดให้ยับพายผู้อ
10:14ื่น
10:15มันสบายกว่าจิตใจที่คิด
10:16ผู้อาคาด
10:28ขวาบน
10:30ขวาบน
10:30ขวาบน
10:31ปาดกล้าง
10:33ปลายมาไว้อย่างนี้
10:42แล้วเวลาลิงอ่ะ มาจับที่ปาย
10:45วาดแล้วก็
10:49เวลาเราจะยิงปืน
10:51เราต้องเช็คอุปกรณ์ให้พร้อ
10:53มก่อน
10:53แล้วลิงไปที่ประหมายที่จะต้องก
10:54ารยิง
10:55เวลา
10:56เวลา
10:58เวลา
10:58เวลา
11:00ปุ่ม
11:00เวลา
11:00sounds
11:29ความทราบสุดที่สุดที่สุด
11:30ที่สุดที่เจอ
11:32จงใช้มันอย่างมีสติ ตั้งมั่
11:34นอยู่ในคุมงามความดี
11:37แล้วเองจะมีใช้ชนะ เหนือความช
11:39ั่วรายทั้งบวง
11:52ขอให้ความดีเป็นกรอบป้องก
11:54ารพวกเราทุกคน
11:55คนของเราพร้อมแล้ว แค่รอคำส
11:58ั่งจากพ่อวัติเท่านั้น
12:02ไอ้เผ็กก็คงเตรียมแผนไว
12:03้เล่นงานพวกเราเหมือนกัน
12:07ฉันเป็นห่วงพี่ลาซอ
12:09ลาซอจะต้องปลอดภัย
12:13กลิดเล็กไหลจะไม่ทำรายคนดี
12:45กินมึงซะ
12:47ความมึงก็ตายเมื่อนั้น
12:47ความมึงก็ตายเมื่อนั้น
13:15ทุกวันนี้
13:17เพราะคนช่วนหลงและเริงในอ
13:18ำนาจ
13:19ถึงเวลาแล้วที่พูดเอาทุกคน
13:21จะตอบแทนคุณแผนดินขินเก
13:23ิด
13:23ด้วยการรวมพลังเป็นน้ำหนึ่
13:25งใจเดียวกัน
13:26โค้นล้มทรลาด
13:28ขายชาติขายแผนดินให้หมดสิ
13:29้นไป
13:31ค่ะ
13:32ขอเป็นตัวแทนของคุณยวดพ
13:33ักดี
13:34พ่อค่ะ
13:37นำพี่น้องออกไปสู้ในครั้งนี้
13:49ขอเทวดาฟ้าดินทั้งไหล
13:52โปรดช่วยอำนวยผ่อนให้พวกค่
13:54
13:56จงมีใช้ชนะเหนือสัตรูด้วย
13:58เถิด
14:12แค่พยายดาฟ้าดินเป็นพยาน
14:14รับรู้แล้ว
14:15พวกเราทุกคนจะมีใช้ชนะในครั้งน
14:18ี้
14:19เย้
14:49ทุกคนหยุดก่อน
14:50ไม่ได้พร้อม
14:56พวกมันส้งอยู่ตรงไหนไว้ปั
14:58
14:58ข้าจะไม่รู้เหรอวะ
15:05มันอยู่ดังนั้น
15:06ทุกคนระวังให้ดี
15:08พวกมันกำลังสุ่งจมตีเราอย
15:09ู่
15:17เต้าเสียเปียบ
15:18พระมองไม่เห็นตัวมัน
15:22มันใช้กระธากำบังกาย
15:25เองต้องใช้กระธาทอนใส่มาก
15:27หล้างคุณใส
15:28ทำรายอักควมุ่มมันซะ
15:30เย็มปันตา
15:38เมวังเทฐ
15:39นะเคลื่อนโมทอน
15:40พุทครอนทาทอน
15:41ยะหลุดรอยเลื่อน
15:43เคลื่อนด้วยนะมุพุทธไทยะ
15:45ยะทาพุทโมนะ
16:07พวกมันทางเหนียว กระสูนธรร
16:08มดายที่มาไม่เข้า
16:10กระสูนอาคมของค่า ก็ทำเลยพวก
16:12มันไม่ได้
16:13เฮ้ย!
16:15พวกสัตว์มากนิด
16:34ขออำลัดสิ่งศักษิต ที่ส
16:36ิ่งศักษิตอยู่ในกิจเริ่ม
16:37นี้
16:38ทรงทำลายความชั่วรายทั้งหลาย
16:39ด้วยเธอ
17:08พวกมันไม่ใช่ผีดิบธึกธรร
17:09มรา
17:11มันต้องใช้น้ำมนกระดูกผี
17:12ตายหว
17:12wolltรับ tighteningลายด้วย
17:17เฮ้นมันส่งสมุนผีมาขัดข
17:18วางเรา
17:19ไม่ได้ช่วยเวลาสอได้สำเร็จ
17:22เวลาของเราเหลือน้อยลงทุกที
17:24เราต้องれ่อกันกำจัดพยากายเผช
17:26ก่อนที่มาจะหยุดล้างผีราสอ
17:27ได้สำเร็จ
17:28มา เดี๋ยว ข้างมน
17:42ภาพนิสถัง ข้างมน
17:55ชิความ tecnologia
18:21ไม่มีแม้แต่งเอาของไอ้พระย
18:22ากายเพชร
18:23หรือว่ามันจะหนีไปแล้ว
18:25มันใช้ข้าถาพลางต้าไว้
18:28เราถึงได้หาตูมันไม่เจอ
18:30เยี่ยม
18:31เอียมลองใช้ข้าถาถอรเสมมาอ
18:33bachelorสักครั้งจะได้ไหม
18:36ข้าถาถอรเสมมาจะใช้ได้ผลก็
18:38ต่อเมื่อ
18:39ข้ารู้ได้ซ่อนตัวของสตูเท่
18:40านั้น
18:43ถ้าเราไม่รู้ไว้พระยากายเพชรม
18:44ั้นซ่อนตัวอยู่ไหน
18:46เอาไงดีไว้เยี่ยม
18:56พี่ลาซอ
19:04พี่ลาซอ
19:07ช่วยฉันด้วย
19:10พี่ลาซออยู่ที่ไหน
19:11ใครอยู่นี่
19:15ใครอยู่นี่
19:17พี่ลาซอ
19:18พี่หวะ
19:26พี่หวะ รอค่ะด้วย
19:53พี่ลาซอ
19:55พี่ลาซอ
20:16เคลื่อนด้วยนะ โมพุทธัย
20:18อย่าทาพุทธโมนะ
20:41เมื่องนี้มันเก่งเหมือนกันไม่
20:42หว่ายเยี่ยม
20:46อืม
20:46โอ้ย วาด
20:49ถึงมึงจะถ่ายเท่าทุชาคมให
20:51้ลูกเขยมึงจนหมด
20:52ก็ใช้ว่าพวกมึงทุกตัวเน
20:53ี่ย
20:53จะทำในกูได้
20:55วันนี้แหละ
20:58พี่จะแก้แค้นมึง
21:01ให้สมกับที่พวกมึงทำมากับก
21:02
21:04ทุกคน
21:05ขอให้ดูกูดิ
21:06สักวันกูจะขึ้นเป็นใหญ่
21:08และกูจะกลับมาเอาคืนพวกมึง
21:10ทุกคน
21:11อย่างสาสม
21:14เมื่อกี้ชีวิตแล้วที่มึงแก้
21:15แค้น
21:16ฮะ
21:18ทั้งพ่อเท่า
21:20ไอ้ยอด
21:21ลูกเมียของมัน
21:22แม้ก็ทั้งไอ้เนี่ยม
21:23กูถามึงจริงๆทุกว่า
21:25มันช่วยดับไฟแค้นในใจข
21:26องมึงได้เองจริงเหรอ
21:28จ้อยอย่างมึง
21:30อย่าเสือกใช้คำพรับมาสอนกูไ
21:31อ้หวัด
21:37ก็อย่างดี๊งงงง
21:55้อย่างมึง แต่ชั้น polyp
22:01ก็ไปลูกนักลูกกาตาดำ ๆ
22:04มา
22:06มึงมากลาบตีนมู้นี่
22:08กลาบตีนมู้นี่
22:21อย่าพ่อ
22:23ฉันกับพี่ลาซ่อยอมตาย
22:25แต่ไม่มีวันยอมกลาบตีนเ
22:26องหรอก
22:32ภักรรรร
22:33อภัสภัย
22:33จริง prope eg จริง
22:51เกิด
22:55เฮ้ย!
22:56เฮ้ย!
22:56เฮ้ย!
23:00เฮ้ย!
23:16เฮ้ยวัด
23:17เฮ้ย!
23:19เฮ้ย!
23:21เฮ้ย!
23:22เหลือเป็นหมากันแน่วะหะ
23:24ถึงได้มาอยู่ต้าวิติ!
23:26เฮ้ย!
23:30เอาลูกกันละ มันคิดมากที่
23:36นี่
23:46วันนี้แหละ มึงสามคน จะได้ไปอยู่
23:50กายยอด กายเนียม เพื่อหลักพ
23:54วกมึงแหละ
24:02ไปกู ไปกูที่หวัด
24:08ไปกู ไปกัน
24:10ไปกู ใช้มีดี มีดีใจนี่
24:51ลาซั่ ลาซั่
24:57ลาซั่ ลาซั่
25:03พี่ราโส
25:03ฉัน
25:06ฉันไม่ได้ตั้งใจ
25:07มันทำดีแล้ว
25:15มันเพื่อปลดปล่อยค่าไหม
25:25พี่ราโส
25:39ไม่ได้หนีไปแล้ว
25:42อับมั่งกับสินั่นอธิษาม
25:52
26:00เสือบนี้น่าใช่ไหมอีกเยี่ยม
26:02กูจะสินร่างมึงแทน
26:06สับบทิธามิ
26:07สับบทิธามิ
26:30มันไหว
26:31อันไหว
26:32อันไหว
26:40น้องไม่ช่วยพ่ออันไหว
26:41อันไหว
26:45อันไหว
26:51อันไหว
26:51อันไหว
26:56อันไหว
27:13สามาต่อ
27:14อ้าาห..
27:16นี่หวัง...
27:17บ้างพ่อ
27:18แบ่งต้องทำ
27:19แบ่งต้องทำ
27:22ฉันทำไม่ได้
27:24ดูล้ Weise
27:27ไม่มีเวลา แล้ว
27:29สิ
27:37พาпа ..
27:38พามาก่อน journey
27:52ไม่ได้
28:04หายไป
28:07ตัวอย่างมัน
28:07ตัวอย่างมัน
28:10ขออปลอีก
28:17หายไป
28:24ก Pardon?
28:25ไอ Scandinavianen ไอ้ivesseพวก
28:30ข้าเหลือวิชาย้ายวิญญาณ
28:35ไม่ได้ผ่านฐดวิชาierenแพบแบบ
28:37เนี่ย
28:38ตามที่เอ็งบอก
28:41เอ็งจะถายทดอาคมให้เยี่ยมจร
28:42ิงๆเหรอไ workshops
28:45ข้าว่าเองไม่ต้องถายทดอาค
28:47มทั้งหมดให้เยี่ยมหร antenna
28:48เก็บวิชัยอยามคับขันบ้าง
28:54ทำทำเสร็จแล้ว
28:57ข้ากำจัดไอ้เผ็ด
29:00หล้างแค่ได้กับทุกคนได้แล้
29:02
29:05พ่อ
29:07พ่ออยากเป็นอะไรนะ
29:09เอ๊ะ
29:10เองอย่าโทรตัวเองที่ว่า
29:15มันไม่ใช่ความพิของเอง
29:18มันเป็นโชคเจ้าตาของพ่อ
29:21ที่ถูกริคิปเอาไว้แล้ว
29:24พ่ออีกไม่ขยับตัวนะ
29:27ฉันจะไปหายาสมุนภายมาแล้วสา
29:28พ่ออีกเฮียม
29:31มันไม่มีประโยชน์อะไรอยู่แล้ว
29:34ล่ะ
29:37ข้ารู้ตัวดี
29:39ปันถึงไว้ราวข้านะ
29:45ชีวา
29:47อาทรอบ
29:49ทรกถามแม่ของเอง
29:50อย่างเป็นไป
29:52ตามคำทำนาย
29:53ข้าก็ไม่รู้จะเล่งเองสองคนยัง
29:59ไง
30:00ไม่ต้องเป็นคนดีแล้ว
30:05เพราะข้าเองก็เป็นโจน
30:09ข้าทำหาบสำกรรมมาก
30:14สิ่งเดียวที่ข้าคิดได้
30:17ก็คือ
30:19ข้าไม่อยากเห็นเองสองคน
30:22ต้องมีชีวิตอยู่ในชุ่มเสื
30:24้อแบบนี้
30:27ข้าถึงไว้เขียวเข็น
30:35เข็นหวนกับหัวเองแล้วก็
30:41มันก็เป็นพระพอคนเดียว
30:44ไม่นะพ่อ
30:45ฉันผิดเอง
30:48ฉันเลือกทางเดินนี้เอง
30:54พ่อขอโทษ
30:58ถ้าวันยังไม่สายเกินไปใช่ไ
31:03หมลูก
31:05ที่จะขอให้เองอัพาให้กับพ่
31:07
31:14ไม่พ่อ
31:17พ่อจะพูดแบบมันสิ
31:20ฉันรู้แล้วนะ
31:22ว่าพ่อรักสันแค่ไหน
31:30เยี่ยม
31:33รับบ้าคา
31:34ว่าเองจะดูแลยี่หวาให้ดีที่
31:40สุด
31:44ไม่พ่อ
31:46พ่อต้องอยู่กับฉัน
31:48อยู่กับยี่หวา
31:51พ่อต้องอยู่รออุ้มหลาน
31:53ลูกขอฉันกับยี่หวาไง
31:57รับบ้าคา
32:07ฉันรับปากจับพ่อ
32:12พ่อ
32:12พ่อ
32:26แม่เองมารับพ่อแล้ว
32:34เธอ
32:34เธอ
32:36เธอ
32:38เธอ
32:38เธอ
32:38เธอ
32:38คุณ
32:42เธอ
32:42ไม่รู้สึกอย่างกับคุณ
32:50ใคร
33:06หรอ
33:10หรอ
33:11เฮ้า
33:11หรอ
33:12หรอ
33:13หรอ
33:13หรอ
33:13หรอ
33:14หรอ
33:28อีวอร์
33:44อีวไว้
34:04พี่หวะ พี่หวะ พี่หวะ
34:24พี่หลาสอ
34:27พี่หวะ
34:33ที่นี่ที่ไหน
34:37ข้าว่าน่าจะเป็น
34:41โลกหลังความตาย
34:50พี่หลาสอ
34:54ฉันขอโทษ
35:05พี่หต้องพี่หวะ
35:06แล้วพี่หวะ
35:07พี่หวะ
35:08อิวหลังความตาย
35:12เรียกโทษตัวเองได้แล้ว พี่ห
35:17วะ
35:17พี่หวะ
35:19ช Vision
35:20เจ้าสิ
35:22ข้าต้องพ่อ
35:25ต้องผิดชายตัวเอง
35:28ไม่เหรอเยิ від Singapore
35:30อังไม่ได้อยากข้าพ่อ
35:33ไม่ได้อยากข้าข้า
35:35แต่แองต้องการข้าค้นช่วยอย
35:37่างอัธยากายเผทร
35:38เพื่อช่วยค่า
35:39ช่วยชาดเมื้atarคีรี
35:45ถ้าพี่หลาศอฟ์ไม่ช่วย
35:47ฉันก็คงทำไม่ได้
35:53หังข้างหน้านั่น
35:55ไม่ว่าจะเป็นสวัสดีแล้วว่
35:56านอลก
35:58ฉันก็จะไปกับพี่
36:24เกิดอะไรขึ้นนะเฮีย
36:33เป็นยังไงบ้างเยี่ยม
36:35ชีพจรเต้นแผลลงทุกที
36:38ทำไมยี่หวาต้องมาพลอยรับข้อ
36:39กรรมตามเวลาสอไปด้วย
36:43ราบแต่ที่ชีพจรของยี่หวายั
36:44งไม่หยุดเต้น
36:46ข้าจะไม่ถอดใจ
36:59เยี่ยม
37:01นี่บายสรับเสือ เพื่อห้ามเลือ
37:02
37:04เอ็งช่วยค่าที่
37:36เอ็งกลับมาหาค่านะเฮียหวา
37:48เยี่ยมกับค่าเป็นพี่น้องกั
37:55
37:56แต่ก็ต่างการนาฟ้ากับเห็ว
37:59มีเป็นคนดีไม่เป็นเป็นใคร
38:02ต่างกับค่า
38:04ที่ทำช่วยทำเลือมาสารพัส
38:10ทางกับหน้าของค่า
38:12ก็คงมีแต่นารกของนั้นแหละ
38:18ไม่ว่าจะเป็นนารกของไหน
38:19ยังพรษี ฉันก็ยืนดีไปกั
38:21บพี่
38:22มีหวา
38:31เฮียราท่า
38:36เฮียราเกอ
38:37มีหวา
38:45ถ้าวันมีหวา
38:52ที่หวา ข้าดีใจ
38:55ที่ถ้าเกิดไปไม่นองกับเองที่
38:56หวา
38:58ไปได้แล้ว
39:04พี่หลังค่ะ
39:08พี่หลังค่ะ
39:31ที่หวา
39:34พี่หวา
39:36พี่หวา
39:37พี่หวาฟืนแล้ว
39:38พี่หวา
39:43ถ้าเป็นอะไรไวไป
39:45หัวใจของเองหยุดเต้นชั่วข
39:46นัก
39:48โชคดีที่เองกลับมาได้
39:58เอ้า...พี่ราซอล่ะ
40:19แงนี้
40:21ขอบคุณที่สมงสักของโคลท
40:21ี่กลับเบ้น
40:22เกี่ยมงนี้
40:24ขอน้าคดีสุดที่สONEY
40:32ที่สวัสดี 5.0 รอลับสวัสด
40:44
40:50เยี่ยมเยี่ยมเยี่ยม
41:14แาย็มเยี่ยม วพนลัว
42:02วันนี้ไม่ ๆ เท่าไหร่
42:06ขอกินได้
42:07ถ้าแม่ของเองสองคนยังอยู่พร
42:11ุ่งจะดีใจนะ
42:13ที่เห็นเองสองคนนอนหนุนตักค่
42:15าเล่นแบบนี้
42:42อยู่ปราบเจ้า
42:54ที่ข้าดีเวลา
42:54ดีเวลา
43:11ที่สุดร้าง
43:26เธอหลูพี่เป็นคนดี
43:29กิดเหล็กไหลจริงทำอะไรหลูพ
43:30ี่ไม่ได้
43:33ไม่ใช่หรอก
43:34พระโยมนั่นแหละ
43:36ที่เป็นคนพาตมากลับมา
43:57พี่หลาซอ
43:59พี่จะทีฉันไปไปได้นะ
44:02พี่ต้องกลับมา
44:06พี่หลาซอ
44:08เยี่ยม
44:09เยี่ยม
44:10เองต้องช่วยพี่หลาซอนะ
44:12หลา เราขอลอง
44:15เองต้องช่วยพี่หลาซออีกครั
44:17กหนึ่งนะ
44:18พี่หว่า
44:22ข้าทำทุกวิธีแล้ว
44:35ข้างก่อนที่เราอยู่ที่ชุมเสือ
44:38พี่เคยทิ้งฉันไปแล้วครั้งหนึ
44:40่ง
44:42แต่ฉันก็ตามมาหาพี่จนเจอ
44:46แต่ครั้งนี้
44:47เยี่ยมไปใกล้หรือเกิน
44:49ไม่รู้ว่าเราจะได้เจอกันอีกอะไร
44:57เยี่ยม
44:59เยี่ยม
45:00เยี่ยม
45:15เยี่ยม
45:20พี่หลาสอ
45:23พี่หลาสอ
45:48อันตมากลับมามีชีวิตได้
45:50ก็พยม
45:53หากหลงพี่เป็นอะไรไป
45:56อีกฉันคงไม่มีวันให้อภั
45:58ยตัวเอง
46:00หลงพี่ตั้งใจจะบวดสักกี้พ
46:01ันษาหรือขอรับ
46:04อันตมาตั้งใจว่า
46:07จะอยู่ใต้ร่มกาสวพัก
46:09รับใช้พระพุทธศัสนา
46:12จนกว่าจะสิดลมหายใจ
46:21ยมพ่อเคยคิดว่า
46:23อยากให้อันตมาบวด
46:25และเดินทางไปอย่างลังกา
46:27เพื่อเริ่มต้นชีวิตใหม่
46:28อันตมาเลยตั้งใจว่า
46:30จะทำตามจิตนารมของยมพ่อ
46:33มูมานะศึกษาพระธรรม
46:35เพื่ออุธิตเป็นพลานิสง
46:37แด่ยมพ่อ
46:39และยมแม่ผู้ร่วงรับ
46:49เรือยนที่จะไปหลังกา
46:51ใกล้เจอกจัดท้ายแล้วครับ
46:55อันตมาต้องไปก่อน
46:57หากมีวัสนา
46:59เราคงได้พบกันอีก
47:02เจอกจัดท้าย
47:06เจอกจัดท้าย
47:06เจอกจัดท้าย
47:13เจอกจัดท้าย
47:14กัปเติด
47:16เจอกจัดท้าย
47:44สนับสนุนโดย
48:01บ้ำดุง
48:01สมุนไพทย์พวกนี้เป็นทั้งอ
48:02าหารละยา
48:03ค่าจะนำความรู้ที่อ่านจากตำ
48:05ลาตอนอยู่ที่สำนักเขาพรม
48:07มาพ่วยแพล่ให้พวกชาวบ้าน
48:09พวกชาวบ้านจะได้รู้จักดูแลต
48:10ัวเอง
48:11ไม่เจ็บไม่ใคร
48:13นับวันเองยิงเหมือนขุนยอ
48:14ดพักดี
48:15ไพอของเองเข้าไปทุกที
48:20แต่ก่อนค่าไม่เคยเข้าใจเลย
48:22ว่าพ่อต้องเผ็ดเหนื่อยเพื่อช
48:23่วยคนื่อไปทำไม
48:26จนกระทั่ง ค่าได้รู้ว่า ความ
48:28สุดโปร SI 보시면จริง
48:30คือการได้ทำประโยชนillesให้แกะเพ
48:31ื่อนมนุษย์
48:32- พ่อเองก็ไม่ต่างจากพ่อค่
48:35
48:36แต่เพราะค่าเลือกเส้นทางโจน
48:39เพราะต้องการต่อต้านความอาย
48:40ุติธรรมที่เกิดขึ้นในบ้
48:42านเมือง
48:43เราทุกคนต่างก็มีหน้าที่ทดแ
48:45ทนคุณแผ่นดินด้วยกันทั้
48:46งนั้น
48:52นี่หรอ?
48:54เป็นอะไรหรือเปล่า?
48:57อยู่หิวก็เวียนหัว
48:58เดี๋ยวไปนั่งก่อน
49:02เดี๋ยวค่าช่วยดูกับการไหน
49:05ไปๆนะ
49:06เองยังเจ็บพี่โฮจาอยู่หรือ
49:14เปล่า?
49:17บ้า
49:21หรือว่าเยี่ยนจะใช้งานเองหนั
49:22กไป
49:25เยี่ยนไม่หยอมให้ค่าทำอะไรมากห
49:26รอก
49:30หรือว่าพี่หวาจะเป็นใครทำล
49:31ะดู
49:34ไม่หรอก
49:35ละดูค่าไม่ได้มาสามเดือนแล้ว
49:39เองเป็นหมอประสาแล้วไว้เยี่ย
49:40
49:41ถึงไม่รู้ว่ามีเองเป็นอะไร
49:42หรือว่า...
49:52มีเองท้อง
49:57เยี่ยวครับ
49:59เยี่ยวครับ
50:01ฉันจะได้พ่อคุณแล้ว
50:03ท Sounds
50:04เยี่ยวครับ
50:05เยี่ยว่า
50:06มีเยี่ยวครับ
50:22ที่เมื่อวันนี้
50:48ที่สุดตรงนี้
51:24พอคงได้เจอกับพี่ลาซอแล้วใช
51:26่ไหมจ๊ะ
51:50พอคงได้เจอกับพอคงได้เจอกับ
51:56พี่ลาซอแล้ว
52:29ตั้งแต่พระราซอมรณภาพด้วย
52:31ไข้ปะมือปีกลาย
52:33เองยังมีอาการเจ็บหัวใจอยู่
52:34หรือเปล่า
52:36ข้าไม่เป็นอะไรหรอก
52:39สงสารก็แต่หลงพี่
52:41ถึงแม้จะกลับตัวกลับใจเป
52:43็นคนดี
52:46แต่สุดท้ายก็หนีไม่พ้นไม่ห
52:47ว่ากกรรม
52:50ไม่ต่างจากองคุรีมาน
52:54ข้าหนึ่งว่าข้าต้องเสียเ
52:55องไป
52:57ตามคำทำนายของยายชีประขาวเสี
52:59ยแล้ว
53:01อาจจะเป็นเพราะมนีกับมนั
53:03
53:04ลูกฝ่าแฟตของเราที่ช่วยข้า
53:05ไว้
53:08ดวงใจน้อยน้อยสองดวงนี้
53:11ช่วยให้ข้ายังมีชีวิตอยู่
53:13เพื่อที่จะเป็นแม่ของพวกเขา
53:18ในที่สุด
53:20เรื่องไอร้ายก็จบสินสิที
53:23เจ้าเมืองคนใหม่ที่ทางพระนครสุ
53:25มมา
53:26ได้ยินว่าเป็นคนมีสีมีธร
53:28รม
53:30คอยบำบัดทุกบำรุงสุข
53:32ให้เช้าเมืองกินดีอยู่ดี
53:35ท่านเจ้าคุณส่งจดหมายแจ้ง
53:36มาว่า
53:37พระยาลัศดานุประดิตมหิสอน
53:39พักดี
53:40เห็นเช้ามารยูปลูกยางพาราได
53:42้ผล
53:43จึงมีแนวคิดที่จะนำพันย
53:45างพารามาปลูกในสยาม
53:47ได้ยินว่าพวกฝรั่งดังขอ
53:49เช้าของสวนยางห่วงกันบ้าง
53:52ไม่ใช่หรือ
53:53ใช่ แต่ในที่สุดพระสถนสถานภ
53:55ิธรรม
53:56หลานของท่านก็สามารถนำคล้
53:58ายยางใส่เรือกนไฟ
54:00กลับมาปลูกที่มืองกันตัน
54:01และเป็นผลสำเร็จ
54:03ต่อไปยางพาราจะก pumpkin มีค่า
54:07สร้างงานสร้างريตร้ายได้ให้ช
54:08าหัวเมืองปังตาย
54:09ลืมต่างอ้าปปับ สามารถเลี้
54:11ยงตัวเองได้
54:15ข้าเชือแล้ว เมืองสยามไม่ซิ้
54:19นคนดี
54:21เมืองทุกเมืองมีทั้งคนดีและคน
54:23ไม่ดีทั้งนั้น
54:25เราต้องส่งเสริมคนดีกล้าทำค
54:27วามดี
54:28คอยควบคุมคนชั่ว ไม่ให้มีอำ
54:31นาจกอบความเดือดวันวุ่น
54:32วายได้
54:39อายเยี่ยม! เกิดเยี่ยม!
54:42เมื่ออะไรวะ?
54:43โปรจน!
54:44โจนปร!
54:46โจนปรพอขาเล่!
54:48ไม่
54:48อายชัง ปราบดูแลลูกค่าด้
54:53วย
54:54ค่าไปด้วย
54:56ที่ไหนวะ?
54:57ค้ายตลาด
54:58อ่ะ อายปัน แล้วทำไมเองยังไม่
55:01ไปอีก
55:01เอียงไปโปรลิตนะเว้ย
55:03เออใช่ ค่าไปก่อนนะ
55:09เยี่ยม!
55:10ตราบใดที่บ้านเมืองยังมีป
55:11ัญหา
55:12ค่ากับยี่หวา ก็จะต่อสู้เพื่
55:15อความถูกต้องต่อไป
55:16เยี่ยม!
55:25เยี่ยม!
55:29คงจะผ่านส้นวัน
55:33คนมันฝันของกันดอด
55:36ได้สำไปเขียงคู่เธอ
55:39ตรงเที่ยม!
55:41สนับสนุนโดย
55:42เยี่ยม!
55:43เยี่ยม!
55:44เยี่ยม!
55:45ตอนต่อ ปลด
55:45ถึงปลด
55:45โทษุกวันสวัสสรรวน
55:45ที่สุดที่สุดที่สุดท้าย
Comments

Recommended