- 2 hours ago
ดูละคร ย้อนหลัง
Category
😹
FunTranscript
00:00:01รายการต่อไปนี้เหมาะสำหรับผ
00:00:03ู้ชมที่มีอายุ 13 ปีขึ้นไป
00:00:05อาจมีภาพ เสียงหรือเนื้
00:00:07อหาที่ต้องใช้วิจารณยานในก
00:00:09ารรับชม
00:00:09ผู้ชมที่มีอายุน้อยกว่า 13 ป
00:00:11ี ขวนได้รับคำแนะนำ
00:00:33หลับอาจมที่มีอายุนหลับ
00:00:38เครื่องการรับชมที่โรว
00:01:00เป็นแน่นขับสุดท้าย สีกว
00:01:08่า อัท อัตการพลาด
00:01:09รอสลุก นี่สัยกว่า ทุกคนต
00:01:21่อสุดว้านที่สองแล้ว
00:01:22นี่
00:01:38มีเวลา
00:01:42เวลา ได้บ้างมัน
00:01:53ด้วย
00:01:54ด้วย
00:01:55ด้วย
00:01:57ด้วย
00:02:14กันสึกในวันนี้
00:02:20จะมีผู้เล่าขานสืบไปในวันน่
00:02:22ะ
00:02:28แต่ไม่ว่าผู้คนจะเล่าขานกันเช
00:02:30่นไร
00:02:33ความในใจของท่านนั้น
00:02:37คงมีเพียงค่าเท่านั้นที่รอ
00:02:46ปีพุทธศักราษ 2,106
00:02:50พระเจ้าวุเรงนองแห่งหงสาว
00:02:52ดี
00:02:54กรีธาทัพเข้าล้อมเมื่องพิ
00:02:56สศนุโล
00:02:57ซึ่งในเพลานั้นเป็นเมืองลูก
00:03:00หลวงของอโยทยา
00:03:05พระมหาธรรราชาแห่งพิสศ
00:03:07นุโล
00:03:08ต้านทานไม่ได้
00:03:11อีกทั้งอโยทยาก็ไม่ส่งกำ
00:03:14ลังขึ้นมาช่วยรบ
00:03:17จึงยอมสวามิพักต่อพระเจ้
00:03:19าวุเรงนอง
00:03:21เพื่อรักษาบ้านเมืองพ้องตนไ
00:03:23ว
00:03:25และต้องนำไพร้ผลเข้าร่วมท
00:03:27ัพพงสาวดี
00:03:29บุคเข้าติอโยทยา
00:03:35อโยทยาพ้ายสึ่ง
00:03:39ทั้งอโยทยาแลพิสศนุโลก
00:03:42ต่างตกเป็นเมืองประเทศราช
00:03:44ขึ้นต่อหงสาวดี
00:03:47นับตั้งแต่ปัดนั้น
00:03:49กันตกเป็นเมืองประเทศ
00:03:53เราต้องควรทยาติอดตรงกастส
00:03:55าวดี
00:03:55ที่น้องเมืองควรคมทัพพลาบ
00:04:02ท
00:04:02น้องควรทยาแสงที่เป็นเมือง
00:04:20แกที่สุดทริ้งสัตว์ ลัง
00:04:22ที่พร้อมลัง
00:04:29พลุกธีกัน มีขานฝีกัน
00:04:31เวลาต้องอีก
00:05:18กลับมาได้แล้วพระเจ้าค่ะ
00:05:23เจ้าตรงนี้สนจริง ๆ เดื้อย่
00:05:25าวสะด้วย
00:05:32จับอร์
00:05:32จับอร์
00:05:43จับอร์
00:05:46จับอร์
00:05:57เธอร์ร้าย
00:05:58สันร่าแลต!
00:05:59สันร่าแลต!
00:06:03สันร่าแลต!
00:06:06สันร่าแลต!
00:06:07อยู่ที่ได้
00:06:11ปล่อยไก่ไปเธอ
00:06:18จะเด็ดพ่อจะเด็กกลับจากอายุ
00:06:20ทยาแล้ว
00:06:21ต้องให้หา
00:06:21พ่อกลับมาแล้ว
00:06:34ทางอายุทยาเป็นเช่นอะไรบ้างเป็
00:06:36นค่ะ
00:06:39칙บนอะไรjadi
00:06:39นี่สมเด็ดพัมหาจากพัตย์ท
00:06:40รงพระประชวน
00:06:42ถึงให้พ่อมหินออกว่ารัชก
00:06:44านแทน
00:06:45เสด็จพ่อทรงพระประชวนไปพระ
00:06:46โรคได้หรือ br Chemistry
00:06:50ง็ดภ์ไปเป็นอะไรน้ากนา
00:06:53เหมารวงว่าประชวนพระว่ายุค
00:06:54เท่าแถ้นัง
00:06:58ตั้งแต่อายุทยาภายุสตรกเป็
00:07:02นเหมืองขึ้นวงนาวดี
00:07:04เฉดต์พ่อก็ตอนพระไทยเรื่อยมา
00:07:10พ่ออยู่หัวทรงยอมภายแพ้
00:07:12เพื่อให้บันเหมือนคนภาย
00:07:16ถือว่าตัดสินพระไทยชอบ
00:07:17แล้ว
00:07:21เฉดต์พ่อ!
00:07:23ไหนเร็จ!
00:07:24ดู!
00:07:25เบาๆลูก
00:07:28เท่าไหวบังคมพระเจ้าค่ะ
00:07:32มา!
00:07:33นาเร็จ!
00:07:34มาหาพ่อ!
00:07:41นาเร็จ!
00:07:43แล้วพี่น้องเจ้าไปไหนหมด?
00:07:47ลูกกับเจ้าขาวตามให้ทันเพ
00:07:49คะ
00:07:49เจ้าดำวิ่งมาเรากับจบิน
00:07:54ก็พระพี่น้องว่าเสด็จพ่อร
00:07:56ับสั่งหา
00:07:57ก็มองที่ชักช้ากอะไรได้
00:08:00เรื่องใจร้อนล่ะ
00:08:01ไม่มีใครเกินเจ้าดำเลยนะ
00:08:04แล้วนั่นดูทีหรือ?
00:08:05พาน้องไปเล่นสนกันที่ไหน?
00:08:08มอมแมมเชียว
00:08:13มอมแมมหัวแล้วเจ้าขาวลู
00:08:15กแม่
00:08:17ปล่อยให้เล่นตามใจเธอ
00:08:19อีกหน่อยก็จะไม่ได้เล่นด้วยก
00:08:20ันแล้ว
00:08:27ทรงรับสั่งชอบกนอยู่แล้วพ
00:08:29ี่ค่ะ
00:08:35พระเจ้าบุเรงนองทรงมีพระบั
00:08:37ญชามา
00:08:41ให้เราทรงพระนาเรศ
00:08:43ไปพรรรมนักที่หงสวดี
00:08:46จะส่งทํานุกบำรุงอย่างดี
00:08:50เพื่อให้เป็นไมติระหวังสองมื
00:08:51อซึกไป
00:08:57เจ้าสาบคนออกไปก่อน
00:08:59แม่มีเรื่องเธอเจรจาความกับ
00:09:01พ่อเจ้า
00:09:04เรื่องอะไร?
00:09:05จะเอาตัวลูกเราไปเป็นตัวประก
00:09:07ัน?
00:09:07มีใช่แค่ลูกเรา
00:09:09หัวเมืองกันเทศลาดเมืองอื่น
00:09:11ก็ต้องถวายโอรธิดาที่ยาว
00:09:13ไว
00:09:13ให้ไปอยู่ที่นั่น
00:09:15ใครใครจะถวายก็ถวายไปเถอะ
00:09:18ลูกหม่อมฉัน
00:09:19หม่อมฉันไม่ให้
00:09:21อย่าตรัดเท่นนั้น
00:09:28พระเจ้าบูเรงนองทรงมีพระบั
00:09:29ญชามา
00:09:30อ่ามคู่ใดคัดคืนไม่ทําตาม
00:09:35ก็เท่ากับเป็นกระบวด
00:09:46เป็นเมืองคื้นขาวนี่มัน
00:09:50มันกล้ำใจรัก
00:09:58มันกล้ำ
00:10:00มันกล้ำ
00:10:11แต่ทำไม่สักใด
00:10:12แม่จ้า
00:10:14สักดำ
00:10:20แม่
00:10:23แม่อยากลองให้
00:10:25ผักพ่อบอกว่ารูกต้องไป
00:10:29ลูกก็จะไป
00:10:33แม่
00:10:33ลูกไม่กลัว
00:10:36สักดำของแม่
00:10:38แม่
00:10:52ทรุก
00:10:58ขอด์เศษ พระหยามีพลกล่าว
00:11:01ข้าพระพุทธเจ้า
00:11:02ขอพระราชทานพระมรมราชานุย
00:11:04่า
00:11:05เบิกตัวพระโอรถพระทิดา
00:11:08จากหัวเมืองประเทศราช อันมี
00:11:11แสนหวี เชียงรุง เพชบูล และ
00:11:16พิศนุโล
00:11:16ขอข้าวเฝ้าถวายบางคม พระเจ้
00:11:20าค่า
00:11:23เจ้าแว่นแก้ว รัฐธิดาเจ้
00:11:25าฟ้าแสนหวี
00:11:30เจ้าน้อยคำ รัฐธิดาเจ้าฟ้
00:11:34าเชียงรุง
00:11:36เจ้าชายมหาวัล ประโอรษเจ้า
00:11:40เมืองเพชบูล
00:11:44พระเทศ ประโอรษเจ้าเมืองพิศน
00:11:48ุโล
00:12:27เจ้าชายจากพิศนุโล
00:12:30มองหน้าเราด้วยเหตุอันไหร่
00:12:34กระม่อมอยากเห็น
00:12:36ว่าพระเจ้าชนะสิบทิตเป็นเช
00:12:38่นไหร่
00:12:41เห็นแล้วเป็นอย่างไร
00:12:43พระวรากายมีได้ผิดแผกจากคนท
00:12:45ั่วไป
00:12:46เพราะองค์ทรงเอาชนะคนหนึ่งส
00:12:48ิบทิตได้อย่างไร
00:12:49พระเจ้าค่ะ
00:12:54คนเรารวนมีสองแคนสองขาเท่ากัน
00:12:58หากแต่ผู้มีสีราปราวิทยา
00:13:01และอุ� 술หาภาคเพียนมากกว่
00:13:03าพกอื่นทั้งนั้น
00:13:04จึงชนะคนทั้งสิบทิตได้
00:13:07เช่นนั้น หากพระม่อมอุตสาหภ
00:13:10าคเพียน
00:13:11ก็จะเอาช kı l คนทั้งสิบทิตได้
00:13:13เช่นกัน
00:13:18ใช่หรือไม่ ประเจ้าค่ะ
00:13:30เด็กหัวเท่ากำปัน พายเสียมส
00:13:33อนจึงกล้าเจอจ่าเช่นนั้น
00:13:36น้ำแหลมไม่ต้องเสียม ต่อให
00:13:39้มีคนสอน
00:13:41หากเด็กมีใจขลาด มันก็ไม่
00:13:44ก้าจจะได้จายเยี่ยงนั้นดอก
00:13:46น้ำแหลมก็ควรราณเสียแต่
00:13:48อย่างอ่อน ภากปล่อยเอาไว้จนเต
00:13:50ิบใหญ่
00:13:50น้ำจะกลับมาทิ้มแทงเราได้นะ
00:13:52พระเจ้าค่ะ
00:13:55ที่มาพูดเส้าสีเนี่ย ต้องการ
00:13:58ให้เราลงอายาพนาเลขกันนั้นเหร
00:14:00อ
00:14:01เอาแค่พอหลาบจำพระเจ้าค่
00:14:02ะ
00:14:03แล้วมหาธรรมราชาแห่งพิ
00:14:04ศนุโลก เป็นนักรบอันเข้มแ
00:14:07ข็ง
00:14:09คราวนี้ที่เราตีอโยทยาได้ ก็
00:14:13ด้วยพิศนุโลกอยู่ข้างเรา
00:14:15ตีลูกเจ็บถึงพ่อ เจ้าจะให้
00:14:17คำพูดของเด็กไม่กี่คำ
00:14:20มาทำให้เราผิดใจกับพิศนุโล
00:14:21ก มันสงควรกันนั้นเหรอ
00:14:26غ lol
00:14:26ฮ cambiar ต้องหมายจะเป็นจากกรพรฐติ
00:14:28ราช Paci
00:14:28เป็นกระสัตว์แนวกระสัตว์
00:14:29ทั้งป่วง
00:14:31美味เทอะพ่อวงเหลียง วังว่าพ
00:14:34วกเจ้าจะ容易รักภักดีก่อนขึ้
00:14:36น
00:14:36แต่เด็กมันเห้มเกริม เอ้ยว่
00:14:38าจ้าตีตนเสมอท่าน
00:14:40หากไม่ลงโทดเปลี่ยี่ยงอย่าง จะ
00:14:41เป็นการเสียพระเก ransom
00:14:42ฉัน tries่ สิง
00:14:45การจะเป็นจากกรพรฐติราชดน
00:14:47jurisdiction
00:14:48ต้องมีทั้งพระเดชและพระคุณ
00:14:51จะใช้อำนาจและจะถันอย่างเดีย
00:14:53วไม่ได้
00:14:55หากเจ้าคิดจะปกครองอันจักษ
00:14:57ณีสืบต่อจากพ่อ
00:14:59จงจำไว้
00:15:02ชนะสตูด้วยดาบ
00:15:05มีสู้ชนะด้วยใจ
00:15:23เจ้าไว้แน่นี้แน่หรือพระ
00:15:24เจ้าค่ะ
00:15:25ไอ้เหลืองมันคงแปกที่เหมื
00:15:27อนกัน
00:15:29คือนี้ให้มันอยู่ชื่นี่ก่อนเผิ
00:15:31ดคุณพระราย
00:15:32วันพุ่งค่อยขยับขยาย
00:15:35พระเจ้าค่ะ
00:15:45ไม่ต้องกลัวนะไอ้เหลือง
00:15:50ค่าไม่จับเองขังกลงไว้ด
00:15:52อก
00:15:55วันพุ่ง
00:15:57ค่าจะให้คุณพระนายหาที่อยู่ให
00:15:59้ใหม่
00:16:04แต่เองก็ต้องละวางตัวไว้ด
00:16:05้วย
00:16:06แต่เองก็ต้องละวางตัวไว้ด
00:16:07้วย
00:16:09ถ้าที่นี่
00:16:13แอ้กว่างใจ
00:16:18แต่ก็ไม่ใช้บ้านเรา
00:16:32นางแกพวกชะลือ
00:16:32ก็ได้
00:16:43น้องแกพวกชะลือ
00:16:50ทางนั้นพระเจ้าค่ะ
00:17:04เจ้าใช่เลย มานี่
00:17:11เจ้าด้วย
00:17:15เจ้าไม่ใช่ใช่เลย
00:17:18เจ้าจะมีใช่ พ่อฆ่าบอกว่าจะ
00:17:21เป็นชั้นเลย
00:17:22มีใช่ ใช่
00:17:24มีใช่ ฆ่าบอกว่าใช่ก็ใช่ สิ
00:17:26เจ้าะสweh
00:17:27เจ้าหมั้น
00:17:32สรรมศรรมเลยค่ะ
00:17:37ปล่อยค่ะ! ปล่อยค่ะ! ปล่อย! หย
00:17:41ุด!
00:17:48ทันล้อวิวาดต่อยตีกันใ
00:17:50นเขพระราชธาน
00:17:51มีพอมผิด มีรู้หรือ
00:17:53อ้าชลอยพูดนี้มันจะตีแล้ว
00:17:58ก็มาทันล้อเจ็บก่อน
00:18:01ท่านเป็นใคร
00:18:03เราชื่อนาเลช
00:18:04เป็นลูกพระมหาธรราชา
00:18:06ยังเมืองพิสนุโลก
00:18:10เราชื่อมังจีชวา
00:18:11เป็นลูกของพระมหาธรราชาม
00:18:14ังชัยสิง
00:18:15เป็นหลานของพระเจ้าหงสวดิบ
00:18:17ุเรงนอง
00:18:19และเป็นพี่ชายของเด็กปากพล่อย
00:18:21ผู้นี้
00:18:24มังแย่ตอชวา
00:18:26ข่ากค่าเพชชุณสริษปูทรง
00:18:28ศาพ
00:18:28ว่าเจ้าทำร้ายพระนเรศ
00:18:30เจ้าโดนโทษดักแน่ ผู้เจ้า
00:18:32ด้วย
00:18:35คราวนี้ค่าขอภัยแทนลองข้
00:18:38า
00:18:38ถือว่าแล้วกันไปได้หรือไม่
00:18:44ได้
00:18:46เจ้ายังไม่ถึงวัยเรียน
00:18:47จะไปแล้วที่ไหนก็ไป
00:18:50ค่าบอกให้ไป
00:19:00พระรัชคูมาแล้วพระเจ้าค่ะ
00:19:12ได้เรศ
00:19:22เจ้า
00:19:22เจ้า
00:19:23เจ้า
00:19:23มีเจ้า
00:19:47มาว่า ภาณเรศสุขสำราญดี
00:19:49กันเจ้าบูเรงน้องพระราชธาน
00:19:52ตำหนักให้อยู่
00:19:54เทียบเท่าลูกหลวงเมืององสา
00:19:55วดี
00:19:58ค่อยเบาใจหน่อย
00:20:01แล้วก็อะไรอีกเลยคะ
00:20:05โปรดให้อ่านเขียน เรียนอัธ
00:20:07ศาตร์
00:20:08ตำราพิชัยสงคราม ฝึกอาวุ
00:20:11ธ
00:20:12ภาณเรศชราช เรียนรู้ได้ว่อง
00:20:15ไว
00:20:18ภาณเจ้าบูเรงน้องทรงโปรด
00:20:20ภานลูกเรายิ่งนั้น
00:20:49ภาณเรศมีผิดมือในการต่อ
00:20:53สู้ สมกับเป็นลูกพ่อทัดแ
00:20:55ท
00:21:00เรามังจีชวาหรอกพ่อเจ้าค่
00:21:01ะ
00:21:02ลูกเจ้าไม่เหมือนเจ้า
00:21:05ในเรื่องการต่อสู้ มังจีชวาย
00:21:08ังเป็นลอง
00:21:13ค่าจะกวดขันลูกให้มากกว่
00:21:14านี้พ่อเจ้าค่ะ
00:21:17คนเราเกิดมาไม่เหมือนกัน
00:21:22ภาณเรศ ชลาดว่องไว
00:21:27มีไวพริบในการต่อสู้ เหมาะ
00:21:30จะเป็นคุณสึก
00:21:32รวนมังจีชวาหลานข้านั้น
00:21:35ชลาดสุบคุม ติดใจกว้างข
00:21:41วาง
00:21:42เหมาะจะเป็นผู้ปกครอง
00:21:57รวงวันสำหรับผู้ชนะ
00:22:02เป็นพักรุ่นน่ะ พระเจ้าค่ะ
00:22:10แล้วรงวันผู้แพ้แล้วกับพระ
00:22:12เจ้าค่ะ
00:22:14แพ้แล้วยักต้องได้รางวันด้
00:22:16วย
00:22:18มีเมื่อจึงมีสว่าง
00:22:19มีการคืน จึงมีการวัน
00:22:22ไม่มีผู้แพ้rianล์ จะมีผู้ชนะเร
00:22:24าว พระเจ้าค่ะ
00:22:25เมื่อเป็นเช่นนี้
00:22:27ผู้แพ้จึงสำคัญเท่ากับผ
00:22:29ู้ชนะ
00:22:29พระเจ้าค่ะ
00:22:31เจ้าขโรมนั้งนะ freelancer
00:22:34เย้า เอาไป
00:22:47มังจีชวา ลูกควรเปลี่ยนค
00:22:50วามคิดเสียใหม่
00:22:52ในสนามลบ คนแพ้เท่ากับคนตาย
00:22:57และคนตายก็หาได้มีความสำคั
00:22:59ญอัดใดไหม
00:23:02พระเจ้าค่า
00:23:04พระเจ้าพี่ ค่าจะพาไปรู้ของดี
00:23:32พระเจ้า
00:23:42พระเจ้า
00:24:13ขอบความสำคัญ
00:24:22พระเจ้า
00:24:34พระเจ้า
00:24:34โฮท่าน โฮท่าน
00:24:42โฮท่าน โฮท่าน
00:25:04ไม่ได้มีใครได้สั่งสร
00:25:06พระเจ้าพี่พูดไปค่าร้อเล่น
00:25:09ดอก
00:25:09ค่าเห็นมันเหมือนน้องคนนึง
00:25:11หมอสุข
00:25:19พระเจ้า
00:25:24ช้างในลงช้างหลวงไม่ตั้งมา
00:25:25กมาย
00:25:26ใหญ่ต้องมาดูช้างถึงที่นี่
00:25:28พระเจ้ามันช้างก็ห่วง
00:25:30แต่นี่ ช้างค่ะ
00:25:37พระเจ้า
00:25:49นี่นะเหรอ
00:25:51ของดีที่เจ้ารั่นโดนภาคค่
00:25:53ามาก
00:25:54พิชัยier ของดีอ่ะ
00:25:57ไป indicator มา เดี๋ยวมา
00:25:59มาแล้วเป็นคะ
00:26:03เหมือน เราเดือน 6 ที่หม่อมฉันทำเ
00:26:10องกับมือน ขอทะหวายเพื่อเป็น
00:26:11การไทรโทษเพคะ
00:26:15หื้ม
00:26:19อื้ม
00:26:22อ้อย
00:26:22หื้ม
00:26:23อ้อย
00:26:39เฮ้ เรานี่ดีจริง
00:26:43เชื่อเธอ ไว้หมูยังซ้อเล่า น
00:26:46ี่ว่าอีกลายไหย
00:26:47วันน่า เราค่อยไปป้นมันกันให
00:26:49ม่
00:26:51พอก่อน นี่หากว่าพ่อค่ารู้ ว
00:26:55่าค่านี่ออกมาเที่ยวเล่นเช่นนี่
00:26:57จะเดือดหล่อทั้งเจ้าละค่า
00:27:00เจ้ากลวนได้ พระมาอุปราชามั
00:27:03งชัยสิงที่เขาลือกันว่าด
00:27:04ูร้ายหนักๆ
00:27:05กับมังจีชวา ก็เคยหาแตะไม
00:27:08่ดับปลายก่อย
00:27:17พ่อหลักค่ามาก แต่เสียได้
00:27:23ถ้าค่าเก่งเยี่ยงเจ้า พ่อค
00:27:26่าของสมใจนะ
00:27:30เจ้าพี่เก่งแล้ว แต่มันยังไม
00:27:32่พอ
00:27:33พ่อท่านอยากให้ท่านเก่งกว่า
00:27:35ใคร
00:27:36เพราะวันข้างหน้า ท่านต้องป
00:27:38กครองคน
00:27:43แต่ค่าจะไม่ใช้ดาบปกครองคน
00:27:53ท่านไม่ใช้ดาบกับคน แต่คนก็ใช
00:27:55้ดาบกับท่าน ท่านจะทำช่างไร
00:28:08เราข้าจะกลัวไปใหญ่
00:28:11ในเมื่อข้ามีเจ้าอยู่ทั้งคน
00:28:13ก็ให้ข้าสู้กับเจ้าไปซิ
00:28:15อืม
00:28:20สนนี่ ค่าจ้างลวงหน้า
00:28:25ค่าจ้าง
00:28:44เป็นอย่างที่พูดจริง ๆ หรือ
00:28:45พระยาเรา
00:28:47จริงแท้พระเจ้าค่ะ
00:28:49ค่ะ
00:28:51เรามาหาธรรมาราชาเสด็จ
00:29:06ละมาหินหราที่ราชเจ้า
00:29:13เราสองต่างก็เป็นเจ้าเมืองประเท
00:29:14ศสระ
00:29:15อันนี้สักเสมอกัน
00:29:18และเรายังเป็นยาติผู้ใหญ่
00:29:21บัตินี้เรามาเยือน
00:29:23ใหญ่พระองค์ไม่แสดงความเขารบ
00:29:26และไม่จะที่นั่งอันสมควรให้
00:29:27แก่เรา
00:29:28คนเราทําอันดายยอมรู้อยู่แก่
00:29:30ใจ
00:29:31ทั้นแปรพักช่วยหงสไวที
00:29:34เข้าตีออยุทยาจนแตกภ่าย
00:29:37ยังจะให้ค่านับท่านเป็นยาจ
00:29:38อยู่
00:29:38หากอิญะยายุไม่ทิ้งเราก่อน
00:29:41มีหลือพิษฐนุโลก
00:29:43จากต้องสวามิพักต่อหงสไว
00:29:44ที
00:29:44แต่ที่มึงได้กินมึงพี่ศนุ
00:29:46โรไป
00:29:47เพราะว่าพ่อแปลงประโยน loose
00:29:48ให้หอยกับมึง
00:29:49แทงที่มึง
00:29:50จัดพีชีพคือสนอพระเด็กพ
00:29:52ระคุณ
00:29:53มึงกลับเอาตัวรอด
00:29:55ไปหลบหล้างสตรู
00:29:57หรือว่าเพลวานี้
00:29:59มึงมีพระเจาดูเองนอง
00:30:00คุ้มพระราคมมึงหรือไหน
00:30:02มึงถึงได้ก้ามมองอดอําならจ
00:30:04มกันมาถึงที่นี่
00:30:07พอเธ哥
00:30:09ที่เรามาที่นี่
00:30:12มีได้มาต่อขะรมด้วยคนผ่าน
00:30:17ปหยาร้าม
00:30:18bleat
00:30:20ท่านกินตําแหน่งเจ้าเมืองจ
00:30:21นทบูน
00:30:22แต่กลับมาทําราศการอยู่ในพา
00:30:24นคร
00:30:24หาสมควรไม่
00:30:25ข้า ต้องการให้ปหยาร้าม говорюรา
00:30:27บชาย差ว่าที่นี่
00:30:28อยู่ไปก็มี แต่จะยุฒยง
00:30:29ให้พ่านอง entenduไปในทางที่มิชช 선택
00:30:31เทลานี้
00:30:33ตําแหน่งเจ้าเมืองพิชัยว่
00:30:34างลง
00:30:36ขอให้พระมหินทราศที่ราศ
00:30:38สงแต่งตั้งพยารำ
00:30:39เป็นเจ้าเมือพิชัย
00:30:41ขึ้นไปช่วยข้า
00:30:43ดูแลหัวเมือฝ่ายเนื้อ
00:30:44นี่มึงก้าดี ยังไหร่
00:30:45เป็นพระมันชา
00:30:47ของพัจเจ้าหงสาวดี
00:30:50ปกแม่นอน
00:31:05หวังอ้า ก็ควอมเต้า
00:31:08เงินทราศทราศทราศ
00:31:11เก่ามือดีกว่า
00:31:12นี่แน่บน้อง
00:31:21ตื่นทราศทราศทราศ
00:31:22เป็นจริงที่พลาคเติม
00:31:24มีทาร์ทราศทรรม
00:31:26นี่ใช่ไหม
00:31:32หรือดี trackนreciดалы
00:31:39โหวง
00:31:39โหวง
00:31:40โหวง
00:32:04โหวง
00:32:05โหวง
00:32:06โหวง
00:32:09โหวง
00:32:12เฮนุ้น
00:32:17ขอบคุณ
00:32:18นี้
00:32:18งาน
00:32:26นี้
00:32:28เกือเปล่า
00:32:30ส่วน
00:32:30เกือเป็น
00:32:44ไปทูนเชิญพระสุภัณฑ์กระยา
00:32:45และพระเอกาธโทษรทมาพบค่าบ
00:32:47ัตรนี้
00:33:11พระมหินมีรายพระหัดแจ้งมา
00:33:12ว่าตาของพวกเจ้าทรงพระประช
00:33:15วนหนักพระอาการไม่สู้ดีมีพระ
00:33:18บัญชาให้แม่พระพวกเจ้าไปเข้
00:33:20าเฝ้าแม่จะไปไม่ได้หรือจ๊ะ
00:33:27ทางอโยทยาสงผู้แทนพระองค์
00:33:28กับผล 500 พร้อมกระบวนเดอพระ
00:33:31ที่นั่ง บัตรนี้ทั้งคนแล่เหล
00:33:34ือมาถึงแล้ว
00:33:35พระเจ้านาจะให้พวกเราทิ้งเมืองไป
00:33:37กันหมดได้อย่างไร
00:33:39พ่อก็ยังไม่กลับ แม่ไม่อยู่
00:33:42รอพ่อก่อนหรือจ๊ะ
00:33:43แต่ถ้าตาของพวกเจ้าสงพระประ
00:33:45ชวนหนักจริง และแม่หมดตรี
00:33:48รอ
00:33:50ก็รับว่าเป็นลูกที่อากระต
00:33:51ันอยู่นะ
00:33:55ไม่อาจจะทำชื่นไรดี
00:34:08สารจากพระพี่นาง พระสุภัณฑ์ก
00:34:09ระยาพระเจ้าของ
00:34:18เล่าดี
00:34:28พระเจ้าเผฏ
00:34:31ขึ้นของพระเจ้า
00:34:34ปัดเดียวก่อน จะรีบไปไหน
00:34:37ข้ามีการสำคัญต้องเข้าเบ้า
00:34:38บัสนี้
00:34:42ไม่ต้องตามมา
00:34:54�วดสุดจากยังดี Xin Age.
00:34:56บ้าวมามีการเร่งร้อนอันไหน
00:34:59ถึงได้มากลัวแล้วแต่หัววั
00:35:00นเชิน evening
00:35:02กร acontecera
00:35:03กร pile of samurai wollte
00:35:05อาวเช้า war be 그�hard
00:35:09แม่กลับน้องกร blow
00:35:10ถูกลงให้ไปโทยัยazz pas
00:35:12ข้างพ่อรมบจราจากับพ่อไป
00:35:14บรัสเก้า
00:35:15อยากลับมาถึงพี่ส้วโล bluk
00:35:17ไม่รู้ประอยู่ขนใดพระเจ้าค่ะ
00:35:26ได้ยินความนี้ว่าจากที่ใด เช
00:35:28ื่อถือได้เลย
00:35:31พระพินางสุภันกระระยา ทรงส
00:35:33านอวันนี้เองพระเจ้าค่ะ
00:35:37พระมหินทรงผูกใจเจ็บ
00:35:39ที่พิศนโลกขันมาสวามิพัก
00:35:41ของสาวดี
00:35:42พรานี่อาจช่วยโอกาสแก้แค้
00:35:43น
00:35:45พพิศนโลก แบบนี้ขึ้นต่อ
00:35:48คงสาวดี
00:35:49พระมหิน กักตัวพระม Corps สี
00:35:53และพวกลัศของเจ้าพิศนโลกก
00:35:55่ intimidating
00:35:55เป็นการกันฐ LT อุกอาจ
00:35:57ท้าถ่ายอำนาจใหญ่เรา ปล่อยว
00:36:00ันไม่มีได้
00:36:01มังชัยสิง
00:36:03พระเจ้าค่ะ
00:36:04ให้พยัทลא�ะ ส่งท้องตลาไปอย
00:36:07่างเจ้าเมื่องประเทศ potionว่าทั้งก
00:36:08ัว
00:36:09ให้มาเข้า เฝ้าเรา
00:36:10และเตรียมให้ผลอสเบียงเอาไ
00:36:12ว้
00:36:13เราจักจกทับไปอโยธยา
00:36:16กลับด้วยกล่าวนะเจ้าค่ะ
00:36:35ขอเดชาพาอายามิผลเก้า
00:36:37อันใดอีก
00:36:40กล่ามออมขอออ lesserไปร่วมรบคร
00:36:42ั้งนี้ด้วยพระเจ้าค่ะ
00:36:43switches and知道
00:36:46เจ้าอยากออกรบกันนั้นCause
00:36:48กล่ามออมอยากไปช่วงแม้ กับ
00:36:50น้องพระเจ้าค่ะ
00:36:53ดิ เจ้าเอางก็โตแล้ว
00:36:57ออกไปรบฝากฝีมือ
00:36:59คนจะได้นับถือย่ำเกลง
00:37:01ค่าจะแต่งทั้งเจ้าเป็นหหวุ
00:37:03หน้ากอม
00:37:04คุมพลหนึ่งร้อย life
00:37:06ไปร่วมรบในครานี้
00:37:09เป็นภายการุณาพระเจ้าค่ะ
00:37:12เช่นนั้นค่ะก็ขอให้มังจีช
00:37:14วา ออกไปรบด้วยพระเจ้าค่ะ
00:37:17ตอนพ่ออายุเท่าเจ้า ก็ออกรบ
00:37:19เคียงบ่าเคียงไลกันเสด็จ
00:37:21ปูแล้ว
00:37:22ว่ายังร้าย มังจีชวา
00:37:34ค่ะ
00:37:34ค่ามีได้อยากออกรบเลยพระเจ้าค่
00:37:36ะ
00:37:37เป็นความสัตว์
00:37:40แต่
00:37:41ค่าอยากไปช่วยน้องชายพระเจ้าค
00:37:46่ะ
00:37:58ค่าขอแต่งตั้งพระมหาอุปร
00:38:00าชาเป็นทัพหน้า
00:38:22ยกทรัพย์ตามไปสมทบให้พร้
00:38:24อมกัน
00:38:25รับด้วยข้า รับเจ้าข้า
00:38:28ในคราดนี้ ข้าขอแต่งตั้ง มั
00:38:33งจีชวา แลพนเรศ
00:38:35ให้เป็นหัวหน้ากอง คุมพลหนึ่
00:38:38งร้อย ร่วมไปกับทรัพย์ครา
00:38:40ดนี้ด้วย
00:38:56หรอไป ในเมื่อพวกเจ้าไม่ยอมให
00:39:01้ค่าออกไป ก็ไปกราบทูนเชิญ
00:39:03เสด็จพ่ออยู่หัวของพวกเจ้า
00:39:06มาคุยกับค่าที่นี่ ค่ามาแล้
00:39:07ว
00:39:11พี่สาของค่า เป็นถึงพระประร
00:39:14มเทวี เป็นสีแห่งพิสนลอกแล
00:39:17ะอโยทยา
00:39:19ยังจึงกล่าเอออร์อลวาด
00:39:20เยี่ยงนางกลางตลาดichi marginalized
00:39:24ในเมื่อส่งจับได้ ว่าค่าเป
00:39:27็นใคร เยี่ยกลา กับข้างค่า
00:39:30แล้วส่งจับตัวค่ากับลูก
00:39:32มาเพื่อบีบให้พระมหาธรราชาย
00:39:34มสก
00:39:34ทรงทำเยี่ยงนี้ จากนี้ส่งนับ
00:39:38ยาดกันแล้วหรือไร
00:39:41แต่เดิมców กับorteer nyat kuant
00:39:44หาได้เกี่ยวกังกันايกันยะ
00:39:48ที่อพิเศคไปดอก
00:39:50ข้าจึงได้ฝืนใจ นักว่าเป
00:39:52็นญาติ
00:39:54แต่หากสิ้นพระมหธรรมราชา
00:39:56แล้วไซ
00:39:58สายสัมพันนี้ก็ถือว่าเป็น
00:39:59อันหมดสิ้น
00:40:02ดีเจ้า...
00:40:04จำคิดจะข้าพี่เขยของตัวเอง
00:40:05กันนั้นหรือฮะ
00:40:08ข้าจะเอาพิศนโลกกลับคืน
00:40:11จากหงสาวดี
00:40:13ถ้าพระมหธรรมราชาไม่ยิน
00:40:15ยอมแต่โดยดีก็คงจะต้องเห็
00:40:18นดีกัน
00:40:22ขน! อันเชิญเสด็จพระวิสุดก
00:40:25ษัตรีไปกลุ่มขังที่ตำหนั
00:40:27กใน
00:40:29แล้วก็อย่าให้เสด็จออกมาอีก
00:40:32ถ้าพระพี่นางไม่เชื่อฟังก็ให
00:40:35้ลงโทษได้ตามสมควร
00:40:38รับกับกับค่ะ
00:41:07เพื่อน้องก็จะรอดสิ
00:41:19ataque!
00:41:22ขอบคุณ
00:41:24ถ้าพระเป็นไป
00:41:24เก็บอันตรงนี้
00:41:33ขอบคุณ
00:41:35ขอบคุณ
00:41:39ระวังให้ดีเฉิด ท่านในกลองม
00:41:41ังจีชวา
00:41:44เข้ามาเลย พนาเลข ข้าหาเกรงท่
00:41:47านไม่
00:42:11เจอพี่ เจอพี่
00:42:15เป็นอะไร ข้าเข้าลืม
00:42:17ข้าคิดว่าฟันโดยเจอพี่เส
00:42:26ร็จแล้ว
00:42:41ดาบนี้คมนะ คมกว่าดาบที่เรา
00:42:44ซ้อนหลายเท่า
00:42:47เมื่อครูหากท่านไม่ยังมือ มั
00:42:49นคงไม่กินเลือบข้าเป็นแน
00:42:50่
00:42:52อย่ากลัวไปเลยเจอพี่ อมดาบของข
00:42:55้าจะกินแต่เลือดสตรูเท่านั้
00:42:57ง
00:42:58นั่น
00:43:15เหนือผ้านี้ดูมีราคา มีแส
00:43:19่ของสาวบ้าน
00:43:22แต่ไม่ใช่ของพวกเรา
00:43:24เป็นของผู้ใด
00:43:35จะพี่กลับไปที่ค่ายก่อนเถอะ ไปบ
00:43:37อกให้ว่าเราเตรียมตัวไว้
00:43:39นั่นเบพ
00:43:41นั่นเลส
00:43:53คนไฟ
00:43:55นั่นเต้น
00:44:02นายตรงนี้
00:44:02สวัสมนิจ
00:44:02นักปลอด
00:44:11นชิต
00:44:11นไม่รอคลิด
00:44:12นิดมขนาด
00:44:15นีกว่า
00:44:16นายเจ้น
00:44:17น่า ใจนา ใจน่า...
00:44:28มันทินแก่มัน...
00:44:31กิน มันทินแก่มัน...
00:44:35น่าเธ็มมาแล้ว!
00:44:36มันทินิ้ง เธอไป!
00:44:39เธอไปแก่มัน!
00:45:04บ้าว
00:45:23พ่อไม่คิดว่าจะได้เจอเจ้าท
00:45:25ี่นี่
00:45:27เกิดเหตุอันใดขึ้น พ่อจึ
00:45:29งมาอยู่นี่ได้เหรอ
00:45:31พ่อออกจากอายุทยา เพราะไม่เห
00:45:34็นส่งคุณมารอบค่า
00:45:37มันใช้ทนุอาพยาพิช และก็
00:45:40รอบมาได้
00:45:41พอว่าการทุกเราจึงค่อยเดินท
00:45:43าง ถึงลุถึงกำแพงไปกับวั
00:45:46นนี้เอง
00:45:48มีหน้าเหรอ พระเจ้าหนาทรงทร
00:45:51าบว่าค่าพ่อไม่ตาย
00:45:53คงกลัวพ่อจะแก้แขน ถึงได
00:45:56้จับแม่กับเจ้าขาวเป็นต
00:45:57ัวปัดการ
00:45:59จะว่ากอะไรนะ แม่กับน้องอยู่ที่อ
00:46:01โยทยา ลูกกันลังจะไปช่วย
00:46:09ขอพระรัชธานพระราชาญญาตพ
00:46:11ระเจ้าค่ะ
00:46:13มีอันได้ จับได้อีกคนหนึ่ง
00:46:15แล้ว พระเจ้าค่ะ
00:46:19บอกพี่ ปล่อย!
00:46:21ปล่อยก็!
00:46:23ปล่อย!
00:46:28เจ้าพี่
00:46:29เดี๋ยวเรียก
00:46:32ไป
00:46:35เจ้าพี่
00:46:37ข้าบอกให้เจ้าพี่กลับไปหรอ
00:46:38ที่ใคร
00:46:39เจ้าพี่ตามข้ามาทำไม
00:46:42เห็นเจ้าไปนาน ข้าบเป็นหัวก็
00:46:44เลยตามมา
00:46:52นี่มังจีชวา โอรสของพระมาก
00:46:54อุปราชามังไทยสิ่งจะพ่
00:46:55อ
00:47:00พระเจ้าหงสาววดี ให้เรายบทั
00:47:02พพิบุกอโยทยา
00:47:04เรากำลังจะไปช่วยแม่กันจ้ะ
00:47:26ข้าเย็นดีนัก
00:47:27ที่ท่านปลอดภัย
00:47:29เชื่อนประทัพ
00:47:32เป็นพระการุณาพระเจ้าค่ะ
00:47:43ข้าคิดแล้วไม่มีผิด พระมห
00:47:46ิตต้องชวยโอกาสรอบลงพระชน
00:47:47พระองค์
00:47:50เราจึงต้องลงโทษให้หลับกั
00:47:52บ
00:47:54พระมหาธรรรรชา
00:47:57มาพบค่าที่นี่กับพอหมอนแล้ว
00:48:00ท่านจงไปตะดงทัพอิสโลกข
00:48:01องท่าน
00:48:02มาร่วมกับทัพของพระมหาอุ
00:48:04ปราชามังชัยสิ่ง
00:48:06เข้าตีโยทยาทางขือหน้าที่
00:48:08ตะวันออก
00:48:11พระเจ้าค่ะ
00:48:12มังจีชวากกับพระนาเลส
00:48:15ให้ไปสมท้มกับทัพหน้า
00:48:17ส่วนท้ำอื่นอื่น
00:48:19กว่าให้เราอำกระนาบกันข้า
00:48:20มาทั้งสี่ทิต
00:48:22บุกตีอวโยทยามาให้จงได้
00:48:25พระเจ้าค่ะ
00:48:39เนฆ่าค่ะ
00:48:52เจ้าค่ะ
00:49:08ระเตลา
00:49:09ขอบนี้!
00:49:24เฝ้อ!
00:50:05เฮ้
00:50:09ไปไหน
00:50:11ไปไหน
00:50:25cuidado
00:50:39เฮ้!เฮ้!เฮ้!เฮ้!
00:51:10เฮ้ย!
00:51:39หวัน!
00:52:27ขอเดชะ คราวนี้พระเจ้าบุเลงน
00:52:29องนำทับหลวงมาเอง
00:52:31และมีกำลังส่วนทบมาจากหั
00:52:33วเมืองน้อยใหญ่
00:52:34แล้วมโยทยาเอาไว้ทุกด้าน
00:52:37ถ้าแต่ชายภูมิของเราแข็งแก
00:52:39ร่ง
00:52:39ยังรับมือได้อยู่
00:52:41เพียงแต่ว่า อันได
00:52:43พับหน้าที่พระมหาธfaรราชาก
00:52:45ับพระมหาอุปราชาหวงสาว
00:52:47ดี
00:52:48มันชาการร่วมกับ
00:52:50รุคคืบ
00:52:51ใIn ha congress
00:52:51ใก layกำแพงเมืองเข้ามาทุกที
00:52:53และพวกเจ่าขับ
00:52:53Behavior
00:52:53โดยหลง quellelasses
00:52:55อิน่ะให้มันเข้ามาได้
00:52:56แต่ว่า พร้ำหาธรรมราชา แล
00:52:59ะพันเรธนั้น
00:53:00พลัดกันออกรบทั้งกลางวัน
00:53:02กันคืนไม่มีพัก
00:53:03ด้วยจะเข้ามาชิงองค์บักกัน
00:53:05ให้จงได้
00:53:07กรมมองเห็นว่า เราควรเทิญเสร
00:53:09็จพาวิสุดกษัตรี
00:53:11และพอเอกาทุสรถกล้าบขึ้
00:53:12นไปก่อน
00:53:14แล้วโตสักจัดทุเราลุก
00:53:16แล้วเราค่อยเจราจาขออย่าซึก
00:53:17กรมมอง
00:53:20ขอดีชา หากทั้งสองพระองค์เข้
00:53:22าประชิตกำแผนเมืองได้
00:53:24แล้วจักทานเอาไว้ไม่ไหวนะพ
00:53:25ระเจ้าค่ะ
00:53:26แม่จ๊ะ แม่จ๊ะ
00:53:54พ่อกับพี่นะได้ ได้ใช้ รู้เข้ามา
00:53:56ใกล้กันแผงเหมือนแล้วจ้ะ
00:54:01ทำไมแล้วจับแม่จ๊ะ แม่ไม่ด
00:54:04ีใจแล้วจ้ะ
00:54:06แม่ไม่รู้จะคิดถึงรัก
00:54:19ทั้งนี้ก็น้องชายตัว
00:54:24ทั้งนั้น ก็พวกก็ลูก
00:54:29หากเปรียบดัง อโยทยาเป็นม
00:54:34ันคือ
00:54:38พี่ฉันโลก เป็นดังเรือนตาย
00:54:46ไม่ว่าทางใดจะแผ้หรือฉัน
00:54:48นะ
00:54:54ก็ยากจะอินดี
00:54:58ถ้าหากระโยทยาแผ้ จะเป็นแช
00:55:00่ไหนหรือจ๊ะ
00:55:03พระเจ้าบุรงหน่อง
00:55:06จะสำเร็จโทษพระเจ้าหน้าของเจ
00:55:08้า
00:55:10แล้วส่งผู้อื่น
00:55:13มาปกครองอโยทยาแทน
00:55:22แล้วหากอโยทยาชนะเรา
00:55:28คงสาวดีจะยกทับกลับไป
00:55:33แล้วปล่อยให้ผิดสนุโลก
00:55:37ขึ้นต่ออโยทยาดังเดิน
00:55:40แผ่เจ้า
00:55:49อยากจะสวนเสีย
00:55:53ทำพ่อ
00:55:56และพี่ชาย
00:55:59ด้วยทั้งส่งพระองค์
00:56:03จะสู้จังตัวตาย
00:56:12แล้วที่แม่มาสวดบน
00:56:15แม่ขอพ่อนให้ใครเลยจ๊ะ
00:56:22แม่ขอพ่อนให้ประ
00:56:25จึงกรองบ้านเมือง
00:56:29หากบ้านเมืองจะรอนในมือผู้ใด
00:56:34ก็ขอให้ชัยชำนัก
00:56:39มาสู่คู่นั้นเธอ
00:56:45จนทรมโทร
00:56:47centรมต์ดิแซมมkat
00:57:01จะได้ประโอโลก
00:57:13เกิด!
00:57:16เกิด!
00:57:16เกิด!
00:57:17เกิด!
00:57:17เกิด! พระมองไปแล้ว!
00:57:18พระยะหลับ!
00:57:19เกิด!
00:57:19เกิด!
00:57:20เกิด!
00:57:21เกิด!
00:57:21เกิด!
00:57:22เกิด!
00:57:22เกิด!
00:57:40เจ้าตรงนี้สนจริงๆ
00:57:57ฟักอมหลับเดื hitting
00:58:03เกิด!
00:58:03เกิด!
00:58:05เกิด!
00:58:05รู้ แต่รับม่อมไม่ทันสังเก
00:58:07ตว่าเป็นพวกเราคงที่
00:58:08แต่ถ้าฉันทันไปด้วยพ่อเจ้
00:58:09าค่ะ
00:58:18ยันแล้ว
00:58:36รับ!
00:59:09เจ้า!
00:59:17เจ้า!
00:59:21เจ้า!
00:59:36เจ้า!
00:59:37เจ้า!
01:00:05เจ้า!
01:00:07เจ้า!
01:00:09เจ้า!
01:00:11เจ้า!
01:00:14ที่นี่ ช่วยด้วย
01:00:45พ่อครูสอนเรา
01:00:49ย้ำไปเชิญหน้ากับสับตู
01:00:51ให้แนวแน่ อย่าวั่นไว้
01:00:56เจ้ากับมันจะข้าเขาอยู่ท่าแ
01:00:58ท้
01:00:59เห็นใดจึงอย้างมือ
01:01:06ข้ารู้จักเขา
01:01:09ตอนที่ข้าเด็กแตก
01:01:11ให้อย่าร่ำใจดีกับข้ามาก
01:01:18แต่บัตินี้เจ้ากับเขาอยู่คนละ
01:01:20ข้าง
01:01:22เขาเป็นสตุของเจ้า
01:01:25และก่อน
01:01:30ข้าคิดว่าสงคล้าง
01:01:32คือการข้าคนที่เราไม่รู้จัก
01:01:35ข้าคนที่ไม่ใช่พวกเรา
01:01:41แต่ในสงคล้างจริงๆ
01:01:43อ๋อให้เป็นเพื่อน
01:01:45เป็นพี่น้อง
01:01:46เป็นคนที่เคยรู้จักกันดีมาก
01:01:48แค่ไหน
01:01:50หากยืนอยู่คนละข้าง
01:01:52ก็ต้องข้ากันให้ได้
01:01:55นะเร็จ
01:01:58เราสองคนโตด้วยกันมา
01:02:02ค่ารักเจ้าเหมือนน้องชายของค
01:02:04่า
01:02:07ค่าก็เห็นเจ้าพี่
01:02:09เป็นเหมือนพี่ชายของค่า
01:02:14เราสองคน
01:02:16จะอยู่ข้างเดียวกันตลอดไป
01:02:19ใช่หรือไม่
01:02:22หากท่านอยู่ข้างค่า
01:02:25ค่าก็จะอยู่ข้างท่าน
01:02:29คือเป็นสัจจากวาจา
01:02:44คือเป็นสัจจากวาจา
01:03:00lebih academia
01:03:02свет
01:03:03จากับก็
01:03:04ลูก
01:03:09แจمنมใน
01:03:18จริงที่นี่โดย
01:03:59คุณ производตัว compact ทุการ์บข ของเร有ช
01:04:00นี
01:04:00สิรสิ
01:04:02อันนี้
01:04:02กินับส Frostorga Llo
01:04:03weirdest它 SEAR d วิดยารักan
01:04:03พระทรักkaหาใช้โภตัวขณ wines
01:04:04พระ 하나ต่างร่วยเป็นก็ทุกคนฆ่
01:04:07า
01:04:09จ跟เจ้าวิดยิältย Dustin Bore
01:04:10ก็ดิังนี้เป็นเรื่องที่
01:04:12ไม่คิดจะทำการใด
01:04:13ที่ไม่แค่อยากมีตัวปกรรย์
01:04:15ที่ถูก
01:04:16เจ้าต้องเก่งกว่าพ่านเรศ
01:04:18หงสาวดีจากต้องมิภายให้แก
01:04:19่อโยทยา
01:04:20ท่านจะเป็นพระมาอุปราชาแห่
01:04:22งหงสาวดี
01:04:23ค่ะ คือฉันเลยจากอโยทยา
01:04:26เราจะเป็นพี่น้องมันได้เยี่ยงไ
01:04:27หล
01:04:46ท่านจะเป็นพระมาอุปราชาแห่
01:04:50งสาวดี
Comments