- 3 hours ago
ดูละคร ย้อนหลัง
Category
😹
FunTranscript
00:00รายการต่อไปนี้ เหมาะสำหรับผ
00:01ู้ชมที่มีอายุ 13 ปีขึ้นไป
00:03อาจมีภาพ เสียง หรือเนื้
00:05อหา ที่ต้องใช้วิจารณยานในก
00:07ารรับชม
00:08ผู้ชมที่มีอายุน้อยกว่า 13 ป
00:10ี ขวนได้รับคำแม่นำ
00:31หลังออกไข้ทรพิษปังตาย ข
00:35้ารักษาตัวอยู่แรมปี
00:41ผมสาวดีเข้าใจว่าข้าอ่อน
00:42แอดลง จึงสิ้นความระแว่ง
00:45ในตัวข้า
00:49สามจากท่านงังจีชวาพระเจ้า
00:51ค่ะ
01:04แต่สายใยแห่งพี่น้อง ของค่าก
01:08ับมังจีชวา ไม่เคยห่างหายไป
01:30สุดหรือ สุดหรือ สุดหรื
01:30อ ้าค่ะ
01:50นองพี่ เจ้าแข่งแดงดีแล้วใช
01:53่ไหม
01:54โชคดี ที่ค่ารอดตายมาได้
02:01จ๋าพี่
02:02น้องค่ะ
02:07มาของค่าบาทเสร็จระหว่างทาง
02:09เลยมาช้าไป
02:11ข่าหรอได้
02:12ข่ารู้ไว้ยังไงเจ้าพี่ก็ต
02:14้องมา
02:18วันอุตรายันของทุกปี
02:21เราสัญญากันว่าจะมาพบกันที่
02:23นี่
02:24ยังดีที่ค่ามาทัน
02:38วันอุตรายัน คือวันที่พร
02:40าธิตมีกำลังกล้า
02:44ท่านว่าคำอธิธาน ต่อพราธ
02:46ิตในวันอุตรายัน
02:47จากมีพลัง พริกษะตาชีวิ
02:49ตได้
02:51เช่นนั้น เรามาธิธานพร้อมกัน
02:59ข้าขออธิธาน ให้สองแผนดิน
03:02อยู่ร่วมกันด้วยความสมบสุ
03:05ด
03:07เป็นบ้านพี่เมืองน้องกัน ตลอ
03:11ดไป
03:27ที่เรียกพวกเจ้ามาในวันนี้ ก็
03:30ด้วยมีการสำคัญ ด้วยพระเจ้าร
03:33้านช้าง
03:34ส่งรัชสารแจ้งมาว่า เราบัน
03:37ดาศัยหน้าอามารถพากันแข็
03:39งเมือง
03:41จึงขอให้ หงสาวดี ยกทับไป
03:45ปราบปราม
03:50ขอเดชัก โดยพระเจ้าอยู่หัวท
03:53รงพระปัชวน
03:55กระม่อมขออาศาลนำทับขึ
03:57้นไปปราบปรามพวกกับบทเองพ
03:58ระเจ้าค่ะ
04:05ข้ารู้มาว่า เหตรที่เกิดนี้ ก
04:10็ด้วยพระเจ้าร้านช้าง หย่อนทศ
04:13พิตรราชธรรม
04:15อวยยดให้กระบันดาญ่าตัวเ
04:17อง ทำให้เราอามารถไม่พอใจ
04:21จึงหนีไปซุ่มซ่อน แลรวมกัน
04:25ก่อขบท
04:30สึกขานี้ ข้าต้องขึ้นไปจัด
04:33การเอง
04:35พวกเจ้า จงไปจัดเตรียมกรองท
04:38ับไว้ให้พร้อม
04:48เสร็จพ่อ! เสร็จพ่อ!
04:51เตร็จพ่อ!
04:52ไปจัดพ่อหลูกว่า เร็ว! เร็ว!
04:56เตรียมกรอง
05:02เตรียมกรอง
05:05เตรียมกรอง
05:20เจ้าพี่
05:21หยุดกินก่อนเถิน
05:22ข้าเห็นแล้วทำคารทุกตานะ
05:24ทำคารก็หายไปทางอื่นสิ
05:33เฮ้ย!
05:35มั่งจีนอก
05:36หยุด!
05:42พวกเจ้าอยู่ตีกัน
05:51พ่อ!
05:51พ่อ!
05:58เสร็จปู
06:00เป็นชนไหนบ้านพระเจ้าค่ะ
06:03รากการไม่สู้ดี
06:06หมอหลวงไม่ให้ออกไปไหน
06:11ข้าเจ้าต้องไปปราบกระบทที่
06:12ล้านชานแถนพระอก
06:15พวกเจ้าอยู่ที่นี่ค่อยดูแลเสร็
06:16จปูให้ดี
06:19หากมีเหตุอันใด
06:20ให้เด่งส่งขาวถึงพ่อในท
06:22างที
06:25พระเจ้าค่ะ
06:28และที่สำคัญ
06:30การที่เสร็จปูประชวนครั้งนี้
06:33อย่าได้แพร่งพลายออกไปเป็นเด
06:35็ดขัน
06:39ประเจ้าค่ะ
06:40พระเจ้าค่ะ
06:43พระเจ้าบุเรงนอง
06:45พระชนมาอยู่ร่วงหกสิบกว่า
06:47ปี
06:48อาการประชวนครั้นี้
06:49มีใช้เรื่องเล็กน้อย
06:52หากเป็นสัญญาณว่า
06:54หงสาวดี
06:56อาจกล้ายถึงคราพัดแผนเน
06:58็ง
06:59แลแม้ว่า
07:00จากได้แต่งตั้งพระมหาอุปรา
07:02ชา
07:03มังชายสิ่ง
07:03เป็นผู้สื่อราชบันลังแล้วก
07:05็ตาม
07:07หากสิ้นบารมีของพระเจ้าบุเร
07:10งน้องแล้วใส
07:12อาจมีผู้หวังแย่งชิงบั
07:13นลังก็เป็นไปได้
07:47พระราชธิดา นัดซีนแม่ดอ
07:49ร์เสด็จ
08:25พระเจ้าบุเรงน้อง พระเจ้าลุง
08:30ของลูกทรงประประชวน
08:34สมควรที่เราจากต้องเข้าเฝ้าส
08:36ักรา
08:46ปัดนี้พวกขุนนางที่เป็นกระบ
08:48บท ถูกปราบลงสิ้น
08:50พระเจ้าร้านช้างสำนึกในพระก
08:52รุณา
08:53ได้เท่าไหวช้างงานหนึ่งคู่
08:55เพื่องประดับทองคำ และแก้วมั
08:57นีเป็นบรรณาการพระเจ้าค่ะ
09:01เรื่องบรรณาการทั้งหลาย
09:05เราขอมอบให้พระมหาอุปราชา
09:07เป็นบรรมเนศึก
09:09และขอขอบใจในกายกระธรรมท
09:12ี่สำนัดรวงด้วยดี
09:14เป็นพระกรุณาพระเจ้าค่ะ
09:20ขอด้วยชะ พระหายามีพ้นกล่า
09:22ว
09:23พระยาธระ มีการอางไร
09:26พระเจ้าสโตมังเจอ เสด็จมาพร
09:29้อมเจ้าหญิง นัศินแม่ดอ
09:30พระธิดา
09:32ขอเข้าเฝ้าพระองค์พระเจ้าค่
09:34ะ
09:34จูจูเสด็จมา มีมีหมายมาบอกเหล
09:37่า
09:37เห็นผิดที
09:40มีเพียงเท่านั้น
09:41พระเจ้าสโตมังเจอ ยังนำไพ
09:43รคนมามืนนึง
09:45บัตรนี้ หยุดอยู่นอกกันแพง
09:47เมือง พระเจ้าค่ะ
10:06ถวายมังคมพระเจ้าค่ะ
10:09เชิญพระเจ้าอังวะและพธิดา
10:12เราทำตามสมควร
10:31ที่มาหาเราในครานนี้
10:34มีจะแจ้งมาก่อน
10:36มีเหตุอันไหนหรือ
10:39ข้ามีใจระรึกถึงพระเจ้าโบ
10:40รงนองผู้เชทธา
10:43ยึงมาเข้าเฝ้าเบื่องพยุคลบา
10:46ท
10:46ตามประสายาติเท่งนั้นพระเจ้า
10:48ค่ะ
10:49การเคลื่อนกำลังผลนั้น
10:51ต้องมีพระเจ้าองค์การจากพระเจ
10:53้าหงสาวดี
10:54จึงจะกระทำได้
10:56พระองค์ก็ส่งแจ้งอยู่เก็ดใ
10:57จ
10:58พระองค์ยกพลเรือนบืนมาประชิ
11:00ดกำแพงเมืองหงสาวดีเช่นนี้
11:03แน่หรือว่าเป็นการเยี่ยมเย
11:05ือนประสายาติ
11:07พระมหาอุปราชา ทรงระแวงเก
11:09ินไปแล้วไปค่ะ
11:14หลานใครมากราบสักการับพระท
11:16าชเวมอดอ
11:18แต่ยากเย็นที่เป็นหญิง
11:20เปรงว่าระหว่างทางจะมีผู้ได้
11:22คิดร้าย
11:24จึงจัดฐานอารักขามาพอให้อ
11:26ุ่นใจ
11:28แต่หากทำให้พระองคุณเครื่องพระไ
11:30ทย
11:31หลานต้องกราบขอพระชธานอาภ
11:32ัยด้วยเธอดไปค่ะ
11:37เอาเธอ
11:39มาก็ดีแล้ว
11:41เทลานี้มีข่าวอากุศล
11:44มีคนเล่าลือกันว่า
11:46เราเจ็บข้ายหนักหนา
11:49พระเจ้าอังวะเห็นด้วยตาตั
11:51วเอง
11:52หากได้ยินคำร่ำลือ
11:55จะได้มีหลงผิดคิดว่าเราใก
11:56ล้ตาย
12:13พระเจ้าอังวะไม่ได้มาดีแม่
12:15คงได้ยินมาว่าเสด็จพ่อล้
12:17มเจ็ก
12:18จึงโยกพนมาเพื่อดูราชเรา
12:20ถ้าปล่อยว่าเยี่ยงนี้จะเป็น
12:21ภัยนะพระเจ้าค่ะ
12:23สะโตบางจอ
12:26ถึงเจ้าคนและแม่
12:28แต่เขาพ่อเดียวกัน
12:30เราถือเป็นน้อง
12:33และยังอภิเศษกับพิศาของเจ
12:35้า
12:36นับว่าเป็นยาถึงสองชั้น
12:40จากทำอะไร
12:42ต้องคิดให้ท่วนทีนะ
12:45แต่ลูกไม่ไว้ใจอังวะ
12:55สะโตบางจอ
12:58ถึงแม้จะมักใหญ่ไฟสูง
13:01แต่ก็เกรงใจเราอยู่มาก
13:04มีกล้าธรรมันดายดอก
13:07เธอไม่ต้องตีตวนไปก่อนไข้
13:11ข้ายังมีตาย
13:15เซวรย์พระโอสตรก่อนเธอร์พ
13:16ระเจ้าเกิน
13:23บันใช้ลูกบางหน้า
13:27ข้าก็จะใช้บ้างจากเป็นไหน
13:32ข้าไม่อย่างพิเศษกันเจ้าหญ
13:34ิงนักจีนแม่ด่อ
13:36ข้ามีได้ชอบพอนัก
13:38จ้องไม่ต้องชอบ
13:40แต่เจ้าต้องเข้าพิธีอัพิเศ
13:42ษและรับนางเป็นพระชายา
13:44และเจ้าจะชอบหรือจะชางก็สุ
13:46ดแท้แต่เจ้า
13:51วันข้างหน้า
13:52เจ้าจะมีสนมน้อยใหญ่กี่คนก็
13:54ตามใจ
13:55แต่วันนี้เจ้าต้องเข้าพิธีอ
13:57ัพิเศษให้ข้าก่อน
14:04พ่อคิดเอานัดซีนแม่ดอลมา
14:05เป็นตัวประกัน
14:07เพื่อคบคุมพระเจ้าอังวะ
14:11ใช่
14:13วันพรุ่งท่าจากเจรจากพระเจ
14:15้าอังวะ
14:16และเข้ากลาบทูนเสด็จประหัว
14:18ของเจ้าให้ส่มสาก
14:19เจ้าจะเป็นผิวไม่ได้
14:21นี่คือคำสั่ง
14:37เปิดประตูวัง
14:39ท่านบังจีชวา ยามวิการเยี่ย
14:42งนี้
14:43หากไม่มีคำสั่งให้เปิด ก็
14:47เจ้าเห็นตาประจำพระอบ
14:49พระมหาอุปราชาบังชัยสิ
14:51งมี่หรือไม่
14:58ข้ากับมังจับประโร จะออกไปทำ
15:00ราชการหลับ
15:02ห้ามทุกคนแพ้งภาย
15:06ข้าจับป่ะ
15:23เรากลับอังว้ากันเถิด
15:25มังจีชวาก็หนีไปแล้ว
15:27เกินอยู่ต่อไปนะ
15:29คนมันจากยอดเยอะให้ได้อาย
15:31ลูกเองมีระยักภาพิเศษกับ
15:32มังจีชวา
15:34ที่ยอมก็เพื่อสนอพระคุ้นบ
15:37ิดา
15:40อังไงเป็นชายเสียเปล่า
15:42กลับหนีหน้าไป
15:44หากลูกต้องยอมก้มหน้ารับค
15:46วามอับอาย
15:46แต่เพียงผู้เดียว
15:49ชาดนี้ลูกตายตาไม่หลับแน
15:51่
15:58เจ้าคิดจะทำอันใด
16:06เมืองจีชวาจะต้องรู้
16:09ว่าหากทำให้ลูกโกรฐ
16:13แล้วจะเป็นช่างไร
16:24ท่านนี้ออกจากเมืองเรียงก้าโ
16:26ปรด
16:27ท่านกลายเป็นคนเช่นนี้ไปได้
16:29ค่านึกไม่ถึงจริงๆ
16:33ค่าก็แค่ลองคิด
16:35คิดว่าเธอหากเป็นเจ้า
16:37เจ้าจะทำเยี่ย่งอะไร
16:40ท่านจะบอกว่าท่านชั่วเหมือนค
16:42่านเอง
16:44แล้วที่ลักตลาประจำเพราะอง
16:45ค์นี้ออกมาเช่นนี้
16:47กลับไปจะมีโทษสถานใดเรารู้ห
16:49รือไหม
16:55ช่างเธอด
16:59ความผิดข้ออื่นของค่า
17:01หนักหนากัวนี้นะ
17:06ถ้าอะไรหนีมากลายถึงนี้
17:08คิดว่าไม่มีใครกล้าตามมาห
17:09รืออะไร
17:12ต่อให้ตามมา
17:15ในเมื่อค่าเป็นแขกอยู่ในเมื่
17:16องของเจ้า
17:18เจ้าก็ต้องจักคุ้มของค่า
17:20มีให้ใครทำอันใดค่าได้
17:22จริงหรือไม่
17:26เจ้าพีของค่านับวันยิ่งมา
17:29กเลย
17:30ไว้ใจไม่ได้เลย
17:34เป็นพอค่าได้ครูดี
17:37เป็นพอเจ้าเอาความที่ตนเป็น
17:46ใหญ่
17:47เราดู
17:48มังจีชวานี้ไป
17:50นัดซีนแม่ดอต้องอับพาย
17:52ถ้าโตมังจอกก็เจ็บแค้แท
17:56นพัฏิดา
17:59ข้าจะให้คนไปลากขอมังจีชวาก
18:01ับมาลัดผิด
18:02ชิดขัดคำสั่งค่ะ
18:04มังใช่สิ่ง
18:06เจ้าอย่าเอาแต่ออกคำสั่ง
18:09ผู้ได้ไม่ฟังก็ลงโทษ
18:12เจ้าเป็นผู้ปกครอง
18:14ทำฉันนี้ไม่ได้
18:17ถ้าไม่เด็ดขาด
18:18จะปกครองคนได้ยังไหร่พระเจ้า
18:20ค่ะ
18:20ปกครองคนได้ความกลัว
18:23อยู่ได้ไม่นานหรอก
18:26หากคนถูกกฎกี่คงเห็นจนทรม
18:28วิไหว
18:30ความตายมันก็หาเกลงไม่
18:33คนที่มีกรวจตายจะมีสักที่คน
18:36กัน
18:39พระองค์พระชนอายุมากแต่ว
18:42พระพลนมัยก็โทษถอย
18:44มันพลอยให้พระไทยอ่อนลงด้
18:46วยกระมัง
18:48เพราะเจ้า
18:50เห็นว่าเราฉลาแล้วสิ
18:53ถึงได้คิดจับคู่ให้มังจี
18:56ชวา โดยไม่คิดหาหรือเรา
18:59แล้วบอกเจ้าแล้ว
19:02ว่าสโตมังจอไม่กล้าขัง
19:04ข้อกับเรา
19:06แต่เจ้าไม่ฟัง
19:10เจ้ากรวมว่าจะคุมประจากหลั
19:13งว้ามีได้
19:15จึงคิดเอารูกเข้าไปตัวมากั
19:16น
19:19เจ้าคิดว่าเราจะตายวันตายพร
19:21ุ่งหรืออะไร
19:22ข้อได้ท่าน
19:29ข้ามิเคยคิดอาจกุศล
19:34แต่เสด็จพ่อส่งพระประชวนมา
19:36หลายเดือนแล้ว
19:37ถ้าพราณมัยก็ยากที่จะฟื้
19:39นคืน
19:40ข้อราชัดการบ้านเมืองบางเรื่
19:42องก็ต้องเด็ดขาดพระเจ้าค่ะ
19:47เด็ดขาดเจ้ียงเจ้ากันนั้นหร
19:48ือ
19:50ห้า
19:53พระเจ้าค่ะ
20:01ออกไป
20:03ไป
20:05มัน
20:05มัน
20:34ทรัก
20:38สุดทราย พวกมัน พวกมัน พวกมั
20:42นเกิด
21:14สารดวงสองแคว
21:18สวัสดีแห่งสองลำน้ำ
21:20งามสมชื่อจริงๆ
21:22ข้าเกิดที่นี่
21:23โตที่นี่
21:24ในสายตาข้า
21:26ที่ใดก็ไม่งามไปกว่าสองแคว
21:45ได้ปราไหมแล้วไอ้นุม
21:51ยังไม่ได้สักตัวเลยจรุง
21:56วันนี้ข้ากระจับมาได้โขวอยู่นะ
21:59อ่ะ
22:00ติงปันไปกิน
22:08เองสองคนก็อยากที่เกียร์นะ
22:11ปรามันขึ้นเต็มแม่น้ำเลย
22:15ทั่วแต่นอนเอกขนเอกแบบนี้
22:17มันจะอดตายเอานะ
22:21จ้ะ
22:22ขอบใจจะลง
22:44เจ้าอยู่ที่นี่รู้สึกสบาย
22:46ไม่เหมือนตอนอยู่ของสาวดี
22:50ที่นี่คือบ้านของข้า
22:52ข้าอยากไปไหนข้ากับไป
22:53อยากทำอันใดข้ากับทำ
23:01บ้านคือชะนั้นด้วย
23:04บ้าน
23:05คือที่ที่เป็นของเรา
23:08ที่ที่เราเป็นใหญ่
23:11ในบ้านของเรา
23:13ไม่มีใครมาบังคับคมเหงเราได้
23:17พิสนุโรคือบ้านของข้า
23:20ผมสาวดีไม่ใช่
23:36ข้ากบ้าน
23:39เป็นดังที่เจ้าว่า
23:43ผมสาวดีก็ไม่ใช่บ้านของข้า
23:45เช่นกัน
23:55ขอในชะกระมมม มังจ้าประโ
23:58รพระเจ้าค่ะ
24:07พระเจ้าของสาวดีบุเรงน้อง
24:09สงมีรับสั่ง
24:10ให้ท่านมังจีชวา
24:12เข้าเป้าเป็นการดวน
24:13พระเจ้าค่ะ
24:28เพจใดเสด็จปุ
24:31จึงมาที่วันร้างห่างไกลยึ
24:32งนี้
24:36อย่ายเมียค่ากลับไปเข้าเฝ้าท
24:38ี่ของสาวดี
24:41การที่จักตัดกับพวก
24:43คงให้ผู้ใดรู้เห็น
24:45มีได้เป็นแน่พระเจ้าค่ะ
25:07ผู้อยู่มาหกสิบกว่าปีแล้ว
25:10อยู่มานาน
25:12ฉันทำให้เห็นว่าโลกมันเปล
25:14ี่ยนไป
25:15วันข้างหน้า
25:17การค้าการทูด
25:20จากสำคัญกับการสหาร
25:23เราจะใช้ดาบปกครองคนเหมือนเมื่อกอ
25:25ดไม่ได้
25:28ถ้าคิดจะรักษาอันจากนิไ
25:29ว้
25:31ของสาวดี
25:33จะต้องผู้มิดกับเบืองประเทศส
25:34ระทั้งปก
25:39อันก็คิดเช่นนั้นพระเจ้าค่
25:40ะ
25:43การทำสงคราม
25:45มีเป็นผลดีต่อผู้ใด
25:48หากมิทำสงคราม
25:51ปูกคงรวมอันจากพวกกรามนี้
25:53ขึ้นมาไม่ได้
25:57หากแต่ผู้นำที่ดี
26:00ต้องรู้ว่าเมื่อได้ควรทำสงคร
26:02าม
26:04เมื่อได้ควรจุด
26:10เสียท้าย
26:16เจ็บพ่อไม่เคยคิดจะยุดเลย
26:23พ่อของเจ้า
26:26เป็นนักรบที่เก่งกล้ายิ่งคร
26:27ับ
26:31หากวังว่าจะให้นันจากนี้อยู่
26:32เย็นเป็นสุข
26:36บันลังหงสวดี
26:38ก็มีอาจฝากไว้กับพ่อของ
26:40เจ้า
26:42เสร็จปูก
26:45บางที่จะว่า
26:48ปูจักให้เจ้าสื่อบันลัง
26:52เป็นพระเจ้าหงสวดีองค์ต่อ
26:54ไป
27:05แต่พ่อเป็นพระมหาประราชา
27:08ในวันข้างหน้า
27:10พ่อจากต้องเป็นพระเจ้าของสว
27:11ดี
27:14เสร็จปูจักเปลี่ยนแปลงได้
27:15ยิ่งได้
27:16ทุกอย่างยอมเปลี่ยนแปลงได้
27:20ปูเองก็ไม่อยากให้เป็นเช่นนั้
27:21น
27:23แต่เราเป็นเจ้าแผ่นดิน
27:26ต้องเอาการของแผ่นดินมาก่อน
27:30จะมัวเห็นแก่หน้าใครไม่ได้
27:32หลังจากปูตาย
27:41ระเทศสลาดทั้งหลายต้องคิดแ
27:43ข็งเมือง
27:45มีว่าพระเจ้าของสวดีจะเป็น
27:47ผู้ใด
27:48บ้านเมืองจะวุ่นวาย
27:50หากปูแต่งตั้งเจ้าที่แต่วันน
27:52ี้
27:53ประบีของปูยังอยู่
27:55จะไม่มีใครกล้าคิดก่อใครก
27:57ระบด
27:59แม้แต่มังใช้สิ่งพ่อของเจ
28:01้า
28:04มีแต่พระนาเลส
28:07ที่ปูมิวางใจ
28:22คุณพันอาย
28:23มีเรื่องน้อนอันใด
28:28มีสารดวนจากท่านมังจีชวา
28:30พระเจ้าค่ะ
28:44ท่านจะขึ้นเป็นพระเจ้าของสา
28:45ววะดีงั้นเหรอ
28:49เสร็จปูมีพระผสงเช่นนั้น
28:52แต่พระองค์ตัด
28:54ว่าการนี้จากสำเร็จหรือไม่
28:56ก็ขึ้นอยู่กับเจ้า
28:59ใหญ่ขึ้นอยู่กับค่า
29:03หากค่าขึ้นสะเบยราช
29:06เจ้าเมืองทั้งหลายในพวกการส่
29:07วนใหญ่ล้วนเป็นพระยาติของ
29:08ค่าทั้งสิ่น
29:10แม่มีพอใจก็ยังต้องเกรง
29:12ในบารมีของพระเจ้าปุดเองน่
29:14ะ
29:17แต่พิศูโลกและโยธยาหาได้
29:19เกี่ยวดอง
29:21ซ้ำยังเป็นอลิราชสตรุ
29:23อาจจะสบช่องพากันแข่งเมือง
29:25ได้
29:28ปัญเจ้าเมืองอื่นเห็นว่าโย
29:30ธยาและพิศนุโลกแข่งท่อ
29:32มีหรือจากอยู่เฉย
29:36องศาวดีจากต้องพระเจ้นศึกร
29:38อบได้
29:39แต่หากพิศูโลกและโยธยายัง
29:41สวรรมมีพัก
29:48ไม่มีศึกนอกก็จะไม่มีศึกไ
29:51หน
29:52ใช่หรือไหม
29:56น้องพี่
29:59องศาวดีจากสงบสุข
30:03หรือลุกเป็นไฟ
30:06ก็ขึ้นอยู่กับเจ้าแล้ว
30:28ท่านจะแข็งเมืองหรือไม่
30:36ของศาวดีผลัดแผ่นดินก็
30:37เป็นโอกาสเหมาะจินกันว่า
30:41แต่ค่าไม่ได้อยากสู้กับบังจ
30:42ีชวา
30:43ที่ค่าสู้ก็เพื่อปลดตัวเอง
30:45ให้เป็นไทยเท่านั้น
30:48แต่หากค่าไม่สู้
30:51ยอมสวรมีพักต่อบบังจี
30:52ชวาต่อไป
30:56เราค่าจะได้เป็นไทยเมื่อใดเหร
30:58อ
31:04ชicansที่ผูกไว้
31:06หากเราปลดแซ่เหมือนใด
31:08มันก็เป็นไทยเมื่อนั้น
31:13การนี้ขึ้นอยู่กับเจ้าหอง infringed
31:17หาได้ขึ้นอยู่กับชามไม่
31:18มีใช้ด้วยเพคะ
31:47ที่ค่าต้องการ
31:49คือเป็นไทยกับตัว
31:51ไม่อยู่ใต้อานัดของผู้ใด
31:58หากฆ่าคืนสเวราช
32:00เจ้าจะแข็งเมื่อง
32:02ไม่ยอมขึ้นต่อของสวัฒดี
32:04ใช่หรือไม่
32:05เจ้าพี่
32:07อำนาจนั้นอยู่ในมือท่าน
32:10ขอเพียงเจ้าพี่ยอมปลอย
32:12ข่าก็จะเป็นไทย
32:18ไม่มีผู้ใด ต้องข้าฝันกัน
32:23ขากเจ้าเป็นไทย แล้วหลังจาก
32:27นั้นล่ะ
32:29ข้าเขาจะอยู่ข้างท่าน พิสนุล
32:33่ะ
32:34จะอยู่ข้างหงสาวดีในฐานหน้าน
32:36ี้
32:38ยามสึก เราร่วมรอบ ยามสงบ
32:43เราจะเป็นบ้านที่เมืองน้องกัน
32:52ข้าสักที่เป็นกราบของสะด
32:54ับปุ่มบัตรนี้
33:27ปัศพพี่เลี้ยงเมื่อกำจะบอโรป
33:38ระจ้าคค่ะ
33:54เตร็บร้า
34:17โกกเจ้าเอาไว้ก่อน
34:19ข้าทำผิดอันไทย
34:35มังใช้สิ่ง ฟังพ่อ
34:37ข้าฝึกอาวุธมาตั้งแต่จามค
34:39วามได้
34:41อายุครบสิบสาร
34:44ข้าออกไปลบทางสงคาเพียงข้
34:46างท่าน
34:47และพระเจ้าจะเป็นชเวตี้
34:49ข้ารกใจนัสสตู
34:50จนได้พระราชธานนาวมังใช้ส
34:52ิ่ง
34:53ได้วัยยดเป็นพร้อมหาวรา
34:55ชา
35:02ของสาวเดียนดิ่งใหญ่
35:04สร้างมาจากหยดเลือก
35:07และแปลว่าสตัวข้า
35:10เหตุได้พ่อจะทำสุขข้างอย่างน
35:12ี้
35:21พ่อทำเจอกี้ก็ข้าได้ยังไง
35:30ข้อ
35:33และชาวของสวดีทุกคน
36:03ผ่างสำนึกในบุญคุณของเจ้
36:05า
36:05ข้างสัญญา
36:06เหมือนจะกลัวไปไย
36:09ข้ารักลูกก็จริง
36:12แต่ข้าอาบเลือกต่างน้ำ
36:14สร้างอันและจากครูกรามจะยิ่
36:16งใหญ่เช่นนี้
36:17ให้จะยกให้คนอื่นไม่ได้
36:19ข้าวิยก
36:23เร่งเข้าเฝ้าเธอพระเจ้าค่ะ
36:43พระเจ้าอยู่หัวทรงมีพระบัญ
36:45ชาว่า
36:46ท่านบังจีชวาเสด็จมาเมื่อใ
36:48ด
36:49ให้เร่งนำเข้าเฝ้าได้เมื่อนั้น
36:51ไม่ต้องรังวรอ
36:57สริฟู
37:13ท่านบังแค่เช่ง
37:45มากราศนิดบอร์
38:13มหลายนักชอบ Alpha
38:21มหลายน็กราศทıyorum
38:30มหลายน็กราศใหม่อร์
38:35มหลายน็กราศพบักดรู้จริ
38:43ก
38:52มังจีชวา กลับไปหงสาวดี
38:55พร้อมกับความฝันอันยิ่
38:57งใหญ่
39:01สันติภาพ ระหว่างสองแผ่นด
39:04ิน อยู่ใกล้เพียงแค่เอื้อม
39:09แต่โชคชาตา ของค่ากับมังจ
39:12ีชวา ไม่ได้กำหนดเอาไว้เช่นน
39:14ั้น
39:18พระเจ้าของสาวดีบุเรงนองสว
39:20รรณคต โดยมิทันได้แต่งตั้
39:22งให้มังจีชวา เป็นพระเจ้าข
39:25องสาวดีพระองค์ใหม่
39:35ความฝันที่โยธยากับหงสาว
39:38ดี จักเป็นบ้านพี่เมืองนอง จึ
39:44งดับศูนย์ไปพร้อมค่ะ
40:00เมื่อได้ผ่านพิธี ถือน้ำกระท
40:02ําสัตรแล้วใส
40:04ถ้าคู่ใดคิดคดพระยะต่อค
40:06่ะ ขอให้นิตายดี
40:09เจ้าจงรักษาตัวให้ดี ต่อ
40:11แต่นี้ไป ไฟสงคามจะล่ามไปทั่ว
40:19ถ้าเราคุ้มอังวะไม่ได้ ค่อย
40:21เขาไม่อาจนอนตาหรับ
40:23เจ้าจักต้องไปขอขอมาพระเจ้า
40:24อังวะ และเข้าพิธีอภิเศษก
40:26ับนัดซีนแม่ดอ
40:27ผลไม่ไหวก็ไปกับค่า ในเทศ
40:30กับแพงเวืองพิศนูโรคค่า
40:31เป็นอย่าง
40:32ค่าจะไม่ยอมให้ใครมันทําไร
40:33เจ้าพี่
40:34สินใดอันพึงมี มองฉันก็
40:38ต้องได้
40:45เจ้าเฉพร้อม
40:46ขอบคุณที่ไหม
40:48ขอบคุณทราชา
40:51ขอบคุณทราชา
Comments