- 3 months ago
ดูละคร ย้อนหลัง ดูละครไทย
Category
😹
FunTranscript
00:00เมืองทุ่งใหญ่
00:30เป็นเจ้าหน้าที่หน่วยปฎิบัติงานลับ
00:32ขึ้นตรงกับฉันที่เป็นเจ้าเมืองในขณะนี้พียงพูดเยอะ
00:39- น้องรีใจด้วยนะเจ้าคะ
00:40ที่การลงนำซื้อขายปืนสําเร็จเรียบร้อยแล้ว
00:43ขอเชิญทุกท่านมาร่วมเต้นรำ
00:46เพื่อเป็นการเฉลิมเฉลองให้แก่เมืองทุ่งใหญ่
00:52ไอ้นกเล็กมันผ้าดถ้า
00:54โดนขุณเองจับตัวได้
00:58เราต้องช่วยน๊กเล็กแหลกครุกขอบมาให้ได้
01:00ใครน๊กเล็กซักทอบเหงถึงกูกูก็จบ
01:03ถ้าในมึงไม่มีกู
01:05ก็ยววังเลย
01:06todavía Prozent
01:07ใครจะเข้าบostonมึงได้
01:08ค่ะจะช่วยน๊กเล็กเอง
01:13ใช้แสกเขียน่ะ
01:15มันคงจะเบาไปทำหรับมึง
01:17ถ้ามึงไม่บอกว่าใครร่วมมือกับมึง
01:24นั่นมิคตรวินิทั!
01:28นั่นมิคตรวินิทั!
01:54คำดวง มีเรื่องอะไรหรือเปล่า
01:57เมื่อคืนมีคนร้ายบุกไปที่คุก ไปช่วยนกเล็กแห่คุกออกมา
02:03คนร้ายแห่คุกมีเรื่องธรรมดา เดี๋ยวเจ้านวที่เขาได้จับกันเองนั่นแหละ
02:07แต่นกเล็กมันไม่ใช้ผู้รายธรรมดาพี่ขาม
02:10มันเก่งแล้วก็ฉลาดมาก
02:12แต่ที่สำคัญ คนที่บุกเข้าไปช่วยมันนี่ออกมา
02:18คน ๆ นันต้องไม่ธรรมดาแน่นอน
02:31เจ้า นาทีก็คุมเข้มนั่นหนาขนาดนี้
02:34ไอ้นกเล็กมันแหกคงไปได้อย่างไร
02:37ก็นับผมคิดว่า
02:39น่าจะเป็นกินมือให้พวกมีอาคมครับ
02:43เจ้า อย่าลืมสิ
02:44ว่าให้นกเล็กมันเป็นพวกโชนสลัก
02:46ไม่มีอาคม
02:47ถ้าเป็นฝีมือของไอ้พวกโจนสีช้ายแล้วเขารับ
02:58นี่เจ้ากำลังใหม่ถึง
03:02พวกมันกำลังร่วมมือกันอย่างนั้นหรอ
03:11ถ้าเป็นอย่างนั้นจริงแล้วก็
03:15เมืองทุ่งใหญ่กำลังตกอยู่ในอตลาย
03:17ท่านขุนขอรับ
03:18ท่านขุนขอรับ
03:20กับผมมีเรื่องอยากคุยกับท่านขุนสักหน่อย
03:24ท่านขุนขอรับ
03:32กับผมมีเรื่องอยากคุยกับท่านขุนสักหน่อย
03:38ไว้ที่หลังได้ไม่ได้คำ
03:39ฉันกำลังรีบ
03:41เป็นเรื่องสำคัญขอรับ
03:43ไม่นานหรอกขอรับ
03:45ได้ยินว่าเกิดเรื่องวุ่นวายเลยขอรับ
03:47มีนักโปรดคนสำคัญแหกครุกไป
03:51แล้วท่านขุนจะให้คำดวงช่วยหาหรอกขอรับ
03:53ใช่ แม่คำดวงอาจจะช่วยฉันหาบอดแสได้
04:08ในขามมีอะไร
04:10ท่านขุน
04:12ท่านรู้ไหม
04:13ว่าท่านเป็นคนเห็นเก็ดตัวมาก
04:15ในขาม
04:17ที่กับผมต้องพูดแบบนี้
04:20เพราะท่านขุนรู้อยู่แก่ใจ
04:22ว่าแค่เอ่ยปากว่าให้คำดวงช่วย
04:24คำดวงต้องช่วยท่านอยู่แล้ว
04:27เพราะเขาเป็นคนซื้อมีน้ำใจ
04:30ใครดีกับเขา
04:32เขาต้องตอบแพนอย่างเต็มที่
04:34อีกอย่างที่ก็ผมรู้
04:37คำดวงก็เกือบตายเพราะช่วยท่านขุนไว้หลายต่อหลายครั้ง
04:40แต่ท่านขุนก็ยังอยากจะให้คำดวงอยู่ช่วยต่อ
04:43ก็ผมถึงบอกท่านขุนว่า
04:49ท่านคุณเห็นเก็ดตัว
04:51ก็ผมพูดผิดไหมครับ
05:05ว่าแค่เอยปากไว้คำดวงช่วย
05:08คำดวงต้องช่วยท่านอยู่แล้ว
05:10เพราะเขาเป็นคนซื้อ
05:12มีน้ำใจ
05:13อีกอย่างที่ก็ผมรู้
05:15คำดวงก็เกือบตาย
05:16เพราะช่วยด้านคุณไว้หลายตัวไหลครั้ง
05:19คุณพี่
05:21เรื่องนกเล็กเป็นยังไงบ้านเจ้าค่ะ
05:27มีคนข้าเจ้า allows you to determine
05:29orb to struggle
05:30segundoกех Easter
05:32ก็ช่วยมันแฮะคุกออกไปได้
05:33คุณพี่เจ้าค่ะ
05:35ให้น้องช่วยคุณพี่หาเมาะแสนะเจ้าค่ะ
05:37น้องว่าอาจจะเป็นพวกเล่นของ
05:39ดีไม่ดี ก็เป็นพวกโจนสีชัยเจ้าค่ะ
05:41ไม่ต้อง
05:43เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับร่อน
05:45แต่ว่าน้อง
05:47ว่าเรื่องนี้ไม่ต้องมายุ่ง
05:56สัญญาของเราสิ้นสุดลงแล้ว
05:58ตอนเก็บข้าวของ
06:00แล้วออกไปจากเรือนฉันได้แล้ว
06:04คุณพี่ว่ายังไงนะเจ้าคะ
06:08ฉันพูดเรียกไปแล้ว
06:11ฉันพูดใหม่ก็ได้
06:13สัญญาของเราสิ้นสุดลงแล้ว
06:16หล่อนกับญาติของร่อน
06:18เก็บข้าวของแล้วออกไปจากเรือนฉันได้แล้ว
06:23คุณพี่พูดเหมือนไล่น้องเลยนะเจ้าคะ
06:25ใช่
06:27ฉันไล่หรอ
06:32หรือจะไม่ไป
06:36ไปเจ้าคะ
06:44ฉันก็เก็บข้าวของ
06:47แล้วออกไปได้แล้ว
06:50ตอนนี้เลยหรอเจ้าคะ
06:52ตอนจะรออะไร
07:02ไปได้แล้ว
07:13คำดวง
07:29เรากำลังจะออกจากเขตเมืองทุ่งใหญ่แล้ว
07:32เองยังมีอะไรที่อยากจะทำอีกไหม
07:34ไม่มีแล้วเจ้าพอ
07:41ทุกอย่างที่นี่มันจบแล้ว
08:04speaker
08:07ทุกอย่างทุกอย่างที่ของยังที่นี่
08:10เริ่มทางเวลาใหล่วันล่ะ
08:12ถ้าภาพอหน่อยเหรอ
08:14ไม่หรือ
08:18เอาเยอเยอะ
08:20มีสินทางที่นี่นี่
08:30เสียงคนเดิน ไม่ได้มาทางนี้
08:41พี่พ่อ
09:00ท่านสีชายบอกว่า อีกสองวันจะลงมือ ถ้าพวกเราไปทัน
09:18ยังไงก็ต้องสีชาย
09:20มึงอย่าฝันหวานเรื่องส่วนแบ่งเลย งานเนี้ยไม่ใช่ง่ายง่าย เสียงตายนะเว้ย
09:24กูว่ายังไงก็คมค้าเสียง ถ้านเราป้นพืนฝรั่งได้
09:28ท่านสีชาย ยึดเมืองทุกใจ แน่ แน่
09:31แล้วส่วนแบ่ง จะตกถึงปกเรา
09:34ไป
09:48ฟังด้วย
09:50ครู
09:53อ่อย อ่อย ตื่น อ่อย
09:57คำดวงกับครัวอายไป
09:59เฮ้ย
10:03คำดวง
10:05พี่ตื่นมาไม่เจอเจ้ากับครู
10:06ไปในกันมา
10:08เกิดอะไรขึ้น
10:10ฉันกับพ่อไปดินพวกโจน
10:12มันกำลังจะเป็นป้นปืนฟลัง
10:15พ่อจ๊ะ
10:16ฉันขอไปเตินคุณพี่
10:19ท่านขุนให้รู้ตัว
10:22เขาจะได้ตั้งราบกับพวกโจนได้ทัน
10:24ก็ไหนเจ้าบอกว่า
10:26เจ้าว่าคุณเอกสิ่งสุดเด็ดขัดกันแล้วไง
10:29ก็ใช่
10:31แต่จะให้ฉันทำตัวเป็นท้อมไม่รู้ร้อน
10:33ปล่อยให้เขาตกอยู่ในอันตราย
10:34ฉันทำไม่ได้หรอก
10:35เอาเธอ คำดวง
10:37ไปเตือนท่านคุณให้รู้ตัว แล้วรีบกลับ
10:40ถ้าหลายกว่าเตือน
10:42มันก็อาจสีโดนกว่านั้น
10:44ซิปิมี่อย่างหลายกว่านั้น
10:46มันก็บ้าแน่ดอก
10:48แม่นแทร์ ขอยแค่ไปเติดอิหลี
10:51เอาเถอะ รีบไป รีบกลับ
10:55อยู่ทางนี้พ่อจะออกเดินทางล่วงหน้าไปช้าๆ
10:58พวกนี้เองก็ได้ตามพ่อทัน
11:01จะพ่อ
11:18มีส Europas
11:22โชคดีที่วันนี้พี่ผลไม่ต้องไปว่าร่าชกาล
11:25ก็เลยได้ไปทำบุญตักบาทด้วยกัน
11:28เขาว่ากันว่าชายหิ่ง
11:29กะ๊าปุญตักบาทด้วยกันแล้ว
11:30ยอมไม่แคล signific
11:33แม่ยิสุนแห่งเอากาบาทมาเยอะเลย
11:36แต่มีพระมากแข้รูปเดียว
11:38ที่เหลือก็แบ่งให้บาวกิแล้วกันเนอะ
11:41เอาค่ะ
11:43ฉันมีงานต้องทำ
11:45ไม่อีกสุนจะกลับเลยไหม จะได้ให้เจอไปส่ง
11:52ไม่เป็นไหนเจ้าค่ะ พี่ขุนไปทำงานเธอเจ้าค่ะ
12:15เพรงความเรียนวินสุน
12:22พ่อสุน
12:27จวน จรรรรร
12:45ตายเลยแล้ว ไปเจ้าค่ะ ไปเจ้าค่ะ
13:01มีทุระอะไรแม่คำดวง
13:02คุณพี่ ท่านขุนอยู่ไหม
13:05อยู่
13:08ฉันว่าแม่คำดวงไม่รออยู่ที่สลาโน้น
13:11เดี๋ยวฉันจะไปตามท่านขุนมาให้
13:15โอ้ แต่ต้องรอประเดียวนะ
13:18เพราะว่าฉันจะเอาเสื้อผ้าของคุณยิสุน
13:21ไปให้นังหยิบมันสักซะกร
13:23เมื่อคืนคุณยิสุนมาค้างกับท่านขุนที่นี่
13:27ไม่ได้เอาเสื้อผ้ามาพลาด
13:33ยืนรออะไร น้น ไปรอที่สลานุ้นก่อน
13:39เอาไป
13:41นายไม่ streaming.
13:44๊อก dwa yoo
13:47คน underlying
13:48ไม่นายคำดวงมาชู่่ค่ะ
13:51บอกว่ามาอาท่านคุณช่วยค่ะ
13:53ๆ แต่บ่าบอกแม่คำดวงไปว่า
13:56คุณยิทซุ่นมโนรนคร้างที่นี่กับท่านคุณ ช่วยค่ะ
14:02คุณยิทซุ่นช่วยค่ะ
14:04บ่าว่าคุณยิทซุ่นจัดการแสดง 좀 aktuell
14:09ได้สิ
14:12ashaun จะทำไงจ้าค่ะ
14:23จวนบอกว่าเจ้ามีธุระกับพี่ขุน
14:25ไหนบอกว่ากลับบ้านไปเราจะไม่กลับมาไง
14:27สับปรับงั้นหรอ
14:31ฉันมีธุระด้วน
14:32ต้องบอกท่านขุนจริงๆ
14:34ธุระอะไร
14:36ฉันบอกไม่ได้
14:37เป็นความรับทางลาศการ
14:42อย่ามาอ้างความรับหน่อยเลย
14:44ฉันว่าเจ้าไม่ได้มีโทระอะไรหรอก
14:46เกิดไปจากที่นี้
14:47แล้วเปรียนใจ
14:48อยากจะกลับมาหาความสุขสบาย
14:50เป็นเมียพ�� buldlin
15:09เจ้ากลับไปที่เจ้าจากมาเส้น
15:11ได้
15:23ฉันไม่เจอท่านขุนก็ได้
15:25แต่ฉันขอเขียนจดหมาย
15:28ฝากส่งให้ท่านขุนหน่อยเถอะ
15:38ฉันได้ข่าวมาว่า
15:40พวกโจนสีชาย
15:42กำลังส่องสูงกำลังคน
15:44ดักล่นปืนฟรา
15:52รีบเอาจดหมายนี้ให้ท่านขุนเลยนะ
15:54เรื่องดวด เราก็ร้ายแรงมาก
15:59ได้
16:10คุณเฮียดสุดจะไม่เปิดดูหน่อยแล้วเจ้าคะ
16:24ว่าแม่คําดวงเขียนไว้ยังไง
16:25ไม่อ่ะ
16:26ฉันไม่ไว้ใจมัน
16:28ไม่รู้มันแอบใส่อาคมบนดำอะไรหรือเปล่า
16:29มันนั้นยิ่งไม่ธรรมดาย
16:31เอาไปเผาทริงด้วยดีกว่า
16:33เจ้าค่ะ
16:45แม่คำรวงบอกว่าเป็นเรื่องรวจ
16:48แสดงว่ามันต้องเป็นเรื่องที่ร้ายแรง
16:51ถ้าเผา เราก็ไม่รู้ความจริงสิวะ
16:55แต่คุณยิดสุ่นสั่งให้เผา
16:59ไอ้เราก็อยากรู้สะด้วย
17:01ทำไมดูว่า
17:05ก็อาจหน่อยแล้วกัน
17:12เฮ้ย
17:21แล้วว่าหนังสื่อไม่ออกไม่หว่า
17:24แล้วจะรู้ได้ไงวะ ว่าเขียนว่าอะไรเนี่ย
17:28เฮ้ย เผาคุ้บเผาวะ
17:30ไม่รู้ว่า
17:50แม่ยิดสุ่นยังไม่กลับเองเหรอ
17:52กำลังจะกลับเจ้าค่ะ
17:56พี่คุณช่วยไปส่งฉันที่บ้านได้ไหมเจ้าค่ะ
18:02คือ
18:03ฉันอยากจะขอยุมตัวพี่คุณมาช่วยบังฉันหน่อยเจ้าค่ะ
18:06ฉันกลัวว่า
18:08ถ้าใครเห็นเราจำได้ว่าฉันไม่ได้ใส่ชุดของตัวเอง
18:12จะมีคนคอรหาฉันกับพี่คุณไปในทางไม่ดีได้เจ้าค่ะ
18:15มีได้เจ้าค่ะ
18:41บอกตรงๆนะ
18:43альное italian
18:46อะไรบอกว่าاخืน
18:47ฉันเซียตัวให้พี่คุณแล้ว
18:49เป็นปัวเมียกันแล้ว
18:51จะกลับไปที่ที่เจ้าจากมาสะเถอะ
19:03ฉันจะท่านปื่น Haha
19:06ฉันจะทรง namingด้วย
19:10ฉันจะดิ้นть Living
19:12ฉันจะให้เจ้าเป็นขนคุมปื่นไปทีนั่น
19:15ขอรับ
19:17เรียงนี้เป็นความหลัง ห้ามแพงภายเด็ดคара
19:20พอถ้าสตุรู้ อักจะจู่จมชิงเอาปื่นไป
19:24มันจะเกิดความเสียหายใยต่วง
19:26ก็แล้วผมเข้าใจ ขอรับ
19:29ก็แล้วผมจะทำงานนี้ให้สําเร็จ
19:32พร้อมเดิมพันด้วยชีวิต
19:34ดี...ไปเตริมตัวได้ล่ะ
19:36ฉันจะให้เจ้าออกเดินทางไปคืนนี่
19:40ขอรับ
19:48คุณเอกให้คนมาเบิกเปลือนไปแล้วขอรับ
19:50ขนไปสีสิบกระบอก
19:55ลงมือเร็วอย่างที่ค่า
19:59มันจะขนไปที่ไหน
20:00เปลือนฝรั่งจะถูกส่งไปที่ป้อมอุดอนกับประนาสขอรับ
20:06ขอบชัยมาก
20:19ตะวังตัวให้ดี
20:21ถึงแม้ว่าเราจะเก็บเรื่องนี้เป็นความรับสุดยอด
20:23แต่ก็ยังเป็นงานที่ยันตลาที่สุด
20:26ก็ได้ผมไม่ทราบดีขอรับ
20:29ขอให้สิ่งศักษิตเมืองทุ่งใหญ่คุ้งครองพวกเจ้าด้วย
20:33ขอรับ
20:36ขอเค้ifi
20:54ขอonda
20:58ขอข้า
21:02ย่อ ยึด
21:13แบ่งปืนไปสองหน่วย
21:16หมื่นยอด หมื่นชุ่ม หมื่นมั่น หมื่นชัย
21:19พวกเจ้าไปกับฉัน
21:20ส่วนที่เหลือ ไปทางปกติ
21:22แล้วไปเจอกันที่ปำอุดรณกับประนาส
21:24ถ้าเจอให้พวกโจนสีชายดักป้นระหว่างทาง
21:27อย่างน้อย เราก็มีปืนไปต่อสู้กับมัน
21:29ขอรับ
21:30รับ
22:00ถอยก่อน
22:06ไม่ต้องตกใจ
22:25นี่เป็นสัยศาสตร์
22:27เป็นฟิล์มือของให้พวกโจนสีชาย
22:29สิ่งที่เห็นเป็นแค่ภาพรวงตา
22:44ไอ้จอยสีชาย
22:46กูจําเสียงมึงได้
22:48กูก็จํามึงได้กูได้มึงคิด
22:51เวลาที่กูจะเจอแก้แค่ต้องเสียที
22:54แน่จริงก็ออกมาสิวะ
22:55จุมโมรกทำไม
22:58ออกมา
23:00ฉันอยากให้เจ้าแอบปิดตามคุณเอกไป
23:02อยากให้คุณเอกรู้ตัว
23:04คุณพระสมีง
23:06ไม่ไว้ใจคุณเอกหรือเจ้าค่ะ
23:08ไม่ใช่อย่างนั้น
23:10แต่เพื่อความหวับภัยของคุณเอกมากกว่า
23:13ฉันอยากให้แม้ผิ่งคอยช่วยคุณเอก
23:15อย่าเมื่อมีภัย
23:17เจ้าค่ะ
23:19ออกมา
23:22สั่นเวลักนั่นใช่นะ
23:33ที่ทำให้เกิดภาพหลงตา
23:36ตั้งกำแพงปืน
23:49ไม่มือใครวะ
23:56จะข้าดิดการมันเนี่ย
24:00ตั้งกำแพงปืน
24:04กูมีพลังเพิ่งขึ้นเพราะมึงแท้แท้
24:25ในคุณเอก
24:27ความจริง
24:29กูก็ต้องตายไปแล้วเพราะฟิมือของมึง
24:32ถ้าโชคชะตา
24:34ก็พากูไปถึงทุ่งที่
24:36หาย...
24:38อย่าผีร้ายพวกนั้น
24:40มันจ้องจะเล่นงานกู
24:42ป้าเว้ย
24:50แต่มันก็โดนอาคงในทั่วกูเกลินกินมันแทน
24:54หรือทำให้กูมีพลังเพิ่มขึ้นยังไงแล้ว
25:02ไม่มีที่จมเหลือ
25:16ทางนี้
25:46ลิง!
25:48อีก!
25:51ปล่อย!
25:55สัสการมัน!
26:16ถึงไม่หลากตายกว่ามึงแลกูนี่
26:46เจ้า!
27:11ดาบกู...
27:13คือดาบสัตว์ตาโหัง
27:16เย็นฟัตรงนี้
27:26เย็นพาย หลัดจัดจากหลัด
27:37ได้เย็นเย็น นำสั่งสัญล่ะ
27:40อย่าเย็นคันพลาด
27:41ถี่เป็นฟัตรงนี้
27:42เจ็กไหร่ของมือ
28:12สลายไปหมดแล้ว
28:42คุณครับ
28:48คุณพัสมิง
28:56ราบผมมันอาบอย่าพิชเจ้าค่ะ
29:00พิชเจ้าค่ะ
29:02พิชเข้าสู่เขาใจท่านเมื่อไหร่
29:06ท่านจะตาย
29:08คุณพูดใจท่านเมื่อไหร่
29:10ท่านจะตาย
29:22แม่พิง
29:24อยู่เดียวนี้แม่พิง
29:26ถ้าพิชเข้าตัวเจ้า
29:28เจ้าจะตาย
29:30ท่านบอกท่านแล้วอย่างไรเจ้าค่ะ
29:32ว่าชีวิตของฉัน
29:34จะจงหลักพักดีกับท่าน
29:36คิดพูดเดียวไปจนวันตาย
29:38โทษ
29:54โชวัสหิ่ง
29:56โชวัสหิ่ง
30:02โชวัสหิ่ง
30:04да
30:09แม่พิง
30:11อ๋อ แม่คำดวง
30:16เจ้าจะไปไหนอ่ะ
30:18ท่านกำนาจจะกลับไปหาÜมพ่อ แม่พิงหรือ
30:22ฉันได้รำคำสั่งให้ตามได้ขอให้ท่านคุณนะ
30:24แต่ว่านกเล็กเห็นโชนก็เลยเกิดการตอซู้กัน
30:27และคุณพระสมิงก็มาช่วย
30:29เลยได้รับบาดเจ็บ
30:31แล้วคุณพี่หรอ
30:33ท่านคุณจะสงบืนไปที่ปลอมอุดดรณ กำประเนาศ
30:36แต่ว่าโดนจนสีชายจมตีแล้วหว่างทาง
30:39ฉันจะตามไปช่วยคุณพี่
30:42พวกมันลงมือที่ไหน
30:43จากตรงนี้ไปทางทิ้นเหนือก่อนถึงป้อม
30:45แล้วคุณพาสมิน
30:49ไม่ต้องห่วงนะแม่คำดวก
30:50เดี๋ยวฉันจะดูแลท่านเอง
30:52รีบไปเธอแม่คำดวก
30:55จ้ะ
31:06เธอแม่คำดว่า
31:30สวัสดีที่สวัสดี
32:00คุณพัสมีร์ ท่านรู้สึกตัวแล้ว
32:12ระวังนะเจ้าค่ะ
32:20น้ำเจ้าค่ะ
32:30เดี๋ยวฉันไปเอาน้ำมาให้อีก
32:38ถ้าต้องกินน้ำมากๆ
32:40น้ำจะช่วยสลายพิษ
32:42น้ำพิ่ง
32:44อยู่กับฉันก่อนเดี๋ยวนะ
32:48น้ำพิ่ง
32:50ท่านรู้สึกตัว
33:04ที่ฉันฝันไปแล้วเนี่ย
33:10อันจริงๆด้วย
33:14พี่กำจวง
33:16พี่กำจวง
33:18ที่ฉันฝันไปแล้วเนี่ย
33:22อันจริงๆด้วย
33:24พี่กำจวง
33:26พี่กำจวง
33:28พี่กำจวง
33:30คุณพี่
33:32ท่านขุน
33:34อย่าลืมสิเจ้าค่ะ
33:36ว่าเราไม่ได้เป็นอะไรกันแล้ว
33:38พี่
33:40ท่านห่วงห่างฉันจะดีกว่า
33:42ร้อนเปลืออะไรของร้อน
33:52ท่านบาดเจ็ป
33:54ฉันไม่เป็นไร
33:56เอีย��หลายช่วยฉันไว้
33:58แล้วร้อนมาได้ยังไง
34:00ฉันเจอแม่พิ่ง
34:04แม่พิ่งบอกว่าท่านสู้กับโจนสีชาย
34:06ใช่
34:08ฉันหนีมันมาได้
34:10เจ้าหล่อนมากระแทกฉันล่มลงไปเนี่ย
34:14ถ้าฉันไม่กระแทกท่าน ท่านเสร็จมาแน่
34:33มันคงวางกับดักแบบนี้ไว้รอบรังกลบดาของมัน
34:37แสดงว่ารังของมันอยู่แถวนี้
34:40เราปืดแล้วเจ้าคะ
34:42มันคงได้ไปแล้ว
34:48ฉันจะช่วยท่านตามหามันเอง
34:52แต่มันอันตรายเนี่ย
34:54ก็เพราะอย่างงั้นไง ฉันถึงต้องช่วย
34:57ตอนเป็นห่วงฉันเหรอ
35:00ใช่ ห่วง
35:11ห่วงปืนอ่ะ
35:14กลัวมันเจอมาใช้ปล่นเมือง
35:21ฉันนึกว่าล่อนจะห่วงฉันสะอีก
35:26เราไปตามหารังของพวกมันกันเถอะเจ้าคะ
35:28ฉันกันเถอะเจ้าคะ
35:58ปืนพระหวัง อนุภาพมันร้ายการหน้าดู
36:02ขนาดโล่เหล็กไง ยังเอาไม่อยู่
36:09กูปลดมาได้ 20 กระบอก
36:12กูจะใช้ปืนพวกนี้
36:14ข้าพวกจะหารเมืองทุ่งใหญ่ด้วยปืนของพวกมันเอง
36:18ข้าพวกจะหารเมืองทุ่งใหญ่ด้วยปืนของพวกมันเอง
36:33จัดการมันได้ไหม
36:36ข้าก็โทษที่จับหน้าผิ่งก็ได้
36:38มีคนมาช่วยมันไว้
36:45รีบผิ่ง
36:46มันก็แค่เบียดตัวเล็กเล็ก
36:51กูอยากได้หัวไอ้ขุนเอกมากกว่า
36:54มึงไปล่าหัวเราให้กูก่อนที่มาจะกลับเข้าเมือง
36:57ได้ตันสื่อใจ
37:11ถ้าได้ติดต่อเรียกกองกำลังของพวกเราไว้แล้ว
37:13พวกมันจะเดินทางมาสมทบในอีกไม่กี่วัน
37:18ถ้าพวกเรารวมตัวกันได้เมื่ออะไร
37:21เราก็พร้อมที่จะบุกตีพวกมัน
37:24ตีพวกมัน
37:29นี่
37:33ไอ้คุณเม้น
37:34มึงไปบอกมัน
37:36ให้รีบหนีไปก่อนที่กูจะบุกเข้าเมืองทุ่งใหญ่
37:41ได้
37:42ท่านสีชาย
37:43พวกเราเยือดเปินฝลังมาได้เรียบร้อยแล้ว
37:45ข้อมูลจากท่านคุณเนี่ยเป็นประโยชน์มาก
38:03นี่เป็นค่าตอบแทน
38:05ตอบแทน
38:29แล้วไว้คุณเองมันเป็นมุดหัวอยู่นะ
38:32ตอนนี้เนี่ย
38:33นกเล็กกำลังตามร่าตัวมันอยู่
38:36ท่านสีชายฝากมาเตือนท่านว่า
38:39ให้ท่านคุณรีบเนี้ยอาจากเมืองทุ่งใหญ่alogยเร็วที่สุด
38:42ในวันที่พวกเรายกคนเขาปล่นเมือง
38:47วันนั้นเน่
38:48ทุกอย่างจะกลาหนวุ่นวาย
38:50มันรุ่นวาย
38:55กูยังไปไหนไม่ได้ทั้งนั้น
38:58กูมีเรื่องต้องสาสาให้เสร็จก่อน
39:02เรื่องอะไร
39:04ไอ้คุณเอกเนอะสิ
39:06กูลเกียตขี้หน้ามันนัก
39:09ถ้ามันนี้กลับเข้าเมืองมาได้เมื่อไหร่
39:12ฉันเล่นงานมาให้จมทรณีไปแล้ว
39:20พวกมันอยู่หลังสัญญารักษ์นั่นเจ้าค่ะ
39:26มันใช้ขาถาบังไพร
39:44ปิดบังรังของมันไว้
39:46กลิ่นดินปืน
39:49หายไปทั้งนั้น
39:52ไอ้สีชายคงนึกไม่ถึง
39:54ว่าฉันจะย้อนบุกมาถึงรั่งมัน
40:01ขอบใจหล่อนมากไหมคำดวง
40:05กลับไปได้แล้ว
40:06อะไรนะเจ้าคะ
40:08รอนอยากลับบ้านไม่ใช่เหรอ
40:10ใช่
40:11แต่ฉันบอกแล้วไงว่ฉันเป็นห่วงปืนที่ถูกล้นไป
40:15ฉันจะกลางของฉันเอง
40:17ไปได้แล้ว
40:19ใจขอคุณพี่
40:21ท่านขุนจะบุกเขาไปคนเดียวอย่างนั้นเหรอเจ้าคะ
40:26ใช่
40:27แล้วเจ้าปืนออกมาได้ยังไง
40:29ตัวคนเดียวโจนกี่สิบคนก็ไม่รู้
40:31ฉันมีวิธีของฉันน่ะ
40:33กลับไปได้แล้ว
40:35รอนกลับไปได้แล้ว
40:37ฉันบอกให้รอนกลับไป
40:39เอ่อ ย้ำอยู่ได้
40:45ไปก็ไป
40:47รักก่อนแล้วแม่คำดวง
41:05ลองใจของฉัน
41:09ลองใจของฉัน
41:11ปเกิด
41:27วันมาก
41:31นjectฐาน
41:39เจ้าไปคนเดียวจริงๆหรอเนี่ย
42:00ไอ้ขุนบ้า
42:09ไอ้ขุนเอง
42:24ไอ้สี่ชาย
42:27ในที่สุดมึงก็เข้ามาติดกับดักของกูจนได้
42:32กี่จะมาปืนกรับ ผ่านไปอีก
42:36เท่าจากมึงจะไม่ได้ปืนกรับไปนะครับ
42:39ชีวิตของมึงจะต้องถูกทิ้งอยู่ที่นี่ด้วยเพราะกูจะข้ามึงเอง
42:42ยังทรมาสเลย
42:49เมื่องยิ้มอะไร
42:59ยูกเฉยๆอ่ะ ขอยังไม่อยากท้าย
43:04เป็นถึงโจนสื่อชาย
43:07กุ้นโจนจอมขำั่งเวค
43:10แต่กลับมาพลาดพร้อมกันถึงสามเรื่อง
43:13เรื่องแรก
43:14มึงพลาดที่ปล่อยให้กูเข้ามาถึงในนี้
43:17สอง
43:19มึงพลาดที่คิดว่ากูจะเอาปืนออกไป
43:22และพลาดเรื่องที่สาม
43:24มึงเก็บกับส่วนปืน
43:26รวมไว้กับปืน
43:28กูจะละเบิดที่นี่ทั้งหมด
43:30ร่วมถึงชีวิตของมึง
43:32และกูด้วย
43:35เฮ้ย! ไขคุณเอง
43:37จุดสิ! จุดเลย! จุดสิ!
43:41มึงคงอยากให้เมียมึงตายไปด้วยอย่างงั้นสิ
43:45ไม่คำดวง
43:47ละบาดเลยเจ้าคุณพี่
43:49ไม่ต้องหวนเนอะ
43:51มึงวางข้อไฟลง
43:53แล้วกูจะปล่อยมึงสองคนไป
43:55มึงปล่อยแม่คำดวงก่อน
43:57กูถึงจะวางครบไฟ
43:59มึงคงรู้นะ
44:01ยิ่งมึงปล่อยเวลาไปนานเท่าไหร่
44:03หากพวกกูตามมาสมทบ
44:05มึงปล่อยแม่คำดวงก่อน
44:07กูถึงจะวางครบไฟ
44:09มึงคงรู้นะ
44:11ยิ่งมึงปล่อยเวลาไปนานเท่าไหร่
44:15หากพวกกูตามมาสมทบ
44:17มึงก็จะไม่มีโอกาสลาด
44:19ลองดูก็แล้วกัน
44:21ว่าพวกของมึง
44:23กับตะหารของมึงทุ่งใหญ่
44:25ใครจะมาถึงก่อนกัน
44:27กูไม่เชี่ยวว่าตะหารทุ่งใหญ่ของมึงจะมาถึงที่นี่ได้
44:29พาคมของกู
44:31กูไม่ใช่ว่าขายก็จะผ่านเข้ามากันได้ไง ง่าย
44:35ว่า...
45:01คุณพัสมิง เป็นอย่างไรบ้างเจ้าค่ะ
45:15ทีขึ้นแล้ว ขอบใจเจ้าแม่กนะ ไม่ผิ่ง
45:21ไม่ต้องขอบใจเจ้าหรอกเจ้าค่ะ ที่ท่านต้องบาทเจ็บแบบเนี่ย เข้ามาช่วยฉัน
45:28ขอบใจเจ้าค่ะ ขอบใจเจ้าค่ะ
45:35ขอบใจเจ้าค่ะ
45:38ฉันมัวแต่บอกให้เจ้าดูแลขุดเอก
45:43จนลืมไปว่าเจ้าก็อาจตกอยู่ในอันตลายเหมือนกัน
45:48ฉันก็เลยรีบตามมา
45:51ฉันก็เลยรีบตามมา
45:57คุณไม่ต้องทำขนาดนั้นก็ได้เจ้าค่ะ
46:01ท่านเป็นถึงเจ้าเมือง ชีวิตของท่านสำคัญกว่านะเจ้าค่ะ
46:06ชีวิตของท่านสำคัญกว่านะเจ้าค่ะ
46:21อย่าเพิ่งคุยกันตอนนี้เลยนะ
46:23ฉันต้องรีบกลับเข้าเมืองทุ่งใหญ่
46:26ถ้าเกิดอายโจนสีชายมันได้ปืนไปและบุกจมตีเมือง
46:29ฉันต้องเป็นเรื่องใหญ่น่ะ
46:40มา
46:42เจ้าค่ะ
46:56ท่านสีชาย
46:58ไอ้คุณเอกกับอีคำดวงมันนี้ไปได้
47:15ท่านสีชาย
47:17ข้าเพิ่งรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
47:19ไอ้คุณเอกกับอีกนั่นคำดวงมันยานกูมาก
47:22มึงสองคนไปกับกู
47:24ไปตัดหัวมัน
47:26เอาหัวมันมาเศรษปัจจารย์ที่ค่าอีกแล้ว
47:32คราวนี้
47:33กูจะให้มึงดื่มด้วยให้คุณเอกยังจุงใจเลย
47:54ตรงนี้น่าจะปลอดภัยแล้ว
47:56ฉันขอแย่กับท่านคุณตรงนี้
47:58ฉันปลอดภัย
48:00แต่เมืองชุงอย่างยังไม่ปลอดภัย
48:02ไอ้โจนสีชายมันได้ปืนฝรั่งไปแล้ว
48:04ฉันคิดว่า
48:06ไอ้โจนสีชายน่าจะปุกป้นเมืองเร็วเร็วนี่
48:08เรามาบอกของฉันทำไม
48:10เพราะฉันจะไม่ยอมปลอยหล่อในอีกแล้ว
48:27เร็ว
48:40ปล่อยฉัน
48:45คุณพี่
48:52แค่ได้ยินหล่อนเรียกฉันว่าคุณพี่
49:01ฉันก็ตายตาหลับแล้ว
49:10ฉันยังไม่รู้เลยว่าหลอนกโลดฉันเรื่องอะไร
49:23ฉันไม่ได้โกรดท่าน
49:26ถ้าหลอนไม่ได้โกรดคะแล้วหลอนจะทำปั้นปืงสัยชั้นทำไม
49:29ท่านอย่าลืมสิ เจ้าค่ะ
49:30ว่าเรารย์สองคนไม่มีความสำพัญ Jen hastас
49:35หรือว่าความผลุมพันวันอะไรต่อกurer
49:38ต่างคน ต่างเดินทางของตัวเอง
49:41ไม่จริงอะ
49:43ถ้าเกิดเราไม่ผูกพันกัน
49:45ถ้าหล่อนจะกลับมาช่วยฉันทำไม
49:52รอย
49:57หลักเครียงคว้าย
50:02ต่อฉันเลยสิ
50:04นักว่าฉันไม่กล้าเหรอ
50:18ใช่สิ
50:20ท่านมีขนช่วยทำแผ่ให้แล้วนี่
50:22ท่านก็เลยไม่กลัว
50:24หล่อนพูดถึงใคร
50:26ก็ขนที่ท่านได้เป็นเมียแล้วไง
50:30ขนที่ฉันได้เป็นเมีย
50:35ไหรอบอกว่าคนที่เป็นขุญนาง
50:36มีสักษี มีศัทธ์จา
50:38แล้วนี่มาทำหน้าซื่มา
50:40ถ้าเจอไม่รู้เรื่องอย่างนั้น cavalry
50:42ฉันไม่รู้จริงๆว่าหล่อนกำลังพูดถึงเรื่องอะไร
50:44ก็ไม่หญี่สุ้นไง
50:55ฉันไม่รู้จริงๆว่าหล่อนไปได้ยิน
50:57หรือไปได้เห็นอะไรมา
50:58แต่ฉันยืодаบแม่ยิดสุดแล้วไม่ได้มีอะไรกัน
51:03ร่อนก็หรู้จัก marginalized さ้นไม่ใช่เหรอ
51:05ร่อนตอบใช่ไหม ร่อนคิดว่าฉันไม่คw pile of b
51:10ความจริงนะท่านจะมีใครหรือไม่มีใคร
51:13มันก็ไม่เกี่ยวกับฉันเลย
51:15ฉันจะมีใครได้อย่างไร ในเมื่อฉัน
51:23ฉันยังคิดถึงร่อนอยู่
51:29ทำไมต้องคิดถึง
51:39เพราะการคิดถึงร่อน
51:42มันทำให้ฉันหายโสกเซาได้
51:49ไม่ว่าฉันจะทำอะไร
51:51ฉันก็เพลิ่งคิดว่าร่อนอยู่ข้างข้างฉัน
51:54ฉันเห็นร่อน
51:56ฉันได้ยินเสียร่อนอยู่ตรงนั้นตรงนี้
51:58อย่างนั้นแล้วเจ้า
52:05สบายไหมเจ้าคะ
52:13แค่ชั่วเวลาส้นๆ
52:16แต่มันก็ทำให้ฉันสุขใจ
52:24ไม่คำรวง
52:27ฉัน...
52:32มานี่เจ้าค่ะ
52:33ไม่คำรวง
52:35ฉัน...
52:36มานี่เจ้าค่ะ
52:37ไม่คำรวง
52:39ฉัน...
52:40มานี่เจ้าค่ะ
52:41มานี่เจ้าค่ะ
52:43มานี้เจ้าค่ะ
52:50อยากยายกันไปตามหาพวกมา
53:13เจ้าค่ะ
53:40เราจออย่างไรต่อดีเจ้าค่ะคุณพี่
53:47ยิ้มอะไรอีก
53:50ฉันดีใจที่ร่อนกลับมาเลขฉันว่าคุณพี่
53:53ก็บอกแล้วไงว่ามันติดปาก
53:57ฉันว่าร่อนนี้ไปก่อนดีกว่า
54:04ปานนี้รุ่งโยดของห่วงแย่แล้ว
54:06เดี๋ยวฉันจะอยู่จัดการกับพวกมันเอง
54:08ถ้าเป็นคุณพี่คนเดียว
54:10น้องไม่มันใจว่าจะสู้กับมันได้
54:12แต่ถ้าเราสองคนร่วมมือกัน
54:14น้องว่าเราจัดการมันได้แน่
54:16น้องจะขอสู้ตายร่วมกับคุณพี่เจ้าค่ะ
54:20ถ้าเราจัดการมันได้แน่
54:25น้องจะขอสู้ตายร่วมกับคุณพี่เจ้าค่ะ
54:50เราจะสู้ตายไปด้วยกัน
55:09เราจะสู้ตายไปด้วยกัน
55:20เจ้าคกจะได้ด้วยกัน
55:22กันไม่มีด้วยกัน
55:23ถ้าอะไรอยู่ต่อที่น้องกัน
55:24แน่มือที่เจ้านะ
55:26ได้ไง
55:40เธอเร็จกัน
55:42ไม่ري Again
55:52พอชาติหน้ามีจริงขอให้เราสองคนได้เป็นผลเมียกันจริงๆ
55:58โดยที่ไม่มีอุบายอะไรทั้งนั้น
56:00เธอค่ะ
56:02พอชาติหน้ามีจริง
56:04ขอให้เราอยู่คู่เครียงกันตลอดไป
56:07ผู้มึงพัมเห็อกันเสร็จแล้วใช่ไหม
56:09แต่อย่าคิดเลยว่าจะได้เกิดใหม่
56:11เพราะวิงยานของพวกมึง
56:14จะต้องเป็นทาดรับใช้กลัว
56:17สิดได้
56:20ไม่ได้เห็นอีกขุมเอกตายด้วยตากับผมเอง
56:22เราได้ไปเอาไงที่ซ่อน
56:24แล้วหนีก็เตอรับ
56:24ไอ้ยศ
56:26พ่อเสียแล้วทุกคน
Be the first to comment