- 18 hours ago
Category
😹
FunTranscript
00:01รายการต่อไปนี้
00:02เหมาะสำหรับผู้ชมที่มีอายุ
00:0413 ปีขึ้นไป
00:05อาจมีภาพ เสียงหรือเนื้
00:07อหา
00:07ที่ต้องใช้วิจารณยานในการรั
00:09บชม
00:10ผู้ชมที่มีอายุน้อยกว่า 13 ป
00:12ี
00:12ขวนได้รับคำแม่นำ
00:23วันสุขขึ้น 6 ครั้ง
00:25เดือน 12 มาเส่งสก
00:28หลังจากมีชัยเหนืออโยทย
00:30า
00:31สมเด็จพระเจ้าหงสาวดีบุเร
00:33งน้อง
00:34ให้ทำการปราบดาพิเศษพ่อข้
00:36า
00:37ขึ้นเป็นสมเด็จพระมหาธรร
00:38มราชาที่ราชเจ้า
00:40เสวรราชสมบัติพระนครสีอโ
00:43ยทยา
00:56ทรงพระนาม
00:57สมเด็จพระสันเพชร
01:00วงกุระสุรโยดม
01:02พระรมมหาธรรมราชาที่ราช
01:04ราเมษ
01:05ปวเรศทรรมมิกระราช
01:07เดโชชัย
01:09คมเทพาดิเทพนรุปดิน
01:12ภูมินทราเทพ
01:14สมมุติราช
01:16พระรมมบอพิษ
01:17พระสุร
01:21เอเชิญเสด็จ
01:23รามหินทราที่ราช
01:26ออมด้วยเศนาอำมารถ
01:27และสนมกลมในทั้งหลาย
01:29ไปอย่างหงสาวดี
02:02นับจากวันนั้น
02:04ชีวิตของค่า
02:06ก็มีเป็นดังเดินอีกต่อไป
02:16Downtown
02:17funktioniert
02:17นับปว stood
02:20รแหลค
02:46ที่สุดที่สุดที่สุด
03:16ที่สุดที่สุดที่ரู่計 villain
03:26ที่สุดที่สุดท้าน
03:27ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
03:27ท่าน
03:28ถ้าไม่เข้าใจ
03:30Natural
03:30ครั้งเราได้เมืองอ่างวะ
03:31เมืองแปล
03:33เพราะวง requires 2 คน Art
03:34มาตรúcกคร้อง
03:35แต่ขนาดนิยนไม่ partners
03:36กลง McConnell
03:40ต่างเบาต่างฝาญ
03:42จะปกคร้องก็ได้เยี่ยงอะไร
03:44รังแต่จะเป็นเหตุให้กรอการก
03:46ระบบท
03:50พระมหาธรรรรชา นำมาสบแล้ว
03:53ด้วยเคยประทัพย์อยู่อายอทยา
03:56เมื่อครั้งภัยดินพระชัยรรร
03:57ชา
03:59ตื่นลึกหนาบางทั้งฝ่ายหน้าฝ
04:01่ายใน
04:02ก็ทรงสาบดี
04:04แต่อายอทยาเป็นเมืองฉันเอง
04:07ข้าวประสมบูรณ์
04:08การค้ามมั่งข้างชายภูมิดีม
04:10ีเปรียบ
04:12บัดนี้พระองค์สมยกให้พระมห
04:13าธรรรชาปกครองเป็นใหญ่
04:16ค่ายหวัดใจนะ
04:20แต่ไหนแต่ไรมา
04:22ผู้ที่ได้นั่งบรรังอายอทยา
04:24มีหรือเคยอ่อนน้อมยอมลง
04:25ให้แก่พูดได้
04:35เงินร้อยชั่งทองสิบสามชั่ง
04:39ขอมอบให้ท่าน
04:41นำไปบุรณะปฏิสังขอนวัดว
04:43่าราม
04:45แหลบ้านเมืองที่เสือหายด้วยส
04:47ิบสงคลัม
04:48ให้กลักเหมือนดีดังเดิม
04:53เป็นภักกรุณาพระเจ้าค่ะ
04:57สิ่งที่เราให้
05:00เทียบไม่ได้กับสิ่งที่เราจะข
05:02อ
05:05ต้องประสงค์สิ่งใดหรือพ
05:06ระเจ้าค่ะ
05:14ทองคําหงสวดี
05:18แรกทองคํามโยทยา
05:25เราขอพระสุภัณฑ์กรยา
05:27ถ้าทิดาของท่าน
05:30มาเป็นมเหรสีแห่งเรา
05:45ถ้าเราขัดขึ้น
05:47ไม่ยอมถว่ายพระเบนางเราพระเจ้า
05:48ค่ะ
05:52การถว่ายเชื้อพระวงสติ
05:54เข้าเป็นมเหสี
05:56เพื่อสัมพันธ์อันดีระหว่
05:57างสองเมือง
05:59ก็เป็นธรรมเนียมที่ทำกัน
06:01มาช้านาน
06:02แต่ก็มีใช่ธรรมไหวให้คนแก
06:03ะคราพ่อ เยี่ยงหมี
06:06จะเป็นผู้ใด
06:08ลูกก็ไม่ยินดีเพคะ
06:11ลูกพ่อ
06:13หามีผู้ใดยินดีในการนี้ไ
06:15หม
06:15แต่การที่พระเจ้าบุเรงนอง
06:18ขอจับไปเป็นมเหสีนั้น
06:20ถือเป็นการแสดงไม่กรีน
06:24หากยอมรับ
06:26อโยทยากับพงสวดี
06:28ก็จับเป็นสุวนปัตรพีเดี
06:30ยวกันสึกไป
06:32แต่หากไม่ยอมรับ
06:36ก็เท่ากับหนูพระเกติยศ
06:41นั้นหมายถึง
06:45สงคราม
06:51ลูกจะไปทูนขอพระเจ้าบูเรงหน
06:52่อง
06:53ว่าอย่าพาพพี่นางไป
06:55มาโอกกจะต้องฟังลูกเป็นนะ
06:57เจ้ารำ
06:59เจ้ารำ
07:15เจ้ารำเจ้า
07:16มีการสำคัญจะกลาบทุน
07:24จะไปเบ็ดทุนอันไหน
07:25เรื่ององสุมพันกระยาหาใช้โคร
07:27งกันของเจ้า
07:29พนันฆ์ concerned
07:29ใส้เพื่อนทุนของฆ้า
07:35ยังยังทรงหวังจะภูมิดด
07:37ับทางอโยถอยา
07:38หากทรงรู้ว่าทางนั้นไม่เต็ม
07:40ใจ
07:40ก็คงไม่ทรงราขาร
07:42เขาผู้ของเจ้าทรงศ์กรณ์ pirate
07:58ที่ส่งขอพระสุภัติกระยา ก
08:02็เพียงเพื่อยอย่างพระไทยพระมห
08:03าธรรมราชา ว่ายังจงรักพ
08:06ักดีอยู่หรือไม่
08:09แต่เราเพิ่งร่วมรับเคียงบ่
08:10าเคียงอะไร ร่วมเป็นร่วมตายก
08:12ันมา
08:16วันนี้ใช้ ไอโยทยายังเป็นนิด
08:20แต่วันข้างหน้า หากเข้มแข็ง
08:23ขึ้นมา ก็เปลี่ยนเป็นสตรูได
08:24้
08:26ดูเหตุนี้ เสด็จปูของเจ้าจั
08:29งขอพระสุภัติกระยามาเป็นม
08:30ะเหสี ไปประทับอยู่ที่หงสาวด
08:33ี เพียงเพื่อเป็นตัวปากันเท่
08:35านั้น
08:41เจ้าอย่าลืม เพลานี้ เช้าอโยท
08:45ยาและพิสุนุโลก ไม่ว่าเจ้
08:48าหรือไพล รวนแต่เป็นชะเลย
08:50ของโฮสาวดีทั้งสิ้น
08:53แล้วเจ้าจะห่วงใหญ่ความรู้ส
08:55ึกของให้พวกชะเลยประใหญ่ มัง
08:56ใจชะวะ
09:09เวลา
09:10อันนี้กลับกัน
09:41เกลียร์ยร์
09:42เฮนลื้อ
10:08เหรอ!
10:11เอ็งอ่ะ เอ็งอ่ะ ไปจังกับจ
10:14ุม
10:16หมุนที่เหลือ ไปจำน้ำที่ล้ำ
10:18ทาน ถามข้ามหรัง
10:31ไอ้นี่
10:52ก็ออนุชาเสด็จมาเฝ้าไปค่ะ
10:59ออกไปก่อน
11:07พระฟีนาง อดทนไหนนะ
11:10อีกไม่กี่เพลาะก็ถึงหงสา
11:12วดีแล้ว
11:20ทังโน้น
11:24ฝ่ายในนะ
11:25มีผู้ใดกันบ้าง
11:31พระเจ้าบุเรงนอง
11:33มีพระมะสีสามพระองค์
11:35แต่ทั้งพระนางอดุลสี มหาราศ
11:37เทวี พระครามเหสี
11:39และพระนางราศเทวี พระมะสีรอง
11:41ต่างสิ้นประชนไปแล้ว
11:43เหลือเฟียงพระนางจันทาเทวี
11:46พระมะสีรองอีกพระองค์
11:48และพระมะสีเล็ก
11:51รวมทั้งพระสนมน้อยใหญ่ถูก
11:52หายฟิตพอ
11:54รวมเป็นพระธิดาษะและพระนั
11:55ษดาษะของพวกเจ้า พระเทศสลาด
12:01และผู้ใดมีอำนาจสูงสุด
12:05หามีไหม
12:06พระจ้าบุเรงนอง
12:08ส่งยกยองภาคระมะสียิ่งหน
12:10ัก
12:11ด้วยส่งเป็นพระพินางขององค์
12:12ตะเบงชเวตี
12:14ยามส่งพระชนชีพอยู่
12:15ก็ให้ประทับบนบลังใต้สเว
12:17ดาชัด
12:17เทียบท่าองค์กระสัด
12:19คลันสิ้นพระชนไป แต่ไม่ได้ย
12:22กยองผู้ได้ขึ้นใหม่เลย
12:24อย่างนั้นก็ดี
12:30ที่ถาม ไม่คิดอ่านจะทำการได้
12:36พี่ยังไม่รู้ ก็ค่อยๆดูไป
12:44แต่พี่ไม่อยากเป็นตัวประกันไป
12:46จนวันตาย
12:54ประกันตายไหม
13:11เร็งหรือยน่าย
13:18อ้าย
13:19โอ้老
13:20ทำไปได้กัน
13:22หนู massi
13:23โตยื่งใต่ขาค่ะ หักเวียก
13:25ระมั่ง
13:28ตรงนี้ท่าน ตรงนี้
13:30ตรงนี้
13:34นี่อ่ะท่าน
13:37ไม่ไหม
13:42หมุก!
13:46หมุก!
13:48หมุก!
13:50เปล่าิ่ง!
13:52มันของ Tim & กุจแล้วหน่าmb scattered่ง
14:05platforms!
14:09Под sprinkชกัน.
14:12ยิ้ม!
14:34เชล ไอ้นี้!
14:37เชลด้วยเชล ไอ้นี้!
14:38เฮ้!
14:40เชื่อเลย
14:41เชื่อเลยนี่พระเจ้าค่ะ
14:42มันนี่ไปอย่างนุ่น
14:45ตามไป
14:46ตามเลยนี่นี่นี่
14:50ไป ทุกเรา
14:51มันไปทุกคน
14:54เกิดเห็นอันใด
14:55มีคนหนีเพคะ
14:56พวกพระมาะกับลังตามจับเพคะ
15:08เจ้าพี่
15:10พนาเร็จทางนี้
15:14เฮ้!
15:14เฮ้!
15:16เฮ้!
15:17เฮ้!
15:26พนาเร็จจ้า
15:27ส่งพันไม่ตามด้วยพระเจ้าค่
15:29ะ
15:39หมึ่งท่ะมันได
15:42พวกมันคิดหนี พวกข้าดumiเจ้า
15:44ไ hiking
15:44จับกูมันไดย หมึ่ง发isi remarks
15:48แต่ ชั้นเลยพวกนี้端
15:50ก็จะermaidทดลeting
15:51นี่พระบัญชาให้นําต впер์ลับ
15:54รร myself
15:54ที่ sineการที่ห่องสาวดี
15:58พวกเจ้าทํามันบาทเจ็บล้ม
15:59ต้구요
16:01podemosก็รถออกว่ารัว告訴 ๆ
16:03พวกชั้นเลยขัดขึ้น
16:04มันยอมให้จับครุมเกือcript Ł fort
16:06เป็น違うข้าดMark
16:07ตามยุทวินัย ห้าเชลยที่หล
16:10บนี้ หาเป็นความผิดใหม่ป่ะ
16:11เจ้าค่ะ
16:23พันเร
16:47เค้าสิ
17:05มันเย็น พวกเฉลย
17:07ค่ามีใช่เฉลย
17:08ถ้าบอกว่าใช่ก็ใช่ สิเจ้าเฉ
17:10ลย
17:10สั่งสอนนะฮิค่ะ
17:12โอ๊ย โอ๊ย
17:13เอาเวท
17:14โอ๊ย โอ๊ย โอ๊ย
17:40หากจะโทษใครสักคน
17:42ประโทษแค่เธอ
17:53ข้าผิดเอง ที่ห้ามพวกวันไม่
17:56ถัง
17:58เจ้าพี่ไม่ผิด ไม่มีผู้ได้ผิ
18:02ด
18:03ตามกด ฉันเลยหนีใกล้ข้าได้
18:10เจ้ารู้เช่นนั้น แล้วยังโกษด้
18:14วยเหตุได้
18:17ข้ากล้อน ที่คนในโยทยาต้องมา
18:21เป็นเฉลยของสูงสาวดี
18:24แต่มาคิดคิดเดี๋ยว ข้ากับอ
18:27ีกพวกนั้นก็ไม่ได้ต่างกัน
18:29เจ้า เร็วไหล
18:33ข้าได้ยินดีพ่อเธอพูด
18:37ข้าก็พาพิน่า ก็เป็นข้าต
18:39ัวประกัด
18:44เจ้าอย่าไปฟัง
18:46เสด็จปูสมโปรดเจ้ามาก เจ้า
18:48เองเขารู้
18:48ปลอดการรอบของค่าดอบ
18:49ปลอดก็คือปลอด
18:51จะปลอดหรือเห็นใดก็ชั่ง
18:57เอาเช่นนี้
18:59หากลับไปถึงโฮงสาวดี
19:01ข้าจากเพชทุเสด็จปู
19:02ให้มีพระชององการออกไป
19:04ใครบางอาจเรียกเจ้าก็ฉะเลย
19:06ให้ลงอายาตัดลิ้นเหมือนมั
19:07น
19:07มังตีชวาปังค่ะ
19:09ฉะนั้นของสาวดี
19:16ทั้งนี้อโยธยา
19:19ถักเจ้าพี่ว่าค่ามีใช่เทยเลย
19:21วันพรุ่งค่าจะไม่กลับของ
19:23สาวดี
19:23แต่จะพาให้น่ากับอโยธยาได้
19:24หรือไม่
19:31ฐานของเจ้าพี่
19:35จากข้าข้าเหมือนที่มันข้า
19:37ฉะเลยในวันนี้หรือไม่
19:51มันดี
20:14พอไม่ได้อยากเป็นเมืองขึ้นฮง
20:15สาวดี
20:17หากแต่ประเจ้าบุเรงนอมีกำล
20:19ังมาก
20:20เราไม่กำลังน้อย
20:22ไม่อยากต่อกรด้วยได้
20:24บัดนี้ แม้น่าเร็วจะเติดใหญ
20:26่
20:27แต่ที่ผ่านมา อายุทยาเสียแม่
20:30ทับนายกองไปเป็นนั้นมาก
20:35หากทําสงครามกับผมสาวดีเพล
20:37านี้ ก็ไม่อาจเอาใช้
20:45บางที การที่เจ้าทั้งสอง ไปอยู่ใ
20:50กล้ชิดพระเจ้าบุเรงนอม ก็
20:52อาจเป็นเรื่องดี
21:09สุพันกระยะ
21:14ต้องฝากเนื้อฝากตัว
21:18ทําให้เป็นที่ไววางพระไทย
21:35และคอยสะดับฟังขาวสาร การภ
21:38ายไหน
21:42แล้วนำความออกมา
21:50เรายินดีที่พระสุพันกระยะเส
21:54ด็จมากของสาวดี
21:57ขอจงพรรมนับให้สำลาญใจ
22:00เมื่อหัวหลวงได้เลิกอันดี
22:01แล้ว
22:02เราจะเร่งทําพิธี
22:04แต่งตั้งพระองค์ให้เป็นมเหสี
22:07แห่งเรา
22:08อโยทยาแลของสาวดี
22:11จากได้เป็นสุวรรณปัสภาพี
22:13เดียวกันสื่อไป
22:14เป็นพากการุณาพี่คะ
22:26หม่อมฉันขอทะวายความจงรั
22:28กพักดี
22:30แค่พระบาด
22:32หม่อมฉันพลัดบ้านพลัดเมื
22:34องมาเพียงลำพัง
22:36นับแต่นี้ไป
22:38ก็ขอฝากตัว
22:40ใต้รมพระบารมี
22:43กราบชีวิตจะหาไหมเพคะ
22:47อยากกลัวไปเลย
22:50นับแต่นี้
22:52ขอให้คิดว่า
22:54ผมสาวดีคือบ้าน
22:57สิ่งได้จากทำให้เกษตรสำลาญ
22:59ขอให้บอก
23:01เราจะจัดให้
23:03จะได้อนาทอนร้อนใจ
23:06เป็นพระการุณาเพคะ
23:35เกษตรสำลัง
23:41อยู่นี่นี่เอง
23:45ข้าไปหาเจ้าที่ตำหนักแต่ไม่
23:47เจอ
23:49ข้ามาพ่อเมือง
23:51ไปลบเจ้าหลายเดือน
23:53พ่อเมืองโตขึ้นขออยู่
23:58นี่
23:59เจ้ารู้ไหม
24:01ว่าเสร็จปูทรมมีพระบัญช
24:02า
24:03ปูกตำหนักแบบอโยทยาให้พ
24:04ระพี่นางเชียวหน้า
24:07รู้แล้ว
24:20นี่
24:22ข้าทุนถามเสร็จปูแล้วนะ
24:24ทรงรับสั่งว่ามีได้เห็นพระ
24:25พี่นางไปเชลย
24:26หรือตัวเมกันแต่อย่างไร
24:28พ่อข้าพูดไปเองครั้งนั้น
24:31ทรงมุ่งหมาย
24:33พูกความสัมพันให้เราเป็นบ้
24:34านพี่เมืองน้องกันโดยแท้
24:36ที่ปลูกตำหนักใหม่ให้
24:38ก็หวังให้พระพี่นางพอพระไท
24:39ย
24:41นี่ใครทำกับเฉลยยย่างนี้บ้าง
24:42เหล่า
25:10ที่ปลูกข้า
25:11ที่ปลูกหลัง
25:11ที่ปลูกข้า
25:12นี่สุดน้อย
25:16สุดน้วย
25:42จีทวะ
25:45ตั้งใจหน่อย
25:58เจ้าตรงนี้
26:16ก็ไง
26:40ดี
26:40โดย
26:42พ่อ
26:42พ่อ
26:42มัก
26:50เหมืองบังอาจ
26:52เสร็จพ่อ
26:57มันแค่เสียบ
26:58ค่ามีเป็นไร
27:00มันเป็นเรื่องเหมืองเอง
27:02พันนั้นให้ไม่ได้ตังใจ
27:15ทุกคนต้องฟัง
27:19มันจีชวาจจะเป็นพระมหาอุ
27:21ปราชาองต่อไปของหัวสาวดี
27:27มันผู้ได้ทำให้ลูกกูเลือดต
27:29กยางออก
27:30กูจะลงโทษสถานัก
27:32มีงดเว้นผ่อนผ่านดังสิ่ง
27:34จำไว้
27:46กู็จำ SLP
27:47เย็นвед worldview
28:29จากนี้ไป
28:31ข้าคงต้องระวังดาบของเจ้า
28:32แล้วสึ่งนั้น
28:35ข้าไม่เคยคิดทำหลายทั้ง
28:40เรายังเป็นพี่น้องกันอยู่หรื
28:42อมั้ย
28:45มันข้างหน้าท่านจะเป็นพระมาะ
28:49อุปราชาแห่งหงสาวดี
28:55ส่วนข้าคือฉันเลยจากอโยท
28:59ยา
29:01เราจะเป็นพี่น้องกันได้เยี่ยงเลย
29:05เจ้าจึงต้องเป็นสตุกับพี่
29:09กันหนังเถอะ
29:11แค่แค่อยากเป็นไทย
29:19หากแต่วันข้างหน้า
29:22อโยทยาเลิกสวามีพักหน่อข
29:24องสาวดีแล้วสัย
29:26เทลานั้นเจ้าพี่ยังจะมีแกะใ
29:30จนับข้าเป็นน้องอยู่ด้วย
29:39ปากเจราจาเช่นนี้
29:41ใจของคิดแข็งข้อกับเรา
29:44ลูกเสือลูกตะเค
29:45อย่าทรงปล่อยเอาไว้เลยพระเจ้
29:46าค่ะ
29:48เหลวไหล
29:50ช้างชนะง่า
29:51มาชนะศึก
29:53ยอมต้องเคยพยศมาแล้วทั้งสิ
29:55้น
29:57ห้ามว่าแตกรัวคนเก่งคนก้า
30:00วันข้าหน้าหรือจะมีคนดีไ
30:01ว้ใช้งาน
30:05มองจีชวาขึ้นเป็นใหญ่
30:07ยอมต้องมีคุณผลคู่ใจ
30:10เช็ดเช่นพระเจ้าตะเบ terraceเวตี้เคย
30:12มีค่าง
30:15จะสองเปรียดพระ狙รษกับพระองค
30:16์เอง bör Helen
30:18แม่คาคือพระพี่นางขององค์ต
30:20ะเบ ״เวตี้
30:22ท่านกับพระเจ้าน่าเป็นพี่ขย
30:24น้องเบร natomiast
30:25แต่พระเจ้าน่าหา pound förétaisน้ำ mismatch
30:30นักรบเยี่ยงพันละเลส
30:33หนึ่งในหมื่นคนก็หาไม่ได้
30:36หากไม่เอาไว้ใช้งาน
30:38ก็ให้เสร็จได้ฝีมือนะ
30:41เอาเธอ
30:44เรื่องนี้ไว้เป็นธุราของเราเอง
30:59นักรบเยี่ยงพันละเลส
31:03เยี่ยงพันละเลส
31:18นักรบกับกับน้ำ
31:48คล. อ. อย painful
31:58นอเรจ
32:00พระพิธินังส่งให้หาค่า
32:02ไม่แจ้มว่าไม่เห็นอันไหน
32:13วันก่อน
32:15พระเจ้าบูรงน้องเสด็จมา
32:20รังวานของเจ้า
32:26ขอบพระไทยเพคะ
32:27ที่ร้ายรามแบบอโยทยา
32:34แตกต่างจากแบบของสวดี
32:37ดูแปลกตา
32:38อโยทยาก็คืออโยทยา
32:49จะให้เหมือนหงสวดีคงไม่ได้ด
32:51อกเพคะ
32:55แต่สิ่งจะต่างกัน
32:57ก็อยู่ด้วยกันได้
33:00หากโคโยทยาทุกคน
33:02มีถือเขาถือเรา
33:05มุ่งเอาแต่แสดงฟิมือตน
33:08ทำแต่ความดีความชอบดังเช่น
33:10เจ้า
33:12ข้าก็จะยินดี
33:14และหยกย่องให้เสมอด้วยชาวห
33:16งสวดี
33:18ไม่ได้เดียวฉันใดเลย
33:28จงบอกแค่พันเรศด้วย
33:38รับสั่งเช่นนี้
33:39เท่ากับทางหงสวดีไม่ไว้ใจ
33:41เหรอแล้ว
33:43มีหน้าหรอก
33:45อันได้หรือ
33:48มังใช้สิ่ง
33:49สั่งมีให้ค่าซอมดาบกับบ
33:50ังจีชว่าแล้ว
33:53ท่านจะให้ค่าเรียนทวนด้วย
33:57เพลงทวนของพระเจ้าบุเรงนอง
33:59ลือลั่นไปทั่วสิบทิต
34:01ทั่วทั้งผู้กลามหาผู้ได้เปรี
34:03ยบไม่ได้
34:05เสด็จปูไม่สอนให้ผู้ได้นอกจาก
34:07ทายาต
34:09แย่จังเกรียดค้านไม่คิดใ
34:11ส่ใจ
34:15ค่ามีได้เกรียดครั้ง
34:18แต่ค่าไม่สันทัด
34:20ถ้าทำได้ไม่ดี
34:21จะเสื่อมเสียมาถึงเสด็จปู
34:23รู้เช่นนั้นแล้ว
34:27เจ้าก็ต้องตั้งใจ
34:29อันเพลงทัวนั้น
34:30เป็นวิชาสำหรับจอมทับ
34:33เมื่อก่อนไม่ได้สอนให้เจ้าเพราะ
34:35ยังไม่ถึงเวลา
34:36แต่บัตรนี้ถึงเวลาแล้ว
34:39เจ้าต้องเก่งกว่าพระนเรศ
34:41เพราะหาคิดแข็งข้อขึ้น
34:43มาวันใด
34:44เจ้าจากต้องเป็นฝ่ายมีชัย
34:47หงสาวดีจากต้องมิภายให้แก
34:48่อโยทยา
34:56เพลงทวนของพระเจ้าบุเรงน้อง
34:58ร้ายกัดถึงเพลงนั้นจริงเห
35:00รอ
35:02พ่อเคยเล่าว่า พระเจ้าบูเรง
35:04น้องเอาชนะได้ตั้งสิบทิต ก็
35:06เป็นพระเพลงทวนนี้
35:08เสียด้ายนัก ที่ข้าไม่เคยได้
35:11เห็นกับตา
35:16ถ้าเป็นเช่นนั้น มังจีชวา ก
35:20็จะได้เปรียบเจ้าสินะ
35:31จาก bulimii ผู้ใดอีกแล้วหรือ ท
35:35ี่มีฝีมือทัตเทียมพระเจ้า
35:36บูเรงน้อง
35:41ที่ข้า 그게ได้กลับคลับคนเลาะ
35:42talking ありがとうございました
35:44มีเพียงผู้เดียว ที่พระเจ้าบ
35:46ูเรงน้องยอมรับนับถือ появ consist
35:49of the 접종
35:52ผู้ใدกัน
36:01พลัมหาเทนท่านช่อง
36:04เป็นชาวมอนตะเดิม
36:07สมัยเป็นคลาวาดนั้นถูกเก
36:09นให้ไปรับ
36:16เป็นที่ร่ำรือกันว่า
36:18เลงดาบสองมือของท่านนั้น
36:20ไม่มีผู้ได้ออกชนะ
36:30จับ!
36:42ครั้นพระเจ้าบูเรงนองปลาบดา
36:44ธิเซง
36:45พลัมหาเทนไม่อยากลับใช้เพรา
36:46ะความมาก
36:47จึงหนีไปบวด
36:49พระเจ้าบูเรงนองไปจับกลับมา
36:50จนได้
36:52แต่ด้วยความรักในวิชาดาบ
36:53ของท่าน
36:54จึงไม่ได้ลงอายา
36:57แต่ขอให้สัญญาว่า จะมีจับ
37:00ดาบอีกจนกว่าชีวิตจะหา
37:02ไหม
37:05เมื่อมีให้จับดาบอีก แล้วจะ
37:09สอนวิชาเพลงดาบได้ยี่ยนไร
37:12เป็นที่น่าเสียดายนะ วิชาเพล
37:15งดาบสองมืออันเป็นหนึ่งใ
37:17นผู้กลาม
37:18จึงไม่ได้ถ่ายทอดให้ใคร และไม
37:21่มีผู้ใดได้เห็นเพลงดาบนั้
37:22นอีกเลย
37:39นี่มนเจ้าค่ะ พระคุณเจ้า
38:22ข้าขอบูชาด้วยเสียงกล้า
38:24วเจ้าค่ะ
38:29โยมไม่ใช่คนผู้กล้าว และไม่ใช
38:33่คนสามอัน
38:35อุศาห์ทำเช่นนี้ มีแจงว่าต
38:39รงการสิ่งใด
38:44ป้าหมาที่นี่ ด้วยหวังในคว
38:48ามเมตตาจากพระคุณเจ้าค่ะ
38:52ถ้าเคยได้ยินว่า เมื่อครั้งท
38:55ี่พระคุณเจ้ายังมีได้เข้าส
38:57ู่สมนเพศนั้น
39:00มีเพลงดาบรามัน อันรับว่
39:03าเป็นที่หนึ่งในผู้กล้าว
39:06ผู้ที่เคยจับดาบข้าสัตว์
39:08ตัดชีวิตนั้นได้ตายไปแล้ว
39:11บัตรนี้อัตมาได้เกิดใหม่ใต
39:13้ร่วมกาสวพัศ
39:15ถ้าจดจำเรื่องเราแต่คนหลังหา
39:17ได้ไหม
39:19หากโยมมาเพราะวังในเพลงดา
39:22บนั้น
39:24ก็จงกลับไปเสียเทิด
39:25พ่อค่าเป็นคนพิศนุโลก แม
39:28่ค่าเป็นคนอโยเทยา
39:31ทั้งพ่อทั้งแม่ต่างเสียบ้
39:33านเสียเมืองให้กับพวกพ่อมา
39:34ถ้ากับน้องก็ถูกพวกเขากว่า
39:42ต้อนมา
39:43ต้องก้มหน้าก้มตาอยู่ยิ่งเฉ
39:45ลยร้ายสักษี
39:49สงครัมมันก็มีแพ้มีชนะษ
39:52ก็เป็นธรราโลก
39:58แล้วคนแพ้
40:01จะต้องแพ้ตลอดไปหรือเจ้าค
40:02้า
40:11หากข้ามีฝีมือเช่เช่นพักค
40:13ุณเจ้า
40:15ข้าจะไม่ยอมก้มหัวให้กับ
40:17พวกพ่อมา
40:18แล้วหลบมาอยู่ในวัตพินย์เช
40:19่นนี้
40:20จะปากล่านะ
40:31เรื่องของทางโลกอัตมารไม่ยุ่
40:34งเกี่ยวแล้ว
40:35โยมกลับไปเสียเถิด
40:37จะเรินพอ
40:39ทางโลกอัติ
41:04ทางโลกอัติ
41:09ทางโลกอัติ
41:12ทางโลกอัติ
41:36กับสุน grateful
41:40ไม่มีอัติ
41:41ทางโลก 1962
41:45ลาบีตัวปากแหลบ á是什麼
41:49ทางโลกสัย
41:51ทางโลกอัติ
42:11ค่าชื่อนเรศ พี่ค่าชื่อสุภ
42:14ัณฑ์กระยา พ่อค่าชื่อพระห
42:16มาธรรมราชา เจ้าอยู่หัวแห่
42:18งอโยทยา
42:20ค่ากับพี่ค่า จะหารสู้ นิยอม
42:25อยู่ใต้อารัศกองของเสาดี ขอพ
42:27ระคุณเจ้าโปรดแม่ตา
42:36เรื่องของพวกเจ้าชาวอโยทยา แล
42:39้วมันเกี่ยวอะไรกับชาวมอนเยี่
42:40ยงค่ะ
42:44ชาวมอนภายศึก เสียเมืองหงสา
42:46วดีให้แก่พระมาก ใจของชาวม
42:50อนยอมมีแต่ความคับแค้น ใจ
42:54ของคนอโยทยาก็มีต่างกัน
42:59เมื่อเป็นเช่นกัน ใหญ่จึงมี
43:02ร่วมมือกันแล้วเจ้าค่ะ
43:06หากวันได้พวกข้าเป็นไทย ไม่
43:09ขึ้นตอบพระเจ้าบุเรกน่องแล
43:11้วไซย
43:12ข้าจะนับว่าชาวมอนคึงมิ
43:15ด มีว่าจะทำการได้
43:18ข้าและกองทัพอโยทยา จะช่วย
43:21เหลือพวกท่านเช่นกัน
43:50สดี
44:17คุณทุกาว!
44:20แก่นอนต์ ปสิทธิ์ นทิกับ
44:24พลิงไม่ได้
44:50แล้ว ปืน ที่สุดทุกของนาช ท
44:53ี่สุดกับก Weg แกรก ก็คุณที่
45:00สุดท้าย natural be unten เรียบไว้
45:02รู้สึกว่าคอบไว้ นายรือ ท
45:05ี่จะมากเมื่อเธอดีว่า 2010 มานี้ ตร
45:12งโล่ทธิกับกรูบ omatic จ้าเรื่
45:18องสุดสนไว้
45:18คุณสดีที่ที่สุดที่สุดที่
45:18สุดที่สุดที่มีเท่า เป็นอี
45:20ก
45:26ดาบมอนนั้นคม
45:27เล็กเนี้ยววางเบา
45:29จุดเดียนของดาบมอน
45:31อยู่ที่สองมือที่หมุนวนเป็นจ
45:33ักผัน
45:35เป็นกราะป้องกันตัว
45:37ไม่ว่าจะเป็นดาบ
45:39พอก
45:40ทวน
45:42หรือว่าลูกทนู
45:43ก็ไม่อยากเข้าถึงตัวได้
46:01ทวนเป็นอาวุธของคุณศึก
46:04แม่จะยาว
46:05บังคับยาก
46:06แต่หากฝึกใช้ให้คร่องแคลวแล้
46:08ว
46:09จะได้เปรียบยามจมตีค่าศึก
46:12ทวนเรียบเดียว
46:13อาจค่าสตรูได้นับร้อย
46:20หรือว่ารอคุณศษย์
46:24อย่าใจจะตอดคุณธิต
46:26เจ้าที่สุขจรม
46:28ในที่สุขของคุณศระมอย
46:40ยังน้าของคุณภัย
46:56ข้างสุดน้ำ!
47:34เป็นอย่างไรบ้างพระเจ้าค่ะ
47:37ยังต้องฝืนมาก
47:43มือ
47:45พระนะเรสแล้ว
47:48ค่าไม่เห็นizableยัง إ표หาร αλλά
47:50พระนะเรสไม่ได้ลงซ้ำดับหลาย
47:54เพลาะแล้วพ่าเจ้าค่ะ
47:56ใคร Color hor
47:57มันแจ้งว่าพระนะเรสออกนอกว
47:59างทุกวัน
48:00ออกแต่เศ้า
48:02กลับเอ Mondiam พรไป
48:05ไม่แจ้งว่าไปที่ได้
48:08หน้าแปลกนะพระเจ้าค่ะ
48:14ลองส่งกันไปตามดิ้ว
48:17พระเจ้าค่ะ
48:44พระเจ้ามาที่นี่หรือไม่ใช่
48:47ใช่จ้ะ
48:49แล้วส่งไปที่ใด
48:52นุ่น
48:53เข้าปลาไปกับพ่อเมืองนุ่น
48:57ย่ำเย็นนุ่นแหละถึงจะกล
48:58ับ
49:00แน่ใจหรือ
49:02แน่ใจสิพ่อนุม
49:04ข้า
49:05ในผุดปดล็อก
49:08แล้วมันเชื่อพ่อเองหรือไหม
49:17เชื่อเจ้าค่ะ
49:20แต่พ่อข้าให้มาเตือน
49:22ว่าให้ระวังพระองค์ไว้
49:23เวลานี้เริ่มมีคนสงสัยแล้ว
49:26ถ้าจะระวัง
49:27เองก็ด้วย
49:30หม่อมฉันลบออกมาก่อน
49:31ไม่มีใครเห็นเพคะ
49:32ไม่ต้องกลัว
49:37เราก็ส่งคิดหาทางนี้ที่ไล่
49:38ไว้ให้ดีเถิด
49:40การที่พระองค์
49:42ส่งมาเรียนเพลงดาบมอนกับต
49:43มานี้
49:45หากร่วงรู้ถึงประเจ้าบุเรง
49:46นองแล้วใส
49:48เราสองคน
49:50จากเป็นภัยถึงแก่กชีวิต
50:07ต้องรู้จักพริกแผงให้ดี
50:19ต้องรู้จักพริกแผงให้ดี
50:21ต้องรู้จักพริกแผงให้เร็ว
50:25พระมาะเดือนขั้นช่อง
50:55พระคุณเจ้า
51:02เป็นผู้ได้กัน
51:12กลิ่นน้ำปรุงเจ้าพี่มังจ
51:13ีชั่ว
51:15เป็นที่รู้กันว่าหอมวิเศษ
51:17มากกับผู้ได้
51:24ในเมื่อมาถึงที่นี่แล้ว
51:26ก็เชิญเสด็จออกมาจะเป็นไร
51:28ก็เชิญเสด็จออกมาจะเป็นไร
52:13ไปกลัวเกิHD
52:21นตรочь
52:21แค่เป็นที่สล้างเข้า ทางช่อง
52:51แดนกัน
53:01ลองจพยาตรงนั้น
53:02หละเถอรุด
53:04มองจอบทีไม่ใช่สะตรู
53:07ค่ะ
53:07พวกโมยินผลลุก
53:09พระเจ้าอาให้คนส่งสาร
53:10ขอความช่วยนิ้วจากโค้งสา
53:12วดี
53:12หากมังจีชวักขึ้นส์ใหม่
53:13ทับ
53:14แล้วจะเป็นเช่นไว้
53:15พวกโมยินนันรายกาษณะ
53:17คนที่โดนลุกดอกเข้าไป
53:19มีแต่ตายเท่านั้น
53:22ดักค่ะ มีไว้ใช้กับสักร
53:24ูทั้งนั้น
53:25มังแยกเจ้าฉะว่า เจ้าต้อง
53:26ออกไปคำสึกกับพี่ของเจ้า
53:28พ่อจะให้ค่าไปทำอันใด
53:51เจ้า มีไว้