- 2 days ago
Category
📺
TVTranscript
00:00- พวกสะเรยคิดมี พวกค่าติด
00:01เข้าจับบุrupเต้าค่ะ
00:02- ดังโดมรัยไง มือข้าวั
00:03นตรู
00:05เรายังเป็นพี่น้องกันอยู่หรื
00:06อไหม
00:06- หากเต้าวันข้างหน้า อโยทย
00:09าเลิกสวัมมีพัศมาของสัวว
00:11ัดีแล้วไซฟเจ้าพี่ยังจะมี
00:14แก่ใจนับค่าเป็นน้องอยู่ด้
00:15วย
00:16ปากเจราจาเช่นดี
00:18ใจที่คงคิดแข็งข้อกับเรา
00:19เรือมนี้ว่าเป็นธุรัคของเรา
00:22อีก
00:24ท่านจะให้ค่าเรียนทวลด้วย
00:25หากค่ามีสีเวนมือเ� Syria เช่นพระ
00:27หุลจ้า
00:28ค่าจะไม่ยอมก้มหัวให้กับ
00:30พวกพ่อมา
00:30แครง containingเรียนลอง ค่าไม่เห็นหาย
00:33พลาへ
00:33การที่เมfruit้าองค์
00:34ทรงมาโรธเฦงดาบมน Deaf ป bitter cogn organiz
00:37หากร่วงรู้ถึงประเจ้าบุเลง
00:38นอกแล้วใส่
00:39เราสองคน
00:40จักเป็นภัยถึงแกะชีวิต
00:42ในเมื่อมาถึงที่นี่แล้ว
00:44ก็เชิญเสร็จออกมาจะเป็นไร
00:47ส่งตามค่ามาด้วยเหตุได้
01:03หากค่าไม่ตามมาหรือจะได้เห็น
01:10พระคุณเจ้าถวไอสาทย์ต่อน
01:12หน้าพระเจ้าบุเลงนองไว้ไม่ใช
01:14่หรือ
01:15วันจะมีจับดาบจนวันตาย
01:21เมื่อของอัตมากก็ยังมีได้จ
01:25ับดาบมาแต่น้อย
01:30เป็นผู้ทรงสิน
01:33แต่กลับแล้วลินเจียราจะเอา
01:34ตัวร้อน
01:36ค่าอยากรู้นะ
01:42ว่าหากเสร็จปูทรงศาพหรื
01:43อ
01:44จากทรงวินิชัยเยี่ยงเลย
01:48ว่าจากทรงวินิชัยเยี่ยม
01:50ว่าจากทรงวินิชัยเยี่ยม
02:04ว่าจากทรงวินิชัยเยี่ยม
02:14หลังจากนี้
02:23จากทรงวินิชัยเยี่ยม
02:25ก็สุดแท้แต่พวกเยี่ยม
02:45ไม่มีผู้ได้รู้ ว่าข้ามาหาเจ
02:49้าที่นี่
02:51หากเจ้าข้าข้า แล้วสบขึ้น
02:54เชิญประกอด เพาเสียที่วัดนึ
02:57ง
02:59ก็คงมีนีผู้ได้รู้ ค่ามีอยาก
03:03ข้าใคร เทียงหวังกอบกลัว
03:07โยทย้ายกลับมาเป็นไทย
03:10เพลงดาบร้ามมันที่พระมหาเท
03:11นสอนให้เจ้า ผมตรยังไม่ใช้กั
03:16บพวกข้าสินะ
03:21ดาบข้า มีไว้ใช้กับสัตร
03:24ูเท่านั้น
04:08ก็พีย์ไม่ใช่สะตวงค่ะ
04:14ก็พีย์ไม่ใช่สะตวงค่ะ
04:25เจ้า มีกลัวค่าเผ็ดทูนเสร
04:29็จฟูหรือ
04:31เจ้าเผ็ดทูนเยี่ยงไหร่ก็ต
04:33ามใจ
04:35ข้ารั่นว่าจะเอาไว้แล้ว ว่า
04:38จะมีทำรายเจ้าพี่
04:40ก็จะดีตามได้
04:42เจ้าเหรอ
04:44ตกต่อจะแล้ว
05:16พอจากนี้จะเป็นเยี่ยงอะไร
05:21ก็สุดแท้แต่บุญธกรรมเธอ
05:24อันนาจากผู้การนั้นกว้างใหญ่
05:34ไพทยศาสนัก
05:37อโยทยาก็หาใช้บ้านมือของเรา
05:39ไว้
05:42ข้าข้าเป็นพระเจ้าของสาวด
05:43ี
05:44จะคือในโยทยาให้เจ้าเหมือน
05:55นี้
05:56เสียงได้ที่เจ้าพี่มีใช้
06:06นาเรศ
06:10ข้าเห็นใจเจ้า
06:12แล้วจะมีขัดขวานเจ้าที่จะเร็
06:14นพระเจ้งดาบนี้
06:16เว้นแต่ว่าวันได้เลย
06:19เจ้าคลิปร้ายต่อพ่อและเสร
06:20็จปูของข้า
06:23เมื่อนนั้น
06:25จะถือว่าเราข้า
06:34นับแต่วันนั้น
06:36ข้ากับเจ้าพี่
06:37ก็ไม่ได้ไปมาหาสู่กันดังเดิ
06:40ม
06:41จวบจนกระทั้ง
06:42หงสาวดีมีพิธิการสำคัญ
07:13คือ
07:16ถี้มีดีมื描แล้ว
07:18ก็ยิงส้น
07:44الำแรง
07:47เจ้าเจ้า
08:14ม่อมฉันต้องขอประธานภัยท
08:15ี่มาช้า
08:17พระชทธิดา
08:19ไปถือสินเพิ่งกลับมา
08:20ใครจักตำหนีได้
08:23พี่คิดว่าน้องจะไม่เสด็จมาเสร
08:25็จแล้ว
08:27วันนี้วันสำคัญ
08:29หม่อมฉันอย่างไรก็ต้องมาเพคะ
08:34ขอบคุณสำคัญ
08:49ขอบคุณสำคัญ
09:38ขอบคุณสำคัญ
10:08ขอบคุณสำคัญ
10:23ผ่านวิธีจอบพังกัน
10:25ก็ถือว่าเป็นผู้ใหญ่แล้ว
10:27มังยาเจอชว่า
10:29บัตินี้เราขอไว้พรให้เจ้า
10:32อายุมั่นขวัญยืน
10:34มีแต่ความสวัสดีมีใช่
10:40เป็นพระมหากรุณาที่คุณ
10:41พระเจ้าค่ะ
10:43ไง
11:02ไอ้เสร็จ
11:04กลัว
11:05กลัว
11:05กลัว
11:06กลัว
11:07กลัว
11:07กลัว
11:33ขอบคุณสำคัญ
11:45ชอบได้แล้ว!
12:17ข้ามีการดวนจะเข้ากลาบทูนพ
12:19ระเจ้าอยู่หัว
12:22พระเจ้าอยู่หัวเสวยพระกยาหารอย
12:24ู่ด้วยพระเมษฤีเล็กเพคะ
12:26ปล่อยไป
12:26เพคะ
12:36พระมหาอุปราชาเสด็จเพคะ
12:47ขอเดชัง
12:49ลูกขอพระรัชทานพระปรมราช
12:51าหนุญญาต
12:52ด้วยที่เมืองแปรมี่เหตุ
12:54พระเจ้าสโตรธรรรรรรรรรร
12:55รรรรรรรรรรรรรรรรรรรร
12:56รรรรรรรรรรรรรรรรรรรร
12:57รรรรรรรรรรรรรรรรรรรร
12:57รรรรรรรรรรรรรรรรรรรร
12:59รรรรรรรรรรรรรรรรรรรร
13:09รรรรรรรรรรรรรรรรรรรร
13:09รรรรรรรรรรรรรรรรรรรร
13:10รรรรรรรรรรรรรรรรรรรร
13:10รรรรรรรรรรรรรรรรรรรร
13:12รรรรรรรรรรรรรรรรรรรร
13:12ร
13:16ในสารว่ากอะไร พยศละ เรื่องว่ามา
13:24ข้า นันทยอถ่า ขอกลับทหว
13:29ายบางคมมาแทบพระบาทพระเจ้าบ
13:31ุเรงน้องคู่เชศถ่า
13:33ด้วยเพลานี้ พวกโมยินกำแหงหน
13:36ัก นำกำลังออกปร้นสดมทั่
13:39วเขตชายแดนเมืองแปลไม่เว้นห
13:41วัน
13:42ทางแปลนำทหารออกมาต้านไว้ แต
13:45่ก็ให้เหลือกำลังนัก
13:47จึงกลับบางคมทูนเพื่อขอค
13:49วามช่วยเหลือ พวนไม่ควร แล้ว
13:51แต่จะโปรด พระเจ้าค่ะ
14:05ขอเดชะ พวกโมยินมาปร้นสดม
14:08พื้นลองเชิง
14:10หากไม่ปราบปราม คงบุเข้ายึ
14:12ตตีเอาเมืองแปลเป็นแน่
14:16ทหารโมยินหนึ่งคน อาจสู้กั
14:19บทหารเราได้ถึงสิบคน
14:22ด้วยมีร่างกายใหญ่โต กำลัง
14:25มาก และชอบใช้ลูกดอกหาพยาผ
14:29ิด
14:30หากเราไม่ขึ้นไปช่วย เบื้องปรา
14:33คงเสียแก้พวกมัน
14:35ขอเดชะ พวกโมยินเป็นแค่คนป
14:38่า
14:39มีคู่ควรที่พระองค์จะส่งยก
14:41ทับหลวงไปต่อกรด้วยเลย พระเจ้
14:44าค่ะ
14:47เช่นนั้นจะมีผู้ใดอาศาแล้ว เจ
14:52้าเห็นควรเป็นผู้ใด
14:55ขอเดชะ พระอายามิผลเกล้าว
14:59พวกโมยินนั้นอยู่ในที่กันดาน
15:01ห่างไร
15:04หม่อมฉันเห็นพร้องกับพยา
15:05ทะละ
15:07ว่ามีคู่ควรให้พระองค์เสด็จ
15:10กรีทาทับไปเอง
15:12แต่ผู้ที่จะไปปราบโมยินแทน
15:14พระองค์นั้น
15:15จากต้องมีฝีมือในการรกที่
15:17เข้มแข็ง
15:21เจ้าเห็นว่าสมควรเป็นผู้ใ
15:22ด
15:24คนผู้นั้นที่จักไปปราบกระบบ
15:26ทโมยิน
15:28ช่วยพระเจ้าแปร ผู้เป็นพระอนุ
15:31ชา
15:32ก็นำได้ว่ามีคุณต่อราชว
15:35งตองอุ
15:36ทั้งยังเป็นตัวแทนพระองค์
15:39นำทับห่งสาวดี ไปสำแดงพ
15:41ระบรามีให้เป็นที่ปรากฏ
15:43จึงถือได้ว่า เป็นผู้ที่มี
15:46เกียตริยศอันสูงส่งยิ่
15:48งนัก
15:51หม่อมฉันจังคิดว่า ผู้ที่
15:54เหมาะสมแก่การดี
15:55คือมังจีชว่า โอนุษของกระ
15:57หม่อ
15:57มังจีชว่าหรือ
16:05พระเจ้าค่ะ
16:09พระเจ้าค่ะ
16:11พระเจ้าค่ะ
16:23เสด็จปู รับสั่งให้ค่าไปกั
16:25นนั้นด้วย
16:27แม้ไม่รับสั่งก็ควรจากอา
16:29ศา
16:31หรืออย่าให้ผู้อื่นมันชิง
16:32เอาชัยชนะไป
16:33หาความดีความชอบใส่ตัว
16:37พระเจ้า
16:37หากชนะก็แล้วไป
16:40ไปหากไว้ชนะเรา
16:42อะไรกันเนี่ย
16:43ยังไม่ท่านเห็นสัตว์ก็กล
16:45ัวสิก่อนแล้ว
16:47เสด็จพ่อ
16:49ค่าจะไปช่วยคน
16:51นี่ใช่ไปโอดความกล้า
16:53สงค่ามครานี้ หากเราแพ้ต่อผู้โ
16:56มยิน
16:57ชอบแปลที่หวังพึ่งเราจะพล
16:58อยลำบาก
16:59กล้มตายกันไปด้วย
17:06หากท่านพี่กลัว
17:09ถ้าส่งอ้ายเฉลยมันไปตายแท
17:10นเธอด
17:11ลูกคนนี้ดิ
17:12พูดจะหาคำดีไม่ได้
17:15มันน่าไหวทวดหลังนะ
17:17ค่ะ
17:18ค่ะ
17:24พระมหาอุปราชามมังใช้สิ
17:27งหล่งคารมพี่
17:29เห็นตำแหน่งแม่ทับ
17:31ดังเสือเห็นเนื้อสมัตร
17:33ก็รีบตักรุกไว
17:38ต่อเมื่อพยาเสือเอาเนื้อไป
17:39ให้ลูกกินแล้ว
17:41เมื่อนั้นแหล่
17:43จึงได้รู้ว่าในเนื้อนี้มี
17:45ผิด
17:46ใหญ่จึงตรัดเช่นนั้น
17:48หากมังจี donatingช่ว่าขึ้นเป็น
17:49แม่ทับ
17:50แล้วจะเป็นเช่นไหร่
17:52พวกโมยินนั้นร้ายกาดหนัก
17:54มิเพียงมีกำลังมาก
17:57แต่พวกมันยังใช้หน้าไม้
17:59ยิงลูกดอกอเอายาผิด
18:02คนที่โดนลูกดอกเข้าไป
18:03มีแต่ตายเท่านั้น
18:07พระเจ้าบูเร่งนองเอง
18:09ยังมีกล่าประมาตกองทับโม
18:11ยิต
18:13เจ้าอย่าคิดมากมัน เจ้าจัด
18:15นำทัพออกรบแทนเสร็จปู และ
18:18มีใช้ชนะสร้างชื่อเสียงเกีย
18:19ตในภูมิให้แก่ตน เหมือนดั
18:21งที่พ่อเคยทำมา
18:27เจ้าเป็นหลานเสร็จปู เป็นลู
18:30กพ่อ เป็นถึงเจ้าฟ้าของสา
18:32วดี หากว่าสู้ฉันเลยอโยทยา
18:35ไม่ได้ก็ถือว่าเสียชาติเก
18:37ิดแล้ว
18:39เดิมทีพี่คิดใช้ว่าจะล่อร
18:41วงให้มังชัยสิ่งรับอาศ
18:43า แต่ผิดค่า มังชัยสิ่งก
18:47ลับส่งรูปตัวเองไปหาที่ต
18:49ายแท้แท้
19:07โอ้ว มังชัยสิ่งกลับส่
19:16วนมา
19:19คุณทราบกันทำให้ตายแท้ สุ
19:32ดค่าอะไรกัน
19:38ไม่นี้ข้าแรงมันจะเสด็จปู
19:40หากใครทำร้ายพระเนธอีก ให้ข้
19:43าตีได้ด้วยไม่มีความผิด
19:44ใครอยากลองดีก็เข้ามา เจ้าอยากล
19:49องดีเหรอ
19:53เจ้าด้วย
19:54เจ้าด้วย
20:13จากนี้ไป พวกมันไม่กล้ามาแก้
20:15งเจ้าแล้วนะ
20:23ไม่นี้เป็นของพระเจ้าบูเรงนอง
20:24หรือ
20:30ที่ไหนได้แล้ว ข้าโกหก
20:34แต่เจ้าไม่ต้องกลัว เพราะพวก
20:37มันไม่กล้าถามเสด็จปูหรอก
20:38ว่าจริงหรือไม่จริง
20:40แอบอ้างพระนามเจ้าเหนือหัว
20:49เป็นความผิดถักนา
20:54แม้จะเป็นเด็ก และเป็นหลานข้
20:57า ก็ต้องได้รับโทษ
21:03ขอเดช้า เจ้าพี่เกาหบพระช่วย
21:07ค่ะ
21:09ข้าขอรับโทษแทน พระเจ้าค
21:10่ะ
21:12ขอเดช้า หากลงโทษพนเรศ ข้า
21:16ขอรับโทษด้วย พระเจ้าค่ะ
21:19ขอดค przedsiębior umuกัน undaต่อรับโทษ
21:25ต 콘กปล団ต์ นัย ความผิดถัก
21:48packs a young
21:48หรับอายาสิทธิ์ ตัวแทนข
21:51องค่า ให้เจ้ามีบำนาสิทธิ์
21:53ขาดเหนือกล่องทับ
21:56ใครทำชอบให้ปูดแบบเน็ต ใคร
21:58ทำผิดให้ตัดหัวได้
22:17ขอให้เจ้าตั้งใจทำสึก ให้ได้
22:20รับชัยชนะ
22:24รับด้วยกลาบ ก็ม่อมจากทำส
22:27ึกจนสุดกำลัง และความสามา
22:29รถพระเจ้าค่ะ
22:44ขอดีชะ พระอายามีคนเก้า พระเจ้
22:46า ขอเข้าเฉ้าค่ะ
22:51ให้เข้ามา
23:06ขอดีชะ พระอายามีคนเก้า ก็ม่
23:09อมขอทุนอาศาไปร่วมรบกั
23:10บมังจีชวาด้วยพระเจ้าค่ะ
23:13พระเจ้าบูรงนองทรงแต่งตั้ง
23:15มังจีชวาให้เป็นแม่ทรับ
23:16แล้ว
23:17กระม่อมอาศาไปร่วมรบเครี
23:18ยงบากเครียงอะไรเยี่ยงตะหารเท่
23:19านั้น
23:20มีได้ต้องการยดสักด้วย ๆ พระ
23:22เจ้าค่ะ
23:24ดี พระเจ้ามีกระใจช่วยเหลือก
23:28ารแผ่นยิน
23:29เร้าขอครบใจ เราขอแต่งตั้งให้
23:33พระเจ้าเป็นรอแม่ทรับ
23:36ช่วยมังจีชวา แปบกระบทโม
23:37ยิน
23:43รับด้วยก้าวพระเจ้าค่ะ
23:46เราขอโหอวนพรให้เจ้าคางสอง
23:49กระทำการสำเร็จสมปลาธนาทุ
23:51กประการ
23:53หากได้ใช้ชนะกลับมา
23:55เราจากปูเวล็จหลังวัลให้เหย
23:57มน้ำ
24:04พระเจ้าค่ะ
24:09ว่ากันอะไรนะ พราณเร็จจะไปรบ
24:12เพคะ ใครสั่ง
24:16คุณพระนายเล่าว่าทรงอาศา
24:19ทไปรบเองเพคะ
24:21ใครห้ามเท่าใดก็มีฟังเพคะ
24:26ทุงกระม่อม
24:28ทุงกระม่อมเพคะ
24:32ทุงกระม่อมเพคะ
24:33ทุงกระม่อม ทุงกระม่อม
24:35ทุงกระม่อมเพคะ
24:39ทุงกระม่อม
24:42ถ้าสุภัณฑ์กรยาสมประขั
24:43นอย่างนั้น
24:44ใครครับ ฝ่ายในลือกันให้แส พ
24:48ระมเหสีเล็กทรงพะคันได้ 3 เด
24:50ือนแล้ว
24:51ราเจ้าอยู่หัวบูรงนอง ดีพะ
24:53ไทยนักหนา
24:54ด่านราษอาศา ไปรบก็ทรมปล
25:02ดปราญนักแล้ว
25:04พระมเหสีเล็กทรมพะคันขึ้
25:05นไปอีก ทานนี้ของญี่กปลดปรา
25:07ญทั้งพี่ทางน้อง
25:11นี่เราจะต้องนับยาติกับอ้าย
25:13เสลยพวกนี้จริงหรือยนี่
25:21มังแยะเจ้าชะว่า
25:31เจ้าต้องออกไปทำสึกกับพี่ของ
25:32เจ้า
25:34หะ?
25:38พ่อจะให้ข้าไปทำอันใด
26:13นายเจ้าต้องอาจริงเกิน
26:13ไม่ไห้ต้องก่อน
26:23ก็ต้องกลัวต้องเรียกปลัง
26:24น่าต้องเรียกปล่อย
26:25เกินแหละ
26:27น่าหละ
26:31สิกลัวท้าย
26:50เจ้าเจ้า!
27:33ต้องต้องอดเวลา
27:38ไม่ได้หวันไหม
28:09ไม่ใช่!
28:45เฮ้า!
28:49ใด PGD ด๊บ ด๊บ ด๊บ ด๊บ ด๊บ ด
28:59๊บ
28:59uins ไฟ่
29:01Christine Pierre puta
29:01ix น WILL
29:09ideally โศ่ะ
29:135
29:15ยิง YK
29:28นี่
29:28มีก็ อย่าดี
29:30เอาะ
29:31เดี๋ยว
29:38เจ้า!
29:41เจ้า!
30:27เจ้า!
30:33เดืม เหลือชัยแทนาของพวกเรา
30:35เฮียชัยแทนาของพวกเรา
30:38เฮีย!
30:43เดืม เพื่อสงขาไม่จบลง
30:47เฉ้าขาจบลง
30:49เฮีย!
30:50เป็นมูลวงข้าจริงๆ ที่ได้
30:52รวมรบกับพระองค์
30:53ถ้าผมสวัสดีมีชัยเนือพ
30:55วกมวยินเมื่อได้
30:57เจ้าจงใช้ย่านเนี่ย รอบสัง
30:59หารพ counterparts
31:01อย่าให้รอดกลับมาได้
31:02ข้าดหวางสึก มีโทษถึงประ
31:04หาร
31:06เจ้าจะให้ใครรู้ไม่ได้
31:31ครั้งนอกคืนเครงนัก
31:34ใหญ่ท่านไม่ออกไปร่วมฉลองอั
31:35บประมาณเรา
31:40รอให้แผลทุกเราก่อนเถิด
31:45คืนนอกไป ค่าเกรงจะได้ใคร
31:51พนเรศตัดหัวค่าสึกมาได้
31:55ชุกพี่เป็นแน่ทัก
31:56ถ้ากลับไม่ออกไปร่วมฉลอง
31:58ให้ผลจากเสียน้ำใจเปล่า
32:05ออกไปดื่มว่ายพร้อนท์ข้าจอก
32:06เดี๋ยวว่ายังดี
32:28ทิ้ง แน่ทบสาวิต
32:59จอกนี้ของคัน
33:02ข้าผสมน้ำลงไปให้มันทอนบ
33:04ิจสุรา
33:09เจ้าขี่หลายเจ็บ จะค่าถือให้
33:26อยู่ที่ไหน
33:27ดิงไม่ทำไม
33:29หมด หมด หมด หมด
33:35หมด หมด
33:37จอบพี่
33:38จอบพี่
33:42ค่อยอย่างช่วยแล้วหรือไหม
33:45หลิงขึ้นมากแล้ว
33:50ค่าจะยินเสียนคื้นเกลง
33:53ถึงอยากออกมาดื่มเฉลองใช่กับพ
33:55วกเจ้า
34:01จอกนี้ของเจ้า
34:15ค่าขอลืมให้แก่พันเร็จ
34:18รองแม่ทัพที่เอาชนะแม่ทัพ
34:20โมยิน
34:21นำชัยชนะมาสู่พวกเราทุกคน
34:25ช้าก่อน
34:31ท่านแม่ทัพเจ้ลจาเช่นนี้ไม่
34:32ถูกท่อง
34:34เราเอาชนะทัพโมยินได้
34:37เป็นพ่อฟีมือของพวกเราทุกคน
34:38ถูกหรือไหม
34:39ถูกครับ
34:44เช่นนั้น
34:47ถ้าขอลืมแก่พวกเราทุกคน
34:49เย้
35:21เจ้าโดนดาบฝันเช่นนี้
35:24ยังจะออกมาดื่มฉลองอีก
35:28ไม่รอบพระเจ้าค่ะ
35:31ฉลองตามสบาย
35:41ตามสบาย
35:43พระเจ้าค่ะ
35:47หนัลเล็ก
35:51โญชนะ
35:54หาทุกคน
35:59เช่ Salvador
36:08อัลลิ อัลลิ อัลลิ อัลลิ
36:18อัลลิ
36:18หน้าซีดปากเขียวดังคนโดนผ
36:20ิด
36:22แน่แล้ว วันนี้ลูกดอกระดมเข้
36:25ามาดังหาฝน
36:27ลางทีจันโดนผิดของพวกโมอ
36:29ิิลเข้าแม่ไม่รู้ตัว
36:30ถึงผู้มbasมญา squadрен
36:34หากโดนก็จะออก sizinทันที
36:37ไม่ใช่มันไปแล้วตอนนี้
36:41แล้วเอาต่อให้โดนจริงก็ไม
36:42่น่าจะเป็นไร
36:45เพราะเหตุได้
36:46สัตว์ آپเภยปolsเคยรกกับผู้ม
36:47ัน
36:49คุ้นชิ้นกับผิดของพูดม
36:50ันดี
36:52เหลืorsให้พวกเรากินว้านป้องกั
36:53นเอาไว้
36:58เรากินว่านต้องกันผิดหรือ
36:59เมื่อใดกัน
37:07ก็เล่าที่สดัยปูพระราชทาน
37:08ให้กิน ตอนก่อนที่จะยกทับออก
37:11มาอย่างไรเหรอ
37:12ในเล่านั้นประสมว่านที่แกผิ
37:15ดได้ทุกอย่าง ค่าไม่ได้บอกเจ้
37:17า
37:17เพราะไม่อยากให้เจ้ายามใจจากเร็
37:20จระวังตัวไว้
37:22น้ำ น้ำ น้ำ น้ำ น้ำ น้ำ น้
37:31ำ
37:31มาเล็จ
37:39เสียแรงที่ไว้ใจ ดูพี่เจ้า
37:42ออกลบจนชนะ ตัดหัวไม่ทับโ
37:44มยินมาเท่าไอ้เสร็กกูได้
37:46ไม่รู้เจ้า ทำมันไหนบ้าง
37:50ออกไม่ทับโมยินนั่น
37:53ผิดหรือไว้เสรยเดอข่าใช่
37:54เจ้าพี่ไหม
37:56ข้าเห็นเองกับตา
37:59เจ้าพี่เกือบไม่ร้อนแล้วด้วย
38:00ซ้ำ
38:02พนเรธเข้ามาช่วยและใช้ดาบคู่
38:04ตัดหัวไม่ทับโมยิน
38:07อะไรนะ
38:09ดาบคู่
38:10เจ้าค่ะ
38:11เพลงดาบคู่ของอันน่าอาศจร
38:13รรณะ
38:15ดาบมวนวนดังกู
38:16ท่านโมยินเอาหน้าไหมรุมยิ
38:19งมันยังโดนตัวมันไม่ได้
38:32หากไม่มีดาบนี้
38:34ลำพังติดมือเจ้าพี่เองมี
38:36หรือ
38:37จากเอาสนาพวกมูยินได้
38:42เร่งดาบคู่ที่หมุนวนดังกู
38:46จัก
38:54ดาบมอด
38:55สนับสน...
39:06สนับสน...
39:25เราขอขอบใจบังจีชวาแม่ท
39:26ับ
39:27พันเรียนรอแม่ทับ
39:29และทหารทุกคนที่ทำศึกปราบก
39:32ระบทโมยินจนได้ช่ายชนะ
39:35ถือเป็นความดีความชอบ
39:37เราจะบำเน็จรางวัลให้ทั่วทุ
39:39กคน
39:41เป็นพระคารุณาพระเจ้าค่ะ
39:47ขอเดชะ
39:49ข้าได้ยินพร้ายพนลำหลือก
39:51ัน
39:51ว่าพันเรศเด็ดกว่าไม่ทับ
39:54โมยินดึกเพลงดาบคู่
39:56เป็นที่อัศจรรย์
40:03ก็แล้วนั้นหรือพันเรศ
40:10ข้าฟังแล้วให้นึกเลื่อมใส
40:13มิแจ้งว่าพันเรศจะสำแดง
40:15เพลงดาบที่ว่าให้ชมเป็นขว
40:16ันตาได้หรือไม่
40:37เอาอาวุธมาสำแดงต่อหน้าพ
40:39ระที่นั่งในเพลานี้
40:41เห็นที่จะไม่งามกระมังพระเจ้า
40:42ค่ะ
40:48ชาตินักรบเยี่ยงเราจะมีอะไรงาม
40:52กว่าถ้าหารหารสำแดงอาวุ
40:55ธเล่า
41:07หากพันเรศมีเพลงดาบอันล้
41:09ำเรศฉะนั้นจริง
41:11ขอจงสำแดงให้เราชมเผิด
41:13มาดingers
41:15ระวับ gases
41:17เฤแล้ว
41:19เจ้าพร้อมัน
41:55อัตมานี้ไม่เหมือนพูดได้
41:58หากโรงทรงใช้มันออกมา
42:01ผู้ที่เคยเห็นอัตมานใช้เพลงด
42:02าบนี้มาก่อน
42:03ย่อมจำได้
42:05ยิ่งพระเจ้าบุรงนองแล้วไซ
42:07หาไม่เห็นเป็นเด็ดขาด
42:09กลัดกลับไล่
42:21ว่า รีบนี้
42:23หนะ
42:28กลับร้อย
42:31อย่ามาก่อน
42:36กลับนี้
42:41ขลาดขอบคุณ ความสว้างสวั
42:44สดี
43:08โทษเธอด!
43:15เพลงดาบคู่ของมหาเทนคันช่
43:17อง มีเคยสอนแก่ผู้ใด
43:21ไม่นึกว่าจะสอนให้เจ้า
43:23พระมหาเทนเมตตาค่ะ
43:32แต่พระคุณเจ้าก็ไม่ได้ผิดคำ
43:33สัญญา
43:34แต่ระหว่างที่สอนค่า สองมือไม
43:38่เคยจับดาบแม่สักครางพระเจ
43:39้าค่ะ
43:42ขอเดชะ พระเมรษไปเรียนเพลงดา
43:46บจากพวกหมอน
43:47ไปใจครบหาพวกกระหมด
43:50หลูกขอให้เสด็จพอลงโทษต
43:52ัดไฟเสียตัดต้นลมเธอพระเจ
43:53้าค่ะ
44:02เสด็จพูด ดาบคู่นี้ทั้งช่วย
44:06ให้ทับพวกสาวดีชนะสึก
44:09และช่วยชีวิตข้าวไว้
44:12ภาณะเลมีได้ทําความผิดใด
44:14เลยพระเจ้าค่ะ
44:15แต่กฎยอมต้องเป็นกฎ หยุดพ
44:17วก
44:20สับประบุลุษย์พึ่งหาวิ
44:23ชาใส่ตัว
44:26คนเรียนดาบมอนไม่มีความผิด
44:31แต่มันจะผิด หากมันคิดคดท
44:35รยศต่อมิสหาย
44:48ท่านเลส ข้าเมตาเจ้าดังลูก
44:53หลายของข้า
44:55เจ้าเป็นสหายรักของมังจีช
44:57วา
44:59เหมือนด่างเช่นข้ากับองค์จเบ
45:01งชเวติ
45:03วันข้างหน้า หากมังจีชวาได
45:07้สื่อบรังหงสาวดี
45:09เจ้าได้สื่อบรังอายุทยา
45:13ข้าหวังว่าทั้งสองเมือง
45:17จะเป็นบ้านพี่เมืองน้องกันสื่
45:19อไป
45:20ข้าจะขอให้เจ้า สาบาลต่อหน
45:35้าพระท่านศักษิต
45:37ว่าจะเป็นมิสติที่ซื้อสั
45:38ตรตลอดไป
45:40เจ้ากล้าสาบาลหรือไม่
45:49เรามาสันหาด้วยกับ หากเจ้าจะไม
45:53่ทรยอดค่า ค่าก็จะไม่ทรยอ
45:56ดเจ้า
45:57ตกลงหรือไหม
46:00กลับนี้
46:04สุดสุดสัตรงนี้
46:04กลับศักษิต
46:05กลับศักษิต
46:08กลับศักษิต
46:21เยี่ยม แบบนี้
Comments