- 2주 전
بعد أن اضطرت “ميلد” لإنهاء خطوبتها والعودة إلى منزلها بسبب حالة طارئة في العائلة، يؤدي حادث سيارة بشكل غير متوقع إلى عودة حبها الضائع، ولكن مع لمسة غريبة.
카테고리
📺
TV트랜스크립트
00:00ที่สุดที่สุดที่สุด
00:30ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
01:00คุณยอมรับพิดแทนคุณฑนาทำไม
01:10ผมไม่ได้รับพิดแทนใคร
01:14ผมทำอิ่ง ๆ
01:16ผมทำจริง ผมเข้าเวลา และคุณกันยา
01:23และอยู่เบื้องหลังการรับรอบนำเข้าสารตั้งต้นยาเสมติด
01:28ใช้สารที่ไม่ได้มาตรฐาน
01:31ผลิดยาให้กับวัชละบายโอเท
01:35และติดสินบนเจ้านทที่ในกระทรวงทุกคน
01:40และคุณมีหลักฐานอะไร ว่าคุณทำทุกอย่างนั้นจริง
01:46หลักฐานทั้งหมด อยู่ที่บ้านของผม
02:04น่ะ คนทุกตัวให้หมดเลยนะ น่ะพี่มาผมครับ
02:08ตัวเข้า
02:16น่ะ
02:21น้องไงถึงช่วนพ่อไปอเมริกา
02:51ก็มาอยากให้พ่อได้พัก spillgu Study
02:56เห็นช่วงนี้พ่อเธอเรื่องนางลัก ๆ มาเยอะ
03:00แต่ถ้าเกิดว่าพ่อไม่อยากไป แมรกา เราก็ไป medianโรปก่าก็ได้ 유ศรรม
03:04แต่พ่อถ้าขืนสารนะ
03:07และสารก็มีคำสั่งชัดเจนว่าห้องพ่อออกนอกประเทศด้วย
03:11อย่างนั้น...เราก็ไปเที่ยวในประเทศก็ได้นะคะ
03:15เราไปทะลีกันดีไหมคะ ไปอยู่เกาะส้ายคิดหนึ่ง
03:18หรือไม่ก็ขึ้นเหนือไปชิงใหม่ชิงลายเลย
03:21นี่ค่ะ
03:31ไม่เกิดอะไรขึ้นกันลูก
03:34ลูกมีเรื่องอะไรทำไมฉันต้องดี
03:39ไขทำอะไรลูกหรือเปล่า
03:45ว่าไงโน้น
03:52พระสุมมมอบตัว
03:54และยอมรับผิดแทนคุณทางนาในทุกขดี
03:57อีกเดี๋ยวคุณทางนาก็คงจะหายป่วย
04:00แล้วทำเรื่องขอประกันตัว
04:02หมาย
04:04เตือนทุกคนให้ระหวังตัวด้วยนะ
04:06นักสมคันสดๆค่ะ ไหวไหม
04:21พ่อกับแม่ค่ะ
04:23มีข่าวออกมาว่าพระสุยอมรับผิดแทนคุณทางนาหมดทุกข้อกล่าหาเลยค่ะ
04:29นี่คุณทางนาหาแปะอย่างที่เราเคยคิดว่าจริง ๆด้วยแห dáค...
04:36นี่แสดงว่าเขาพล Luca จะได้ออกมาเหรอค่ะ
04:39เดี๋ยวค่าคุณแม่ และทำไมต้องเป็นพระสุอักค่ะ
04:42เขาไม่ได้ãyเสนิทเก micaคุณลุธนาเหรอ
04:43ถามได้
04:46อorman www. Special Engineering Ltdata
04:48คิดว่าพระสุไม่มีวันหักหลั่งเขาไงล่ะ
04:50ทำไมค่ะ
04:53คุณรู้ไหมครับ
04:54ว่าทำไมพระสูถึงยอมรับผิดแทนคุณธนา
04:59พ่อแม่คะ
05:00นี่มันเรื่องใหญ่มากนะคะ
05:02เกี่ยวกับความปลอดภัยของพวกเราเลย
05:06คือ...
05:07ธนากับพระสู
05:09เขามีบุญคุณต่อกัน
05:11บุญคุณอะไรครับ
05:13ถึงนี่ยอมติดคุณแทงกันแบบนี้
05:18ก็...
05:19คือเมื่อก่อน
05:20พระสูมันเป็นแค่เด็กยกของที่โกดัง
05:24มาวันหนึ่ง
05:25คุณธนาไปมีเรื่องกับชาวบ้านแถวโรงงาน
05:28ให้พระสูมันก็มาช่วย
05:30คุณธนาก็เลยโทษชาตากับมัน
05:33แล้วก็...
05:34ชอบในความสื่อสัตว์ของมัน
05:36ก็เลยเอามาอุปการะ
05:38เรียงดูให้การศึกษา
05:40เลยทำให้มัน...
05:41ดีขึ้นมาได้จนถึงทุกวันนี้
05:45แค่นั้นเองเหรอคะ
05:48คุณธนาไม่ได้มีบุญคุณแค่กับพระสู
05:54เรื่องอะไรครับ
06:24ฉันเองค่ะ พิมพอร์แสงสาราน มีธุร้าอะไรหรือเปล่าค่ะ
06:30ผมเป็นตำรวจสอบสวนกลางครับ
06:36คุณรู้เรื่องคุณประสู่พี่ชายคุณแล้วใช่ไหมครับ
06:44พี่ชายฉันทำความผิดขนาดนั้นจริงๆเหรอค่ะคุณตำรวจ
06:48พี่ชายคุณทำผิดขดีค่าคนตายจริงครับ
06:51แต่เรื่องวัชราบิโอทิค
06:53ผมเชื่อว่าเขายอมรับผิดแทนคุณธนา
06:55เพราะบุญคุณที่คุณธนามีต่อกเขา เรื่องคุณ
07:02ผมและอยากขอร้องให้คุณ
07:05ช่วยไปคุยกับคุณพระสุข
07:07ว่าเขาไม่จำเป็นต้องยอมรับผิด
07:09ในสิ่งที่เขาไม่ได้ทำ
07:12ใช่ค่ะ
07:14ไม่อย่างนั้นพี่ชายของคุณ
07:16จะต้องติดคุกตลอดชีวิต
07:18แล้วคุณธนา ก็รอยตัว ไม่ต้องฉνดใช้ความผิดที่เขาทำเลย
07:25มีแต่คุณคนเดียวเท่านั้นค่ะ พี่จะคุยกับคุณฑัездสุให้เขาเปลี่ยนใจได้
07:37เร็วค่ะ รียบไปกันนะคะ
07:40เราต้องออกจากที่นี้ แล้วที่สุด
07:43กุญอยู่เขาไปที่นี่
07:44เตรียมที่ทาง บ้างว่า כן
07:45ไม่ไม่เป็นหัวก audiobook ผมเตรียมไปหมดแล้วพ 톡
07:48อ้าว...
08:05มารอต้อนรับฉันพร้อมหน้า พร้อมตากกันขนาดนี้เลยล่ะ
08:11ดีจัง
08:18นี่คุณจะไม่พูดอะไรจริงๆใช่ไหม คุณพัสสุ
08:48เชิญครับ
09:08พิมพ
09:09พี่พัสุโอนเงินให้พิมพใช่ไหมคะ
09:11ไม่ใช่ไหมคะ
09:17มันเรื่องปกติไม่ใช่เหรอ
09:19ที่พี่ชายจะออกให้น้องฟัง
09:2120 ล้าน มันไม่ปกตินะคะ
09:23จะมาที่นี่ทำไหน
09:25กลับไปสะ
09:29คุณธนาจ้างให้พี่ยอมรับผิดแทนเขาใช่ไหม
09:32พวกกอง
09:34พาเธอออกไป
09:36ผมไม่มีอะไรจะมีกับเขา
09:38เพราะเริ่มเกลียนหัวใจของพิมพ์ใช่ไหม
09:46ไม่ใช่
09:48พี่ทำเรื่องนี้เองทั้งหมดจริงๆ
09:50ไม่จริง
09:52คุณธนาอ้างบุญคุณ
09:54เพราะกวดดันพี่ให้พี่
09:56สลับความพิดแทนเขา
09:58นี่เกิดไปแล้ว
10:00อื้อ
10:02อย่าตามโรดชุดใหม่มาเฝ้าอยู่หน้าห้องคำท่าน
10:04อย่างนี้ฉันก็ไปใหม่ไม่ได้
10:06หาทางอ้างไอ้วสูงมาพบฉันที่นี่
10:12อย่างนี้ฉันก็ไปไหนไม่ได้
10:18หาทางไง ไอ้วัสูง มาพบฉันที่นี่
10:30ต่อไปเช็ตนี้ คุณหมอมีนานกับอาจารย์สุพกิจนะคะ
10:33ตกลงทั้งจะดีไปที่ไหนครับ ผมจะได้เตรียมทุกอย่างไปให้
10:49พิมพอร์น้องสาวก็เป็นไงบ้าง
10:52ปกติดีครับท่าน
10:55ยังทำงานหยือจัดยาเนอะ
10:59และหัวใจที่เปลี่ยนใหม่ไป
11:01ยังใช้การได้ดีไหม
11:05ปกติดีครับ ท่านถามถึงน้องสาวผมทำไมครับ
11:10ไม่ถึงห่วง ฉันไม่คิดจะทำอะไรน้องแก่หรอก
11:15แค่ฉันมีเรื่องอยากให้กัดช่วยนิดหน่อยเท่านั้น
11:20ท่านอยากให้ผมทำอะไรครับ
11:32รับผิดแทนฉันทุกขดี
11:35ทุกอย่าง
11:39ในไหนก็ก็ต้องถูกจับ
11:41ขดีข้ากัญญาข้าเวลาอยู่แล้ว
11:44ก็รับผิดแทนฉันไปด้วยเลย
11:46ก็ติดแทนฉันไปด้วยเลย
11:49หืม
11:52ง่ายนิดเดียว
11:54แกก็เดินไปแสดลภาพกับอำรวจ
11:57ว่าแกใช้ความเสนิตสนมกับฉัน
12:00แอบอ้างชื่อฉัน
12:01รักรอบนํายาเข้า
12:03แล้วก็ติดสินบนจากภาพนับนั้น
12:06แต่หลักฐานที่ต้องรวจมีทั้งหมด
12:09มันชีย์ไปที่ท่านนะครับ
12:11หลักฐาน
12:13มันก็สร้างขึ้นใหม่ได้
12:14ง่ายนิดเดียว
12:17แกเขารู้นี่
12:19ผมเตรียมไว้ให้หมดล่ะครับ
12:26หัวใจที่อยู่ในตัวน้องแก
12:31ฉันก็เป็นคนแสงคียงออกมาเปลี่ยนให้
12:35ข้ารักษาทุกบาท
12:38ฉันก็เป็นคนออก
12:40แกมีชีวิตดีทุกวันนี้
12:42ฉันก็เป็นคนชุดแก่ขึ้นมาไม่ใช่แล้ว
12:50ในเย็นจะคอนโด
12:52รถ
12:53เงินทอง
12:54เย็นทอง
13:08ถือว่าเป็นการตอบแทนบุญคุณฉันกันเหล่ากัน
13:10แล้วฉันจะตอบแทนแกด้วยเงินก้อนโต
13:26ที่จะทำให้ชีวิตของน้องสาวแกสุขสบาย
13:30ไปตลอดชีวิต
13:33โดยไม่ต้องมีแก่
13:37ฉันจะดูแลให้เอง
13:44เขาบีบพี่ด้วยเรื่องของพิมพ์จริงๆใช่ไหม
13:46ไม่ใช่
13:50พี่ทำเรื่องเรื่องนี้เองครับบเจิงๆ
13:53พิมพ์กับไปเนี่ยแล้ว
13:55แล้วไม่ต้องมีอยู่กับเรื่องนี้
13:57ผู้กอบ
13:58จร Iraqi ผมบอกไหนจะไม่ผมเป็นคน contar
14:01ผมบอกล่ะไม่ใช่ Stalin
14:03กันคุณว่อย่าดูคลลอยไม่เหâียวบ้าน serious
14:14ไม่ใช่ หรือค่ะหนึ่งของอะไร
14:16ที่ผ่านมา พี่ทำผิดปาบแทนคุณธนามาตลอด
14:22เท่านั้นมันยังไม่เพียงพอตาการตอบแทนบุนคุณเขาเหรอคะ
14:28ถ้าการเปลี่ยนหัวใจของพิมพ์ มันต้องแรกกับชีวิตของพี่
14:33พิมพ์ไม่ต้องการ
14:38พิมพ์
14:39ยาที่หมอให้พิมพ์กินทุกวันตลอดชีวิต
14:42พิมพ์ไม่กินมัน SLะ
14:43พิมพ์ พิมพ์
14:46พิมพ์จะคืนมันทั้งหมด
14:47พี่จะได้เล ś��นี้ปรุกของพี่เขาจะที
14:50พิมพ์
14:51พิมพ์
15:05คุณประสุด คุณพอลอง
15:35ประสุด x JR
15:52พวกแกคงคิดว่า
16:06ฉันจะไม่ได้กลับมาอีกแล้วงั้นสิ
16:09รู้จักกุ่นน้อยไป
16:14กำพา
16:18กำพา คุณคิดว่าอีทธัตร์
16:24มันเป็นลูกชายเราใช่ไหม
16:31สมองกลับไปแล้วเหรอ
16:33ก็เห็นอยู่แล้วว่าใช่
16:36น่ะ
16:39แต่ฉันว่าไม่ใช่
16:43ทีทัตร์ลูกชายฉันมันกลัวความสูง
16:48แล้วมันก็รักพ่อของมันมาก
16:51ทีก็คือที
16:53ลูกของฉันกับคุณไง
17:04ถ้ามึงเป็นลูกกู
17:06มึงจะไม่วันทำกูแบบนี้
17:09มึง consider
17:16น่ะ
17:17มึงจำได้ไหม
17:18มึงทำอะไรกับคุ não
17:21สิ
17:24อย่า...อย่า...อย่า...อย่า...
17:26มึงทำอะไรขับกู!
17:38อย่า...อย่า...อย่า...
17:40อย่าให้ฉันหยุดงั้นเนอะ
17:43ได้!
17:46งั้นบอกมาสิว่ามันเป็นใคร!
17:54เธอรู้ใช่ไหม...ว่ามันเป็นใคร!
18:10เธอร์...
18:16พอ!
18:19โอ้ว...
18:20เป็นหมู ย์ร้องช благ
18:34ขอบคุณ
18:36โอเค
18:38คุณเต็มิ...
18:40โอเค
18:43ขอบคุณเต็มิ
18:44ขอ
18:46ไม่ แน่
18:47ชอบคุณเต็มแน่
18:49ต่อที่คุณไปซะ
18:52แล้วผมจะยอมบอกคุณว่าผมเป็นใคร
18:57แล้วคุณก็ออกไปที่หนึ่งกับผม
19:00ที่ไหน?
19:01ที่ที่ผมจะพิสูจน์ได้ไงว่าผมเป็นใคร
19:04วางเด็กลง
19:12อิง...อิงลูก...อิง
19:19แต่ฉันคงต้องเอาใครไปด้วยสักคนเป็นตัวประกัน
19:25เพื่อแก้หักหลังฉันอีก
19:31ใครดี...
19:34ใครดี...
19:39ใครดี...
19:44หรือจะเป็นแก้...
19:46ใครดี...
19:48อินต้องตัวสะ
19:50สะทุกningar
20:12พี่! พี่!
20:14ส่วนนี้เหลือ ไปน้ำลุ่มกันตรงโน้น
20:17ไป
20:19เดี๋ยว! เดี๋ยว!
20:32ออกไปแล้ว
20:35เมื่อสอง แจ่งทุกหน้าให้ทราบ
20:38เพรียมตัวบุคช่วยตัวประกัน
20:40ภายในบ้านมีคนร้ายอาจจะมีอาวุธให้ทุกหนัย
20:43ระหวังตัวด้วย เตรียบ
20:50ให้ให้เด็กไปพักก่อนไม่ได้เหรอ
20:54ทุกคนมาอาวุธ!
20:56เจ้าเลยสิตมรวัดร้อมไปหมดแล้ว
21:01ขว่างอาวุธ
21:03เฮ้ย!
21:04เฮ้ยครับ หรอกครับ
21:06fridge! House!
21:20- มาไป Cassoy!
21:25เปล่ายไงลูกคุณ
21:29พ่อ...พ่อพ่าทุกคนไปหลบที่บ้านแล้ว ก่อน
21:31ไม้จะได้ค่ะยิดตามช่วยทีกับพู »
21:34ก็พาฉันมาที่นี่ทำไม
22:04เพราะว่าล่างของผม นอนอยู่ตรงนี้ไง
22:17แก้กำลังพยายามบอกอะไรฉัน
22:23ก็บอกว่าผมเคยพาด หลานที่คุณพยายามค้าให้ตายไง
22:28มันเป็นไปไม่ได้
22:32แต่มันเป็นไปแล้วไง
22:36ดีใจนะครับ ที่ได้กลับมาเจออันอีกครั้ง
22:41เผิดเจอ ฉันไม่ชื่อเริ่มบ้าบ้าปอดนี้อยู่แล้ว
22:46วันนั้นที่ผมมาถึงสนามบิน
22:49คุณให้ลูกน้องไปจับตัวของมา
22:52เอาผมไปซ้อมดิโกดดังล้าง
22:55ใจมันใช่ไหม
23:04คำพูดสุดท้ายที่คุณพูดกับลูกน้องก็คือ
23:07ลากตัวมันออกไป
23:09ลากตัวมันออกไป
23:10จัดการให้เร็บร้อยอย่างเคย
23:16คือ ผมไม่ต้องจำทุกคำพูดที่คุณพูดได้ดี
23:21คุณบัติเหตุวันนั้น academic
23:25เขาไม่ยมนี้!
23:28ที่แรกผมก็โกศเolon pedals
23:32ที่ผมทำไมน tightly
23:33Basically MANY MMP
23:35aluminium
23:37เธ็ piękดช transit
23:41ที่ผ่านมา
23:44แสดงว่าแกไม่ได้ความจำเสื่อму
23:49eurs่าแหวะนาที่แกมมüngชัน
23:51มันถือย
23:52ทุกครั้งที่ผมมองคุณ
23:54ผมต้องคอยท้นเก็บความกลวด
23:56ความเกรียดที่คุณเคยทํ �ามกับผมเอาไว้ไง
24:00วันนี้มันถือผ่านานละ
24:02ที่คุณจะต้องฉดใช้ความช่วนทุกอย่างที่คุณเคยทํา
24:05นิ้งแล้ว
24:07ออก
24:11กุ้สาข้ามเลย
24:14มันยังไม่ใตอย
24:15แล้วมาแย่งร่างลูกกู
24:17แย่งลูกอย่างจากชีวิตกูกำลัง
24:20rr jish
24:22พี่พかな
24:23แส่ง
24:24มันสิ gekommen
24:25มันมะfatลร่อยข้างตางกู
24:27ถ้ามันต์ให้คุณพиร่ายเข chir Kun
24:29มันก็ได้ต้องตายแบบนี้ไง
24:31กุณไม่เคยเห็นว่าต hammens on
24:35บั mist
24:38ไม่ใช่ประคุณรักที่
24:40แต่คุณรู้ มันคืออ้าภาทomin ตอนนี้ทรายให้รีบ?
24:44ไม่จริง ตอนเดียวฉันก็ไม่รู้
24:47แต่พวกวัติเหตุ fabric Jr. ฉันก็รู้สึกผิดกับที่
24:51ฉันเลยพี่แอิยามทำดีกับที่
24:54เพื่อโทษห Langadun тот pudожที่ฉันไม่ новыйทหรือส kaikki
24:56ที่สอบใจเกóc
24:58และคุณทำใจได้อย่างไร
24:59ให้มันอยู่ในล่างโลกเรabilities
25:01ตอนไปลูกผม
25:04กำจริงตามมา
25:07คุณเคยรักที่
25:09เคยเห็นมันไปลูกผมไหม
25:14ที่ทัสเป็นลูกฉันเสมอ
25:17ฉันรู้สึกผิด
25:19ที่ล่อเขาในวันนี้สายเกินไป
25:22แต่ฉันดีใจที่ฉันได้พัศกลับคืนมา
25:27อย่ากกว้มีวันยอบ
25:29למ�OT
25:32ให้มึงมีความสุขในล่างโลกกº
25:35อกูไม่ chatter
25:37เอาล่างลุกกº abrir
25:49น่าไม่öß Lebiet
25:51ทำไมฮ不了
25:52ผมกينอยู่ในนี้
25:56และผมจะทำทุกอย่าง
25:58เพื่อเอา 크� Cincy
25:59คุณจะกล้าหญิงลูกสวยเห็นไหม
26:10ยิงบอกสิครับพ่อ
26:14ยิงบอกเลยครับ
26:16ยิงทีเลยครับพ่อ
26:20ยิงทีสิครับ
26:22พระโรคก็เคิดว่า
26:24ยิงทีสิครับ
26:26ประโรคก็เคิดว่า
26:28ยิงทีสิครับ
26:30ประโรคก็เคิดว่า
26:32ประโรคก็เคิดว่า
26:38sentences แม่เขาไม่ว่าพันเลย
26:40แม่เขาไม่ลักกันเลย
26:56พ่อสร้างที่นี่ไม่ใช่แค่เพื่อตัวพ่ออีกนะ
27:03แต่เพื่อทีด้วย
27:04ผมจะเรียนเก่งๆ เพื่อฟังพ่อ
27:08โตขึ้น ผมจะมาช่วยดูแลบริษัทของเราเองครับ
27:15มาก พ่อ
27:17เก่งมาก
27:19ไม่
27:24พ่อครับ ผมรักพ่อครับ
27:41พ่ออีก พ่อเต้าคุณหรือหน้า
27:45อย่าบ้างยิน มีต้องประกัน
27:49แกก าย้าสืบสิ
27:52แก่งต้องรับที่นี่
27:55ไปจ้อมสวัสสบุด จับประโล religion
27:59ไม่รู้ล่มลงกhaoก
28:01พ่อสุดมิเขา
28:03พ่อสุดมิด
28:04ขอสุดมิด
28:06하루สนักสุด
28:10คุณสิ
28:14พ่อสุดมิด
28:15พ่อสุดมิด
28:18สิ่ง่อนว่า มันอยู่ล่ะ
28:21อกันที่จะรับการเข้าเชื่อขึ้น
28:23ตรงการอยู่นั่น
28:25เดินมาก
28:27เพิ่มตาใจกัน
28:35และแก้สมบัน
28:37ไปตัวันไป
28:44ไม่ต้องข้าง
28:45หรือเปล่น
28:47น่า ข้าวถึงนี่ล้อข้างนา ตามไปแล้ว
29:12ไฟ ไฟ
29:14โฆ! ไฟ ไฟ!ไป!
29:41โฆ! ไฟ!
29:44เกิด!
29:46จริง!
29:52จริง!
29:54จริง!
29:58จริง!
30:00โดน!
30:14สวัสดี
30:41ไอ้หรอ สวัสดีค่ะ
30:43ไม่ออกว่าจะเห็นแล้วชนเกิดขึ้นค่ะ
30:45แถวถนน 3-4-6 แย่ประทุมทานดีค่ะ
31:09ขาด! ขวันถนา!
31:14หยุดน่ะ!
31:16ขอดนา!
31:17หยุดน่ะ!
31:20หยุด...
31:22หยุด...หยุดถีได้แล้วนะ!
31:24ทอยผม....
31:25ทอยผมหนูนี่!
31:26หยุด
31:27ยิดน่อย!
31:29ลำพา!
31:30ทอย!
31:31ทอย!
31:43เธอเธอเธอเธอเธอ
32:13เธอเธอเธอก็ดอดก
32:43ทางนี้
33:13ขอโทษนะค่ะ คุณเนธ ที่ฉันทำตามสัญญาที่ให้ไว้กับคุณไม่ได้
33:43ฉันรักผ้าค่ะ
33:54คนไข้ชิประจรอยู่เต้นค่ะ
33:55ขอดีคลิปดวน
34:13ความสัญญาต
34:28นะครับ
34:58ชิบสอนกลับมาแล้วค่ะ
35:28คุณใครฟืนแล้วเหรอคะ เดี๋ยวไปตามหมอให้นะคะ
35:58นัสเกิดจริเท่น
36:02ทีควรได้
36:03คุณผู้ชมครับ จากเหตุการณ์ที่คุณธนาวัชรษฐฝิกุล ตบหนีการจับกุมของจานทธีตำรวจ จนไปประสบุบัติเฮรรษชน
36:12ทรงผลให้ตอนนี้คุณธนากลายเป็นอัมมาพลาสทั้งตัว ตให้ 음식 บริษัติวั Pay сек Battle
36:16มีความของพานธีธุฐัตร์ีวันชรามไปโอเทค ที่นายพัสูปแสงสราญเคยเข้ามาบอบก่อนน่านี้
36:22แล้วก็ยอมรับแสลภาพว่าตัวของเขาเป็นคุกตรั晃ความภิดในทุกข้อหา
36:26ลาสุด นายพัสูปกรับคําให้การปัติเศษทุกอย่าง
36:29โดยเขาบอกว่าที่ผ่านมา นั้นคุณธนาเนี่ยแหละury
36:39พร้อมยืนยันนะครับว่า ต่อให้คุณธนากลายเป็นผู้วิการแล้วก็ตาม
36:43ยังไงก็ต้องชดใช้ความผิดในสิ่งที่เขาทำเอาไว้กับ
36:53คุณแน่กินข้อเที่ยงหรือยังคะ
36:55หมายซื้อซุปรอนอนมาฝาก
36:57แม่ยิงไม่ถึงเลยจ้า
37:09พ่าหลับไปทั้งหลายวันแล้ว ยังไม่ฝืนเลย
37:27ไป
37:33ไม่
37:39ถ้าพาดฟื้นขึ้นมาครั้นนี้ และไม่ใช่พาด
37:44แต่เป็นที่ ไม่จะทำยังไง
37:47ไม่จะทำยังไง
38:01คุณแย่ครับ ประประฟื้นเรียงครับ
38:05ยังไหร่ลูก
38:08คุณแม่คะ เอมซื้อของพาเล่นให้คุณแม่นะคะ
38:11คุณแม่จะหิ่ม
38:12อิ้ง อิ้งทำอะไรลูก ฮะ
38:24จะไล่มนให้ประประฟื้นครับ
38:27โอ้ม
38:30เพี้ยง
38:32ขอให้ประประฟื้นขึ้นมาเร็วๆ
38:34แล้วกลับมาเป็นประประคนที่อยู่อังกฤษกับอิ้งนะครับ
38:42ทำไมพูดอย่างนั้นล่ะ อิ้ง
38:45ก็อิ้งชอบประปаменคนที่อยู่อังกฤษมากกว่า ประปairyคนที่อยู่ที่นี้
38:52ประปoutheast ياที่อยู่ที่นี้
38:55ไม่เหมือนประป groansคนเดิน
38:57อิ้งอยู่ด้วยแล้ว
38:58มันอยู่กับไขยก็ไม่รู้
39:03โอ้ม
39:05ประปiclesที่อังกฤษกลับมาหาอิ้งเร็วๆ ละครับ
39:10เพี้ยง
39:11ป๊าป๊าฝืนแล้ว
39:19ที ลูก ลูก
39:26ที ทีเจ็บต้องไหนหรือเปล่า
39:39ทีเจ็บต้องไหนหรือเปล่า
39:51คำไม่เป็นไร
39:55ป๊าป๊า
40:09ตาร์ท!
40:40ไม่
40:51ไม่
40:53ไม่
40:55ไม่
40:57หาดดื่นใจจังเลย
40:59ที่เริ่มตามขึ้นมาแล้วให้เห็นไม่อยู่ที่นี่
41:09นิ้งครับ เดี๋ยวเราให้นไม่กับป่า ๆ คุยยังก่อนนะครับ
41:31มาครับ
41:33มาลูก
41:39มากัน
41:58พอ
42:00พอ
42:02กร้อง
42:03มากัน
42:09ผ่านกลับมาหามาแล้ว นักหลอม
42:25โอเคไหม
42:34ถ้าพ่อได้เห็นคลิปนี้
42:37ผมคงไม่ได้อยู่กับพ่ออีกต่อไปแล้ว
42:42ผมกำลังจะบินไปหาเอมกับลูก
42:45แล้วก็จะไม่กลับมาอีก
42:52เพราะของโครดผมมาใช่ไหมครับ
42:54ที่ผมทำแบบนี้
42:59ที่ผ่านมา
43:02ผมถามทุกี้หามถามที่พ่อกันการ
43:07เพราะว่าผมหลังพ่อ
43:10ค่อเคยเป็นฮีโร่ของผมทำได้เด็กจำตัว
43:21แต่ผมไม่เคยคิดเลยว่าพ่อจะทำรายของเดินได้มากขนาดนี้
43:27ผมไม่อยากหาหลักฐาน
43:29เพราะยืนยัดว่ามันไม่ใช่ปีมือของพ่อ
43:34ผมไม่อยากหาหลักฐาน
43:37เพราะยืนยัดว่ามันไม่ใช่ปีมือของพ่อ
43:44แต่ยิ่งผมหา
43:47ผมไม่ยิ่งเจอวันเป็นความจริง
43:52เพราะทำรายคนอื่น
43:56เพราะค่าทุกคนในขวางทาง
43:57ข้อข้าได้แม้ก็ทำพี่ชายของตัวเอง
44:04ผมทนกับความนาอายใจแบบนี้ได้
44:10ไม่ได้อีกตอบมาแล้วก็พ่อ
44:13พ่อปล่อยผมไม่เคยนะครับ
44:17ไม่ครับ
44:21แล้วพ่อก็คืนทุกอย่างที่แยงมัน
44:23แล้วพ่อก็คืนทุกอย่างที่แยงมาจากพี่พาชนะ
44:28ทำเนี่ยนทอง
44:32แล้วก็แม่
44:43ข้อดูแลตัวเองนี้นะครับ
44:46ผมลักพ่อมากๆนะ
44:49ผมลักพ่อมากๆนะ
44:51ผมลักพ่อมากๆนะ
44:52studiesern out
44:53ลักชั้น อาช humor
44:54ผมวลักพ่อมาก ซองคืนไง
45:07สrichtenอาวสosten��
45:11ไม่คงว้าเข้า Medicine
45:14เราก็ motive
45:17อย่างน่วมพ่อเดียว
45:19หับอาวford
45:21เอม ขึ้นอีสลาดให้คุณค่ะ
45:36ขอบคุณนะ
45:46คุณโอเคใช่ไหม
45:50ตอนที่ทียังอยู่
46:11เราเคยคุยกันว่า
46:15ถ้าเขามีโอกาส
46:18เขาอยากเจอพี่พาสักครั้ง
46:22เขาอยากชดใช้อะไรหลายหลายอย่างให้กับคุณ
46:26นั่นคงเป็นเหตุผลที่
46:40เขาเอาร่างของเขาให้คุณ
46:44ผมสัญญาทั้งคุณแล้วว่าอิงจะได้ทุกอย่างที่เป็นของทีทันจะอยู่ที่ทำที่สุด
46:58ขอบคุณค่ะ
47:00แล้ว
47:02อิงเขาโอเคไหม
47:06ที่ผมจะไม่กลับอังคิตด้วย
47:08อิงเขาก็งองแย่ค่ะ
47:10แต่เอมบอกกับเขาไปว่า
47:12ทีมีความจำเป็นต้องอยู่ที่นี่
47:14แล้วเดี๋ยวเอมจะค่อยคุยกับเขาเอง
47:16แต่งั้น
47:18ทีมีความจำเป็นต้องอยู่ที่นี่
47:22แล้วเดี๋ยวเอมจะค่อยคุยกับเขาเอง
47:30ถ้าอย่างนั้น
47:34เดี๋ยวผมขับรถไปสองคุณกับอิงนะ
47:39ก่อนไป
47:45เอมขออะไรพี่พาดอย่างนึงได้ไหมคะ
47:48เอม
47:55ได้สิ
48:02เอมขอกอดละร่างทีมีครั้งสุดท้ายได้ไหม
48:18ทีมีครับ
48:20ได้สิ
48:22ทีมีครับ
48:24ได้สิ
48:26ทีมีครับ
48:30ทีมีครับ
48:32ได้สิ
48:34ทีมีครับ
48:36ได้สิ
48:38แน่สิ
48:40อะไรเฮียร์
48:43ใจ
48:44พี่
48:48ไปไหมคะพ่อ มีสัย
49:04ไปไหมคะพ่อ มีสัย
49:10เสร็จแล้วยังคะพ่อ มีสัย
49:34ผมมารับไปสัยครับ
49:40รับพวกเรานี่ ถึงขั้นต้องมารับเองเลยหรอกคะ
49:48เปล่าครับ
49:53ผมแค่อยากมารับครับพวกคนรักของ din
49:56อย่านะครับพวกกอง
50:00อย่านะครับผู้กอง
50:02เดี๋ยวผู้กองจะอายเขาปรับเรา
50:05ผมไม่มีวันอายที่ต้องเป็นแฟนกับอริษาเหรอครับ
50:22ใช่ครับ
50:30สร้างนี้
50:36แล้วมันขอบการกับการการ Ηแฟนกฤษกรรม
50:56รวดน้ำอุทิตส่วนกุษุนยม
51:00เจ้าใจจริงใจ
51:30นิ่มเพิ่งไปดูเขาที่โรงพยาบาลมาค่ะ
51:50เห็นแล้วออกส่งพีนไม่ได้เลยค่ะ
51:53นอนนิ่งเป็นผัก
51:55ขยับได้แต่ลูกต้า
51:57แล้วถ้าอาการหวงธนาเป็นแบบนี้ ยังต้องรับโทษอีกไหมคะ
52:07ต่อให้เป็นอรมภาษณ์ทั้งตัว
52:09เขาก็ยังต้องถูกส่งตัวไปที่โรงพยาบาลราชทัน
52:13แล้วคดีของคนอื่นๆ ละคะ
52:17คดีของคุณหมอประโมท ก็มีหลักฐานยินยันแล้วว่าถูกคมขูจริง
52:23แล้วคุณหมอเองก็ให้การรับสารภาพที่เป็นประโยชน์ต่อรูปคดี
52:27สารก็คงตัดสินลดโทษให้
52:31ส่วนคดีของพัสสุกกับคุณขวรรดี และทรงสิน
52:35เป็นคดีข้าคน แล้วก็ยาเสบติด
52:39โทษสูงสุดก็ประหารชีวิต
52:41แต่ทุกคนก็ให้การรับสารภาพนะ
52:45ตอนนี้ก็ขึ้นอยู่กับสารแล้วละว่าจะตัดสินลดโทษให้แค่ไหน
52:49ฟ้ามีตาจริงๆนะคะ
52:53ทุกคนก็ได้รับโทษไปตามกรรมตามวัลละ
52:57ไม่มีใครหนีกรรมพลหรอก
53:01นิมอยากไปที่อังกฤตกับฉันไหม
53:08ไปทำไมนะคะ
53:11ก็ไปยี่มอิงไง
53:13อิงก็โทรมา
53:16เขาบอกกินถึงคุณยากกับยะนิม
53:18อยากไปไหม
53:19อยากไปสิ อยากิ electoral ทริง 보시면 최고
53:22بعدดูไปทำ counselor ให้ видิผม
53:26- ไปทำพัสสปรอตต์ก่อน
53:28อ๋อ ทำให้สักปอด ทำให้สักปอด แล้วทำให้มีซ่า ไปเลยค่ะ ไปเลยค่ะ
53:49คุณทีคะ ฉันขอบคุณในสิ่งที่คุณทำมากนะคะ
53:54ถ้าไม่มีหลักษานพวกนั้นทั้งพ่อ และแม่ของฉัน คงไม่ได้รับความชุดที่ทำ
54:02ฉันขออปใจกับมากนะที ที่แกให้ preacher ฉันได้กลับมาแก้ไข่ในสิ่งที่ฉัน พิดปลาด อีกครั้ง
54:10ขออบใจกับที่ทำให้ฉันได้รู้ ว่าสิ่งที่ฉันเห็น บางครั้งมันก่อไproofความจริงทุนหมด
54:18ฉันสัญญานะว่าฉันจะดูหลายคนที่แกรักแล้วก็ร่างกายของแกยังดีที่สุด
54:29ไม่เห็นหน้าหลงพ่อไหม
54:39ตอนที่เขาเห็นรูปทีวางอยู่หน้าภาษณ์
54:42ท่านดูตกใจเหมือนกันนะ
54:44ท่านคงคิดว่าพ่อมันทำบุญให้ตัวเองทำไม
54:49พ่อคิดมากนะ ถ้าจะคิดว่าพ่อมีพี่น้องฝาแฟที่เสียไปแล้วก็ได้
55:07อีกนานแค่ไหนไม่รู้เนอะ ที่ไม่จะชิงกับหน้าภาษณ์เนี้ย
55:14รอบรับใครแล้วก็ไม่สำคัญหรอ
55:24สิ่งที่อยู่ข้างในหัดนี้ต้องฮา
55:29หัวใจแล้วก็ความรักที่พ่อมีต่อมาย
55:33ที่มันไม่เคยเปลี่ยนแปลงเอง
55:35หัวใจแล้วก็ความรักที่พ่อมีต่อมาย
55:38ที่มันไม่เคยเปลี่ยนแปลงเนี่ย
55:39ฉันไม่เคยเปลี่ยนแปลกเนี่ย
55:54แหวนวงนี้ไม่คืนได้พ่าสองครั้งแล้วนะ
56:10ไม่รับคืนแล้วนะ
56:15ไม่คิดจะคืนเรามันกัน
56:25เราจะอยู่ได้กันตลอดไปนะบี
56:28เธอไม่ยากจากกันแล้วนะ
56:30หือ?
56:37เพราะไม่รู้เหล่าว่า
56:39ชีวิที่ไม่มีกันแล้วกัน
56:41เป็นแย่แค่ไหน
56:45พันหลักไปนะ
56:49แต่...
56:51ฉันรับคุณมาก
57:00ครับ
57:30การความปปิดเป็นของุธฟะน์
58:00ที่สุดที่สุดที่สุด
58:30สุดที่สุดที่สุดที่สุด
59:00สุดที่สุดที่สุดที่สุด
댓글