- 6 months ago
Category
🗞
NewsTranscript
00:01Vanavond in Gepest, het verhaal van Anita Beekema.
00:05Bepaalde mensen moet ik niet tegenkomen, want die kan ik wel een mes in hun rug douwen.
00:09Terwijl ik, die zoals ik nu net beschreef, een diepe diepe rotte zonder ben.
00:14Er zijn bepaalde mensen geweest dat ik aan zelfmoord gedacht heb.
00:18Voor alle betrokkenen een zeer confronterend verhaal.
00:21Wat namelijk zei ik eigenlijk pas van hoe hij een akel gejoogd gehad heeft.
00:26Goedenavond. Mensen die vroeger zijn gepest worden vaak tot het uiterste gedreven.
00:48Dat geldt zeker ook voor Anita Beekema uit Vraneker.
00:51Ze koestert nog zo'n haat jegens haar pestkoppen van de lagere en middelbare school dat ze nu zelfs gaat emigreren naar Canada om ze maar niet meer onder ogen te komen.
01:01Haar verhaal begint in 1991.
01:03Het is het jaar dat Queen-zanger Freddie Mercury aan AIDS overlijdt.
01:16Maar ook het jaar dat Boris Yeltsin de macht overneemt in Rusland.
01:20Het luidt het einde van de Sovjet-Unie in.
01:22Voor Anita Beekema is 1991 het begin van veel ellende.
01:32Ze praat heel veel. Ik denk dat mensen daar niet mee konden dealen. Ze zegt wat ze denkt.
01:37En ik denk dat mensen daar dat mensen afschrokken.
01:41Een manier van praten. Ja, toch ook een andere manier dan de meeste mensen.
01:46Een klein beetje een spraakgebrek.
01:48Ze had een grote bril, wel met jam pot glazen. Misschien is dat ook wel een reden waarom ze gepest kan zijn.
01:53Ik ga op bezoek bij Anita in Harlingen.
02:04Zo. Hier woont Anita met haar vriend Jonathan en haar twee kinderen.
02:10Daar heb je hem he? Ja, hallo.
02:13Peter van der Vorst. Hallo.
02:15Leuk je te ontmoeten. Ja.
02:17Ik had je al op deze foto gezien. Ja.
02:18Hoe oud ben je hier? Ja, 8, zo te zien.
02:21Weet je nog hoe je je voelde in die tijd?
02:23Niet zo goed. Nee? Nee, het was slecht.
02:26Ja, daar gaan we het nu over hebben. Want je bent flink gepest.
02:30Heel erg. Ja, helaas wel.
02:32En jouw verhaal gaan we nu vertellen.
02:34Oké. Oké.
02:36Anita Beekema is 26 jaar. Ze groeit op in Vraneker en woont nu alweer een aantal jaar in Harlingen.
02:42Met haar man Jonathan en haar twee kinderen. Anita is huismoeder.
02:46De kleine Anita groeide op in Vraneker. Ja.
02:49Wat voor gezin?
02:50Ik had een broer, een broertje en mijn twee ouders.
02:55Leuk gezin? Ja. Heel leuk gezin. Heel warm gezin.
02:58En ik weet wel, mijn vader werkte dan.
03:01Die was deels thuis en soms had ze ook wel jaren dat ze werkte, zeg maar.
03:06Maar nee, altijd gezellig.
03:09En wat deed je vader?
03:11Die werkte bij de supermarkt. Ook in Vraneker.
03:13Ja.
03:14Gewoon een gelukkige jeugd, kan je zeggen.
03:15Ja, ja. Qua gezin wel gelukkig, zeg maar.
03:19Qua gezin wel? Ja.
03:20Je zegt het al. Want je ging naar de basisschool. Ja.
03:23Hoe heette die?
03:24Toen heette die de vaarreker. De vaarreker. Ja.
03:27Ik ben eigenlijk vanaf groep drie al gepest.
03:31En eigenlijk wel door iedereen in de klas, voor zover je dan teruggaat en kan herinneren.
03:38Ja, dat varieerde van in bosjes duwen, uitschelden.
03:43Ik had vroeger in mijn neusgat hier geen opening aan de binnenkant.
03:50Ze had een hard afwijking en ze had een afwijking aan haar neus.
03:54Ze had wel haar neusgaten, maar hier zat verder niks.
03:57En dat betekende voor Anita dat zij altijd met haar snotneus rondliep.
04:02Ik moest ook vaak naar het ziekenhuis in dat jaar.
04:15Dus ja, dan was hij weer wel in de klas, dan was hij er weer niet.
04:18Dus als je er dan weer was, dan ja, je was wel een beetje apart, zeg maar.
04:23Dus dat werkte dan ook weer tegen je.
04:25Het was heel vaak misselijk.
04:27En wij verhalden het eigenlijk weer op dat ze een probleem met hart had, dat ze een probleem met de longslagen had.
04:34Die link leggen wij altijd en nooit eigenlijk met persen.
04:38Jij ging dan ochtends naar school natuurlijk hè?
04:40Ja.
04:41Ging je vrouw nu de deur uit?
04:42Nou, meestal niet.
04:43Dan zat je al van, nou, wie zal me opwachten?
04:46Of staan ze nu bij school of wachten ze tot na schooltijd?
04:50En dan, als de schoplijn op liep ook, dan zat je altijd te kijken van, nou, waar staan die?
04:55En dan ga ik gauw die kant langs.
04:57Of, nou, je wachtte gewoon als laatste en dan ging je als laatste gauw naar binnen.
05:06Maar dan vaak, ja, als je dan de school uit school liep, ja, dan stonden ze gewoon op te wachten.
05:12Want dan wisten ze wel, je moet op een gegeven moment dat hek uit.
05:15En, ja, dan was het weer, hup, de bosjes in.
05:21Auw!
05:22Stop de bel!
05:23Helebal!
05:24Helebal!
05:25Helebal!
05:26Helebal!
05:27Helebal!
05:28Helebal!
05:29Weer uitschelden, naroepen, totdat je ging huilen.
05:32En dan stonden we weer te lachen, want dan hadden ze, nou, bereikt wat ze wilden hebben, zeg maar.
05:37Nou ja, vanaf groep drie, vier, weet ik wel dat wij een moeilijke klas hadden.
05:42Dat er veel, eh, of dat er een aantal jongens in zaten die haar wel regelmatig moesten hebben.
05:47Ook wel, eh, dat was meer groep vier of zo.
05:51Dan gingen we altijd met Jim, dan werd je altijd als laatste gekozen.
05:57En dan gingen ze, op een gegeven moment gingen ze dan tellen, als er nog drie of vier mensen over hadden,
06:01wie dan mij zou krijgen.
06:02En wie mij dan kreeg, nou, de andere groep ging dan zeg maar juichen, omdat ze mij niets hadden gekregen.
06:08Ze woonde dan ook nog in de buurt, dus wist je niet op school, dan was het wel weer in de speeltuin,
06:13dan was het wel weer op weg naar school.
06:15En...
06:16Ze kwam nooit van me af.
06:20Dan ging ik met z'n allen muziek luisteren, en zo, en dan een beetje, ja,
06:25in je eigen wereldje gaan, eh, daar een beetje heen.
06:30Wat voor muziek luister je dan?
06:32De boyband en de girlband, zeg maar.
06:35Want dat waren echt groepen, en die waren altijd, ja, bij elkaar en zo.
06:39En dan had je wel zoiets van, goh, dat wil jij ook wel hebben.
06:46Wat deed het met je?
06:47Nou, ik werd er heel depressief van.
06:49Ik begon ook een beetje een soort haatgevoelens te creëren voor bepaalde mensen.
06:54Van, nou, die moet je dan niet te vaak zien, want er komt gewoon een bepaald gevoel boven,
06:59dat je echt, nou ja, je wil ze nog net niet doen, maar dat komt wel in de beurt.
07:08Wees eens eerlijk, wat is het ergste wat je ze hebt toegewenst?
07:10Nou, ik heb weleens moordneigingen gehad, bij sommige, of tenminste later,
07:14heb ik weleens gezegd van, bepaalde mensen moet ik niet tegenkomen,
07:17want die kan ik wel een mes in hun rug douwen, maar dat is niet handig om dat hardop te zeggen.
07:22Maar er zijn bepaalde mensen waarvan ik nu nog hoop dat ze zware ongelukkig worden, zeg maar.
07:27Ja, nou ja, dit is de klas waar het om gaat, hè?
07:30Ja.
07:31Welke mensen bedoel je dan?
07:33Eh, dan vooral hem, Lindert, en Johannes.
07:40En die was vooral degene die mij in het bosje stielde.
07:43Daar heb ik echt, nou, de grootste haatgevoelens voor, om het zo te zeggen.
07:48En Daniel, die was ook een, ja.
07:52Ja, ze werd steeds stil, ze bleef steeds meer naar binnen.
07:55En, ja, totdat ze op een dag uit school kwamen en echt zei van, ik ga niet meer naar school.
08:01Toen ben ik achter op het stoepje gaan zitten en toen heb ik gezegd dat ik niet meer naar school wilde.
08:06En toen ben ik dan net zo lang blijven zitten tot mijn vader thuis kwam.
08:13Ze wilde het niet meer.
08:20Hé, wachten.
08:21Papa!
08:25Papa!
08:26Papa!
08:29Papa was haar grote held en papa zou er wel voor zorgen dat ze nou niet meer gepest hebben.
08:35Gaat het?
08:36Ja.
08:37Ja.
08:38Meisje, meisje, meisje, meisje.
08:43En toen heb ik eerst de huisarts gebeld met de vraag, is het mogelijk dat een meisje van acht hoge spanneken zijn?
08:51Want dat vertoonden ze gewoon allemaal.
08:54En die schrok geweldig.
08:55Hij zei, dat is best mogelijk.
08:57Hij zei, nu thuishouden.
08:59Dat het zo ver kan gaan dat een kind van acht op een stoepje zit en niet meer verder wil.
09:06Van wat ik me nog kan herinneren zijn mijn ouders toen naar de leraar gegaan.
09:11En die hebben ook de ouders van die jongens ook ingeschakeld.
09:16En ze hebben ook met de klas gepraat.
09:19Ja, je hart breekt.
09:20Dat is gewoon verschrikkelijk.
09:23Ik ben toen nog een paar maanden op die school gebleven omdat we toen verhuizen.
09:26Maar het is eigenlijk niet opgehouden.
09:29Toen ze zijn nog gewoon doorgegaan tot ik van school ging, zeg maar.
09:36Want dan bestaat je eigenlijk pas van, ja, een akelige jeugdschat heeft.
09:41Dat bestaat je nu eigenlijk pas.
09:48Straks horen Anita's ouders voor het eerst hoe wanhopig hun dochter was.
09:52Wat de meest moeilijke periode is, zeg maar, was de moment dat ik aan zelfmoord gedacht heb.
10:01En we zien wat er van de ergste pestkop van Anita is geworden.
10:06En God greep mij in mijn nekvel.
10:09En hij deed mij beseffen, hij liet mij zien hoe ontzettend veel hij van mij houdt.
10:14De pestkop van toen is nu bijna letterlijk een heilig boontje geworden.
10:18Vandaag vertellen we het verhaal van Anita Bekema uit Vraneker.
10:28Tijdens haar hele lagere schooltijd ging ze door een hel.
10:31Een bepaalde mensen moet ik niet tegenkomen, want die kan ik wel een mes in hun rug douwen.
10:41Na de lagere school kwam ze hier terecht, op de christelijke scholengemeenschap AMS.
10:45En hier liep de situatie volledig uit de hand.
10:49Ja, het was een kleine school.
10:52En het was eigenlijk altijd wel heel, het was een rustige school.
10:55Ik heb zelf drie jaar op deze school gezeten en ik heb het zelf altijd wel zo'n leuke tijd ervaren.
11:03Maar door Anita's onzekerheid gaat het ook hier al snel mis.
11:06Toen wij in klas hadden ging ik ook al alleen in de klas zitten, alleen aan de tafel.
11:11Want je redeneert al, ze vinden me toch niet leuk, dus ik ga alvast maar alleen zitten.
11:16Dan hoeft dat straks niet, zeg maar.
11:18Anita is op school gekomen als een betrekkelijk schuchter meisje.
11:25Anita stond altijd buiten de kantine tegen een paal aan, een beetje de pauze af te wachten.
11:30Dan merk je inderdaad dat ze lastig gevallen werd.
11:34Er was een ettenbak, om het zo te zeggen.
11:38Die had waarschijnlijk snel mijn zwakke plek ontdekt.
11:42En die was ook weer begonnen met schelden, met duwen, met trekken.
11:46Misschien is hij zelf onzeker geweest dat hij denkt, nou ik leg mijn aandacht op haar.
11:50Dan voorkom ik dat ik zelf gepest word.
11:53En wie was dat?
11:54Anita Martijn heette die.
11:55Beschrijf eens concreet wat hij deed dan?
11:58Nou heel erg met uitschelden en tassen afpakken.
12:06Ik hoop nog steeds dat hij geen fijn leven heeft.
12:09En ik hoop eigenlijk dat, of ik heb ook wel gezegd van ik hoop dat van bepaalde mensen als die kinderen hebben,
12:14dat die kinderen later net zo hard gepest worden als dat ze mij gepest hebben.
12:18Maar dat is dan weer zinnig voor dat kind.
12:21Maar dat hoop je eigenlijk wel eens, dat hun dan meemaken wat jij eigenlijk meegemaakt hebt.
12:27Hoe wanhopig was je in die tijd?
12:29Heel wanhopig.
12:30Ja?
12:31Ja.
12:32Ze was heel erg ongelukkig in die klas en ja, dat was eigenlijk de reden dat ze het niet meer zag zitten.
12:37Ik heb drie keer de intentie gehad, ik heb niet een poging gedaan, maar de intentie om zelfmoord te plegen.
12:46Echt waar joh?
12:47Ja.
12:48Nou laat ik zo zeggen, de afsluitenbrieven lagen klaar en de messen lagen onder het kussen.
12:51Alleen er kwam wat tussen zeg maar, tenminste de laatste keer.
12:55Toen is het echt...
12:56Wat kwam daartussen dan?
12:58Dat is april 99, toen speelden er ook wat andere dingen.
13:02En toen had ik echt iets van, nou, ik zie het allemaal niet meer zitten.
13:07Ik had echt het gevoel dat alles wat maar enigszins nog jouw leven of mij in leven hield, dat was weg.
13:15En toen had ik een afsluitbrief gemaakt, toen had ik een keukenmes van de keuken gepakt.
13:20Die had ik onder mijn kussen gelegd.
13:22Want ja, je wilt ook wel samens doen, want je denkt als je het in middags doet, dan heb je misschien kans dat iemand je te vroeg vindt.
13:30Gelukkig bedenkt ze zich op het laatste moment.
13:36Hoe had je dat dan bedacht?
13:38Hoe, hoe, hoe, dat je dan...
13:39Nou ja, ik wou mijn, eh...
13:40Nieuwsgaard doorstaan.
13:41Ja, maar ja goed, dat had misschien niet eens gelukt met dat mes, maar op dat moment...
13:46En die andere twee keer had je ook een mes klaar liggen?
13:48Nee, eerste keer was met medicijnen, maar een vriendin van mij die had ze ontdekt in mijn laartje.
13:57Anita gaf aan dat, ehm...
13:59Dat zij zelf woordneigingen had.
14:01En, ehm...
14:02Ja, dat ze medicijnen verzamelden.
14:05En dat namen wij toch wel heel erg serieus.
14:08En daar strokken wij ook heel erg van.
14:10En dan zijn we naar de coördinator gegaan en hebben we inderdaad verhaal neergelegd.
14:14En gevraagd, kan ze niet bij ons in de klas?
14:16Dan wordt ze in ieder geval niet meer zo ontzettend getreiterd op school.
14:20Ja, ze is overgeplaatst.
14:22Eh...
14:23Bij mijn weten zat ze in klas 1A bij een bepaalde mentor.
14:26En ik kan in het systeem zien dat ze vervolgens in klas 2G zat.
14:30Dus zij is overgeplaatst, dat klopt.
14:32Ik heb nog één keer overwogen.
14:34Wij hadden dan muziekles op de eerste verdieping.
14:37En zomer stond altijd het raam open.
14:40En dan heb ik één keer de neiging gehad, omdat toen het hele lokale leven is.
14:44Wij waren de laatste van, als ik nou door het raam ga, dan kan ik zo naar beneden toe.
14:50Maar dat...
14:52Heb ik toch...
14:53Dat was even een...
14:54Jeetje Anita, ik schrik er heel erg van moet ik eerlijk zeggen.
14:58Dat wist ik allemaal nog niet.
14:59Nee, maar dat...
15:00Volgens mij weten mijn ouders dat zelfs ook niet, dus...
15:03Je hebt dit nooit besproken?
15:05Die weten niet dat ik die avond...
15:07Anders als ze dat geweten hadden, dan hadden ze dat wel afgepakt.
15:11Laten we vooral duidelijk maken, zelfmoord is geen oplossing.
15:15Nee, dat zou...
15:16Ik zou zeggen, ik wil niemand aanzetten tot dit.
15:18Het is liever niet, maar je beleidt er ook niks mee.
15:21Wanneer ben je uit Franeker weggegaan?
15:23Wij zijn in 2000 uit Franeker weggegaan.
15:25Was je blij?
15:26Heel blij.
15:27Het was jammer, we zeiden weleens, want het is jammer dat we geen vlag...
15:30Stok voor de auto hadden, maar anders hadden we de vlag...
15:33Hup, aan de auto, en dan waren we zo uit Franeker uitgereden.
15:37Wij noemen het ook geen Franeker, de kinderen al helemaal niet.
15:40Wij noemen het gat.
15:42Wij gaan ook altijd één trein heen en met de andere zo snel mogelijk terug.
15:46Ik heb weleens gezegd van, voornamelijk was de hel en Harlingen is de hemel.
15:50In Harlingen ontmoet Anita Jonathan met wie ze in 2005 trouwt.
15:54Ze hebben twee kinderen.
15:55Het is een Canadees?
15:57Ja, klopt.
15:58En u gaat het land verlaten?
16:01Ja, eindelijk zou ik zeggen.
16:04Je bent van de hel naar de hemel verhuisd en nu ga je weg uit de hemel?
16:10Ja, dan gaan we misschien naar het paradijs.
16:12Het eeuwige, het eeuwige, ik weet het niet.
16:15Het voelt in ieder geval heel goed daar.
16:17Jullie gaan emigreren?
16:18Ja.
16:19Waarom?
16:20Nou ja, om verschillende redenen.
16:22Maar voor mij was de belangrijkste reden gewoon omdat, ja, hier heb je gewoon te veel herinneringen
16:29aan vroeger.
16:30Ik moet er niet aan denken als mijn kinderen straks naar de AMS gaan of naar een andere
16:36school en die komen in de klas bij de kinderen van degene die mij gepest hebben of die vroeger
16:41een hekel aan mij gehad hebben.
16:42Eigenlijk kun je zeggen dat je naar Canada vlucht.
16:45Nou ja, ik wil gewoon dat er niet hetzelfde gebeurt als wat ons gebeurt, maar dat kun je
16:50niet helemaal voorkomen.
16:51Maar ja, alles wat je daar kan doen, dat zal ik doen.
16:55Wanneer vertrek je?
16:564 september.
16:57Dat is over een maand of drie al?
16:59Ja, dat is over drie maanden al.
17:01Nou, het gaat ver.
17:02Je verlaat het land mede vanwege jouw pestverleden.
17:05Ja.
17:06Maar op de valreep heb je je voor dit programma aangemeld?
17:08Ja.
17:09Ja, het kwam op de valreep.
17:11Met welk doel?
17:12Het belangrijkste wat ik graag wil is in ieder geval alle in het algemeen te laten zien
17:18dat ik in ieder geval nog leef, dat ze mij dus niet onder hebben gekregen.
17:22En ja, bepaalde mensen zou ik gewoon wel willen laten zien van of ze ooit beseft hebben
17:29wat ze jou aangedaan hebben.
17:32Maar hoe boos ben je nog?
17:33Je had het er straks over messen in de rug.
17:35Ja, ik vind het gewoon jammer dat ze nooit, daarna, nadat we met de klas gepraat, dat ze niet gezegd hebben van
17:42nou goh, sorry, ik wist het niet.
17:46Welke jongens wil je terugzien?
17:48Nou, voornamelijk Johannes.
17:51Je wens hem aan die stad?
17:52Ja, Daniel.
17:53En dan de middelbare school had je dus?
17:55Mijnt en Martijn.
17:56Mijnt en Martijn.
17:57Ja.
17:58Goed, Anita.
17:59Wij gaan op zoek naar jouw pestkoppen.
18:01Ja.
18:02En ik ben heel benieuwd of ze willen meewerken.
18:04Ik hoop dat ze beseffen dat het voor mij wel belangrijk is om dat af te sluiten.
18:09Dat ik toch ook wel verder kan, zeg maar.
18:11Dat ik dat gedeelte ook nog voordat ik weg ga.
18:14Dat je echt helemaal met schone lei kan beginnen, zeg maar.
18:17Eigenlijk zeg je, voordat ik naar Canada ga, wil ik gewoon dit afgehandeld hebben.
18:22Zodat ik Nederland met een...
18:24Ja.
18:25Gelust aan het kan verhalen, ja.
18:26Ja.
18:27Dat hoop ik.
18:28Dat dat kan.
18:29We gaan op zoek naar de pestkoppen van toen.
18:31En meteen maar de ergste, Johannes.
18:33Hij woont tegenwoordig in Rotterdam.
18:37Zo.
18:38Hier moet Johannes wonen.
18:41Hij is echt degene die mij in de bosjes duwde en opstond te wachten.
18:46En ook echt met zo'n big smile en dan met een vaartje erin.
18:51Hij was altijd erg aanwezig en erg vervelend.
18:53En ik moet eerlijk zeggen dat ik af en toe ook bang voor hem was.
18:56Als er nou iemand voor mijn verwerking ook zomaar sorry zou moeten zeggen dat ik het goed kan, dan is hij dat.
19:02Ben je nog praten op hem?
19:04Ja, op hem wel.
19:06Goedenavond.
19:07Hallo.
19:08Hi.
19:09Peter van der Voorz. Jij bent Johannes?
19:10Ik ben Johannes.
19:11Ja.
19:12Ik wist dat we zouden komen.
19:13Ja hoor.
19:16Johannes is 27 jaar.
19:18Hij is vrijgezel en werkt als intercedent bij een wervings- en selectiebureau.
19:21Daarnaast is hij mede oprichter van een eigen kerk, de Fire Church in Rotterdam.
19:26Ze had heel vaak een lopende neus.
19:29En daar werden heel vaak grappen over gemaakt.
19:32Hey, snap de bel!
19:36Later begreep ik dat zij, ze kan daar helemaal niks aan doen.
19:39Kijk, als kind maak je daar grappen over.
19:42Wat was jouw aandeel in de pesterijen? Weet je dat nog?
19:44Ik was absoluut, ik was iemand, ik kon echt het bloed onder de nagels weghalen bij mensen.
19:48Vooral bij meesters.
19:49Mijn thuissituatie was heel moeilijk.
19:52Ik had zeker in de tijd van mijn basisschool, had ik heel erg moeite om mijn emoties onder controle te houden.
19:58Om mezelf te beheersen.
20:00Dat zorgde mede door hoe ik was.
20:03Laat ik duidelijk stellen, dit is niet een excuus voor je daden. Absoluut niet.
20:07Ik had heel veel pijn in mijn hart door mijn thuissituatie.
20:11Dus eigenlijk schuif ik het probleem dat ik heb bij haar of bij andere mensen op het bordje.
20:17En dat is niet eerlijk.
20:19Heb je er goed over nagedacht?
20:21Ja, dat is hoe ik het zie.
20:25En dat kan niet, dat mag niet, dat is verkeerd.
20:27En daar wil ik vergeving voor vragen.
20:29Dat ik haar op laat draaien voor iets wat mijn probleem is.
20:32Je noemt het woord vergeving.
20:34Dat is iets wat in het geloof heel belangrijk is natuurlijk.
20:37En het geloof is ook belangrijk voor jou.
20:40Klopt.
20:41Wanneer is dat begonnen bij jou?
20:42Ik ben van huis uit christelijk opgevoed.
20:45En om 16 had ik een, zoals ik dat noemt, een ontmoeting met God.
20:47En God greep mij in met nekvel.
20:50En hij deed mij beseffen.
20:52Hij liet mij zien hoe ontzettend veel hij van mij houdt.
20:55Zoveel van mij houdt dat hij bereid was om zijn zoon voor mij te laten sterven.
21:01Terwijl ik die, zoals ik nu net beschreef, een diepe diepe rotte zonder ben.
21:07Er is iets in mij veranderd waardoor ik nu in staat ben door hem om lief te hebben.
21:11Dus eigenlijk was je wel blij toen wij belden?
21:13De meeste mensen schrikken als we bellen.
21:15Ja, natuurlijk.
21:16Het is televisie en alles.
21:18Maar in die zin ben ik blij ja.
21:21Als door God gezonden zou je kunnen zeggen?
21:23Ja, zo zie ik het eigenlijk wel.
21:25O ja?
21:26Dus ben ik nu een beetje godsdienaar.
21:29Zij wil jou heel graag weer zien.
21:32Ja.
21:33Om iets af te sluiten.
21:34Ja, absoluut.
21:35Met nog een paar mensen.
21:36Ja.
21:37Sta je er open voor?
21:38Ja, absoluut.
21:39Ja.
21:40Dus we zien jou terug op je oude lagere school.
21:41Zeker.
21:42In Vraderker.
21:43Ja.
21:44Ik zie ernaar uit.
21:45Oké.
21:46Door naar pestkop nummer twee.
21:47Daniel.
21:48Hallo.
21:49Goedemiddag.
21:50Daniel.
21:51Ja.
21:52Ik kijk één van de klassenfoto.
21:54Klopt.
21:55Je hebt niks veranderd.
21:56Nee?
21:57Nee.
21:58Zullen we binnen even praten?
21:59Ja.
22:00Daniel is 26 jaar en werkt in de gevelrestauratie.
22:04Hij is getrouwd met Pietje en ze hebben twee kinderen.
22:07Daniel was erg verrast toen we hem belden.
22:09Toevallig had je de avond tevoren, begrijp ik, naar ons programma zitten kijken.
22:13Ja, klopt.
22:14Klopt.
22:15Hoe zat je toen?
22:16Ja, toen zei ik tegen mijn vriendin van, nou, ik vind het allemaal los.
22:20Ik kan me niet voorstellen dat ik dat ooit heb gedaan.
22:23En zo word je gebeld.
22:24De volgende dag.
22:25Ja.
22:26Zo'n hallo, u bent aangewezen als pestkop.
22:28Ja.
22:29Toen Anita dus.
22:30Ja, daar schrok ik wel van ja.
22:31Ik kan me er niks van herinneren.
22:33Kan je nog wel herinneren dat zij gepest werkt?
22:36Nee, eigenlijk ook niet.
22:38Ik vond haar wel, ze was altijd heel rustig en vrij zielig.
22:42Dit is de klassenfoto.
22:43Ja.
22:44Kan je Anita aanwijzen?
22:47Dit meisje.
22:49Ja.
22:50Naast de meester.
22:51Ja.
22:52En waar is de kleine Daniel?
22:54Die zit hier, hè?
22:56Daar zit ie.
22:57Wat voor jongetje was jij?
22:59Nou, voor mij wel rustig en verlegen.
23:02En nou, soms wel boevig denk ik.
23:05Ja, het is voor jou een beetje blanco vel, hè?
23:07Ja.
23:08Je bent echt een beetje geschrokken dat wij hier zitten nu.
23:09Ja, zeker, zeker.
23:10Ja, want jij en nog een paar anderen zijn echt genoemd als degenen die haar gepest hebben.
23:15Ja.
23:16Die haar leven beïnvloed hebben.
23:18Ja.
23:19Nou ja, ik ben benieuwd wat ze te gedaan heeft.
23:21Ja.
23:22Ben je bereid om haar weer te ontmoeten?
23:24Ja, zeker wel.
23:25Ja?
23:26Ja, zeker.
23:27Op de oude middelbare school van Anita ontmoeten we Meijnte Martijn, 26 jaar, vrijgezel en
23:33elektromonteur.
23:34Peter.
23:35Moet Meijnte!
23:36Hij maakte het leven van Anita op de middelbare school zo zuur, dat Anita's broer hem zelfs
23:41te grazen nam.
23:42Hij gaat mijn steers af.
23:43Ik heb er helemaal niks gedaan.
23:45Hij is net nog niet aan de kapstok blijven met zijn trui, maar hij is letterlijk en figuurlijk
23:50de hele kantine doorgesloten.
23:52En dan gaat Robert door en dat wij gebeld werden door school of wij dan even wouden komen.
24:00Stop!
24:01Stop!
24:02Stop!
24:03Dit is een klassefoto uit die tijd.
24:07Wie ben jij?
24:09Wie?
24:10Dat jongetje.
24:11Ja.
24:12Hele kleine jongetje.
24:13Ook toen al een brilletje.
24:14Ja.
24:15En wie van deze kinderen werd nou gepest in de klas?
24:18Nou ja, onder andere ik.
24:21Jij?
24:22Daar gaan we weer.
24:23Ja.
24:24Echt waar?
24:25Ja.
24:26Ik werd ook gepest.
24:28Maar jij bent aangewezen als pestkop hè?
24:31Dat klopt.
24:32Door Anita?
24:34Ja.
24:35Hoe kan dat dan?
24:37Ja, een beetje meeloopgedrag misschien.
24:40Proberen om het pesten, wat eigenlijk al sinds de basisschool ook met mij aan de gang
24:46was, dat af te schuiven op iemand anders.
24:51Hopen dat ze niet meer mij pesten, maar iemand anders.
24:54En dat gebeurde ook op deze middelbare school?
24:56Ja.
24:57Op dezelfde middelbare school waar jij Anita dus bent gaan pesten?
25:00Ja.
25:01Ja.
25:02Weet je nog wat je precies hebt gedaan?
25:04Ik kan me niet precies heugen dat ik haar echt iets heel erg zijn heb gedaan.
25:08Had je jezelf niet willen opgeven voor het programma?
25:10Ik heb dat gewoon kunnen afsluiten.
25:11Zou je haar willen ontmoeten?
25:13Ja.
25:14Zodat zij het ook kan afsluiten misschien hè?
25:16Ja.
25:17Daarom doe ik ook mee.
25:18Ja.
25:19Dan zien wij jou graag terug op de oude basisschool van Anita.
25:23Want daar is ook het een en ander gebeurd.
25:26En jij hoort dan weer bij dit verhaal?
25:27Ja.
25:28We zien je straks.
25:29Is goed.
25:30Oké.
25:31Twee van de drie heren weten dus nog dat ze Anita hebben gepest.
25:34Johannes wil zelfs vergeving voor zijn zonde vragen.
25:37Maar de grote vraag is of Anita hem die wil schenken.
25:40Dat gaan we zo zien.
25:41Maar eerst moet ze nog iets anders doen.
25:43Nou, hier wonen je ouders hè?
25:47Dat klopt.
25:48Je hebt hier niet gewoond?
25:49Nee, in dit huis niet.
25:50Nee.
25:51Met ze.
25:52Je gaat naar Canada?
25:53Dat klopt.
25:54Je gaat hen eigenlijk in de steek laten hè?
25:56Ja, een beetje wel.
25:57Ik begreep straks ook dat jouw ouders niet alles weten.
26:00Nee, nee.
26:01Wat ik nou wil voorkomen is dat ze dat voor het eerst op televisie moeten horen.
26:04Dus ik vind eigenlijk dat je ze dat zelf ook moet gaan vertellen.
26:07Oké.
26:08Is goed.
26:09En dat is best heftig?
26:10Ja, dat denk ik wel.
26:12Ja.
26:13Maar ze kunnen het beter gewoon rechtstreeks van jou horen dan dat ze naar een televisie zitten te kijken.
26:17Ja, dat is wel zo.
26:18Laten we het gewoon gaan doen.
26:19Oké.
26:26Hallo.
26:27Hallo.
26:28Hallo Peter van der Voorst.
26:29Hallo Witske.
26:30Jullie kennen elkaar.
26:31Ja.
26:32Hoi meid.
26:33Hoi.
26:34Oké.
26:38Ze gaat naar Canada.
26:39Ja.
26:40Hoe is dat voor jullie?
26:41Ja.
26:42Ja.
26:43En toen zei ze, daar ga ik heen.
26:44Hm.
26:46Daar wil ik wonen.
26:47Ik wil een nieuwe start met mijn man.
26:49En nu dan met mijn twee kindjes.
26:52En ik wil gewoon vrij zijn.
26:55Nu wij een beetje weten wat er allemaal in het verleden gebeurd is met Anita, gewoon doen,
27:00proberen.
27:01En we hopen dan dat het lukt. Lukt het niet, is altijd weer welkom.
27:04Weten jullie alles wat er gebeurd is, wat er in haar is omgegaan?
27:07Een hoop wel. En achteraf zijn we een heleboel dingen gaan combineren.
27:12Wij weten nu ook waarom ze de angstaanvallen s'nachts had.
27:15Dat ze s'nachts altijd wakker wordt, omdat ze altijd werd achtervolgd.
27:18Ja, dat is niet zo flink.
27:20Ze weten echter niet dat Anita tot drie keer toe haar leven wilde beëindigen.
27:31Zijn er nog dingen die je ouders echt zou willen vertellen?
27:34Van dingen die er vroeger gebeurd zijn, die ze misschien nog niet weten?
27:38Nou, wat de meest moeilijke periode is, zeg maar, was de momenten dat ik aan zelfmoord gedacht heb.
27:48En dat ik, er zijn bepaalde momenten geweest dat ik met een mes onder mijn bed lag, of onder mijn kussen, zeg maar.
27:56Oké.
28:01Ja, dat hebben jullie ook.
28:08Kom, ga dan.
28:11We wisten wel dat je het moeilijk had.
28:13Dat we ook als ouders graag wilden dat het dus stopte.
28:16En dat we daarom ook gewoon de hallingen zijn verhuisd van al die shit en die rotluis een keer af.
28:24Ja.
28:24En ik hoop echt straks in Canada dat je niet achterover je schouders hoeft te kijken.
28:32Dat is gewoon van je houden daar.
28:34Ik weet dat daar een stel mensen op jullie zitten te wachten die jullie met open, open armen ontvangen.
28:40En die mogen dan de surigaat opennomen van Deesje en Devoort.
28:44Maar echt, ik hoop, ja, ik hoop gewoon dat je daar hartstikke gelukkig wordt.
28:51Dat denk ik wel.
28:52En ik hoop echt dat mensen die dit doen, dus een keer beseffen wat ze mensen aandoen, wat ze kinderen aandoen.
29:03En ik hoop dat mensen dat dus beseffen.
29:07Dit gesprek hebben we gehad.
29:09Fijn eigenlijk wel.
29:10Ja, het ligt wel af.
29:11Ja, toch?
29:11Ja.
29:12Dan gaan we nu naar het laatste deel van het programma.
29:15Is goed.
29:15En dat betekent dat we je pestkoppen gaan ontmoeten.
29:19Ja.
29:19We gaan zien wie er durven.
29:21Straks zien we hoe zwaar de ontmoeting met de pestkoppen Anita valt.
29:31Zullen ze dit keer wel sorry zeggen.
29:33Oh Anita.
29:34Oh.
29:38Dat was de grootste.
29:39De ergste.
29:39Ja, dat was echt de grootste ettenbak.
29:48Vandaag vertellen we het verhaal van Anita Bekema uit Harlingen.
29:51Zowel op de lagere als middelbare school werd ze enorm gepest.
29:54Zo erg dat ze op jonge leeftijd al zelfmoordplannen had.
29:59Er zijn bepaalde momenten geweest dat ik met een mes onder mijn bed lag of onder mijn kussen zeg maar.
30:04En dan heb ik een beetje eigenlijk pas van, ja, een akelige jeugdschat heeft.
30:12Voor ze naar Canada emigreert wil ze haar pestkoppen nog één keer zien.
30:16We spreken af in de buurt waar het allemaal begon.
30:18Anita, hier heb je gewoond?
30:20Ja, klopt.
30:20Wanneer ben je hier voor het laatst geweest?
30:22Ik denk zo'n 93 of zo ongeveer dat jaar.
30:2694 misschien.
30:27Daarna nooit meer?
30:28Nee, ik heb de buurt hier bewust gemeden altijd.
30:30Echt bewust gemeden?
30:31Ja, ja.
30:32Want wat voor herinneringen roept het hier op bij je?
30:34Nou, ik zeg helemaal de kriebels en de bibbers ook.
30:38Je hebt echt het gevoel dat er elk moment iemand kan gaan roepen of kan...
30:43Voor het eerst na al die jaren keer ik met Anita terug naar haar oude lagere school, die nu de Tourmalijn heet.
30:51Vroeger ging je hier al met buikpijn naar binnen, nu weer?
30:53Ja, zeg, ik zit wel even, maar goed.
30:56Het moet gewoon, dan kan ik het afsluiten.
30:58En dan, wie weet, kan ik ooit dan nog eens gewoon zo naar binnen.
31:02Oké, we gaan samen.
31:04Ja.
31:07Hier op deze school werd de basis gelegd voor een levenslang trauma.
31:13Stoot de buil, liever!
31:14Ondertussen arriveren de pestkoppen die daarvoor verantwoordelijk zijn.
31:18Johannes.
31:20Daniel.
31:21En Meijnten Martijn.
31:24Goeiedag.
31:25Hallo Johannes.
31:25Hallo.
31:26Hi Daniel.
31:27Hi.
31:28Dag Meijnten Martijn.
31:29Hoi.
31:29Jullie mogen daar gaan zitten.
31:31Hebben jullie nog wel veel aan Anita gedachten afgelopen?
31:33Dagen?
31:34Ja, dat wel.
31:35Heel veel.
31:36Ja?
31:36Ja.
31:36Wat denk je dan?
31:37Het was gewoon een schok om te horen dat 20 jaar later, dus dat ze daar nog steeds mee rondloopt.
31:41Ik kan me niet, tenminste niet zoveel meer huigen dat ik haar echt zoveel heb aangedaan.
31:47Tuurlijk, ik kan me wel huigen dat ik een misplaatste opmerking misschien heb gemaakt, maar veel meer als dat kan ik me niet herinneren.
31:57We gaan naar het verhaal van Anita kijken.
32:00En wie weet wat er dan allemaal nog boven komt.
32:01En ja, dan las het erop, de bosjes in.
32:05Ik denk ervoor aan Anita dat zij altijd met haar snotneus rondliep.
32:13Hey, snottebel!
32:17Welke mensen bedoel je dan?
32:19Johannes en die was vooral degene die mij in de bosjes stielde.
32:23Die heb ik echt de grootste haatgevoelens voor, om het zo te zeggen.
32:27Papa was haar grote held en papa zou er wel voor zorg dat hij nauw niet meer gepest is.
32:37Wie was dat?
32:38Anita Martijn heette die.
32:40Beschrijf ze nou concreet wat hij deed dan?
32:42Ja, heel erg met uitschelden en tassen afpakken.
32:47Hij is net nog niet aan het tapstok blijven met zijn trui.
32:51En toen had ik een afstandsbrief gemaakt, toen had ik een keukenmes van de keuken gepakt.
33:01En toen had ik onbekussen gewerkt.
33:04Eerste reactie.
33:07Ja, het is heel erg wat zij mij heeft gemaakt.
33:11Dat had ik niet verwacht.
33:13Johannes.
33:13Ja, het heeft mij geheugen wel wat opgefrist.
33:16Ik, ja, weer schokkend.
33:19Ik, ik, eh.
33:23Dat moet ik wel zeggen.
33:24Ik, eh.
33:25Wacht nog even.
33:26Ik ga haar erbij halen.
33:27Is het goed?
33:28Kan je het tegen haarzelf zeggen?
33:29Graag.
33:30Ja.
33:34Gaan we gaan.
33:35Het is even een moeilijk moment.
33:47Ja.
33:49Gaat het?
33:50Ja, het gaat wel.
33:51Beetje laag.
33:59Ze zitten er.
34:00Ja, ik zie ze.
34:02Wat op mij moet ik zeggen.
34:05Weet je nog wie wie is?
34:08Ja, ja, zeker.
34:10Dat is Johannes.
34:11Stadion.
34:12En dat is mij te metijn.
34:15Zij hebben net jouw verhaal zitten bekijken hier.
34:18Oké.
34:19Nou ja, vertel even tegen haar wat jullie ervan vinden.
34:22Ja, ik vond het wel indrukwekkend.
34:25We hebben ze heel erg voor je.
34:27Oké.
34:28Mij te metijn.
34:29Ja, ik heb wel herinneringen eraan.
34:32En ik weet ook wel dat ik jou wel eens gepest en getreiterd heb.
34:37Maar dat het zo erg was, dat zit niet meer in mijn geheugen.
34:42En ik weet niet dat ik dat was, maar jouw broer heeft iemand door de gadrobe en zo heen geslepen.
34:48Dat was ik, daar kan ik me dus helemaal niks meer van herinneren.
34:52Dat is wel jammer, want dat heeft ook blijkbaar niet geholpen in het eind.
34:55Jij gaf ook aan dat ik waarschijnlijk zelf ook onzeker was en dat ik waarschijnlijk zelf probeerde af te schuiven.
35:02En dat klopt dus ook wel.
35:03Johans, misschien verwacht je het niet, maar ik ben heel blij om je te zien.
35:07Oké.
35:08En dit was in jouw ogen de ergste.
35:12Ja, dat is echt de grootste ettenbak en de grootste, ook degene waar ik de meeste, ja, hoe zeg ik dat, specifieke herinneringen ook naar ga.
35:22En wat waren jouw bewegenreden om dat te doen?
35:25Geen enkele reden gaat zich kwalificeren als een goede reden om jou te gepest te hebben.
35:29Nee, dat is niet.
35:29En ik heb echt heel veel verdriet afgelopen week gehad om te beseffen dat twintig jaar na dato dat je er nog steeds mee rondloopt.
35:42En dus in die zin ben ik blij om je te zien.
35:46Je denkt misschien dat je dit voor jezelf doet, maar wat je misschien niet weet is dat je mij ook helpt.
35:52Ik hoop echt enorm dat je me kan vergeven.
35:57Ik wil je mijn excuses aanbieden en je vergeving vragen.
36:00En dat meen ik vanuit het diepste van mijn hart.
36:02En ik hoop echt enorm, mijn hoop en mijn gebed is dat je het inderdaad zal kunnen verwerken.
36:12Dat je het kan afsluiten en dat je echt gaat genezen en tot herstel gaat komen.
36:17De pesko van toen is nu bijna letterlijk een heilig boontje geworden.
36:22Maar wat betekent dat voor jou?
36:25Het is ook mooi dat jij het ook ziet van hé, dat het voor jou ook wat betekent dat jij hier zit.
36:30En dat jij dan ook weer een stuk van jouw verleden kan afsluiten.
36:36Wat raakt jullie het meest in het verhaal?
36:39Het feit dat we zelf moeten willen plegen.
36:40Nou ja, en dat is vooral in de periode dat ik haar dus gepest en getreiterd heb.
36:49Dat is wel de druppel geweest.
36:52Dat wil ik niet om mijn geweten te hebben.
36:54En ja, ik vraag je ook net als Johannes om vergeving, dat je het me kan vergeven.
37:00Nou, ik kan het jullie wel vergeven.
37:02Gaat het zo snel, het vergeven?
37:05Is het alleen maar sorry zeggen en dan zijn alle haatgevoelens ook verdwenen?
37:08Nee, nee, kijk, de haatgevoelens, er zal altijd een deel wel blijven hoor.
37:13En dat zeg ik, kijk, het is ook niet alleen hun.
37:15Er zijn ook meer, maar ja, dat is gewoon niet uit te leggen.
37:18Dus er zal altijd wel een gevoel van die haat en het onbegrip van waarom ik.
37:24En alleen, ik ben al lang blij dat hun willen komen en dat ze zich kunnen herinneren.
37:32En dat ze zich ook beseffen van, hé, dit heb ik gedaan.
37:37Wil je nog iets tegen ze zeggen voordat je naar Canada gaat?
37:40Nou, in ieder geval dat ik hartstikke blij ben dat jullie gekomen zijn.
37:43Ik was wel doodzenuwachtig.
37:45En ja, ik denk wel dat ik het nou voor mezelf, dit deel in ieder geval kan afsluiten.
37:50Want dat is toch wel een belangrijk deel.
37:51En dat ik in ieder geval inderdaad met de gerustheid weg kan gaan.
37:55Wat een mooi einde.
37:56We hebben mensen die sorry zeggen, om vergeving vragen.
37:59Jij bent blij.
38:00Ja, ik ben wel blij dat...
38:01Dat maakt me niet vaak mee.
38:02Nou ja, ik ben heel blij dat ik het ook de kans gekregen heb natuurlijk.
38:08En mag je ze nu gaan bedanken?
38:10Oké.
38:10Dat zit erop.
38:12Hartstikke bedankt.
38:13Sta maar even op jongens, dat wil niet zo stijfjes.
38:16Johannes heeft nog een verrassing voor Anita.
38:18Ja.
38:18Wat we hebben gezegd, kracht bij te zetten, dat het niet gaat om een televisieshow of wat dan ook.
38:23Maar dat het echt oprecht is.
38:26Wat ik tegen je heb geef, wil ik je in ieder geval, dat is het minste wat ik kan doen, een borstje aanbieden.
38:30En ik wil je echt ontzettend goede tijd in Canada wensen.
38:33Ik vind dat je ziet er goed uit.
38:35Ik ben heel blij dat je een vriend hebt en twee kinderen.
38:38En ik wens je gewoon heel veel geluk toe.
38:43Oké, bedankt.
38:43Ja?
38:44Ja.
38:44Jij ook bedankt.
38:47Nou, dat is een mooi einde.
38:48Drie pestkoppen die alle drie sorry zeggen en omvergreving vragen.
38:51Anita kan nu met een soort van opgelucht gevoel vertrekken naar Canada.
38:56Dit was Gepest voor deze week.
38:57Ben je nou zelf ook gepest in het verleden en wil je je verhaal vertellen?
39:00Of word je nog steeds gepest en zoek je hulp?
39:02Dan kan je nu terecht op onze website rtl.nl slash gepest.
39:06Tot de volgende keer.
39:08Nou, ik heb echt het gevoel dat er een heel stuk van me af was.
39:13Dat het niet verwacht moet ik zeggen.
39:15Of tenminste dat het zo positief anders zou gaan.
39:18En ik ben blij dat ze inzien wat ze gedaan.
39:23Dat ze het niet helemaal vergeten.
Be the first to comment