- 15 hours ago
ดูละคร ย้อนหลัง ดูละครไทย
Category
😹
FunTranscript
00:00รายการต่อปีนี้เป็นรายการทั่
00:01วไป
00:02สามารถรับชมได้ทุกว่าย
00:21ไอ้ปีเติมมันตั้งใจย่วง
00:23โมงหูคุณ
00:24เพราะเขาวางแผนว่าจะทำแบบน
00:25ี้อยู่แล้ว
00:29เอ้ไหม
00:29ผมไม่น่าหล่งคนไปตอบโตกเขา
00:30เลย
00:33อย่าโทษตัวเองเลยคุณ
00:34เป็นใครก็โทนไม่ได้หรอก
00:37ฉันว่าตอนนี้ผมเตรียมตัวเต
00:39รียมใจตั้งรับไว้ก็ดี
00:40อีกไม่นานคลิปนี้ต้องไปถึง
00:41pandemic
00:42ผู้ใหญ่เจ้าในคุณแน่
00:44น่าจะถึงแล้วล่ะ
00:46ทำไมอ่ะ
00:47เมื่อกี้แซนนั้ staggerцевฆ่ามาหาผม
00:49บอกว่าท่านพูดว่าให้ผมiran explore six
00:52ตรงนี้ แต่ไม่รู้ว่าเรื่องอะไร
00:57ทำใจให้สบายก่อนนะคุณ
00:59ไม่ต้องคิดมาก มันอาจจะไม่ม
01:01ีอะไรก็ได้
01:07ได้ครับ ได้ครับ
01:09ผมจะเรียบไปเดี๋ยวนี้ครับ
01:12จอบตามอยู่กวานที่
01:15มีอะไรแล้วครับ
01:15ทั้งรูปธิบาลโทรมาบอกว่า
01:17คุณแม่อ opis that
01:18ไม่เคยดี
01:32คุณพี่กวันครับ คุณแม่ผมเป
01:34็นยังไงบ้างครับ
01:35คนไข้ที่พระจอร์อยู่เต้น คุณ
01:37หมอกำลังต้องหัวใจให้อยู่ค่
01:38ะ
01:39คุณแม่จะไม่เป็นอะไรมากใช่ไหมคะ
01:41คุณหมอพยายามช่วยสุความสามา
01:43รถนะคะ ขอโต้ก่อนนะคะ
01:48ไม่จ้อง หวันกว่า
02:28คุณหมอขอตัวนะครับ
02:31ขอตัวครับ
02:31ยนเต็นครับ
02:34กล производ Melt
02:37พวกเราขอไปหาคุณแม่ได้ไหมирован
02:41เช่นครับ มองขอตัวนะครับ
02:43ขอบคุณครับ
02:48ขอพี่การ
03:04จริง
03:15พี่การโทรมาถามว่าการประชุมผ
03:19ู้บริหารที่จะเกิดขึ้นหนึ่ง
03:20ชั่วโมง จะยังประชุมไหมคะ
03:26ไม่ต้องเลือก
03:30พอชแม่รับรู้ได้
03:33แม่คงอยากให้เราทำหน้าที่ของเราให
03:35้ดีที่สุด
03:40แล้วหน้าที่ของเราวันนี้
03:41คือต้องสร้างความนั่นใจให้
03:43กับผู้บริหารที่เหลืออยู่
03:47ว่าไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น
03:49บริษัทยังคงเดินหน้าต่อ
03:51ไป
03:54พี่ค่ะ ขวันเห็นด้วย
03:56เรามารู้ให้ในปิตเตอร์อะไรนั่นร
03:58ู้ไปเลยว่า
03:59เขาจะทำอะไรสีลาพงของเราไม่ได้
04:05เงินขวันขอโทษบอกพี่การก่
04:06อนนะคะ
04:14จอบ
04:17พอต้องไปประชุมแล้วนะ
04:19จอบต้องครับทุ่งกระบือบ่
04:20านใช่ไหม
04:22ครับ
04:24เดี๋ยวผมไปแล้วจะรีบกลับนะคะ
04:27เดินทางปลอดภัยนะ
04:29ไม่ต้องห่วงเรื่องคุณแม่
04:31เดี๋ยวพ่อจะรีบไปประชุม
04:32แล้วจะกลับมาอยู่กับคุณแม่
04:34ครับ
04:36ครับ
04:40กลับไปประโดน
05:14คุณ เป็นอะไรหรือเปล่า
05:21ผมรู้สึกผิด
05:26เป็นลูกชาย
05:28เป็นพี่ชาย
05:31แต่กับ
05:33ช่วยคุณพ่อ
05:34ช่วยขวันปกป้องบริษัทไม่
05:35ได้เลย
05:57วันนี้ฉันไปตลาดมาค่ะ
05:59ฉันอยากรู้ว่าพวกชาวบ้านคิ
06:00ดยังไงกับคลิปของคุณกั
06:02บพี่จอม
06:03สรุปว่าได้ผลนะคะ
06:05พวกชาวบ้านเห็นใจคุณมาก
06:07ก็เลยฝากของพวกนี้มาให้คุณค่ะ
06:11จะเอาไปทิ้งไหนก็ทิ้งไป
06:13เกะกะ
06:18แสน
06:27เออ
06:28ฉันได้ยินพวกชาวบ้านคุยก
06:30ันด้วยนะคะว่า
06:31ท่านพูว่าเรียกพี่จอมเข้า
06:33พบอีกไม่นาน
06:35พี่จอมก็จะหลุดออกจากดำแหน
06:37่งในอำเภอ
06:37ตามที่คุณต้องการนะคะ
06:45บอกไปได้หละ
06:47ผมจะคุยโทรศัพท์
06:50เดี๋ยวนี้คุณมีความรับกั
06:51บฉันเหรอคะ
06:52ผมต้องการความเป็นส่วนตัว
06:54ออกไป
07:10เฮ้โลเจสิก้า
07:13ผมดีใจนะครับที่คุณเท่ากลับ
07:14มา
07:17ยินดีที่ได้รู้จักครับ
07:22หวังว่าเรียวเรียวนี้เราจะได
07:24้เจ้กันนะครับ
07:49ắp พ่อแม่
07:51สวัสดีจ้ะ
07:52สวัสดีจ้ะ
07:53สวัสดีจ้ะ
07:53สวัสดีจ้ะ
07:54ดูอะไรกันอยู่จ้ะ
07:57เทศน่ะ เขาส่งรูปมาให้แม่ด
07:59ูจ้ะ
08:06น่าเข็มดูมีความสุขดีจั
08:07ง
08:09อีกไม่นาน แม่คงจะต้องเตรมน
08:12ั้นค่าสินสอดไปคอน้ำได้ให้
08:13น่าเข็มแล้วมั้ง
08:16ขอให้เขารักเขาชอบเข็มจริง
08:18ๆ เห้อ
08:19จะเรียดเท่าไหร่นะ แม่ก็ยอ
08:21ม
08:23เกิดแม่เป็นอะไรกลุกปรับขึ
08:25้นมา
08:26แม่จะได้นอนตายตาหลับ ว่ามี
08:29คนดูแลเข็ม
08:31เหมือนอย่างที่แม่สบายใจ ว่า
08:33เองมีในแม่เผิลไงล่ะ
08:39เกิร์ แล้วนี่ทำไมกลับมากระเร็
08:41วนักล่ะ
08:43แม่ในแม่เผิล หายดีด้วยเหร
08:45อ
08:48ยังจะ
08:49แต่ที่ต้องรีบกลับมา ก็ต้อง
08:52กลับมาทำถามทุร caution
08:53ส่วนแม่ของคุณจอมก็ยัง
08:55ไม่ดูสึกตัวเลย
08:56ต้องอยู่ในความดูแลของชุ่มอง
08:58โหมอยอย่างใกล้ชิด
09:00พอคุณจอมกลับมาพบคุณว่
09:01าเสร็จก็จะเรียดกลับไป
09:03เฮ้ rozpاهvert bla
09:04öffentlichั่นท่านบ belangrijk 느�ienne มีเรื่องอะไร muted
09:07ใช้เรื่องที่คุณทะล็อกกับคุ
09:08ณปีี ezตัอensiveครับ
09:11แม่
09:14จะเรื่องอะไรก็สั่งเธอนะ
09:16แล้วนี่ กินอะไรกันมาแล้วยัง
09:18กินเข้าดีกันก่อนนะ
09:20ไม่เป็นไรดีกว่าครับ
09:21ผมยังไม่ค่อยหิว
09:25ผมขอตัวกลับก่อนนะครับ
09:28อืม อออย
09:39รู้ถ้าทางคงจอมดูไม่สบายใ
09:41จเลยนะ
09:43ใช่จ๊ะ
09:44นี่ก็นั่งเงียบกันมาตลอดท
09:46าง
09:46ตั้งแต่ฉันลงจากกับเขามา
09:48ฉันไม่เคยเห็นเขาเป็นแบบนี้
09:50เมื่อก่อน
10:22ขวัน
10:23พี่ถึงทุ่งกระบือบลาแล้ว
10:24นะ
10:26ขวันกระบุนพ่อพักผ่อนเยอะ
10:27เยอะนะ
10:28เดี๋ยวพี่เสร็จทุราติจากท
10:30างนี้แล้วพี่จะรีบกลับไป
10:31ทางนี้
11:00คุณสอง
11:10แม่ฉันทำราบไก่บ้านมาฝากค
11:11ุณ เพื่อคุณหิว
11:16คุณจอบ
11:22ไม่อยู่บ้าน
11:24แก่ไหนของเขา
11:53คุณสอง
12:21คุณสอง
12:37原อดรีประกับเมqi เนี่ย
12:54จบทราโปรด
13:18ฉันเห็นคุณดูไม่ค่อยสบายใ
13:21จ
13:22ฉันก็เลยตามมา
13:27คุณคิดอะไรอยู่
13:46ผมกำลังคิดว่า
13:51ผมมันเป็นคนเห็นแก่ตัว
13:56ทั้งชีวิต
13:59ผมเลือกที่จะทำแต่ความสุขของตั
14:01วเอง
14:09คุณแม่ขอให้ไปช่วยงานที่บร
14:10ิษัท
14:12ผมก็ไม่ทำ
14:15กลับผักพาลาให้คุณพ่อ
14:18ให้ขวัน
14:29ถ้าผมไม่ดือ
14:31ถ้าผมยอมช่วยงานเบิรษัทต้
14:32องแต่แรก
14:36คุณแม่ก็ไม่ต้องทำงานหนัก
14:38จนต้องป่วยเป็นแบบนี้
14:43อย่าคิดแบบนั้นสิคุณ
14:46การที่เรามีความชอบ
14:49ในสิ่งที่ส่วนทางกับความ
14:50ต้องการของคนอื่น
14:53ถึงแม้จะเป็นครอบครัวก็ตัก
14:57มันไม่ใช่การเห็นกับตัว
15:00แล้วที่ผ่านมา
15:02คุณเองก็ไม่เคยทิ้งครอบครั
15:04ว
15:06คุณยังคอยห่วงใย
15:08คอยดูแลพวกเขา
15:12ฉันว่ามันยังดีกว่าพวกท
15:13ี่บอกว่ารักครอบครัว
15:15อยากดูแลครอบครัว
15:27แต่ผมอยากทำเพื่อกพวกเขาให้มากกว่
15:29านี้
15:39มันคงถึงเวลาแล้ว
15:43ที่ผม
15:45ต้องลาออกจากการเป็นไลน์อำ
15:46เภอร์
15:48แล้วกลับไปช่วยงานที่บริษัท
15:52แต่การเป็นไลน์อำเภอร์
15:54มันทำให้คุณมีความสุขมากไม
15:56่ใช่เหรอ
16:28ใช่
16:29ผมมีความสุขมาก
16:32แต่ความสุข
16:34ก็ไม่สำคัญเท่าการปกป้องคุ
16:36ณในครอบครวม
16:39แต่ถ้าคุณไปทำงานที่บริษัท
16:41ใหม่ตอนนี้
16:43คุณอาจจะไปสร้างพาร้ายให้พวก
16:45เขา
16:47มากกว่าการไปช่วยก็ได้นะ
16:54ที่ฉันพูด
16:56ฉันไม่ได้พูดในฐานะคนทุ่ง
16:58กระบือบาน
16:59ที่ยังอยากให้ที่นี่มีนายอำเภ
17:02อดีๆ อย่างคุณ
17:07แต่ฉันพูดในฐานะเพื่อน
17:10ฐานะของ
17:14ฐานะของคนคนนึงที่หวังดีกั
17:15บคุณ
17:19ฉันยังไม่อยากให้คุณตัดสิ
17:20นใจอะไรตอนนี้
17:23ในช่วงเวลาที่คุณกำลังอ
17:24่อนแอแล้วก็สับสน
17:28เพราะมันอาจจะยิ่งทำให้คุ
17:29ณต้องเสียใจไปตลอดชีวิต
17:42ตันหาตอนนี้มันอยู่ที่ไอ้ป
17:45ีเตอร์
17:47ถ้าคุณจัดการกับไอ้ปีเต
17:48อร์ได้
17:49ก็เท่ากับว่าคุณได้ทำหน้าท
17:51ี่ช่วยปกป้องครอบครัว
17:53ปกป้องซีลาพง
17:57แล้วคุณยังได้ทำในสิ่งที่
17:58คุณมีความสุข
18:00อย่างการเป็นไหนอำเภอ
18:03น้ำหยิมคนเดียวแบบนี้ก็ได
18:06้
18:08ถ้าทำอะไรก็อารมณี
18:13ไม่รู้ทำไม
18:14เมื่อก่อนไม่เห็นเป็นแบบนี้
18:19เพราะอะไร
18:23ทั้งที่ความจริงทุกอย่างก็
18:25เหมือนเดิม
18:28อะไรที่เพิ่มเข้ามาในหัวใจ
18:32แต่ฉันรู้อยู่เล็กๆ
18:36ว่ามันต้องมีความหมาย
18:41และคำตอบนั้นคือเธอใช่ไหม
18:44ที่ทำให้ทุกๆอย่าง
18:47เปลี่ยนไปจนวันนี้เหมือนใหม่
18:53คุณรู้ไหม
18:57ว่าเวลาที่ฉันเห็นคุณทุก
19:02ฉันเองก็ทุกเหมือนกัน
19:07รีบกลับมาเข้มๆไว้ไว้นะ
19:15เราจะได้ช่วยกันจัดการกับไอ
19:16้ปีเตอร์
19:18เราจะซู่ไปด้วยกัน
19:20อากาศสบาย
19:22เหมือนที่ผ่านบ่า
19:27ขอบคุณมากนะ
19:30ขอบคุณมากนะ
19:31เพราะอะไร
19:35ทั้งที่ความจริงโลกก็เหมื
19:38อนทุกวัน
19:40ไม่ยิ่งกว่านั้นเธออาจไม่ร
19:43ู้เลย
19:45แต่ฉันรู้ว่าเหตุใด
19:48โลกของฉันถึงเปลี่ยนจากที่
19:51เคย
19:53และคำตอบนั้นคือเธอใช่ไหม
19:57ที่ทำให้ทุกๆอย่างเปลี่ยนไป
20:00จนวันนี้เหมือนใหม่
20:16เธอ
20:16แม่ทำอะไรอ่ะ
20:20อ๋อ
20:21ทำไมเสื้อผ้าฉันนี่
20:23ก็ใช่นะสิ
20:24เสื้อผ้าเอง
20:25แม่เลือกตัวดีๆ สะอาดสะอ
20:27าด
20:27กลิ่นขี้กวายไม่ติดให้
20:30แล้วทำไมแม่ต้องมาเลือกสะพายให
20:31้ฉันด้วย
20:31แม่ใช่ฉันใส่ไปไหน
20:33ก็ใส่ไปดูแลแม่ผัวเองไงล
20:35่ะ
20:36อ๋อ
20:37อ๋อ
20:39พ่อค่ะแม่นะ
20:41คุยปรึกษาค่ะแล้ว
20:42ว่าตอนนี้ที่บ้านคุณจอม
20:44คงจะมีพาระหน้าที่ทำกันหมดท
20:46ุกคน
20:47คงไม่มีใครมีเวลาดูแลคุณพ
20:49ิ้งได้ตลอดเวลา
20:51ก็มีแต่เองนี่แหละ
20:52ที่จะดูแลคุณพิ้งได้แถนทุ
20:54กคน
20:56ถึงแม่จะเคยไม่ชอบหน้าให้ค
20:58ุณนายนะ
21:00ปOr ihanเจ็บใครได้ป่วยกันแบบน
21:02ี้
21:02มีแม่ตาตากกันไว้จะดีกว
21:04่านน่ะรูป
21:06อีกอย่างนะ
21:06แม่เห็นหน้าคุณจอม لะส่ง
21:08สามจับใจเลยว่า
21:10อ้iecก็คิดว่า
21:12ทำครึ่งคนที่เองรักอย่างคุณจ
21:14อมกัน 않을่ากันนะ、รูปนะ
21:17ใช่
21:18ถือว่าช่วยพวกเขาเอาบุญน่
21:20ะลูก
21:20อืม
21:24พ่อกับแม่ต้องมาพูดกล่อม
21:25ฉันหรอกจัด
21:27ต่อให้พ่อกับแม่ไม่บอก
21:29ฉันก็ว่าจะมาขอให้พ่อแม่
21:30ช่วยดูแลขวายแถนฉันที
21:32เพราะว่าฉันจะเข้าคงเทศไปด
21:33ูแลขวงพริ้น
21:34แต่ก็ไม่คิดว่าพ่อกับแม่
21:36จะใจตรงกับฉัน
21:40พ่อดีใจนะ ที่เองมีแม่ตาให
21:43้กับพวกเขา
21:47เห้อ เห้อ เมื่อหวานแม่ตำลำพ
21:50ิกเอาไว้ เอาไปฝากคุณไหนดีไ
21:51หม
21:52แม่คนจอบเพราะยังกินอะไรไม่
21:54ได้เลยจ้ะ
21:55เออ เออ เออ เออ หลุ่มไป
21:59เพราะงั้นอ่ะ เองก็รี่ไปเถอะนะ
22:01ลูกนะ
22:02อ๋อ ไป
22:03ขึ้นรถขลาหวังลูก ไปดีมา
22:06ดีนะ
22:07บนจอบนอง
22:09อ๋อ นา ดูแลตัวเองด้วยนะลูก
22:16คุณแม่ค่ะ คุณแม่ฟื้นก
22:32ลับมาหับพวกเราเร็วเร็วนะคะ
22:34คุณแม่ฟื้น ทำไมรูปไม่รับ
22:56สายกระทีนี้อ่ะ
22:57พ่ออิpectedเขามาตั้งหลายข้างเมะ
22:59นะ
23:01ควันว่า..ควันจะเริ่มครบก
23:03ับเขาค่ะ
23:06ทำ Oo
23:07ควันตัดสินใจแล้วค่ะ
23:10ขอให้คุณแม่ฟื้นกลับมา
23:12ไม่ว่าควันต้องทำอะไรเพื่อนให้ค
23:14ุณแม่สบายใจ
23:15ควันก็จะทำ
23:18ถ้าคุณแม่อยากให้ควันเลิก
23:19ครบกกับกระทิง
23:20ควันก็จะยอม
23:23แต่ควันรักก็ทิ้งไม่ใช่เห
23:24รอ
23:26ควันรักคุณแม่มากกว่าค
23:28่ะ
23:48คุณจอม
23:50เดี๋ยว
23:51โอ้ย
23:52คิดว่าจะมาไม่ทางคุณออกไปหา
23:54ผู้วาซะแล้ว
23:55ผมต้องจะไป
23:57คุณมีอะไรหรือเปล่า
23:58ฉันจะมาบอกคุณว่า
24:00ฉันจะเข้าไปกรุงเทพ
24:03จะไปอยู่ดูแลแม่คุณให้เอง
24:04คุณจะได้อยู่ทางนี้แบบไม่ต้อง
24:06เป็นห่วง
24:07แล้วพ่อของคุณแล้วก็คุณตอ
24:08มขวัน
24:09จะได้ทำงานที่บริษัทได้เต็มท
24:10ี่
24:11ไม่ต้องมาคอยกลางวล ว่าจะมีคน
24:12อยู่เป็นเพื่อนคุณพิ collins หรือเป
24:14ล่า
24:15คุณไม่ต้องลัมบากแฟบ
24:16โอ้ย ไม่ลัมบากเลย
24:18พ่อกับแม่ ฉันก็อาศาช่วย
24:20ดูต้องควายให้
24:21ฉันก็ไม่มีอะไรร่างหวงแหละ
24:22สบายตัว
24:24แต่
24:24ไม่ต้องแต่เลย
24:26ก็ถึงคุณแต่
24:27คุณก็ห้ามฉันไม่ได้อยู่ดี
24:32ถ้ายังก็ขอบคุณมากนะ
24:44อินเตอร์
24:45อินเตอร์
24:49สวัสดีครับ แนมเผอร์
24:50คุณภาญา
24:52พอที่ผมผ่านมาแถวนี้
24:53ก็หรือแวะมาคุยด้วย
24:54ก่อนคุยกันนี้ต้องเช็คให้ดี
24:56ก่อนนะ
24:57ว่ามีใครแอบตั้งกล้องไว้ห
24:58รือเปล่า
24:59เดี๋ยวคุณจอมเขาจะโดนจัด
25:00ฉาก
25:00เพื่อได้คำนางความสงสารอีก
25:01นั่นไง?
25:03ผมคิดไว้อยู่แล้ว
25:04ว่าผู้คุณต้องคิดว่าคริป
25:05ที่หลดไปเป็นฟีมือของผม
25:07ผมก็เลยอยากแว้ค إلىมาคุยด้วย
25:10คุณจะบอกว่าคุณไม่เกี่ยวข้
25:11องกับเรื่องนี้กันหรอ
25:12ครับ
25:14ผมไม่รู้ Tree
25:15แต่ผมยอมรับนะครับ
25:16ว่าวันนั้นผมโกฎคุณมาก
25:18ผมเลยไปขอคลิปจากโลกฑ์พระธี
25:20บาน
25:20เพื่อไปแจ้งความ
25:22แต่ผมก็เปลี่ยนใจครับ
25:23เพราะว่าเราก็มาจากทุ่มคุณ
25:24บือบาลเหมือนกัน
25:25อะไรที่ยอมยอมกันได้ก็ยอมก
25:27ันดีกว่าครับ
25:28แต่ถ้ามันทำให้คุณเดือดร้อน
25:31ผมต้องขอโทษด้วยนะครับ
25:40รับคำขอโทษจากผมนะครับ แนม
25:42เพอ
25:55คุณจอม
25:59ดูน่ายเธอสิ คุณพีเตอร์มาข
26:01อโทษสงบ้าน
26:02ยังทำเฉยอีก
26:06ไป
26:10คุณกลับไปก่อนเลยนะคะ
26:12ฉันมีธุราจะคุยกับพี่จอ
26:13ม
26:17ธุราส่วนตัวนะคะ
26:28ปีเตอร์ทำมาเป็นขอโทษคุณต
26:29่อหน้าชาวบ้าน
26:30เพราะเขาอยากได้คะแนนความสงสาร
26:34พี่จอมคะ
26:39คุณป่าพิงค์เป็นอย่างไรบ้
26:40างคะ
26:41ยังไม่รู้สึกตัว
26:44แพลอยากรู้ไปทำไมเหรอ
26:45ทำไมถามแบบนี้นะคะ
26:47แพลก็ต้องเป็นห่วงคุณป่
26:48าสิคะ
26:50เก็บความห่วงใหญ่แม่พี่
26:53ไว้ห่วงแม่ตัวเองเดียวแ
26:54พล
26:56เชื่อคำที่นาตีบอกไว้บ้างก
26:57็ดีนะ
26:59เพราะยังไง
27:00โลกนี้ก็ไม่มีใครหวังดีก
27:02ับแพลเท่านาตีอีกแล้ว
27:04คุณแม่มาพูดอะไรกับพี่จอมคะ
27:06ถ้าแพลคิดว่า
27:08นาตีควรจะบอกเรื่องอะไรกับพี่ง
27:10ั้นหรอ
27:14เปล่าค่ะ แพลก็แค่ถามดู
27:17พักหลังคุณแม่ไม่เหมือนเด
27:19ิม
27:20ชอบคิดไปเอง เพิ้ลไปเอง
27:22แล้วก็เรียกล้องความสนใจไปเร
27:24ื่อยอ่ะค่ะ
27:25ถ้าคุณแม่มาพูดอะไรให้พี่จอ
27:27มฟัง
27:28พี่จอมก็อยากฟังมากนะคะ
27:30เดี๋ยวจะห่างว่าแผลไม่เตือ
27:32ด
27:38อากตันอยู่แบบนี้
27:40ไม่นานบาปกรรมสตามทัน
27:49คุณคุยอะไรกับจอมฟับ
27:54ฉันก็ไปถามทายอาการของคุณประ
27:55เพลงมา
27:57อยากรู้ไปทำไม
27:58ฉันก็อยากจะแสดงน้ำใจบ้าง
28:01ยังไงพวกเขาก็คือคนที่ฉันร
28:02ู้จักมาตั้งแต่เด็ก
28:06ทำไมคะ
28:08ถึงฉันเหรอ
28:11ดีค่ะ
28:13คุณจะได้รู้บ้างว่า
28:15เพราะเวลาที่คุณคุยกับผู้
28:16หญิงคุณอื่น
28:17ฉันรู้สึกยังไง
28:20ที่คุณไปคุยกับอายจอมทัพ
28:21เนี่ย
28:22เพราะอยากให้ผมหึงนี่นะ
28:24แล้วมันได้ผลไหมละคะ
28:31ไม่
28:32แม้แต่นิดเดียว
28:36ที่ผมไม่อยากให้คุณคุยกับอาย
28:37จอมทัพ
28:38ก็เพราะว่าผมกลัวว่ามันจะ
28:40หลอกถามความรับของผม
28:42ผมขอสั่งห้าม
28:45ต่อไปนี้ห้ามคุยกับมันอี
28:46ก
28:50ได้ค่ะ
28:51ต่อไปนี้ฉันจะไม่คุยกับพี่
28:52จอมอีก
28:55แต่คุณต้องบอกฉันมาว่าเจสิ
28:56กล้าที่คุณคุยด้วยเป็นใคร
29:00รู้ด้วยหรอก
29:01ฉันไม่ได้โง่นะคะ
29:03มันเป็นใครคุณบอกฉันไม่เดี
29:04ยวนี้
29:04มันมากล้าอยู่คุณด้วยังไง
29:06บอกฉันไม่เดียวนี้นะคะ
29:12ผมจะคุยกับใครมันก็เรื่องของ
29:14ผม มันไม่ใช่เรื่องของคุณ
29:21ทำไมก็ไม่ใช่เรื่องของฉัน ฉันเป
29:23็นแฟนคุณนะคะ
29:24แฟน เราเป็นแฟนกันต้องแต่เมื่
29:27อไหร่
29:28ทำไมคุณพูดแบบเนี้ย
29:31คุณเคยบอกว่าฉันเป็นผู้หญ
29:32ิงของคุณ
29:35คุณบอกผมไม่ใช่หรอ
29:36ว่าเฮยยงมันแต่ต้องตัวคุ
29:38ณ
29:39ë คง ผู้หญิงของผม ต้องไม่ถูก
29:41ปล่อยให้ใครมารังแก
29:46เราคงเข้าใจความหมายต่างกัน
29:48ผู้หญิงของผมว่า Birthday
29:52แล้วแปลว่าอะไรคะ
29:54แปลว่าผู้หญิงที่นี่ต้องอย
29:55ู่ต้ายอำนาทผม
29:57ต้องฟังคำสั่งของผม
29:58แล้วไม่นิดมะยุเกี่ยวว่าบ
30:00ชุทค์
30:00ทำนี้เข้าใจตรงแล้วนะ
30:23ยังไงก็ฝากพวกเราไปดำเรินการ
30:25ต่อด้วยนะ
30:26แล้วถ้าเกิดมีลูกค้ารายใ
30:28ด
30:28ที่ไม่มั่นใจที่จะร่วมธุรก
30:30ิจกับเราต่อ
30:31ยังไงให้เขาติดต่อกับผมโด
30:33ยตรงได้เลยนะ
30:33อืม มาแล้ว
30:39ขอบคุณมากนะที่มาประชุมกัน
30:41ถึงที่นี่
30:43ขอบคุณครับ
31:06อ้าว แสบ
31:09สวัสดีค่ะ
31:10นี่ มายังไง แล้วมากับใคร
31:13หนูนั่งรถทัวมาเองคนเดียวค่
31:15ะ
31:15อาว แล้วก็ไม่บอกจะได้รถที่บ้
31:19านไปรับ
31:20ไม่เป็นไรค่ะ หนูมาเองสะโดกก
31:22ว่า
31:23หนูตั้งใจมาดูรายคุณพริงค
31:24์ให้เองอยู่แล้วค่ะ
31:28ตั้งดังที่คุณพริงค์เคยทำ
31:30ไม่ดีกับเธอไว้เหรอ
31:35อ่ะ ดูซัก
31:43อะไรเหรอคะ
31:45รายละเอียดเกี่ยวกับโปรเจ็ก
31:46ต์ขายข้าวที่ทุ่งกระบือบ
31:47้าน
31:49ที่ผ่านมาคุณพริงค์เอาโปร
31:51เจ็กต์นี้ไปทำเพียงคนเดียว
31:53ฉันก็พึ่งเห็นรายละเอียด
31:55ทั้งหมดของโปรเจ็กต์นี้
31:58แล้วก็คิดไม่ถึงนะว่า
32:00ทำไมคุณปริ้งถึงทำแบบนี้
32:04ฉันไปคุยเอาคุณหมอก่อนนะ
32:06ค่ะ
32:31คุณหมอกอกันที่ทุ่งประเบือบ
33:00าจ
33:00ของ colonialism
33:06ฉันเพริงรู้
33:08ว่าคุณเอةก็คิดช่วยปกป้
33:10อง
33:10ธรรมชาติที่ทุ่งกระบือบ
33:11านเหมือนกัน
33:19ถ้าคุณวิจัยยนยันมาว่า
33:20ที่เข้าจักทุ่งกระบือบาน
33:22ร jóvenes รสชาติดี
33:23เป็นเพราะธรรมชาติที่นั่น
33:24ยังจะดีอยู่
33:25เพราะก็ต้องช่วยกันรักษา
33:26ธรมชาติไว้
33:27ห้ามเอาสารเคนีมายุ่ง
33:29แต่มันจะทำให้เราได้ผลผลิตน้
33:30อยนะคะ
33:31ไม่เห็นเป็นไร
33:32ข้าวดีปล่อสารพิصلแต่มีน
33:34้อย
33:35มีแต่ผู้บสก�에서โพК Verfügung จะแย่งก
33:37ันซื้อ
33:37ываетลูกฝ่ายจะต้องทำให้ธรรมชา
33:40ติของทุ้งประบือบาท
33:41ยังคงอยู่เมื่อนเดิม
33:42นี่คือคำสั่งของฉัน
33:44กลับไปทำงานต่อได้จ้ะ
33:53ทำไมคุณไม่บอกฉันมาก
33:55ถ้าคุณบอกฉันว่าเราคิดเหม
33:57ือนกัน
33:59เรื่องนะหวังเราสองคนคงดีกว่
34:00านี้
34:02ถ้าฉันรู้ว่าคุณหวังดี
34:04กับทุ่งกระบือบานขนาดนี้
34:06ฉันจะยอมยกที่นาของครอบครั
34:09วฉันให้คุณไปเลย
34:11ถ้ามันจะช่วยทำให้เราขัดขวาง
34:12أيปีเตอร์ได้
34:26แต่ยังไงก็ต้องขอบคุณนะคะ
34:29ที่ไม่คิดทำร้ายทุ่งกระเบือ
34:31บาน
34:36ขอบคุณจริงๆค่ะ
34:59ขอบคุณยังเช็ดตัวให้คุณ
35:00ให้นะคะ
35:01ค่ะ เพราะว่าช่วยสอนฉันเช็
35:05ดตัวได้ไหมคะ
35:07ฉันอยากทำให้คุณแม่
35:19ต้องทำอย่างไรนะค่ะ
35:20เดี๋ยวต้องพักจงดำค่ะ
35:22แล้วก็เริ่มเช็ดที่แฉนต้องไ
35:23หมค่ะ
35:42ผู้ 있는데ต้องเป็นแสนถาม
36:00รีฬิตia ขอบคุณใสถาม
36:00หลัว หลัวครับคุณควัล
36:01ผมโทรหาคุณเหล่าสาย
36:03ทำไมคุณไม่รับสายผมเลย
36:04แต่แстบคุณไม่โทรกับหาผมด
36:05้วย
36:06ขอโทษนะที่ฉันไม่ได้โทรกั
36:08บ
36:08ฉันมีประชุมที่บริษัททั้
36:09งวันยุ่งมาก
36:11นี่ก็กลับมาอาบน้ำเปลี่ยน
36:12สภาพ เดี๋ยวต้องกลับไปอยู่ก
36:13ับคุณแม่
36:15ถ้าไหนไม่มีอะไรก็แค่นี้ก่อน
36:17นะ
36:23ขอโทษนะทิง
36:34ได้สิครับ ได้เลย
36:37โอเค
36:38จัสิครับ ผมมีธรรกิจอยากจะน
36:40ำเสนอพ่ออังคุณ
36:41จะเป็นไปได้ไหมถ้าคุณนัดผมให
36:43้พ่ออังคุณ
36:47คุณนี้น่ารักที่สุดเลย
36:49อย่างไรก็เดี๋ยวพบกันนะครับ
36:56ฉันชมกระแฟมาให้คุณค่ะ
37:02คุณก็น่าจะบอกฉันแรกแต่แ
37:04รกนะคะ
37:05ว่าคุณแค่คุยธรรกิจกั
37:06บผู้หญิงคนนั้น
37:08นี่ค่ะ
37:28พ่อฉัน
37:32พ่อหนูฝากมาให้คุณนะคะ
37:34แกสั่งให้หนูสวดหมวนให้คุณ
37:36ด้วยนะคะ
37:50ว่าไงคุณ
37:51คุณแม่เป็นยังไงบ้าง
37:53ก็เหมือนเดิมแม่
37:55ไม่มีอะไรนั่นเป็นห่วง
37:57คุณดูแลคุณแม่ทั้งวันเลย
37:59คุณเหนื่อยไหม
38:00ไม่เหนื่อยหรอ
38:01คุี้อันนั้นแหละ tobちょっとเป็นยัง
38:02ไงบ้าง
38:02ไปหาพ่อ Caesar
38:05ท่านอยากให้ผมขอโทษปีเตอร์
38:08ขอโทษREW
38:10พี่ผู้ว่ารู้รึเปล่าว่าプีเต
38:11อร์ไปทำรายข้อมพังกัน ก่อน
38:13ผมล้ายเรื่องทั้งหมดให้ผู้ว่าฟ
38:14ังหมดแล้ว
38:16แต่ถ้าบางยืนยันว่า อยากให้
38:18ผมรักศาพรัพรักที่ดีของน
38:19าย Amperi เอาไว้
38:20นี่ก็สาดงว่า อ้ายพีเตอร์
38:23มันไปผู้มิกับผู้หลักผู้แ
38:24ย่มันไว้เยอะแล้ว
38:25ถึงได้เข้าข้างกันแบบนี้
38:26แล้วคุณจะไปขอโทษ passionящ both
38:37ขอบคุณที่ไว้ใจ
38:38เอาที่นามมาฝากไว้กับผมนะครับ
38:41พ傭เราต้องขอบคุณ arthunter daily
38:43ให้ราคาดี ๆ
38:45เต็นเอกสารตรงนี้ได้เลยค่ะ
38:50ฝึงผิตเตอร์ครับ
39:05คุณไม่ได้บอกรุ่งน้าว่าค
39:06ุณจะมา
39:07ผมก็เลยไม่ได้เตรียมอะไรไว้ตอนห
39:09ลับ
39:11ไม่เป็นไรครับ
39:12ผมอยู่ไม่นาน
39:15ผมแค่
39:17จะมาขอโทษที่ผมใจร้อนหรือว
39:20ามทำอะไรร่างกายคุณ
39:23ถ้า นแผลให้เกียดแสดงความ
39:24ไม่รู้ผู้ชัยกับผมขนาดนี้
39:27ผมก็ยินดีนอมรับคำขอโท
39:29ษจักคุณ
39:30โอเคครับ เราจบกันแล้วนะครับ
39:34ผมจบแค่เรื่องที่ผมทำอะไรคุณ
39:38แต่เรื่องอื่นผมยังมั니จบ
39:41เรื่องอื่น
39:42ก็เรื่องที่คุณตั้ง зай袁 gلامสือ
39:44คนในบริธษseven
39:44ค entrepreneur
39:46จนแม่ผมเครียดจักจุнойต้อง
39:48เข้าโรงพยιοบาน
39:51ป่านนี้แม่ของยังไม่ฝื้นเลย
39:52คุณต้องรับผิดชอบในสิ่
39:54งที่คุณทำไว้คุณแม่ของผม
40:06แล้ว
40:08พี่ขอคุยด้วยหน่อยสิ
40:23อ่ะ เราคุยกันต่อดีกว่าคร
40:25ับ
40:25อ่ะ เราคุยกันต่อดีกว่าคร
40:35ับ
40:36พี่จอมีธุราอะไรจะคุยกับแฟ
40:37ว ก็รีบพูดมาเธอค่ะ
40:44แขนไม่ได้อะไรมา
40:48แฟวเดินชนตู้นิดหน่อยอ่ะค
40:50่ะ
40:54แฟวฟังพี่นะ
40:57คุณพ่อแฟว
40:59พูดกับคุณพ่อคุณแม่พี่
41:00เสมอว่า
41:02ท่านนั่วรัก
41:04และภูมิจัยในตัวแฟวมาก
41:08ถ้าวันนี้ท่านนับรู้ได้
41:11ท่านคงอยากเห็นแฟวมีความสุ
41:13ข
41:14อยู่กับคนที่เห็นข้าแฟว
41:18ไม่ทำร้ายแฟว
41:20และให้เกียดแฟว
41:29แฟวไม่ได้เป็นอะไรค่ะ
41:32แฟวสบายดี
41:34ถ้าพี่จอมมีเรื่องจะคุยกับ
41:36แฟวแค่นี้
41:38พี่จอมกลับไปด้วยค่ะ
41:52พี่เป็นห่วงแพวมากน่ะ
42:00พี่เป็นห่วงแพวมากน่ะ
42:14ทหารการพวกมันพลังน้ำ
42:45ไปคุยอะไรกับมัน
42:47พี่จอมเธอเห็นรอยช็ yefs pattern ของฉ
42:49ัน
42:50เขาก็เลยเป็นหัว
42:51แค่นั่นหรอก
42:53ไม่ใช่ไปออตอ้อนเรียกความส الت
42:54обсสาเช้า
42:55คุณไม่เชื่อใจฉันหรอก
42:56ก็ผู้หญิงอย่างเธอไง
42:58มันเชื่อใจได้ในสักที่ไหน ether
43:00ทำไมคุณพูดแบบเนี้ย
43:02ที่ผ่านมา
43:03ฉันทุงเธอทุกอย่างเพื่อคุณ
43:05ยอมทำทุกอย่างเพื่อคุณ
43:07ยอมกระทั่ง เป็นแค่ของเล่นข
43:10องคุณ
43:11มันไม่ได้ทำให้คุณเห็นเลยล่ะ
43:13ฮะ
43:13ว่าฉันจริงใจกับคุณมาก
43:15ขนาดไหนฮะ
43:22ถ้าฉันยอมทุกอย่างขนาดน
43:24ี้
43:26คุณยังไม่เคยเห็นค่ะ
43:28งั้นเราจบกันด้วย Ling's
43:30ต่อไปนี้ฉันจะไม่เป็นผู้หญิ
43:32งของคุณอีกแล้ว
43:38ถ้าเริ่มกับฉันแล้ว อย่าห
43:40วังว่ามันจะจบง่ายๆ
43:41คุณจะทำอะไรฉันคะ
43:43คุณจะข้าฉัน เหมือนที่คุณข
43:45้าเฮียยงเหรอ
43:48เชื่อฉันเถอะคะ
43:49ว่าถ้าฉันเป็นอะไรไป
43:51ทางพี่จอมแล้วก็คุณแม่ของฉ
43:52ัน
43:53จะไม่มีทางต่อให้เรื่องมันจบ
43:54ลงง่ายๆ
43:55เหมือนที่คุณทำกับเฮียยงเหร
43:56อคะ
43:57อย่าปากดีก
44:00เงินเธอจะโดนหนักวันนี้นะ
44:07- จะไปไหน ไปไหน ไปไหน ไป จะไปกับบ้าน
44:14- ฉันบอกแล้วไง ถ้าเริ่มต้
44:16นกับฉันแล้ว มันไม่จบไปยั
44:18งไงหรอก
44:18- ไป อ่ะ อ่ะ
44:27แซม
44:30ных ไม่ได้ เป็นฉัน
44:32- โอ๊ยเช่นเก่าเป็นฉัน ไปหล
44:36ัง
44:36- ช่วงที่ฉันไม่อยู่ ให้น gelatinนี้
44:43มันอยู่นี่ อยากให้มันนี่ไปไหน
44:45- แล้ว คนบิดเตอร์จะไปไหนครับ
44:48- ฉันจะไปกุยทุลกิทย์กับ
44:50จoris ราชฐีกาที่ฟลั่งเสีย
44:52- แล้วเรื่องที่ฟีลาพง Lehr ครับ
44:55ก็ร้อให้นังพริงมันตายก
44:56่อน
44:57เดี๋ยวพวกกับลูกมันก็ขาย
44:58สีรพงให้กับฉันเองนะ
45:01แซม เอาโทษศัพย์มา
45:05อย่า จะมันถึงฉันไปไหนอ่ะ
45:07เอามาเดี๋ยวนี้นะ
45:13ห้ามเธอติดต่อใคร ถ้าเธอทำต
45:16ัวดีๆ
45:17ฉันกลับมาจากต่างประเทศ
45:18ถ้าฉันสบายใจ
45:20ฉันอาจจะลืมความน่ารำคัด
45:21เธอได้
45:30พี่คุณมีต้อ
45:32แซม ปล่อยฉันลงไปเดี๋ยวนี้
45:34นะ
45:35แซม
45:37มีต้อ
45:49พี่ด้วย อย่าต้องขายสีนี้นี้ ม
45:52ีใครยังพันน้อมไหม
45:55พิงช่วยกันไปดูคุณต้าทิ
45:56้บ้านหยงวันหน่าสิ
45:58ฉันหวั่นตายว่าจะเกิดเดือไม
45:59่ดีกับคุณต้า
45:59ว่าแต่เปีเตอร์
46:01มันจะยอม sevaเข้าไปในบ้านiltas
46:02แล้วพี่คิดว่าฉันจะให้พี่ป
46:04ี2021
46:16เหรอ
Comments