- 2 hours ago
ดูละคร ย้อนหลัง ดูละครไทย
Category
😹
FunTranscript
00:02รายการต่อไปนี้เป็นรายการทั่ว
00:03ไป
00:04สามารถรับชมได้ทุกวัย
00:25พระชวยหยุดอ่ะ
00:27เอลาซอก็ฟืนด้วยใช่มั้ย
00:30ย言หวากับลาซอมีหัวใจโด
00:31งเดียวกัน
00:33ถ้าตายก็ต้องตายเรื่อยกัน
00:35ค่ะรอดก็ต้องรอดตั้งกัน
00:37ถ้างนั้น
00:39托ร์ให้อีกลาซอเรshineวรัายามแ
00:40ค่หน่อย
00:41ค่าก็ทำอะไรเหม posesไม่ได้
00:45พระตัวไม่เห็นตามแล้วยุชาย
00:46ว่าหรือดหมwow
00:47ลาซ่อ รบความทรงจำทั้งหมด
00:50ของมัน
00:51จะส่งมันไปอยู่ในที่ที่ไม่ใคร
00:53จำได้
00:55ก็ไม่ต่างอะไรกับการที่
00:57ช่วยลูกชายเองให้ผลผิดที่เค
00:58ยก่อไหม
01:02หรือบว่าเองอยากให้ยีหาตร
01:03งพบจุดจบเดียวไงลาซ่อ
01:04นี่มันตัวอะไร
01:16ตะบองพลัม แต่ข้าป่ายัก มี
01:20พิดร้ายแรง ขนาดกัดช้างย
01:22ังตาย
01:24ตะบองพลัมใหญ่ยง อยู่ในป่า
01:27ดง ตัวดุตตะข้าบไฟแรง
01:32ค่าเคยได้ยินแต่ชื่อ นึกกว
01:35่ามีแต่ตำนานซิอีก
01:37ยังมีอีกหลายเรื่องที่เองต้
01:38องรู้
01:41บางทีสิ่งที่เองรู้ มันก็อ
01:44าจจะไม่ใช่เรื่องจริงทั้งหมด
02:07พยากายเพชร ไอ้เจ้าเมืองถ่อย
02:10มันลงนามเนงสือสัญญากับ
02:12พวกพอค้าต่างชาติ
02:14จะเปิดโรงซ่อง โรงบร โรงยา
02:18ฟิน
02:19ขึ้นในเมืองท่าคีรี พวกเราย
02:22อมหรือไม่
02:23ไม่ยอม
02:29พวกมันจะทำให้เมืองท่าคีรีข
02:31องพวกเรา
02:32เป็นแหล่งซ่องสุม ม่อมเมา
02:34เชาเมือง
02:36แล้วลูกหลานพวกเราจะอยู่ยังไง
02:38จริงไหม
02:39กิน
02:43технологโเลได้
02:43ทั้งหมดนี้
02:44เป็นเพราะไอ้พยาก่ายเพimentos
02:46小 ราศบางหรวง
02:48ขายชาติขายแผ่นดิน
02:49บรinyaทาเร็นชาวบ้านอย่าพวกเรา
02:52จนให้จะอุดตายกันทั้งหมื่ออย
02:53ู่แล้ว
02:54จริงไหม
02:55จริง
02:56กี่สบแล้ว
02:58ที่ต้องสั่งเวศให้กับความบ้
02:59านภาจของพวกมัน
03:02ถึงเวลาแล้ว
03:04ที่เราจะไม่ horsองก Angie วับของพวกคนช่
03:06วยอีก
03:07พวกเราจะรวมใจกันต่อสู่
03:10เพื่อความเป็นทำ
03:12ขับร้ายอภิยากายเพชร
03:14ให้ออกไปจากบ้านเมื่อของเรา
03:16อัภิยากายเพชรบ hops buy
03:18ออกไป ออกไป该
03:37ช้าง... ตาลูก ๆ ไป
03:39ตาลูก ไป
03:41ฉาน ตาลูก
03:56ตาลูก ตาลูก ฆ่าจะไปช่วยช้
03:58าง
03:59ถึงอ pela JM กลับไปตอนนี้ เพื่อช่
04:00วยอะไรช้างไม่ได้
04:02ช่วยไม่ได้ ก็ยิ่งที่กันไม่
04:03ได้ช่วย
04:04เฮ้ย ถ้าเองอยากช่วยให้ช้าง ต้
04:07องรู้จักใช้สมองมากกว่านี้
04:19พบโปรลิศจับช้างไว้ที่ไ
04:21หน เองพอจะรู้ไหม
04:29ทางนี้เองอย่าบอกได้หรือยัง ไ
04:31ว้กับบทเพื่อนเองเป็นบุตหั
04:32วอยู่ที่ไหน
04:38กูคงไม่บอกหรือ
04:49กูว่าอยากจะรู้นะ ว่ามึงจะทนได
04:52้ทักกี่น้ำ
04:54เฮ้ย
05:08เธอไว้
05:34นี่ ไอ้เบลอ ที่ตัวนี้ต้องเหน
05:37ียวแยะ
05:38อีกมาเบียดข้าดไหมเนี่ย
05:40ก็ข้าหนาไม่น่า
05:43ขอเบียดหน่อยจะเป็นไรบาย
05:48ตอนหาเล็กหลายในท่ำ
05:51มากว่านี้ก็เคยมาแล้ว
05:56เองพูดแบบนี้น่ะมัย
05:59ข้าอายนะ
06:09เป็นผัวเป็นเมียกันแล้ว
06:11ใช่อะไรอีก
06:15แล้วใครบอกล่ะ
06:17ว่า ข้าเป็นเมียเอง
06:20เราสองคนนี้ไม่ได้แต่งงานกันนะ
06:22อืม อ๋อรอ
06:28กลับไป ข้าจะไปหาพ่อเอง
06:32ไปขอเองแต่งงาน
06:36แต่พ่อข้าดูนะ
06:39ดูเองก็เสือดเลยแหละ
06:42เองไม่กลัวเหรอ
06:45กลัว
06:52กลัวไม่ได้เองเป็นเมียมากกว
06:54่า
07:19คืนที่อายอดตาย
07:20ถ้าชุมเสือของค่าไม่ถูกพ
07:24วกของไอด่วงบุคตรมเสร็จก
07:26่อน
07:27ค่าคงพาครบกลัวของเองกับ
07:28ยี่หวา
07:29ไปส่งถึงมึงนครนะ
07:36เองพูดเรื่องอะไร
07:37ค่ากับพยายอด
07:41เป็นเกลอที่รักกันมาก
07:45รักถึงขนาดให้สัญญาต่อก
07:46ันว่า
07:47ถ้าเรามีรูปผู้ชายกับรูปก
07:49ูอิ่ง
07:52โตขึ้น
07:56จะให้ปุ๊บดองเป็นพวกเมียกัน
08:04ทุกอย่างคงจบผมด้วยดี
08:09หากให้ยอดไม่จะตาขาไปก่อน
08:11ข้าม י่เชียเรื่องโชว์ข้าตา
08:23ค่าเชื่อในผลของการก็ทำมากก
08:25ว่า
08:26ถ้าไม่ขอแก้ตอน
08:34มีลาซอมันผิดจริง
08:42แต่ตอนนี้
08:45การร่วมมือกันเพื่อกำจัดไอ
08:46้เพชรสำคัญกว่า
08:50ค่าอยากให้เองร่วมมือกับค่
08:51า
08:54ทำไมค่าต้องช่วย
08:56เพื่อบ้านมือจะได้มีชิบหายไป
08:58มากกว่านี้
09:01กำจัดไอ้เพชรได้มาอะไร
09:03เองค่อยมาจัดการเรื่องของเรา
09:21อย่าให้เทนดับเด็ดขาด
09:22ให้พวกสำคัญพว่าสีเลยร่อน
09:24มันจ้องดีแล้วสิ่งรูปค่
09:25าอยู่
09:51กำจัดการเรื่องของเรา
09:55กำจัดการเรื่องของเรา
10:02ถูกกำจัดการเรื่องของเรา
10:05กำจัดการเถอะ
10:11ว้าววววว
11:02ดีแล้ว
11:03ไม่ได้
11:06พี่ พี่พี่
11:07นี่นี่นี่
11:12คุณดูเดือน ปีนต่างให้นั่น
11:14เฝ้าเซียนเอาไว้ อย่าให้ดับ
11:38เธอไว้ อย่าใจน้อย ต่างได้
11:42เธอจะมาธ่าใจ
11:52แน่งหรังศัย ต้อนที่นี่
12:06เยี่ยม
12:18ข้าขออนอนด้วยได้ไหม
12:22เองไม่ใช่อี่หวะ
12:25ไปซะ
12:26นังผีหลังกลวง
12:28ข้าไม่อยากทำร้ายเจ้า
12:29ไป
12:37มันก็มาจากนี้
12:38ปล่อยมันไป
12:40มันแค่จะมาขอพิ่งไฟคลายหน
12:42าวเท่านั้น
12:45ทางใครทางมันนะ
12:47อย่ามาเบียดเบียนกัน
12:50ข้าจะสวนมุนแผนไม่ตามไปให้
13:19ช้าง
13:22ช้าง
13:25ช้าง
13:27ช้าง
13:40โปกข้ามาชว่าเองเลยนะ
13:46ช้าง
13:46แก่งเจ็บไหม
13:52ค่อย ค่อย ค่อย อีกเจ็งยืนนะ
13:54อีกเจ็บไหม
14:03มาตามนัดเลยนะไอ้ปัด
14:05มึงยา
14:07คุณยิงเมื่อคุณทำไม
14:08ทำสั่งท่านประยากายเผ็ด
14:10เยอะกระบอตตี้ไหน
14:11ให้ยิงไงทุกเมื่อ
14:12ช้าง
14:13แปลก
14:15ช biology
14:16leve
14:17อ่ะ
14:31่าจริง
14:35ดล administ confessท
14:39ดล
14:39ดล
14:39ดล
14:44ตะหลง
14:47ตะหลง
14:52ตะหลง
14:53ตะหลง
14:56ไอทปัน
15:00ไอทปันโอเค สุดตะหลงด้วย
15:02ไอทปัน
15:06ปัน
15:08พาช้างหนีไป
15:12เพียนต้องหัวค้า
15:18ค้าไม่ไป
15:21เอ็นต้องไปกับค้า ตะหลง
15:23พอทุกว่า
15:26ไอ้ช้าง
15:27วัสมีชั้น แอ้ช้าง
15:30เราต้องไปแล้ว
15:32เราต้องหนีแล้ว
15:33ไอ้ช้าง เรื่frage
15:35ตะหลง
15:35ตะหลง
16:04เวลา
16:34คุณที่ตายคุณเหมือนค่ะ
16:37ไม่ใช่ต้าหลง
16:40ต้าหลงคงหลักเองมาก
16:43ถึงขนาดได้ยอมตายแทนเองข
16:45นาดนี้
16:49อีกพบหลายยัง
16:51ค่าจะค่าผมมันให้หมด
16:54เราไม่มีวันค่าผมมันให้หมดเห
16:55รอ
16:58กลับใดที่ประยากกายเพชยังม
16:59ีชีวิตอยู่
17:13ค่าจะค่าอายกายเพชย์
17:17ลางแค้นให้ต่าหลง
17:22เองต้องช่วยค่าไหนไป
17:43ค่าไม่เคยขึ้นเขาพรมสู่ขน
17:44าดนี้มาก่อน
17:46ยอดเขาพรมเป็นดินแดนศัก
17:48ษิต
17:49หากไม่มีวัสนา
17:51ก็อย่าหวังจะขึ้นมาได้
17:56ที่นี่เคยเป็นที่ถือสินบำเป
17:58็งพลดของรือสี
18:00และพระผู้มียานบรมีแก่กล้
18:02า
18:05ค่าเสือหวัด
18:15ไม่เคยปองคิดร้ายหมายชีวิตแ
18:18ก่อายอด
18:19สหายร่วมสำนักของค่าเลยสั
18:21กครั้ง
18:23ขอให้ฟ้าดิน
18:25และสิ่งสักษิตทั้งหลายนะท
18:27ี่แห่งนี้
18:28จงเป็นพยายามในความบริสุด
18:30ของค่า
18:31และขอให้ความจริงทั้งหลาย
18:34จงเล่งประจักษ์ในเรวันด้
18:36วยเธอด
18:37เป็นพยายามในความบริสุดของ
18:38ค่า
19:08จนดามานี้พีอยังมันตัง
19:11ยะสังธาสังกูมัง อุปสั
19:13นติ สิเนฮัง มาตาปิตาวะ โ
19:17อรสัง ประโภตันจัด มหาราช
19:19า
20:03ทีวะ
20:08ย่างว่าเองใช้ได้ผล
20:13พ่อ
20:14พี่วะ
20:25เองป่อภายแล้วนะ
20:42ย่างว่า
20:47ย่างว่า
20:48ย่างว่า
20:58ค่าจะไม่ทำแบบนี้อีกแล้ว
21:01เองจะทิ้งค่าไปอีกนะ
21:02เองรักค่ามากขนาดนี้
21:10ค่าจะทิ้งเองไปไหนได้
21:13ค่าจะทิ้งค่าจะทิ้งด้วย
21:17ค่าจะว่า
21:17กัน
21:17อีก
21:18เหลือ
21:19ค่าจะทิ้งความ ้ย่าง
21:41โดย โดย สุดดี
22:15ลาซอ
22:19อีกฝืนแล้ว
22:20ข้าเป็นหกอีกกับแน่
22:22อันลาซอ
22:24ไม่ตายง่ายง่ายหรอก
22:31อันลาซอ
22:40ไม่ตายง่ายง่ายหรอก
22:41อันลาซอ
22:49ลาซอ
22:51เมื่อคืน
22:52ผีมันจะบุกเข้ามา
22:54ผีมาจากไหนก็ไม่รู้เต็มไปหมด
22:57แล้วข้าก็เพิ่งรู้ว่า
23:00ไอ้หนุยมันก็เป็นผีเหมือน
23:02กัน
23:07ข้าเห็นผีสู้กับผี
23:10เมื่อคืนข้ากลัวทับตาย
23:14คุณหนู
23:17ไอ้หนุย
23:19เป็นผีที่ข้าเลี้ยงไว้
23:22คุณหนูไม่ต้องกลัวนะ
23:24มันไม่ทำอะไรคุณหนูหรอก
23:29อยู่กับผีบอยบอย
23:31อีกหน่อยข้าก็คงชิน
23:33อันนี้นะ
23:41ที่สนุข ไม่ว่า
23:45ผีหรอก
23:48ทีุ่ข้าว
23:51ที่สนุขกับที่อย่างแบบกัน
23:52ปร missionary
23:52ที่สนุขที่สนุข
24:10ไอ้หนูย คุณถูกอ้าคมอเยี่
24:13ยมเกิมตาย ขายช่วยกูไว้วะ
24:17คนที่ช่วยพี่ คือพอหวัดกับ
24:19อเยี่ยม
24:22ในวันนั้น วันที่ พี่โดนอเยี่
24:25ยมเช็คภาบิดหัวใจ
24:27พี่หวาก็โดนไปด้วย เป็นเพราะ
24:30ว่าพี่เป็นแฟตกับพี่หวะ
24:31กลับกลับ
25:04กลับนี้
25:44ขอโทษ
26:17ขอโทษาท
26:26เจื้อผุด มันใช้กระฐานอารายแ
26:29ปลงรูปปร่อตัวเป็นพ่อ
26:33มันใช้มนต์บังคับข้า
26:35ให้ข้าข้าข้าขุนยอด
26:45เพื่อหลังแขน
26:48พี่ขุนยอดเคยคิดจะกำจัดม
26:50ัน
26:51แม่ค่าน้องสาวค่ะไม่รู้เรื่
26:53องอะไรด้วย
26:55แต่ก็ต้องมาตายเพราะเองกับพ
26:57วกให้เสรอผุด
26:58ข้าพลาไปแล้ว
27:01ข้ารู้ว่าคำขอโทษของข้า
27:06มันลบร้างความผิดในคืนนั้
27:07นไม่ได้
27:15ข้ารุ่มหลงมัวมองมันใน
27:16สายดำ
27:17จนกำให้หนุยต้องตาย
27:22ข้าทำผิดกับพ่อหลายครั้ง
27:29ข้าไม่กล้ามองนะพ่อ
27:35ถึงกดหมายมันจะทำไรข้าไม่ได้
27:38แต่ว่ากดแห่งกรรมมันลงท
27:40ันข้า
27:41จนข้าอยู่ไม่เป็นสุข
27:48พ่อ
27:51ข้าอยากเหมือนพ้นจากเรื่องนี้ส
27:53ักที
28:02ถึงเราจะย้อนเวลากลับไปแก้ไข
28:03อะไรไม่ได้
28:06แต่ขับตัวตอนนี้ยังทันเหร
28:07อพี่
28:14ไม่ทันละยิหวา
28:17คนเลวระยำแม่งค่ะ
28:21ไม่สมคุณได้รับการให้อภัย
28:25โมงสายก็แต่เองเธอ
28:30เองต้องมารับกรรมแถนข้า
28:33หน้าสอง
28:40จำที่ค่าเคยขอเองได้ไหม
28:44ค่าจะล้างสายดำในตัวเอง
28:47เรารบความทรงจำทั้งหมดที่ผ่
28:48านมา
28:48เองจะยองไหม
28:58ค่ายอมทันทุกอย่าง
29:02ขอแค่ยี่หวาปลอดภัย
29:09กลับใจนะพี่ลาสอง
29:12ค่ารู้ว่าเองไม่พอใจ
29:37Focus
29:37แล้วค่าจะทำอะไรได้
29:39ส่งเวลาสอร์ไป clair ได้ที่กรงต
29:41่อเวน
29:42ก็ไม่พอต้องโรนตัดหัว
29:44เราเองก็ต้องตายตามไปด้วย
29:47แต่จะให้ปล่อยมันไป
29:49ค่าก็รู้สึกผิดตรอบขวาค
29:50่า
29:52ถ้าเองจะส่งพี่ค่าไป사�ung
29:55จะยินดียอมรับโทษตาย Фร้
29:57อมกับพี่ราสอร์
29:58เรื่องนี้เองไม่เกี่ยวอะไรด้วย
30:01เกี่ยวสิ
30:03พี่น้องสายเลือดเดียวกัน
30:05พี่ทำผิด
30:07น้องก็ต้องได้รับผลนั้นด้
30:08วย
30:11แต่ไม่ว่าเองจะเลือกอะไร
30:13ข้าจะยอมทุกอย่าง
30:18ทำไมคราวนี้เองถึงไม่เข้าข้าง
30:20พี่ชายเองเหมือนทุกครั้ง
30:23เพราะว่าพี่ชายข้าทำผิดจร
30:25ิง
30:26เขายอมสรรภาพทุกอย่าง
30:29เราก็สำนึกผิดแล้วด้วย
30:35เองจะให้ข้ายอมให้อภัย
30:37โยกโทษได้พี่ชายเองอย่างนั้น
30:38หรอ
30:41เรื่องนี้ก็สุดแท้แต่เองเถอะ
30:44แต่เองเคยคิดบ้างหรือเปล่า
30:46ว่าถ้าเองล้างแคนแล้ว
30:49เองจะได้อะไร
30:52เองจะมีความสุขจริง ๆ นั้นเห
30:54รอ
31:13หลังรบความสงจำแล้ว
31:15ค่าจะให้เองบทพระ
31:18แล้วส่งเองปิจุที่หลังกา
31:20อาศัยผ้าเหลือนเป็นเครื่องค
31:22ุ้มกัน
31:24เหมือนจะได้ไม่มีใครทำอะไรเองได้
31:29ส่วนเอง ไอ้นุย
31:33หลังจากเสร็จสิ้นทุกอย่าง
31:34แล้ว
31:35ค่าจะทำพี่ทีส่งเองไปเกิด
31:37เองจะได้ไม่ต้องเป็นผีเรตร้อน
31:38ตามนายเองอยู่อย่างนี้
31:44จ้ะ พระวัติ
31:49แล้วเองจะทำพี่ทีล้างใส่ดำให
31:51้เอลาซอมอะไร
31:52อีกสามวัน เป็นเลือกดีที่จะล
31:57้างอาศัย
31:58พ่อ ก่อนจะไป ฉันขอไปลาใครคนหน
32:05ึ่งเป็นครั้งสุดท้ายได้ไหม
32:33เองเป็นอะไรของเอง
32:35มีอะไรหรือเปล่า
32:36ถ้ามาลากัวหนู
32:52ลา
32:53เองจะไปไหนลาซอ
33:01ไอ้ที่ที่ไกลแสงไกล
33:05พี่ถ้าไม่มีใครจำค่าได้
33:08กันให้ค่าไปด้วยนะ
33:09จะไกลแค่ไหนหรือว่าจะลำบ
33:11ากเท่าไหร่
33:11ค่าก็จะไม่บน แค่ค่าได้อยู่ก
33:14ับเอง
33:38ไม่ได้เหรอครับหรือไหม
33:42ค่าจะให้ค่าไปส่งคุณหนูที่
33:43บ้านคร
33:46แล้วหลังจากนั้น
33:49คุณหนูต้องลืมเรื่องทุกอย่าง
33:50ที่เกิดขึ้นที่นี่
34:03จะให้ค่าลืมเองด้วยงั้นเหรอ
34:11สุดท้ายทุกคนก็ทิ้งค่าไป
34:14แม่ก็ทางเอง
34:15แม่ก็ทิ้ง
34:18แม่ก็ทิ้ง
35:09ทางรถไฟทุกทำลายเสียหายปุ่
35:11นปี
35:13เองจะว่ายังไงฮะ
35:16ไอ้พิยากกลายเผ็ด
35:18ทั้งหมดนั่นเป็นฝีมือพวกกระ
35:21บท
35:21ที่หวังโค้นกระผมให้พ้นจะต
35:23ำแหน่งเจ้าเมืองคอรับ
35:25แต่ที่ค่าได้ยินมา
35:28เป็นเพราะเอง
35:29ร่วมมือกับไอ้พวกฝาลังด
35:31ังขอ
35:33ไอ้พวกจีนอังยี่
35:35และไอ้พวกแขกแปลกภาษา
35:38สร้างทางรถไฟ
35:40เพื่อที่จะเปิดลงส่องบ่อนเทือน
35:43ข้าฟิน
35:45ขายแผ่นดิง
35:46ขายชาติ
35:48จนเกิดกระบทไอ้โมง
35:51ลูกเฮอขึ้นมา
35:52เพื่อต่อต้านเองไม่ใช่รู้วะ
35:55ข้าไม่ได้ขอรับ
35:57แต่ผมถูกใส่ล้าย
35:58ใครละจะก้าทำเยี่ยงนั้นขอรั
36:01บ
36:02ไม่มีมูลอ่ะ
36:04หมามันมีขี้หรอก
36:06เสียแรง
36:08ที่ข้าสงเองลงไปนั่งเมืองท่
36:10าคิรี
36:11หวังจะให้บำบัดทุกบำรุง
36:12สุขราศสดร
36:15ทำให้บ้านเมืองเฉริญเก้าหน้า
36:18สมดังพระราชประสงของพระพุ
36:19ทธเจ้าอยู่หัว
36:25แต่เองกลับทำให้หัวเมืองปากใ
36:26ต้
36:27ยิ่งปันปวนกระหล
36:30มันใช้ได้หรือ
36:32กับผมทำงานรับใช้ใต้เมื้องพ
36:34ระยิโคลบาท
36:37ด้วยความจงลักภักดี
36:40แต่อีกพวกกับบท ปลอยขาว ปล
36:42ุกปันเช้าบ้าน
36:44ต่อต้านท้าทายพระสำนาจ
36:48ขอท่านจะปุ้นได้โปรด
36:49ให้ความเป็นทำแก่กับผมเตือเส
36:51ร็จครับ
36:58เองพูดอย่างนึง
37:04แต่ค่าได้ยินอีกอย่างนึง
37:06ไอ้เจ้าเมืองถ่อยขายชาติ
37:08ไม่รู้จะตรงกินไปถึงไหน
37:10สาวบ้าจดตายอยู่แล้ว
37:12รู้หรือเปล่า
37:13คนทั่วอย่างมึงเนี่ย
37:14อยู่ไปก็หนักพันบิน
37:15มึงไปเลย
37:16เดี๋ยวๆๆ
37:19มีเรื่องอะไรกัน
37:21น่าจะประถามอีกหรอ
37:22ไอ้
37:30อย่างแค่กลาดรูปครับ
37:32หลับทานทนพ่อเยี่ยงเนี้ย
37:33จะแก้ตัวอะไรอีกครับ
37:36ไอ้คนทั่วไป
37:37ไป
37:38ไป
37:40ไป
37:42ไป
37:42ไป
37:43ไป
37:47ไหนเลย
37:48อย่ากลับมามึง
37:59เห็นที่
38:01ข้าคงต้องลงไปเหมืองท่าคิ
38:03หลี
38:04ให้เห็นกับตาตัวเองเสร็จแล
38:05้ว
38:21ลูกเนี้ยม
38:22ตายแล้วจริงๆเหรอ
38:23ไอ้เนี้ยมันยอมตายแทนพ่
38:31อ
38:34พ่อกันนักแช่มันรอดมาได้
38:39ไอ้เพชรมันค่าได้ไหมกระทั่
38:41งสิบร่วมสำนัก
38:46ค่าสังหอนใจ
38:49ว่ามันจะอยู่บ้างหลังการตายห
38:50อยยอด
38:57แต่ตอนนั้นไอ้ด้วงเป็นเจ้า
38:59เมืองท่าคิหลี
39:02ไม่ใช่พยากายเพชร
39:07เฮียง
39:09จำได้ไหม ก่อนที่ไอ้ด้วงจะต
39:11าย
39:12มันบอกว่ายังไง
39:16มีคำสั่งลงมา
39:18ให้กูสองคนไปค่าคุณยอดทั้ง
39:20นี้
39:22ใครสั่ง
39:25ประยา
39:35บางที
39:36คนที่สั่งให้ด้วงค่าคุณยอ
39:38ด
39:38อาจจะเป็นไอ้พยากายเพชรก็ได
39:40้
39:40ไอ้เพชร
39:46ต้องเป็นมันแน่แน่
39:50ตอนนี้เรามีสัตว์ตูเป็นคนเดี
39:52ยวกัน
39:54เราต้องจัดการไอ้พยากายเพชร
39:57ก่อนที่มันจะทำเรื่องเร็วร้ายไป
39:59มากกว่านี้
40:11ข้าจะยอมร่วมมือกับพวกเ
40:12อง
40:14กำจัดคนชั่ว
40:16เสี่ยนน้ำแผนดินให้ซินซา
40:20ส่วนเรื่องอื่น
40:21ค่อยว่ากันทีหลัง
40:31กำจัดคนชั่ว
41:07คิดถึงรุ่งเร็มดูเหรอ
41:14ทำไมครอบพัวค่า
41:18ต้องมาซื้อเรื่องร้ายๆอะไรแบบน
41:19ี้ด้วย
41:28แต่เองยังมีพ่อ
41:30กับพี่ชายนะยิหวา
41:32แต่แค่สามวัน
41:35พี่ลาซอก็จะไม่ใช่พี่ชายคุณ
41:37เดิมของค่าอีกต่อไป
41:40พี่เองแค่ถูกลบความทรงจำ
41:43ไม่ได้ถูกค่าตายซะหน่อย
41:45เองจะเสียใจไปทำไม
41:49แต่สูงเชียความทรงจำ
41:52ก็ไม่ต่างอะไรจากตายทั้งเป็นเลยนะ
41:56แล้วยังต้องมาระเหเล่นร้อนไปท
41:58ี่อื่นอีก
42:00ข้าอดเป็นห่วงพี่ลาซอไม่
42:01ได้
42:13ถ้าเป็นเมื่อก่อน
42:17ข้าคงไม่ยอมปล่อยอย่างไปอย่
42:19างไร
42:21คงสู้กันจนกว่าจะตายกันไป
42:23ข้าง
42:26แล้วทำไมเองถึงยอมเปลี่ยนใจ
42:28ละ
42:36เพราะความดักที่ค่ามีให้เอง
42:42มันอยู่เนื้อความแค้นทั้ง
42:43หมดน่ะสิ
42:47เพราะเธอคือดูมชาย
42:48มีเองกลัวค่าตายขนาดนั้น
42:50เลยเหรอ
42:51ค่าจะมีชีวิตอยู่ไปทำไม
42:57เธอไม่มีเอง
42:58ถ้าไม่มีเอง
43:09ถ้าไม่มีเอง
43:26ถ้าไม่มีใครบอกแล้วที่ฉันต
43:28้องอย่าง
43:31นอกจากเธอ
43:41ขนาดจากภาพ
43:42พวกกับบทวันปกดมชาวบ้าน
43:43มาน้ำรักฐานให้ใต้เท้า
43:44เคยลงนามเป็น rootingsonna ต่างชาติ ส
43:46ิติ ต่างฑสา
43:46ไปเปิดโปรงที่สุดต้านขอรั
43:47บใต้เท้า
43:49ใครก็ก้าโล่งของงูหาไว้
43:51ไอ้ปัน ไอ้ส้าง และไอ้ตาห
43:53ลง ขอรับต้ายเท้า
43:54กูไปหามันให้เจอ แล้วพาตัวก
44:00ันมาหากกู
44:01ไป
44:02ขอรับต้ายเท้า
44:03เฮ้ย เดี๋ยว เรากินล่าสอบไปไ
44:05หนเนี่ย
44:25ไอ้หลาสอบ ถ้าเมืองกวาดร
44:28้างไอ้เยี่ยมกับพักพวกให้ก
44:29ูได้
44:32กูจะแต่งตั้งมันเป็นนายกอง แ
44:34ก็พาสีทั้งหมด ในเมืองท่าค
44:37ิรี
44:38แทนไอ้สัวท้องยูมัน
44:43ท่านกายเพชร ทำไมท่านต้องข้าพ
44:47่อค่า ทำไมท่านต้องข้าลูงเ
44:49นียมด้วย
44:54ไอ้พวกนี้มันเป็นเดนจน ปล่
44:58อยไว้ทำไม
45:00ถ้าปล่อยไว้มันก็ไปทำให้เท
45:03้าบ้านเดือดร้อนปล่าๆ
45:05ผมไม่เข้าใจเหมือนเลยแค่นี้
45:07แต่นั้นมันพ่อค่า นั้นมัน
45:11พูดมีพระคุณของค่า
45:14ถ้ากูล่ะ กูไม่มีบนคุณกั
45:17บเมืองไงเหรอ
45:19กูช่วยเมืองกี่ครั้ง มึงจำไม่
45:22ได้เลยละซ่อ
45:24แต่มึงช่วยกู เพราะมึงต้อง
45:26การแก้แค้นพ่อกูไง
45:31มึงจำไม่ว่าต่อจากนี้กูจะ
45:38ไม่ตกอยู่ในหมาการแค้แค้นข
45:39องมึงอีก
45:40นี้เป็นที่ Relations
45:58ได้ใจให้ลาสอร์
45:59ไอ้กายเพชร ไอ้โจนขายชาติ
46:13พวกชาวบ้าน ต่างลุกขึ้นมาต
46:15่อต้านพระยากายเพชร
46:17ขืนปล่อยไว้ อาจลุกกลามก
46:19ลายเป็นสงคามกลางเมืองนะขอรั
46:21บ
46:24เร็วเถิด ท่านรีบไปเตรียมขอ
46:26บวนเดินทางให้ค่า
46:27ข้าจะลงไปเมืองท่าคิลี่บัด
46:29เดียวนี้
46:33ขอรับ
46:34ไอ้เท้าขอรับ
46:55ไอ้ต้าหลง ตายแล้วขอรับไ
46:56อ้เท้า
46:57ก็ดีสิ สัตรูมิที่ได้รถล
46:59ง
46:59แต่โปริศที่เป็นตายให้เรา ก็ต
47:01ายด้วยนะขอรับ
47:05สัตรับขอรับ
47:07อะไรอีก
47:08มีมาเร็วจากพนคอนแจ้งว่า
47:10เจ้าพยาคงคาเขตกำลังเดิน
47:11ทางมาท่าคิลี่ขอรับ
47:17คุณจะให้พวกในวัง
47:19เมื่อเห็นความละสับราษายตอน
47:20นี้ไม่ได้
47:23เจ้าพยาคงคาเขต
47:25เป็นข้าหลวงใหญ่
47:26ดูแลบ้านเหมือนต่างพนค์พระก
47:27ัน
47:28ขยากล้าขัดขวางข้างเจ้าพย
47:29าได้แล้วก็รับ
47:32มึงให้คนของเรานะเว่ย
47:33ตอบตัวเป็นอิมโมพ
47:35แล้วไปขัดขวางกับบวนเดินท
47:37าง
47:38และปล่อยขาวเป็นฝีมืออายเย
47:40ียบและพักพวก
47:41แค่นี้ก็จบ
47:43และถ้ามีโอกาสด้วย
47:45ก็ถ้ามันซะ
47:50เร็ว
48:02คุณหนู คุณหนู
48:03คุณหนู
48:04ใคร
48:07ลาซอ
48:10คุณหนูเกิดอะไรขึ้น
48:12ลาซอ
48:13ถ้ามีเรื่องสำคัญจะบอก
48:18คุณหนูเดือนอัดได้ยินมาว่า
48:20อายกายเพศเป็นคิดการใหญ่
48:22จะรอบสังหารเจ้าพยาคงคาเข
48:23ต
48:24ค่าหลวงใหญ่ที่เดินทางมาจาก
48:25พนคอน
48:27ท่านเจ้าพยาคงคาเขตผู้นี้แ
48:29ม้จะเป็นคนผงผาง
48:31แต่ก็เป็นขุนนางที่สื่อสัตว
48:32์ตรงชิน
48:34ค่ามันอยากให้ท่านต้องมีอัน
48:35เป็นไป
48:35ด้วยน้ำมือของไอ้คนช่วยอย่
48:37างพยากายเพศ
48:39แผ่นโซกะปลก
48:41ใช้ให้คนบรอมตัวเป็นค่า
48:44เพื่อรอบสังหารทั้งคาหลุ
48:46อะไรอยู่จริง
48:52เราต้องช่วยกันคุมกันให้ท่
48:54านค่าหล่วงเรินทางมายังท่
48:55าคีลีโดยปอดภัย
48:57ท่านจะได้เห็นความฟอร์นเฟฆข
48:59องไอพยากายเพชร
49:01รวมทั้งชำละความคดีที่มั
49:02นเคยเก่าไปด้วย
49:06พวกมันจะลงมือไหร่ พวกมัน
49:09หลุงพ่อจะรู้ไหม
49:10พรุ่งนี้ พวกมันจะลอดักซุ
49:13้มรอบสังหารท่านค่าหลวง
49:15ที่ใช้ปาดหน้าประตูเมืองท่า
49:17คีลิ
49:19มันไม่มีวันทำสำเร็จเหรอ ค
49:21่าจะคอยคุ้มกันท่านค่าหล
49:22วงนี้
49:23ค่าจะไปด้วย
49:24เองไม่ต้อง
49:46จะปายก็ไป แต่ยังมาเก็ดกักฆ่
49:51ากันแล้วกัน
49:58พอ ค่ามีเรื่องอยากจะขอ
50:16คุณหลวงไม่ต้องห่วง
50:20น่าช้ำหาคนที่ไว้ใจได้ไปส
50:21่งคุณด้วยนะคร
50:23ถ้ารับรอง ว่าปลอดภัย
50:33ให้ค่าอยู่กับเองไม่ได้เหรอ
50:42ไม่ได้เหรอ คุณหนู
50:44มันเสียงเกินไป
50:46คุณหนูไม่ควรฝากชีวิตไว้
50:48กับคนจนตรอกอย่างค่า
50:52ค่าทำผิด ค่าต้องรับโทษใ
50:54นสิ่งที่ค่าทำไว้
50:58ค่าส่งคุณหนูกับพันคครเส
50:59ร็จ ค่าก็บดหวง
51:03แล้วหลังจากนั้น ค่าตั้งใจ
51:06จะบวด
51:07รับใช้พระสัสนาจนกว่าชี
51:09วิตค่าจะหาไหม
51:16ไม่ได้
51:43คุณหนูดีไปเถอะ
51:46เหลือจะข้ามืดซะก่อน
52:16ขอบคุณภาพ
52:25สุดท้าย
52:28กับค่าก็อยู่ข้างละโลกกัน
52:29จริงๆ
52:37อีกไม่ช้า
52:39บ้านเมืองท่าคีรีของพวกเรา
52:42จะกลายเป็นบ้านเมืองคนบ่า
52:44เช้าบ้านต่างอดอยากไม่มีจากก
52:46ิน
52:46เพราะถูกพยากายเพชร
52:48รีดนาทาเล้นเก็บพาสี
52:50คูดเลือดคูดเนื้อ
52:51กี่สบแล้ว
52:53ที่ต้องตายเพราะความกระหายเลื
52:54อดบ้ามหน้า
52:55ของพวกมัน
52:57พวกเราจะทนอยู่ด้วยความหวัดกั
52:59วอย่างนั้นเหรอ
53:00ไม่annt��를เยี่ยว
53:02ไม่ทอด
53:03kidding
53:03โทษ์เอหล่ะ
53:04ไม่ท่อด
53:04ort
53:08ป
53:08บ้างอาจปุ๊กปัญชาวบ้าน
53:15ให้กระดามกระเดิ่งกับคูcs
53:18ไม่หุดเมืองตาย
53:20เมื่อกีก services
53:21หยุดโกมีแต่สวัสติ好的 теперь
53:23ไพด์พวกดิน
53:25บ้านเมื่อกจะชิบหาย
53:26เพราะพวกคนทอยอย่างพวกมึง
53:28ไอ้ฟน์ ต่อไป
53:30ต่อไป
53:31ไปแหวเลย
53:34ไปตาย ไปตาย..
53:35ไป ไป cioè
53:37เอ๊ย ไปตายordu apris
53:39ใส่กันแน่ที่สำควรตาย
53:40ใส่พายขันตำ
53:43แถมันหน้า พำ персонаж� WH with
53:46จะ是啊
53:46ทุกคนรู้เป็นเป็นบ้า รถต้อง
53:48ลายดิ้งสาย เอาคับ เอาไว้
53:50โอ้ สักจารย์เอ้ยก็ไม่หาเข
53:53ามา
53:56ทุกคน ที่ไหม ทุกคน ที่ไหม ทุกคน
53:59ไอ้ฉัน ไอ้ฉัน
54:03ออกมา
54:09เธอวะ
54:11ไอ้
54:26ไอ้แพะ หลาได้เสือผุด มาที่
54:28การไว้ก่อนตายว่ามืนสองพ่อ
54:30รู้เป็นคนกอเหตุ
54:36การไม่ลงเหนือความทรงจำอะไรแล
54:41้ว มันอังจะทรมานน้อยกว่าน
54:43่ะ
54:43ทย์แห้นี้นี่ อองความทรงจำ
54:46supposeYour
54:47ร่วงนี้ค่าจะจัดผิทีผู้ข
54:48้อมาต้องมื้อให้เอ็งสองคน
54:50ควงนี้ไม่เร็วไปหน่อยหรอพ่อ
54:51ล่ะพ่อ
54:51แอจะสองคน ได้เสียเป็นผูเอาปี
54:53นเมียก็แล้ว
54:54ยังจะต้องเตรมตัวอะไรจะ
55:02ค้าไม่อยากให้ท่านต้องมีอัน
55:04เปล่นปลายด้วยน้ำมือ ของไอ
55:05้คลชั่วยังพ expire districts
55:07คุณหนูเดือนแอบได้ยินมาว่า
55:09ไอ้กายเพชรมันคิดการใหญ่
55:11จะรอบสังหารเจ้าพระยาควงค
55:13าเกษ
55:14อุ่นรวง
55:16เขาเป็นยิดครับ
55:17เขาเป็นยุดอะไรนะ
55:20พี่ทำผิด
55:21น้องก็ต้อง...
55:22ต้องอะไรนะ
55:24น้องก็ต้องรับผนนั้นด้วย
55:30หายกับการสิ
55:32กลับมา
55:34ได้ไหม
55:37ถ้าในวันใดไม่เหลือ
55:41ใคร
55:42เห็นน้อยเธอยังหรือฉัน
55:46กลับมา
55:47ตรงนี้
55:51ที่ต้องที่เคยพักกัน
55:54ฉันจะรอเธอ
55:58ตรอบวันที่ยังขายใจ
Comments