Mystique in the Mirror 2025 | Full Series Eng Sub โดย DramaRelic - Dailymotion

DramaRelic

Mystique in the Mirror (2025) Thai BL/Supernatural Drama | English Sub — a haunting romance‑mystery that dives deep into memory, identity, and the thin border between reality and reflection. Directed by E Suphakorn Riansuwan and adapted from the novel by Patrick III Rangsimant, the series stars Sedthawut “Tou” Anusit as Alan and Jeerapat “Pentor” Pimanprom as Win/Darwin, with supporting roles from Buntawit Tragulpanich, Teachapat Pinrat, and others.<br />The story begins when Alan, a young man struggling with memory problems, starts to see a strange old man’s reflection every time he looks in the mirror. His father dismisses these visions as stress‑induced hallucinations and sends him to a psychiatric hospital. There, Alan meets Win — a calm and observant fellow patient in the next room. As the haunting becomes more persistent, and mirrors everywhere start showing impossible reflections, Alan realizes this might not be hallucinations but a supernatural curse tied to his forgotten past. As memories emerge, documents surface suggesting Alan’s father died long ago — forcing him to question everything he believed about his life.<br />#MystiqueInTheMirror2025 #ThaiBL #SupernaturalBL #BLDrama #EnglishSub #EngSub #Alan #Win #BLSeries #DramaPlaylist #GhostMystery #PsychologicalDrama #FullSeries #FullEpisodes #BLRomance #MysteryRomance #HauntedBL #DramaStreaming #WatchAllEpisodes #BLFans #DramaUpload #SeriesBinge #EmotionalJourney #LoveAndFear #ReflectionMystery #GhostStory #LGBTQDrama #ThaiDrama #BLCommunity #MustWatchBL #DarkRomance #SupernaturalRomance #IdentityCrisis #MemoryDrama #HospitalSetting #GhostMystery

Transcript

00:00ก็พี่แพว่าบมันกับไว้

00:09...มันเป็นเพราะอารันปวย

00:12อารันก็เลยเห็นภาพหรอนทุกครั้งที่ส่องกระจก

00:14ผมปล่อยยาวเกือเกือนบนใบหน้าเรียบเฉย

00:17ผมคุณเคยกับมันเป็นอย่างดี

00:19ว่าชุดได้ดู

00:20you should communicate with him

00:22แล้วว่าหารันทำอย่างไร

00:22ผมเร็กสิทธีแตกทาเข้าไป

00:24ว่าที่เขามาตามราวีผมอะ

00:25เขาต้องการอะไรกันแน่

00:26ก็พOTHอบอกแล้วไง

00:28ว่ามันคือภาพหลอน

00:29ฮ้าไว้

00:29ท่ายผีแก้บ้าบอนนั้น

00:31มันทำให้อารั่น wiguanไม่ได้

00:32ก็ 미�цевาถูก เห็นมันเอง

00:33เปล่าไงว่าหรั้น

00:55ที่สุดที่สุดที่สุด

01:25ก็กว่าเหมือนคนไข้คนเดียนอื่นที่นี่แหละ

01:38มีใครสักคนพาเรามาส่งไว้ที่นี่

01:42แล้วก็เริ่มเราไว้ที่นี้

01:44ใจเวลาแล้ว ต้องไปก่อนนะ

01:48เฮ้ย อยู่ว่านี้

01:49เฮ้ย จะไปไหน

01:51แล้วโรงบันจิตถูกเราที่ไหนใหม่ถึงคืออะไรบอกก็น

01:54เออ ก็ตามนั้นแหละ ไปแล้วเดี๋ยวโดนจับได้

01:57เอ้า ทำไมไหนอ่ะ

01:58กลับห้อง ห้องแล้วอยู่อีกด้านนึง ไว้เจอกัน

02:01เฮ้ย ระวอม ระวอมเดี๋ยว

02:04อารันครับ

02:17อารุษวัตรครับ อารัน

02:19ตื่นเช้าเหมือนกันนะ

02:24เป็นไงครับ เมื่อคือ นอนหลับสบายไหม

02:28ครับ

02:35อารันได้ทําตามที่หมอสั่ง เมื่อวานทุกอย่างใช่ไหมครับ

02:46เออ ครับ เรารู้สึกเป็นไงบ้าง

02:51เป็นไงบ้างครับ รู้สึกดีขึ้นบ้างไหม

03:06อารันจําหมอได้ใช่ไหมครับ

03:15ไหนบอกชื่อหมอหน่อยซิ

03:18หมอ

03:23หมอนินครับ

03:25หมอเป็นหมอประจําตัวอารัน

03:28แล้วนี่ก็หมอโอภาท

03:31ครับ

03:34อารันครับ ถ้าอารันจําอะไรไม่ได้ อารันไม่ต้องฝืนนะครับ

03:39แต่อารันต้องบอกหมอตรงๆ เพราะหมอจะไม่ต้องรู้ทุกอย่าง

03:43ไม่อย่างนั้นอารันจะไม่หายนะครับ

03:46ครับ

03:48ครับ

03:50โอเค

03:51งั้นเดี๋ยวอาบน้ำแต่งตัวให้เรียบร้อยก่อนนะครับ

03:54เดี๋ยวเราค่อยไปตัวกันอีทีช่องบาย

03:56โอเคครับ

03:58โอเคครับ

04:12เดี๋ยวเตรียมซีดิสเตอร์

04:14ได้ครับมอง

04:18โอเคครับ

04:38ถึงจะไร้ความทรงจำ

04:40และไร้สติบ้างในบางครั้ง

04:44แต่ผมยังเหลือความชลาดติดหัวไปอยู่บ้าง

04:46ผมคงถูกส่งตัวมารักษาเรื่องที่ผมเห็นพี่ใช้แก่ในกระจก

04:50นึกให้ออก

04:52นึกให้ออก

04:54นึกให้ออก

04:56นึกให้ออก

04:58นึกให้ออก

05:00แต่กระบรุณการรักษาทางจิต

05:04จะท้าง أنا też

05:07แต่กระบบนการรักษาทางจิต

05:10Stunden folk จุดเห็นผีได้จริงล่ะ

05:18เจ้าประวัติของคุณเเนี่ย

05:20ผมไม่ติดอะไรเลยนะครับ

05:22แต่ผมสงสัยอย่างนั้น

05:25หมอสงสัยไล้ครับ

05:26พี่นินครับ

05:27น 말� suntที่สะพัยแล้ว

05:29ที่มาสมัครที่ลงพัย gitu

05:31เจ้านาทีก็ฝากให้

05:32โห้ว นุ่มอยู่เลย

05:34เฝ้ย เออจะเหมือนข้าวที่แล้วอีกไหม

05:36รับไปเขาก็ไม่เอาหรือไม่ก็อยู่แปลบเดียว

05:39คนหนุ่มแบบนี้พี่กลัวใจจริงๆ

05:42ลองดูหน่อยก็ไม่เสียของนะครับพี่

05:47มันจะเสียเวลา

05:49พี่ว่าเราไปหาคนที่เขามีอายุหน่อยหรือไม่ก็ใกล้เกษียนดีกว่าไหม

05:53พี่จะเปึ้งถอดใจสิครับ

05:56Blow5 แบบคุณเนี่ย

06:00สามารถที่จะสมัตรในโรงพยบาลใหญ่ในเมืองได้

06:05ทำไมคุณถึงเรื่องมาสมัครที่โรงพยาบาลนี้นะครับ

06:10เออจริงๆนะหมอ

06:13ผมไม่เคยชอบความบุ่นวายนะครับ

06:16ไม่ชอบความบุ่นวาย

06:19หรือว่ารักสบายกันแน่ครับ

06:22นี่หมอหมายความว่าไงครับ

06:25หลายคนที่มาสมัครงานที่โรงพยาบาลนี้เนี่ย

06:30ก็คิดว่ารงพยาบาลที่อยู่ใกล้จากชุมชนแบบนี้

06:34งานอย步กยับต้องอยู่สบาย แต่ที่ก Academic

06:39แต่พอได้เข้ามาทำงานจริงกัน

06:44ก็ต้องทออกไปทุกร้าย

06:47ผมบอกมาที่นี่ พ digngar

06:54ว่าที่จะมาทำงานที่นี่ คุณจะต้องเจอกับอะไรบ้าง

06:58เวลาทั้งหมด 및คุณที่มี จะต้องจมอยู่กับที่นี่

07:04นั่นคือสิ่งที่ผมตัดสิ่งใจเลือกที่นี่

07:06แล้วผมคิดว่าคนเราไม่ควรเอาประสบกันในอดีต

07:09มาวัดกันหรือเปล่าครับหมอ

07:13แล้วครอบครัวคุณหรือครับ

07:15แล้วแฟนคุณหรือ

07:17เขาโอเคจริงๆหรือครับ

07:20ครอบครัวผมก็แล้วแต่ผมนะ

07:22แล้วผมไม่มีห่วงอะไร

07:24ผมว่าหมอ ควรแยกและ ระหว่างเรื่องส่วนตัวกับ เรื่องงานออกจากกันนะครับ

07:33OT

07:53ถ้างานก็ตามผมมาอะไรครับ

08:03ตามผมมาสิครับ

08:04เดี๋ยวผมจะพาโทรลงพยาบาล

08:11ถ้าตกลงเราได้งานแล้วหรอก

08:20นึกให้ออก

08:24นึกให้ออก

08:28นึกให้ออก

08:32นึกให้ออก

08:36นึกให้ออก

08:44คืนนี้ผมมานั่งหน้ากระจกเพื่อรอให้ผีชายแก่ประกฎตัว

08:49นึกให้ออก

08:50นึกให้ออก

08:51นึกให้ออก

08:52ผมเชื่อว่าเขาต้องการบอกอะไรบางอย่างกับผม

08:55นึกให้ออก

08:56นึกให้ออก

08:57นึกให้ออก

08:59คำตอบจากบันให้ได้

09:01นึกให้ออก

09:02นึกให้ออก

09:03นึกให้ออก

09:04นึกให้ออก

09:05นึกให้ออก

09:07คำตอบจาก

09:08โอเค

09:10แต่สงสัยอย่างนะครับเหมอ

09:12ทำไมที่นี่ดูไม่เหมือนโรงพัยบาลเลยครับ

09:14ไม่เหมือนโรงพัยบาลยังไงหรอครับ

09:17ก็ไม่รู้สึกครับ

09:19ได้รู้สữครับ

09:21ผมรู้สึกว่าที่นี้มันดูสบายเกินไปนะครับ

09:24สบายแล้วไม่ดีเหรอครับ

09:26หรือว่า

09:28โรงพย commands

09:30ต้องมืดมน

09:31แล้วก็น่ากกว้ใช่ไหม

09:32ไม่

09:33หมายถึง

09:35แล้วดีคุณหรือครับ

09:37คุณยังไม่เห็นเหมือนได้ผมคิดไว้เลย

09:39อย่างไรครับหมอ

09:49อุ๊ย

09:54เห็นมอนินป่ะ

09:56มอนินเหรอ

09:58มอนิน มอนิน

10:01เหมือนจะเห็นที่ไหนนะ

10:04อ่าว ใจเย็นสิคะ

10:07พี่ไปไหนเนี่ย

10:08สะโดบเห็นหมอนินหรือเปล่า

10:10หมอนิน

10:12หมอนินน่าจะติดเคสอะ

10:14ทำไม หมอนินทำอะไรไหนอะ

10:19เปล่า

10:20มีเรื่องอยากคุยไงใช่

10:23เอืม ยังไงวันนี้นาย ก็ได้เจอหมออยู่แล้ว

10:27ควันนี้พี่กินข้าวเหรอ

10:29หิวแหละ

10:35น่า เสียงท้องร้องดังขนาดนี้แหละ ไปกินข้าวกัน

10:41เออ นายยังไม่เคยไปลงอาหารเลยใช่ป่ะ

10:46ต่อมา ไป

10:50อยู่

11:05ที่นี่เป็นห้องสันธนาการอ่ะ

11:09เวลาว่างว่างหรือว่าทำกิจกรรมข้างบ้นมาทำที่นี่แหละ

11:21สวัสดีค่ะคุณนารัน จะไปทานข้าวเหรอคะ

11:27ใช่ครับ

11:28ทานข้าวให้อร่อยนะคะ

11:31ขอบคุณครับ

11:35เขารู้จักชื่อได้ไง

11:38เขาการู้จักชื่อคณข่อยทุกคนอะไร

11:41จิงจริงที่นี่ก็เหมือนครุบนะ

11:43แค่เขาทำให้เรารู้สึกเหมือนไม่ใช่ครุบ

11:47เขาก็แค่ทำหน้าที่เขาหรือเปล่า

11:50ไม่ใช่ �่

11:51วันนั้นตัวปี indirect เขาเป็นหาเออ

11:54อยู่ไปหนัof-เด optical ได้ลูก node

11:58kilometres

12:01summar

12:05กำไรบนข้อมือสำคัญมากเลยนะ

12:12เห็นเครื่องสแกนบาคโคท์ที่อยู่ในมือเพราะเขาป่ะ

12:15แค่เขาสแกนกำไรเนี่ย

12:17ก็จะรู้ทุกอย่างเกี่ยวกับตัวเราหมดเลย

12:18เวลาจะตัวสอบตัวต้นหลิมและแต่มากินข้าว

12:22แค่สแกนบนข้อมือเราเนี่ย

12:24เขาก็จะรู้ว่าต้องจัดอาหารแบบไหนให้เรา

12:27แกงจืดต้องคู่อีกแล้ว

12:29หน้าเบื่อ

12:30ผมขอใครด้าวสองฟองเลยนะครับ

12:32ผมขอใครด้าวสองฟองเลยนะครับ

12:54คุณนาลันบันนาไรนะคะ

12:56ครับ

12:58ครับ

13:05ขอบคุณครับ

13:20หนึ่งให้ออก

13:22จะมาผม

13:24หนึ่งให้ออก

13:26อัลัน

13:28ทางนี้

13:30ไปเร็ว

13:32ที่นี่ดูไม่เหมือนวงพยาบาลเลยนะ

13:42ใช่ไหมล่ะ

13:44เราก็ว่างันแหละ

13:46แถมผู้ป่วยที่นี่

13:48แถมผู้ป่วยที่นี่

13:54ก็ดูไม่เหมือนคนไข้เลย

13:56พวกคนดูปกติมากเลย

14:00รีบกินเถอะ

14:02เดี๋ยวยินแล้วแม่อร่อยนะ

14:04ขอบคุณ

14:12เขาดูในดิ

14:14ไม่ได้

14:16นี่มันทึกส่วนตัว

14:18ส่วนตัวขนาดไหน

14:20ส่วนตัวขนาดไหน

14:22ต้องมันทึกตลอดเวลาเลยหรอ

14:26อืม

14:30หมอนินบอกว่า

14:32เป็นหนึ่งในวิธีการรักษา

14:34อ๋อ

14:36คือมึงเป็นโลกความจำเสือบนี้

14:38มันไม่มีหรอกโลกความจำเสือบ

14:44เขาเรียกคนมีปัญหาด้านความทรงจำละ

14:46จริงดิ

14:50ยิ่งอยากอ่านเลยขออ่านแล้วดิ

14:52ไม่เข้าใจความใหม่ของเขาว่าส่วนตัวหรอ

14:56เข้าใจ

14:58ขอดูนิดเดียว

15:00ทำไม

15:01เป็นเพื่อนการรู้เรื่องส่วนตัวกันไม่ได้ไง

15:03เพื่อนหรอ

15:07ได้

15:09นั้นมึงลองเล่าเรื่องส่วนตัวของมึงมาก่อนดิ

15:12ได้ดิ อยากรู้อะไรอ่ะ

15:16เอาเป็นเรื่องที่

15:18ทำไมมึงถึงมาอยู่ที่นี่ก็ได้

15:28กูเห็นภาพหรอนอ่ะ

15:32ภาพหรอนยังไง

15:38กูก็เคยมีชีวิตปกติเหมือนคนอื่นเขานี่แหละ

15:41จนวันนึงพ่อกูได้รับบรадกที่ดินผหนึ่นนึงมา

15:49เขาเลยมีโปรเจตอยากเอาไปทำเป็นตลาด

15:52เดิมที่ดินผหนึ่นนั้นเป็นหมูบ้าน katgolds

15:55แล้วก็มีสูสารเก่าแก่

15:57ที่ใช้ฝẳงสบคนในหมูบ้านนั้นด้วย

15:59ตอนแรกแม่กูก็ไม่เห็นด้วยนะ

16:01เขาไม่อยากรบรู

16:03หรือไปร่ายที่อยู่อาศัยของชาวบ้าน

16:05แต่พ่อกูก็ไม่ฟัง

16:07ดื้อจะทำให้ได้

16:09แล้ววันหนึ่งกูก็ดันไปเห็น

16:11อะไรที่ไม่ควรเห็นเขา

16:16สิ่งที่ไม่ควรเห็นนั้นเหรอ

16:20มันเห็นอะไรอ่ะ

16:23เห็นคนตายที่ถูกฟังอยู่ในสูสารนะ

16:29นี่มึง...

16:32เห็นพีเหรอ?

16:34แล้วก็เป็นจุดเริ่มต้นของเรื่องราวทั้งหมดด้วย

16:39คุณเหนือเอาไปเล่าให้เพื่อนสนิทที่อยู่ในหมู่บ้านนั้นฟัง

16:42เพราะผีที่กูเห็นอ่ะ

16:44เห็นผีของพ่อเพื่อนกูเอง

16:46แล้วเรื่องราวก็ลุกรามใหญ่โตเลย

16:49คนเอาไปลือกันหนาหูว่าวิญญาณบรรพบุรุธไม่เห็นด้วย

16:52ที่เตาคุณพี่ตรงนั้นไปทำเป็นตลาด

16:55แล้วก็เกิดกันบันทวงกัน

16:57ส่วนตัวกูเอง

16:59ก็ยังเห็นวิญญาณพวกนั้นอยู่เรื่อย ๆ เลย

17:03ใครเมืองรู้ป่ะว่าพ่อไม่เชื่อ

17:06พ่อคิดว่ากูเป็นบ้า

17:10จนวันหนึ่งเขาก็พากูขึ้นรถมาส่งไว้ที่นี่

17:14แบบไม่เคยกลับมาเยี่ยนอีกเลย

17:22แล้ว...

17:30เขาจะพาเรามาส่งไว้ที่นี่ทำไมวะ

17:36เพราะว่าที่นี่เป็นลงพยาบาลของคนที่ถูกลืมเนี่ย

17:42ใครที่มาอยู่ที่นี่

17:46ก็ถูกเอามาทิ้งไว้ทั้งนั้นแหละ

17:48อ่ะ ถึงตาเรียงบาง

18:04อ่ะ ถึงตาเรียงบาง

18:06อ่ะ ถึงตาเรียงบาง

18:08มึงเอาอ่านสมุดมันถึงเรียงนี้ดูดิ

18:18มึงเห็นผีใช้แก่หรอ?

18:20ใช้

18:24มึงเห็นผีใช้แก่เหรอ

18:32ใช่

18:34กูมักจะเห็นมันทุกครั้งที่กูส่องกระจบ

18:42แต่กูไม่รู้เหมือนกัน

18:46ว่ามันคืออะไร

18:48แล้วต้องการไหนจากกู

18:50จนมีวันนึงกูประเชิญหน้ากับมัน

18:56กูถามันเป็นเลยว่าต้องการไหนจากกู

18:58ได้จริงโปรดเลย

19:00แต่พ่อกูโกดมาก

19:02ทุกอย่างไม่เป็นภาพที่อาหลังสร้างขึ้นมาทั้งนั้น

19:04แล้วเขาก็ได้ทุกกระจกทุกบาลในบ้าน

19:06แล้วตัวอีกที

19:10แล้วเขาก็ได้ทุกกระจกทุกบาลในบ้าน

19:12แล้ว

19:18แล้วตัวอีกที

19:20กูว่ามาอยู่ที่นี่นี่แหละ

19:26กูถึงให้อยากถามหมอนนิดไง

19:28ว่าเขาเอากูมาทิงไว้ที่นี่ทำไม

19:30มันรู้สึกไหมละ

19:32ว่าวันสุดท้ายก่อนที่จะมาที่นี่

19:36กับวันแรกที่มาถึงที่นี่

19:38เหมือนดูหนังคลลเรื่อง

19:40เหมือนโรคลับใเลย

19:42คุณเหมือนความมาอะไรอ่ะ

19:49ใครใครที่อยู่ที่นี่เขาก็คิดแบบนี้กันがとう'.

19:50การให้เรา

19:54เหมือนหลุดอЗдไงในโลคอさĩในหนึ่ง

20:00รู้ว่ามันเหมือนอะไรรู้ไหม

20:04มันอะไร

20:11เหมือนโลกหลังความตาย

20:16ที่ที่เวลาหยุดหมุน

20:18มีแต่ครับเรา

20:20ที่ต้องรอรับคำที่ภาคสาพื้นไปยังดินแดนถัดไป

20:24โดนหนังเยอะเหมือนกันนะมึงเนี่ย

20:30กูไม่เชื่อหรอก

20:32แล้วผีมันจำได้หรอกว่าตัวเองตายตอนไหน

20:38มึงรู้ปะ

20:42ถ้าเราตาย

20:44ความทรงจำตอนที่เรากำลังจะตาย

20:48จะถูกรบออก

20:54มันก็เลยเกิดช่องวางของความทรงจำไง

21:00แบบที่มึงใช้ชีวิตอยู่ดีๆ

21:04แล้วก็มาผลที่มี

21:16กูไม่เชื่อ

21:18แต่สีหน้ามึงฟ้องอ่ะ

21:20ว่ามึงเชื่อ

21:22ไม่เชื่อกันแล้วแต่

21:26อ่ะ

21:28เกินเสร็จแล้วเอาจำไปเก็บด้วยนะ

21:30เดี๋ยวกูไปเข้องน้ำก่อน

21:32แล้วมึงตามกูมาเดี๋ยวกูพาไปที่ที่หนึ่ง

21:36ไม่เชื่อกันแล้วแต่

21:42อ่ะ

21:44เกินเสร็จแล้วเอาจำไปเก็บด้วยนะ

21:46เดี๋ยวกูไปเข้องน้ำก่อน

21:48แล้วมึงตามกูมาเดี๋ยวกูพาไปที่ที่หนึ่ง

21:50เกินเสร็จแล้ว

22:04อารันครับ

22:06ทานข้าวเสร็จแล้วเหรอครับ

22:10ครับ

22:12เป็นยังไงบ้าง ครับ

22:14กับข้าววันนี้อร่อยไหมครับ

22:16ก็ 오aktันะครับ

22:18เอ้อ

22:20นี่พีทร templos ครับ

22:21เป็นพยาบาลใหม่

22:23จะมาช่วยป่อยผมกับหมอนินดูแลที่นี่ครับ

22:25อ๋อ

22:26โอ้...

22:29สวัสดีครับ

22:31สวัสดีครับ อารัน

22:33เรียกผมพีชก็ได้ครับ

22:35ฝักด์ไน่ ฝักรับตัวด้วยนะครับ

22:40อารันครับ

22:41วันนี้เนี้ย เรามีนั�illion กันตอนบ่ายนะ

22:44ทำ CT Scan อารันจะไปเลยไหมครับ

22:48เดี๋ยวผมขอไปห้องน้ำก่อนได้มั้ยครับ

22:50แล้วเดี๋ยวผมตามไป

22:52ห้องหมอนนีนอยู่ตรงไหนล่ะครับ

22:54เดี๋ยวอารันถามกับพยาบาลได้เลยนะครับ

22:57แล้วก็ให้เขาผ่าไปเลยก็ได้

23:00ครับ

23:02นั้นผมขอตัวก่อนนะครับ

23:05ได้ครับ

23:21นั่นอารันครับ

23:23เดี๋ยวตอนบายนี้นะครับ

23:26ผมอยากให้คุณเข้าไปดูการทำ CT Scan

23:29เราก็เริ่มfollowCase ของอารันเนี่ย

23:31จริงๆอังจังพร้อมกันเลยนะ

23:33อารันถorteครับ

23:35เครฟนี้

23:37พิเศษกับเครษทั่วไปใช่มั้ยครับหมอ

23:41จริงๆแล้วเนี่ย

23:43เครฟที่นี่รุกเครฟเนี่ย

23:45เป็นเครฟพิเศษหมดเลยครับ

23:47เพียงแต่ว่า

23:49คุณอย่าพยายาม

23:53เข้าไปพูดอะไรสุ่ม 4 , marvel and Schiker

23:56แล้วก็กลิยาตต่างๆ

23:58คุณต้องระวังเป็นที่สอย่าง Thanks

24:00ครับ หมอ

24:01เอาเป็นว่า

24:02อย่างที่คุณรู้แหละ

24:04ว่าทีนี้ไม่เหมือนที่อื่น

24:05แล้วการที่คุณจะใช้อะไรที่คุณเคยทำมา

24:08มาใช้กับที่นี้มันของจะไม่ได้

24:11ครับหมอ

24:12ได้ครับ

24:13ทั้งที่ดี

24:15คุณอย่าพูดอะไรเลยจะดีกว่า

24:20ครับ

24:30เฮ้ย เสร็จจังวะ

24:34นานเลยละเมื่องเนี่ย

24:37วิน

24:46เฮ้ยวินอยู่ไหน

24:48วิน

24:56วิน

24:59แม่

25:00เราไม่ส่งเสียงเลยนะมึง

25:04กี้นานเลยนะมึงอ่ะ

25:09เดี๋ยวก็รอข้างนอกแล้วกันนะ

25:17ที่สุดที่มีความฝันสร้าง

25:20วิน

25:21เฮ้ย วิน

25:23จันมึงใช่ปะ

25:24วิน

25:26ต่อพูดดี

25:27เรื่องแบบนี้ไม่ตลกด้วย

25:28เฮ้ วิน วิน จันมึงใช่ป่ะ วิน

25:36เฮ้ ตอบคุณด้วยดี เรื่องแบบนี้ไม่ตลกด้วย

25:40วิน

25:58เดี๋ยวจะเป็นขั้นตอนสำคัญในการรักษานะครับ

26:20เพื่อให้เราเข้าใจแล้วก็วิน จัยอาการของอารันได้ดีขึ้น

26:24เดี๋ยวหมอจะต้องทำ CT Scan สมอง

26:27เพราะว่ามันจะช่วยประกอบการรักษาได้แม่นยำขึ้น

26:31แต่อารันไม่ต้องกลัวอะไรเลยนะ ไม่เจ็บเลย

26:34เดี๋ยวอารันแค่ต้องเข้าไปอยู่ในเครื่องแป๊บเดี๋ยว

26:57ขอไหมครับ

27:07หมอครับ

27:11ผมมีเรื่องอยากถามหมอหน่อยนะครับ

27:15ถามมาได้เลยครับ

27:18ผมอ่านสมุดวันทึกเร่มนี้

27:24หมดทุกหน้าแล้วครับ

27:26แต่หมอช่วยบอกผมหน่อยได้ไหมครับ

27:31ว่าผมมาทำอะไรที่นี่

27:34แล้วอารันจำอะไรก่อนหน้านี้ได้บ้างเหรอครับ

27:39ตอบพอถามผมมาก่อนครับหมอ

27:45โอเค

27:47สลันใจเย็นนะ

27:49ถ้าอารันยังไม่อยากเล่าอะไร

27:51ก็ไม่เป็นไรนะครับ

27:53แต่อารันไว้ใจหมอได้

27:56หมอเป็นหมอเจ้าของอาการของอารัน

27:59เพราะฉะนั้นหมอจำเป็นต้องรู้ว่ามันเกินอะไรขึ้นบ้าง

28:04- วันนั้น- ผมเห็นพีชายแก่ที่กระจก- แต่มันไม่เหมือนกับทุกครั้งนะครับ- ไม่เหมือนหรอครับ- ยังไง- มันเขาจะสื่อสารได้บางอย่างกับผม- ผมเลยไปเฝ้ารอยอยู่ที่หน้ากระจก-

28:34- แน่จริงใช่ปะ - แน่ จริงหม variability- หนี้- แต่พอผมก็โกตฮมาก- โกตฮมากτοฮมากเลยครับหมอ- พอวิ่งไลทุก姑กขจก- ในบ้านทิ้งทุกบ้านเลยครับหมอ- อารัน- อารันไปเฝ้าน่ากระจกละครับ- เพื่อ是不是 Bros อยู่สื่อสารกับktó Bristol แล้วกลับไป- อารันทำแบบนั้นไปทำไมนะครับ- ผมไม่คิดนะครับ- ว่าผมคงรู้อะไรบางอย่าง-

29:04ถ้าก็เจอหน้ากับมัน

29:06อารันรู้ใช่ไหมครับ

29:08ว่าทุกๆอย่างมันควรจะต้อง

29:11เป็นไปตามแผนการรักษา

29:13แล้วทุกคนเขาก็หวังดีกับอารัน

29:16อยากจะเห็นอารันอาการดีขึ้น

29:20แล้วมันยังไงครับหมอ

29:22สุดท้ายผมว่ายังไม่หาย

29:25ผมก็เปลี่ยนดีขึ้นนี่หมอ

29:26ผมไม่ยังเห็นมันเป็นเดิมอะ

29:27มันต้องใช้เวลาไงครับ

29:30แล้วถ้าอรรรรรรรท์ให้ความรุ่มมือ

29:32ทุก ทุก อย่างหนึ่ง νينก็จะสามารถ бум

29:47ที่หมอพยายามจะพูดอยู่เนี่ย

29:50หมอแepingจะบอกว่า อรรรรiran ไม่ควรจะไปข้ามขั้นตอน

29:54หรือว่าทำอะไรโรงพการแบบที่อรรรรนทำ

29:58แบบนั้น

29:59อรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรร

30:29อุ่ ...

30:30ậnั blueельählt roam Hmong

30:34แล้วหมอก็เข้าใจได้ว่า

30:36ทําไมบอนนั้น

30:37ข่อของอารันถึงได้ ...

30:39ได้สติแตก

30:42เพราะว่าพ่อเขารักอารรันมาก

30:44เขาครัวว่าอารรันจะเป็นอะไรไป

30:46เขาก็เลยไม่อยากให้อารรันไป

30:47หมุนอยู่เรื่องภาพร้อน paisันไหนตอนนั้น

30:51ตอนนั้น

30:54ตอนนั้นตอนไหนอีกหมอ

30:56ห้ะ

30:57ตอนที่อารันระwan

30:59เดินลงมาจากห้องนอนตัวเอง ไปห้องเก็บของที่มีกระโจก

31:03เต็มไปหมดแล้ว อารันก็ขังตัวเองอยู่ในนั้น

31:08ไม่จริง ไม่จริง

31:11ผมไม่เคยเป็น หมอกับพ่อ

31:14รวมหัวอะไรแต่งเรื่องมาหลอกผมใช่ไหมครับ

31:16ทั้งหมดนี้มันเคยเกิดขึ้นแล้วนะครับ อารัน

31:18ไม่จริง

31:19แต่ทุกอย่างมันเคยเกิดขึ้นแล้ว

31:21ไม่จริง

31:22มันเคยเกิดขึ้น

31:29- mum and padre รมหัวอะไรแต่งเรื่องมาหลอกผมใช่ไหมครับ?

31:32- ทั้งหมดนี้มันเคยเกิดขึ้นแล้วนะครับ Alan

31:34- ไม่จริง

31:35- แล้ว魔จะหลอก Alan ไปทำไม?

31:37- ไหนรับหมอ? ลากฐานอ่ะ

31:39- ถามันเคยเกิดขึ้นแล้วอยู่ไหน?

31:41เปิดอ่าดไปรวจทุก taki

31:45ạnh Britt learn

31:54- ไหนหนั๊ contacts?

31:56- Alan had something

31:58- หมอก่อหก...

31:59สงบสติอารม Memorial ก่อนนะครับ แล้ว

32:04เดี๋ยวonnerังก็จะผ่านไปแบบทุกครั้ง

32:08ทุกครั้ง

32:10ตอนนั้น

32:11ผ่านไปทุกครั้ง

32:13ทุกครั้งอะไรหมอ

32:15ทุกครั้งอะไร

32:17เหตุการณ์เหรอมันเพื่อเกิดขึ้นแล้ว przeอร่ะ

32:19LAD Lil A 가격 หมอกับพ่อร่มหัวกัน แต่งเรื่องมาหลอก

32:25มาตอนแหลกอะไรผมใช่ป่ะ

32:27ไม่

32:28ผมจะไม่เชื่ออะไร

32:50ผมฟังมาตั้งนาน

32:52ถ้าคนไข้ไม่อยากรักษาก็ปล่อยเขาไปซิครับ

32:58ผมเจอเคสแบบนี้ไม่เยอะนะครับ

33:00เราเวลาไปรักษาว่าคนไข้ที่เปิดใจแล้วฟังดีกว่าไหมครับ

33:04ถ้าเขาไม่อยากสแกนก็ปล่อยเขาไปซิครับหมอ

33:07เสร็จเวลาทำมาหากกินแล้วนะครับหมอ

33:10หมอครับ หมอก็รู้นี่ครับ

33:13ถ้าคนไข้ปฏิเศษกันรักษาที่นี่

33:15ก็แค่สองตัวไปลงพยาบาลบ้า

33:17ที่ขออาจจะมีวิธีรักษาที่เด็กขาดกว่าเราเยอะ

33:20สำหรับคนไข่ที่ไม่รู้ตัวว่าป่วย

33:22ผมว่าดีออกนะครับหมอ

33:24ก็แค่ฉีดยาก่อนประสาศให้เบอร์ ๆ ไป

33:27หรือไม่ก็แค่เข้าเครื่องช้อตไฟฟ้า

33:29ไม่ต้องมายืนเสียงอะไรกันแบบนี้ให้เสียเวลามอร์

33:36โหวหมอ

33:37จะบายสามแล้วนะครับ

33:39เดี๋ยวมีคิวคนไข้ต่อไปด้วยสิ

33:41เอาไงดีครับ

33:43ให้ผมส่งชื่อไปเลยไหมครับ

33:45จะได้แยกย้าย

33:47เราจะได้แยกย้ายกันไง

33:49ไม่ต้องสกงสแกนแล้วครับ

33:51ผมว่ามันเสียเวลานะครับหมอ

33:55ส่ง

33:57ส่งชื่อไปไหน

33:59ก็ลงพยาบาลบ้างไงครับบรัน

34:03ถ้าที่นี่รักษาคุณไม่ได้

34:05ต้องให้ที่อื่นดูแลคุณแทน

34:07จริงไหมครับหมอนนิน

34:08บอกอารันได้สิครับ

34:22นี่กำลังรวมหัวกันหลอกอะไรผมอีกแล้วใช่ป่ะ

34:25ไม่ได้ผลหรอก

34:26ผมไม่กลัวหรอก

34:28อารันครับ ฟังผมเนอะ

34:36ซีทีสแกนสมอง

34:38มันก็แค่เรื่องพื้นฐาน

34:40อย่างไรก็ต้องสแกนอยู่ดี

34:42ไม่มีวิธีอื่น

34:44อย่าให้เสียเวลาไปมากกว่านี้เลยครับอารัน

34:46จริงไหมครับหมอนนิน

34:48พวกเราเนี่ย

34:50ก็ทำตามรำดับการรักษา

34:52แค่สแกนสมองอารันดูเฉยๆ

34:56มันอาจจะไม่มีอะไรผิดปกติอีกได้นิครับอารัน

35:13เดี๋ยวเข้าหมอ

35:15อะไรกันครับ

35:17พีช

35:19การที่คุณพูดแบบเมื่อกี้กับคนไข้เนี่ย

35:22คุณยังอย่ายจะทำงานที่นี่อยู่หรือเปล่า

35:25ก็สรุปขอก็ยอมสแกนไปแล้วครับหมอ

35:28คุณรู้ไหมว่า

35:30คุณทำแบบนี้เนี่ยอาการของเขาอาจจะหนักขึ้นก็ได้อ่ะ

35:34งั้นผมขอโทษแล้วกันครับ

35:36ที่ทำให้เป็นพารัก

35:38พีช

35:40ครับหมอนนิน

35:42พีช

35:44ครับหมอนนิน

35:49ฝากดูแลอลันด้วย

35:51แล้วก็เดี๋ยวพากลับไปที่ห้องได้เลย

35:53ส่วนผลซีทีสแกนเดี๋ยวพวกนี้เราค่อยมาอ่านกัน

35:57ครับหมอนนิน

35:59หวังนิน

36:23ค่อยค่อยรู้ไหมครับบรัน

36:25นะครับเดี๋ยวผมช่วย

36:29นี่คุณเพิ่งเริ่มทำงานที่นี่เหรอครับ

36:33ใช่ครับผมเพิ่งเริ่มทำงานที่นี่วันแรก

36:38รู้ไหมว่าคุณเป็นพยาบาลที่

36:40ที่อะไรครับ

36:41ผมพูดว่าปากหมาได้ใช่ไหม

36:44ใครๆที่รู้จับผมก็พูดนี้กันหมดเลยครับบรัน

36:48ที่เจอกันที่โรงอาหาร

36:52คุณก้มหัวทักทายผม

36:54ตู้สุภาพมากเลยนะ

36:56ไม่เหมือนกับเมื่อกี้เลย

36:58แล้วคุณก็หมวให้ใครอ่ะ

37:00ผมจะบอกให้นะครับ

37:02ผมก็หมวให้คุณลุงที่เดินผ่านอร дอน

37:05คุณลุงที่เดินผ่ดหลังผม

37:10ใครอ่ะ

37:12เออ

37:13คุณลุงพอนนั้นแหละ ปล่อย pensa ครับอรร patients

37:20พีชไม่ตอบ

37:23แต่นั้นทำให้ผมแน่ใจว่า

37:25พีชเห็นผีชายแก่เดือนตามหลังผมมา

37:29แสดงว่ามันเป็นวิญญาณจริงๆ

37:31ไม่ใช่ภาพหลอนในหัวของผม

37:34แต่ทำไมพีชตึงเห็นมันได้

37:37และไม่ได้เห็นผ่านกระจกด้วย

37:55спокой

38:00แหลัน

38:01นอนยัง

38:03กูเอง

38:05กูเอง

38:11มิน

38:13มิน

38:17เออ...กูเอง

38:20มันเป็นไรอ่ะ

38:22โอเคไหม

38:26มีอะไรบ้างกัน

38:28กูกลัว

38:30กูกลัว

38:40รู้จักลัวเห็นให้ผี่ชายแก่น่ะอีกแล้วใช่ไหม

38:50ไม่เป็นไรนะ

38:53ไม่เป็นไรไม่เป็นไร

38:54กูอยู่ตรงนี้ละ

38:55มีมึงอยู่ตรงนี้

39:25ดีขึ้นเยอะเลยอ่ะ

39:29แล้วมึงเป็นไง ในปอบกูที่

39:33ทำไมมึงเป็นขนาดนี้เนี่ย

39:39มันโผลมาให้กูเห็นอีกแล้วอ่ะ

39:45มีกระจกเมื่อกี้อ่ะ

39:49เห็นเป็นตัวเลยหรอ

39:54เออ

40:02กูทนไม่ไหวแล้วอ่ะมึง

40:06กูกูว่ามึงกู

40:08กูทำไม่ได้อ่ะ

40:10ไม่เป็นไรมึง

40:12ไม่เป็นไรนะ

40:14มึงเคยสงสัยไหม

40:22ว่าถ้ากูอยู่กับมึงอ่ะ

40:26อายชายแก่ที่มึงว่า

40:28จะโพกมาให้มึงเห็นไหม

40:34มึงหมายความว่าไงอ่ะ

40:36มึงกับกู

40:40ลองเดิมไปดูที่กระจกด้วยกันไหม

40:44ถ้ามึงเจอมันก็ไม่เป็นไร

40:50มีกูอยู่ตรงนี้ทั้งคน

40:54จะดีหรอ

41:08แต่ถ้าไปเราเจอมันน่ะ

41:10อย่าทิ้งกูนะเว้ย

41:14เออ รู้แล้ว

41:18ไป

41:24เฮ้ย

41:40เฮ้ย

41:42อะไร

41:44อะไร

41:46อะไร

41:48อะไร

41:50เฮ้ย

41:52อะไรอะไรเห็นอะไร

41:54เห็นอะไร

41:56กูเห็นมึงเงียบไปอ่ะ

41:58มาดูเร็ว

42:00ไอ้บ้า

42:02ที่หนังอย่าเล่นแบบนี้ด้วย

42:04ปกใจหมด

42:06มาเร็ว

42:16ไม่เห็นอะไรเลย

42:18says

42:24อะไรหรือ

42:26เฮ้ย

42:28อะไรรือ

42:31พู rzeczy

42:32ไปใช่

42:34เนี่ย

42:36เอ็น 2

42:38ในด้วย

42:40อีอด

42:42มา หนี่

42:43ตัด happening

42:44ไม่ไหม

42:45fore things

42:46โอเค

42:50เพราะไม่มีอะไร

42:53ไม่มีเลย

42:54คุณอรันทั้ง

42:57คุณอรันทั้ง

43:00- มีคนมา

43:01กุณอรัน

43:02- เช็น ได้มีคน linear

43:05- ใจ เขราะม academy

43:06ลัน해�issements

43:07อีกลงงงงงงง

43:09ลันวงงงงงงง

43:10ได้แล้ว

43:12ฉันแค้น

43:12ี่รipple

43:13اذมแล้ว

43:16คุณลัน คุณลัน ลูกค่ะ

43:20แล้วก่ะ ตามเช่นมา

43:23เดี๋ยว ไปไหนครับ

43:26ตามมาค่ะ

43:38เดี๋ยว ๆ สิค่ะ

43:40ทำนี้ค่ะ

43:42เดี๋ยวนะครับ

43:44นี่เราก็จะไปไหนกันครับ

43:46ตามมานั้นนี้ก่ะ

43:58ผีพยาบาลคนนั้นเป็นใครอ่ะ

44:02อำลัมแน่ใจใช่ไหมครับ

44:04ว่าไม่เคยทำพยาบาลคนนี้มาก่อนเลย

44:06เป็นคุณกำลังไง

44:07มีคุณสิคิดว่า

44:09ตัวอีกต่อให้ท่านหรือครับ

44:11เป็นใจของคุณสิ

44:13คุณสeninสัยว่า

44:17มีความมันสิน para

44:19ผับกของคุณสิ

44:21คงของคุณสิ

44:23จับบาลคนนี้

44:25ของคุณสัย

44:26ครับ

44:27คุณสิ

44:28ของคุณสิ

44:30ที่คงคว้า

44:31สโทษกัน

44:32ส Apparently

44:33ถูกๆ

44:34กับ delleตลง

44:35กับบ่าลคนนี้

44:36ต่อมลคนนี้

44:38สวัสดี สวัสดี

Mystique in the Mirror (2025) Episode 2 | English Sub

Category

Transcript

Comments

Mystique in the Mirror 2025 | Full Series Eng Sub

Recommended