- 8 hours ago
بعد أن اضطرت “ميلد” لإنهاء خطوبتها والعودة إلى منزلها بسبب حالة طارئة في العائلة، يؤدي حادث سيارة بشكل غير متوقع إلى عودة حبها الضائع، ولكن مع لمسة غريبة.
Category
📺
TVTranscript
00:00สวัสดี
00:05สวัสดีที่สับคือให้มันกลับกัน
00:10ที่นี่สุดที่นี่
00:15เวลา
00:20เจ้าขอบคุณ สุด น้อง
00:25หรือตอนนี้
00:30ที่สุดที่สุดที่สุดท้าย
00:35ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดท้าย
00:40สุดที่สุดท้าย
00:45สุดที่สุดท้าย
00:50สุดที่สุดท้าย
00:55สุดที่สุดท้าย
01:00สุดที่สุดท้าย
01:05สุดท้าย
01:10ที่นี่จะปลอดภายที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดท้าย
01:13เพราะว่าไม่มีใครรู้จักคอนโดนนี้
01:15ขอบคุณครับ
01:20ทำยังไงเราถึงจะรู้ว่าฟายจะต้องวงจรปิดนั่นอยู่ที่ไหน
01:23ไม่ต้องช่วยพอให้เร็วที่สุด
01:25ขอบคุณครับ
01:27ขอบคุณครับ
01:29ขอบคุณครับ
01:33ขอบคุณครับ
01:35ขอบคุณครับ
01:37ขอบคุณครับ
01:39ขอบคุณครับ
01:41ขอบคุณครับ
01:43ขอบคุณครับ
01:45ขอบคุณครับ
01:47ขอบคุณครับ
01:49ขอบคุณครับ
01:51ขอบคุณครับ
01:53ขอบคุณครับ
01:55ขอบคุณครับ
01:57ขอบคุณครับ
01:59ขอบคุณครับ
02:01ขอบคุณครับ
02:03ขอบคุณครับ
02:05ขอบคุณครับ
02:06ขอบคุณครับ
02:08ขอบคุณครับ
02:10ขอบคุณครับ
02:12ขอบคุณครับ
02:14ขอบคุณครับ
02:16ขอบคุณครับ
02:18ขอบคุณครับ
02:20ขอบคุณครับ
02:22ขอบคุณครับ
02:24ขอบคุณครับ
02:26ขอบคุณครับ
02:28ขอบคุณครับ
02:30ขอบคุณครับ
02:32ขอบคุณครับ
02:34แม่ผ่าน คุณเอม แล้วก็อิง ทุกคนกำลังโดนคุณธนา
02:39เอาคืนเพราะไม้อ่ะ มันไม่ใช่เลยนะไม้ ทุกคนมีความแทนส่วนตัวอับอันกัน
02:44เราความจะทำลายอาธนาให้แหลกทางเมื่อ
02:49หนังรถฉันไม่ได้ยังกัน
02:53แล้วจริงมีความแข็งข้า มันไม่ไม่ใช้
02:54พระภาษ์ไม่กลับมาไทย ตามที่หมายคอล้อง
02:59พระภาษ์ก็คงไม่ต้องตาย แล้วพระภาษ์ก็ไม่ต้องติดอยู่ในร่างของคนที่อาจจะเป็นคาตรกร
03:04พระภาษ์ไม่ ไม่ ไม่ฟังพาด อาธนาเขาอยากค้าพาด
03:09พระภาษ์อยู่แล้ว ถอให้พระภาษ์จะกลับมา หรือไม่กลับมาก็ตามเขาหาทางข้าพระภาษ์ได้อยู่
03:14พระภาษ์อยู่ดี
03:20ไม่
03:23พระภาษ์อยู่ครั้งนี้ทำได้
03:24ทำให้เราได้กลับมาอยู่ด้วยกันไง
03:28มาอยู่เพื่อนยอมแผลเลย
03:29โอเค
03:34ต่อให้คนตรงหน้ามาจะคือทีทัด
03:40แล้วครับในนี้
03:43คือพาดไง
03:44พระภาษ์อยู่ด้วย
03:47คุณสวัสดี
03:48ครับคุณสวัสดี
03:49สุดไปด้วยกันนะ
03:54สุดไปด้วยกัน
03:59สุดไปด้วยกัน
04:04สุดไปด้วยกัน
04:09สุดไปด้วยกัน
04:14มันธนาไม่ได้เป็นคนเอาตัวคุณเวลาไปเหรอ
04:19ใช่ เพราะเขาอยากได้ตัวคุณเวลา
04:22เขาถามไม้ว่าคุณเวลาอยู่ที่นี่
04:24แล้วใครจับตัวคุณเวลาไปกลายจริงๆ
04:29แต่ที่แปลกกันนั้นก็คือ
04:31เอกสารหลักธานที่จะเอาผิดคุณธนาหายไป
04:34ทั้งทั้งที่นนบอกแล้วว่า
04:36คุณเวลาทิ้งเอกสารไว้ให้แม่ของพาดแล้ว
04:39คุณเวลา
04:41เวลา
04:44คุณเวลา
04:46เรื่องอีกสารที่แม่พาหยิบเอาไว้
04:48กับคลิปที่เรายังหาไม่เจอพาด
04:49คุณเวลาจะเป็นคุณจัดการ
04:51แต่ส่วนเรื่องคุณเวลา
04:53คงต้องให้เพื่อนมาช่วยซึ่งว่าใครเป็นคุณเอาตัวไป
04:54แต่ไหมก็คิดไม่ออกจริงนั้น
04:59ว่าถ้าไม่ใช่คุณธนา
05:01จะมีใครที่อยากได้ตัวคุณเวลาอีก
05:04คุณเวลา
05:06คุณเวลา
05:08คุณเวลา
05:09คุณเวลา
05:11ถ้าคุณพี่รำพา
05:13ร่วมมือกับวราหาทางจัดการ
05:14แต่การคุณธนาจริง
05:16เราต้องหาทางให้คุณพี่รำพา
05:18กับวราเนี่ยมาอยู่ข้างราย
05:19ถ้าเราให้ได้
05:21เราจะได้มีเรื่องของคุณพัฒนา
05:23ไปเป็นข้อต่อรอง
05:24ทำอะไรทำไมไปปรึกษากันก่อน
05:26ถ้าคุณธนารู้เรื่องข้ามันจะเป็นเรื่องใหญ่นะ
05:28คุณเวลา
05:29ฉันจะแค่เขาอีกเหรอ
05:31ในเมื่อเขาทำให้คุณเดือดร้อนขนาดนี้แล้ว
05:34คุณแม่คะ
05:36เรื่องคุณพัฒนาคืออะไรคะ
05:38เขาคือใคร
05:39คุณแม่คะ
05:41คุณแม่คะ
05:43คุณแม่คะ
05:44คุณแม่อยากให้ริษาช่วยเอาชนะคุณรุงธนา
05:46คุณแม่ต้องบอกริษาทุกอย่างนะคะ
05:49เรื่องนี้ริษาไม่ต้องยุก
05:54คุณพัฒนาคือพี่ชายแท้ ๆ ของคุณธนา
05:58พี่เขาจ้ามให้คุณ
05:59มีเวลาค่าโดยจัดถามให้เป็นอุบติเหตุ
06:01ห้ะ
06:04ครับ
06:09เราพ่อกับแม่ก็ปล่อยให้เรื่องนี้
06:14ตอนนี้ผ่านไปเฉยๆ ไม่ได้ทำอะไรเลยเหรอคะ
06:19พ่อกับแม่ทำธุรกิจกับลุงธนาได้ยังไง
06:24เขาทั้งทำเรื่องผิดกฎหมาย แล้วก็ข้าวคนในความตัวเองตาย
06:29นังนิษาใจพ่อทำยังไง
06:33ไปแจ้งกัน
06:34จับเข้าที่ข้าวพี่ชายอย่างนั้นเหรอ
06:36คือทำอย่างนั้นทุรกิจที่พ่อสร้างมาก็ไม่ได้
06:39ก็พังหมดอ่ะสิ
06:41ดีไม่ดี
06:43เขาอาจจะข้าเราปิดปาก
06:44ก็ไม่ได้แล้ว
06:46พี่สะ
06:49รีษาช่วยเข้าใจคุณพ่อคุณแม่หน่อยได้ไหมคะลูก
06:52บางครั้งคนเรา
06:54ก็ต้องทำเป็นหลับหูหลับตา
06:56เพราะความอยู่ดีกินดีของครอบครัวเรานะคะ
06:59ก็ต้องกลับเตราะ
07:04แต่เราไม่ควรให้การตายของคนอื่นมาทำให้ชีวิตของเราดีขึ้นนะคะ
07:09มันไม่โทรคนะคะ
07:11และที่พ่อกับแม่ไม่ทำอะไรเลย
07:13ก็เท่ากับ
07:14เราว่าเป็นผู้สมรูร่วมคิดนะคะ
07:16พอเธอริษา
07:18เรื่องมันก็ผ่านมานาน
07:19ไม่จะกลับไปแก้ไขยังไงได้ล่ะ
07:21ไม่จริงค่ะ
07:22ถ้าคิดจะแก้ยังไงก็ถูก
07:24ไปต้องรุ่ง
07:26ต่อไปนี้ไม่ต้องรุ่ง
07:28คุณก็เหมือนกันนะ
07:29ต่อไปนี้ผมจัดการทุกอย่างเอง
07:34พ่อจำนิทานเรื่องหนังฟ้ากับสารตาน
07:36ที่แม่ชอบเล่าอีริษาฟังตอนอีกเด็กได้ไหมคะ
07:39ทุกครั้งที่เราจบ
07:41แม่จะบอกให้ริษาเป็นเด็กดี
07:44ให้ทำความดีเยอะๆ
07:46จะได้กลายไปเป็นนังฟ้า
07:49แต่ตอนนี้สิ่งที่พ่อกับแม่ทำ
07:53มันต้องกันข้างเกิบสิ่งที่เคยสอดริษามาเลยนะคะ
07:58โอเค
08:02โอเค
08:03แต่ว่าเธอเกิดว่า...
08:08พวกับแม่อยากให้ริษามาเวียนี้อ่ะ
08:11ริษาก็ทำได้นะคะ
08:13ริษาจะทำถูกอย่างเพื่อความสุขของครอบครัวเราเหมือนกัน
08:18ริษาจะไปไหนคะลูก
08:21จะไปหาคุณเวลา
08:23ริษาจะทำถูกอย่างเพื่อได้หลังทานมาเอาผิดกัน
08:28คุณธนา
08:30และต่อให้ต้องค่าเขา
08:32ในสารก็จะทำ
08:33ลิซา
08:38คุณธนา
08:43คุณธนา
08:48คุณธนา
08:50คุณธนา
08:53คุณธนา
08:55คุณธนา
08:58คุณธนา
09:00ทำไมมาคุณเดียวเหรอครับ
09:02เอาปืนมา
09:03คุณธนา
09:05คุณธนา
09:07คุณธนา
09:08เราไม่ต้องมายุ่งนะ
09:13คุณธนา
09:15คุณธนา
09:17คุณธนา
09:18ขอบคุณครับ
09:20ขอบคุณครับ
09:23ขอบคุณครับ
09:28ไม่พูดฉันยิ่งจริงๆ
09:33ขอบคุณครับ
09:38ขอบคุณครับ
09:41ขอบคุณครับ
09:43ขอบคุณครับ
09:45ริษา
09:47ริษา
09:48ขอบคุณครับ
09:50ขอบคุณครับ
09:52ขอบคุณครับ
09:53ขอบคุณครับ
09:55ขอบคุณครับ
09:57ขอบคุณครับ
09:58ริษา
10:00อย่าทำแบบนี้ด้วย
10:03ขอบคุณครับ
10:08ขอบคุณครับ
10:13ขอบคุณครับ
10:15ขอบคุณครับ
10:17คุณครับ
10:18ขอบคุณครับ
10:23ขอบคุณครับ
10:27ขอบคุณครับ
10:28ขอบคุณครับ
10:33ขอบคุณครับ
10:35ขอบคุณครับ
10:37ขอบคุณครับ
10:38ขอบคุณครับ
10:43ขอบคุณครับ
10:45ขอบคุณครับ
10:47ขอบคุณครับ
10:48ขอบคุณครับ
10:53ขอบคุณครับ
10:55ขอบคุณครับ
10:57ขอบคุณครับ
10:58ขอบคุณครับ
11:00ขอบคุณครับ
11:02ขอบคุณครับ
11:03ขอบคุณครับ
11:08ขอบคุณครับ
11:10ขอบคุณครับ
11:12ขอบคุณครับ
11:13ขอบคุณครับ
11:18ขอบคุณครับ
11:23ขอบคุณครับ
11:25ขอบคุณครับ
11:27ขอบคุณครับ
11:28ขอบคุณครับ
11:33ขอบคุณครับ
11:38ขอบคุณครับ
11:40ขอบคุณครับ
11:42ขอบคุณครับ
11:43ขอบคุณครับ
11:47ขอบคุณครับ
11:48ขอบคุณครับ
11:50ขอบคุณครับ
11:52ขอบคุณครับ
11:53ขอบคุณครับ
11:55ขอบคุณครับ
11:57ขอบคุณครับ
11:58ขอบคุณครับ
12:00ขอบคุณครับ
12:02ขอบคุณครับ
12:04ขอบคุณครับ
12:06ขอบคุณครับ
12:08ขอบคุณครับ
12:10ขอบคุณครับ
12:12ขอบคุณครับ
12:14ขอบคุณครับ
12:16ขอบคุณครับ
12:18ขอบคุณครับ
12:20ขอบคุณครับ
12:22ขอบคุณครับ
12:24ขอบคุณครับ
12:26ผมนึกไว้แล้วว่าคุณต้องกลับมา
12:31คุณท่านพาคุณลำพา รอคุณอยู่ข้างล่างแล้วครับ
12:36ท่านพา รอคุณอยู่ข้างล่าง
12:41ท่านพา รอคุณอยู่ข้างล่าง
12:46ท่านพา รอคุณอยู่ข้างล่าง
12:51ท่านพา รอคุณอยู่ข้างล่าง
12:55ท่านพา รอคุณอยู่ข้างล่าง
12:56ไปกลับไปข้าง ہ้
13:01รีบกลับมาช่วยลูกช่วยเมียร์
13:04ซุประหีโร่จริงๆ ลูกชายฉัน
13:06ปล่อยเอมอิงแล้วก็แม่ไปเถอะ
13:08เขาไม่ได้เกี่ยวอะไรด้วย
13:09แกก็ไม่เกี่ยวที่
13:11จริงๆ ไม่มีใครควรมาเกี่ยวกับธุรกิจของสันทางนั้น
13:16ฉันให้พระสุทธุทธุทธุปิดละ
13:21ทั้งพ่อแม่ลูก
13:23บินอังกฤษคืนนี้เราไม่ต้องกลับมาอีก
13:26ที่...
13:31แกเคยขอรอมออนวอนฉันจะเป็นจะตายไหมใช่ล่ะ
13:36ว่ายปล่อยเข้าไป
13:38นี่ไง
13:40ฉันคือ...
13:41แล้วเข้าไปกัน
13:43ไปสิ
13:46มันคือ...
13:48มันคือ...
13:50มันคือ...
13:51มันคือ...
13:56มันคือ...
13:58มันคือ...
14:00มันคือ...
14:01มันคือ...
14:05ผมจะไม่ไปเนี่ย
14:06มันคือ...
14:08ฉันบอกเธอแล้วไงอันมิกา
14:10ว่า...
14:11ก็มันต้องตอบแบบนี้
14:15เชื่อฉันหรือยัง
14:16มันคือ...
14:18มันคือ...
14:20มันคือ...
14:21สิ่งที่มี...
14:25สิ่งที่มี...
14:26ค่าที่สุดในชีวิตแก
14:30เป็นลูกกับเมียร์ไหมใช่ไหม
14:32ก็เคยปกป้องกระทุบอย่าง
14:35ยอมไปกับทั้ง...
14:36มันทรยชิพ่อแท้ๆกับตรงเอง
14:38เพื่อไปอยู่กับครับครัว
14:41ฉันให้กับไปแล้วนี่
14:44ทำไมไม่ไปล่ะ
14:46เอ depends...
14:48ครได้เย้ เราต้องมันบาด
14:49กับตรงนี้
14:50เจ้าสิ่งที่ปืดไปแล้ว
14:51ก็เคยปล่อยังจากที่สุดใจ
14:53มากับตรงนี้
14:58ก็เป็นเยอะ
15:00ก็จะไปด้วย
15:01ก็คิดกลาย
15:04มากลายของข chunks
15:08ยับไปต้องบาด
15:10ก็จะไปตอบก็มัน
15:12ก็ทีอยู่นี่ก็ทีไง
15:14ทีลูกชายผมไม่มีวันเป็นแบบนี้
15:17ก็ทีลูกชายผมไม่มีวันตัวที่นี่
15:22แค่เปลี่ยนมันทุกอย่าง
15:27ทางนี้ใส่
15:29ความชอบ
15:31ความเกลียน
15:32ความกลัว
15:36หรือแม่ก็ต้อง
15:37ทางงาน
15:41ที่สำคัญที่สุด
15:43แกเคยต่อต้าน
15:45เรื่องการแต่งงานกับมา
15:48แต่วันนี้
15:50แกกลับออกต้องมัน
15:52ความกลับออกต้องมัน
15:54มากกว่าแม่ก็ต้องมัน
15:56พูด...
15:57สิ่งที่แกเคยรัก
16:02คนความจำเสื่อม
16:07มันไม่เปลี่ยนไปทุกเรื่องแบบนี้หรอก
16:12ความกลับออกต้องมัน
16:15ความกลับออกต้องมัน
16:17ทางงาน
16:20ความกลับออกต้องมัน
16:22ความกลับออกต้องมัน
16:22ผมเป็นไตก็เพราะพ่อพ่อทำให้กลายเป็นแบบนี้ไง
16:27ชั้นต้องสุดท้าย และเธอตีกลายเป็น Single
16:32ที่สุดที่สุดท้าย
16:37อีก!
16:38อีก!
16:39ไป!
16:40เอามาน่อไป!
16:42โทษนะ!
16:43อย่าทำอะไรพี่นะ!
16:45จับสามคนนี้ไปขังที่เดิม!
16:47โทษนะ!
16:48อีก!
16:49โทษนะ!
16:50โทษนะ!
16:51โทษนะ!
16:52โทษนะ!
16:54โทษนะ!
16:55โทษนะ!
16:56โทษนะ!
16:57โทษนะ!
16:58ไว้!
16:59ไว้!
17:00ไว้!
17:01ไว้!
17:02ไว้!
17:03ไว้!
17:04ไว้!
17:05ไว้!
17:06ไว้!
17:07ไว้!
17:09ไว้!
17:10ไว้!
17:11ไว้!
17:12ไว้!
17:13ไว้!
17:14ไว้!
17:15ไว้!
17:16ไว้!
17:17ไว้!
17:19ไว้!
17:20ไว้!
17:21ไว้!
17:22ไว้!
17:24ไว้!
17:25ไว้!
17:26ไว้!
17:27ไว้!
17:29ไว้!
17:30ไว้!
17:31ไว้!
17:32ไว้!
17:34ไว้!
17:35ไว้!
17:36ไว้!
17:37ไว้!
17:39ไว้!
17:40ไว้!
17:42ไว้!
17:43ไว้!
17:44ไว้!
17:45ไว้!
17:46ไว้!
17:47ไว้!
17:48ไว้!
17:49ไว้!
17:50ไว้!
17:51ไว้!
17:52ไว้!
17:53ไว้!
17:54ไว้!
17:55ไว้!
17:56ไว้!
17:57ไว้!
17:59ไว้!
18:00ไว้!
18:01ไว้!
18:02ไว้!
18:03ไว้!
18:04ไว้!
18:05ไว้!
18:06ไว้!
18:07ไว้!
18:09ไว้!
18:10ไว้!
18:11ไว้!
18:12ไว้!
18:14ไว้!
18:15ไว้!
18:16ไว้!
18:17ไว้!
18:18ไว้!
18:22ไว้!
18:23ไว้!
18:24ไว้!
18:25ไว้!
18:26ไว้!
18:27ไว้!
18:28ไว้!
18:29ไว้!
18:30ไว้!
18:32ไว้!
18:33ไว้!
18:34ไว้!
18:35ไว้!
18:37ไว้!
18:38ไว้!
18:42ไว้!
18:44ไว้!
18:45ไว้!
18:46ไว้!
18:47ไว้!
18:48ไว้!
18:52ไว้!
18:53ไว้!
18:54ไว้!
18:55ไว้!
18:56ไว้!
18:57ไว้!
18:59ไว้!
19:00ไว้!
19:01ไว้!
19:02ไว้!
19:03ไว้!
19:07ไว้!
19:09ไว้!
19:10ไว้!
19:11ไว้!
19:12ไว้!
19:13ไว้!
19:17ไว้!
19:22ไว้!
19:23เป็นยังไงบ้าง
19:24ทุกคนปลอดภัยดีหรือเปล่า
19:27ไว้!
19:28ไว้!
19:29ไว้!
19:30ไว้!
19:31ไว้!
19:32ทำไมเงียบหายไปทั้งวันเลย
19:37ไว้!
19:39ไว้!
19:40ไว้!
19:41ไว้!
19:42ไว้!
19:44ไว้!
19:45ไว้!
19:47ไว้!
19:49ไว้!
19:50ไว้!
19:51ไว้!
19:52ไว้!
19:53ไว้!
19:54ไว้!
19:56ไว้!
19:57ไว้!
19:57แล้ววววววววว
20:02ขอบคุณครับ
20:07ผมได้ฉีดยาสลบให้คุณทีมือชั่วมงที่แล้ว
20:10ถ้าคุณหมอไม่อยากให้คุณทีอละว่า
20:12คุณเพิ่มยานะครับ
20:15ขอบคุณครับ
20:17ขอบคุณครับ
20:19ขอบคุณครับ
20:22ขอบคุณครับ
20:24ขอบคุณครับ
20:27ขอบคุณครับ
20:28ขอบคุณครับ
20:32ขอบคุณครับ
20:37ขอบคุณครับ
20:39ขอบคุณครับ
20:42ขอบคุณครับ
20:44ขอบคุณครับ
20:46ขอบคุณครับ
20:47ขอบคุณครับ
20:52ขอบคุณครับ
20:57ขอบคุณครับ
20:59ขอบคุณครับ
21:02ขอบคุณครับ
21:07ขอบคุณครับ
21:12ขอบคุณครับ
21:17ขอบคุณครับ
21:19ขอบคุณครับ
21:21ขอบคุณครับ
21:22ขอบคุณครับ
21:24ขอบคุณครับ
21:26ขอบคุณครับ
21:27หมุวาน
21:28หมายทั้งโท
21:29แล้วก็ส่งข้อความไป
21:30ให้คุณครับไม่ตอบกลับมาเลย
21:32ไม่รู้ว่า
21:33คุณครับทำอะไรของทีหรือเปล่า
21:35เราว่าเขาไม่เป็นไรเหรอ
21:37บางทีข้าวจะเอาหลัก
21:39ถามคุณครับ
21:40ไปช่วยพ่อกันแล้วก็ได้
21:42ทำไมพูดอย่างนั้นละนู
21:44ก็อยู่ที่เขาก็หายตัวไป
21:46ทางนี้เขาบอกเอง
21:47ขอบคุณครับ
21:49ขอบคุณครับ
21:51ขอบคุณครับ
21:52ไม่เหมือนเวลาอีกแค่ 24 ชั่วโมง
21:55ทำไมไม่รีบ
21:57คุณอาจะต้องถูกสงตัวไปฝากครับที่เริ่นจำกัน
22:02อ่าว่าใจอย่างนั้นขอละกัน
22:05อ่ามีอะไรบางอย่างที่อ่า
22:07เอาไป อย่าสงเสียง
22:08จับคุณมาทำไมว่าเนี่ย
22:10โอ้โห จับแม่งสุบัน
22:12มีเบื่ออังไงวะ
22:13เฮ้ย จับแม่งสุบัน
22:15มีเบ้นไม่ชับหรอ
22:17มังไว้ถึง ไม่ได้ค่าใกล้ใจ
22:19ไม่จับอะไรนะครับ
22:21อะไรของมึงเนี่ย
22:22ไม่ว่าไม่ได้นะ
22:26เดี๋ยวออก
22:27นี่อะไรครับ
22:28ก็มองแล้ววายๆนะครับ
22:30อืม
22:31ไป
22:32พ่อรูปรุ่มหลักฐานที่ฉะนาเคยติดสินบนขราชการในกระสูง
22:37วัยมากพ่อสุมกวด
22:40ไปช่วยจัดการแทนพ่อด้วย
22:42ด้วย
22:45ด้วย
22:47ด้วย
22:48ด้วย
22:52ด้วย
22:53ด้วย
22:57ด้วย
22:59ด้วย
23:02ด้วย
23:03ด้วย
23:04ด้วย
23:07ด้วย
23:08ด้วย
23:09ด้วย
23:12ด้วย
23:17ด้วย
23:19ด้วย
23:22ด้วย
23:23ด้วย
23:24ด้วย
23:26ด้วย
23:27ด้วย
23:28ด้วย
23:29ด้วย
23:31ด้วย
23:32มีอะไรหรือเปล่าคะ ทุกคนเป็นยังไงกันบ้าง
23:35คุณขนาบ
23:37มาคุณที่ไปตรวจที่โลงพยาบาทค่ะ
23:39ห้า ปรวจ
23:42ตรวจอะไรคะ
23:43ปาก็ไม่รู้ค่ะ
23:45แต่ก่อนไปนะครับ ป้าได้ยินเขาทะลอง
23:47คุณทนาถามว่าคุณที่เป็นใคร
23:49ไม่อยากบอกอีกนะคะว่าคุณที่นักไม่ใช่คุณที่
23:52ที่กันที่หรือ ไม่ได้เลย
23:55จะไม่ ว่าคุณที่จะกลับไป
24:09สิ่งที่จะตาดลงก็ได้ มาก
24:15สีเวลาะก็ไม่นาน่าจะกดด็งสุรรถ
23:57แล้ว แล้วตอนนี้ ทีอยู่ที่โรงพิบาลไหนคะ
24:00บากก็ไม่รู้ค่ะ
24:02แต่ตอนนี้ที่บ้านมูกวายมากเลยนะคะ
24:04คุณลําพาคุณเองบุทย์ ถูก
24:07จากไปขับให้ในห้องแล้วก็ยืดโทรศัพท์
24:10ปากก็โดนด้วยค่ะ
24:12ตอนนาให้ป้าไปซึกกับข้าว
24:14ป้าก็เลยยืม โทรศัพท์ไม่ค้าถูกมาค่ะ
24:17ปะนิม ทำอะไรอยู่ ทำไมนานจังเลยอ่ะ
24:20รอปแปดนด้วย
24:22รอปแปดนด้วย
24:24รอปแปดนด้วย
24:27ตอนนี้
24:29ตอนนี้
24:31ตอนนี้
24:32ตอนนี้
24:37ประเกาะ
24:38รอปแปดนี้
24:40ตอนนี้
24:41รอมสามารถ
24:42อ่ะ
24:42ทำไมเข้าห้องนานนานจังเลย อย่าคุณท่านรอกินข้าวอยู่นะ
24:45นิดเท่าไหร่
24:47กอบลาคกอบลาค
24:52อ่ะ ไม่ยกของเวลา ยกไว้สิ
24:56ไม่รู้ว่าจะมาซื้อ
24:57ที่ร้านของชัมทำไมให้ลำบา
24:59ทำไมป้าไม่กดสั่งผ่านแอปเนี่ยให้เขาไปสกที่บ้าน
25:02โลกไปเลย
25:03ประหละ ชิดแท้กว่านี่หนี
25:04มวนเดี๋ยวปูด
25:07ขอบคุณแบนี้นะ
25:12คุณแบบนี้
25:17กลับคุณแบบนี้
25:20กลับคุณแบบนี้
25:22กลับคุณแบบนี้
25:25กลับคุณแบบนี้
25:27กลับคุณแบบนี้
25:30กลับคุณแบบนี้
25:32กลับคุณแบบนี้
25:35กลับคุณแบบนี้
25:37คุณแบบนี้
25:42โอเคโอเค งั้นเดินอีกปรับเดินไปเจอกันที่ห้องทำงาน
25:47เป็นตรงนี้ ไม่เอาล่ะ จริงนี้ ไม่รอดีที่คือรถแบบนี้ ข้าดดี ดับเข้ามาได้
25:52ขอบคุณครับ
25:57ขอบคุณครับ
26:02ให้ท่ายครับว่าใครเป็นเจ้าของ
26:07ปิ๊กทัก ปิ๊กๆ
26:09คุณทนตาย
26:22อย่างไม่ใช่ครับ
26:12ใบให้นิดนึงครับว่า โกโกดังแห่งนี้ แล้วของโกดังเนี่ย
26:17มีลูกสาวสวยมาก ๆ ครับผม
26:22หัวดังเก่าพ่อของคุณอริษาไง
26:25ห้า
26:27คุณทรงสิทธิ์เป็นคนจับตัวหัวหลาไป
26:32ไปนับกับ ถ้าจะเป็นตัวนับกัน
26:37ไม่รู้ว่า
26:39กูรู้แค่ว่า
26:41ไอ้ซอยที่วันก่อนมึง
26:42ผมพยายามตามไปอ่ะ
26:44มันมีโกรดังเก่าของคุณทรงสิทธิ์อยู่ด้วย
26:46ก็เลยแค่สงสัย
26:47แต่ว่าใครเป็นคนจับไป
26:49รู้ว่าจับไปทำไมเนี่ย
26:51อันนี้ก็ยังสืบไปไม่ถึง
26:52กูกองนนก็ลองแอบถามคุณอริษา
26:57มารูปสิครับ
26:58เพื่อเธอจะรู้เรื่อง
27:02วันก่อนไอ้นนมันเพิ่งจะเอาหมายไปจับพ่อเค้า
27:06คงจะยอมคุณ
27:07ไปด้วยออก
27:11รุ่งนี้ว่ากไหมครับ
27:12วันเจอกันไอ้ลิปล่า
27:17ได้ค่ะ
27:18ที่ไหน
27:22ยังว่ามาจือจริงๆครับ
27:25แน่งจริงว่า
27:26ได้
27:27แน่งจริงๆครับ
27:29แน่งจริงๆครับ
27:32แน่งจริงๆครับ
27:35กัน
27:37ว่าไงมาย
27:38มายเจอหลับฐานที่พ่อให้ไปหาแล้วนะ
27:40กำลังจะเอาไปให้
27:42ดีเลย
27:43เราลองนะ
27:44แต่เมื่อกี้
27:45ประนิ่มโทรมาบอกว่า
27:47คุณธนา
27:48จับคุณที
27:49ส่งไปตรวจที่โรงพยาบาล
27:51โนชุด
27:52ไม่หาให้หน่อยสิ
27:53ว่าเขาตัวคุณทีไปไว้ที่ไหน
27:55ทำไม
27:57ไม่จะไปตามหาเขาหรอก
27:59ใช่
28:00ไม่จะตามไปช่วยเขา
28:01หมายว่า
28:02เขาน่าจะตกอยู่ในอันตราย
28:04แค่นี้ก่อนนะนอน
28:05เดี๋ยวเจอกัน
28:07เมื่อกัน
28:09เมื่อกัน
28:11เมื่อกัน
28:12ที่พ่อซ้อนหวัยที่ห้องทำงาน
28:14โอเค
28:15เดี๋ยวเราจะรีบตรวจสอบ
28:16เราทำเรื่องกัน
28:17เมื่อกันคุณแหวดเป็นพยายาม
28:18จะทันไหมออนอน
28:19เราจะพยายาม
28:20เราจะพยายาม
28:22ผมเจอกันนะครับ
28:27คุณทนาให้ลูกน้อง
28:28พาตัวคุณทีไปที่ทุกพริบาทนาวาทานีครับ
28:33ถ้ามาจะไปนะ
28:34เราจะให้ทับกับดาบจินไปด้วย
28:36ครับผม
28:37ส่วนเราจะอยู่นี่
28:40จัดการในเอกสารของคุณที่เอง
28:43ขอใจมากนะน้อง
28:44นั้นเราไปกันเลยนะคะ
28:47เยี่ยวกัน
28:49เยี่ยวกัน
28:51เยี่ยวกัน
28:52คุณตรวจ MI สมอง
28:54คุณตรวจ MI สมอง
28:57กับคนตรวจร่างกายของคุณทีทัดเนี่ย
28:59ทุกอย่างเป็นปกติดีครับ
29:02แล้วผลตรวจรินเอง
29:03ผลจอกได้ช่วงบายนี่ครับ
29:05ผมต้องขาดอย่างนี้
29:07กับ
29:11แล้วผมจะลิปกัน
29:12ไปตามให้ครับ
29:17เยี่ยวกัน
29:19เยี่ยวกัน
29:21เยี่ยวกัน
29:22เยี่ยวกัน
29:24เยี่ยวกัน
29:26เยี่ยวกัน
29:27เยี่ยวกัน
29:29เยี่ยวกัน
29:30เยี่ยวกัน
29:32ที่สุด ที่สุด ที่สุดู
29:37นักแบบนี้
29:42สวัสดี
29:47สวัสดี
29:52พ้นตัวดินเต้าต้องกับผมงั้นอ่ะ
29:57ใช่ครับ คุณทีทัสเนี่ย ไปรูปคุณธนากับคุณลำพา
30:02อย่างแน่นอน ไม่มีอะไรต้องถูก
30:05ไม่ใช่ ยังไงมันก็ไม่ใช่รู้
30:07เหมอ ทั้งนิสัย ทั้งแวลตา มันไม่ใช่ลูกชาย
30:12อาจจะเป็นเพราะว่าความจำเสือมันครับ ที่ทำให้เขาดูแปลกไป
30:17มันแปลกเกินไป ผมเป็นพ่อ ผมรับรู้ได้สิ แวลตาที่มัน
30:22มันมองผมเนี่ย มันไม่ใช่ มันไม่ใช่แวลตานี่
30:27เอ่อ ขอบคุณสำเร็จ
30:32หมอ ผมอยากไม่ลูกฉัน
30:37มันมีวิธีไหนนะ ที่จะรักษาของ
30:42เขาให้หาย มันมีอีกมั้ย
30:46เอ่ หรือว่า
30:47เราจะลองรักษาแบบ
30:49TMS ดู ดีไหมครับ
30:51TMS
30:52มันคืออะไร
30:54TMS เป็นการกระตุ้นสมง
30:57ดูขึ้นมาเหล็กไฟฟ้า
30:59ซึ่งปกติแล้วเนี่ย
31:00เราจะใช้วิธีนี้ในการรักษา
31:02หรือเป็นการปรับสมดุล
31:05ในสมองให้กับผู้
31:07ทุกผ่วยใหม่เก็น
31:08น่อยจากนี้แล้วมันยังช่วยกระตุ้น
31:10ในเรื่องของโลกอัมมาพึก
31:12อัมมาพัน
31:12ทุกข้างจำซื่ม
31:14ที่สามารถที่จะเรียกความทุงจำกับคือแบบ
31:17แล้วมันไม่ต้องทำไง
31:19คือเราจะใช้เครื่องมือปล่อยเก็น
31:21ไปไป
31:22ที่สมองของคนไข้
31:24เพื่อกระตุ้นวงโจนกระแสประสาทของคนไข้
31:27ทุกข้างจำกับ
31:29ทุกข้างจำกับคุณ
31:30ทุกข้างจำกัน
31:32ถ้าหมอทำให้ลูกชายผมกลับมาเป็นคนเดิมได้นะ
31:35หมอจะเอาอะไรว่ามา
31:37จะให้ผมบริจากซื้อเครื่องมืออะไรก็ว่ามา
31:39ผมไม่ขัดเลย
31:40ทัก เดี๋ยวผมจัดการให้ลึก
31:42ทุกข้างจำกับคุณ
31:45ทุกข้างจำกับคุณ
31:47ทุกข้างจำกับคุณ
31:52ทุกข้างจำกับคุณ
31:57ทุกข้างจำกับคุณ
32:01ทุกข้างจำกับคุณ
32:02คุณจากร้อยกระสานดำเนินการต่อครับ
32:07ขอบคุณจากร้อย
32:12ขอบคุณจากร้อย
32:17ขอบคุณจากร้อย
32:22ขอบคุณจากร้อย
32:26ขอบคุณจากร้อย
32:27ขอบคุณจากร้อย
32:29ขอบคุณจากร้อย
32:32ขอบคุณจากร้อย
32:37ขอบคุณจากร้อย
32:39ขอบคุณจากร้อย
32:41ขอบคุณจากร้อย
32:42ขอบคุณจากร้อย
32:47ขอบคุณจากร้อย
32:52ขอบคุณจากร้อย
32:57ขอบคุณSeb
33:02ข้าบคุณหอบคุณ
33:07เฮ้า
33:08เฮ้า
33:10เฮ้า
33:12เฮ้า
33:15เฮ้า
33:16เฮ้า
33:17เฮ้า
33:18เฮ้า
33:19เฮ้า
33:21เฮ้า
33:22เฮ้า
33:24เฮ้า
33:25เฮ้า
33:26เฮ้า
33:27เฮ้า
33:29เฮ้า
33:32เฮ้า
33:34เฮ้า
33:35เฮ้า
33:36เฮ้า
33:37เฮ้า
33:38เฮ้า
33:39เฮ้า
33:40เฮ้า
33:41เฮ้า
33:42เฮ้า
33:43เฮ้า
33:44เฮ้า
33:45เฮ้า
33:46เฮ้า
33:47เฮ้า
33:48เฮ้า
33:49เฮ้า
33:50เฮ้า
33:51เฮ้า
33:52เฮ้า
33:53เฮ้า
33:54เฮ้า
33:55เฮ้า
33:56เฮ้า
33:57เฮ้า
33:58เฮ้า
33:59เฮ้า
34:00เฮ้า
34:01เฮ้า
34:01สวัสดี สุดท้ายใส่ สุดที่สุดท้าย
34:06เธอดีกว่า
34:11ตอนนี้เธอร์จริง
34:16ที่นี่ ต้องรับต้องการที่สิ
34:21เวลา จริง จริง น้องไว้
34:26เวลา
34:31สุดท้าย ที่สุดท้าย ที่สุดท้าย
34:36สุดท้าย ที่สุดท้าย ที่สุดท้าย
34:41สุดท้าย ที่สุดท้าย
34:44สุดทีครับ
34:46สุดที สุดทีครับ
34:49สุดที
34:51รับลึกขนาดเนี่ย ถ้าทางโดนยาสลบแน่เลยครับ
34:56ที่สุดท้าย ที่สุดท้าย ที่สุดท้าย ที่สุดท้าย ที่สุดท้าย ที่สุดท้าย ที่สุดท้าย ที่สุดท้าย ที่สุดท้าย ที่สุดท้าย ที่สุดท้าย ที่สุดท้าย ที่สุดท้าย ที่สุดท้าย ที่สุดท้าย ที่สุดท้าย ที่สุดท้าย ที่สุดท้าย ที่สุดท้าย ที่สุดท้าย ที่สุดท้าย ที่สุดท้าย ที่สุดท้าย ที่สุดท้าย ที่สุดท้
35:01ได้ตัวคุณทีแล้วนะครับพวกมาย
35:03โอเคค่ะ มายจะไปรอรับนะคะ
35:06ทีแล้วนะครับ
35:08ทีแล้วเจอร์
35:10ทีแล้วนะครับ
35:11ขอบคุณครับ
35:16เยี่ยมเยี่ยม
35:21เยี่ยมเยี่ยม
35:26ขอบคุณครับ
35:29ขอบคุณครับ
35:31ขอบคุณครับ
35:35มา
35:36สั่งละว่าพอ
35:37จักเตรียมพยิบาลทุกเตรียงเอาไว้
35:39อย่าให้ออกนอกลงพยิบาลได้
35:41ขอบคุณครับ
35:43ขอบคุณครับ
35:46ขอบคุณครับ
35:51ขอบคุณครับ
35:53ขอบคุณครับ
35:56ขอบคุณครับ
36:01ขอบคุณครับ
36:06ขอบคุณครับ
36:08ขอบคุณครับ
36:09ขอบคุณครับ
36:11ขอบคุณครับ
36:13ขอบคุณครับ
36:15ขอบคุณครับ
36:16ที่คอร์!
36:18เฮ้!
36:20เฮ้!
36:21เฮ้!
36:25เฮ้!
36:26เฮ้!
36:28เฮ้!
36:30เฮ้!
36:31เฮ้!
36:33เฮ้!
36:35เฮ้!
36:36เฮ้!
36:38เฮ้!
36:40เฮ้!
36:41เฮ้!
36:43เฮ้!
36:44เฮ้!
36:45เฮ้!
36:46เฮ้!
36:48เฮ้!
36:50เฮ้!
36:51เฮ้!
36:53เฮ้!
36:54เฮ้!
36:55เฮ้!
36:56เฮ้!
36:58เฮ้!
37:00เฮ้!
37:01เฮ้!
37:03เฮ้!
37:04เฮ้!
37:05เฮ้!
37:06เฮ้!
37:08เฮ้!
37:10เฮ้!
37:11เฮ้!
37:13เฮ้!
37:14เฮ้!
37:15เฮ้!
37:16เฮ้!
37:17เฮ้!
37:18เฮ้!
37:19เฮ้!
37:20เฮ้!
37:21เฮ้!
37:22เฮ้!
37:23เฮ้!
37:24เฮ้!
37:25เฮ้!
37:26เฮ้!
37:27เฮ้!
37:28เฮ้!
37:29เฮ้!
37:30เฮ้!
37:31เฮ้!
37:32เฮ้!
37:33เฮ้!
37:34เฮ้!
37:35เฮ้!
37:36เฮ้!
37:37เฮ้!
37:38เฮ้!
37:39เฮ้!
37:40เฮ้!
37:41เฮ้!
37:42เฮ้!
37:43เฮ้!
37:44เฮ้!
37:45เฮ้!
37:46เฮ้!
37:47เฮ้!
37:48เฮ้!
37:49เฮ้!
37:50เฮ้!
37:51เฮ้!
37:52เฮ้!
37:53เฮ้!
37:54เฮ้!
37:55โอ้มันมันทาย
38:00ไม่สร้าวครับท่าน
38:02ผมวิ่งตามไปไม่ทัน
38:04มีคนมาช่วยพวกมันวัน
38:05แล้วก็พาหนีขึ้นลดไปครับ
38:07เป็นไปได้อย่างไร
38:10ไม่มีใครรู้มาก่อนจะพาทีทัสมาที่เนี่ย
38:15ขออนุญาณเอาตัวคุณทีทัสไปทำการลักษานะครับ
38:20ขออนุญาณ
38:22ขออนุญาณ
38:25ขออนุญาณ
38:27ขออนุญาณ
38:29ขออนุญาณ
38:30ขออนุญาณ
38:32ขออนุญาณ
38:34ขออนุญาณ
38:35ขออนุญาณ
38:37ขออนุญาณ
38:39ขออนุญาณ
38:40ขออนุญาณ
38:42ขออนุญาณ
38:44ขออนุญาณ
38:45ขออนุญาณ
38:47ขออนุญาณ
38:49ขออนุญาณ
38:50ขออนุญาณ
38:52ขออนุญาณ
38:54ขออนุญาณ
38:55ขออนุญาณ
38:57ขออนุญาณ
38:59ขออนุญาณ
39:00ขออนุญาณ
39:02ขออนุญาณ
39:04ขออนุญาณ
39:06ขออนุญาณ
39:08ขออนุญาณ
39:10ขออนุญาณ
39:12ขออนุญาณ
39:14ขออนุญาณ
39:16ขออนุญาณ
39:18ขออนุญาณ
39:20ขออนุญาณ
39:22ขออนุญาณ
39:24ขออนุญาณ
39:26ขออนุญาณ
39:28ขออนุญาณ
39:30ที่สุดที่สุดที่สุดท้าย
39:35ที่สุดที่สุดท้าย
39:40เจ้าไหว
39:45พ่อครับ
39:50ผมรักพ่อครับ
39:54ทำไมลูกอย่างนี้
39:55อยู่ด้องอ่ะ
39:56อยู่ว่าพัสเน้นทำไม่ดีกว่ะ
39:58เพราะว่าเราอุมบาย
40:00อยากอยู่ใกล้ตัวสาวอ่ะ
40:01ใส่
40:02โอ้...
40:03เราเนี่ยร้ายจริงเลย
40:05โอ้...
40:10ทราบทราบ
40:15เธอร์ที่สุดที่สุดท้าน
40:20ตอนง่ายๆ มันมีเขาจะได้ไม่ต้องเจ็บมานะ
40:25แล้วมั้ย
40:29แล้วอีกเห็นแล้ว
40:30เป็นอะไรครับในสนสัน
40:33ยีล้ำไหม
40:34ใช่ครับ
40:35ยีล้ำมันเป็นยังไงครับ
40:37โอ้ยาว
40:40มันไม่อยู่นะ
40:41เหมือนไหม
40:42ไม่เหมือน
40:43แล้วมันมีเหมือนอะไร
40:44เหมือนแฟนแบบๆ
40:45เย็บ
40:46เย็บ
40:47เย็บ
40:49เย็บ
40:50เย็บ
40:52เย็บ
40:54เย็บ
40:55เย็บ
40:57เย็บ
40:59เย็บ
41:00เย็บ
41:02เย็บ
41:04เย็บ
41:05เย็บ
41:07เย็บ
41:09เย็บ
41:10เย็บ
41:12เย็บ
41:14เย็บ
41:15เย็บ
41:17เย็บ
41:19เย็บ
41:20เงีย consist
41:22จะคล้อถูกผู้เราทุกคนเอาไว้
41:24ปะปะสัญญานะ
41:25เพราะวันนึง พวกเราทุกคนจะได้อยู่ด้วยกัน
41:30ทุกคนจะได้อยู่ด้วยกัน
41:35ทุกคนจะได้อยู่ด้วยกัน
41:40ทุกคนจะได้อยู่ด้วยกัน
41:45เราประปาหน่อยนะครับ
41:50ทุกคนจะได้อยู่ด้วยกัน
41:55ทุกคนจะได้อยู่ด้วยกัน
42:00เจ็นเย็นก่อนน้ำอาย
42:02ยังไงเขาเป็นพอลูกกัน
42:06เขาไม่ข้าลูกชายกันเองหรอก
42:09นอน
42:10นอนพูดอย่างนี้เหมือนไม่รู้จักคุณธนาเลยนะ
42:15เราใช้ข้อมูลในแฟบดายของคุณธนาแล้ว
42:21ในนั้นมีอีกอาศาลการติดสินบน
42:24ของท่านเลยค่ะที่การกระทรง
42:25คุณธนก่อน
42:26ร่วมถึงอายกาศาลยาที่ไม่ได้มาตรฐาน
42:29และมีคุณธนาและมีคุณธนา
42:30คุณธาพต่ำกว่าเกตรที่จดแจ้งไว้
42:32ซึ่งเราคิดว่าบริษัทวัชนะ Biotech
42:35น่าจะรู้กันกับข้าวราชการคนก่อนก่อน
42:40ถ้าเรื่องนี้ถูกเปิดเผยออกไป
42:44จะไม่ใช่ค่ะ
42:45คุณธนาที่เดิดร้อนนะสิ
42:47แต่เป็นข้าวราชการที่เกี่ยวของทุกคน
42:49ใช่
42:50เรื่องนี้เป็นเรื่องใหญ่
42:53และยุงยากมาก ๆ นะ
42:55เราต้องใช้เวลาในการตรวจสอบยาที่วางขาย
42:59รวมถึงเรียกว่า
43:00เรียกทุกคนที่เกี่ยวข้องมาให้ปากคำ
43:02และเรื่องนี้
43:04ต้องกัน
43:05ต้องเป็นความรับ
43:06เพราะถ้าข่าวรู้ออกไป
43:08คุณธนาอาจจะสั่งปิดป่าคนพวกนั้น
43:10ไม่หรือเป็นร้าย
43:26หรือเราต้องชั้น
43:28หรือเป็นร้าย
43:30ว่าจากที่เจ็บกัน
43:34หรือดเจอ
43:35นัดเจอ
43:36ว่าถึงจัดการประหลัง
43:37หรือว่า
43:39เราต้องรูปรุ่มหลักฐานจากคุณเมื่อ
43:44เวลาที่แม่พุทีเก็บไว้
43:46แล้วต้องตามหาไฟภาพจากกล้องวงจอร์ปี
43:49ที่เรายังหาไม่เจอ
43:51รวมถึงต้องหาตัวคุณเวลาให้เจอให้ได้
43:54เพราะเราต้องใช้เขาในการพยายามหลือฟื้นคดี
43:57ค่าคุณพัฒนาขึ้นไว้
43:59ฝากด้วยนะนน
44:02ยังไง
44:03พอ
44:04ก็ต้องไม่ติดคุกฟี
44:06คุณพัฒนา
44:07ต้องได้รับโทษที่เต็งก็
44:09ขอบคุณพัฒนา
44:14ที่สุดความเกิด
44:19คุณนัดฉันมาที่นี่ทำไม
44:24แสงทวีโกดัง
44:26เป็นโกดังเก่าของพ่อคุณใช่ไหม
44:29นี่คุณคิดว่าฉันง่วงพอจะให้คุณหลอกใช้ฉันฟรีๆ
44:35แล้วคุณต้องการอะไรเป็นการแรกเปลี่ยนครับ
44:38ถ้า...
44:39ถ้าเกิดว่าฉันตอบคุณ
44:41คุณก็จะต้องตอบฉัน
44:43แรกกัน
44:44ขอบคุณคำถาม
44:49ใช่
44:51มันเป็นโกดังของพ่อฉัน
44:53แต่ตอนนี้มันเป็น...
44:54มันก็ดังร้าง
44:55ไม่มีใครใช้แล้ว
44:59คุณกำลังช่วยพี่มันจัดการคุณลงทนาอยู่ใช่ไหม
45:04ใช่
45:08ขอบคุณกับคุณ
45:09ขอบคุณท่านา
45:11กำลังร่วมมือกันทำอะไรอยู่
45:13คุณอยากรู้ว่าพ่อฉัน
45:14พ่อฉันเป็นคนจับตัวเวลาไปหรือเปล่าใช่ไหม
45:16จะทำหรือเปล่านะ
45:18พ่อฉัน
45:19ไม่ได้เป็นคนทำ
45:22ไม่ได้เป็นคนทำ
45:24ไม่ได้เป็นคนทำไม
45:27ไม่ได้เป็นคนที่นี่
45:28คุณคุณคุณ
45:29ติดต่อคุณลำค่ะ
45:32แล้วเขาจะแอดติดต่อกันเรื่องอะไรเหรอคะ
45:34ฉันไม่รู้
45:36ลำพาก็ไม่พูด
45:38แล้วไอ้วันหลาก็คิด
45:40หายไปได้ยังไงครับ
45:42นี่ไง
45:43ฉันไม่อยากหรือ
45:45ถึงต้องมาถามพวกคุณไง
45:48ถามพวกเราหรือ
45:50แล้วพวกเราจะไปรู้ได้ยังไงครับคุณธนา
45:53ช่วง
45:54เรื่องนี้เราก็ยุ่งยุ่งแต่เรื่องคดีเจลลี่นั่น
45:57ไหนจะเรื่องไฟไม่ที่บริษาทอีก
45:59ตอนนี้เราก็ทำได้แค่อยู่ให้เงียบที่สุด
46:02ไม่อยากสร้างความเดี๋ยวร้อนให้คุณธนาเราค่ะ
46:04คุณธนา
46:08คุณธนา
46:09คุณธนา
46:15คุณธนา
46:17ผมรู้ว่าคุณรู้เรื่องนี้แน่ๆ
46:19คุณรู้ได้ยังไง
46:22ผมคิดว่าผมรู้จักคุณดีพอ
46:24คุณธนา
46:28บอกผมว่าเธอ
46:30ว่าคุณเวลาอยู่ที่ไหน
46:32ผมไม่อยากให้ครอบพวกคุณเดือน
46:34ร้อน
46:35ถ้าคุณธนารู้เรื่องนี้
46:38งั้นคุณก็ต่อ
46:39คุณธนา
46:40ว่าพี่หมาย
46:41คุณธนา
46:42คุณธนา
46:43คุณธนา
46:44คุณธนา
46:44ก็มือกันเล่นงานคุณธนาอยู่ด้วยใช่ไหม
46:47ใช่
46:49เพราะฉะนั้นถ้าคุณอยากจัดการกับเขา
46:53เราคุณจะรู้
46:54คุณธนา
46:57เราฉันจะเชื่อใจหุ่นเลย
46:58คุณธนา
46:59คุณธนา
46:59ว่า Investment
47:00คุณธ Patterson
47:01คุณธนา
47:03เชื่อใจหยุด
47:04แน่ง
47:05ได้
47:23แก Mouse
47:25สร้างที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่อยู่ด้วย
47:30เกิดอะไรขึ้นเนี่ย
47:35ทำไมถึงได้มาหาเราถึงบ้านได้
47:37ร้อยวันพันปีไม่เห็นเคยโพโล่มา
47:40หรือว่าจะมาจับผิดเรา
47:42ก็บอกแล้วไงว่าอย่าไปหาเรื่อง
47:45เรื่องคุณธนาเขา
47:47ห้นยังคุณธนา
47:49ถ้าเขาสงสายว่าใครทรยศเขาแล้วก็
47:50เขาไม่ปล่อยให้รอยนวนแน่ๆ
47:54เขาไม่สิ
47:55สงสายเราหรอกค่ะ
47:57เราไม่ได้มีพิรุษอะไรนี่
48:00อีกสองคนฟัวเมียเนี่ย
48:02ต้องไปคนจับ
48:04ต้องไปคนจับ
48:05เวลาไปแน่ๆ
48:07จะตามไปดูสิว่า
48:09มันเอาไปซอดไหมที่ไหน
48:10ได้ครับท่าน
48:12ท่านครับ
48:13เมื่อกี้คุณหมอทรงมาบอกว่า
48:15คุณที่ฟืน
48:15ท่านครับ
48:20ท่านครับ
48:25ท่านครับ
48:30ท่านครับ
48:31พอ
48:35ท่านครับ
48:37พอ
48:40ท่านครับ
48:44ท่านครับ
48:45แกร่งแล้ว
48:50เออทนรอไหนนะพ่อ
48:54ตอนนี้
48:55นอนกำลังรีบตรวจสอบข้อมูลในฟลัตใดที่พ่อซ่อนไว
48:59แล้วรีบยืนเรือ
49:00ขออกันตัวพ่อเป็นพยาญ
49:02ส่วนอักทางจากคุณเวลา
49:05คงต้องรอทีค่ะ
49:08เรารู้หรือยังว่าใครจับตัวเวลาไป
49:10คุณทรงสินกับคุณควันดีค่ะ
49:15แต่แปละ
49:16ที่คุณทนาไม่รู้เรื่องนี้
49:19ตอนนี้นอนกำลังกำลัง
49:20กำลังใจราจากับลูกสาวเขา
49:22ให้ส่งตัวเวลาให้เรา
49:25แต่ยังไม่ได้คำตอค่ะ
49:28รู้ว่า
49:30แล้วผมจะหักลังกันเอง
49:35เราก็โทษน้ำใหม่
49:40ที่ทำให้หน่ายต้องเดือนร้อนไปด้วย
49:45คนที่ต้องขอโทษพวกเรา
49:47คือคุณทนาตังหากครับ
49:50อดคนหน่อยนะคะพ่อ
49:55ตอนนี้คุณทนาสงสัยทีมาก
49:58จับทีเป็นตัวที่รง
50:00ที่ต้องพยาบาล
50:04แต่หมายเชื่อว่า
50:05ที่เจอตัวรอดได้
50:07แล้วเอาหลักฐานจากคุณเวลามาให้เราได้
50:10แน่แน่ค่ะ
50:15คุณท้า
50:19ค่ะ
50:20สวัสดี วัสดี วัสดี
50:25ขอบคุณภาพ
50:30ขอบคุณภาพ
50:35ขอบคุณภาพ
50:40ขอบคุณภาพ
50:45ขอบคุณภาพ
50:50ขอบคุณภาพ
50:55ขอบคุณภาพ
51:00ขอบคุณภาพ
51:02ขอบคุณภาพ
51:05ขอบคุณภาพ
51:07ขอบคุณภาพ
51:10ขอบคุณภาพ
51:15ขอบคุณภาพ
51:20ขอบคุณภาพ
51:25ขอบคุณภาพ
51:30ขอบคุณภาพ
51:33ขอบคุณภาพ
51:35ขอบคุณภาพ
51:37ขอบคุณภาพ
51:38ขอบคุณภาพ
51:40ขอบคุณภาพ
51:43ขอบคุณภาพ
51:44ขอบคุณภาพ
51:45ขอบคุณภาพ
51:47ขอบคุณภาพ
51:49ขอบคุณภาพ
51:50เราเจ็บมากเลยใช่ไหม
51:55ตอนนี้ขอบคุณสุดท้าย
52:00ทุกอย่างนั้นแล้ว
52:05วันน่ะ
52:10ขอโทษนะครับ พ่อ
52:15ขอโทษ
52:20ขอโทษ
52:25ขอโทษ
52:30ขอโทษ
52:35ขอโทษ
52:40ที่จำทุกอย่างได้แล้วเหรอ
52:46ตอนนี้ผมจำทุกอย่างได้แล้ว
52:48ผมจำทุกอย่างได้เหรอครับ
52:50พ่อรับปากว่าพ่อทำไมยุ่งแบบเองมีกาย
52:52ไม่เอารับอาหารที่ได้จัดเวลาไว้ที่ไหนครับ
52:55อีกนิดเดียวเราจะจับคุณธนาเข้าครูปได้แล้วใช่ไหม
52:58ถ้าเราได้หลับฐานจับคุณเวลามาเพื่อ
53:00ถ้ากระจำทุกอย่างได้แล้วจริงๆ
53:02ฝายจากกล้องวงจรปิดคืนนั้นอยู่ที่นั้น
53:05อีกนิดเดียวเราจะจับคุณธนาเข้า
53:10อีกนิดเดียวเราจะจับคุณธนาเข้า
53:15อีกนิดเดียวเราจะจับคุณธนาเข้า
53:20อีกนิดเดียวเราจะจับคุณธนา์
53:25อีกนิดเดียวเราจะจับคุณธนาเข้า
53:30อีกนิดเดียวเราจะจับคุณธนาเข้า
53:35อีกนิดเดียวเราจะจับคุณธนา์
53:40อีกนิดเดียวเราจะจับคุณธนา์
53:45อีกนิดเดียวเราจะจับคุณธนา์
53:50อีกนิดเดียวเราจะจับคุณธนา์
53:55อีกนิดเดียวเราจะจับคุณธนา์
54:00อีกนิดเดียวเราจะจับคุณธนา์
54:05อีกนิดเดียวเราจะจับคุณธนา์
54:10อีกนิดเดียวเราจะจับคุณธนา์
54:15อีกนิดเดียวเราจะจับคุณธนา์
54:20อีกนิดเดียวเราจะจับคุณธนา์
54:25อีกนิดเดียวเราจะจับคุณธนา์
54:30อีกนิดเดียวเราจะจับคุณธนา์
54:35อีกนิดเดียวเราจะจับคุณธนา์
54:40ซอร์รม
Comments