- 2 days ago
ผาแดงนางไอ่ ตอนที่ 27 (EP.27) วันที่ 25 สิงหาคม 2568
Category
🎥
Short filmTranscript
00:00รายการต่อไปนี้ เป็นรายการทั่วไป สามารถรับชมได้ทุกว่าย
00:11ออกกันตําอีกกะตีใจอ่อนตอน
00:25หยุดไปแล้วทางที
00:30ถ้าคุณคิดจะค่าพ่อแม่ฉัน ก็ค่าฉันก็อดเลยสี่พันคี
00:35เราจะได้หมดเวนหมดกรรมในชาติเนี้ย เราไม่ต้องมาเจอกันอีก
01:01โตกก็คอยเป็นของใจ
01:04ค่อยได้ยังไป
01:11โตกก็คอยไม่ได้ทำใจ
01:20ค่อยไม่อยากให้มันเกินคืนแบบนี้
01:22เกิดขึ้นแบบนี้
01:42ฉันเสียใจนะ
01:46ที่ฉันไม่สามารถแก้ไขอะไรได้เลย
01:52เกิดขึ้น เรื่องมันเร็วร้ายมาจากถึงข้างนี้แล้ว
02:02หรือกี้
02:06กลับไปอยู่ในที่ของเจ้าเธอ
02:12อย่าบิเวณมีกำต่อกันอีกเลย
02:18โอ้โก้โก้
02:20โอ้โก้
02:22เขาสองคน
02:25สองคนต้องมาพลาดแจ้งกัน
02:29โอ้โก้
02:31โอ้โก้
02:32โอ้โก้
02:33โอ้โก้
02:47ตอนหน้าไทยวดา
02:49เจ้าป่า เจ้าเขา
02:54ขออย่างให้พังที
02:56ยึดปิดกับความรักที่มีต่อคำกองอย่างเลย
03:01ขอให้เรา
03:03เป็นอิสระต่อกัน
03:04นับแต่นี้เป็นต้นไป
03:11โอ้โก้
03:13มีไปแล้ว
03:14โอ้โก้
03:19โอ้โก้ไปซะ
03:24ไม่มีอะไรต้องหัวอยู่แล้ว
03:27เราไม่มีอะไรติดทางกันอีก
03:29อย่าดี
03:31ไปซะ
03:37ไป
03:59โอ้โก้
04:04ถ้าคอยต้องไป
04:10เจ้าคอยต้องไปกับคอย
04:18ได้
04:29อีก
04:45อัลกเก่า
04:48อัลกเก่า
04:54อัลกเก่า
04:55โก้ sales
04:58โก้เธอ‽
05:25กำใดนอนน้ำพาให้สะตาเข้าพูกพัน
05:38แต่บอกมีบุญมนุณน้ำฝัน
05:41พอแต่พอกันก็มีอันเต็นไป
05:45เป็นห่วงหักหวังหา
05:48วาสนามาสั่งหาง
05:52ดังถึงสาบไว้
05:54แต่พบสาดใดให้เจ็บลายให้พลาดพระกัน
05:59คุณพระลาฝากฟ้าเพื่อนไว่ก่อน
06:03วาสวันให้เห้านั้นพอกันใหม่
06:07และโดยล้มหายใจที่มีกระดัง
06:10พอแต่ให้เห้าใครเห็นกับในสะตา
06:15ขออย่าสิหรอเจ้า
06:18สิหรอเจ้า
06:20ให้จำกันได้เดิน
06:23ทุกครบลูกสาดไป
06:25ทุกครบลูกสาดไป
06:27สาดมีสิขอสดใส่
06:30เว้นกำแต่การกำ
06:33สิหรอจนว่า
06:36ฝ้าพันเห็นใจ
06:38เปิดบ้องให้สองเหา
06:41ทบลาได้พบพอเจ้า
06:45ให้จำกันได้เดิน
06:48ให้จำกันได้เดิน
06:51ทุกครบ
07:05ทุกครบ
07:20เมื่อว่าเพิ่นไว่ก่อน ว่องสวรรณ์ในเฮ้านั้นพอกันใหม่
07:26แรกโดยลมหายใจ ที่มีกัดได้
07:29ขอแต่ให้เห้า ได้เห็นกันในสาหรับ
07:37ไอ้ราดา
07:41พร้อมหับละหลุก
07:44พร้อมหับเมือง
07:48กลับบันเฮ้ากันทะหลุก
07:50มีกันใจ
08:04ไอ้ราดา
08:09ฮังฮังฮังฮังฮังฮังฮัง
08:11ลูกลุ่งว่าตาย ลูกใครสรบ
08:21เปลี่ยนปลังสิ่งที่เกิดขึ้นไม่ได้
08:28สิ่งที่มันเกิดขึ้น
08:41มันเป็นเรื่องของกรรมลูก
08:44ก็มีภัย สิบเบียนแปลงกฎแห่งกรรมได้
08:51แต่ลูกยังโสกดี
08:53ถึงกรรมว่าได้เห็นเห็นแห่งกรรม
08:57จะได้นั่นไป
08:59เป็นบทเรียนในการแก้ไขย
09:01ความบิธฟาจะเกิดขึ้นได้หน้าคดได้
09:07เกิดขึ้นแห่งที่เกิดขึ้น
09:22คุณ...
09:24คุณก่อน
09:29คุณอยู่ที่เทวอะไรครับ
09:43คุณ...เป็นอะไรไหม
09:49ฉัน...ฉันไม่เป็นอะไร
09:55ฉัน...ฉันไม่เป็นอะไร
10:09ผมดีใจมากนะที่คุณกลับมา
10:11ผมเป็นหัวคุณมากเลยนะ
10:13ขอบคุณกันตำอีกกะตีใจอ่อนตอน
10:17เฮ็ดไให้อาวรคำหอนบอสูง
10:19คือจังหักเธอบวง
10:21ขอบคุณคุณมากนะคะ
10:23ขอบคุณคุณนะคะ
10:25ขอบคุณหนึ่งที่
10:27ขอบคุณคุณมากนะครับ
10:32ขอบคุณดิงๆ
10:41ไอ้คำลูกพ่อ
10:43แปดบางกันยังห้องป่า
10:56มันบอกเป็นอย่างหนูดิ้ลูก
11:01พอ
11:06ไอ้คิดว่า
11:08ไอ้คุณไม่ได้กลับมาแล้ว
11:10ตอนนั้น
11:14ไอ้คิดว่า
11:16ไอ้ต้องแก้ไขยะเดียงให้ได้
11:20ตอนที่ไอ้ถูกประสัก
11:23ไอ้คิดถึงพ่อ
11:26และพ่อก็ไปช่วยไอ้
11:35ไอ้คิดว่าน่อนรับแล้วก็ฟันไป
11:37ตอนนี้
11:39ตอนนี้
11:40ให้ลูกอยู่กับปัจจุบัน
11:46ถึงไอ้จะไม่ได้ดวงแก้มันนี้น่าขราะกลับมา
11:52แต่ไอ้จะไม่ยอมแพ้ค่ะ
11:55ไอ้จะต้องหาทางปลดปล่อยชาวเมืองให้ได้
11:58ลูกอย่าฟ้าคิดหลาย
12:02ดวงแก้มันนี้น่ากลับ
12:05ยังควงอยู่ในทีที่มันควรอยู่
12:08ให้ลูกรักษาตัวให้หาย
12:12เดี๋ยวเข้าคอยข้าทาง
12:14ถอนข้ามสรับกันไหม
12:15ถอนข้ามสรับกันไหม
12:19ค่ะ
12:45หนูโท๋ยวเฮ้ย
12:47สรับกันไหม
12:51ขอมติ
13:05ขอมติ
13:07นี่นี่นี่
13:09แล้วกว่า仍าสิ
13:11เจ้าหนีกระสรับไม่เห็นเห็นหน้าไอบุญญาง
13:12ไม่เห็นยัง..ไม่พอแนحกุ่งใจอยู่
13:14- ไม่อยาก ave 이게อรorumดีเนะ
13:16อาร theories อย่างงั้น興้ерм ว่าทำมืออื้นคื้นอ่ะ
13:21ไม่คื้น체ходит Australia แต่มืออื้น cetera
13:25สิพกาฝิกับกับ companhana ว่There ไว้
13:32จะเห็น― ป่อคอยมัน
13:36บันใครถือกตีหาร์้าเถอะปนอกจะเป็นเดือนเลย
13:39เจ้าเพิ่นกับฝืนขึ้นมาได
13:44แล้วตอนที่พาเพิ่นไปจังไหนอ่ะ
13:46หลังจากทีเราฝืนขึ้นมาก
13:48แล้วก็สั่งเสียหลุกที่มี
13:51แล้วเราก็ตาย
13:52นี่นี่เจ้าฝืนไปด้วย
13:55เฮ้ buc put a uchsบ้าน้ำเร็ว
13:57สาธุ
14:03ขอสิ่งศักษิตให้วดาอารัก
14:05เจ้าทีเจ้าท่างเจ้าปาเจ้าเขา
14:07ขอท่านโดนบันดาลให้ไอราดา
14:10ฝื่นขื่นมาด้วยสาธุ
14:15แอ้
14:17ไอ้
14:20ไหม
14:22ไอ้
14:24ไอ้
14:26เฮ้ย
14:28อีกกันจริงๆใช่มั้ยเนี่ย
14:30จริงๆ
14:32ไอ้
14:33ฉันกลัวว่าฉันจะเสียกับไปจริงๆอ่ะ
14:37คุณทำงานไม่เสร็จเลย
14:39แต่ทิ้งกันไปได้ไงแล้ว
14:46ขอคุณเนี่ยครับ
14:49คุณไอ้เพิ่งหายป่วย
14:51คงต้องให้พักอีกสักหน่อยนะครับ
14:53แต่เดี๋ยวช่วงนี้ผมดูแลเรื่องอาหารกันกินให้
14:55คุณท่าน
14:58ถ้าอย่างนั้นพวกเราขึ้นบ้านกันดีไหมคะ
15:01ได้ครับ
15:02มา ได้ผมช่วย
15:03ไป
15:05ขอคุณนะครับ
15:07สิ่งเลยค่ะ
15:08ไอ้รอจา
15:17ไอ้รอจา
15:20ท่านอย่าคิดมาก
15:21ท่านอย่าคิดมาก
15:22ยังน้อยอายราดาก็ยังมีชีวิตอยู่
15:36ท่านอย่าคิดมาก
15:38ยังน้อยอายราดาก็ยังมีชีวิตอยู่
15:39ท่านอย่างมีความบัง
15:40ที่จะได้ครอบครอมหัวใจของน้ำ
15:42LEY
15:57เอา下去
15:59ตั้งแต่ที่ค่าได้ลงไปที่มืองโมาดาล
16:02มันยิ่งทำให้ค่าได้รู้ใจ
16:06ว่าใจของค่า
16:08ไม่ได้อยู่ที่นั่นอีกตออกไว้
16:12สิ reactionsении
16:14ไอราไดาอยู่ที่ไหน
16:17เจ้าพี่ กระเห็นตัดเพียงค่ะ
16:19ไม่มีพวกอื่นมั้ยใช่หรือเจ้าค่ะ
16:23เจ Pioneer Water
16:24สิตล rigt
16:26ถ้ารู้ว่ายังไงเจ้าก็投ósตาตัวไอรา hazard ลงมา
16:28พื้นหลองร่อยค่ามากreat OD
16:31มันคงจะดีใจนะเจ้าค่ะ
16:33ที่เจ้าพี่ตามรักมันทุกพบชาติแบ pued posible
16:36แต่เจ้าพี่ต้องทําใจหน่อยนะเจ้าค่ะ
16:38ที่ต้องฝบกับความฝิบหวังซ้ำแลว ซ้ำ alrededorอย่างที่มันอธิฐานไว้
16:44เจ้าพี่ก็อย่าจากหรอกตัวเอง
16:46หวังว่ามันจะกลับมารักเจ้าพี่เช่นเดิม
16:50เร运กนี้ไม่ใช่เรื่องของเจ้า
16:53เจ้าเอาตัวอายละดาไปไว้ที่ไหน
16:55ข้าไม่รู้
16:57ถ้าเจ้าพี่ไม่เชื่อ
16:58เจ้าพี่ก็ตามหามาที่ทั่ววางนาคิ cyc ănไปเลย Simon
17:01จะได้หรือแจ้ง
17:04ยังไงข้าก็ต้องตามหานางแน่
17:09แต่ข้าอยากให้เจ้าจดจำเอาไว้
17:13และต่อให้ไม่มีนาง
17:18ข้าก็จะไม่มีวันกลับมารักเจ้า
17:26และตั้งแต่วันนี้
17:28varitงนาว้า
17:30อ่าดักczaข้าคืนิสรักให้กับเจ้า
17:36เจ้าพี่จำไว้นะเจ้าคะ
17:39ค่าจะถือว่าเจ้าพี่หยามเกียดค่าอย่างรУ aboard
17:42เหยียบย้ำความรักของค่า
17:44และถ้าค่าไม่ได้
17:45เจ้าพี่ก็หยาว่างว่าจะสมวังกับมัน
17:49ถ้าไม่มีวันยอมเจ็ดคนเดียว
17:51ไม่มีวัน
17:57ค่าจากท่วงคืน
18:09ขับกรองมีรักของค่า
18:12เราคืนมาให้ได้
18:15และค่าจะใช้ชีวิตยิ่งมนุษย์
18:19เพื่อให้แอร์ดากับมารักค่าดังเดิม
18:27ถ้าท่านอยากเป็นมนุษย์
18:29ท่านต้องเป็นทั้งใจ
18:32ทำได้สิ่งที่คำสิงทำ
18:35แต่ท่านต้องไม่ทำร้ายไข่อีก
18:39ไม่เช่นั้น
18:49ความชั่วก็จะเข้าครอบเงิร bist Dennis
18:53พลักพ่อนเยอะๆนะครับ จะได้แทงแรงเร็วๆ
19:09ค่ะ ฉันว่าเดี๋ยวถ้าฉันหายเป็นปกติแล้วเนี่ยวว่าจะไปเยี่ยมพ่อแสดเมืองแม่จำปาแล้วก็พี่มันนิลินนะคะ
19:17ได้ครับ เดี๋ยวไว้ไปด้วยค่ะ
19:20ขอบคุณนะคะ ขอบคุณหมดด้วยค่ะ
19:27ดีดีครับ ไปด้วยค่ะบุญยัง
19:34ครับ ไป ไม่ค่อยดี
19:39พวกหมดครับ คุณก่อนครับ จะสั่นผมคอโตก่อนนะครับ
19:45ขอบใจมากบุญยัง
19:47ขอบใจมากบุญยัง
20:01ไอ้ก่อน
20:07ฉันว่ามนนิลินกับพวกลุงแสนเมืองไม่ใช่คนว่า
20:09เราแกคิดว่าพวกเขาเป็นอะไร
20:12อืม
20:14เราแกคิดว่าพวกเขาเป็นอะไร
20:21ผี
20:26ฉันก็ไม่แน่ใจว่ะ
20:28แต่ไม่นิลินก็เหมือนพวกเรานะ
20:30ตัวก็อุ่น
20:32โดนแสงแดดก็ได้ ไปไหนมาไหนก็ได้
20:34แต่เขามีพลังอะไรบางอย่างที่คนรรมดาอย่างพวกเราไม่มี
20:38เราไม่มีวันจะมีด้วย
20:44อืม
20:48ไอ้ปู
20:50แล้วถ้าเกิดว่าพวกเขาเป็นผีจริงๆ
20:52แกทำไงป่ะ
20:54อืม
20:56ฉันก็ไม่รู้อ่ะ
21:00แต่ฉันก็แค่อยากรู้ว่าจะปากวนิลินเองอ่ะ
21:02อืม
21:06อืม
21:08อืม
21:10อืม
21:12อืม
21:14อืม
21:16อืม
21:18อืม
21:20อืม
21:22อ้าว
21:35ชโชค
21:49cioèอสิไปไซคุมเกิด
21:52- คุณโก้สิน ผมว่าจะขึ้นไปหามนิลินครับ มนิลินอยู่ไหมครับ คุณช่วยพาผมไปหามนิลินหน่อยไหมครับ ผมมีธุราต้องคุยด้วย
22:07- ค้งบ้าใดหรอก ตอนนี้มนิลิน ค้งบ้าอย่างให้เขาไปรบกวน ผู้หมวดผู้พา
22:16- สวัสดีครับ ลูกแสนมือ สวัสดี มานิลินอยู่ทีทานาม เจ้าไปหาโนท ครับ
22:30- ครับ พ.พ.พ. ไปจังสีมันสีดีบอกกันหน่อย เพื่อนแหงคิดบอกพวกเขาบอกเป็นคุ้น
22:44- ถึงเวลาที่พันต่องหูความจริงแล้ว ความจริงจากปากของมนิลินเอง
22:50- ครับ 타 Bernanid
23:08- ครับarialittel
23:14- ใครบอกรายเผลRIA หรอมันบอก วัยยมาท์โนท์ได้ปาในคนเดียว
23:19คนเดียว
23:23แล้วนี้มันเป็นเมื่องโบราณ
23:26คนตายกระหลาย
23:30พวกเขา
23:32เป็นวิญญาณที่เทือกจองจำ
23:35ให้เป็นผีเฝ่าน้องหาร
23:38ว่าได้ไปพูดไปเกิด
23:43แล้วพวกเขา
23:45สามารถแปลงหล่างใครเป็นคนได้ไหมครับ
23:49บางพวกกับแปลงกายได้
23:53บางพวกกับแปลงกายบ้าได้
23:57ขึ้นยุกกับว่าตอนเป็นคน
24:01สังสมบุญบรรมีเมื่อหลายสำไร
24:06แล้วก็ยังมีผวก
24:09วิญญาณที่ยังมีความแทน
24:12ค่อยหลอกร้อนคนที่ผ่านไปผ่านมาก
24:15อยากแต่สิเอาดวงวิญญาณ
24:19ลงไปอยู่ในแต่น้องหารน้ำกัน
24:21แล้วพวกคุณ
24:23ส่วนบางพวก
24:25กระหว่างจากความแคง
24:27สังสมบุญบรรมีเมื่อไหล
24:29ส่วนบางพวก
24:32กระหว่างจากความแคง
24:36สังสมบุญบรรมีเมื่อไหล
24:40เฮ็ดเห็ดแปลงกายเป็นคนใด
24:46เฮ็ดไกลที่สามารถจัดตรงได้
24:48แบบนี้
24:59แบบนี้
25:03แบบนี้
25:19ถ้าเป็นแบบนี้แล้ว
25:21ก็ไม่เห็นมีอะไรที่ผมต้องกลัวเลยนี่
25:24คุณเองก็ไม่ได้แตกต่างอะไรจากคนนำราณเลย
25:33แบบนี้
25:48เจ้าสิย่านบอก
25:50แบบนี้
25:52จะต้องคงพยายามร่า
25:54แปบนี้
25:55แบบนี้
25:56แบบนี้
26:12เจ้ากลับไปไหนแล้ว
26:13ย้ำแรง
26:16แถวนี
26:18พี่สิมมีอิทธิลิตหลาย
26:22เจ้าสิบปอดไพร
26:27เจ้าไปท่อง
26:48คงสี่เป็นแสนล้านนาที คงสี่มีแสนล้านคืนวัน
27:03ที่เห้าใช้ตามหากันจนมา โพพ
27:10เคยผิดวังกับคำวัง
27:13เคยกว่าอยากสิหายใจก็มันกระโทษ
27:19แต่มันสึกบอกว่าคุณค่า
27:25เธอเกิดมาเพื่อหักภัยบางคนท่อนนั้น
27:28เธอต่างก็รอสุขันและกันตลอดมา
27:33กี่พวกกี่ชาติที่เห้าคลาดเธอ
27:37กว่าสิบปอดได้สอบสายเธออยู่ตอนนี้
27:43พวกกันแล้ว แล้วเพราะอยากให้จากกันไป
27:48เพราะว่าเหตุผลได้ทั้งนั้น
27:51ที่หักหัก ได้หักมันที่สองของเย็น
27:58พวกกันแล้ว ขอให้อยู่จากบนี้ไป
28:03หอนกลายกลายเป็นทุดี
28:06เวลาที่ห้องรอคล้อย แต่สิบหอดและลุก
28:12เดี๋ยวอีกสิบหาเมือง
28:15สิคบรอบ 1,425 ปี
28:19ที่เมืองเอกจะที่ตาห้อง
28:22ลงสลาย
28:24ด้วยแห้งกบแทงของประยะนาค
28:28เมืองเมืองนั้น
28:30ถ้าทอนคำสาบได้
28:34พวกเขาจะเป็นอิสลาพ
28:37เจ้าก็ต้องไปจากผู้ผายุดี
28:43ทุดท้ายที่ห้าสิหัก
28:46พักสิดนบอกคือเธอก่อน
28:49คือกับตอนเคยเจ็ก
28:52ผู้ผายของสิบหักปลูกแล้วไงเนี่ยพวก
28:56เธอเกิดมาเพื่อหักไหวบางคน
28:59พันหัวหูแน่ว
29:01เธอต่างก็รอสุกันและกันตลอดมา
29:04ว่าลูกเป็นผี
29:07หัวโมเมงทน
29:10ได้สอบสายเธออยู่ตอนนี้
29:15ดีแล้วลูก
29:18เจ้าสิดิยูก็ความเป็นจริง
29:21เธอวะเหตุผลได้ทั้งนั้น
29:24ไม่หักกัน
29:26ด้วยหักมันที่ต้องเท่าเงิน
29:30ต้นเองความถูกคือความหัก
29:33ต้องย้ำรับความเป็นจริง
29:36ถ้าลืมโบดัย
29:39ก็เก็บความหักไว้ในใจ
29:42ขอมองบึง
29:45คนที่เข้าหักมีความสุข
29:48หนันทั้งสื่ออันว่าความหักแทน
29:51เจ็บความหักมีความหักมีความสุข
29:54ที่มันเป็นเรียวรัก
29:55เจ้าค่ะ
29:57เธอเกิดมาเพื่อหักใครบางคน
30:07ถอนนั้น เขาต่างก็รอสุกกัน
30:10และกันตัว
30:11เธอเกิดมาก
30:26เธอเกิดมาก
30:31เธอเกิดมาก
30:38เต็มชัย
30:50ผมมาคืดคืดเบิ้งแล้วว่า
30:54พวกงู่ที่เฮ้าพออยู่ในทํา
30:56กับหนากดำที่ขากำนั่นซากตาย
31:00บักข้ำสิงมันตรงมีส่วนกิวของแท่ ๆ
31:04เฮ้าของเก้าของแน่จัน
31:10กระมือนั่นกูเห็นบักข้ำสิงมันโดดลงไปในทํานั่ง
31:14มันต้องให้พวกงมันทาคัดขวางพวกเข้าแท่ ๆเลย
31:19ขอยว่าแมนต้องเป็นมันเย็บบักข้ำสิง
31:25ข้ำสิงความกันกูจะแก้แค่ในพวก
31:29เดี๋ยว ๆ สุมชัย
31:33ข้ำสิงมันเบ้าแมนคนธรรมดา
31:37ทํานฟีฟรรมไป
31:40เอาสิอาจพาดท่ากันเลย
31:44เดี๋ยวให้กู
31:46ตับไปเอาของดีของครั้งที่สำนักของกูมาเพิ่มก่อน
31:50เดี๋ยวจังย่อนมาจัดการมัน
31:53ขอบคุณ
32:07ขอบคุณ
32:13ขอบคุณ
32:27ขอบคุณ
32:43คำสิงหายไปหลายมือแล้ว
32:47ว่าหัวปัญที่สิบเป็นตายลายดีจังไหร่
32:51หวยเป็นห่วงลูก
32:53ใจเย็นด้วยบัญ
32:59อยากคิดหลาย
33:02ลูกเข้าบอมเป็นคนทรมาตา
33:05เป็นเป็นพระยะนาค
33:10มีหลิดมีเด็ด
33:12ปัญทระ raised
33:22ปัญชาติ
33:24ปัญชาติ
33:26ปัญชาติ
33:27ปัญชาติ
33:30suo کน baggage
33:32ต้องตามของลูก
33:34ก็จากบ้านไป
33:36ไม่อยากบไดใช้
33:39ออน Schritt
33:40หรือว่า ปักคำสิงมันเป็นลูกชุ้มเจ้า
33:43จังไหน
33:44มันกับกับบ้าชุ้มเจ้า
33:46ถ้ากับบ้านี่ สูงก็เห็นเหรอตัว
33:50ปักคำสิงมันขาพ่อกู
33:53แต่มือนี่ล่ะ กูจะขามันโดยมือของกูเอง
33:58สมชัย อ่าขอลอง ยะขาจะแก่งกันเลยลูก
34:03อ่าขอลอง ขอลองขอลูก
34:07ให้ลูกมึง
34:10อยู่สื่อสื่อ ย่าเตียงกินกันเพราะอยากตายน่ะ
34:14อย่าได้สมชัย
34:16ปกค้ม ไปนำหาตัวประคำสิง ไป
34:20เฮ้ย
34:24ขอบ้างกันนะ
34:31ขอบอกเฮ้ย
34:35สมชัย
34:36ประคำสิง มันมาอยู่นี่ว่ะ
34:39กูจะถามเสียสุดท้าย
34:41ประคำสิง ยุดสาย
34:43จากกูบอกแล้วเนี่ย ว่ากูประหัว
34:46ขั้นเมื่อนี่ กูขาบอกคำสิงเบาได้
34:50กูก็สิขามึง
34:52ไปทดแทนชีวิตพอกู
35:09ไม่ต้องกัน
35:25เข้า อย่าใจ
35:39ขอบคุณ ไม่แห่ง
35:42ดูก่อน มายลาน
35:44ขอบคุณ ต้องแพด
35:47ไม่งั้น
35:50อาจ!
35:52กำสิง ดูเสร็จ
35:56อย่า เดี๋ยวเรื่องมันจะไปกันใหญ่
36:00ถ้าไม่ว่ายังไง ผู้เขาก็คือคุณให้กำเนิดข้ามา
36:05แล้วก็เรียงดูข้ามาจนโต
36:07ถ้ายังไงข้าก็ไม่อย่าให้เขาต้องเดือดวันเพราะข้า
36:13ถ้าไม่ต้อง ข้าเอง
36:22ข้าบสิง ข้าบสิง ข้าบสิง
36:28ข้าบสิง มังแม añadจ Omu
36:34ท่านเลยเป็นไหว พ่อ กับแม่ไม่เป็นอะไร ใช่ไหม
36:37พ่อ พ่อ กับแม่พ่อเป็นยังลุก
36:42ข้าบสิง แม่เป็นห่วงมักลาเดิน
36:46ปิดพะก็ดีalisแล้วắp
36:48ลูก
36:57คำสิง พอจะให้เจาระว่างโตยแล้วลูก
37:00บักสมชัย
37:02มันคิดว่าเจาขาพอมันตาย
37:04มันต้องหาท่างแก่แค่นเจอแท้ๆ
37:11ผมไม่ได้เป็นคนข้ากำนันสัก
37:13และที่กำนันสักมันลงไปที่ทํา
37:16เพราะมันต้องการจะไปเอาสมบัติ
37:20ถ้ามันต้องตาย
37:22มันก็ต้องตายด้วยความโรบของตัวมันเอง
37:26คำสิง
37:28แม่หากลูกนะ
37:30บางละพอตไปก็เดียว
37:36แม่หากคำสิงนะลูก
37:46สินที่สำคัญที่สุดสำหรับฉัน
37:48คือการปลดปล่อยพ่อแม่ฉัน
37:50พี่น้องชาวเมืองอีสถีตาให้เป็นอิสระ
37:52คุณช่วยฉันได้ไหม
37:54ได้
37:56สินที่สำคัญที่สุดสำหรับฉัน
37:58คือการปลดปล่อยพ่อแม่ฉัน
38:00พี่น้องชาวเมืองอีสถีตาให้เป็นอิสระ
38:02คุณช่วยฉันได้ไหม
38:04ได้
38:18ขอเพียงต้า
38:48พบนาด้วยพบพอจัง
Recommended
44:20
|
Up next
38:32
41:40
46:01
41:56
16:15
18:21
17:21
15:40
1:46:53
1:05:25