- 2 hours ago
ดูละคร ย้อนหลัง ดูละครไทย
Category
😹
FunTranscript
00:02ต่อไปนี้เป็นรายการทั่วไปสามา
00:05รถรับชมได้ทุกวัย
00:28ลาซอ
00:33นั่นไม่ใช่พี่ลาซอหรอกพ่อ
00:49จริงสิ
00:53ไอ้ลาซอจะมาอยู่ที่นี่ได้ยัง
00:54ไงกัน
00:56พ่อเป็นห่วงพี่ลาซอ
00:59ฉันรู้
01:02มีพ่อคนไหนที่ไม่เป็นห่วงล
01:03ูก
01:05ถึงแม้ว่าค่าจะปากแข็ง
01:07ไม่เคยบอกมันสักครั้ง
01:10แต่ไม่มีวันไหนเลย
01:12ที่ค่าจะไม่เป็นห่วงมัน
01:17ถ้าพี่ลาซอได้ยิน
01:20คงจะดีใจนะพ่อ
01:22แล้วที่ไอ้ลาซอมันกลูกไม
01:26่กลับมาจนทุกวันนี้
01:30ตอนทีมันอาจเป็นเพราะว่า
01:32ค่าเป็นต้นเหร็จ
01:35ค่าไม่เคยแสดงออกเลยสักครั้ง
01:36ว่าค่ารักมัน
01:39มันเลยพยายามทำทุกอย่าง
01:42เพื่อทีให้ค่ารัก
01:44พ่อทำแบบนี้ทำไม
01:46ฉันทุกษาได้คำพี่ฝึกวิช
01:47ามนะนะพ่อ
01:47และวิ Maps สะเดียวสะเนี่ย
01:49ครูسبรีหน้า
01:50maka
01:56จากได้จากเรื่องซัก
02:06ถ้าย้อนเวลากลัก看到
02:11ค่าอยากจะเข้าใจ และแสดงออกให
02:14้มากวันนี้ ว่าค่ารักมัน
02:21พ่ออย่าโทษตัวเอง ในสิ่ง
02:24ที่ไม่มีวันหวนกลับมาเลยนะ
02:27ทุกวันนี้ ฉันเห็นว่าพ่อพ
02:31ยายามทำทุกวิธีทาง เพื่อที่จะให
02:34้พี่ลาซอคลเก่ากลับมา
02:39ฉันคิดว่าพี่ลาซอรับรู้
02:41ว่าพ่อหลักพี่ลาซอมากแค
02:45่ไหน
02:52มันยังไม่สายเกิดไปใช่ไหม
02:56ท่าค่าจะขอถ่ายโทษให้กับ
02:58เอง และลาซอ
03:12นี่ว่า เองไปตามไอ้เย็มมาละค
03:16่ะทิ
03:37ค่าจะถ่ายทอดอากมของค่าให้
03:39กับเอง
04:10พ่อ
04:10มาช่วยคนจน
04:12ยังไงเสียก็ผิดสีนผิดธ
04:13รรม
04:14ผิดกฎหมายบ้านเมื่อ
04:17ถ้าไม่คู่ควรกับอาคมใสย
04:18เวท
04:19ที่พ่อเท่าโครบพุทธประสิท
04:21ธิ์ประสาทวิชามาให้
04:22แต่ถ้าพ่อไม่มีอาคม
04:25แล้วใครจะเป็นผู้นำล่ะ
04:28เองกับไอ้เยี่ยมไง
04:31ข้าฝากพวกเองดูแลทุกคนด้วย
04:35ฉันอยากให้พ่อลองทดถวนเรื่อง
04:37นี้อีกสักครับ
04:39เตรียมตัวให้พร้อม
04:41คืนนี้
04:43ข้าจะถ่ายทอดอาคมของข้าให
04:45้กับเอง
05:00พ่อคงอยากให้เองมีอาคม
05:02จะได้ไว้ใช้ปกป้องดูแลค่า
05:06แต่ค่าช่วยว่าพ่อคงไม่ได้
05:08คิดแค่นั้นเนี่ย
05:10แล้วถ้าพ่อถ่ายทอดอาคมให
05:11้เอง
05:13พ่อค่าจะเป็นอะไรไหม
05:23เองจะถ่ายทอดอาคมให้เยี่ยมจ
05:24ริงๆเหรอวะ
05:36ค่าว่าเองไม่ต้องถ่ายทอดอ
05:37าคมทั้งหมดให้เยี่ยมหรอก
05:40เก็บไว้ใช้ยามครับขันบ้าง
05:51อย่ามาหังครัวจารียังสระนั
05:54ง
05:55เก็บไว้
05:56ตัวนี้จะสิบอัสดี
05:59เกือ
06:00เกือสิบสิ
06:34ถ้า...
06:40ไอ้วัด
06:42ฆ่าถ่ายทอดอาคมทั้งหมดให้
06:46กับเอ็งแล้ว
06:49ทอดให้มิท่าเองเท่านั้น
06:51ที่จะโซ่กับให้เผ็ดท่า
06:57ไม่ต้องห่วงนะพ่อ
07:00ข้าจะหาทางช่วยลาสอ
07:03และกำจัดให้พระอยากาดเพชนให้
07:04ได้
07:05พ่อ
07:09เกิดแก้เจ็บตายเป็นของทัพด
07:11า
07:13เพราะมีใครหนีพ้น
07:16เองไม่ต้องเป็นอุค
07:21เตรียมตัวให้พ่อ
07:23๊ะ
07:24โ idiot
07:27พ่อ
07:33พ่อ
07:37พ่อ
07:39พ่อ
07:42ก่อน
07:44สวัสดี
08:17พ่อจ้า เยี่ยงต้มยาบำลุง
08:20มาให้นะจ๊ะ
08:21พ่อกินสักหน่อยนะ
08:32พ่อต้องพักถ่อนเยอะๆนะจ๊ะ
08:34ก็ได้มีแรง
08:38ให้เยี่ยง
08:40อาคมที่ค่าถ่ายท่อได้กับ
08:42เอง
08:43มันจะยิ่งแกล่า
08:46หาบเองมันฝิบคลรST Helsinki
08:47กายใจอยู่สjuna
08:51จ่ะ อ๋ would
08:53ฉันจะไม่ทำให้พ่อผิดหลัق
08:56แห้見て
08:57เวลธีย์ทุ horrifying ส้ moniker
08:59ที่ไม่มีโอกาสได้เห็นเองเค้ม
09:01แข็งแบบเอง
09:04ฉันเองก็เสียดาย
09:07ที่พ่อไม่ได้อยู่ดูฉันไปกำน
09:09ันอย่างนี้พ่อตั้งใจไว้
09:15คิดถึงเรื่อนหนีทีไหล
09:17ข้าก็ยังนึกเสียใจไม่หาย
09:21ทีหวันนั้นข้าไปช่วยพ่ออrias
09:22เองไม่ทัก
09:25เกิ้มมันผ่านมานานแล้ว
09:27ที่กินมาก
09:31ฉันไม่ได้โกรด ไม่ได้เร
09:32ยี่ว หวา เด็นให้ฉันกลับมาเป
09:44็นคนเดิมอีกครั้ง
09:47ความรักของยี่หวา ทำให้ฉันร
09:49ู้ว่า
09:50จนก 아이�쉬ว ที่คิดให้ยังพลายผ
09:51ู้อื่น
09:53มีสบายกว่าจนกที่คิดถูก
09:54อาคาด
10:05ขวาบน ของข้าบน ปลาดกล้าง
10:18ปลายมาไว้อย่างนี้ แล้วเวลาเล็
10:20งอ่ะ เราจับที่ปลาย วาดแล้วก็
10:27เวลาเราจะยิงปืน เราต้องเช็คอุ
10:29ปกรณ์ให้พร้อมก่อน แล้วลิ
10:31งไปที่ประหมายที่เราต้องการยิง
10:32ยิง
11:06ปลิดเล็กไหลก็รายโกฏเป็น
11:07ของศักษิต
11:09จงใช้มันอย่างมีสติ ตั้งมั่
11:11นอยู่ในคุนงามความดี
11:14แล้วเองจะมีใช้ชนะเนื้อความ
11:16ชั่วรายทั้งบวง
11:29ขอให้ความดีเป็นกรอบป้องก
11:31ันพวกเราทุกคน
11:33คนของเราคล้อมแล้ว แค่รอคำส
11:36ั่งจากพ่อหวัดเท่านั้น
11:38ไอ้เพกก็คงเตรียมแผนไว้
11:41เล่นงานพวกเราเหมือนกัน
11:44ฉันเป็นห่วงพี่ลาซอ
11:46ลาซอจะต้องปลอดภัย
11:51กิดเล็กไหลจะไม่ทำรายคนดี
12:07กินซะ
12:12พวกมึงจะได้มีแรงไปสู่บาพวก
12:13ไอ้เสือหวัด
12:19พวกแมงเม้าบินเข้ากลองไฟ
12:22พวกมึงมาเมื่อไหร่
12:24พวกมึงก็ตายเมื่อนะ
12:26พวกมึงเมื่อดอนวุ่นวายอย่างท
12:52ุกวันนี้
12:54เพราะคนช่วนหลงและเริงในอ
12:56ำนาจ
12:57ถึงเวลาแล้วที่พูดเอาทุกคน
12:59จะตอบแทนคุณแผ่นดินทิน
13:00เกิด
13:01ด้วยการรวมพลังเป็นน้ำหนึ่
13:02งใจเดียวกัน
13:03โค้นล้มทลลาด
13:05ขายชาติขายแผ่นดินให้หมดส
13:07ิ้นไป
13:08ค่า
13:09ขอเป็นตัวแทนของคุณยวดพ
13:10ักดี
13:12พอค่า
13:14นำพี่น้องออกไปสู้ในครั้งนี้
13:26ขอเทวดาฟ้าดินทั้งไหล
13:30โปรดช่วยอำนวยพอร์ให้พวกค
13:31่า
13:33จงมีใช้ชนะเหนือสัตรูด้วย
13:35เธอด
13:49แค่พยายดาฟ้าดินเป็นพยาน
13:51รับรู้แล้ว
13:52พวกเราทุกคนจะมีใช้ชนะในครั้งน
13:55ี้
13:57เย้า
14:11ทุกคนหยุดก่อน
14:14มีอะไรหรือเยี่ยม
14:16ปล่าแถวนี้มีบางอย่างผิดป
14:18กติ
14:20แม้แต่นก
14:21หรือสิ่งสาราศัตรก็ไม่ม
14:22ีสักตัว
14:26บอกทุกคนเตรียมตัวให้พร้อ
14:27ม
14:34พวกมันซุ้มอยู่ตรงไหนไว้ป
14:35ัน
14:36ค่าจะไปรู้เหรอวะ
14:38มันอยู่อย่างนั้น
14:44ทุกคนระวังให้ดี
14:45พวกมันกำลังซุ้มจวมตีเรา
14:46อยู่
14:54เย้าเสียเปรียบ
14:56พวกมันไม่เห็นตัวมัน
15:00มันใช้กระถากำบังกาย
15:02เองต้องใช้กระถาทอนใส่มาก
15:04ล้างคุณใส
15:05ทำรายอักคมของพวกมันซะ
15:09เย้าสมีกระหยุด
15:15เอวังเอหิก
15:16นะ ครโมทอน
15:18พุดครอลทานทาน
15:19ยะ หลุดรอยเลื่อน
15:20เคลื่อนด้วยนะ มูกพุดทายยะ
15:22ยะ ทาพุดโมนะ
15:45กระสูนอาคมมุ่งค่า ก็ทำอะไร
15:49พวกมันไม่ได้
15:50เห้ย!
15:53ทุกสัตว์มันนี่
16:11ขออำนาจสิ่งศักษิต ที่ส
16:13ิ่งสถิตอยู่ในกิจเริ่มนี้
16:15ทรงทำลายความชั่วรายทั้งหลาย
16:17ด้วยเธอ
16:45พวกมันไม่ใช่ผีดึกธรรมรา
16:48มันต้องใช้น้ำมุลกระดูกผ
16:49ีตายหู
16:50ทำให้โจนพวกนี้ต้องตกกลายเป็
16:53นบริวาณผีที่รับใช้มัน
16:54ไอ้เพชมมันส่งสมุลผีมาข
16:55ัดขวางเรา
16:57ไม่ให้ช่วยลาซอได้สำเร็จ
16:59เวลาของเราเหลือน้อยลงทุกที
17:01เราต้องช่วยกันกำจัดพยากายเพ
17:03ช
17:03ก่อนที่มันจะยึดล่างของพี่เรา
17:05ซอได้สำเร็จ
17:05เวลาของพวกนี้
17:32เวลาของพวกนี้
17:34ต้องมีอาจ
17:58ไม่มีแม้แต่เงาของไอ้พระยาก
17:59ายเพชร
18:00หรือว่ามันจะหนีไปแล้ว
18:03ดูกรียีตไอ้niejsะสieren
18:03ตัวนาตัวนาตัวนาำ
18:06ก็มีแมหับบ้า Всer
18:08ให้เป้เร็ว 152ps
18:13ข้าจับปเลย
18:15ห่วานตัวนาตัวนาช Siem
18:21เอาส ي��γοนยักมหา temas
18:31espíเลย
18:33พี่ราซอ
18:42พี่ราซอ
18:44ช่วยฉันด้วย
18:47พี่ราซออยู่ที่ไหน
18:51ใครอยู่นี่
18:52ใครอยู่นี่
18:54พี่ราซอ
18:56อยู่ versuchen
19:01เดี๋ยว
19:03ยิวหวะ รอค่ะด้วย
19:29มีอะไรเหรอ ยิวหวะ
19:31ค่ะ ค่ะดินเสียงพี่หลัดซ
19:32อ
19:33แต่ ตอนนี้มันหายไปแล้ว
19:35ไอ้เผ็ดมันต้องซ่อนตัวอยู่
19:39แถวนี้ แน่ ๆ
19:49เอวังเอฮิ นะเคลื่อนโมทอน พุท
19:51ธครอนทาทอน
19:52ยะหลุดรอยเลื่อนเคลื่อนด้วยนะ
19:54โมพุทธายะ ยะทาพุทธโมนะ
20:18มันเก่งเหมือนกันไม่หว่ายเย
20:19ี่ยม อื้อไอ้วาด
20:27ถึงมึงจะถ่ายเท่าวิชา อาค
20:28มให้ลูกเขยมึงจนหมด
20:29ก็จะใช้ว่าพวกมึงทุกตัวเ
20:30นี่ย จะทำไหนกูได้
20:32วันนี้แหละ
20:34มันจะแก้แค้นมึง ให้สมกั
20:39บที่พวกมึงทำมากับกู
20:41ทุกคน ขอให้ดูกูอิดิ สักว
20:44ันกูจะขึ้นเป็นใหญ่
20:46แล้วกูจะกลับมาเอาคืนพวกมึง
20:47ทุกคน
20:48อย่างสาสม
20:51เพราะกี่ชีวิตแล้วที่มึงแ
20:53ก้แค้น
20:54ฮะ
20:56ทั้งพ่อเท่า ไอ้ยอด ลูกเมี
20:59ยของมัน แม้ก็ทั้งไอ้เนี่
21:00ยม
21:01กูถามึงจริงจริงจริงวะ
21:02มันช่วยดับไฟแค้นในใจข
21:04องมึงได้จริงจริงหรอ
21:05จนอย่างมึง
21:07อย่าศรืорใช้คำพระมาศรณกู ไ
21:09อ้หวัส
21:11มึงเคยหadowsก กูทั้งเป็น
21:13วันนี้แหละ
21:14กูจะข้ามึงให้ตายตั้งเป็นเห Neighbor
21:16กันไอ้หวัส
21:17มึงคล้นกู
21:20มึงก็มาลงท provision ทำคุมนิดกูแล
21:22้ว
21:22รู้กูไม่เก Haus
21:27ลูก
21:28ได้
21:30มึงกลาบตีนกูสิ
21:32มึงกลาบตีนกูสิ
21:34แล้วกูจะปล่อยอลาสออกไป
21:36ถือสว่า
21:39กูไปลูกนอกลูกกาตาดำๆ
21:42มา
21:43มึงมากลาบตีนกูนี่
21:50อย่าพ่อ
21:53ฉันกับพี่ลาสอยอองตาย
21:54แต่ไม่มีวันยอมกลาบตีนเ
21:56องหรอก
22:24เฮียม
22:25เฮียม
22:28เฮียม
22:29เฮีย
22:45เฮียม
22:46เฮียม
22:46เฮียม
22:50มึงเป็นเสือ
22:51หรือเป็นหมากันแน่วะค่ะ
22:54ถึงได้มาอยู่ใต้ตีน
22:56ตัว
22:57เฮียม
22:58เฮียม
23:03มานี่
23:04ลูกกูมา
23:05มากันมานี่
23:06เฮีย
23:09เฮีย
23:09เฮีย
23:12เฮีย
23:13เฮีย
23:15วันนี้แหละ
23:17มึงสะคน
23:19จะได้ไปอยู่
23:20กายยอด
23:22เฮียม
23:23เฮีย
23:27เฮีย
23:33เฮีย
23:33เฮีย
23:33เฮีย
23:33เฮีย
23:37เฮีย
23:38เฮีย
23:39เฮีย
23:42เฮีย
23:43เฮีย
23:43เฮีย
23:43เฮีย
23:44เฮีย
23:44เฮีย
23:46เฮีย
23:54เฮีย
23:56อิลาเซอ
24:26พี่ลาสอง! พี่ลาสอง!
24:32พี่ลาสอง!
24:35ฉัน...ฉันไม่ได้ตั้งใจ!
24:39อันทำดีแล้ว
24:44อันเคยปลดปลอยค่าไง
24:54พี่ลาสอง!
24:56พี่ลาสอง!
24:59พี่ลาสอง!
25:00พี่ลาสอง!
25:01ดูนิดน่า! วันทำอะไร?
25:09ไม่ได้นี่เพรา
25:20อาบมังกัสินั่นอธิษามิ
25:30เสือบดีนักใช่ไหมอีกเยี่ยม
25:31กูจะสิ่งร่างมึงแทน
25:34สิ่งประกิษามิ
25:47พ่อ!
26:00ไอ้ยหวะ
26:01ไอ้ย
26:06ไอ้ย
26:07ไอ้ย
26:09ไอ้ย
26:09มันไม่ช่วยพ่ออยู่อ่ะ
26:12ไอ้ย
26:18ไอ้ย
26:18ไอ้ย
26:20กูจะพาไปลูกนะ ลองไปล้องพบกั
26:22บกู
26:26ไอ้ย
26:26ไอ้ย
26:28พ่อ!
26:33ไอ้ย
26:34ไอ้ย
26:34ไอ้ย
26:36เอาชิดแทนที่หูดใจพ่อเร็
26:37ว
26:37ไอ้ย
26:39ไอ้ย
26:40ไอ้ย
26:40ไอ้ย
26:40มันพ่อ
26:41เฮ้ย
26:46เฮียวอ่ะ บ่าวอ่ะ
26:48แผนต้องทำ
26:49แผนต้องทำ
26:51ฉันทำไว้ได้
26:56ดูแล้ว ไม่มีเวลาแล้ว
27:07ข้า ข้า ข้า ข้า
27:20แผนตข้าıyor ข้า ข้า ข้า ข้า
27:35แผน และก่อน
27:42มา
27:43ปลอด
27:54เธอ ไอ้แชม
27:59ข้าเหลือวิชายย้ายวิศยาน
28:04ไม่ได้ถ่ายทอดวิชายให้กับท
28:06ีเนียบ
28:08กันที่เองบอก
28:10เอิ่งจะถ่ายทอดอาคมให้เยี่ย
28:12มจริงๆเหรอวะ
28:15ค่าว่าเองไม่ต้องถ่ายทอดอ
28:16าคมทั้งหมดให้เยี่ยมหรอก
28:18เก็บไว้ใช้ยามครับขันบ้าง
28:23เราทำเสร็จแล้ว
28:27ค่ากำจัดไอ้เพชร
28:30หล้างแกด้วยกับทุกคนได้แล้
28:31ว
28:34พ่อ
28:35พ่ออย่าเป็นอะไรล่ะ
28:38เอา
28:39เองอย่าโทษตัวเองที่ว่า
28:44มันไม่ใช่ความผิดของเอง
28:47มันเป็นโชคเจ้าตาของพ่อ
28:51ที่ถูกลิคิดเอาไว้แล้ว
28:54พ่ออย่าเพื่อขยับตัวนะ
28:56ฉันจะไปหายาสมุนภายมารถสาพ
28:58่อเอง
28:58เยี่ยมหละ
29:02มันไม่ได้ประโยชน์อะไรอยู่แล้ว
29:04ล่ะ
29:07ข้ารู้ตัวดี
29:09มันถึงเวลาค่านะ
29:14ชีวา
29:16อาจรอบ
29:18ต้องแต่แม่ของเอง
29:20ไม่อยากเป็นไป
29:22ตามคำทำนายนะ
29:26ถ้าก็ไม่รู้จะเล่งเองสองคนยัง
29:28ไง
29:30คิดจะโตเป็นกวนดีแล้ว
29:34เพราะค่าเองก็เป็นโจน
29:39ค่าทำหาบทำกรรมมากมาก
29:42สิ่งเดียวที่ค่าคิดได้
29:47ก็คือ
29:48ค่าไม่อยากให้เองสองคน
29:52ต้องว่ามีชีวิตอยู่ในชุมเส
29:53ื้อแบบนี้
29:56ถ้าถึงได้เขียวเข็น
30:05เข็นหวนกับหัวเองละเกิด
30:10มันก็เป็นพระพ่อคนเดียว
30:13ไม่นะพ่อ
30:15ฉันผิดเอง
30:17ฉันเลือกทางเดินเอง
30:23พ่อขอโทษ
30:30มันยังไม่สายเกินไปใช่ไหมลุ
30:32่ง
30:34ที่จะขอให้เองอัพาให้กับพ่
30:36อ
30:44ไม่พ่อ
30:46พ่ออย่าพูดแบบนั้นสิ
30:49ฉันรู้แล้วนะ
30:51ว่าพ่อรักสันแค่ไหน
30:59อายเยี่ยม
31:03รับบ้าค่า
31:07ว่าเองจะดูแลยี่หวาให้ดีที่
31:10สุด
31:13ไม่พ่อ
31:16พ่อต้องอยู่กับฉัน
31:17อยู่กับยี่หวา
31:20พ่อต้องอยู่รออุ้มหลาน
31:22รู้ของฉันกับยี่หวาไง
31:27รับบ้าค่า
31:37ฉันละตากจะพ่อ
31:41พ่อ
31:42พ่อ
31:42พ่อ
31:55แม่เองมารับพ่อนะ
32:03เยี่ยม
32:04แม่
32:07แม่
32:10ข้าคิดีเอินกัน
32:38พอ
32:40พอ
32:41พอ
32:43พอ
32:44พอ
32:45พอ
33:13ทอ
33:13พิหวา
33:15พิหวา
33:33พิหลาส
33:37พี่หวา
33:41พี่หวา
33:42ที่นี่ที่ไหน
33:46ข้าว่าน่าจะเป็น
33:50โลกหลังความตาย
33:58พี่หลาซอ
34:03พี่หวา
34:03ฉันขอโทษ
34:11เลือกโทษตัวเองได้แล้วหวา
34:16ข้าดังหากที่ต้องขอโทษเอง
34:21ทำเองต้องพร้อยตกระกำตำบาก
34:24ลงเริ่มเดี๋ยวค่ะ
34:28ฉันนี้บาพหนานัก
34:31ข้าทางพ่อ
34:34ต้องพี่ชัยตัวเอง
34:37ไม่เหรือยิหวา
34:40เองไม่ได้อยากข้าพ่อ
34:42ไม่ได้อยากข้าข้า
34:44แต่เองต้องข้าคนigning imp advised
34:46กายเพชร ไปช่วยค่ะ ช่วยฉันเมื
34:49องท่าคิรี
34:54ถ้าพี่หลาสอมไม่ช่วย ฉันก
34:56็คงทำไม่ได้
35:02ทางข้างหน้านั่น ไม่ว่าจะเป็นส
35:04วัสดีแล้วว่านลก
35:06ฉันก็จะไปกับพี่
35:32เกิดอะไรขึ้นนะเฮีย
35:42เป็นยังไงบ้างเยี่ยม
35:44ชีพระจรเต้นแผลลงทุกที
35:47ทำไมยี่หวาต้องมาพลอยรับข้อ
35:48กรรม ตามเมลาสอไปด้วย
35:52ตราแปลที่ชีพระจรของยี่หว
35:53ายังไม่หยุดเต้น
35:55ข้าจะไม่ถอดใจ
36:08เยี่ยม ยี่บายสับเสือ เพื่อห้าม
36:11เลือด
36:13เองช่วยข้าที
36:16ที
36:17ข้าจะไปทยาดสตร์
36:17ข้าจะบาดตี
36:45เอ็งกลับมาหาค่านะ ยี่หวะ
37:00พี่หวะ เป็นกับค่า เป็นพี่น
37:04้องกัน แต่ก็ต่างการนันฟ้าก
37:06ับเหว มีเป็นคนดี ไม่เป็นเป็น
37:09ใคร
37:11ต่างกับค่า ที่ทำชั่วทำเริ่ม
37:14มาสารพัศ
37:18พังหน้าของค่า ก็คงมีแต่น
37:22ั้นรกเท่านั้นแหละ
37:26ไม่ว่าจะเป็นนารกขุมไหน ฉันก
37:30็ยินดีไปกับพี่
37:32พี่หวะ พี่ลาเตอร์
37:45หรือสุดได้ละกับ
37:53เรา所あるเชียน
37:54ถ้าป swimming
37:54ค่อยว่าเรา必 proceed
37:58หวะ
37:59หวะ
38:00yt หวะ ข้าดีใจ
38:04ที่ได้เกิดเป็น choosing ส Vault นัingt samp som
38:12เกลาค!
38:17เกลาค!
38:19เกลาค!
38:33เกลาค!
38:39เกลาค!
38:43เกลาค!
38:51ข้าเป็นอะไรไป
38:54หัวใจของเองหลุดเต้นชั่วข
38:55นัก
38:57โชคดีที่เองกลลับมาได้
39:07เอ้า...
39:08พี่ล่ะสอละ
39:37้าวาวววววว lodgeต์ ผล่ะที่ไม
39:42่เจ็กrich
39:42อ่ะ อ่ะ
39:50อ่ะ อ่ะ ดู ปลอด
40:01ชาติตัวไว้
40:02อ่ะ โดด
40:13อันนี้เวลา
40:36ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
41:07วันนี้ไม่ ๆ เท่าไหร่
41:11ขอกินได้
41:13ถ้าแม่ของเองสองคนอย่างอยู่คง
41:16จะดีใจนะ
41:18ที่เห็นเองสองคนนอนนุนตักค่
41:20าเล่นแบบนี้
41:59ค่ำเก่งเข้า
42:03เจ้าเจ้า
42:31ท่านของพี่เป็นคนดี
42:34กิดเหล็กไหลจริงทำอะไรหรอพ
42:36ี่ไม่ได้
42:38ไม่ใช่หรอก
42:40พระโยมนั่นแหละ
42:41ที่เป็นคนพาตมากลับมา
43:02พี่ลาสอง
43:04พี่จะทีฉันไปไม่ได้นะ
43:07พี่ต้องกลับมา
43:11พี่ลาสอง
43:13เฮียบ
43:14เฮียบ
43:15เอ็กต้องช่วยพี่ลาสองนะ
43:17หลา
43:18ก้าขอร้อง
43:20เอ็กต้องช่วยพี่ลาสองอีกครั
43:22กหนึ่งนะ
43:23อีกว่า
43:27ข้าทำทุกวิธีแล้ว
43:40ข้างก่อนที่เราอยู่ที่ชุมเสือ
43:43พี่เคยทิ้งฉันไปแล้วครั้งนึ
43:45ง
43:47แต่ฉันก็ตามหาพี่จนเจอ
43:51แต่ข้างนี้
43:52พี่ไปใกล้หรือเกิน
43:54ไม่รู้ว่าเราจะได้เจอกันอีกอะไร
44:20พี่ว่า
44:25พี่ลาสอง
44:28พี่ลาสอง
44:37พี่ว่า
44:53อันตมากลับมามีชีวิตได้
44:55ก็พยม
44:58หากหลงพี่เป็นอะไรไป
45:01อีกฉันคงไม่มีวันให้อภั
45:03ยตัวเอง
45:05หลงพี่ตั้งใจจะบวดสักกีพ
45:06รรษาเลยขอรับ
45:10อันตมาตั้งใจว่า
45:12จะอยู่ใต้ร่มกาสวพัก
45:15รับใช้พพุทษัสถานา
45:17จนกว่าจะซิ้นลมหายใจ
45:26ยมพ่อเคยคิดว่าอยากให้ตามา
45:29บวด
45:30และเดินทางไปอย่างลังกาเพื่อเร
45:32ิ่มต้นชีวิตใหม่
45:34อัตมาเลยตั้งใจว่าจะทำตามจิต
45:36นารมของยมพ่อ
45:38มูมานะศึกษาพระทำเพื่ออุทิต
45:41เป็นพลานนี้สง
45:42แต่ยมพ่อและยมแม่ผู้ร่วง
45:45รับ
45:54เพื่อยนที่จะไปลังกาใกล้เจอก
45:57จัดท่าแล้วครับ
46:00อัตมาต้องไปก่อนหากมีวัสนา
46:03เราคงได้พบกันอีก
46:19ต้องไปด้วย
46:48- สมดท่าย einfachเป็นทางอาหารละย
46:59่า. ฆ่าจะทำความรู้ที่อ่านจากต
47:01ํลา ตอนอยู่ที่สัน industries. มาเพยราะให
47:04้พวกช้าบ้าน พวกช้าบ้านจะได้
47:06รู้จักดูแลตัวเอง. ไม่เจ็บไหม
47:08ใคร
47:08- นับวันเองยิ่งเหมือนของย
47:11อดพลักดี. พ่อของเองเข้าไปท
47:13ุกที
47:16แต่ก่อนค่าไม่เคยเข้าใจเลย
47:18ว่าพ่อต้องเน็ดเนื่อยเพื่อ
47:20ช่วยคนอื่นไปทำไม
47:22จนกระทั่งค่าได้รู้ว่าความ
47:24สุขถิทุกกี»
47:24จริงain
47:26คือการได้ทำประโยชน์ให้แก่เพ
47:27ื่อนมนุสตร
47:30พ่อเองก็ไม่ต่างจากพ่อค่า
47:33แต่พ่อค่าเลิกเส้นทางโจน
47:35เพราะต้องการต่อต้านความอั
47:37ญ irgendwieทุกีถาม
47:37ที่เกิดขึ้นในบ้านเมือง
47:40เราทุกคนต่างก็มีหน้าที่โทษ
47:41แทนคุณแผ่นดินด้วยกันท
47:42ั้งนั้น
47:48ที่หวะ
47:50เป็นอะไรหรือเปล่า
47:53อยู่หิวก็เวียนหัว
47:55เดี๋ยวไปนั่งก่อน พระค่าช่วย
47:58ดูออกการไหน
48:01แต่ค่อยนะ
48:09เองยังเจ็บที่โทษจาอยู่รึเป
48:10ล่า
48:13บ้า
48:17หรือว่าอ้เยี่ยมจะใช้งานเอง
48:18หนักไป
48:21เยี่ยมไม่หยอบให้ค่าทำอะไรมากห
48:23รอก
48:26หรือว่าพี่หว่าจะเป็นใครท
48:27ับละดู
48:30ไม่หรอก ละดูค่าไม่ได้มาสามเด
48:33ือนแล้ว
48:35เองเป็นหมอประสาอะไรว่าอ้เยี่ย
48:36ม
48:37ถึงไม่รู้ว่ามีเองเป็นอะไร
48:38หรือว่า
48:48มีเองท้อง
48:54ที่หวะ
48:57ฉันจะด้วยพ่อคุณแล้ว
49:04ไม่ได้เลย
49:06ละเรื่องราชนะ
49:31ครับ
49:33ที่ฆ่า
49:40ขอบคุณที่สุดที่สุดท้าย
50:20พ่อคงได้เจอกับพี่ลาซอแล้ว
50:22ใช่ไหมจ๊ะ
50:34พ่อคงได้เจอกับพ่อคงได้เจอก
50:48ัน
51:03เราพร้อมแล้ว
51:06ตั้งแต่พระลาซอมอนอนาภาพด้
51:27วยไข้ปะมือปีคลาย
51:29เองมีอาการเจ็บโหจายอยู่หรือ
51:31เปล่า
51:33ค่าไม่เป็นอะไรหรอก
51:35สงสารก็แต่หวงพี่
51:37ถึงแม้จะกลับตัวกลับใจเป
51:39็นคนดี
51:42แต่สุดท้ายก็หนีไม่พ้นไม่บ
51:44ากกรรม
51:46ไม่ต่างจากองคุรีมาน
51:50ค่าหนึ่งว่าค่าต้องเสียเ
51:52องไป
51:53ตามคำทำนายของยายทีประขาวเสี
51:55ยแล้ว
51:58อาจจะเป็นเพราะมนีกับมานั
51:59ศ
52:00ลูกฝ่าแปดของเราที่ช่วยค่า
52:02ไว้
52:04ดวงใจน้อยน้อยสองดวงนี้
52:07ช่วยให้ค่ายังมีชีวิตอยู่
52:10เพื่อที่จะเป็นแม่ของพวกเขา
52:14ในที่สุด
52:16เตื้องไอรายก็จบสินสิที
52:20เจ้าเมืองคนใหม่ที่ทางพระนาคล
52:21สงมา
52:22ได้ยินว่าเป็นคนมีสีมีธร
52:24รม
52:26คอยบำบัดทุกบำรุงสุข
52:28ให้ช่าเมืองกินดีอยู่ดี
52:31ท่านเจ้าคุณส่งจดหมายแจ้ง
52:32มาว่า
52:34พระยาทรัศดานุประดิตมหิส
52:35อนพักดี
52:36เห็นช่ามาระยูปลูกยางภาลา
52:38ได้ผล
52:40จึงมีแนวคิดที่จะนำพันย
52:41างภาลามาปลูกในสยาม
52:43ได้ยินว่าพวกฝรั่งดังขอ
52:45เศ้าของส่วนยางห่วงกันมาก
52:48ไม่ใช่หรือ?
52:49ใช่ แต่ในที่สุดพระสถนสถานพ
52:51ิทัก
52:52หลานของท่านก็สามารถนำกล้
52:54ายยางใส่เรือกลไฟ
52:56กลับมาปลูกที่เมืองกันตัง
52:58ได้เป็นผลสำเร็จ
52:59ต่อไปยางภาลาก็จะกลายเป็นไม้
53:01มีค่า
53:03สร้างงาน สร้างราย ได้ให้ชาหั
53:05วเมืองปั่งใต้ ลืมตาอ้าปร
53:06าบ
53:07สามารถเลี้ยงตัวเองได้
53:12ค่าเชื่อแล้ว เมืองสยามไม่สิ้
53:15นคนดี
53:17เมืองทุกเมืองมีทั้งคนดีและคน
53:19ไม่ดีทั้งนั้น
53:21เราต้องส่งเสริมคนดีกล้าทำค
53:23วามดี
53:24คอยควบคุมคนชั่ว
53:27ไม่ให้มีอำนาจกอบความเดือ
53:28ดรอนวุ่นวายได้
53:35เฮ้ย
53:35อ่ะเยี่ยม อ่ะเยี่ยม เกิดเรื่อง
53:37ครับ
53:38มีอะไรวะ
53:39ปวดจน อ่ะ อ่ะ
53:41โจนปวด โจนปวดพอขาเล่
53:44อ่ะ
53:44อ่ะ เอ้ย ชาง ปราบดูแลลูกค่
53:49าด้วย
53:50ค่าไปด้วย
53:53ที่ไหนวะ คายตลาด
53:55อ่ะ เอ้ยปัน แล้วทำไมเองยวไม่
53:57ไปอีก
53:58เอ้ยปวดลิ้นอ่ะเว้ย
53:59เอ้ย ใช่ เข้าไปก่อนนะ
54:05เยี่ยม
54:06ตราบใดที่บ้านเมืองยังมีป
54:07ัญหา
54:09ค่ากับยี่หวา
54:10ก็จะต่อสู้เพื่อความถูกต้อง
54:12ต่อไป
54:15เพราะเธอคือโดงทาง
54:23ของฉัน ได้มีเธอคงจะพาย
54:26สักหวาน
54:29คนบนฟ้าหนึ่งคงกำนอด
54:32ให้สัมบ่องเขียงคู่ท่าน
54:35เพราะเธอคือถึง
54:36แต่ทุงวันนี้พอก็ใช้ขถา
54:38ค่ากันครับ
54:39ใครมันคุดอะไรอ่ะ
54:42คุดเขาบอกโอเค
54:43โดดกว่าหนึ่งแล้วเริ่มกว
54:45่าหนึ่ง
54:45พวกชะวบ้านจะได้รู้จักรุ่
54:47เฮ้้ย
54:48ปิดละ
54:48รูประตูครับ
54:50ทำได้
54:51พวกชะวบ้านจะได้รุ่
54:53จะได้รู้จัก
54:55อ้าว
54:56เอาละ
54:57เธอหมอกออกไป แต่ปากไม่ไปว่า
54:59เฮ้ย
54:59กลับมาใครไหม ถ้าในวันใดไม
55:07่เหลือ ใครเห็นน้อยแต่ยังหร
55:12ือฉัน
55:13กลับมาตรงนี้ ที่ต้องที่เคยร
55:20ับกัน
55:22ฉันจะรอเธอ ราบวันที่ยังห
55:27ายใจ
55:38โทษตรสิ้นหลังหายใจ
Comments